Psyche
alle pijlers
What's going on?
zondag 25 maart 2012 om 22:17
Ik zit even in een dip, of wat het ook is. Ik voel me somber, afgevlakt, ik doe gewoon wat ik moet doen, maar verder ook niks.
Ik vul hele dagen (naast mijn afstuderen) met doelloos op de bank zitten. Ik weet niet of ik echt depressief ben, ik denk het niet, maar ik voel me wel somber. Somber over mijn toekomstbeeld, met banen die niet voor het oprapen liggen, de bezuinigingen, mijn studieschuld en of ik straks wel een huis kan kopen. Ik heb er echt last van dat het NL ook in een dipje zit, mensen die hun baan kwijtraken, schulden, toestanden, dingen die in de wereld gebeuren zoals terreur, het ongeluk met die bus. Ik heb het gevoel alsof ik dat elke dag op mijn schouders met me mee draag. Ik kan niet echt meer genieten van de kleine dingen. Ja ik ben gezond, mijn vriend is gezond, maar mijn ouders kwakkelen en een voor een vallen hun vrienden en familieleden (50/60) weg.
Ik snap weinig van politiek maar ik word verdrietig en moedeloos van alle bezuinigen en de in mijn ogen verkeerde besluiten. Ik wil weg uit NL naar een plek waar het allemaal beter is, maar waar is dat? Het is overal zo en vooralsnog hebben we het hier zo goed. Maar waarom voel ik dat niet zo.
Ik voel me raar en leeg, nutteloos en machteloos. Het liefst zou ik ergens in een hutje op de hei zitten, blissfully unaware of the world... Ik mis mijn kindertijd toen ik deze zorgen niet kende. Herkent iemand dit? Is dit iets van mijzelf of ligt dit gewoon aan de tijd? Ik vind de wereld helemaal niet leuk, ik heb het idee alsof het een doffe ellende is van rampen, ongelukken, terreur, oorlog en crisis.. met af en toe een lichtpuntje. Het maakt dat ik de kleine dingen niet meer waardeer want dan denk ik who cares dat je jarig bent, in (vul maar in) worden op dit moment honderden mensen neergeknald. Fijn dat je zwanger bent, geweldig, maar wil je een kind dan nu grootbrengen? Zal dit over gaan? Moet ik me niet zo aanstellen? Is dit een voorbode voor een depressie? Ik weet het niet.. ik voel me alleen, heb het gevoel dat niemand me begrijpt..
Ik vul hele dagen (naast mijn afstuderen) met doelloos op de bank zitten. Ik weet niet of ik echt depressief ben, ik denk het niet, maar ik voel me wel somber. Somber over mijn toekomstbeeld, met banen die niet voor het oprapen liggen, de bezuinigingen, mijn studieschuld en of ik straks wel een huis kan kopen. Ik heb er echt last van dat het NL ook in een dipje zit, mensen die hun baan kwijtraken, schulden, toestanden, dingen die in de wereld gebeuren zoals terreur, het ongeluk met die bus. Ik heb het gevoel alsof ik dat elke dag op mijn schouders met me mee draag. Ik kan niet echt meer genieten van de kleine dingen. Ja ik ben gezond, mijn vriend is gezond, maar mijn ouders kwakkelen en een voor een vallen hun vrienden en familieleden (50/60) weg.
Ik snap weinig van politiek maar ik word verdrietig en moedeloos van alle bezuinigen en de in mijn ogen verkeerde besluiten. Ik wil weg uit NL naar een plek waar het allemaal beter is, maar waar is dat? Het is overal zo en vooralsnog hebben we het hier zo goed. Maar waarom voel ik dat niet zo.
Ik voel me raar en leeg, nutteloos en machteloos. Het liefst zou ik ergens in een hutje op de hei zitten, blissfully unaware of the world... Ik mis mijn kindertijd toen ik deze zorgen niet kende. Herkent iemand dit? Is dit iets van mijzelf of ligt dit gewoon aan de tijd? Ik vind de wereld helemaal niet leuk, ik heb het idee alsof het een doffe ellende is van rampen, ongelukken, terreur, oorlog en crisis.. met af en toe een lichtpuntje. Het maakt dat ik de kleine dingen niet meer waardeer want dan denk ik who cares dat je jarig bent, in (vul maar in) worden op dit moment honderden mensen neergeknald. Fijn dat je zwanger bent, geweldig, maar wil je een kind dan nu grootbrengen? Zal dit over gaan? Moet ik me niet zo aanstellen? Is dit een voorbode voor een depressie? Ik weet het niet.. ik voel me alleen, heb het gevoel dat niemand me begrijpt..
zondag 25 maart 2012 om 22:34
zondag 25 maart 2012 om 22:37
Jouw beeld van de wereld om je heen is nogal cynisch, maar daar is op zich niks mis mee en duidt ook niet op een depressie.
