Darmscopie hond
zaterdag 14 april 2012 om 14:56
Mijn vorige hond had die zullen ondergaan maar daaraan voorafgaand is er eerst een echo van de buik gemaakt en helaas bleek de scopie niet meer nodig. Ben wel blij dat die echo gemaakt is want daardoor is hem die meer belastende scopie bespaard gebleven.
Waar gaat jouw hond de scopie krijgen? Wij waren in de universiteitskliniek in Utrecht en ik heb de begeleiding en informatie als heel fijn ervaren.
Waar gaat jouw hond de scopie krijgen? Wij waren in de universiteitskliniek in Utrecht en ik heb de begeleiding en informatie als heel fijn ervaren.
zaterdag 14 april 2012 om 15:02
Nou het is eigenlijk het hondje van oma en die woont in het buitenland. Het hondje heeft ook een echo gehad, maar daar was niets bijzonders of afwijkends op te zien. Aangezien het nog steeds niet helemaal zo gaat met het hondje zoals het hoort, is er besloten om toch een darmscopie te doen, omdat de dierenarts zei dat er op een echo niet ALLES zichtbaar is. Met een darmscopie kunnen ze ook tumoren en bijvoorbeeld verstoppingen zien.
zaterdag 14 april 2012 om 15:12
Klopt dat op een echo niet alles te zien is. Bij mijn hond was bij de echo al zoveel te zien dat er geen redden meer aan was.
Ik neem aan dat ze die scopie gewoon onder narcose doen. Voor hondjes ook niet perse plezierig natuurlijk maar qua belasting niet heel erg. Tenzij de hond er heel slecht aan toe is maar de dierenarts zal daarin wel 'n gedegen afweging maken.
Ik neem aan dat ze die scopie gewoon onder narcose doen. Voor hondjes ook niet perse plezierig natuurlijk maar qua belasting niet heel erg. Tenzij de hond er heel slecht aan toe is maar de dierenarts zal daarin wel 'n gedegen afweging maken.
zaterdag 14 april 2012 om 15:26
quote:chartreuse schreef op 14 april 2012 @ 15:12:
Klopt dat op een echo niet alles te zien is. Bij mijn hond was bij de echo al zoveel te zien dat er geen redden meer aan was.
Ik neem aan dat ze die scopie gewoon onder narcose doen. Voor hondjes ook niet perse plezierig natuurlijk maar qua belasting niet heel erg. Tenzij de hond er heel slecht aan toe is maar de dierenarts zal daarin wel 'n gedegen afweging maken.
Ja, onder narcose inderdaad.
En Germanwings, als je van je huisdier houdt wil je er toch alles aan doen om te weten te komen of er niets ergs aan de hand is? Ik bedoel als blijkt dat ze heel erg ziek is en dat ze pijn lijdt, dan moet je dat als eigenaar weten, anders laat je de hond onnodig lijden. Ook als het niet zo ernstig is, dien je te weten wat je er aan kan doen om het beter te maken, vind ik. Je neemt die verantwoordelijkheid toch als je de hond, of een ander huisdier neemt?
Klopt dat op een echo niet alles te zien is. Bij mijn hond was bij de echo al zoveel te zien dat er geen redden meer aan was.
Ik neem aan dat ze die scopie gewoon onder narcose doen. Voor hondjes ook niet perse plezierig natuurlijk maar qua belasting niet heel erg. Tenzij de hond er heel slecht aan toe is maar de dierenarts zal daarin wel 'n gedegen afweging maken.
Ja, onder narcose inderdaad.
En Germanwings, als je van je huisdier houdt wil je er toch alles aan doen om te weten te komen of er niets ergs aan de hand is? Ik bedoel als blijkt dat ze heel erg ziek is en dat ze pijn lijdt, dan moet je dat als eigenaar weten, anders laat je de hond onnodig lijden. Ook als het niet zo ernstig is, dien je te weten wat je er aan kan doen om het beter te maken, vind ik. Je neemt die verantwoordelijkheid toch als je de hond, of een ander huisdier neemt?
zaterdag 14 april 2012 om 15:35
Moderne technieken aanwenden om een dier een dierwaardig bestaan in goede gezondheid te geven is imho niet overdreven. Hoe ver je daar in gaat moet iedereen voor zich weten en zal mede afhangen van je portemonnee en van de prioriteiten die je stelt.
