Relaties
alle pijlers
Mijn scheiding
bedankt voor je lieve reaoctie 
dinsdag 22 mei 2012 om 04:25
TO, ik heb het andere topic gelezen. De situatie is daar compleet anders, omdat zij volledig arbeidsongeschikt is en simpelweg geen keuze heeft. Ik lees daar overigens ook genoeg reacties van mensen die alsnog vinden dat zij geen PA zou moeten vragen.
Ik denk dat de reacties die jij krijgt er ook op gericht zijn om je te adviseren om niet afhankelijk van je ex te zijn. Jij kunt werken en je daarmee zo veel mogelijk losmaken van je ex. De TO in het topic dat jij er bijhaalt kan niet werken. Desondanks krijgt ze de kritische vraag, hoe ze het dan gedaan zou hebben, als ze niet getrouwd was geweest. Dan had ze het inkomen van haar ex ook niet gehad en het dus ook zonder PA moeten redden.
Ik begrijp dat scheiden geen kattenpis is en dat er een hoop verdriet bij komt kijken. Maar ik sluit me aan bij de reacties om het te houden bij KA en te proberen om alleen nog contact over en in het belang van het kind te hebben. Succes.
Ik denk dat de reacties die jij krijgt er ook op gericht zijn om je te adviseren om niet afhankelijk van je ex te zijn. Jij kunt werken en je daarmee zo veel mogelijk losmaken van je ex. De TO in het topic dat jij er bijhaalt kan niet werken. Desondanks krijgt ze de kritische vraag, hoe ze het dan gedaan zou hebben, als ze niet getrouwd was geweest. Dan had ze het inkomen van haar ex ook niet gehad en het dus ook zonder PA moeten redden.
Ik begrijp dat scheiden geen kattenpis is en dat er een hoop verdriet bij komt kijken. Maar ik sluit me aan bij de reacties om het te houden bij KA en te proberen om alleen nog contact over en in het belang van het kind te hebben. Succes.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
dinsdag 22 mei 2012 om 07:56
dinsdag 22 mei 2012 om 09:05
Mijn klachten vallen onder de noemer onverklaarbaar. Ik heb zowat elke specialist wel gehad, internist, reumatoloog, neuroloog, psychiater, klinisch psycholoog. Ik heb in ieder geval een vit. B12 tekort en krijg daar nu maandelijks injecties voor. Prognose kunnen ze niets over zeggen. De een komt er helemaal vanaf, de ander knapt redelijk op en de volgende kan niets meer. Maar goed, het is hier geen medisch forum
Het gaat echt al een stuk beter en ik ben best optimistisch (integenstelling tot wat jullie hier wellicht denken ) maar meteen volle bak fulltime lijkt mij niet verstandig.
dinsdag 22 mei 2012 om 09:10
Roodstand heeft hij de eerste alimentatie voor gebruikt waardoor ik niet bij het hele bedrag kon komen....die roodstand is dus wel opgelost
Twee huizen hebben we nog steeds, van 1 salaris. Ik woon nog in ons huis voorlopig. Maar die kan ik niet houden. Het wordt ofwel te koop gezet of hij neemt het over, dat kan makkelijk met zijn salaris.
Twee huizen dus. Maar ex woont al onofficieel samen dus ik denk dat het hem best scheelt in woonlasten, zij zal voor hun huisje ook wel een deel betalen, neem ik aan.
Helaas zijn de regels mbt mijn klachten in NL niet duidelijk. De een met dezelfde klachten wordt wel afgekeurd en de ander niet of gedeeltelijk. Dat ligt maar net aan welke keuringsarts je bij het UWV hebt getroffen...en hoe je overkomt. En laat ik nou net een persoon zijn waar je het niet aan ziet.
dinsdag 22 mei 2012 om 09:21
Ik haalde een topic w.b.t studeren door elkaar, sorry.
