Relaties
alle pijlers
Chaos compleet
donderdag 29 maart 2012 om 11:23
Beste dames, laat ik vooraf aangeven: ik ben een man.
Ik ben een man en ik zit met een lastige situatie.
Na veel wikken en wegen binnen mijn vorige relatie in november mijn toenmalige relatie verbroken, woonde 3 jaar samen en ik begon me te storen aan de patronen binnen deze relatie, terugkerend negatief gedrag over en weer waar geen verandering in zat ondanks beste intenties aan beide kanten.
Druppel hiertoe was echter het contact met een collega die in een nagenoeg zelfde situatie zat maar al een stuk langer een relatie met hem had. Samen veel gesproken en elkaar al normaal leuk vinden tijdens werk, maar door de gesprekken meer interesse krijgen. Begon met SMS buiten werk om, daarna ook samen hardlopen, beiden even afreageren van werksituaties en thuissituaties. Ambities uitgesproken over en weer, the works. Daarna een dag lang samen over strand gelopen om te kijken wat we nu eigenlijk wilden. Zij de relatie verbroken, ik mijn relatie verbroken, totaal niet leuk. Maar we hadden elkaar, we konden elkaar optrekken en steunen, motiveren en samen vooral ook leuke dingen doen.
Wel zijn we in deze periode erg veel met elkaar opgetrokken, we hebben geen tijd gehad of genomen om ook maar iets te verwerken. Dit ging even aan mij knagen, ook zit zij in hele andere problematiek waar ze veel mee zit en ik vroeg me af of ik niet van de regen in de drup was gekomen, ik kan veel dragen maar het is volgens mij niet de bedoeling dat ik iemand anders moet gaan life-coachen. Ik heb hier over nagedacht en ben gaan inzien dat dit erg van tijdelijke aard is. Zij had echter bij mij dezelfde twijfels, hetgeen ik enkel kon verklaren aan mijn tijdelijke neerslachtigheid, na een periode van totale stress ineens weer IETS van stabiliteit, rust, waardoor ik meer kon nadenken en dat maakte me niet blij.
Afijn, nu stelt zij voor om even afstand te nemen en elkaar buiten werk om elkaar even niet te zien zodat zij niet hoeft te vluchten voor de realiteit waarin zij zit: huis verkopen, nieuw huis regelen, scholing, werk, verwerken relatiebreuk/eenzaamheid/sociaal leven wat veranderd.
Allemaal legitieme redenen, en ik weet dat het enige juiste is haar die ruimte te geven.
Maar ze is wel het meisje waarvan ik denk "waar ben jij de rest van mijn leven geweest?". Stoer, knap maar niet fotomodel-knap, leuke snoet, vrolijke insteek, energiek voor tienen, houdt van aanpakken, niet te flauw, normaal lijf (maar past precies bij mij, lepeltje-lepeltje is nog nooit zo fijn geweest) en de seks... is fucking onvoorstelbaar, elke keer weer. We houden erg van dezelfde dingen, soms op een andere manier, zijn leergierig en kunnen elkaar prima aanvullen.
Ik denk dat ik veel van haar kan leren en vice-versa.
Nu is de situatie met meer afstand erin een week gaande en het doet me fysiek pijn haar te missen en niet af en toe een avondje samen te kunnen doorbrengen, gewoon praten zou ik al vrede mee hebben maar ik wil haar ook niet dwars zitten omdat ik het daarmee alleen maar zou verbruien.
Om shit nog gecompliceerder te maken: ons werk schijnt er niet zo'n fan van te zijn om relaties op de werkvloer te hebben, zodat als we ervoor kiezen wel samen verder te gaan, dit kenbaar maken, zij of ik de locatie waar we nu werken moeten verlaten. Dit is voor mij hear-say, maar voor haar wel de grote donkere wolk die erboven hangt, want onze locatie is wel heel prettig om te werken.
Gisteren heb ik met haar gesproken, en voor haar is het nu mind over matter: omdat ik nu niet 100% in haar plaatje van een relatie past terwijl ze me geweldig vindt, heeft ze liever geen contact en wel werk, wel vriendschap dan dat we op dezelfde voet doorgaan of zelfs een paar maanden (waarin zij verhuist en het schooljaar ook nog eens moet afronden) de boel opschorten, waar ik voorstander van ben.
Ik ben nog nooit zo verliefd geweest, ik hou van haar en ik wil het contact met haar niet kwijt, terwijl ik weet dat ik haar nu ruimte moet geven om daar zelf over na te denken... Ik heb vannacht nauwelijks geslapen, mijn eetlust is weer eens compleet zoek en blijf maar malen hoe ik haar eventueel later kan overtuigen me/ons toch nog een kans te geven...
Ik ben een man en ik zit met een lastige situatie.
Na veel wikken en wegen binnen mijn vorige relatie in november mijn toenmalige relatie verbroken, woonde 3 jaar samen en ik begon me te storen aan de patronen binnen deze relatie, terugkerend negatief gedrag over en weer waar geen verandering in zat ondanks beste intenties aan beide kanten.
