Gedumpt :(
vrijdag 15 juni 2012 om 13:02
Hoi,
Ik wil even mijn verhaal kwijt, voel me even ontzettend berroerd.
Ik woonde samen met mijn (nu) ex. Op een avond kwam ik thuis van een vergadering in een leeg huis. Er stond voor hem niets in de agenda. Geen afspraken of iets dergelijks. Dus ik belde hem, vroeg me gewoon af waar hij uithing. Was nieuwsgierig. Hij was gaan voetballen met vrienden, en ik moest niet zeiken want was zelf ook niet thuis.
Het gesprek liep al raar, maar ik liet het beetje begaan. Toen hij thuiskwam was hij steeds afwezig en boos naar mij toe. IK had echt geen idee wat er aan de hand was. Ik heb toen beetje aangedrongen op een gesprek. Na 2 uur kwam het er pas uit. Meneer wist niet of hij nog van me hield. En of we nog een toekomst hadden. Voor mij kwam dat een beetje als donderslag bij heldere hemel. Het was op dat moment ook echt te laat om nog ergens heen te kunnen, maar hij wilde wel dat ik wegging. Ik heb op een bankje in het park gewacht tot hij een beetje sliep, en ben toen maar op de bank (in huis) gaan wakker liggen.
die nacht heb ik niet geslapen. De volgende dag op school steeds gehuild en stuff. Savonds wilde hij me nogsteeds niet zien en ben bij mn tante gaan slapen.
uiteidelijk heeft hij het via de telefoon uitgemaakt terwijl ik in de trein onderweg naar school was. Compleet kapot ben ik gered door mn vader en tante die gelukkig allebei een vrije dag hadden. Diezelfde dag had hij een andere vriendin. Ze wonen nu(3 weken later) samen.
De eerste paar dagen bestonden vooral uit vechten. Maar vechten tegen tranen was niet echt een succes. En nogsteeds lukt het me niet goed. De ene dag gaat het geweldig met me, de andere dag gaat het echt super kut. Ik kan niet aanwijzen waar het door komt.
Op sommige momenten mis ik hem gewoon. Zoals gister, toen ik hem wilde smsen dat mn neefje geslaagd was. Zoals zaterdag toen mn andere neefje kampioen was. Ik mis hem gewoon. En het feit dat hij al sinds hij het uitmaakte, ook niets meer met mij te maken wil hebben maakt het niet makkelijker. Ik ben zo kapot.
Inmiddels ben ik weer terug bij mn ouders. Als tijdelijke noodoplossing. Echt geweldig is het allemaal niet. Maar wat moet ik anders?
Zo dit wilde ik even kwijt.
Ik wil even mijn verhaal kwijt, voel me even ontzettend berroerd.
Ik woonde samen met mijn (nu) ex. Op een avond kwam ik thuis van een vergadering in een leeg huis. Er stond voor hem niets in de agenda. Geen afspraken of iets dergelijks. Dus ik belde hem, vroeg me gewoon af waar hij uithing. Was nieuwsgierig. Hij was gaan voetballen met vrienden, en ik moest niet zeiken want was zelf ook niet thuis.
Het gesprek liep al raar, maar ik liet het beetje begaan. Toen hij thuiskwam was hij steeds afwezig en boos naar mij toe. IK had echt geen idee wat er aan de hand was. Ik heb toen beetje aangedrongen op een gesprek. Na 2 uur kwam het er pas uit. Meneer wist niet of hij nog van me hield. En of we nog een toekomst hadden. Voor mij kwam dat een beetje als donderslag bij heldere hemel. Het was op dat moment ook echt te laat om nog ergens heen te kunnen, maar hij wilde wel dat ik wegging. Ik heb op een bankje in het park gewacht tot hij een beetje sliep, en ben toen maar op de bank (in huis) gaan wakker liggen.
die nacht heb ik niet geslapen. De volgende dag op school steeds gehuild en stuff. Savonds wilde hij me nogsteeds niet zien en ben bij mn tante gaan slapen.
uiteidelijk heeft hij het via de telefoon uitgemaakt terwijl ik in de trein onderweg naar school was. Compleet kapot ben ik gered door mn vader en tante die gelukkig allebei een vrije dag hadden. Diezelfde dag had hij een andere vriendin. Ze wonen nu(3 weken later) samen.