Gevoelens als moedeloosheid, doelloosheid en somberheid kunnen daar wel op wijzen, maar je zal toch echt naar de dokter moeten om hier zekerheid over te krijgen. Ik vind het ook nogal wat dat je het leed van de hele wereld op je schouders voelt drukken en dat gaat veel verder dan het hebben van cynische kijk op de wereld.
Heb je weleens overwogen met deze klachten naar de huisarts te gaan?
Gevoelens als moedeloosheid, doelloosheid en somberheid kunnen daar wel op wijzen, maar je zal toch echt naar de dokter moeten om hier zekerheid over te krijgen. Ik vind het ook nogal wat dat je het leed van de hele wereld op je schouders voelt drukken en dat gaat veel verder dan het hebben van cynische kijk op de wereld.
Heb je weleens overwogen met deze klachten naar de huisarts te gaan?
zondag 25 maart 2012 om 22:40
Hoe lang heb je dit gevoel al?
Ik zou toch eens naar de huisarts gaan, al was het alleen maar om je hart te luchten.
Je kijk op de wereld herken ik, dit heb ik ook gehad (ik was/ben dus wel depressief en zit momenteel in therapie). Ik kijk ook geen nieuws meer, daar word je ook gewoon niet vrolijk van. Misschien ook iets voor jou?
Ik zou toch eens naar de huisarts gaan, al was het alleen maar om je hart te luchten.
Je kijk op de wereld herken ik, dit heb ik ook gehad (ik was/ben dus wel depressief en zit momenteel in therapie). Ik kijk ook geen nieuws meer, daar word je ook gewoon niet vrolijk van. Misschien ook iets voor jou?
zondag 25 maart 2012 om 22:40
@ Perel, nee, niet echt. Ik probeer het wel eens aan te kaarten maar mijn dierbaren zijn op de een of andere manier rasechte optimisten. Ik weet van mezelf dat ik sowieso wat minder optimistisch ben (en vind mezelf ook een stuk realistischer dan hen). Zij proberen in hun optimisme het weg te wuiven, bagatelliseren, zeggen dat ik te pessimistisch ben (misschien wel, maar dat helpt me niet). Dan is het gesprek al gauw klaar.
Lupine; Ik weet niet of het ernstig genoeg is om hiermee naar de huisarts te gaan. Op zich functioneer ik (van de buitenkant) nog wel prima. Ik ga naar mijn werk en studeer nog gewoon af. Ik moet er wel bi zeggen dat ik merk dat ik het enigzins op de automatische piloot doe.
Lupine; Ik weet niet of het ernstig genoeg is om hiermee naar de huisarts te gaan. Op zich functioneer ik (van de buitenkant) nog wel prima. Ik ga naar mijn werk en studeer nog gewoon af. Ik moet er wel bi zeggen dat ik merk dat ik het enigzins op de automatische piloot doe.
zondag 25 maart 2012 om 22:44
Mama_lein, dat doe ik inderdaad ook niet, omdat ik me daar erg neerslachtig van kan voelen, blijf daar teveel mee bezig. Toch bereiken veel berichten me toch wel via anderen. Vooral politieke zaken worden constant om me heen besproken. Ergens vind ik dat ik me daar ook in moet verdiepen voordat ik er zelf wat van kan vinden. Maar het liefst zou ik me daarvoor af willen sluiten. En gewoon met mijn handen over mijn horen de hele dag keihard LALALALA zingen.
Ik merk dat ik me veel zorgen maak, zorgen om dingen die nog niet gebeurd zijn, maar die kunnen gebeuren. Zorgen om een baan, zorgen om het kopen van een huis, zorgen om gezondheid van mijn dierbaren, zorgen dat mijn moeder haar baan niet verliest, zorgen om mijn broer en zijn schulden en dan nog zorgen om alle andere miljoenen bewoners op de aarde die het moeilijk hebben door terreur, natuurgeweld en de economische crisis.
Ik merk dat ik me veel zorgen maak, zorgen om dingen die nog niet gebeurd zijn, maar die kunnen gebeuren. Zorgen om een baan, zorgen om het kopen van een huis, zorgen om gezondheid van mijn dierbaren, zorgen dat mijn moeder haar baan niet verliest, zorgen om mijn broer en zijn schulden en dan nog zorgen om alle andere miljoenen bewoners op de aarde die het moeilijk hebben door terreur, natuurgeweld en de economische crisis.
zondag 25 maart 2012 om 22:47
Je kan het natuurlijk ook positief bekijken: je hebt een goed leven van overvloed gehad, iets ongebruikelijks in deze wereld. Je hebt geboft. En nu je aanpassen aan de veranderde omstandigheden.