Druppel hiertoe was echter het contact met een collega die in een nagenoeg zelfde situatie zat maar al een stuk langer een relatie met hem had. Samen veel gesproken en elkaar al normaal leuk vinden tijdens werk, maar door de gesprekken meer interesse krijgen. Begon met SMS buiten werk om, daarna ook samen hardlopen, beiden even afreageren van werksituaties en thuissituaties. Ambities uitgesproken over en weer, the works. Daarna een dag lang samen over strand gelopen om te kijken wat we nu eigenlijk wilden. Zij de relatie verbroken, ik mijn relatie verbroken, totaal niet leuk. Maar we hadden elkaar, we konden elkaar optrekken en steunen, motiveren en samen vooral ook leuke dingen doen.
Wel zijn we in deze periode erg veel met elkaar opgetrokken, we hebben geen tijd gehad of genomen om ook maar iets te verwerken. Dit ging even aan mij knagen, ook zit zij in hele andere problematiek waar ze veel mee zit en ik vroeg me af of ik niet van de regen in de drup was gekomen, ik kan veel dragen maar het is volgens mij niet de bedoeling dat ik iemand anders moet gaan life-coachen. Ik heb hier over nagedacht en ben gaan inzien dat dit erg van tijdelijke aard is. Zij had echter bij mij dezelfde twijfels, hetgeen ik enkel kon verklaren aan mijn tijdelijke neerslachtigheid, na een periode van totale stress ineens weer IETS van stabiliteit, rust, waardoor ik meer kon nadenken en dat maakte me niet blij.
Afijn, nu stelt zij voor om even afstand te nemen en elkaar buiten werk om elkaar even niet te zien zodat zij niet hoeft te vluchten voor de realiteit waarin zij zit: huis verkopen, nieuw huis regelen, scholing, werk, verwerken relatiebreuk/eenzaamheid/sociaal leven wat veranderd.
Allemaal legitieme redenen, en ik weet dat het enige juiste is haar die ruimte te geven.
Maar ze is wel het meisje waarvan ik denk "waar ben jij de rest van mijn leven geweest?". Stoer, knap maar niet fotomodel-knap, leuke snoet, vrolijke insteek, energiek voor tienen, houdt van aanpakken, niet te flauw, normaal lijf (maar past precies bij mij, lepeltje-lepeltje is nog nooit zo fijn geweest) en de seks... is fucking onvoorstelbaar, elke keer weer. We houden erg van dezelfde dingen, soms op een andere manier, zijn leergierig en kunnen elkaar prima aanvullen.
Ik denk dat ik veel van haar kan leren en vice-versa.
Nu is de situatie met meer afstand erin een week gaande en het doet me fysiek pijn haar te missen en niet af en toe een avondje samen te kunnen doorbrengen, gewoon praten zou ik al vrede mee hebben maar ik wil haar ook niet dwars zitten omdat ik het daarmee alleen maar zou verbruien.
Om shit nog gecompliceerder te maken: ons werk schijnt er niet zo'n fan van te zijn om relaties op de werkvloer te hebben, zodat als we ervoor kiezen wel samen verder te gaan, dit kenbaar maken, zij of ik de locatie waar we nu werken moeten verlaten. Dit is voor mij hear-say, maar voor haar wel de grote donkere wolk die erboven hangt, want onze locatie is wel heel prettig om te werken.
Gisteren heb ik met haar gesproken, en voor haar is het nu mind over matter: omdat ik nu niet 100% in haar plaatje van een relatie past terwijl ze me geweldig vindt, heeft ze liever geen contact en wel werk, wel vriendschap dan dat we op dezelfde voet doorgaan of zelfs een paar maanden (waarin zij verhuist en het schooljaar ook nog eens moet afronden) de boel opschorten, waar ik voorstander van ben.
Ik ben nog nooit zo verliefd geweest, ik hou van haar en ik wil het contact met haar niet kwijt, terwijl ik weet dat ik haar nu ruimte moet geven om daar zelf over na te denken... Ik heb vannacht nauwelijks geslapen, mijn eetlust is weer eens compleet zoek en blijf maar malen hoe ik haar eventueel later kan overtuigen me/ons toch nog een kans te geven...
donderdag 29 maart 2012 om 11:29
In het begin is alles leuk en fantastisch en de seks geweldig, zeker als je uit een relatie komt die niet je-van-het is.
Maar je moet ook tijd hebben om de vorige relatie te verwerken. En mannen storten zich over het algemeen weer blindelings in de volgende relatie.
Als zij ruimte wil en (tijdelijk) geen contact, dan heb je dat te respecteren.
Sterkte.
Maar je moet ook tijd hebben om de vorige relatie te verwerken. En mannen storten zich over het algemeen weer blindelings in de volgende relatie.
Als zij ruimte wil en (tijdelijk) geen contact, dan heb je dat te respecteren.
