Kinderen
alle pijlers
Even mijn ei kwijt.
vrijdag 1 juni 2012 om 17:07
Lieve Dame's
Ik wil even mijn ei kwijt, want ja.. ik zit er wel mee, maar kan het hir natuurlijk het liefste niet gaan botvieren.
Ik kijk elke dag tegenwoordig vreselijk uit naar de bedtijden van de kinderen, tel de uren af, de minuten, en als ik wakker word kan ik wel janken want ik wil de dag niet.
Ik wil helemaal niet wakker worden, (ik wil ook niet dood ofzo hoor)
Want ik heb er gewoon de pest in.
Ik heb nergens zin meer in, ook niet in de dingen die ik leuk vond.
Soms wil ik wel de deur uit rennen en vluchten, wat ik niet zou doen want ik ben stapel gek op mijn gezin.
Maar ik kan ze even niet luchten of zien, als ik mama mama hoor dan gaatmn nekhaar al overeind staan.
En vergis je niet, ik houd echt van ze en heb dat niet altijd gehad, maar nu toch wel een poosje.
Ik geef ze wel aandacht en liefde, en probeer alles wel positief te draaien maar soms verlies ik het gewoon.
Dan word ik boos, en wil ik ze het liefst op bed gooien om er geen last meer van te hebben.
Dat ongeduldige, dat is slecht voor iedereen, voor mij en voor de kinderen want ze zijn gewenst ik houd van ze ik heb er geen spijt van dat ik ze heb want ze zijn alles voor mij, maar ik word er nu eventjes gek van.
Ik zing nog wel voor ze en doe wel moeite voor ze ook als ze naar bed moeten neem ik wel de tijd enzo.
Maar soms wil ik ze (viguurlijk) wel van me af schoppen.
Die oudste van mij zegt en doet soms echt dingen waar ik niet tegen kan.
Laatst zegt ze zomaar uit het niks tegen een buur dat ze op dr zusje moet passen enzo, terwijl ik dat echt niet zou doen.
En wel meer van die praatjes die ingevult worden door een ander, en maar voor waarheid worden aangenomen.
Ze is wel heel lief voor dr zusje.
Maar die verhaaltjes in deze roddelbuurt heb ik niet zo veel zin in.
Hoe komt het dan dat ze dat soort dingen verzinnen?
Ik zou dan niet boos op haar moeten worden want een kind is een kind, maar omdat dr hier behoorlijk gedraait word aan verhalen en iedereen zich met elkander bemoeit.
Ze kunnen het best gewoon vragen als ze wat willen weten, maar mijn dochter met dr vreemde texten.
Laatst zegt ze waarom krijgen we nooit meer warm eten?
Ik zeg huh? we eten elke dag warm.
Dat is ook zo, maar ze had die dag nog geen warm etengehad.
Dus is het altijd.
En het woordje altijd gebruikt ze heel erg veel, waardoor er soms problemen ontstaan.
Daar kun je niks van zeggen want het is een kind, en zij blijft een kind maar omdat ik weinig geduld hb kan ik daar soms niet zo goed tegen als ik bijvoorbeeld voor aap staat.
Dat durven ze hier alleen niet.
Wij zijn geen aso's en geen gevaarlijke mensen, dus mensen kunnen best wat vragen.
Dus eigenlijk zeur ik nu een beetje, maar ik moest het kwijt.
Ik kan niet over alles uitwijden omdat het nu niet alleen over mij gaat.
Maar bedankt voor het lezen, morgen ben ik vast weer een stuk gezelliger.
Nu ben ik gewoon niet zo heel leuk geloof ik.
Nou, genoeg gezeur.
Ik vraag me af hoe het kan dat ik mijn fouten niet kan verbeteren want dan veranderen er andere letters dus deze keer extra veel spelfouten.
Mijn excusses.
Ik wil even mijn ei kwijt, want ja.. ik zit er wel mee, maar kan het hir natuurlijk het liefste niet gaan botvieren.
Ik kijk elke dag tegenwoordig vreselijk uit naar de bedtijden van de kinderen, tel de uren af, de minuten, en als ik wakker word kan ik wel janken want ik wil de dag niet.
Ik wil helemaal niet wakker worden, (ik wil ook niet dood ofzo hoor)
Want ik heb er gewoon de pest in.
