Mijn scheiding

dubiootje schreef op 22 mei 2012 @ 10:35:

Wat vervelend dat je een kind hebt dat voor de helft uit de genen van die schoft bestaat. Ik hoop wel dat je van het hele kind houdt?



Dit klinkt misschien gemeen, maar het is wel precies hoe je kind dit ervaart. Die kan er geen woorden aan geven, maar een jong kind weet onbewust dat het een deel van zijn vader en een deel van zijn moeder is. Als de moeder de vader afwijst, voelt het kind zich dus voor een deel ook afgewezen. Dit verklaart ook de loyaliteit die jonge kinderen voor hun ouders hebben. Ze kunnen geen kritiek op hun ouders hebben zonder kritiek op zichzelf te hebben.



Hoe pijnlijk is het als je moeder je vader een schoft vindt. Jij speelt toneel en denkt dat je kind niet aanvoelt dat je zijn vader wel kan schieten.



Dit is geen verwijt aan jou hoor, ik begrijp heel goed hoe die dingen gaan en spreek ook uit ervaring. Ik heb mijn ex ook wel in stilte voor alles wat lelijk is uitgemaakt. Maar wees je er wel van bewust en probeer je het verleden achter je te laten en je te richten op de toekomst. Een toekomst waarin je ex gewoon de vader van je kind is die je DUS respecteert (jullie hebben dat kind tenslotte samen gemaakt, je hebt hem zelf als vader uitgekozen). Probeer je woede en verdriet los te laten. Dat heeft misschien tijd nodig, dat geeft ook niet. Als je er maar aan werkt.

noppies schreef op 22 mei 2012 @ 10:44:

Je kunt er idd niet van uit gaan dat zij meedeelt in de kosten. Misschien wonen ze wel samen, maar hij zou wel gek zijn om dat officieel te maken. Geef ik hem gelijk in. Niet eerlijk miss, maar dat zou gewoon stom zijn.

Als ze eerlijk zouden zijn, zou je daar maar al te graag gebruik van maken.



Hij huurt dus iets anders.

Hij betaalt de hypotheek over jullie voormalig gezamelijke woning en jij woont daar. Wat gebeurt er met dat huis? Je kunt vast wel goedkoper gaan wonen. O nee, natuurlijk niet. Je woont nu gratis. Stroom enzo betaalt hij wrs ook, hij is de enige met inkomen. En daar bovenop wil je ook nog PA?

noppies schreef op 22 mei 2012 @ 10:47:

En die frustratie over wéér een ander adres snap ik ook niet zo. Al verhuist hij elke maand vier keer, hij moet toch érgens wonen?

dubiootje schreef op 22 mei 2012 @ 10:37:

[...]





Dus die bronnen zijn 100% loyaal aan jou, maar staan nog wel op zo goede voet met je ex dat hij ze toevertrouwt dat hij de vaste lasten deelt met zijn vriendin?

lamystere1 schreef op 22 mei 2012 @ 10:38:

Niemand kan het beter verwoorden dan Dubiootje:-)



TO, concentreer je op je eigen leven en wordt alsjeblieft niet zo'n verbitterde ex. Echt, wat Dubio zegt, een kind voelt dit feilloos aan.



Oke Kookwekker.

kookwekkertje01 schreef op 22 mei 2012 @ 10:40:

Maar die PA... Vraag je die nu wel, om hem een hak te zetten? Zodat je in in ieder geval iets kan doen om hem dwars te zitten? Zo komt het op mij over. Jij slachtoffer en hij een enorme asshole. En ik begrijp dat. Maar je gaf ook aan dat jullie een kind hebben en dat hij de dupe is van twee vechtende ouders. Daarom lijkt het me handig om te kijken naar wat je nu kan doen om je financiële toestand niet van een asshole af te laten hangen en hem het idee te geven dat je bereid bent mee te werken, ipv hem tegen te werken.

Het zou nu niet uit moeten maken of hij zes kastelen bezit, een harem heeft en elk kwartaal op vakantie kan en jij niet. Het gaat er omdat jij te eten hebt, je kind niks te kort komt en jullie normaal kunnen communiceren. En volgens mij kan dat met een hogere KA en geen PA. En dat het oneerlijk is en enorm frustrerend, snap ik echt. Maar wanneer er kinderen in het spel zijn, kun je niet altijd reageren met je hart, dan moet het verstand het winnen. Ik hoop echt dat jullie een oplossing vinden. En als dat zonder zijn geld kan, lijkt het mij dat dat alvast een fuck-you is. Want jij hebt hem niet nodig.