Psyche
alle pijlers
Abortus en twijfels
zaterdag 5 mei 2012 om 15:19
Ik ben volledig in paniek. Sinds een paar dagen weet ik dat ik zwanger ben van een man met wie ik nu een paar maanden date. Onlangs tijdens de sex scheurde het condoom. Enkele uren later heb ik de morningafter-pil ingenomen. Ik maakte me niet direct zorgen toen ik niet ongesteld werd. Door de MAP kan je cyclus behoorlijk ontregeld worden. Om mezelf gerust te stellen toch een test gedaan. Ik kon bijna geen adem krijgen toen ik zag dat die binnen no-time positief was. Ik heb meteen MrDate gebeld. Ook hij volledig in shock.
ik wil dit kind niet krijgen. Ik kán dit kind niet krijgen. Om heel veel verschillende redenen. MrDate staat er hetzelfde in. Dus heb ik meteen een abortuskliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Volgende week moet het gaan gebeuren.
Maar wat een worsteling. Ik heb altijd heel veel bezwaren gehad tegen abortus. In een eerdere situatie waarin ik door de pil heen zwanger raakte heb ik ervoor gekozen het kindje te krijgen met een heleboel gevolgen van dien. Vooral omdat ik het niet over mijn hart kon krijgen om een zwangerschap bewust af te breken.
En nu maak ik dus toch die keuze. Ik kies er bewust voor een leven te beeindigen. Het gevoel dat ik het met dit kindje erbij niet ga redden is zo ontzettend sterk. Ik wil en kan niet nog eens alles doorstaan wat ik eerder heb doorstaan. Weer alles alleen...
Maar kan ik mezelf ooit nog in de spiegel aankijken als ik het kindje heb laten weghalen? Toen ik de positieve test net in handen had wist ik het zo zeker. Maar in de 5 dagen officiele bedenktijd speelt mijn geweten behoorlijk op. Ik voel me zo ontzettend verdrietig en alleen.
Ik durf er niet over te praten met familie en vrienden. Maar heb echt behoefte om het kwijt te zijn. Vandaar maar hier. Iemand wijze raad hoe hiermee om te gaan?
ik wil dit kind niet krijgen. Ik kán dit kind niet krijgen. Om heel veel verschillende redenen. MrDate staat er hetzelfde in. Dus heb ik meteen een abortuskliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Volgende week moet het gaan gebeuren.
Maar wat een worsteling. Ik heb altijd heel veel bezwaren gehad tegen abortus. In een eerdere situatie waarin ik door de pil heen zwanger raakte heb ik ervoor gekozen het kindje te krijgen met een heleboel gevolgen van dien. Vooral omdat ik het niet over mijn hart kon krijgen om een zwangerschap bewust af te breken.
En nu maak ik dus toch die keuze. Ik kies er bewust voor een leven te beeindigen. Het gevoel dat ik het met dit kindje erbij niet ga redden is zo ontzettend sterk. Ik wil en kan niet nog eens alles doorstaan wat ik eerder heb doorstaan. Weer alles alleen...
Maar kan ik mezelf ooit nog in de spiegel aankijken als ik het kindje heb laten weghalen? Toen ik de positieve test net in handen had wist ik het zo zeker. Maar in de 5 dagen officiele bedenktijd speelt mijn geweten behoorlijk op. Ik voel me zo ontzettend verdrietig en alleen.
Ik durf er niet over te praten met familie en vrienden. Maar heb echt behoefte om het kwijt te zijn. Vandaar maar hier. Iemand wijze raad hoe hiermee om te gaan?
zaterdag 5 mei 2012 om 16:24
quote:koekie1980 schreef op 05 mei 2012 @ 16:15:
[...]
eens in de maand ligt er zo'n leven bij de dames in de toilet elke keer dat je man in de douche rukt gaan er wel 100 levens verloren.
Ik vermoed wel een paar miljoen potentieeltjes
Maar on topic: sterkte TO, het lijkt me een moeilijke beslissing. Wat je ook zult kiezen, het wordt hoe dan ook een zware tijd. Ik wens je heel veel kracht toe
[...]
eens in de maand ligt er zo'n leven bij de dames in de toilet elke keer dat je man in de douche rukt gaan er wel 100 levens verloren.
Ik vermoed wel een paar miljoen potentieeltjes
Maar on topic: sterkte TO, het lijkt me een moeilijke beslissing. Wat je ook zult kiezen, het wordt hoe dan ook een zware tijd. Ik wens je heel veel kracht toe
zaterdag 5 mei 2012 om 16:31
Niemand ondergaat een abortus voor de lol. Het is altijd moeilijk, ook al sta je erachter. Het andere-mensen-worden-moeilijk-zwanger argument vind ik altijd een tikje onzinnig. TO heeft er zelf niet voor gekozen om zwanger te worden en haar maatregelen genomen, het is helaas toch mis gegaan en ze zal nu om moeten gaan met de gevolgen.