In het geval van mijn oude (jonge want pas 4 jaar) hond maakte de echo duidelijk dat het niet zomaar een hardnekkig buikgriepvirus was maar tumoren in lymfklieren en buikwand. De medicatie en dieet werden daarop aangepast en een lijdensweg werd hem bespaard. Kostte idd een klein fortuin maar dat had ik graag over voor de beste vriend van mijn zoontje.
In het geval van mijn oude (jonge want pas 4 jaar) hond maakte de echo duidelijk dat het niet zomaar een hardnekkig buikgriepvirus was maar tumoren in lymfklieren en buikwand. De medicatie en dieet werden daarop aangepast en een lijdensweg werd hem bespaard. Kostte idd een klein fortuin maar dat had ik graag over voor de beste vriend van mijn zoontje.
zaterdag 14 april 2012 om 15:42
quote:chartreuse schreef op 14 april 2012 @ 15:35:
Moderne technieken aanwenden om een dier een dierwaardig bestaan in goede gezondheid te geven is imho niet overdreven. Hoe ver je daar in gaat moet iedereen voor zich weten en zal mede afhangen van je portemonnee en van de prioriteiten die je stelt.
In het geval van mijn oude (jonge want pas 4 jaar) hond maakte de echo duidelijk dat het niet zomaar een hardnekkig buikgriepvirus was maar tumoren in lymfklieren en buikwand. De medicatie en dieet werden daarop aangepast en een lijdensweg werd hem bespaard. Kostte idd een klein fortuin maar dat had ik graag over voor de beste vriend van mijn zoontje.
Wat waren de symptomen bij jouw hond toen?
Ik ben aan de ene kant wel bang wat het resultaat zou zijn, maar ik denk dat het ook wel rust zal geven als we in iedergeval een diagnose/duidelijkheid hebben, of de uitslag dan goed of slecht is.
Moderne technieken aanwenden om een dier een dierwaardig bestaan in goede gezondheid te geven is imho niet overdreven. Hoe ver je daar in gaat moet iedereen voor zich weten en zal mede afhangen van je portemonnee en van de prioriteiten die je stelt.
In het geval van mijn oude (jonge want pas 4 jaar) hond maakte de echo duidelijk dat het niet zomaar een hardnekkig buikgriepvirus was maar tumoren in lymfklieren en buikwand. De medicatie en dieet werden daarop aangepast en een lijdensweg werd hem bespaard. Kostte idd een klein fortuin maar dat had ik graag over voor de beste vriend van mijn zoontje.
Wat waren de symptomen bij jouw hond toen?
Ik ben aan de ene kant wel bang wat het resultaat zou zijn, maar ik denk dat het ook wel rust zal geven als we in iedergeval een diagnose/duidelijkheid hebben, of de uitslag dan goed of slecht is.
zaterdag 14 april 2012 om 15:47
Mijn hond kreeg een maag- en darmscopie. Op de echo was wel "iets" te zien in de overgang van darmen naar maag, maar wat dat was en hoe het zat was niet te zien. Hij ging onder narcose dus heeft er zelf weinig van gemerkt.
Helaas bleek het "iets" een enorme tumor te zijn waar niets meer aan te doen was. Zijn hele maag zat van binnen vol met zweren en ontstekingen als gevolg hiervan (voedsel kon niet meer vanuit maag naar darmen langs de tumor en lag letterlijk te rotten in zijn maag) en we moesten tot ons grote verdriet ter plekke besluiten hem niet meer wakker te laten worden uit de narcose maar hem direct in te laten slapen.
German Wings: mijn hond liet weinig merken van pijn. Hij moest veel overgeven (wat logisch was, achteraf, voedsel kon er op de normale manier nauwelijks nog uit) en dat was het eigenlijk wel qua symptomen. En dat terwijl hij echt vreselijke pijn aan zijn maag moet hebben gehad, arm beest. Zonder de scopie zouden we nog veel langer aangerommeld hebben met medicatie en onderzoekjes en had hij nog veel langer pijn moeten lijden tot het echt helemaal mis was gegaan.
Overigens waren wij verzekerd, dus de kosten vielen redelijk mee.
Helaas bleek het "iets" een enorme tumor te zijn waar niets meer aan te doen was. Zijn hele maag zat van binnen vol met zweren en ontstekingen als gevolg hiervan (voedsel kon niet meer vanuit maag naar darmen langs de tumor en lag letterlijk te rotten in zijn maag) en we moesten tot ons grote verdriet ter plekke besluiten hem niet meer wakker te laten worden uit de narcose maar hem direct in te laten slapen.