Met je laatste post wordt het eindelijk duidelijker. Ja, dan heb je inderdaad een probleem om meteen vol aan de bak te gaan. Dan is fulltime werken niet aan de orde en wellicht ben je onder de 35% afgekeurd. Is het mogelijk om een herkeuring aan te vragen?
Reken je niet rijk met het feit: zijn vriendin heeft een goede baan. Ga dit ook niet vermelden in een rechtszaak, want het doet overkomen alsof je jaloers bent en denkt: laten zij maar met zijn tweetjes voor mij zorgen.
Hij betaalt de hypotheek van het huis waar jij nu in zit en de 700 euro aan zijn ouders om daar twee kamers te huren. (dat hij wel of samenwoont maakt even niet uit). Tel dat eens bijelkaar op en verder al zijn vaste lasten, inclusief zorgverzekering.
Ik denk dat een advocaat kan zeggen wat je zou kunnen krijgen. Maar er zijn ook rechters die anders beslissen: mevrouw, u kunt ook werken. Echt, het kan twee kanten opgaan.
Met je laatste post wordt het eindelijk duidelijker. Ja, dan heb je inderdaad een probleem om meteen vol aan de bak te gaan. Dan is fulltime werken niet aan de orde en wellicht ben je onder de 35% afgekeurd. Is het mogelijk om een herkeuring aan te vragen?
Reken je niet rijk met het feit: zijn vriendin heeft een goede baan. Ga dit ook niet vermelden in een rechtszaak, want het doet overkomen alsof je jaloers bent en denkt: laten zij maar met zijn tweetjes voor mij zorgen.
Hij betaalt de hypotheek van het huis waar jij nu in zit en de 700 euro aan zijn ouders om daar twee kamers te huren. (dat hij wel of samenwoont maakt even niet uit). Tel dat eens bijelkaar op en verder al zijn vaste lasten, inclusief zorgverzekering.
Ik denk dat een advocaat kan zeggen wat je zou kunnen krijgen. Maar er zijn ook rechters die anders beslissen: mevrouw, u kunt ook werken. Echt, het kan twee kanten opgaan.
dinsdag 22 mei 2012 om 09:23
dinsdag 22 mei 2012 om 09:24
Nou ja, uitslagen van onderzoeken zullen dan ook wel meewegen. Als het bij de een ernstiger uitpakt dan bij de ander, zitten er ook duidelijk verschillen in medische uitslagen en die zullen door de UWV arts beoordeeld worden, lijkt mij.
Daarmee wil ik je gezondheidsproblemen niet tekort doen of niet serieus nemen, want ik ken je niet, maar als ze niet als dusdanig aangemerkt worden, kun je daar niets mee.
En om dan afhankelijk te worden van PA, is ook nogal een risico. Stel dat je nu 12 jaar die PA krijgt en geen of nauwelijks werk hebt, omdat je belemmerd wordt door je lichamelijke situatie, hoe moet het dan verder over 12 jaar?
En ja, 12 jaar is nog een lange tijd. Maar als je nu niet begint met opbouwen van een eigen inkomen, blijf je altijd achter de feiten aanlopen. Na die 12 jaar moet je ook verder.
Dus die twee huizen zijn er nog. Waarom woont hij niet in het andere?
Jouw ex betaalt nu voor twee huizen, een kind, en voor jou? Ik kan me werkelijk waar niet voorstellen dat hij veel geld overhoudt. Of hij moet wel een superbaan hebben. Maar dan zou je weer veel meer PA kunnen krijgen.
Steekt het jou, dat hij onofficieel weer samenwoont?
Daarmee wil ik je gezondheidsproblemen niet tekort doen of niet serieus nemen, want ik ken je niet, maar als ze niet als dusdanig aangemerkt worden, kun je daar niets mee.
En om dan afhankelijk te worden van PA, is ook nogal een risico. Stel dat je nu 12 jaar die PA krijgt en geen of nauwelijks werk hebt, omdat je belemmerd wordt door je lichamelijke situatie, hoe moet het dan verder over 12 jaar?