Veel politici beloven en beloven om stemmen te krijgen waardoor zij en hun vrienden verzekerd zijn van geld en macht, maar zodra ze daar zitten zal er geen verschil zijn met de huidige regering ook al zeggen ze nu van wel.
Misschien dat je je om moet scholen naar een beroep waar wel vraag naar is? Of iets heel anders gaan doen nu je het nog goed hebt? Kan best spannend zijn en het helpt je door de dip.
Veel politici beloven en beloven om stemmen te krijgen waardoor zij en hun vrienden verzekerd zijn van geld en macht, maar zodra ze daar zitten zal er geen verschil zijn met de huidige regering ook al zeggen ze nu van wel.
Misschien dat je je om moet scholen naar een beroep waar wel vraag naar is? Of iets heel anders gaan doen nu je het nog goed hebt? Kan best spannend zijn en het helpt je door de dip.
it's a big club and you ain't in it
zondag 25 maart 2012 om 22:47
Ik denk zeker dat de huisarts je serieus zal nemen met deze klachten van neerslachtigheid, want dat ben je echt. Je ziet alleen het negatieve in de wereld en het lijkt er ook op dat je je de dingen heel erg persoonlijk aantrekt. Daarnaast kom je over alsof je jouw leven en de wereld niet in perspectief kunt bekijken en het vermogen tot relatieveren verloren hebt. Hoe veel slechter wil je je voelen voordat je wel naar de huisarts gaat?
zondag 25 maart 2012 om 22:51
Ik wens je heel veel sterkte! Ik weet hoe het voelt...en het word beter!! Probeer intussen ook leuke dingen voor jezelf in te plannen al zijn het maar kleine dingetjes. Probeer te genieten van het mooie weer
edit: sleep jezelf van de bank af, het is veel te mooi weer om binnen te zitten! "Dwing" jezelf om elke dag een stukje te lopen/fietsen. Geloof mij, daar knap je van op!
edit: sleep jezelf van de bank af, het is veel te mooi weer om binnen te zitten! "Dwing" jezelf om elke dag een stukje te lopen/fietsen. Geloof mij, daar knap je van op!
zondag 25 maart 2012 om 22:51
zondag 25 maart 2012 om 22:52
Ik herken mezelf wel een beetje in je verhaal. Net als mama_lein zeg ik; geen nieuws meer kijken. De belangrijkste dingen krijg je toch wel te horen (door vrienden/familie of kom je toevallig op internet tegen) en die krijg je dan in minder detail en gruwelijkheden te horen. Ik weet heel goed wat er zich in de wereld afspeelt, maar ik kies ervoor om mijn handen uit te steken en als het ware 'stop' te zeggen. Het helpt de mensen in problemen niet als ik mij er slecht om ga voelen, en het helpt mij ook niet.
Richt je op het geluk dat je vriend (en familie/vrienden) je brengt. En waardeer dat jij en je vriend gezond zijn. Want dat is een gevalletje 'You don't know what you have until it's gone'.
En misschien kun je je ooit inzetten voor een paar van de mensen waar je je zorgen om maakt.
Richt je op het geluk dat je vriend (en familie/vrienden) je brengt. En waardeer dat jij en je vriend gezond zijn. Want dat is een gevalletje 'You don't know what you have until it's gone'.
En misschien kun je je ooit inzetten voor een paar van de mensen waar je je zorgen om maakt.
zondag 25 maart 2012 om 22:54
Ik kijk iig geen nieuws meer en lees geen krant. Jammer genoeg word ook ik hard getroffen door de crisis maar dat is niet anders. En de wereld is ook niet leuk met al die ellende, maar even hard gezegd, die rampen treffen ons persoonlijk niet. Dat neemt niet weg dat ik het heel erg vind hoor, maar je kan je gewoon niet mee laten gaan in alle ellende, daar word je, zoals je zelf wel merkt, niet vrolijk van
zondag 25 maart 2012 om 22:59
Ik heb ook een beetje het gevoel alsof ik me zou willen onttrekken uit de maatschappij van nu. Met verantwoordelijkheden, plichten, regels, de toestanden in het land, de consequenties van het moderne leven. Dat ik denk dat ik gelukkig zou zijn in een huisje op het platteland, met een paar dieren, een stukje grond waar ik zelf op verbouw. Heel basic en in mijn eigen onderhoud voorzien. Ik heb het idee dat ik het leven gevoelsmatig bijna niet aankan, dat ik echt moet proberen mijn hoofd boven water te houden om niet helemaal in de put te raken. Rationeel gezien zeg maar kan ik het wel aan, ik doe het gewoon met op momenten het verstand op nul. En natuurlijk zijn er ook momenten dat ik me even wel blij voel en alles even vergeet, het is niet alleen kommer en kwel. Het baart me alleen wel zorgen dat die momenten schaarser lijken te worden en dat de neerslachtigheid alles lijkt te overschaduwen.