Sterkte.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 29 maart 2012 om 11:31
quote:ja-een-man schreef op 29 maart 2012 @ 11:28:
[...]
Dat is ook zeker mijn intentie, de komende weken/maanden zal het sowieso wachten worden... Maar daarna...
Ja, dat weet ik ook niet. Maar bij het lezen van je topic krijg ik het al Spaans benauwd. Ik hoop echt dat je haar wat ruimte geeft. Stort je op je werk, je eigen leven. Geef haar de kans dingen op een rij te zetten, haar ex te verwerken.
Zien jullie elkaar ook dagelijks op het werk?
[...]
Dat is ook zeker mijn intentie, de komende weken/maanden zal het sowieso wachten worden... Maar daarna...
Ja, dat weet ik ook niet. Maar bij het lezen van je topic krijg ik het al Spaans benauwd. Ik hoop echt dat je haar wat ruimte geeft. Stort je op je werk, je eigen leven. Geef haar de kans dingen op een rij te zetten, haar ex te verwerken.
Zien jullie elkaar ook dagelijks op het werk?
donderdag 29 maart 2012 om 11:31
Je bedoelt te zeggen dat je langszaam tot de ontdekking komt dat je niet alleen kan zijn?
Verder lijkt het me duidelijk dat het haar boven het hoofd groeit en rust nodig heeft om haar problemen op te lossen.
Jij zou dat moeten respecteren en met je eigen gevoelens moeten 'dealen' tot het moment dat zij weer open is voor jou.
Soms moet je het initiatief overlaten aan een ander.
Verder lijkt het me duidelijk dat het haar boven het hoofd groeit en rust nodig heeft om haar problemen op te lossen.
Jij zou dat moeten respecteren en met je eigen gevoelens moeten 'dealen' tot het moment dat zij weer open is voor jou.
Soms moet je het initiatief overlaten aan een ander.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
donderdag 29 maart 2012 om 11:31
Je kunt haar niet overtuigen. Dat werkt zelfs averechts. Als je zeker wilt weten dat het niets gaat worden, moet je nu vooral aan haar gaan trekken.
Ik snap dat het moeilijk is, want je ben nou eenmaal verliefd. Maar je kunt op dit moment maar één ding doen en dat is: haar de ruimte geven. Zoek afleiding in sport, hobby of vrienden en laat haar even. Als zij jou ook mist, zoekt ze vanzelf weer contact.
Ik snap dat het moeilijk is, want je ben nou eenmaal verliefd. Maar je kunt op dit moment maar één ding doen en dat is: haar de ruimte geven. Zoek afleiding in sport, hobby of vrienden en laat haar even. Als zij jou ook mist, zoekt ze vanzelf weer contact.
donderdag 29 maart 2012 om 11:35
Is het raar dat ik het wel prettig vind om te lezen dat het nu eens een man is die zo gek is op een vrouw/meisje en zo graag bij haar wil zijn? Ik lees 't hier zo vaak andersom.
Bovendien vind ik dat je het heel helder beschrijft, concreet, maar ook doorspekt met verlangen. Ik vind dat mooi!
Maar goed, daar heb je nu niets aan. Het enige advies dat ik je geven kan is: geef haar tijd om e.e.a. te verwerken. Deze tijd kun je bovendien zelf ook goed besteden door óók de boel te verwerken. Bovendien: liefde kun je niet dwingen, hoe graag we dat ook soms zouden willen.
En net als Himalaya zegt: verliefdheid gaat over. Het chemische stofje in je hersenen verdwijnt. Pas daarna komt 't er op aan: ga je inderdaad van elkaar houden en is dat dan genoeg om door te gaan met elkaar. Als je roze bril is afgezet zie je de ander pas écht (en andersom natuurlijk). Als dan blijkt dat de liefde goed en voldoende is dan zal het goed komen.
Bovendien vind ik dat je het heel helder beschrijft, concreet, maar ook doorspekt met verlangen. Ik vind dat mooi!
Maar goed, daar heb je nu niets aan. Het enige advies dat ik je geven kan is: geef haar tijd om e.e.a. te verwerken. Deze tijd kun je bovendien zelf ook goed besteden door óók de boel te verwerken. Bovendien: liefde kun je niet dwingen, hoe graag we dat ook soms zouden willen.
En net als Himalaya zegt: verliefdheid gaat over. Het chemische stofje in je hersenen verdwijnt. Pas daarna komt 't er op aan: ga je inderdaad van elkaar houden en is dat dan genoeg om door te gaan met elkaar. Als je roze bril is afgezet zie je de ander pas écht (en andersom natuurlijk). Als dan blijkt dat de liefde goed en voldoende is dan zal het goed komen.
donderdag 29 maart 2012 om 12:01
quote:himalaya schreef op 29 maart 2012 @ 11:29:
In het begin is alles leuk en fantastisch en de seks geweldig, zeker als je uit een relatie komt die niet je-van-het is.
