Gezondheid alle pijlers

Dat stomme afwachten!

19-04-2012 20:29 280 berichten
Alle reacties Link kopieren
Een paar weken geleden wegens duizeligheid naar de huisarts geweest. Ik maakte me verder geen zorgen, maar leek me goed om het even te laten checken. Uiteindelijk belandde ik van de week in het ziekenhuis voor een ECG. In het gesprek gaf de arts aan dat mijn hartslag erg laag is en omdat ik geen sporter ben is dat verder niet te verklaren. Het kan echter wijzen op een aantal zaken (diabetes, niet goed werkende schildklier, ziekte van Lyme en nog wat meer zaken) óf er is 'gewoon' iets met mijn hart. Op zich zou het ook nog kunnen dat ik altijd al een lage hartslag heb gehad, alhoewel ik me dat niet kan voorstellen want mijn pols is wel vaker gecheckt in mijn leven en toen kwam er niets vreemd uit.



Afijn, de arts heeft met spoed allerlei onderzoeken ingepland. Maar gatverdegatverdegatver ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen. Ik kwam vrij lacherig het ziekenhuis uit maar intussen vind ik er geen donder meer aan. Het is niet dat ik in paniek ben of denk dat er iets vreselijks aan de hand is, maar ben in mijn hoofd wel heel erg met die onderzoeken bezig. Ik word er stilletjes van en moet stiekem steeds huilen. Wat een rottige onzekerheid. En ergens vind ik het ook weer stom van mezelf, want de kans dat er echt iets ernstigs is is volgens mij klein. Maar ja... het ziekenhuis neemt het wél serieus met die spoedonderzoeken.



Afijn, ik dacht als ik er nou een topic over open dan heb ik daar misschien meer aan dan wanneer ik ga zitten malen. Mag ik hier even blijven piepen af en toe? Tot ik meer weet?
Alle reacties Link kopieren
Vandaag een brief ontvangen dat de MRI komende week al zou plaats vinden. Ben ik erg blij mee.



Sporten is momenteel gewoon géén doen, ik word echt ontzettend duizelig waardoor het gewoon niet fijn is. En daar baal ik ontzettend van want ik mis die uurtjes waarin ik me gewoon lekker kon laten gaan.
Alle reacties Link kopieren
Da's wel fijn ja. En weet je dan ook al hoe lang je in het zkh moet blijven daarvoor?
Alle reacties Link kopieren
Oh maximaal twee uurtjes oid. En dan twee weken later heb ik een gesprek met de cardioloog van dat ziekenhuis over hoe verder.
Alle reacties Link kopieren
Ben je al geweest magnolia?
Alle reacties Link kopieren
Ben ook benieuwd!
Alle reacties Link kopieren
Hoe is het, Magnolia?
Alle reacties Link kopieren
Op de mri was niets bijzonders te zien, al geeft de ene kamer niet overal evenveel druk. Dat moet ik over een paar jaar nog eens laten checken.



Dat betekent dat het is wat ze al dachten en dat ze een ablatie zullen doen. Ik krijg binnen 3 weken een oproep. Twee dagen opname.
Alle reacties Link kopieren
Dus 1 nacht daar?

Spannend. En de verwachting is dat het daarna beter gaat?
Alle reacties Link kopieren
Ja zo heb ik het wel begrepen. De afspraak staat intussen al! Als het daarna niet weg is (ze moeten het wel kunnen vinden, met als in de omschrijving van een andere forumster in dit topic) heb ik pech.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben wel opgelucht dat er verder niks is. Geen grotere kans op een infarct oid, niets anders te vinden wat deze klachten mogelijk veroorzaakt.



Ik ga proberen me niet druk te maken om die ingreep.
Alle reacties Link kopieren
Afwachten weer dus...
Alle reacties Link kopieren
Het grote piekeren is begonnen. Niet om mijn gezondheid noch om de ingreep zelf, maar vooral over praktische zaken. Wie brengt me, wie haalt me, wie is er na de ingreep, wie komt er op bezoek, kan ik mezelf na de ingreep thuis redden, wat moet ik allemaal doen vóór de ingreep, wat moet ik meenemen?



En ik ben me er echt bewust van dat dat piekeren niet nodig is, vorige opname kwam ook alles goed en hád ik niet eens bedenktijd. Maar toch blijft het nu allemaal door mijn hoofd spoken.



Ik heb zojuist het ziekenhuis gebeld, en ze weten nog niet hoe laat de ingreep plaats vindt. Maar het is wel gangbaar dat ze iemand bellen als ik klaar ben, dus dan kunnen ze mijn moeder wel bellen (die in de middag werkt maar als het goed is is het dan nog ochtend) en dan is zij er met een minuut of 20. Dat is alvast wat.



Oh ja, en ik denk dat ik geen ondergoed aan kan, maar ik heb geen nachtjapon, dus dat moet ik ook regelen. Tenzij ik in mijn blote kont wil blijven liggen.



