Driehoeksverhouding?

Ik ben nu 7 jaar met hem samen. Ik ben 24 en hij is 30. Voor mijn tijd had hij alleen maar korte relaties. In 2009 ging hij ineens elke zondag naar een ander meisje, hij zei dat er niks was en dat het gewoon een vriendin was. Zij beweerde anders en toen ik steeds contact met haar zocht stopte het na een half jaar. Ze woonde niet in onze stad, dus ik heb haar nooit in het echt ontmoet. Ik geloofde hem en vergaf het hem. Nu, sinds alweer bijna 2 maanden, doet hij hetzelfde. Dit meisje woont ook niet in onze stad, het is een oud collega van hem. Sinds hij daar niet meer werkt gaat hij er in het weekend heen en slaapt er ook. Zijn telefoon zet hij uit, net als bij dat andere meisje uit 2009. Hij ontkent weer met volle teugen dat er iets is. Ook met haar heb ik online contact gezocht, sindsdien stuurt ze me rare berichten, scheld ze me uit en zegt ze dat ze iets met elkaar hebben. Daar heb ik geen zin in, dus ik heb haar maar geblokkeerd. Hij zegt dat het onzin is en dat ik hem moet vertrouwen. Ik ben er een paar keer zo boos over geworden dat het uit de hand liep, maar hiermee druk ik hem steeds verder weg terwijl ik dat eigenlijk niet wil. Nu gaat het wel weer en laat ik het maar voor wat het is, anders wordt het toch alleen maar ruzie. Ik zal dit moeten accepteren, of bij hem weggaan, en dat wil ik niet. Het enige wat ik wel wil is dat het stopt, dat hij er geen behoefte meer aan heeft om te gaan. Ik vind het wel heel vervelend als hij daar is, vooral omdat hij onbereikbaar is en soms van vrijdag tot zondag weg blijft. Maar als hij terug is hebben we het weer zo leuk doordeweeks dat ik het van me afzet, we hebben de beste seks. Toch weet ik dat het elk weekend opnieuw gebeurt en dat ik dan weer in onzekerheid zit. Maar mijn liefde is zo groot dat ik maar afwacht tot ook dit weer stopt, ik weet alleen niet hoe. Misschien klink ik als een heel naief meisje die compleet over zich heen laat lopen, maar mensen weten vaak niet hoe diep sommige gevoelens kunnen zitten. Wat denken jullie?