Relaties
alle pijlers
Onhoudbaar
vrijdag 1 juni 2012 om 13:41
Na lang wikken en wegen heb ik toch maar besloten mijn hart hier te luchten.. ik kan het bij niemand kwijt namelijk en ik merk nu dat ik het echt kwijt moet.
*poef*
Ik weet echt niet meer wat tedoen... ik ben de wanhoop nabij.
Op mijn werk ben ik 1 stress bonk.. en ik loop steeds vaker met de gedachte om de deur (ook prive) achter mij dicht te trekken en nooit meer terug tekeren.... maar en dan? Het zou niet eens kunnen want heb niet eens spaargeld en waar moet je heen.
Kort samengevat, vriend is van het pad af, ik probeer alles bij elkaar tehouden, maar raak ook de draad kwijt.
Wat kan ik nog doen... echt excuses maar haal dit wel straks weg ...
*poef*
Ik weet echt niet meer wat tedoen... ik ben de wanhoop nabij.
Op mijn werk ben ik 1 stress bonk.. en ik loop steeds vaker met de gedachte om de deur (ook prive) achter mij dicht te trekken en nooit meer terug tekeren.... maar en dan? Het zou niet eens kunnen want heb niet eens spaargeld en waar moet je heen.
Kort samengevat, vriend is van het pad af, ik probeer alles bij elkaar tehouden, maar raak ook de draad kwijt.
Wat kan ik nog doen... echt excuses maar haal dit wel straks weg ...
vrijdag 1 juni 2012 om 14:29
vrijdag 1 juni 2012 om 14:34
NIen, dit klinkt echt als een verslaafde. Natuurlijk gunt hij het jou niet, hij is ook niet in staat om alles helder te zien. Aan jou de taak om het echt los te laten en hier niets van aan te trekken. Ben je bang voor geweld of bedreiging als je hem verlaat?
Het is niet makkelijk, dat ontkent ook niemand hier. Maar als je echt voor jezelf wilt zorgen ga je bij hem weg. Voor jezelf kun je contact opnemen met maatschappelijk werk. Zij kunnen je helpen.
Het is niet makkelijk, dat ontkent ook niemand hier. Maar als je echt voor jezelf wilt zorgen ga je bij hem weg. Voor jezelf kun je contact opnemen met maatschappelijk werk. Zij kunnen je helpen.
vrijdag 1 juni 2012 om 14:38
vrijdag 1 juni 2012 om 14:38
Hij kan wel slim en leuk zijn. Hij is momenteel niet slim bezig. Heb soortgelijk iets mee gemaakt, partner die volledig aan de grond zat en niemand had (maar dan ook echt niemand, ouders overleden, geen familie waar hij terecht kon) Ik wilde hem 'beter maken', maar dat kan helemaal niet.
Dat is jouw taak dus ook niet! En precies wat hierboven iemand schrijft: Laat hem maar de bodem raken. Al staat hij op straat, hoe cru het ook klinkt. Dan kan hij misschien ineens wel ergens naartoe of vindt hij een oplossing.
Want je maakt nu 2 mensen kapot in plaats van 1.
Dat is jouw taak dus ook niet! En precies wat hierboven iemand schrijft: Laat hem maar de bodem raken. Al staat hij op straat, hoe cru het ook klinkt. Dan kan hij misschien ineens wel ergens naartoe of vindt hij een oplossing.
Want je maakt nu 2 mensen kapot in plaats van 1.
vrijdag 1 juni 2012 om 14:41
Met tranen in mijn ogen lees ik je bericht. Ik herken wat je voelt en ik herken je verwarring. Acht jaar geleden zat ik in precies hetzelfde schuitje. Een depressieve vriend, die veel dronk en veel blowde. Wilde niks meer, kon niks meer en ik was daar de schuld van, volgens hem. En ik werkte, studeerde, probeerde sociale contacten te houden, deed het huishouden, probeerde hem te redden... maar dat lukte me allemaal echt niet meer. Bij mij brak het touwtje, ik ging halsoverkop weg, naar een vriendin. Op haar zolder heb ik een week zitten janken. Ik kon niet meer eten, ik kon niet meer praten, ik kon alleen nog maar huilen en slapen, huilen en slapen.
En natuurlijk gebeurde waar ik het allerbangste voor was: hij zakte nog dieper weg. Er was niemand meer om hem heen die af en toe nog een hapje eten toeschoof, die hem soms de frisse buitenlucht in joeg, die hem een avond uit de kroeg hield... dus hij ging keihard achteruit. Dat was natuurlijk ook mijn schuld, want ik had hem zomaar laten zitten en hij kon het niet aan.