Maar je moet ook tijd hebben om de vorige relatie te verwerken. En mannen storten zich over het algemeen weer blindelings in de volgende relatie.
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
quote:Als zij ruimte wil en (tijdelijk) geen contact, dan heb je dat te respecteren.
Sterkte.
Ja. En ik denk ook dat ik wil en kan wachten, ik ga immers nergens heen. Gisteren gaf ze in het gesprek alleen wel aan "ik wacht nooit" en dat stak me echt...
quote:hekje schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
[...]
Ja, dat weet ik ook niet. Maar bij het lezen van je topic krijg ik het al Spaans benauwd. Ik hoop echt dat je haar wat ruimte geeft. Stort je op je werk, je eigen leven. Geef haar de kans dingen op een rij te zetten, haar ex te verwerken.
Zien jullie elkaar ook dagelijks op het werk?
We werken beiden onregelmatig, maar werk lijdt er niet onder.
En verstand en verlangen... gaan niet goed samen...
quote:palanja schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
Je bedoelt te zeggen dat je langszaam tot de ontdekking komt dat je niet alleen kan zijn?
Verder lijkt het me duidelijk dat het haar boven het hoofd groeit en rust nodig heeft om haar problemen op te lossen.
Jij zou dat moeten respecteren en met je eigen gevoelens moeten 'dealen' tot het moment dat zij weer open is voor jou.
Soms moet je het initiatief overlaten aan een ander.
Ik kan goed alleen, geloof me. Ook na relatiebreuken ging het vaak snel weer goed met me. Ik geloofde mensen nooit als ze zeiden nooit eerder verliefd te zijn geweest, maar godverdomme, ik snap het nu...
En ik geloof haar meteen als ze het niet meer kan bolwerken, het is een heuse shitstorm op dit moment die ze over zich heen krijgt. Vind het stiekem nog een godswonder dat het zolang goed gegaan is.
"if you let it go, and it comes back to you, it was yours all along"-filosofie snap ik wel, maar dit kwam wel erg uit de koude lucht vallen terwijl ze bij mij wel steeds bevestiging zocht over "ons".
Dit gaan voor mij lastige maanden worden...quote:typette schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
Je kunt haar niet overtuigen. Dat werkt zelfs averechts. Als je zeker wilt weten dat het niets gaat worden, moet je nu vooral aan haar gaan trekken.
Ik snap dat het moeilijk is, want je ben nou eenmaal verliefd. Maar je kunt op dit moment maar één ding doen en dat is: haar de ruimte geven. Zoek afleiding in sport, hobby of vrienden en laat haar even. Als zij jou ook mist, zoekt ze vanzelf weer contact.
Geheel van bewust, maar ik moet mijn ei ook even kwijt, en let's be honest: als man kan ik beter feedback inwinnen onder dames, toch?
Missen is het probleem ook niet, maar ze heeft zo'n starre mind-over-matter mentaliteit (waar ik soms wel eens jaloers op ben)...
quote:registreerjenu schreef op 29 maart 2012 @ 11:35:
Is het raar dat ik het wel prettig vind om te lezen dat het nu eens een man is die zo gek is op een vrouw/meisje en zo graag bij haar wil zijn? Ik lees 't hier zo vaak andersom.
Bovendien vind ik dat je het heel helder beschrijft, concreet, maar ook doorspekt met verlangen. Ik vind dat mooi!Dank je, zit hier ook met een grote huilbui, vannacht 1 uur thuis en om 2 uur maar naar bed gegaan, was om 5 uur alweer wakker... Ik ben zoveel van haar gaan houden... quote:Maar goed, daar heb je nu niets aan. Het enige advies dat ik je geven kan is: geef haar tijd om e.e.a. te verwerken. Deze tijd kun je bovendien zelf ook goed besteden door óók de boel te verwerken. Bovendien: liefde kun je niet dwingen, hoe graag we dat ook soms zouden willen.
Ik heb genoeg eigen shit om op te ruimen, absoluut... Ben alleen als de dood voor dat ze me voortijdig afschrijft op basis van haar stemming nu...
quote:En net als Himalaya zegt: verliefdheid gaat over. Het chemische stofje in je hersenen verdwijnt. Pas daarna komt 't er op aan: ga je inderdaad van elkaar houden en is dat dan genoeg om door te gaan met elkaar. Als je roze bril is afgezet zie je de ander pas écht (en andersom natuurlijk). Als dan blijkt dat de liefde goed en voldoende is dan zal het goed komen.Time will tell...
In het begin is alles leuk en fantastisch en de seks geweldig, zeker als je uit een relatie komt die niet je-van-het is.
Maar je moet ook tijd hebben om de vorige relatie te verwerken. En mannen storten zich over het algemeen weer blindelings in de volgende relatie.
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
quote:Als zij ruimte wil en (tijdelijk) geen contact, dan heb je dat te respecteren.
Sterkte.