Ik heb nergens zin meer in, ook niet in de dingen die ik leuk vond.
Soms wil ik wel de deur uit rennen en vluchten, wat ik niet zou doen want ik ben stapel gek op mijn gezin.
Maar ik kan ze even niet luchten of zien, als ik mama mama hoor dan gaatmn nekhaar al overeind staan.
En vergis je niet, ik houd echt van ze en heb dat niet altijd gehad, maar nu toch wel een poosje.
Ik geef ze wel aandacht en liefde, en probeer alles wel positief te draaien maar soms verlies ik het gewoon.
Dan word ik boos, en wil ik ze het liefst op bed gooien om er geen last meer van te hebben.
Dat ongeduldige, dat is slecht voor iedereen, voor mij en voor de kinderen want ze zijn gewenst ik houd van ze ik heb er geen spijt van dat ik ze heb want ze zijn alles voor mij, maar ik word er nu eventjes gek van.
Ik zing nog wel voor ze en doe wel moeite voor ze ook als ze naar bed moeten neem ik wel de tijd enzo.
Maar soms wil ik ze (viguurlijk) wel van me af schoppen.
Die oudste van mij zegt en doet soms echt dingen waar ik niet tegen kan.
Laatst zegt ze zomaar uit het niks tegen een buur dat ze op dr zusje moet passen enzo, terwijl ik dat echt niet zou doen.
En wel meer van die praatjes die ingevult worden door een ander, en maar voor waarheid worden aangenomen.
Ze is wel heel lief voor dr zusje.
Maar die verhaaltjes in deze roddelbuurt heb ik niet zo veel zin in.
Hoe komt het dan dat ze dat soort dingen verzinnen?
Ik zou dan niet boos op haar moeten worden want een kind is een kind, maar omdat dr hier behoorlijk gedraait word aan verhalen en iedereen zich met elkander bemoeit.
Ze kunnen het best gewoon vragen als ze wat willen weten, maar mijn dochter met dr vreemde texten.
Laatst zegt ze waarom krijgen we nooit meer warm eten?
Ik zeg huh? we eten elke dag warm.
Dat is ook zo, maar ze had die dag nog geen warm etengehad.
Dus is het altijd.
En het woordje altijd gebruikt ze heel erg veel, waardoor er soms problemen ontstaan.
Daar kun je niks van zeggen want het is een kind, en zij blijft een kind maar omdat ik weinig geduld hb kan ik daar soms niet zo goed tegen als ik bijvoorbeeld voor aap staat.
Dat durven ze hier alleen niet.
Wij zijn geen aso's en geen gevaarlijke mensen, dus mensen kunnen best wat vragen.
Dus eigenlijk zeur ik nu een beetje, maar ik moest het kwijt.
Ik kan niet over alles uitwijden omdat het nu niet alleen over mij gaat.
Maar bedankt voor het lezen, morgen ben ik vast weer een stuk gezelliger.
Nu ben ik gewoon niet zo heel leuk geloof ik.
Nou, genoeg gezeur.
Ik vraag me af hoe het kan dat ik mijn fouten niet kan verbeteren want dan veranderen er andere letters dus deze keer extra veel spelfouten.
Mijn excusses.
zaterdag 2 juni 2012 om 09:53
Ach meid.. ik herken het van toen ik overspannen werd, was nogal wat gebeurd daarvoor. Idd, die rek die er heeelemaal uit is. Alles krijgt je dan op de kast. En hoeveel je ook doet, het is nooit genoeg. Wat een rotgevoel was dat.
Ik weet niet of bij jou hetzelfde aan de hand is maar het klinkt iig als heel veel op je bord. En weinig kans om het soms even los te kunnen laten, wat juist zo goed voor je zou zijn. Misschien toch je over het gevoel heenzetten dat je je intensieve peuter niet bij vrienden of familie kunt laten logeren? Anderen zien gewoonlijk heel wat minder beren op de weg dan jijzelf
. Als een vriendin zich zo zou voelen, zou ik het met alle liefde en plezier doen.
Je kwetsbaar voelen, en even niet sterk, hoe graag je het ook niet wil, het hoort erbij. Juist met kinderen lijkt 't. Het is soms gewoon retevermoeiend, je kunt je getergd voelen tot op het bot en ze confronteren je uitstekend met je zwakke plekken. Echt niet gek hoe je je voelt. Maar als je je echt op voelt en je hebt er geen lol meer in en wil alleen nog maar tegen de muren op vliegen, dan zou ik idd ook naar de huisarts gaan.
Ik weet niet of bij jou hetzelfde aan de hand is maar het klinkt iig als heel veel op je bord. En weinig kans om het soms even los te kunnen laten, wat juist zo goed voor je zou zijn. Misschien toch je over het gevoel heenzetten dat je je intensieve peuter niet bij vrienden of familie kunt laten logeren? Anderen zien gewoonlijk heel wat minder beren op de weg dan jijzelf
. Als een vriendin zich zo zou voelen, zou ik het met alle liefde en plezier doen.Je kwetsbaar voelen, en even niet sterk, hoe graag je het ook niet wil, het hoort erbij. Juist met kinderen lijkt 't. Het is soms gewoon retevermoeiend, je kunt je getergd voelen tot op het bot en ze confronteren je uitstekend met je zwakke plekken. Echt niet gek hoe je je voelt. Maar als je je echt op voelt en je hebt er geen lol meer in en wil alleen nog maar tegen de muren op vliegen, dan zou ik idd ook naar de huisarts gaan.
zondag 3 juni 2012 om 02:40
Lieve Dames!
Bedankt voor jullie geweldige reacties.
Ik heb enorm gehuilt vandaag, omdat het gewoon te veel werd.
Mijn vriend is blijkbaar geschokken, en zal meer uit handen nemen.
Zoals ik het zag neemt hij mij wel serieus, nu maar zien of het echt ook gaat werken.
Ik heb verteld dat ik weg wilde rennen, en dat ik gek begon te worden.
Dat hij het idd beter nu serieus kan nemen.
Het is al een poosje zo, want heb hier ergens nog een topic.
Maar toen was dat lang nog niet in deze extreme maten.
Ik wil mijn kinderen niet beschadigen, maar ik voel soms een enorme woede.
En voordat ik ook maar 1x iets zou doen wat ze zou schaden, moet er dringend wat gebeuren.
Anders krijg ik spijt, en das niet goed voor de kinderen en voor mij.
Dus ik luister naar jjullie advies.
Bedankt!
Ik houd jullie op de hoogte
Bedankt voor jullie geweldige reacties.
Ik heb enorm gehuilt vandaag, omdat het gewoon te veel werd.
Mijn vriend is blijkbaar geschokken, en zal meer uit handen nemen.
Zoals ik het zag neemt hij mij wel serieus, nu maar zien of het echt ook gaat werken.
Ik heb verteld dat ik weg wilde rennen, en dat ik gek begon te worden.
Dat hij het idd beter nu serieus kan nemen.
Het is al een poosje zo, want heb hier ergens nog een topic.
Maar toen was dat lang nog niet in deze extreme maten.
Ik wil mijn kinderen niet beschadigen, maar ik voel soms een enorme woede.
En voordat ik ook maar 1x iets zou doen wat ze zou schaden, moet er dringend wat gebeuren.
Anders krijg ik spijt, en das niet goed voor de kinderen en voor mij.
Dus ik luister naar jjullie advies.
Bedankt!
Ik houd jullie op de hoogte
zondag 3 juni 2012 om 11:03
Wat jij beschrijft is, denk ik, voor bijna alle moeders wel herkenbaar. Een periode dat het allemaal moeizaam gaat hebben we allemaal wel eens. Maar in de meeste gevallen breekt er ook een periode aan dat het wel weer gaat. Bij jou heb ik het gevoel dat die rek er niet meer in zit, dat je hulp nodig hebt om het voor jezelf weer op de rails te krijgen.
Ga alsjeblieft naar de huisarts en vraag hulp. Het is zo jammer dat je je zo voelt, dat je niet gelukkig bent en dat alles teveel lijkt. Ook voor je gezin is dit niet fijn. Niet op deze manier doormodderen maar hulp zoeken.
Doe dit voor jezelf, voor je kinderen en voor je relatie.
Hulp zoeken is geen zwakte, maar juist dapper dat je erkent dat het niet meer gaat en dat je er aan wilt werken.