De eerste paar dagen bestonden vooral uit vechten. Maar vechten tegen tranen was niet echt een succes. En nogsteeds lukt het me niet goed. De ene dag gaat het geweldig met me, de andere dag gaat het echt super kut. Ik kan niet aanwijzen waar het door komt.
Op sommige momenten mis ik hem gewoon. Zoals gister, toen ik hem wilde smsen dat mn neefje geslaagd was. Zoals zaterdag toen mn andere neefje kampioen was. Ik mis hem gewoon. En het feit dat hij al sinds hij het uitmaakte, ook niets meer met mij te maken wil hebben maakt het niet makkelijker. Ik ben zo kapot.
Inmiddels ben ik weer terug bij mn ouders. Als tijdelijke noodoplossing. Echt geweldig is het allemaal niet. Maar wat moet ik anders?
Zo dit wilde ik even kwijt.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:35
quote:EvyBlissy schreef op 15 juni 2012 @ 13:32:
[...]
Nee, daar gaat het niet om. De moeder van het kind is blijkbaar in 2011 bezwangerd door een andere man, die relatie is over, en nu wordt het kind halsoverkop bij een andere 'papa' neergeplempt. Die ook net uit een verbroken relatie komt. Is allemaal niet zo heel rustig en stabiel. Ook al is het nog maar een zuigeling.
Heb je een punt. Maar moet ik me daar serieus druk om maken?
Ik kan me niet voorstellen dat je je kindje wil laten hechten aan iemand met wie je nog geen zekerheid heb.. maar dat ben ik.
[...]
Nee, daar gaat het niet om. De moeder van het kind is blijkbaar in 2011 bezwangerd door een andere man, die relatie is over, en nu wordt het kind halsoverkop bij een andere 'papa' neergeplempt. Die ook net uit een verbroken relatie komt. Is allemaal niet zo heel rustig en stabiel. Ook al is het nog maar een zuigeling.
Heb je een punt. Maar moet ik me daar serieus druk om maken?
Ik kan me niet voorstellen dat je je kindje wil laten hechten aan iemand met wie je nog geen zekerheid heb.. maar dat ben ik.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:37
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:30:
[...]
Ach. Het kind is nog maar een paar maanden.
Ja, en daar wordt nú al zo mee gezeuld.
Vooral de eerste drie jaar van een kind zijn allesbepalend op heel veel gebieden. Als dat nu al zo gaat, wordt dat nog wat later.
Niet jouw probleem en niet het onze maar het is een kind en dat vind ik zielig en daar denk ik niet over als 'ach, het is nog maar een paar maanden'.
[...]
Ach. Het kind is nog maar een paar maanden.
Ja, en daar wordt nú al zo mee gezeuld.
Vooral de eerste drie jaar van een kind zijn allesbepalend op heel veel gebieden. Als dat nu al zo gaat, wordt dat nog wat later.
Niet jouw probleem en niet het onze maar het is een kind en dat vind ik zielig en daar denk ik niet over als 'ach, het is nog maar een paar maanden'.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
vrijdag 15 juni 2012 om 13:38
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:35:
[...]
Heb je een punt. Maar moet ik me daar serieus druk om maken?
Nee, gelukkig niet.
Ik kan me niet voorstellen dat je je kindje wil laten hechten aan iemand met wie je nog geen zekerheid heb.. maar dat ben ik.
Tuurlijk heb je gelijk. Maar er komen wat idiote verhalen langs hier op het forum. En het gaat altijd over 'ik-ik-ik-en-mijn-perfecte-liefde' en de belangen van het kind verdwijnen op de achtergrond. Is gewoon treurig om te zien.
[...]
Heb je een punt. Maar moet ik me daar serieus druk om maken?
Nee, gelukkig niet.
Ik kan me niet voorstellen dat je je kindje wil laten hechten aan iemand met wie je nog geen zekerheid heb.. maar dat ben ik.
Tuurlijk heb je gelijk. Maar er komen wat idiote verhalen langs hier op het forum. En het gaat altijd over 'ik-ik-ik-en-mijn-perfecte-liefde' en de belangen van het kind verdwijnen op de achtergrond. Is gewoon treurig om te zien.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:39
quote:kabouterpuntmuts schreef op 15 juni 2012 @ 13:35:
Wat een ongelooflijke klootzak zeg! En je midden in de nacht de deur uitzetten! Wauw, ik ben echt plaatsvervangend woest!
Knuffel voor jou!
Ik zeg altijd maar:
"No guy is worth your tears, and if you find one that is, he won't make you cry."
Maarja, daar heb je nu niet zoveel aan
Succes meisje!
Bedankt voor je reactie. Lief van je !
Ik ben even kwaad geweest, maar zag daar gewoon geen punt in. Ik kan heel goed kwaad op hem blijven om wat er gebeurt is. maar wat is het punt daarvan?
Wat een ongelooflijke klootzak zeg! En je midden in de nacht de deur uitzetten! Wauw, ik ben echt plaatsvervangend woest!
Knuffel voor jou!
Ik zeg altijd maar:
"No guy is worth your tears, and if you find one that is, he won't make you cry."
Maarja, daar heb je nu niet zoveel aan
Succes meisje!
Bedankt voor je reactie. Lief van je !
Ik ben even kwaad geweest, maar zag daar gewoon geen punt in. Ik kan heel goed kwaad op hem blijven om wat er gebeurt is. maar wat is het punt daarvan?
vrijdag 15 juni 2012 om 13:41
quote:EvyBlissy schreef op 15 juni 2012 @ 13:38:
[...]
Heb jij weer gelijk in. Ook mijn hart breekt daarvan.quote:shahla schreef op 15 juni 2012 @ 13:37:
[...]
Ja, en daar wordt nú al zo mee gezeuld.
Vooral de eerste drie jaar van een kind zijn allesbepalend op heel veel gebieden. Als dat nu al zo gaat, wordt dat nog wat later.
Niet jouw probleem en niet het onze maar het is een kind en dat vind ik zielig en daar denk ik niet over als 'ach, het is nog maar een paar maanden'.Ik vind het ook zielig. Natuurlijk vind ik het zielig. Ik zie wat er gebeurt en zelfs mij doet dat pijn van binnen. Maar ik kan me er gewoon geen druk om maken.
[...]
Heb jij weer gelijk in. Ook mijn hart breekt daarvan.quote:shahla schreef op 15 juni 2012 @ 13:37:
[...]
Ja, en daar wordt nú al zo mee gezeuld.
Vooral de eerste drie jaar van een kind zijn allesbepalend op heel veel gebieden. Als dat nu al zo gaat, wordt dat nog wat later.
Niet jouw probleem en niet het onze maar het is een kind en dat vind ik zielig en daar denk ik niet over als 'ach, het is nog maar een paar maanden'.Ik vind het ook zielig. Natuurlijk vind ik het zielig. Ik zie wat er gebeurt en zelfs mij doet dat pijn van binnen. Maar ik kan me er gewoon geen druk om maken.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:45
Dit is echt echt wel kut zeg..... Maar ja, nu is zijn ware aard naar boven gekomen. Misschien maar goed ook. Met zo'n ei wil je toch niet samenwonen.... Lieverd, even flink uithuilen, stevig aan de chocolade, en met vriendinnen gaan emo-shoppen. Het komt helemaal goed met je hoor. Over een tijdje kan je hem breed uitlachen. Zeker als zijn nieuwe vlam ook ontdekt wat een verschrikkelijke eikel hij is.
vrijdag 15 juni 2012 om 13:47
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:41:
[...]
Heb jij weer gelijk in. Ook mijn hart breekt daarvan.
[...]
Ik vind het ook zielig. Natuurlijk vind ik het zielig. Ik zie wat er gebeurt en zelfs mij doet dat pijn van binnen. Maar ik kan me er gewoon geen druk om maken.
Snap ik ook wel en ik slaap verder ook wel vannacht en alle nachten erna maar dat was het punt niet.
Trouwens, of je nu iets koopt voor woede of niet, het kan er wel voor zorgen dat je een drive hebt om door te gaan. Woede werkt vaak beter dan intens verdriet wat je weer kan verlammen. Maar dat is mijn visie.
[...]