Ja. En ik denk ook dat ik wil en kan wachten, ik ga immers nergens heen. Gisteren gaf ze in het gesprek alleen wel aan "ik wacht nooit" en dat stak me echt...
quote:hekje schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
[...]
Ja, dat weet ik ook niet. Maar bij het lezen van je topic krijg ik het al Spaans benauwd. Ik hoop echt dat je haar wat ruimte geeft. Stort je op je werk, je eigen leven. Geef haar de kans dingen op een rij te zetten, haar ex te verwerken.
Zien jullie elkaar ook dagelijks op het werk?
We werken beiden onregelmatig, maar werk lijdt er niet onder.
En verstand en verlangen... gaan niet goed samen...
quote:palanja schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
Je bedoelt te zeggen dat je langszaam tot de ontdekking komt dat je niet alleen kan zijn?
Verder lijkt het me duidelijk dat het haar boven het hoofd groeit en rust nodig heeft om haar problemen op te lossen.
Jij zou dat moeten respecteren en met je eigen gevoelens moeten 'dealen' tot het moment dat zij weer open is voor jou.
Soms moet je het initiatief overlaten aan een ander.
Ik kan goed alleen, geloof me. Ook na relatiebreuken ging het vaak snel weer goed met me. Ik geloofde mensen nooit als ze zeiden nooit eerder verliefd te zijn geweest, maar godverdomme, ik snap het nu...
En ik geloof haar meteen als ze het niet meer kan bolwerken, het is een heuse shitstorm op dit moment die ze over zich heen krijgt. Vind het stiekem nog een godswonder dat het zolang goed gegaan is.
"if you let it go, and it comes back to you, it was yours all along"-filosofie snap ik wel, maar dit kwam wel erg uit de koude lucht vallen terwijl ze bij mij wel steeds bevestiging zocht over "ons".
Dit gaan voor mij lastige maanden worden...quote:typette schreef op 29 maart 2012 @ 11:31:
Je kunt haar niet overtuigen. Dat werkt zelfs averechts. Als je zeker wilt weten dat het niets gaat worden, moet je nu vooral aan haar gaan trekken.
Ik snap dat het moeilijk is, want je ben nou eenmaal verliefd. Maar je kunt op dit moment maar één ding doen en dat is: haar de ruimte geven. Zoek afleiding in sport, hobby of vrienden en laat haar even. Als zij jou ook mist, zoekt ze vanzelf weer contact.
Geheel van bewust, maar ik moet mijn ei ook even kwijt, en let's be honest: als man kan ik beter feedback inwinnen onder dames, toch?
Missen is het probleem ook niet, maar ze heeft zo'n starre mind-over-matter mentaliteit (waar ik soms wel eens jaloers op ben)...
quote:registreerjenu schreef op 29 maart 2012 @ 11:35:
Is het raar dat ik het wel prettig vind om te lezen dat het nu eens een man is die zo gek is op een vrouw/meisje en zo graag bij haar wil zijn? Ik lees 't hier zo vaak andersom.
Bovendien vind ik dat je het heel helder beschrijft, concreet, maar ook doorspekt met verlangen. Ik vind dat mooi!Dank je, zit hier ook met een grote huilbui, vannacht 1 uur thuis en om 2 uur maar naar bed gegaan, was om 5 uur alweer wakker... Ik ben zoveel van haar gaan houden... quote:Maar goed, daar heb je nu niets aan. Het enige advies dat ik je geven kan is: geef haar tijd om e.e.a. te verwerken. Deze tijd kun je bovendien zelf ook goed besteden door óók de boel te verwerken. Bovendien: liefde kun je niet dwingen, hoe graag we dat ook soms zouden willen.
Ik heb genoeg eigen shit om op te ruimen, absoluut... Ben alleen als de dood voor dat ze me voortijdig afschrijft op basis van haar stemming nu...
quote:En net als Himalaya zegt: verliefdheid gaat over. Het chemische stofje in je hersenen verdwijnt. Pas daarna komt 't er op aan: ga je inderdaad van elkaar houden en is dat dan genoeg om door te gaan met elkaar. Als je roze bril is afgezet zie je de ander pas écht (en andersom natuurlijk). Als dan blijkt dat de liefde goed en voldoende is dan zal het goed komen.Time will tell...
donderdag 29 maart 2012 om 12:07
quote:registreerjenu schreef op 29 maart 2012 @ 11:35:
Is het raar dat ik het wel prettig vind om te lezen dat het nu eens een man is die zo gek is op een vrouw/meisje en zo graag bij haar wil zijn?
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.
Is het raar dat ik het wel prettig vind om te lezen dat het nu eens een man is die zo gek is op een vrouw/meisje en zo graag bij haar wil zijn?
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.
donderdag 29 maart 2012 om 12:10
quote:mevrouwtheelepel schreef op 29 maart 2012 @ 12:07:
[...]
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.Kleine nuance: zij wilde continu bij mij zijn, ik stond daarvoor open. Nu heb ik een dipje gehad waarin ik twijfelde waardoor zij is gaan twijfelen volgens eigen zeggen, terwijl ik daar bewuster en vastbeslotener uit kwam, en ik gun haar de vrijheid te doen wat ze wil. Ook ik wil eigen tijd, en kreeg dat de laatste maanden, ondanks verhuizing en shit regelen, nauwelijks. Ik vind het wel heel kort door de bocht dat ik deze plotse break dan niet als vervelend mag zien... Ja, ik ben graag bij haar. Ja, ik onderneem graag dingen MET haar. Maar het is niet dat ik haar niet haar dingen gewoon liet doen.
[...]
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.Kleine nuance: zij wilde continu bij mij zijn, ik stond daarvoor open. Nu heb ik een dipje gehad waarin ik twijfelde waardoor zij is gaan twijfelen volgens eigen zeggen, terwijl ik daar bewuster en vastbeslotener uit kwam, en ik gun haar de vrijheid te doen wat ze wil. Ook ik wil eigen tijd, en kreeg dat de laatste maanden, ondanks verhuizing en shit regelen, nauwelijks. Ik vind het wel heel kort door de bocht dat ik deze plotse break dan niet als vervelend mag zien... Ja, ik ben graag bij haar. Ja, ik onderneem graag dingen MET haar. Maar het is niet dat ik haar niet haar dingen gewoon liet doen.
donderdag 29 maart 2012 om 12:12
quote:ja-een-man schreef op 29 maart 2012 @ 11:23:
Stoer, knap maar niet fotomodel-knap, leuke snoet, vrolijke insteek, energiek voor tienen, houdt van aanpakken, niet te flauw, normaal lijf (maar past precies bij mij, lepeltje-lepeltje is nog nooit zo fijn geweest) en de seks... is fucking onvoorstelbaar, elke keer weer.'s ochtends?
Stoer, knap maar niet fotomodel-knap, leuke snoet, vrolijke insteek, energiek voor tienen, houdt van aanpakken, niet te flauw, normaal lijf (maar past precies bij mij, lepeltje-lepeltje is nog nooit zo fijn geweest) en de seks... is fucking onvoorstelbaar, elke keer weer.'s ochtends?
donderdag 29 maart 2012 om 12:13
quote:mevrouwtheelepel schreef op 29 maart 2012 @ 12:07:
[...]
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.ik lees niks extreems, alleen iemand met lieffdesverdriet en dat verhaal kwijt wil. En daarbij de ander de ruimte laat maar het daar moeilijk mee heeft. Wat is daar ms mee?
[...]
Leuk ja, maar dit klinkt een beetje extreem. Een beetje te veel van het goede. Als een vrouw zegt dat ze het rustig aan wil doen en misschien zelfs wat afstand wil hebben, moet je absoluut niet elke minuut van de dag bij haar zijn.
Ik heb een ex gehad die 24/7 bij mij wilde zijn. Het voelde alsof hij mij met een kussen op mijn gezicht wilde laten stikken. Ik vond het zo erg dat ik geen eigen tijd had.ik lees niks extreems, alleen iemand met lieffdesverdriet en dat verhaal kwijt wil. En daarbij de ander de ruimte laat maar het daar moeilijk mee heeft. Wat is daar ms mee?
donderdag 29 maart 2012 om 12:18
quote:Booyahh schreef op 29 maart 2012 @ 12:08:
Laat haar lekker, als ze nu al aangeeft dat je way too overbearing bent Doet ze dus niet, grapjas, het kost haar veel moeite maar de stabiliteit van werk is het enige wat ze momenteel nog over heeft en dat wil ze onder geen beding inleveren. Logisch.quote:Geef haar dan de ruimte en dring je ego niet zo op.Ik heb bijzonder weinig ego, maar ik vraag me gewoon oprecht af of ze haar doel niet voorbijschietquote:Ga lekker van de zomer genieten heb een paar one night standsGeen haar op mijn hoofd. Ik HAAT one-night-stands, haal er geen enkele voldoening uit behalve een zaadlozing en dat kan ik ook zelf.quote:en ja laat je vorige relatie even inzinken en een plek krijgen. Ga is goed BIJ JEZELF te rade waarom relaties zo fantasisch beginnen maar toch elke keer weer binnen 5 jaar stranden.
Geloof me, daar ben ik vollop mee bezig...
quote:En dit is geen chaos hoor, dit is gewoon veel te hard van stapel lopen en je onderbewuste weet allang dat het niet gaat werken. Luister daar dus naar, niet naar het gebied tussen je benen.Dat onderbewuste had ik wel met mijn ex maar niet met dit meisje. We begonnen ook interesse in elkaar te krijgen door onze wederzijdse werkhouding, gesprekken buiten werk en dromen en wensen. Pas maanden later kwam er porno bij kijken en dat pakte vervolgens gewoon wonderwel uit.
Magoed, dit is schreeuwen in de woestijn over en weer, maar ik weiger weggezet te worden als iemand die elke keer zijn lul achternaloopt zonder na te denken...