German Wings: mijn hond liet weinig merken van pijn. Hij moest veel overgeven (wat logisch was, achteraf, voedsel kon er op de normale manier nauwelijks nog uit) en dat was het eigenlijk wel qua symptomen. En dat terwijl hij echt vreselijke pijn aan zijn maag moet hebben gehad, arm beest. Zonder de scopie zouden we nog veel langer aangerommeld hebben met medicatie en onderzoekjes en had hij nog veel langer pijn moeten lijden tot het echt helemaal mis was gegaan.
Overigens waren wij verzekerd, dus de kosten vielen redelijk mee.
zaterdag 14 april 2012 om 15:52
In vier weken tijd was hij bijna 20% lichaamsgewicht verloren en had hij een aanhoudende maagbloeding. Voor we naar Utrecht gingen zaten we al wekenlang om de paar dagen bij de dierenarts. Steeds leek hij op te knappen om toch weer slechter te worden. Hij was uiteindelijkl net wel, net niet goed genoeg om 't met medicatie te redden. Dubbeltje op z'n kant en dat viel toch de verkeerde kant op. Voor hetzelfde geld had hij het wel gered.
Maar sowieso heb ik het idee dat hij er veel slechter aan toe was dan het hondje van je oma want daarbij was op de echo niks bijzonders te zien toch?
Maar sowieso heb ik het idee dat hij er veel slechter aan toe was dan het hondje van je oma want daarbij was op de echo niks bijzonders te zien toch?
zaterdag 14 april 2012 om 15:58
quote:Binti schreef op 14 april 2012 @ 15:47:
Mijn hond kreeg een maag- en darmscopie. Op de echo was wel "iets" te zien in de overgang van darmen naar maag, maar wat dat was en hoe het zat was niet te zien. Hij ging onder narcose dus heeft er zelf weinig van gemerkt.
Helaas bleek het "iets" een enorme tumor te zijn waar niets meer aan te doen was. Zijn hele maag zat van binnen vol met zweren en ontstekingen als gevolg hiervan (voedsel kon niet meer vanuit maag naar darmen langs de tumor en lag letterlijk te rotten in zijn maag) en we moesten tot ons grote verdriet ter plekke besluiten hem niet meer wakker te laten worden uit de narcose maar hem direct in te laten slapen.
German Wings: mijn hond liet weinig merken van pijn. Hij moest veel overgeven (wat logisch was, achteraf, voedsel kon er op de normale manier nauwelijks nog uit) en dat was het eigenlijk wel qua symptomen. En dat terwijl hij echt vreselijke pijn aan zijn maag moet hebben gehad, arm beest. Zonder de scopie zouden we nog veel langer aangerommeld hebben met medicatie en onderzoekjes en had hij nog veel langer pijn moeten lijden tot het echt helemaal mis was gegaan.
Overigens waren wij verzekerd, dus de kosten vielen redelijk mee.Och jeetje, je verhaal maakt me wel bang. Het hondje van m'n oma had ook overgegeven twee weken geleden, niet eens zo'n klein beetje, vandaar dat toen de dierenarts-bezoekjes begonnen. Ik hoop echt dat het nog goedkomt. Ondanks dat ik het hondje iets van 3x per jaar zie, zou ik het toch moeilijk vinden om het idee te verwerken dat er mogelijk iets heel erg mis is..
Mijn hond kreeg een maag- en darmscopie. Op de echo was wel "iets" te zien in de overgang van darmen naar maag, maar wat dat was en hoe het zat was niet te zien. Hij ging onder narcose dus heeft er zelf weinig van gemerkt.
Helaas bleek het "iets" een enorme tumor te zijn waar niets meer aan te doen was. Zijn hele maag zat van binnen vol met zweren en ontstekingen als gevolg hiervan (voedsel kon niet meer vanuit maag naar darmen langs de tumor en lag letterlijk te rotten in zijn maag) en we moesten tot ons grote verdriet ter plekke besluiten hem niet meer wakker te laten worden uit de narcose maar hem direct in te laten slapen.
German Wings: mijn hond liet weinig merken van pijn. Hij moest veel overgeven (wat logisch was, achteraf, voedsel kon er op de normale manier nauwelijks nog uit) en dat was het eigenlijk wel qua symptomen. En dat terwijl hij echt vreselijke pijn aan zijn maag moet hebben gehad, arm beest. Zonder de scopie zouden we nog veel langer aangerommeld hebben met medicatie en onderzoekjes en had hij nog veel langer pijn moeten lijden tot het echt helemaal mis was gegaan.