En ja, 12 jaar is nog een lange tijd. Maar als je nu niet begint met opbouwen van een eigen inkomen, blijf je altijd achter de feiten aanlopen. Na die 12 jaar moet je ook verder.
Dus die twee huizen zijn er nog. Waarom woont hij niet in het andere?
Jouw ex betaalt nu voor twee huizen, een kind, en voor jou? Ik kan me werkelijk waar niet voorstellen dat hij veel geld overhoudt. Of hij moet wel een superbaan hebben. Maar dan zou je weer veel meer PA kunnen krijgen.
Steekt het jou, dat hij onofficieel weer samenwoont?
dinsdag 22 mei 2012 om 09:43
Je zegt, "Andere mensen hebben zo makkelijk praten. Zeggen dat ik de wijste moet zijn, dat er geen gevecht is als ik niet meedoe. Dat ik toch niet afhankelijk wil zijn van mijn ex en mijn handje wil ophouden. Dat ons kind nu de dupe is van dit gevecht. En ik weet het. Ons kind betaalt de rekening. Maar ik heb geen keus. Ik heb nog geen baan."
Kun je met je ex om de tafel? Dat je een middenweg zoekt. Je vraagt geen PA en KA, maar je spreekt met ex een hoger bedrag KA af. Dan heb jij de tijd om een baan te zoeken en te kijken waar je recht op hebt en kun je wanneer je volledig onafhankelijk bent van de "extra KA",dat gedeelte sparen. Dus wat je overhoudt, hou je apart voor je kind. Is dat iets?
Als jullie er een vechtscheiding van gaan maken is dat kind echt heel erg de dupe.
Kun je met je ex om de tafel? Dat je een middenweg zoekt. Je vraagt geen PA en KA, maar je spreekt met ex een hoger bedrag KA af. Dan heb jij de tijd om een baan te zoeken en te kijken waar je recht op hebt en kun je wanneer je volledig onafhankelijk bent van de "extra KA",dat gedeelte sparen. Dus wat je overhoudt, hou je apart voor je kind. Is dat iets?
Als jullie er een vechtscheiding van gaan maken is dat kind echt heel erg de dupe.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
dinsdag 22 mei 2012 om 10:13
Hij woont in die andere, met haar samen. Ik kan nu niet teveel in detail treden maar zij woont inmiddels niet meer in haar eigen huis. Dus vandaar dat hij niet geheel 2 huizen hoeft te betalen, hij betaalt voor 1 huis (waar ik met ons kind in woon) en samen met haar deelt hij de woonlasten van dat andere huis, waar hij dus met haar onofficieel samenwoont. Maar dat gaan ze dus niet toegeven want dan worden zijn woonlasten voor dat huis waar hij nu in woont voor de helft meegerekend ipv geheel. Nu kan hij de huur van dat huis geheel opvoeren als woonlast. Als hij zou toegeven samen te wonen, zou hij het hele bedrag niet meer kunnen opvoeren. Dus dat zou een hogere draagkracht betekenen...ik heb de berekeningen gezien, zo werkt het.
Het gaat me niet om het feit of ze samenwonen, het gaat me om de leugen die opgezet wordt. Als ze eerlijk waren (geweest), waren we met zn allen al een stuk verder.
dinsdag 22 mei 2012 om 10:17
Hij betaalde de hypotheek van het huis en 700 euro aan haar ouders, niet aan zijn eigen ouders....Maar inmiddels is er sinds kort een ander adres en is het adres van haar ouders out of the picture. En heb ik inmiddels te maken met weer een ander adres en weer een leugen...het derde adres in nog geen jaar tijd.
dinsdag 22 mei 2012 om 10:24
dinsdag 22 mei 2012 om 10:24
TO, dit dus. Je krijgt maandelijkse toeslagen zoals voor de zorg, huur en nog een extra kindertoeslag naast de kinderbijslag. Tel bij daarop de PA en de KA. Of zoals ook werd geschreven: laat de PA achterwege en vraag daarvoor een hogere KA.