Achteraf... denk ik dat het inderdaad mijn schuld was. Gedeeltelijk. Ik was een enabler van de verslaving, ik zorgde ervoor dat hij kon blijven drinken en blowen en depressief zijn zonder dat hij hulp hoefde te zoeken. Ik regelde en werkte en haalde overal de scherpe kantjes vanaf.
Achteraf... zegt hij dat mijn vertrek hem goed heeft gedaan. Hij raakte de bodem, ging in therapie, kreeg medicijnen en goeie gesprekken en is er weer bovenop gekrabbeld.
Achteraf... weet ik dat ik in dezelfde situatie weer in dezelfde valkuil zou kunnen trappen. Zorgen voor iemand waar ik van hou, vasthouden in een uitzichtloze situatie, het is maar menselijk.
Achteraf... wilde ik dat ik jaren eerder met iemand was gaan praten over onze relatie en mijn moeilijkheden. Dan was ik sterk genoeg geweest om eerder mijn grenzen aan te geven, om eerder weg te gaan. Dat had een berg ellende kunnen schelen.
Mijn raad aan jou, mocht je erop zitten wachten: zoek hulp, voor jezelf. Praat met een coach of met familie of een lieve vriend of vriendin. Je hoeft deze kar niet alleen te trekken.
Maar vooral geef ik je een dikke knuffel, omdat ik die zelf in die tijd zo ontzettend heb gemist.
En natuurlijk gebeurde waar ik het allerbangste voor was: hij zakte nog dieper weg. Er was niemand meer om hem heen die af en toe nog een hapje eten toeschoof, die hem soms de frisse buitenlucht in joeg, die hem een avond uit de kroeg hield... dus hij ging keihard achteruit. Dat was natuurlijk ook mijn schuld, want ik had hem zomaar laten zitten en hij kon het niet aan.
Achteraf... denk ik dat het inderdaad mijn schuld was. Gedeeltelijk. Ik was een enabler van de verslaving, ik zorgde ervoor dat hij kon blijven drinken en blowen en depressief zijn zonder dat hij hulp hoefde te zoeken. Ik regelde en werkte en haalde overal de scherpe kantjes vanaf.
Achteraf... zegt hij dat mijn vertrek hem goed heeft gedaan. Hij raakte de bodem, ging in therapie, kreeg medicijnen en goeie gesprekken en is er weer bovenop gekrabbeld.
Achteraf... weet ik dat ik in dezelfde situatie weer in dezelfde valkuil zou kunnen trappen. Zorgen voor iemand waar ik van hou, vasthouden in een uitzichtloze situatie, het is maar menselijk.
Achteraf... wilde ik dat ik jaren eerder met iemand was gaan praten over onze relatie en mijn moeilijkheden. Dan was ik sterk genoeg geweest om eerder mijn grenzen aan te geven, om eerder weg te gaan. Dat had een berg ellende kunnen schelen.
Mijn raad aan jou, mocht je erop zitten wachten: zoek hulp, voor jezelf. Praat met een coach of met familie of een lieve vriend of vriendin. Je hoeft deze kar niet alleen te trekken.
Maar vooral geef ik je een dikke knuffel, omdat ik die zelf in die tijd zo ontzettend heb gemist.
Wat eten we vanavond?
vrijdag 1 juni 2012 om 14:43
Niet gunnen: herkenbaar! Mijn depressieve ex gaf aan dat hij me in die tijd probeerde mee naar beneden te trekken. Hij voelde zich zo ontzettend beroerd, hij wilde dat ik me ook zo naar voelde. Ego, maar zo was het wel. Schijnt er een beetje bij te horen.
En dat schuldgevoel komt me ook bekend voor. Zijn familie en vrienden zijn lang kwaad op me geweest. Ze vonden dat ik hem in de steek liet in een zwarte tijd en relaties zijn in voor- en tegenspoed, toch? Zij wisten natuurlijk niet hoe die tegenspoed er precies uitzag, want de vuile was buitenhangen deden we niet...
En dat schuldgevoel komt me ook bekend voor. Zijn familie en vrienden zijn lang kwaad op me geweest. Ze vonden dat ik hem in de steek liet in een zwarte tijd en relaties zijn in voor- en tegenspoed, toch? Zij wisten natuurlijk niet hoe die tegenspoed er precies uitzag, want de vuile was buitenhangen deden we niet...
Wat eten we vanavond?
vrijdag 1 juni 2012 om 14:52
Mooi verhaal Makreel, ik hoop heel erg dat Nien hier iets aan heeft. Ook voor jou een knuffel, dat is niet niks wat je hebt meegemaakt.
