Psyche
alle pijlers
een geadopteerd kind
woensdag 20 juni 2012 om 10:54
Zijn er hier mensen die kinderen hebben geadopteerd? Ik zelf zou hier nooit voor durven kiezen denk ik, maar ik vind het heel goed dat mensen het doen omdat ze het kind een beter leven kunnen geven. Ik open dit topic nu omdat ik net de vriendin van mijn moeder sprak. Zij heeft een kindje geadopteerd uit Polen toen het kind 2 was. Ze is nu inmiddels 18. Het meisje weet niet dat ze geadopteerd is en heeft nu een heel erg goed leven. Alleen loopt ze met haar verstand een beetje achter en zit ze op een aparte school. Ze is niet zoals andere normale kinderen. Haar echte moeder was aan de drugs en drank toen ze zwanger was van haar, vandaar de achterstand lijkt mij. Alleen heeft het meisje totaal geen vrienden en is ze eigenlijk best eenzaam buiten dat ze thuis heel verwend word door adoptie ouders en opa en oma. Nu heeft iemand het meisje verteld dat ze eigenlijk helemaal geen vrienden heeft en dat ze eenzaam is. Nu vertelde het meisje gister tegen haar adoptie moeder dat ze uit huis wil en het zat is daar. Dit vind ik dus heel erg, dat je een niet eigen kind op voed en het beste er voor over hebt, en dan opeens zoiets kan verwachten.
woensdag 20 juni 2012 om 11:03
woensdag 20 juni 2012 om 11:06
Ik zou graag willen adopteren, heb zelf een zoontje gekregen met een drama zwangerschap en bevalling dus dat was echt eenmalig. Maar genoeg liefde voor een 2e kindje! En ja dat dat een
" grotere" kans zou hebben op een situatie die niet altijd rozegeur en manenschijn is zou ik op de koop toe willen nemen....Maar die procedures... Zucht .... iemand ervaring en of tips ook?
Oeps srry beetjr off topic:)
" grotere" kans zou hebben op een situatie die niet altijd rozegeur en manenschijn is zou ik op de koop toe willen nemen....Maar die procedures... Zucht .... iemand ervaring en of tips ook?
Oeps srry beetjr off topic:)
woensdag 20 juni 2012 om 11:07
Eens met iedereen hier: het is heel vreemd dat haar ouders dit meisje nooit hebben verteld dat ze geadopteerd is.
Typisch overigens dat je alle problemen die dit meisje heeft af lijkt te shuiven op het feit dat ze geadopteerd is. Je zegt ook dat je "er zelf niet voor zou durven kiezen" om een kind te adopteren. Waarom niet?
Typisch overigens dat je alle problemen die dit meisje heeft af lijkt te shuiven op het feit dat ze geadopteerd is. Je zegt ook dat je "er zelf niet voor zou durven kiezen" om een kind te adopteren. Waarom niet?
woensdag 20 juni 2012 om 11:08
woensdag 20 juni 2012 om 11:09
Wat is je probleem en wat heeft de adoptie hiermee te maken?
Ook eigen kinderen kunnen een achterstand hebben en op een speciale school zitten. Ook eigen kinderen kunnen geen vrienden hebben. Ook eigen kinderen kunnen op hun 18e het huis uit willen. Ook eigen kinderen voedt je op en heb je het beste mee voor. Echter als je als ouder dankbaarheid verwacht van een kind op die leeftijd zijn je verwachtingen te hoog.
Kortom ik zie het verschil niet tussen adoptie en een eigen kind.
Ook eigen kinderen kunnen een achterstand hebben en op een speciale school zitten. Ook eigen kinderen kunnen geen vrienden hebben. Ook eigen kinderen kunnen op hun 18e het huis uit willen. Ook eigen kinderen voedt je op en heb je het beste mee voor. Echter als je als ouder dankbaarheid verwacht van een kind op die leeftijd zijn je verwachtingen te hoog.
Kortom ik zie het verschil niet tussen adoptie en een eigen kind.
woensdag 20 juni 2012 om 11:10
quote:qwerttu schreef op 20 juni 2012 @ 11:08:
Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is.
Helemaal mee eens.
Daarnaast zeg je dat ze een kind een beter leven geven hier. Dat weet je niet.Misschien is hun leven daar wel beter dan hier.
Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is.
Helemaal mee eens.
Daarnaast zeg je dat ze een kind een beter leven geven hier. Dat weet je niet.Misschien is hun leven daar wel beter dan hier.
woensdag 20 juni 2012 om 11:10
quote:" Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is."Heel erg eens!
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is."Heel erg eens!
woensdag 20 juni 2012 om 11:10
woensdag 20 juni 2012 om 11:23
Helemaal eens met Qwettu en geheimtaal. Het is zo'n achterlijk idee dat kinderen die geadopteerd worden daar dankbaar voor moeten zijn. Net zoals een ander kind niet dankbaar hoeft te zijn dat je ouders je geboren hebben laten worden. Dat is toch helemaal haar eigen keuze niet geweest? Dit ligt heel veel druk op een kind en vormt volgens mij juist vaak een oorzaak van problemen. Wie zegt dat zij in Polen geen goed leven had gehad? Wie zegt dat dit leven makkelijker is? Moet zij nu haar hele leven dankbaar zijn? En vaak moeten geadopteerde kinderen ook nog opboxen tegen het verdriet van het niet hebben van een eigen kind van de ouders. Of aan een bepaald ideaalbeeld voldoen, omdat er zoveel moeite aan vooraf is gegaan. Echt niet goed!
Ik zeg niet dat kinderen adopteren niet goed kan gaan, maar zadel een kind niet op met allerlei dingen waar hij of zij nooit invloed op heeft gehad. Steun deze kinderen juist, want ze hebben vaak al hechtingsproblemen in hun prille jeugd opgedaan en zullen vaak voelen in onze cultuur dat ze anders zijn. Laat ze zijn wie ze zijn, voed ze op tot zelfverzekerde trotse kinderen! Daar horen ook moeilijke en minder leuke dingen voor de ouders bij (maar dat geldt vast voor kinderen in het algemeen).
TO, misschien moet je je maar niet met deze zaak bemoeien. Dingen liggen vaak veel genuanceerder dan je vanaf de zijlijn kan zien. Bovendien is het helemaal niet gek dat een meisje op haar 18e het huis uit wil. Het kind mag best voor haarzelf kiezen.
Ik zeg niet dat kinderen adopteren niet goed kan gaan, maar zadel een kind niet op met allerlei dingen waar hij of zij nooit invloed op heeft gehad. Steun deze kinderen juist, want ze hebben vaak al hechtingsproblemen in hun prille jeugd opgedaan en zullen vaak voelen in onze cultuur dat ze anders zijn. Laat ze zijn wie ze zijn, voed ze op tot zelfverzekerde trotse kinderen! Daar horen ook moeilijke en minder leuke dingen voor de ouders bij (maar dat geldt vast voor kinderen in het algemeen).
TO, misschien moet je je maar niet met deze zaak bemoeien. Dingen liggen vaak veel genuanceerder dan je vanaf de zijlijn kan zien. Bovendien is het helemaal niet gek dat een meisje op haar 18e het huis uit wil. Het kind mag best voor haarzelf kiezen.
woensdag 20 juni 2012 om 11:24
quote:Dahlia74 schreef op 20 juni 2012 @ 11:09:
Wat is je probleem en wat heeft de adoptie hiermee te maken?
Ook eigen kinderen kunnen een achterstand hebben en op een speciale school zitten. Ook eigen kinderen kunnen geen vrienden hebben. Ook eigen kinderen kunnen op hun 18e het huis uit willen. Ook eigen kinderen voedt je op en heb je het beste mee voor. Echter als je als ouder dankbaarheid verwacht van een kind op die leeftijd zijn je verwachtingen te hoog.
Kortom ik zie het verschil niet tussen adoptie en een eigen kind.
Ik heb begrepen dat bij adoptiekinderen uit Polen dit soort problemen heel regelmatig voorkomen, vanwege de sociaal zwakke achtergrond van deze kinderen, in combinatie met drankmisbruik tijdens de zwangerschap. Dus dat dat speciaal onderwijs gekoppeld wordt aan de adoptie, daar kan ik me iets bij voorstellen.
De andere problemen (geen vriendschappen op kunnen bouwen, je ook niet verbonden voelen aan je (adoptie)ouders), klinken me ook in de oren als problemen de wel degelijk gerelateerd kunnen worden aan de adoptie-achtergrond.
Het is vooral hierom dat ik me verbaas over het gegeven dat het meisje niet verteld is dat ze geadopteerd is. Daarmee gooi je elke deur naar relevante hulpverlening bij voorbaat dicht. Nog afgezien van het feit dat kinderen heel gevoelig zijn voor signalen uit hun omgeving. Vaak "weten" kinderen instinctief dat er iets mis is, maar als ze niet verteld wordt waar dat gevoel vandaan komt (nl. adoptie), dan kunnen ze er ook hun vinger niet op leggen. Dat kan een gevoel van onveiligheid geven, wat versterkt kan worden door hechtingsproblematiek die je vaak ziet bij adoptiekinderen, waardoor zoiets als vriendschappen opbouwen inderdaad verstoord kan raken. En waardoor de relatie met de ouders bijvoorbeeld ook verstoord kan raken. Het lijkt me legitiem om in ieder geval te vermoeden dat de adoptie een rol speelt in deze processen. De vraag is alleen of de adoptie de belangrijkste reden is, of dat er ook een stukje karakter/(sociale) intelligentie mee speelt, of dat bijvoorbeeld het zwijgen van de adoptieouders over de achtergrond dit soort problemen niet juist versterkt hebben. Of een combinatie van die drie.
Ik vind het in dit verhaal zo op het eerste oog met name sneu voor het meisje, dat in mijn ogen echt tekort gedaan wordt door haar afkomst te verzwijgen.
Wat is je probleem en wat heeft de adoptie hiermee te maken?
Ook eigen kinderen kunnen een achterstand hebben en op een speciale school zitten. Ook eigen kinderen kunnen geen vrienden hebben. Ook eigen kinderen kunnen op hun 18e het huis uit willen. Ook eigen kinderen voedt je op en heb je het beste mee voor. Echter als je als ouder dankbaarheid verwacht van een kind op die leeftijd zijn je verwachtingen te hoog.
Kortom ik zie het verschil niet tussen adoptie en een eigen kind.
Ik heb begrepen dat bij adoptiekinderen uit Polen dit soort problemen heel regelmatig voorkomen, vanwege de sociaal zwakke achtergrond van deze kinderen, in combinatie met drankmisbruik tijdens de zwangerschap. Dus dat dat speciaal onderwijs gekoppeld wordt aan de adoptie, daar kan ik me iets bij voorstellen.
De andere problemen (geen vriendschappen op kunnen bouwen, je ook niet verbonden voelen aan je (adoptie)ouders), klinken me ook in de oren als problemen de wel degelijk gerelateerd kunnen worden aan de adoptie-achtergrond.
Het is vooral hierom dat ik me verbaas over het gegeven dat het meisje niet verteld is dat ze geadopteerd is. Daarmee gooi je elke deur naar relevante hulpverlening bij voorbaat dicht. Nog afgezien van het feit dat kinderen heel gevoelig zijn voor signalen uit hun omgeving. Vaak "weten" kinderen instinctief dat er iets mis is, maar als ze niet verteld wordt waar dat gevoel vandaan komt (nl. adoptie), dan kunnen ze er ook hun vinger niet op leggen. Dat kan een gevoel van onveiligheid geven, wat versterkt kan worden door hechtingsproblematiek die je vaak ziet bij adoptiekinderen, waardoor zoiets als vriendschappen opbouwen inderdaad verstoord kan raken. En waardoor de relatie met de ouders bijvoorbeeld ook verstoord kan raken. Het lijkt me legitiem om in ieder geval te vermoeden dat de adoptie een rol speelt in deze processen. De vraag is alleen of de adoptie de belangrijkste reden is, of dat er ook een stukje karakter/(sociale) intelligentie mee speelt, of dat bijvoorbeeld het zwijgen van de adoptieouders over de achtergrond dit soort problemen niet juist versterkt hebben. Of een combinatie van die drie.
Ik vind het in dit verhaal zo op het eerste oog met name sneu voor het meisje, dat in mijn ogen echt tekort gedaan wordt door haar afkomst te verzwijgen.
woensdag 20 juni 2012 om 11:24
quote:qwerttu schreef op 20 juni 2012 @ 11:08:
Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is.Ja, dat wat qwertuu zegt. Daarnaast lijkt het me normaal dat 18jarigen zich orienteren op uit huis gaan. Hoeveel biologische eigen kinderen gaan er niet op die leeftijd uit huis?
Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.
Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is.Ja, dat wat qwertuu zegt. Daarnaast lijkt het me normaal dat 18jarigen zich orienteren op uit huis gaan. Hoeveel biologische eigen kinderen gaan er niet op die leeftijd uit huis?