@Kookwekkertje, wat bedoel je met: nou, ik heb het dus wel gelezen?
dinsdag 22 mei 2012 om 10:26
Hij is een schoft. Maar goed, die schoft is wel de vader van ons kind. Dus in dat opzicht zal ik hem een stukje respect tonen. Dat betekent dat ik vriendelijk tegen hem doe als ik hem zie en ons zoontje is er bij. Een stuk toneelspel dus, maar dat geldt voor beide kanten.
Ik hoop binnenkort toch echt een baantje te hebben gevonden.....Nogmaals, ik ben niet van plan om 12 jaar lang duimen te gaan zitten draaien.
dinsdag 22 mei 2012 om 10:26
Hoe weet je dat hij liegt? Hij woont volgens jou onofficieel met zijn vriendin samen, daar leid ik uit af dat het nergens op papier is vastgelegd. Heeft hij dit toegegeven? Jij neemt aan dat zij bijdraagt in de vaste lasten. Als dat niet zo is - en dat weet je dus niet! - dan dient hij gewoon correcte gegevens in.
Ga in therapie!
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
dinsdag 22 mei 2012 om 10:35
Wat vervelend dat je een kind hebt dat voor de helft uit de genen van die schoft bestaat. Ik hoop wel dat je van het hele kind houdt?
Dit klinkt misschien gemeen, maar het is wel precies hoe je kind dit ervaart. Die kan er geen woorden aan geven, maar een jong kind weet onbewust dat het een deel van zijn vader en een deel van zijn moeder is. Als de moeder de vader afwijst, voelt het kind zich dus voor een deel ook afgewezen. Dit verklaart ook de loyaliteit die jonge kinderen voor hun ouders hebben. Ze kunnen geen kritiek op hun ouders hebben zonder kritiek op zichzelf te hebben.
Hoe pijnlijk is het als je moeder je vader een schoft vindt. Jij speelt toneel en denkt dat je kind niet aanvoelt dat je zijn vader wel kan schieten.
Dit is geen verwijt aan jou hoor, ik begrijp heel goed hoe die dingen gaan en spreek ook uit ervaring. Ik heb mijn ex ook wel in stilte voor alles wat lelijk is uitgemaakt. Maar wees je er wel van bewust en probeer je het verleden achter je te laten en je te richten op de toekomst. Een toekomst waarin je ex gewoon de vader van je kind is die je DUS respecteert (jullie hebben dat kind tenslotte samen gemaakt, je hebt hem zelf als vader uitgekozen). Probeer je woede en verdriet los te laten. Dat heeft misschien tijd nodig, dat geeft ook niet. Als je er maar aan werkt.
Dit klinkt misschien gemeen, maar het is wel precies hoe je kind dit ervaart. Die kan er geen woorden aan geven, maar een jong kind weet onbewust dat het een deel van zijn vader en een deel van zijn moeder is. Als de moeder de vader afwijst, voelt het kind zich dus voor een deel ook afgewezen. Dit verklaart ook de loyaliteit die jonge kinderen voor hun ouders hebben. Ze kunnen geen kritiek op hun ouders hebben zonder kritiek op zichzelf te hebben.
Hoe pijnlijk is het als je moeder je vader een schoft vindt. Jij speelt toneel en denkt dat je kind niet aanvoelt dat je zijn vader wel kan schieten.
Dit is geen verwijt aan jou hoor, ik begrijp heel goed hoe die dingen gaan en spreek ook uit ervaring. Ik heb mijn ex ook wel in stilte voor alles wat lelijk is uitgemaakt. Maar wees je er wel van bewust en probeer je het verleden achter je te laten en je te richten op de toekomst. Een toekomst waarin je ex gewoon de vader van je kind is die je DUS respecteert (jullie hebben dat kind tenslotte samen gemaakt, je hebt hem zelf als vader uitgekozen). Probeer je woede en verdriet los te laten. Dat heeft misschien tijd nodig, dat geeft ook niet. Als je er maar aan werkt.
Ga in therapie!