Thuis
alle pijlers
De hond van de buurvrouw... :-(
donderdag 10 mei 2012 om 16:18
Wij wonen op een bovenwoning, en onze overbuurvrouw (ook appartementen) op de eerste verdieping heeft schat van een hond. Een ontzettend lieve rottweiler (achtige).
Nu zit ik hier net thuis op de bank, en komt de dierenambulance aangereden. Ze stappen uit met hondenbrancard.
Toen ik keek zag ik de overbuurvrouw met haar man op de grond zitten, en ik kreeg er al niet zo'n goed gevoel bij.
En inderdaad... De medewerkers zijn even binnengeweest en we zien ze even met doeken in de weer. En even later kwamen ze met ingepakte hond op de hondenbrancard weer naar buiten.
Het zullen mijn zwangerschapshormonen wel zijn...
Maar
Zo'n lieve hond... En volgens mij nog niet eens zo gek oud ook...
Nu zit ik hier net thuis op de bank, en komt de dierenambulance aangereden. Ze stappen uit met hondenbrancard.
Toen ik keek zag ik de overbuurvrouw met haar man op de grond zitten, en ik kreeg er al niet zo'n goed gevoel bij.
En inderdaad... De medewerkers zijn even binnengeweest en we zien ze even met doeken in de weer. En even later kwamen ze met ingepakte hond op de hondenbrancard weer naar buiten.
Het zullen mijn zwangerschapshormonen wel zijn...
Maar
Zo'n lieve hond... En volgens mij nog niet eens zo gek oud ook...
donderdag 10 mei 2012 om 16:47
Ja... Kaartje ga ik zo even uitzoeken.
Ik ben inmiddels weer een beetje uitgesnuft, maar ik zie vanuit hier buurvrouw sipjes op de bank voor haar uit staren.
Vind het gewoon zó rot voor haar. Volgens mij had ze die hond echt al jaren. Ik heb geen idee hoe oud hij was, maar de laatste keer dat ik hem zag was ie nog levendig en liep hij nog heel makkelijk. Vandaar dat dit gewoon echt niet klopt voor mijn gevoel...
(Tijdje terug hebben andere buren uit de straat hun hondje in moeten laten slapen. Maar dat beestje was al zo oud en liep ook al zo moeilijk dat wij (en zij) dat al een tijdje aan zagen komen)
Ik ben inmiddels weer een beetje uitgesnuft, maar ik zie vanuit hier buurvrouw sipjes op de bank voor haar uit staren.
Vind het gewoon zó rot voor haar. Volgens mij had ze die hond echt al jaren. Ik heb geen idee hoe oud hij was, maar de laatste keer dat ik hem zag was ie nog levendig en liep hij nog heel makkelijk. Vandaar dat dit gewoon echt niet klopt voor mijn gevoel...
(Tijdje terug hebben andere buren uit de straat hun hondje in moeten laten slapen. Maar dat beestje was al zo oud en liep ook al zo moeilijk dat wij (en zij) dat al een tijdje aan zagen komen)
donderdag 10 mei 2012 om 17:05
donderdag 10 mei 2012 om 17:08
donderdag 10 mei 2012 om 17:12
Daar hoef je niet zwanger voor te zijn lieve TS, ik jank ook tranen met tuiten als een buur(t)hond overlijdt.
En toen mijn eerste hondje overleed vond ik de vele kaartjes en zelfs bloemen van buren en buurtgenoten zo vreselijk lief, deed me echt zó goed dus weet zeker dat jouw buren een blijk van medeleven erg zullen waarderen.
En toen mijn eerste hondje overleed vond ik de vele kaartjes en zelfs bloemen van buren en buurtgenoten zo vreselijk lief, deed me echt zó goed dus weet zeker dat jouw buren een blijk van medeleven erg zullen waarderen.
donderdag 10 mei 2012 om 17:32
Ik voel me gewoon zo stom dat ik echt heel hard heb zitten huilen hier. Vind het zo erg voor ze...
Ik heb (bij mijn ouders) nog een konijn wonen, die is al ruim 12. Ik weet gewoon dat als dat beestje doodgaat, ik er ook heel verdrietig om ben. Maar ik zei net nog tegen mijn vriend dat een hond me gewoon nog zoveel erger lijkt.
Mijn konijntje is altijd wel aanhankelijk een blij als hij je ziet, maar bij een hond is dat toch anders. Dat is zoveel meer een onderdeel van het gezin.
Ik vind het gewoon een naar idee dat zij nu in een stil huis zitten, zonder hun lieve hond die daar altijd rustig rondwandelde...
Ik heb (bij mijn ouders) nog een konijn wonen, die is al ruim 12. Ik weet gewoon dat als dat beestje doodgaat, ik er ook heel verdrietig om ben. Maar ik zei net nog tegen mijn vriend dat een hond me gewoon nog zoveel erger lijkt.
Mijn konijntje is altijd wel aanhankelijk een blij als hij je ziet, maar bij een hond is dat toch anders. Dat is zoveel meer een onderdeel van het gezin.
Ik vind het gewoon een naar idee dat zij nu in een stil huis zitten, zonder hun lieve hond die daar altijd rustig rondwandelde...
donderdag 10 mei 2012 om 17:34
Kan me voorstellen hoe het voelt... Gisteren reed ik naar mijn werk en zag een doodgereden kat naast de weg liggen. Ik moest gelijk aan mijn eigen katten denken en hoe ik me voelde toen mijn katten overleden.
Zag het helemaal voor me hoe iemand zich thuis ongerust zat af te vragen wanneer zijn/haar/hun pluizebol toch eens thuis zou komen. Had ik ook even tranen in mijn ogen, en ben toch niet zwanger.
En jij kent de hond en de eigenaren nog eens, dus dat maakt het extra verdrietig.
Zag het helemaal voor me hoe iemand zich thuis ongerust zat af te vragen wanneer zijn/haar/hun pluizebol toch eens thuis zou komen. Had ik ook even tranen in mijn ogen, en ben toch niet zwanger.
En jij kent de hond en de eigenaren nog eens, dus dat maakt het extra verdrietig.
donderdag 10 mei 2012 om 17:48
Karan, Ik geloof dat ik het wel eens op ons andere forum-topic heb geschreven, maar mijn man kwam een tijdje geleden met de vraag wat ik zou willen als 1 van mijn honden zou overlijden.
Ik begon keihard te huilen en kon echt niet meer stoppen en als ik er nu aan terug denk komt die brok en de tranen alweer.
Mijn honden zijn er gelukkig allemaal nog, maar alleen het idee doet me al veel pijn en verdriet.
En ik ben niet zwanger, maar wel met hormonen bezig.
Ik begon keihard te huilen en kon echt niet meer stoppen en als ik er nu aan terug denk komt die brok en de tranen alweer.
Mijn honden zijn er gelukkig allemaal nog, maar alleen het idee doet me al veel pijn en verdriet.
En ik ben niet zwanger, maar wel met hormonen bezig.
donderdag 10 mei 2012 om 18:09
quote:ikke_1984 schreef op 10 mei 2012 @ 17:48:
En ik ben niet zwanger, maar wel met hormonen bezig.
Maar van die hormonen die jij krijgt wordt je ook retelabiel hoor.
Ik voel me alweer ietsjes beter. Kaartje ligt klaar dus straks even schrijven en morgen in de bus gooien. Hopelijk doet ze dat een beetje goed, ondanks alles.
En ik ben niet zwanger, maar wel met hormonen bezig.
Maar van die hormonen die jij krijgt wordt je ook retelabiel hoor.
Ik voel me alweer ietsjes beter. Kaartje ligt klaar dus straks even schrijven en morgen in de bus gooien. Hopelijk doet ze dat een beetje goed, ondanks alles.
donderdag 10 mei 2012 om 18:22
Het is de nachtmerrie van iedere huisdierenbezitter. Ik zelf moet er ook niet aan denken, maar ergens diep in je achterhoofd weet je gewoon dat je dat verdriet óók een keer zult krijgen....
Ik kan me je tranen goed voorstellen, hoor. En ik ben ook niet zwanger.
Een kaartje in de bus is inderdaad een zeer goed idee. En oh.....niet na een week of zo vragen of ze alweer een nieuwe hond willen/hebben. Ook voor huisdieren geldt dat het verdriet moet slijten.
Ik kan me je tranen goed voorstellen, hoor. En ik ben ook niet zwanger.
Een kaartje in de bus is inderdaad een zeer goed idee. En oh.....niet na een week of zo vragen of ze alweer een nieuwe hond willen/hebben. Ook voor huisdieren geldt dat het verdriet moet slijten.
donderdag 10 mei 2012 om 19:19
quote:Karan schreef op 10 mei 2012 @ 17:32:
Ik vind het gewoon een naar idee dat zij nu in een stil huis zitten, zonder hun lieve hond die daar altijd rustig rondwandelde...
het is gewoon heel naar. Het is gewoon een zwaar verlies om je hond kwijt te raken. Maar het hoort er ook bij.
Hoewel het erbij hoort zou het voor mij een reden zijn om er niet meer aan te beginnen. Maar ik doe het toch weer, want ik kan niet zonder hond. Het is veel te mooi om honden te hebben.
Als ik jou was zou ik een kaartje bij hun in de bus doen met je medeleven erop. Dat wordt ontzettend gewaardeerd, wist je dat?
Ik vind het gewoon een naar idee dat zij nu in een stil huis zitten, zonder hun lieve hond die daar altijd rustig rondwandelde...
het is gewoon heel naar. Het is gewoon een zwaar verlies om je hond kwijt te raken. Maar het hoort er ook bij.
Hoewel het erbij hoort zou het voor mij een reden zijn om er niet meer aan te beginnen. Maar ik doe het toch weer, want ik kan niet zonder hond. Het is veel te mooi om honden te hebben.
Als ik jou was zou ik een kaartje bij hun in de bus doen met je medeleven erop. Dat wordt ontzettend gewaardeerd, wist je dat?
donderdag 10 mei 2012 om 20:18
Kaartjes doen je heel goed. Ik heb er twee gekregen en veel berichtjes op Facebook, smsjes enzovoorts. Onze lieve poes is afgelopen zondag doodgereden...steun van anderen, het gevoel dat je mag praten over je lieve huisdier en het grote gemis, het doet goed in de verwerking en om het een plaatsje te gunnen.
Mijn buren zijn ook heel lief voor ons.
Mijn buren zijn ook heel lief voor ons.