Ik kan het niet

31-03-2012 15:18 22 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo dames,



Ik merk dat laatste tijden dat ik erg boos word als ik aan het verleden denk, ik word verdrietig en boos tegelijk.

Ik kan het verleden niet loslaten.



Weet iemand wat je daar aan kunt doen ???



Ik zit echt met mezelf in de knoop, ik kan maar niet accepteren wat er in het verleden gebeurd is..



Ik word vooral boos op mensen uit mijn verleden waar ik geen contact meer mee heb. Maar waarvoor ik wel veel betekent heb.



Ik kan het niet verkroppen dat zij vrij en blij lekker verder gaan met hun leven na alles wat er gebeurd is.



Sorry een beetje verwarrend verhaal.
Ga naar een psycholoog. Ik denk dat je professionele hulp nodig hebt.
Alle reacties Link kopieren
Allereerst een en



Zou het je kunnen helpen om het van je af te praten? Hier of misschien zelfs wel met een professioneel iemand?
Alle reacties Link kopieren
Kan je iets meer zeggen over wat er dan gebeurt is vroeger?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb mijzelf al aangemeld bij psyQ. Alleen ik weet gewoon niet of ik nou een trauma heb of depressief ben, ik weet gewoon niet voor welke behandeling ik mij moet aanmelden.



Ik voel mij vooral in een hoekje geduwd, ik kan gewoon niet verkroppen wat er gebeurd is. :(
Alle reacties Link kopieren
Er is zoveel gebeurd, ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen.



Mijn ouders hebben er een hele grote rol in gespeeld.
Alle reacties Link kopieren
Je kan hier ook je verhaal kwijt.

Mits het natuurlijk niet te herkenbaar is.
Alle reacties Link kopieren
Alle reacties Link kopieren
Ik heb keuze's moeten maken onder druk van mijn moeder waar ik niet achter stond.



Ik heb mijn vader altijd heel veel geholpen met zijn nieuwe gezin. Maar toen ik 1 keer niet voor hem klaar stond kreeg ik de volle laag over mij heen. Het is zo erg zelfs geescaleerd dat hij zelfs naar de politie is gestapt toendertijd.



Ik ben erg kwaad op mijn ex schoonmoeder altijd maar zitten stoken, en altijd maar weer leuk doen voor mijn neus. Ze heeft mij voor de meest grove dingen uitgemaakt.



Toen ik de laatste keer dat zelf ook letterlijk zag dat zij naar mijn ex vriend over mij gemaild had, was de maat vol en heb ik gezegd dat ik haar nooit meer wou zien.



Ik ben gewoon ontzettend boos, licht geirriteerd kan weinig hebben van mensen, this is not me :(



Was altijd een lieve vrouw met een hart voor mensen.



Maar het enige wat ik nu nog voel naar die mensen is haat en nijd.
Alle reacties Link kopieren
Ik baal er van dat ik mijzelf zo voel. Ik wil graag van deze emoties af. Die emoties van haat zijn gekomen na 6 jaar ellende in mn leven.



Ik heb nu rust, en een nieuwe huisje. En al die emoties overdonderen mij gewoon wanneer ik 's avonds alleen voor de t.v. zit.
Alle reacties Link kopieren
Spreek je nu nog met je vader?



Maar hij is naar de politie gestapt, dan is er wel heel veel gebeurt.
Ja, je hebt nu tijd om te relativeren over het verleden.

Probeer bezigheden te zoeken waardoor je je gedachtes ergens anders op kan zetten, wie weet dmv vrijwillgerswerk.

Je hebt bijna 2 jaar bij je moeder ingewoont? ( had net even terug geloept) Heftig allemaal.

Sterkte met alles op orde te krijgen, het afsluiten van een oude periode en het starten van een nieuw leven.
Alle reacties Link kopieren
Nee ik spreek mijn vader al sinds november 2009 niet meer.



Ik wou graag contact met hem krijgen, maar ik lag een beetje in de clinch met mijn zijn vrouw.



Ik heb smsjes gestuurd, en hun hebben mij toen gelijk als stalker opgegeven bij de politie terwijl mijn bedoeling echt alleen maar was om contact met hem te krijgen.



Ik heb met mijn moeder wel contact zo nu en dan. Maar ook op haar ben ik erg boos. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik met het contact met haar aan moet. Ik hou van haar als mijn moeder, maar ik ben ook ontzettend boos op haar.



Ik heb door alles nu geleerd om voor mezelf te kiezen, dat heb ik al die jaren ook geprobeerd maar op 1 of andere manier ben ik daarin gefaald.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bloemetje79 schreef op 31 maart 2012 @ 15:18:



Ik kan het niet verkroppen dat zij vrij en blij lekker verder gaan met hun leven na alles wat er gebeurd is.