Uiteindelijk zal je de beslissing zelf moeten nemen. Er zijn helaas geen handige stappenplannen voor dit soort dingen. Veel sterkte de komende tijd, welke keuze je ook maakt.
Uiteindelijk zal je de beslissing zelf moeten nemen. Er zijn helaas geen handige stappenplannen voor dit soort dingen. Veel sterkte de komende tijd, welke keuze je ook maakt.
zaterdag 5 mei 2012 om 16:31
quote:ioni schreef op 05 mei 2012 @ 16:12:
@Sproetnick: hoe kijk je tegen het kindje aan waarbij je destijds de zwangerschap NIET hebt onderbroken?
Dat zegt misschien ook iets over hoe je achteraf over deze beslissing zult denken.
Ik houd zielsveel van mijn kindje. Net zoveel als van mijn eerste, wel geplande kind. Beide kinderen waren door mij gewenst. Nu voelt dat anders...
Na de bevalling van mijn tweede kindje heb ik om sterilisatie gevraagd. Ik wist gewoon zeker dat ik nooit meer een kind wilde krijgen. Die wens werd niet ingewilligd; ik was te jong. En wie weet zou ik ooit nog eens een man tegenkomen waarmee ik kinderen wilde. Ik ben sindsdien zo bang geweest om zwanger te raken, dat ik jaren geen sex heb gehad. En nu iemand ontmoet waarmee ik het (een relatie) zie zitten en dus ook de stap naar sex heb gezet. En letterlijk de eerste keer gaat het meteen zo mis. Pfff...
@Sproetnick: hoe kijk je tegen het kindje aan waarbij je destijds de zwangerschap NIET hebt onderbroken?
Dat zegt misschien ook iets over hoe je achteraf over deze beslissing zult denken.
Ik houd zielsveel van mijn kindje. Net zoveel als van mijn eerste, wel geplande kind. Beide kinderen waren door mij gewenst. Nu voelt dat anders...
Na de bevalling van mijn tweede kindje heb ik om sterilisatie gevraagd. Ik wist gewoon zeker dat ik nooit meer een kind wilde krijgen. Die wens werd niet ingewilligd; ik was te jong. En wie weet zou ik ooit nog eens een man tegenkomen waarmee ik kinderen wilde. Ik ben sindsdien zo bang geweest om zwanger te raken, dat ik jaren geen sex heb gehad. En nu iemand ontmoet waarmee ik het (een relatie) zie zitten en dus ook de stap naar sex heb gezet. En letterlijk de eerste keer gaat het meteen zo mis. Pfff...
zaterdag 5 mei 2012 om 16:35
zaterdag 5 mei 2012 om 16:35
zaterdag 5 mei 2012 om 16:36
quote:chococookie schreef op 05 mei 2012 @ 16:03:
[...]
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind.
Als zij in problemen komt door het kind te "houden" dan heb ik liever dat bij wijze van ik het op ga voeden, dat dat ze abortus laat doen. Ik heb ook niet alle middelen en werk fulltime, woon alleen en zit krap aan kas. Maar iemand abortus laten plegen kan ik niet over mijn hart verkrijgen. volgens mij heb jij geen enkele zeggenschap in deze kwestie, dus eerlijk vind ik het nogal pathetisch overkomen, dat niet over je hart kunnen verkrijgen
[...]
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind.
Als zij in problemen komt door het kind te "houden" dan heb ik liever dat bij wijze van ik het op ga voeden, dat dat ze abortus laat doen. Ik heb ook niet alle middelen en werk fulltime, woon alleen en zit krap aan kas. Maar iemand abortus laten plegen kan ik niet over mijn hart verkrijgen. volgens mij heb jij geen enkele zeggenschap in deze kwestie, dus eerlijk vind ik het nogal pathetisch overkomen, dat niet over je hart kunnen verkrijgen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 5 mei 2012 om 16:39
zaterdag 5 mei 2012 om 16:41
quote:rosanna08 schreef op 05 mei 2012 @ 16:38:
Sproetnick, wat maakt je aan het twijfelen? Het verlangen naar een derde of je geweten die altijd tegen is geweest? Echt enkel mijn geweten. Actief deze keuze maken. Kiezen tussen leven en dood. Een keuze waarvan ik altijd gezegd, gedacht en geloofd heb dat die niet aan de mens is.
Sproetnick, wat maakt je aan het twijfelen? Het verlangen naar een derde of je geweten die altijd tegen is geweest? Echt enkel mijn geweten. Actief deze keuze maken. Kiezen tussen leven en dood. Een keuze waarvan ik altijd gezegd, gedacht en geloofd heb dat die niet aan de mens is.
zaterdag 5 mei 2012 om 16:47
quote:sproetnick schreef op 05 mei 2012 @ 16:41:
[...]