Hadden ze maar gewoon de dag tevoren gebeld, dan had ik niet zoveel tijd om na te denken.
Alle reacties Link kopieren
Krijg je niet zo'n operatie schort/nachthemd aan? Met een open achterkant? Dan heb je nl alleen een onderbroek aan verder.



En gewoon een shirtje en een kort broekje kan ook prima hoor, je hoeft echt niet perse een officieel nachthemd te hebben.



Ik kon na een operatie toen ik na het uitslapen op de uitslaapkamer weer naar m'n eigen kamer ging, daar gewoon bij m'n telefoon en what's appen (of bellen). Dat was echt vroeg genoeg, want toen kon ik nog niet weg. 't duurt wel even voor je goed wakker bent uit de narcose. (Ik heb toen even gestuurd dat de operatie klaar was en dat ik nog even verder ging slapen).



Heb je geen informatiefolder over de ingreep gekregen van het ziekenhuis?
Alle reacties Link kopieren
Janna ze gaan via mijn lies naar binnen, ik heb dus niks aan. En na de ingreep mag ik 2 uur lang niet bewegen én heb ik een drukverband en/of zandzakken in mijn lies liggen, ik neem dus aan dat een onderbroek geen optie is.



Vorige opname had ik ook gewoon een shortje en shirtje, maar dat is nu denk ik dus niet handig.



Ik mag sowieso niet weg na de ingreep, moet minimaal een nacht blijven. Maar omdat ik 2 uur niet mag bewegen en plat moet liggen (en dat tijdens de ingreep ook al meerdere uren heb moeten doen) wil ik graag dat er iemand bij me is dan. Bovendien ben ik niet onder narcose geweest maar plaatselijk verdoofd.



Ik heb wel een folder gekregen, maar daarin staat niks over onderbroeken of bezoek.
Alle reacties Link kopieren
Als je er onrustig van wordt dan zou ik gewoon even opbellen en die vragen stellen. (Wat je aan moet/mag, of ze verwachten dat je zelf thuis weer meteen dingen kan, of dat er iemand bij je moet zijn als je weer thuis bent, de eerste tijd)

Je kan dan na de ingreep toch zelf iemand (je moeder) bellen? Zeker als die standby staat en er dan over ong 20 minuten kan zijn?

En dan zou ik proberen om zoveel mogelijk duidelijk te krijgen, ook over wie je brengt en haalt enzo. Hopelijk geeft dat je wat rust.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb al gebeld wil niet nog een keer bellen.

Ik neem gewoon verschillende opties mee qua kleding, en ik heb een plan gemaakt waar als het nodig is vanaf geweken kan worden (vrienden en familie hebben tijd en zijn flexibel, met elkaar moet dat lukken).

De verpleegster zei dat zij altijd iemand bellen dus hoef ik dat niet te doen.



Ik heb nu een plan wat ik alleen nog even bij mijn moeder moet checken of dat zo kan:

1. Mijn beste vriend haalt mij op en brengt me naar het ziekenhuis;

2. Moeder moeder is er na de ingreep;

3. Bezoektijd is van 15 tot 20, men wisselt elkaar af;

4. Als ik de volgende dag word ontslagen brengt mijn moeder mij naar mijn vriendin;

5. 's Avonds brengt mijn beste vriend me naar huis.

Als ik niet alleen kan blijven kan ik bij elk van de genoemde personen slapen.
Alle reacties Link kopieren
Wil je niet gewoon lekker bij je ouders "bijkomen" en vertroeteld worden. Die kunnen dat meestal het beste.



Heb je al een datum? Of heb ik daaroverheen gelezen?
Alle reacties Link kopieren
De ingreep is uitgesteld vanwege andere gezondheidsproblemen (zie loepje). En Viev, mijn ouders moeten gewoon werken dus die zouden er overdag helemaal niet zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ah ok, het zit je niet mee. Maar in dit soort situatie zouden ze denk ik best vrij nemen als je vraagt of ze meegaan toch?
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder zou wel meegaan naar de ingreep, maar daarna naar haar werk gaan. Van mij hoeven ze geen vrije dag te nemen als het ook anders op te lossen valt. Ik ben het type dat nooit ergens anders slaapt en alles zelf wil regelen.
Alle reacties Link kopieren
Nee dat hoeft niet, maar soms is dat gewoon handig en een fijner gevoel dat je ouders ergens bij hebt. Als ik ziek ben of ik zou iets hebben vertrouw ik mijn ouders gewoon het meeste bij mij naast man uiteraard.
Alle reacties Link kopieren
Ik kies liever de oplossing waar anderen zo min mogelijk last van hebben.
Alle reacties Link kopieren
Je bent je ouders niet tot last, je bent hun dochter!
Alle reacties Link kopieren
Zucht. Buikpijn weer terug: krijg ik natuurlijk opnieuw uitstel van de ingreep.
Alle reacties Link kopieren
Heb je dezelfde soort buikpijn? Is het geen zenuwen buikpijn?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven