Thuis
alle pijlers
Verdrietig om overleden kat
woensdag 16 mei 2012 om 15:53
Ik moet dit gewoon even van me afschrijven. Maandagavond is mijn lieve, lieve mooie kater van net 17 jaar gestorven.
Maandagmorgen leek er niets aan de hand en ik heb hem nog stevig geknuffeld toen ik naar het werk vertrok en 's avonds stond ik bij de dierenarts die me zei dat hij stervende was...Ik heb me best sterk gehouden en heb die avond eigenlijk niet echt gehuild; ik voelde me wel heel leeg vanbinnen. Dinsdagochtend ben ik wel beginnen huilen, nu nog steeds, omdat ik hem zo vreselijk hard mis.
Mijn maatje is niet meer. Ik kan hem nooit meer knuffelen, ik ga zijn gemiauw missen als ie om eten of aandacht vraagt. Hij lag zo graag te genieten in de tuin en als ik naar zijn favorietje plekje in het gras kijk nu en hij is er niet, dan voel ik me zo verdrietig. We hebben zo snel afscheid moeten nemen van hem.
Het huis is zo stil en leeg nu. Zijn zusje loopt hier nog rond, maar zij is zelf ook ziek en zal wellicht ook heel binnenkort sterven.
Maar dat ik van mijn lieve kater eerst afscheid moest nemen, had ik nooit gedacht.
Ik weet dat dit verdriet zal slijten, maar het is zo ontzettend moeilijk op dit moment.
Maandagmorgen leek er niets aan de hand en ik heb hem nog stevig geknuffeld toen ik naar het werk vertrok en 's avonds stond ik bij de dierenarts die me zei dat hij stervende was...Ik heb me best sterk gehouden en heb die avond eigenlijk niet echt gehuild; ik voelde me wel heel leeg vanbinnen. Dinsdagochtend ben ik wel beginnen huilen, nu nog steeds, omdat ik hem zo vreselijk hard mis.
Mijn maatje is niet meer. Ik kan hem nooit meer knuffelen, ik ga zijn gemiauw missen als ie om eten of aandacht vraagt. Hij lag zo graag te genieten in de tuin en als ik naar zijn favorietje plekje in het gras kijk nu en hij is er niet, dan voel ik me zo verdrietig. We hebben zo snel afscheid moeten nemen van hem.
Het huis is zo stil en leeg nu. Zijn zusje loopt hier nog rond, maar zij is zelf ook ziek en zal wellicht ook heel binnenkort sterven.
Maar dat ik van mijn lieve kater eerst afscheid moest nemen, had ik nooit gedacht.
Ik weet dat dit verdriet zal slijten, maar het is zo ontzettend moeilijk op dit moment.
donderdag 17 mei 2012 om 11:16
donderdag 17 mei 2012 om 11:25
donderdag 17 mei 2012 om 13:08
quote:mimi73 schreef op 17 mei 2012 @ 10:39:
Wat een trieste Hemelvaartsdag...De zon schijnt buiten maar in mijn hart regent het. Zijn zusje zit er hier ook maar troosteloos bij. Ik denk dat ze het begint te beseffen dat haar broertje weg is. Ze heeft haar eten nog niet aangeraakt. Arme poes.
Wat verdrietig! Ik was er ook kapot van toen ik mijn eerste poes moest laten inslapen.
Wat een trieste Hemelvaartsdag...De zon schijnt buiten maar in mijn hart regent het. Zijn zusje zit er hier ook maar troosteloos bij. Ik denk dat ze het begint te beseffen dat haar broertje weg is. Ze heeft haar eten nog niet aangeraakt. Arme poes.
Wat verdrietig! Ik was er ook kapot van toen ik mijn eerste poes moest laten inslapen.
donderdag 17 mei 2012 om 13:12
Duurt verrekte lang voordat je over zulk verdriet heen bent. Veel te lang. Je zou er liever niet meer aan beginnen omdat je dit niet meer wilt voelen.
Maar toch.... Je had de mooie tijd vast niet willen missen. Dus als je verstandig bent ga je jezelf dit ook niet ontzeggen, want dan loop je niet alleen weg voor het leed dat bij het leven hoort, maar ook voor de vreugde die er mee gepaard gaat.
Maar ik begrijp je wel. HELEMAAL. Hadden ze maar pijnstillers voor dit gevoel he.
Heel veel sterkte. Veel mensen zoals jij die het net zo ellendig ervaren.
Maar toch.... Je had de mooie tijd vast niet willen missen. Dus als je verstandig bent ga je jezelf dit ook niet ontzeggen, want dan loop je niet alleen weg voor het leed dat bij het leven hoort, maar ook voor de vreugde die er mee gepaard gaat.
Maar ik begrijp je wel. HELEMAAL. Hadden ze maar pijnstillers voor dit gevoel he.
Heel veel sterkte. Veel mensen zoals jij die het net zo ellendig ervaren.
donderdag 17 mei 2012 om 14:26
Oh Mimi ik herken je gevoel helaas maar al te goed en het is verschrikkelijk.
Ik ben door een brand in huis anderhalf jaar geleden 3 honden in één klap verloren. Ik kan er nog om janken. Een van die honden was echt mijn kind, ging overal met me mee en ik heb maanden in een zwarte wolk gezeten.
De pijn slijt...echt waar... maar dat gemis zal echt altijd blijven. Wat mooi dat je 17 jaar met je kater hebt gehad. Koester de mooie herinneringen en gun jezelf de tijd om te rouwen. Heel veel sterkte
Ik ben door een brand in huis anderhalf jaar geleden 3 honden in één klap verloren. Ik kan er nog om janken. Een van die honden was echt mijn kind, ging overal met me mee en ik heb maanden in een zwarte wolk gezeten.
De pijn slijt...echt waar... maar dat gemis zal echt altijd blijven. Wat mooi dat je 17 jaar met je kater hebt gehad. Koester de mooie herinneringen en gun jezelf de tijd om te rouwen. Heel veel sterkte
donderdag 17 mei 2012 om 14:33
@wereldmeid en iones: dank jullie wel voor je lieve berichtjes.
Ik heb zooo veel liefde gekregen van mijn poezekind. 17 jaar lang hebben wij samen heel wat meegemaakt, lief en leed gedeeld.
Ik had het voor geen geld ter wereld willen missen.
Hij was zo'n bijzondere kat, had z'n eigen grappige kattemaniertjes, kon zo lief kopjes komen geven en hij kon je zo vertederend aankijken. Het is nog steeds moeilijk te vatten dat ik zijn gespin nooit meer zal horen en dat ik hem nooit meer kan aanraken en knuffelen.
Ik heb zooo veel liefde gekregen van mijn poezekind. 17 jaar lang hebben wij samen heel wat meegemaakt, lief en leed gedeeld.
Ik had het voor geen geld ter wereld willen missen.
Hij was zo'n bijzondere kat, had z'n eigen grappige kattemaniertjes, kon zo lief kopjes komen geven en hij kon je zo vertederend aankijken. Het is nog steeds moeilijk te vatten dat ik zijn gespin nooit meer zal horen en dat ik hem nooit meer kan aanraken en knuffelen.
donderdag 17 mei 2012 om 15:45
Ja, dat was een zware tijd. En ik mis ze nog dagelijks, hoewel we wel weer 3 honden hebben nu. Maar ik zal jouw topic verder niet met mijn verhaal vervuilen!
De tijd zal ook jouw pijn wat wegnemen en ergens in de toekomst zal je met een glimlach aan hem kunnen denken ipv alleen verdriet. Dat gaat wel nog even duren en zoals ik zei, gun jezelf die tijd want het verlies van je maatje is zo zo erg en daar kom je niet zomaar overheen. En dat gedicht over de Regenboogbrug heb ik destijds uitgeprint en op de koelkast gehangen. Het zijn mooie woorden. Sterkte.
De tijd zal ook jouw pijn wat wegnemen en ergens in de toekomst zal je met een glimlach aan hem kunnen denken ipv alleen verdriet. Dat gaat wel nog even duren en zoals ik zei, gun jezelf die tijd want het verlies van je maatje is zo zo erg en daar kom je niet zomaar overheen. En dat gedicht over de Regenboogbrug heb ik destijds uitgeprint en op de koelkast gehangen. Het zijn mooie woorden. Sterkte.