Heel veel sterkte!
Ga alsjeblieft naar de huisarts en vraag hulp. Het is zo jammer dat je je zo voelt, dat je niet gelukkig bent en dat alles teveel lijkt. Ook voor je gezin is dit niet fijn. Niet op deze manier doormodderen maar hulp zoeken.
Doe dit voor jezelf, voor je kinderen en voor je relatie.
Hulp zoeken is geen zwakte, maar juist dapper dat je erkent dat het niet meer gaat en dat je er aan wilt werken.
Heel veel sterkte!
zondag 3 juni 2012 om 12:52
quote:dolores007 schreef op 03 juni 2012 @ 02:42:
Die woede is trouwens meer onmacht.
Maar de gedachten die ik heb zijn niet normaal.
Die uit ik liever niet, vind het al erg zat.
Ik zou mn kinderen nooit wat aandoen, eerder nog mezelf, maar dat doe ik ook niet hoor!
Maar even om aan te geven.
Ja ik snap je helemaal. Dingen die je idd nooit zou doen. Maar je geest gilt om rust en even niks en geen gevraag en gedoe. Ik hoop voor je dat je man het serieus neemt (de mijne deed dat inderdaad toen hij eenmaal begreep hoe op ik was). Hulp erbij is belangrijk, alleen al van je af kunnen praten tegen een neutrale partij lucht enorm op. Dus hup, naar die huisarts .
En een dikke .
Die woede is trouwens meer onmacht.
Maar de gedachten die ik heb zijn niet normaal.
Die uit ik liever niet, vind het al erg zat.
Ik zou mn kinderen nooit wat aandoen, eerder nog mezelf, maar dat doe ik ook niet hoor!
Maar even om aan te geven.
Ja ik snap je helemaal. Dingen die je idd nooit zou doen. Maar je geest gilt om rust en even niks en geen gevraag en gedoe. Ik hoop voor je dat je man het serieus neemt (de mijne deed dat inderdaad toen hij eenmaal begreep hoe op ik was). Hulp erbij is belangrijk, alleen al van je af kunnen praten tegen een neutrale partij lucht enorm op. Dus hup, naar die huisarts .
En een dikke .
zondag 3 juni 2012 om 14:42
quote:dolores007 schreef op 01 juni 2012 @ 23:49:
Soms lijkt het of ik alles voor jan piet snot doe.
Soms gedraagt men zich hier, alsof ik een of andere huissloof ben.
Ik wil gewoon lachende vrolijke kinderen, en de ene is altijd ontevreden en de ander is geregeld driftig.
Ik herken dat wel van járen terug.
Had ik ook nogal eens dit gevoel.
Opvoeden is gewoon soms erg moeilijk of moeizaam.
En ik dacht ook dat ik vaak totaal niet gewaardeerd werd maar nu merk ik toch dat ik een hele goede verhouding met mijn kinderen heb en dat ze me hoog hebben zitten.
Dat kan dus nog steeds. Ze zijn vermoedelijk bij jou nog op een leeftijd dat je niet hoeft te wachten op waardering of dankbaarheid o.i.d. Dat zit er gewoon nog niet in maar daar kan het wel naartoe groeien. Heb je nu niks aan maar ik wilde het je toch meegeven.
Soms lijkt het of ik alles voor jan piet snot doe.
Soms gedraagt men zich hier, alsof ik een of andere huissloof ben.
Ik wil gewoon lachende vrolijke kinderen, en de ene is altijd ontevreden en de ander is geregeld driftig.
Ik herken dat wel van járen terug.
Had ik ook nogal eens dit gevoel.
Opvoeden is gewoon soms erg moeilijk of moeizaam.
En ik dacht ook dat ik vaak totaal niet gewaardeerd werd maar nu merk ik toch dat ik een hele goede verhouding met mijn kinderen heb en dat ze me hoog hebben zitten.
Dat kan dus nog steeds. Ze zijn vermoedelijk bij jou nog op een leeftijd dat je niet hoeft te wachten op waardering of dankbaarheid o.i.d. Dat zit er gewoon nog niet in maar daar kan het wel naartoe groeien. Heb je nu niks aan maar ik wilde het je toch meegeven.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)