Bij mij is het nooit zo ver gekomen, ik ben hem redelijk snel gesmeert bij die ex, was daar ook nog veel te jong voor. Maar zo waar wat je zegt: hij wilde dat jij je ook naar voelde. Iemand die in een uitzichtloze situatie zit en aan de grond zit, wil de ander inderdaad mee naar beneden trekken. Brr de rillingen lopen me over de rug, brengt me helemaal terug naar toen.
Bij mij is het nooit zo ver gekomen, ik ben hem redelijk snel gesmeert bij die ex, was daar ook nog veel te jong voor. Maar zo waar wat je zegt: hij wilde dat jij je ook naar voelde. Iemand die in een uitzichtloze situatie zit en aan de grond zit, wil de ander inderdaad mee naar beneden trekken. Brr de rillingen lopen me over de rug, brengt me helemaal terug naar toen.
vrijdag 1 juni 2012 om 14:55
vrijdag 1 juni 2012 om 14:57
Het was heel leerzaam om daar achteraf met (nu niet meer depressieve) ex over te praten. Ik zag ineens de andere kant van het verhaal. Hij vergeleek dat ik-wil-dat-jij-je-ook-shit-voelt-gedoe met slapeloos zijn en dan in bed liggen naast iemand die heerlijk ligt te slapen. Dan denk je ook: grrrr... wakker worden!!!
Wat eten we vanavond?
vrijdag 1 juni 2012 om 15:31
vrijdag 1 juni 2012 om 15:48
TO, ik denk dat je vriend eerst zelf het licht moet gaan zien voordat er verbetering in zijn situatie komt.
Misschien ziet hij die eerder wanneer hij werkelijk niets meer heeft om op terug te vallen.
Maar dat blijft natuurlijk een gok.
Sta je nog ingeschreven bij een woningbouwvereniging, zoniet, subiet inschrijven, sowieso in onzekere relaties.
Sterkte
Misschien ziet hij die eerder wanneer hij werkelijk niets meer heeft om op terug te vallen.
Maar dat blijft natuurlijk een gok.
Sta je nog ingeschreven bij een woningbouwvereniging, zoniet, subiet inschrijven, sowieso in onzekere relaties.
Sterkte
vrijdag 1 juni 2012 om 15:52
Toch kan ik er niet bij dat je iemand een nog rotter gevoel wil geven.. kan er bij niet in.. dan ben je toch geen mens, of heb je toch geen gevoel.Ik bedoel hij moet toch zien hoe kapot dit mij/ons? maakt....
Ik weet wel dat als ik weg ga,.. ik niet kan blijven... dan word een strijd.. hij zal me dan echt op me gevoel gaan werken en lastig gaan vallen. In gedachte heb ik soms hele plannen..maar die kan ik toch niet tot uiting brengen...
Ik weet wel dat als ik weg ga,.. ik niet kan blijven... dan word een strijd.. hij zal me dan echt op me gevoel gaan werken en lastig gaan vallen. In gedachte heb ik soms hele plannen..maar die kan ik toch niet tot uiting brengen...
vrijdag 1 juni 2012 om 15:54
Ja ik sta ingeschreven bij de woningbouw... maar die is weer ingekort omdat ik dit huis ging huren via de makelaar,.maar heb wel januari weer voor een jaar betaald.:
TO, ik denk dat je vriend eerst zelf het licht moet gaan zien voordat er verbetering in zijn situatie komt.
Misschien ziet hij die eerder wanneer hij werkelijk niets meer heeft om op terug te vallen.
Maar dat blijft natuurlijk een gok.
Sta je nog ingeschreven bij een woningbouwvereniging, zoniet, subiet inschrijven, sowieso in onzekere relaties.
Sterkte
vrijdag 1 juni 2012 om 15:58
Inderdaad, dat is geen 'mens' die dan spreekt, maar de drugs/alcohol. Dát is nu een verslaving.
Alsjeblieft, lees je maar eens in, in sites of boeken. Ga eens naar de bieb, kijk bij lotgenotengroepen op internet. Léér wat verslaafd zijn betekent, niet alleen voor de verslaafde zelf, maar vooral ook voor zijn/haar naasten.
Hij zal je inderdaad op je gevoel gaan werken, hij zal alles uit de kast trekken. Maar.... daarmee helpt hij zichzelf niet. En dát is wat hij moet doen. En dat kan hij alleen als hij in zijn eentje deze strijd aangaat. Al die jaren dat mensen hem wel hebben 'gesteund', is het hem ook niet gelukt. Dat moet al genoeg zeggen.
Er is pas een topic geweest hierover, over een vrouw die in precies dezelfde situatie zat (zit?), met zelfs nog een kind erbij. Maar helaas is die 'om privacyredenen' verwijderd door de mods op verzoek van de TO. En dat is beslist niet wat jij moet doen. Want aan de adviezen die daar en nu ook hier weer worden gegeven, kunnen anderen ook tips en troost halen.