Heb jij weer gelijk in. Ook mijn hart breekt daarvan.
[...]
Ik vind het ook zielig. Natuurlijk vind ik het zielig. Ik zie wat er gebeurt en zelfs mij doet dat pijn van binnen. Maar ik kan me er gewoon geen druk om maken.
Snap ik ook wel en ik slaap verder ook wel vannacht en alle nachten erna maar dat was het punt niet.
Trouwens, of je nu iets koopt voor woede of niet, het kan er wel voor zorgen dat je een drive hebt om door te gaan. Woede werkt vaak beter dan intens verdriet wat je weer kan verlammen. Maar dat is mijn visie.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
vrijdag 15 juni 2012 om 13:50
quote:shahla schreef op 15 juni 2012 @ 13:47:
[...]
Snap ik ook wel en ik slaap verder ook wel vannacht en alle nachten erna maar dat was het punt niet.
Trouwens, of je nu iets koopt voor woede of niet, het kan er wel voor zorgen dat je een drive hebt om door te gaan. Woede werkt vaak beter dan intens verdriet wat je weer kan verlammen. Maar dat is mijn visie.Dat ben ik ook met je eens, heb dat inmiddels zelf ook ontdekt. Op dagen dat ik me pissed voel werk ik 3 keer zo hard. Het verdriet vertraagd weer heel erg.quote:pichegru schreef op 15 juni 2012 @ 13:47:
Is het kind niet gewoon van je vriend?Je bent niet de eerste die dit vraagt, je zal ook niet de laatste zijn. Maar hier volgt weer de uitspraak :"Ik weet het, wil het niet weten ook. Het maakt voor mij geen ene reet meer uit"
[...]
Snap ik ook wel en ik slaap verder ook wel vannacht en alle nachten erna maar dat was het punt niet.
Trouwens, of je nu iets koopt voor woede of niet, het kan er wel voor zorgen dat je een drive hebt om door te gaan. Woede werkt vaak beter dan intens verdriet wat je weer kan verlammen. Maar dat is mijn visie.Dat ben ik ook met je eens, heb dat inmiddels zelf ook ontdekt. Op dagen dat ik me pissed voel werk ik 3 keer zo hard. Het verdriet vertraagd weer heel erg.quote:pichegru schreef op 15 juni 2012 @ 13:47:
Is het kind niet gewoon van je vriend?Je bent niet de eerste die dit vraagt, je zal ook niet de laatste zijn. Maar hier volgt weer de uitspraak :"Ik weet het, wil het niet weten ook. Het maakt voor mij geen ene reet meer uit"
vrijdag 15 juni 2012 om 13:51
vrijdag 15 juni 2012 om 13:54
vrijdag 15 juni 2012 om 13:59
quote:saartjuh schreef op 15 juni 2012 @ 13:54:
[...]
Dank je wel
En ja vond ik zelf ook wel. We wilden wel een huis gaan kopen, maar ik heb die koop zelf afgehouden.Achteraf een geluk dus. Sterkte hij heeft je als een dweil behandeld en dat verdient niemand. Heb je achteraf gezien het idee dat je wel eerder een soort besef had dat hij hier toe in staat zou zijn?
[...]
Dank je wel
En ja vond ik zelf ook wel. We wilden wel een huis gaan kopen, maar ik heb die koop zelf afgehouden.Achteraf een geluk dus. Sterkte hij heeft je als een dweil behandeld en dat verdient niemand. Heb je achteraf gezien het idee dat je wel eerder een soort besef had dat hij hier toe in staat zou zijn?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 15 juni 2012 om 14:00
Dikke kans van wel, Saartjuh. Het zou gelijk de extreem lullige en hufterige manier verklaren waarop hij je gedumpt heeft. Hij kon moeilijk thuiskomen met "zeg, ik heb eens nagedacht, maar toen wij uit elkaar waren heb ik een vrouw bezwangerd en ik ga nu toch liever met haar samenwonen, okee?"
Wees blij dat je ervan af bent. Dus ook van mij gefeliciteerd en inderdaad, niet meer achterom kijken.
Wees blij dat je ervan af bent. Dus ook van mij gefeliciteerd en inderdaad, niet meer achterom kijken.
Am Yisrael Chai!