Laat haar lekker, als ze nu al aangeeft dat je way too overbearing bent Doet ze dus niet, grapjas, het kost haar veel moeite maar de stabiliteit van werk is het enige wat ze momenteel nog over heeft en dat wil ze onder geen beding inleveren. Logisch.quote:Geef haar dan de ruimte en dring je ego niet zo op.Ik heb bijzonder weinig ego, maar ik vraag me gewoon oprecht af of ze haar doel niet voorbijschietquote:Ga lekker van de zomer genieten heb een paar one night standsGeen haar op mijn hoofd. Ik HAAT one-night-stands, haal er geen enkele voldoening uit behalve een zaadlozing en dat kan ik ook zelf.quote:en ja laat je vorige relatie even inzinken en een plek krijgen. Ga is goed BIJ JEZELF te rade waarom relaties zo fantasisch beginnen maar toch elke keer weer binnen 5 jaar stranden.
Geloof me, daar ben ik vollop mee bezig...
quote:En dit is geen chaos hoor, dit is gewoon veel te hard van stapel lopen en je onderbewuste weet allang dat het niet gaat werken. Luister daar dus naar, niet naar het gebied tussen je benen.Dat onderbewuste had ik wel met mijn ex maar niet met dit meisje. We begonnen ook interesse in elkaar te krijgen door onze wederzijdse werkhouding, gesprekken buiten werk en dromen en wensen. Pas maanden later kwam er porno bij kijken en dat pakte vervolgens gewoon wonderwel uit.
Magoed, dit is schreeuwen in de woestijn over en weer, maar ik weiger weggezet te worden als iemand die elke keer zijn lul achternaloopt zonder na te denken...
donderdag 29 maart 2012 om 12:20
donderdag 29 maart 2012 om 12:28
quote:VotesforLeo schreef op 29 maart 2012 @ 12:13:
[...]
ik lees niks extreems, alleen iemand met liefdesverdriet en dat verhaal kwijt wil. En daarbij de ander de ruimte laat maar het daar moeilijk mee heeft. Wat is daar mis mee?
Ik lees hetzelfde.
Liefdesverdriet sucks.
Veel sterkte J-E-M, d'r zit even niks anders op dan doorbijten...
[...]
ik lees niks extreems, alleen iemand met liefdesverdriet en dat verhaal kwijt wil. En daarbij de ander de ruimte laat maar het daar moeilijk mee heeft. Wat is daar mis mee?
Ik lees hetzelfde.
Liefdesverdriet sucks.
Veel sterkte J-E-M, d'r zit even niks anders op dan doorbijten...
donderdag 29 maart 2012 om 12:30
"
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
"
Kan het zijn dat het daar misgelopen is? Dat zijn oorspronkelijk helemaal voor je wilde gaan maar dat jij toen nog twijfelde? En dat zij daardoor ook ging twijfelen, namelijk of jij er wel klaar voor bent, voor een relatie met haar? (Is maar een hypothese, hoor).
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
"
Kan het zijn dat het daar misgelopen is? Dat zijn oorspronkelijk helemaal voor je wilde gaan maar dat jij toen nog twijfelde? En dat zij daardoor ook ging twijfelen, namelijk of jij er wel klaar voor bent, voor een relatie met haar? (Is maar een hypothese, hoor).
donderdag 29 maart 2012 om 12:36
quote:Reiger100 schreef op 29 maart 2012 @ 12:30:
"
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
"
Kan het zijn dat het daar misgelopen is? Dat zijn oorspronkelijk helemaal voor je wilde gaan maar dat jij toen nog twijfelde? En dat zij daardoor ook ging twijfelen, namelijk of jij er wel klaar voor bent, voor een relatie met haar? (Is maar een hypothese, hoor).
Is wel wat ze gisteren aangaf. Ik vind het ook niet netjes van mezelf, wel aangegeven dat ik me even niet lekker voelde, me down voelde nu ik weer wat stabiliteit had in de vorm van huis en inrichting maar niet benoemde dat ik ook even met "ons" zat.
Dat ik daarna dubbel zo sterk terugsloeg, ondanks contact ook tijdens haar verblijf in Spanje wat tijdens het einde van mijn dip, mocht echt niet meer baten... En ik denk dat ik ergens nog wel een kans heb, maar dat ik moet wachten en haar die ruimte en tijd moet gunnen...
Ik heb ooit de fout gemaakt niet te wachten, wil dit nu wel doen, maar ik hoop dat zij dit ook kan, en dat zag er gisteren niet rooskleurig uit, alsof alles al set in stone was...
"
Tuurlijk hebben we tijd nodig de vorige relatie te verwerken, en ik heb echt een moment gehad wat in een dip te zitten en niet te weten of ik wel meteen door te willen, en toen ging ze een weekje naar Spanje. Tijd voor mij om eens goed na te denken, dingen te ondernemen voor mezelf (4 maanden goed op elkaars lip gezeten eigenlijk)
En dan komt ze terug, zie ik haar weer, en dan zijn mijn twijfels ineens *poef* zo weg! En dan hebben elkaar op het rottigst moment in elkaars leven getroffen denk ik, dus slechter kan het iig niet worden.
"
Kan het zijn dat het daar misgelopen is? Dat zijn oorspronkelijk helemaal voor je wilde gaan maar dat jij toen nog twijfelde? En dat zij daardoor ook ging twijfelen, namelijk of jij er wel klaar voor bent, voor een relatie met haar? (Is maar een hypothese, hoor).
Is wel wat ze gisteren aangaf. Ik vind het ook niet netjes van mezelf, wel aangegeven dat ik me even niet lekker voelde, me down voelde nu ik weer wat stabiliteit had in de vorm van huis en inrichting maar niet benoemde dat ik ook even met "ons" zat.
Dat ik daarna dubbel zo sterk terugsloeg, ondanks contact ook tijdens haar verblijf in Spanje wat tijdens het einde van mijn dip, mocht echt niet meer baten... En ik denk dat ik ergens nog wel een kans heb, maar dat ik moet wachten en haar die ruimte en tijd moet gunnen...
Ik heb ooit de fout gemaakt niet te wachten, wil dit nu wel doen, maar ik hoop dat zij dit ook kan, en dat zag er gisteren niet rooskleurig uit, alsof alles al set in stone was...
donderdag 29 maart 2012 om 12:38
quote:Tickel schreef op 29 maart 2012 @ 12:29:
Als al die ellende van vebroken relaties, en er over praten over is, wat hou je dan over?
Dezelfde basis die we daarvoor hadden: kick-ass coworkers die verdomd goed bij elkaar passen op veel vlakken, en op wat schuringsvlakken veel van elkaar kunnen leren en wellicht ook willen leren, zonder zichzelf uit het oog te willen verliezen. Maar dat heeft tijd nodig.
Wellicht kunnen we later opnieuw proberen te daten, kijken of we opnieuw kunnen beginnen, bewuster?
Als al die ellende van vebroken relaties, en er over praten over is, wat hou je dan over?
Dezelfde basis die we daarvoor hadden: kick-ass coworkers die verdomd goed bij elkaar passen op veel vlakken, en op wat schuringsvlakken veel van elkaar kunnen leren en wellicht ook willen leren, zonder zichzelf uit het oog te willen verliezen. Maar dat heeft tijd nodig.
Wellicht kunnen we later opnieuw proberen te daten, kijken of we opnieuw kunnen beginnen, bewuster?
donderdag 29 maart 2012 om 12:40
Het komt er dus op neer dat zij is gaan twijfelen doordat jij een moment van twijfel had. Lastig, want nu de twijfel eenmaal gezaaid is, zal die lastig weg te nemen zijn. Zeker nu ze aangeeft het even rustig aan te willen doen. Daarmee beperkt ze een beetje jouw mogelijkheden om te laten zien dat je ervoor wilt gaan. Dat wordt dan waarschijnlijk al snel opgevat als pushen....
Ik vrees dat ze een beetje afgeknapt is door je twijfel. Anders liet ze je wel de mogelijkheid om te bewijzen wat je voelt voor haar.
Ik vrees dat ze een beetje afgeknapt is door je twijfel. Anders liet ze je wel de mogelijkheid om te bewijzen wat je voelt voor haar.
donderdag 29 maart 2012 om 12:43
quote:ja-een-man schreef op 29 maart 2012 @ 12:38:
[...]
Dezelfde basis die we daarvoor hadden: kick-ass coworkers die verdomd goed bij elkaar passen op veel vlakken, en op wat schuringsvlakken veel van elkaar kunnen leren en wellicht ook willen leren, zonder zichzelf uit het oog te willen verliezen. Maar dat heeft tijd nodig.
Wellicht kunnen we later opnieuw proberen te daten, kijken of we opnieuw kunnen beginnen, bewuster?
Lijkt mij wel. De basis vind ik, persoonlijk, niet heel erg goed. Beiden een net verbroken relatie, de nasleep, het verdriet.
Jullie zijn elkaars hulpverlener in tijden van verdriet. Is het niet veel fijner om onbevangen een relatie in te gaan?
[...]
Dezelfde basis die we daarvoor hadden: kick-ass coworkers die verdomd goed bij elkaar passen op veel vlakken, en op wat schuringsvlakken veel van elkaar kunnen leren en wellicht ook willen leren, zonder zichzelf uit het oog te willen verliezen. Maar dat heeft tijd nodig.
Wellicht kunnen we later opnieuw proberen te daten, kijken of we opnieuw kunnen beginnen, bewuster?
Lijkt mij wel. De basis vind ik, persoonlijk, niet heel erg goed. Beiden een net verbroken relatie, de nasleep, het verdriet.
Jullie zijn elkaars hulpverlener in tijden van verdriet. Is het niet veel fijner om onbevangen een relatie in te gaan?
“Don’t look back – you’re not going that way.”