Echt heel jammer dat je dat topic niet gezien hebt. Want de reacties van die TO daar, hadden wellicht jóuw ogen doen openen. Vaak moet je het van een afstand bekijken, om de realiteit te zien.
Kop op, schrijf hier maar veel, praat het van je af, want er komt een moment, en ik hoop heel gauw, dat je trots op jezelf bent. Het is eng, het is niet makkelijk, het is verschrikkelijk, maar... wel het beste, vrouwke.
Alsjeblieft, lees je maar eens in, in sites of boeken. Ga eens naar de bieb, kijk bij lotgenotengroepen op internet. Léér wat verslaafd zijn betekent, niet alleen voor de verslaafde zelf, maar vooral ook voor zijn/haar naasten.
Hij zal je inderdaad op je gevoel gaan werken, hij zal alles uit de kast trekken. Maar.... daarmee helpt hij zichzelf niet. En dát is wat hij moet doen. En dat kan hij alleen als hij in zijn eentje deze strijd aangaat. Al die jaren dat mensen hem wel hebben 'gesteund', is het hem ook niet gelukt. Dat moet al genoeg zeggen.
Er is pas een topic geweest hierover, over een vrouw die in precies dezelfde situatie zat (zit?), met zelfs nog een kind erbij. Maar helaas is die 'om privacyredenen' verwijderd door de mods op verzoek van de TO. En dat is beslist niet wat jij moet doen. Want aan de adviezen die daar en nu ook hier weer worden gegeven, kunnen anderen ook tips en troost halen.
Echt heel jammer dat je dat topic niet gezien hebt. Want de reacties van die TO daar, hadden wellicht jóuw ogen doen openen. Vaak moet je het van een afstand bekijken, om de realiteit te zien.
Kop op, schrijf hier maar veel, praat het van je af, want er komt een moment, en ik hoop heel gauw, dat je trots op jezelf bent. Het is eng, het is niet makkelijk, het is verschrikkelijk, maar... wel het beste, vrouwke.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:00
Nien, je kunt ook uit liefde bij hem weggaan. Je weet eigenlijk wel dat jij hem niet kunt redden, dat jij hem niet kunt helpen. Dat hij alleen zichzelf kan helpen, dat hij eerst die bodem moet bereiken. En zolang jij er bent gebeurd dat niet. Eigenlijk zit jij hem in de weg.
Weggaan is het beste wat je voor hem kunt doen. En dat hij zo op jou gevoel inspeelt, dat is typisch verslaafde gedrag. Hij voelt zich beroerd en jij mag je vooral niet beter voelen dan hij.
Als je weggaat, moet je echt weggaan. Dus ook alle contact verbreken. Ben je bang voor geweld of bedreiging?
Jij staat toe dat hij op je gevoel werkt. Als jij zijn gedrag niet toestaat zal hij je ook minder raken. Het is heel erg moeilijk, maar probeer zijn gedrag te negeren. Sta erboven.
Weggaan is het beste wat je voor hem kunt doen. En dat hij zo op jou gevoel inspeelt, dat is typisch verslaafde gedrag. Hij voelt zich beroerd en jij mag je vooral niet beter voelen dan hij.
Als je weggaat, moet je echt weggaan. Dus ook alle contact verbreken. Ben je bang voor geweld of bedreiging?
Jij staat toe dat hij op je gevoel werkt. Als jij zijn gedrag niet toestaat zal hij je ook minder raken. Het is heel erg moeilijk, maar probeer zijn gedrag te negeren. Sta erboven.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:01
Kies voor jezelf TO.
Misschien dat dit kan steunen bij het voor jezelf kiezen.
Testje op inschikkelijheid:
http://www.quest.nl/achtergrond/test-onschuldig-opgesloten
Mensen die inschikkelijk zijn zijn ook snel geneigd om de behoeften van een ander ver heel ver boven die van zichzelf te zetten. 'ik ben niet belangrijk als hij maar gelukkig is / beter wordt'
Wat zou je je beste vriendin adviseren als ze in deze situatie zat?
Misschien dat dit kan steunen bij het voor jezelf kiezen.
Testje op inschikkelijheid:
http://www.quest.nl/achtergrond/test-onschuldig-opgesloten
Mensen die inschikkelijk zijn zijn ook snel geneigd om de behoeften van een ander ver heel ver boven die van zichzelf te zetten. 'ik ben niet belangrijk als hij maar gelukkig is / beter wordt'
Wat zou je je beste vriendin adviseren als ze in deze situatie zat?