Echt enkel mijn geweten. Actief deze keuze maken. Kiezen tussen leven en dood. Een keuze waarvan ik altijd gezegd, gedacht en geloofd heb dat die niet aan de mens is. ok, dat is "makkelijker" dan wanneer je eigenlijk liever nog een kindje zou willen. Het is nu een soort abstractere twijfel . Het is je geweten, niet je hart.
Hoe je ook wendt of keert, je hele leven zal veranderen als je het kindje laat komen en niet alleen dat van jou, maar ook die van je 2 kinderen, puur en alleen omdat jouw geweten dwars ligt. Klinkt misschien een beetje hard, maar misschien helpt het je
Sterkte met je beslissing
[...]
Echt enkel mijn geweten. Actief deze keuze maken. Kiezen tussen leven en dood. Een keuze waarvan ik altijd gezegd, gedacht en geloofd heb dat die niet aan de mens is. ok, dat is "makkelijker" dan wanneer je eigenlijk liever nog een kindje zou willen. Het is nu een soort abstractere twijfel . Het is je geweten, niet je hart.
Hoe je ook wendt of keert, je hele leven zal veranderen als je het kindje laat komen en niet alleen dat van jou, maar ook die van je 2 kinderen, puur en alleen omdat jouw geweten dwars ligt. Klinkt misschien een beetje hard, maar misschien helpt het je
Sterkte met je beslissing
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 5 mei 2012 om 16:49
@VotesforLeo: vanwege herkenbaarheid wil ik niet alles benoemen. Het gaat niet zozeer om de praktische kant; heb met mijn twee kinderen het best aardig op de rit. Het gaat meer om de psychische kant. Ik ben net een burnout te boven. Scheiden tijdens een zwangerschap, alleen moeten bevallen, er 24 uur per dag elke dag weer alleen voor staan met twee kleine kinderen, gecombineerd met een drukke baan om het hoofd financieel boven water te houden, alle stress van de scheiding, de huidige ex-perikelen. Het is me allemaal niet in de koude kleren gaan zitten.
Heb ongeveer een jaar geleden op het punt gestaan een einde aan mijn leven te maken en mijn kinderen daarin mee te slepen. Gelukkig heb ik toen de huisarts gebeld en is er direct een intensief traject gestart. Daar ben ik nu net uit. Voel me weer blij en sterk. Vind het leven weer leuk en de moeite waard. Kan me niet meer voorstellen dat ik zo diep heb gezeten. Maar nu ik zwanger ben komt de angst meteen weer terug om weer op dat punt te geraken.
Heb ongeveer een jaar geleden op het punt gestaan een einde aan mijn leven te maken en mijn kinderen daarin mee te slepen. Gelukkig heb ik toen de huisarts gebeld en is er direct een intensief traject gestart. Daar ben ik nu net uit. Voel me weer blij en sterk. Vind het leven weer leuk en de moeite waard. Kan me niet meer voorstellen dat ik zo diep heb gezeten. Maar nu ik zwanger ben komt de angst meteen weer terug om weer op dat punt te geraken.
zaterdag 5 mei 2012 om 16:54
zaterdag 5 mei 2012 om 16:54
Kun je voor jezelf een beeld schetsen van hoe je leven en dat van je kinderen eruit ziet als je dit kindje wel en niet laat komen? Misschien verduidelijkt dat waarom je er nu niet overheen ziet. Je neemt deze beslissing niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kinderen, het kind in wording en de vader.
Soms is de beslissing om abortus te plegen de meest verantwoordelijke, met name ten opzichte van je eigen kinderen. Kun jij je staande houden met een kind erbij? Kun je je kinderen dan nog geven wat ze nodig hebben? Ik heb het niet over luxe maar over hun basisbehoeften. Misschien helpen deze vragen je de zaken duidelijker te zien.
Daarnaast: praat hier met iemand over! Niet iedereen oordeelt zo hard over jou als jijzelf. Een luisterend oor zal je helpen.
Soms is de beslissing om abortus te plegen de meest verantwoordelijke, met name ten opzichte van je eigen kinderen. Kun jij je staande houden met een kind erbij? Kun je je kinderen dan nog geven wat ze nodig hebben? Ik heb het niet over luxe maar over hun basisbehoeften. Misschien helpen deze vragen je de zaken duidelijker te zien.
Daarnaast: praat hier met iemand over! Niet iedereen oordeelt zo hard over jou als jijzelf. Een luisterend oor zal je helpen.
Ga in therapie!
zaterdag 5 mei 2012 om 16:57
Je bent al 2 keer per ongeluk zwanger geraakt en de enige reden waarom je die eerste liet komen is omdat je anti abortus bent? Waarom laat je je dan niet steriliseren? Dan had je nu dit dilemma niet meer gehad. Doe dat nu dan als je het weg laat halen, dan kom je niet nog 'ns in deze situatie terecht. En hoe kom je aan zo'n sterke afkeer van abortus? Het is maar 'n klompje cellen, het heeft geen bewustzijn. Dus pijnig je niet met geindoctrineerde praatjes en kies gewoon voor je vrijheid.
zaterdag 5 mei 2012 om 17:01
quote:elninjoo schreef op 05 mei 2012 @ 16:57:
Je bent al 2 keer per ongeluk zwanger geraakt en de enige reden waarom je die eerste liet komen is omdat je anti abortus bent? Waarom laat je je dan niet steriliseren? Dan had je nu dit dilemma niet meer gehad. Doe dat nu dan als je het weg laat halen, dan kom je niet nog 'ns in deze situatie terecht. En hoe kom je aan zo'n sterke afkeer van abortus? Het is maar 'n klompje cellen, het heeft geen bewustzijn. Dus pijnig je niet met geindoctrineerde praatjes en kies gewoon voor je vrijheid.
De eerste liet ik niet alleen komen omdat ik anti-abortus was. Misschien heb ik dat eerder niet duidelijk genoeg verwoord. Die zwangerschap gebeurde binnen een huwelijk. En voor mij voelde dat kindje vanaf het moment dat ik wist zwanger te zijn als gewenst. Abortus is toen echt niet in me opgekomen.
Wat betreft de sterilisatie: ik heb erom gevraagd, maar vanwege mijn leeftijd heeft de arts het geweigerd uit te voeren. Ik zal het nu zeker weer ter sprake brengen.
Je bent al 2 keer per ongeluk zwanger geraakt en de enige reden waarom je die eerste liet komen is omdat je anti abortus bent? Waarom laat je je dan niet steriliseren? Dan had je nu dit dilemma niet meer gehad. Doe dat nu dan als je het weg laat halen, dan kom je niet nog 'ns in deze situatie terecht. En hoe kom je aan zo'n sterke afkeer van abortus? Het is maar 'n klompje cellen, het heeft geen bewustzijn. Dus pijnig je niet met geindoctrineerde praatjes en kies gewoon voor je vrijheid.
De eerste liet ik niet alleen komen omdat ik anti-abortus was. Misschien heb ik dat eerder niet duidelijk genoeg verwoord. Die zwangerschap gebeurde binnen een huwelijk. En voor mij voelde dat kindje vanaf het moment dat ik wist zwanger te zijn als gewenst. Abortus is toen echt niet in me opgekomen.
Wat betreft de sterilisatie: ik heb erom gevraagd, maar vanwege mijn leeftijd heeft de arts het geweigerd uit te voeren. Ik zal het nu zeker weer ter sprake brengen.
zaterdag 5 mei 2012 om 17:02
quote:Heb ongeveer een jaar geleden op het punt gestaan een einde aan mijn leven te maken en mijn kinderen daarin mee te slepen. Gelukkig heb ik toen de huisarts gebeld en is er direct een intensief traject gestart. Daar ben ik nu net uit. Voel me weer blij en sterk. Vind het leven weer leuk en de moeite waard. Kan me niet meer voorstellen dat ik zo diep heb gezeten. Maar nu ik zwanger ben komt de angst meteen weer terug om weer op dat punt te geraken.Goed zo vrouw, houd vol. Het lijkt mij een hele belangrijke reden dan voor een ieders veiligheid om nu sterk te zijn en te blijven.
zaterdag 5 mei 2012 om 17:06
Ik lees nu wat er een jaar geleden is gebeurd. Dat is nog erg recent. Ik vind dat je terecht twijfelt of je nog een kind kan opvoeden. Heel kort erna, dus je bent psychisch nog fragiel. Met een prille relatie met de vader. Is het wel verantwoord om dit kind te krijgen?
Kun je niet eens praten met je hulpverlener?
Kun je niet eens praten met je hulpverlener?
Ga in therapie!
zaterdag 5 mei 2012 om 17:07
Wat moeilijk, maar jij en jouw vriend kunnen jezelf niets kwalijk nemen inderdaad.
Een abortus gaat altijd gepaard met heel veel emoties en misschien krijg je er later spijt van, maar misschien ook wanneer je het kindje houdt en merkt dat je alle zeilen bij moet zetten om alles een beetje op orde te kunnen houden.
Kijk naar wat jij nu aan kan en neem misschien nog even wat meer tijd voor jezelf.
Sterkte
Een abortus gaat altijd gepaard met heel veel emoties en misschien krijg je er later spijt van, maar misschien ook wanneer je het kindje houdt en merkt dat je alle zeilen bij moet zetten om alles een beetje op orde te kunnen houden.
Kijk naar wat jij nu aan kan en neem misschien nog even wat meer tijd voor jezelf.
Sterkte