Het maakt ook dat ik mezelf een beetje zwak vind ofzo, dat ik denk komop, hoeveel mensen leven hier nu en die doen ook gewoon wat ze moeten doen (meedraaien in de maatschappij) en die hebben het wellicht zwaarder dan jij. Toch lukt het me niet om me zelf op andere gedachten te brengen.
Het maakt ook dat ik mezelf een beetje zwak vind ofzo, dat ik denk komop, hoeveel mensen leven hier nu en die doen ook gewoon wat ze moeten doen (meedraaien in de maatschappij) en die hebben het wellicht zwaarder dan jij. Toch lukt het me niet om me zelf op andere gedachten te brengen.
zondag 25 maart 2012 om 23:02
Over de crisis maak ik ook wel zorgen, vooral omdat net als jij zoekende ben naar een passende baan en een studieschuld heb. Ook in mijn sector liggen de banen niet voor het oprapen, maar zo down als jij ervan wordt, daar herken ik me niet in. Ik vertrouw erop wel een baan te vinden en tot die tijd blijf ik hangen in mijn bijbanen.
Over de politiek en het huidige politieke klimaat kan ik me ook best opwinden, maar ik word niet neerslachtig van. Ook van rampen ed niet. Het heeft ook geen zin, want de mensen in de arme landen om het zo te noemen, blijven arm. Voor hun maakt het niks uit hoe hij je voelt. Tevens zijn armoede en natuurrampen van alle tijden. Als iedereen zich daar in de mate door laat beïnvloeden zoals jij dat doet, zou de hele wereld depressief worden en daar schiet niemand wat mee op.
Het valt wel op dat jij er zo somber van wordt, want er zijn ook veel mensen die er juist strijdlustig van worden en bijv. vrijwilligerswerk gaan doen. Of zich aansluiten bij Greenpeace ofzo, om op die manier hun steentje aan de maatschappij bij te dragen.
Daarnaast filter jij alleen het negatieve eruit. Op de wereld gebeuren ook een heleboel mooie dingen, het is allemaal niet zo zwart.
Over de politiek en het huidige politieke klimaat kan ik me ook best opwinden, maar ik word niet neerslachtig van. Ook van rampen ed niet. Het heeft ook geen zin, want de mensen in de arme landen om het zo te noemen, blijven arm. Voor hun maakt het niks uit hoe hij je voelt. Tevens zijn armoede en natuurrampen van alle tijden. Als iedereen zich daar in de mate door laat beïnvloeden zoals jij dat doet, zou de hele wereld depressief worden en daar schiet niemand wat mee op.
Het valt wel op dat jij er zo somber van wordt, want er zijn ook veel mensen die er juist strijdlustig van worden en bijv. vrijwilligerswerk gaan doen. Of zich aansluiten bij Greenpeace ofzo, om op die manier hun steentje aan de maatschappij bij te dragen.
Daarnaast filter jij alleen het negatieve eruit. Op de wereld gebeuren ook een heleboel mooie dingen, het is allemaal niet zo zwart.
zondag 25 maart 2012 om 23:05
quote:anjapanja schreef op 25 maart 2012 @ 22:51:
Hoe gaan jullie om met zaken als de economische crisis en de gevolgen daarvan, maar ook met gruwelijkheden uit het nieuws, natuurrampen enzovoorts? Vinden jullie de wereld nog leuk?
Ja, ik vind de wereld erg leuk. Geniet echt van dingen. Verlies mezelf in een boek, raak ontroerd door muziek, lach om m'n kleine nichtje. De wereld an sich met alleen haar problematiek is veel. Te veel om in weg te zakken.
Waarom maak je je eigenlijk zo'n zorgen om dat economische aspect (crisis, huis kopen)?
Hoe gaan jullie om met zaken als de economische crisis en de gevolgen daarvan, maar ook met gruwelijkheden uit het nieuws, natuurrampen enzovoorts? Vinden jullie de wereld nog leuk?
Ja, ik vind de wereld erg leuk. Geniet echt van dingen. Verlies mezelf in een boek, raak ontroerd door muziek, lach om m'n kleine nichtje. De wereld an sich met alleen haar problematiek is veel. Te veel om in weg te zakken.
Waarom maak je je eigenlijk zo'n zorgen om dat economische aspect (crisis, huis kopen)?
zondag 25 maart 2012 om 23:05