Overigens waren wij verzekerd, dus de kosten vielen redelijk mee.Och jeetje, je verhaal maakt me wel bang. Het hondje van m'n oma had ook overgegeven twee weken geleden, niet eens zo'n klein beetje, vandaar dat toen de dierenarts-bezoekjes begonnen. Ik hoop echt dat het nog goedkomt. Ondanks dat ik het hondje iets van 3x per jaar zie, zou ik het toch moeilijk vinden om het idee te verwerken dat er mogelijk iets heel erg mis is..
zaterdag 14 april 2012 om 16:06
Lil, heel hard gesteld even: een dierenarts staat er meestal anders in dan een 'mensenarts'. Een dierenarts doet dit soort onderzoeken alleen maar als ze denken een oplossing te vinden, als ze denken het dier beter te kunnen maken. Terwijl een 'mensenarts' altijd de oorzaak zal willen vinden, ongeacht of er een oplossing is.
Als de dierenarts geen hoop had een op te lossen probleem tegen te komen, was dit onderzoek waarschijnlijk niet eens geadviseerd.
Als de dierenarts geen hoop had een op te lossen probleem tegen te komen, was dit onderzoek waarschijnlijk niet eens geadviseerd.
zaterdag 14 april 2012 om 16:22
quote:chartreuse schreef op 14 april 2012 @ 16:06:
Lil, heel hard gesteld even: een dierenarts staat er meestal anders in dan een 'mensenarts'. Een dierenarts doet dit soort onderzoeken alleen maar als ze denken een oplossing te vinden, als ze denken het dier beter te kunnen maken. Terwijl een 'mensenarts' altijd de oorzaak zal willen vinden, ongeacht of er een oplossing is.
Als de dierenarts geen hoop had een op te lossen probleem tegen te komen, was dit onderzoek waarschijnlijk niet eens geadviseerd.Ik snap wat je bedoeld. Maar wat als ze bijvoorbeeld een tumor op die echo hebben gemist? Dan waren we even opgelucht omdat er op de echo niets ernstigs te zien was en als je dan na darmscopie hoort dat het flink mis is... ik krijg er de rillingen van. Maar ik probeer positief te blijven.
Lil, heel hard gesteld even: een dierenarts staat er meestal anders in dan een 'mensenarts'. Een dierenarts doet dit soort onderzoeken alleen maar als ze denken een oplossing te vinden, als ze denken het dier beter te kunnen maken. Terwijl een 'mensenarts' altijd de oorzaak zal willen vinden, ongeacht of er een oplossing is.
Als de dierenarts geen hoop had een op te lossen probleem tegen te komen, was dit onderzoek waarschijnlijk niet eens geadviseerd.Ik snap wat je bedoeld. Maar wat als ze bijvoorbeeld een tumor op die echo hebben gemist? Dan waren we even opgelucht omdat er op de echo niets ernstigs te zien was en als je dan na darmscopie hoort dat het flink mis is... ik krijg er de rillingen van. Maar ik probeer positief te blijven.
zaterdag 14 april 2012 om 20:21
Lil, bij ons had er misschien nog iets gedaan kunnen worden voor de hond als we er (veel) eerder achter waren gekomen. Het is doodzonde dat die lieve sukkel zo keihard voor zichzelf was, waardoor we veel te laat waren met onderzoeken.
Bovendien: als er op de echo niets is gezien scheelt dat al heel erg. Overigens was dit bij deze hond niet de eerste scopie, de eerste keer had hij ook aanhoudende maagklachten en werd bij de scopie die ze toen deden (na een echo waarop niets te zien was, maar we waren al zo lang aan het tobben met medicatie op medicatie, waarna het steeds even over leek en toen weer mis ging, met name diarree) een stukje van een sateprikker ontdekt. die had ie ooit opgegeten blijkbaar, en dat ding was vast komen te zitten in de maagwand en vanuit daar ingekapseld op een nogal rare manier, zeg maar alsof ie een soort doodlopend tunneltje had gemaakt vanaf de maagwand, waar dan weer etensresten in bleven zitten, die gingen rotten, zijn maag ging ontsteken, wij weer een antibiotica kuur haalden, de onststeking weer overging en na een poosje het hele circus weer opnieuw begon.
Ze hebben toen het stukje maagwand met 'tunneltje' weggehaald, een pittige operatie, maar hij kwam er helemaal ok uit. Blijft balen dat hij ruim een jaar later alsnog ingeslapen moest worden....
Bovendien: als er op de echo niets is gezien scheelt dat al heel erg. Overigens was dit bij deze hond niet de eerste scopie, de eerste keer had hij ook aanhoudende maagklachten en werd bij de scopie die ze toen deden (na een echo waarop niets te zien was, maar we waren al zo lang aan het tobben met medicatie op medicatie, waarna het steeds even over leek en toen weer mis ging, met name diarree) een stukje van een sateprikker ontdekt. die had ie ooit opgegeten blijkbaar, en dat ding was vast komen te zitten in de maagwand en vanuit daar ingekapseld op een nogal rare manier, zeg maar alsof ie een soort doodlopend tunneltje had gemaakt vanaf de maagwand, waar dan weer etensresten in bleven zitten, die gingen rotten, zijn maag ging ontsteken, wij weer een antibiotica kuur haalden, de onststeking weer overging en na een poosje het hele circus weer opnieuw begon.
Ze hebben toen het stukje maagwand met 'tunneltje' weggehaald, een pittige operatie, maar hij kwam er helemaal ok uit. Blijft balen dat hij ruim een jaar later alsnog ingeslapen moest worden....
zondag 15 april 2012 om 11:04
quote:Binti schreef op 14 april 2012 @ 20:22:
Ik bedoel dus maar; er kan zoveel aan de hand zijn, dus gewoon de scopie laten doen en maar afwachten, meer kun je niet doen vrees ik.Ik denk dat hij de afspraak van de darmscopie niet eens haalt, had namelijk vanochtend contact met oma en ze zei dat het hondje nauwelijks nog actief is.. Dus ik vrees dat hier niets goeds uit zal komen.
Ik bedoel dus maar; er kan zoveel aan de hand zijn, dus gewoon de scopie laten doen en maar afwachten, meer kun je niet doen vrees ik.Ik denk dat hij de afspraak van de darmscopie niet eens haalt, had namelijk vanochtend contact met oma en ze zei dat het hondje nauwelijks nog actief is.. Dus ik vrees dat hier niets goeds uit zal komen.
maandag 16 april 2012 om 21:18
quote:chartreuse schreef op 16 april 2012 @ 16:58:
Ik lees dit nu pas, wat verdrietig dat het hondje zo achteruit ging. Heb je nog iets gehoord Lil?
Ja, vandaag was een dierenarts bezoekje weer noodzakelijk. Bij drukken op de buik deed dat toch zeer, dus ze hebben weer een echo gemaakt, waar dit keer wel veel meer op was te zien (wat ik persoonlijk beetje vreemd vind). Er was nu namelijk te zien dat ze allemaal knobbels had in/rondom haar baarmoeder, waarschijnlijk cystes.
Morgen wordt haar baarmoeder dus volledig verwijderd. Maar nu moet nog maar blijken of het daadwerkelijk "goedaardige" knobbels zijn... (na de echo van twee weken terug waar niks raars op te zien was vertrouw ik die arts niet meer zo op z'n woord
) En hopen dat het ná de operatie dan goed gaat komen.
Ik lees dit nu pas, wat verdrietig dat het hondje zo achteruit ging. Heb je nog iets gehoord Lil?
Ja, vandaag was een dierenarts bezoekje weer noodzakelijk. Bij drukken op de buik deed dat toch zeer, dus ze hebben weer een echo gemaakt, waar dit keer wel veel meer op was te zien (wat ik persoonlijk beetje vreemd vind). Er was nu namelijk te zien dat ze allemaal knobbels had in/rondom haar baarmoeder, waarschijnlijk cystes.
Morgen wordt haar baarmoeder dus volledig verwijderd. Maar nu moet nog maar blijken of het daadwerkelijk "goedaardige" knobbels zijn... (na de echo van twee weken terug waar niks raars op te zien was vertrouw ik die arts niet meer zo op z'n woord
donderdag 19 april 2012 om 20:43
quote:chartreuse schreef op 19 april 2012 @ 20:29:
Hoe is het gegaan met de hond Lil?De baarmoeder is verwijderd, en ze leeft nog
ze heeft nu voor 10 dagen zo'n kapje op zodat ze niet aan de wond kan zitten etc. Maar, ze EET WEER. Dus dat is echt goed nieuws, even afkloppen natuurlijk ik hoop dus dat het allemaal weer goed zal komen middels deze operatie.
Hoe is het gegaan met de hond Lil?De baarmoeder is verwijderd, en ze leeft nog