Heb je dan liever dat zij ook in zak en as (blijven) zitten om wat is gebeurd? Of zou je willen weten hoe zij het doen om verder te gaan zonder nog last van het verleden te hebben?
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Wat verdrietig,

Misschien moet je eens een afspraak maken met een psycholoog. Want het enige wat je met deze mensen kan doen is vergeven, anders blijf je zitten met een wrok en blijf je hangen in het verleden en ga je niet verder.



En daar heb je hulp bij nodig.
Alle reacties Link kopieren
@shala



Ik kan het niet verkroppen dat zij niet door hebben wat zij een ander hebben aangericht en nu vrij en blij verder gaan met hun leven. En mochten die mensen nu gelukkig zijn, ja dan zou ik wel willen weten hoe ze dat doen.
Alle reacties Link kopieren
@galadriel



Ik heb mij ook al aangemeld bij psyQ. Ik wil graag verder gaan met mijn leven alleen het verleden speelt nu gewoon heel erg op, sinds er rust is in mijn leven.



Ik wil geen wrok koesteren en ook niet blijven hangen in het verleden.
Alle reacties Link kopieren
Maar hoe gaat dat dan, denk je er continue overna, of komt het met vlagen naar boven?



heb je geen leuk leven? Of mis je iets?

Werk/prive?
Alle reacties Link kopieren
@galadriel



Ik denk er niet continue overna, behalve 's avonds als ik voor de t.v. zit.



Vooral wanneer ik niets aan het doen ben, denk ik er aan. Anders helemaal niet eigenlijk.



En toch sta ik er soms ook bij stil, en dan voel ik woede naar boven kom dat ik dan denk en nu stap ik naar die mensen toe en praten we het uit. Maar dat is ook geen optie.
Alle reacties Link kopieren
Het eerste wat in mij op kwam na het lezen van je verhaal was inderdaad zoals zoveel hier je al geadviseerd hebben:ga naar een psycholoog. Maar na het nog een keer gelezen te hebben twijfel ik eigenlijk of dat voor jou wel de juiste oplossing is. Of de juiste persoon. Jij bent door hun gekwetst en jij bent daardoor het dupe geworden, en nu moet jij naar de psy en niet hun! Terwijl er aan jou niks mankeert en aan hun wel, anders hadden ze je niet zo kunnen en willen behandelen.Dus eigenlijk zouden hun er naar toe moeten en niet jij. Maar goed je zou het kunnen proberen als je er belang bij hebt want misschien heb je er wel baat bij , ik weet het niet. Maar in mijn ogen is het net zoiets als een pestkoppen en hun slachtoffer. De pestkoppen lopen continue te jennen en uit te dagen, te terroriseren en te gallen, en het slachtoffer gaat uit eindelijk van school af of word overgeplaatst. Maar goed misschien is dat wel een vergelijking van Jan Gat. Geen idee of je nog wilt dat het ooit weer goed komt tussen jou en die andere mensen, want dan zou ik een mediator ofzo adviseren, maar voor het geval je daar totaal geen behoefte meer aan hebt zou je ook een hobby of sport kunnen gaan zoeken waar je zoveel energie in moet steken dat dat al je aandacht op eist zodat je eigenlijk geen tijd meer hebt om te piekeren over het verleden. In schilderen kun je misschien wel heel veel kwijt. Schilder je verdriet en al je ergenissen eruit. Misschien kun je een gitaar kopen en jezelf via het internet aan leren hoe je op zo,n ding moet spelen. ( slokt veel tijd op geloof me) Of misschien dat kunt gaan dansen. Dansen schijnt heel leuk te zijn en voordat je die pasjes goed kent moet je toch echt je aandacht er een beetje bij houden. En als je daar je aandacht bij houd denk je niet aan het verleden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bloemetje79 schreef op 31 maart 2012 @ 15:39:

@shala



Ik kan het niet verkroppen dat zij niet door hebben wat zij een ander hebben aangericht en nu vrij en blij verder gaan met hun leven. En mochten die mensen nu gelukkig zijn, ja dan zou ik wel willen weten hoe ze dat doen.

Dan is het meer dat het hen niet overkomen is dus waar zouden ze last van moeten hebben? Des te vervelender voor jou want zij voelen niet wat jij voelt.

Het is misschien ook niet zo moeilijk om gelukkig te zijn als je niet weet wat je hebt aangericht of als dat je niks doet.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Word vanzelf minder hoor.

Ik had precies hetzelfde het eerste jaar dat ik mijn eigen huis had en echt de tijd om dingen te gaan verwerken.



Het enige advies dat ik je kan geven is recht oor al die emoties heengaan.

Evt. Opschrijven wat er op die momenten bovenkomt en als je kwaad word heel goed kijken waarom je kwaad bent en wat daar eigenlijk achter zit.

Verdriet,teleurstelling, onmacht... Kwaadheid staat nooit op zichzelf.



Ik vloog eerst ook echt tegen de muur op maar dat word minder hoor. Je loopt nu tegen allemaal weggestopte emoties aan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven