Psyche
alle pijlers
een geadopteerd kind
woensdag 20 juni 2012 om 10:54
Zijn er hier mensen die kinderen hebben geadopteerd? Ik zelf zou hier nooit voor durven kiezen denk ik, maar ik vind het heel goed dat mensen het doen omdat ze het kind een beter leven kunnen geven. Ik open dit topic nu omdat ik net de vriendin van mijn moeder sprak. Zij heeft een kindje geadopteerd uit Polen toen het kind 2 was. Ze is nu inmiddels 18. Het meisje weet niet dat ze geadopteerd is en heeft nu een heel erg goed leven. Alleen loopt ze met haar verstand een beetje achter en zit ze op een aparte school. Ze is niet zoals andere normale kinderen. Haar echte moeder was aan de drugs en drank toen ze zwanger was van haar, vandaar de achterstand lijkt mij. Alleen heeft het meisje totaal geen vrienden en is ze eigenlijk best eenzaam buiten dat ze thuis heel verwend word door adoptie ouders en opa en oma. Nu heeft iemand het meisje verteld dat ze eigenlijk helemaal geen vrienden heeft en dat ze eenzaam is. Nu vertelde het meisje gister tegen haar adoptie moeder dat ze uit huis wil en het zat is daar. Dit vind ik dus heel erg, dat je een niet eigen kind op voed en het beste er voor over hebt, en dan opeens zoiets kan verwachten.
donderdag 21 juni 2012 om 21:20
Wij vierden de aankomstdag van onze kinderen altijd als een extra feestdag, naast hun verjaardag. met een cadeautje, versierde stoel, ze mochten kiezen wat ze wilden eten, dat soort dingen.
Toen ze eenmaal naar school gingen werd dat spontaan een mooi moment om het adoptieverhaal te vertellen in de kring: ze hadden immers een cadeautje gekregen en mochten vertellen waarom, ze waren niet jarig maar het was toch een feestdag. Dat maakte het voor de andere kindjes in de groep meteen duidelijk waarom onze kinderen wel op elkaar leken (afkomstig uit hetzelfde land) maar niet op hun mama
Met als gevolg dat de andere kinderen het wel eens jammer vonden dat zij geen aankomstdag hadden
Toen ze eenmaal naar school gingen werd dat spontaan een mooi moment om het adoptieverhaal te vertellen in de kring: ze hadden immers een cadeautje gekregen en mochten vertellen waarom, ze waren niet jarig maar het was toch een feestdag. Dat maakte het voor de andere kindjes in de groep meteen duidelijk waarom onze kinderen wel op elkaar leken (afkomstig uit hetzelfde land) maar niet op hun mama
Met als gevolg dat de andere kinderen het wel eens jammer vonden dat zij geen aankomstdag hadden
donderdag 21 juni 2012 om 21:27
Mooi een "aankomstdag" feestdag. Bij mij was de dag v aankomst (ophalen) ook altijd een soort van herinneringsdag. Nog steeds (ik ben nu 47) sta ik er bij stil.
Vind de tip om alvast jong te beginnen ook best goed, zo wen je als ouder ook aan het vertellen.
Ik ben zelf altijd heel blij en trots geweest op mijn adoptie verhaal.
Vind de tip om alvast jong te beginnen ook best goed, zo wen je als ouder ook aan het vertellen.
Ik ben zelf altijd heel blij en trots geweest op mijn adoptie verhaal.
Optimist tot in de kist!
donderdag 21 juni 2012 om 21:40
quote:Burns schreef op 21 juni 2012 @ 08:49:
Ik ben dus een adoptie-ouder, sinds een jaartje hebben we een prachtige dochter uit Afrika. Wij zijn hardstikke dankbaar dat ze de weg naar ons gevonden heeft, en niet andersom. Wat een vreselijke gedachte trouwens 'dat een adoptiekind dankbaar moet zijn'.
Ze is nu nog te jong om het begrip adoptie te kunnen omvatten, maar als de tijd rijp is, gaan we er zeker mee aan de slag.Hoe heeft zij de weg naar jullie gevonden dan?
Ik ben dus een adoptie-ouder, sinds een jaartje hebben we een prachtige dochter uit Afrika. Wij zijn hardstikke dankbaar dat ze de weg naar ons gevonden heeft, en niet andersom. Wat een vreselijke gedachte trouwens 'dat een adoptiekind dankbaar moet zijn'.
Ze is nu nog te jong om het begrip adoptie te kunnen omvatten, maar als de tijd rijp is, gaan we er zeker mee aan de slag.Hoe heeft zij de weg naar jullie gevonden dan?
vrijdag 22 juni 2012 om 09:42
Darkenchantress precies, jouw moeder weet niet hoe het is om een biologisch kind te hebben maar die tante wist toch evenmin hoe het is om een geadopteerd kind te hebben dus die weet ook niet waar ze het over heeft! En dan toch zoiets doms en verschrikkelijks zeggen.
Wat ik hoor van mensen die beiden hebben is dat het niet uitmaakt. Zelfs dat de eerste ontmoeting net zo heftig emotioneel is als je kindje zien na de bevalling.
Wat jammer dat er nog steeds zo veel onbegrip is. Niet in de laatste plaats bij TO.
Wat ik hoor van mensen die beiden hebben is dat het niet uitmaakt. Zelfs dat de eerste ontmoeting net zo heftig emotioneel is als je kindje zien na de bevalling.
Wat jammer dat er nog steeds zo veel onbegrip is. Niet in de laatste plaats bij TO.
vrijdag 22 juni 2012 om 10:12
Als ik het zo lees, dan denkt de dochter waarschijnlijk dat er buiten het gehucht waar zij woont, een leuker leven is. Snap ik als je alleen maar je ouders en opa en oma hebt. Dan is het gras veel groener aan de overkant.
Maar mensen zijn nu eenmaal kortzichtig, mijn buurvrouw had net een baby en haar man overleed. Zij vond uiteindelijk een nieuwe liefde die haar dochter opvoedt als zijn eigen kind. Erg ´leuk´ dat buitenstaanders vooral het meisje nog inpeperden, dat het niet haar ´echte´ vader is. Hoe lomp kun je zijn, vraag ik me dan af?
Maar mensen zijn nu eenmaal kortzichtig, mijn buurvrouw had net een baby en haar man overleed. Zij vond uiteindelijk een nieuwe liefde die haar dochter opvoedt als zijn eigen kind. Erg ´leuk´ dat buitenstaanders vooral het meisje nog inpeperden, dat het niet haar ´echte´ vader is. Hoe lomp kun je zijn, vraag ik me dan af?
vrijdag 22 juni 2012 om 12:25
Dat is waar pyridine, ik hoop dat het inderdaad nooit nodig zal zijn. Maar ik houd er rekening mee dat ik lompe opmerkingen kan verwachtingen.
Ik vraag me overigens af waarom mensen het nodig vinden lompe/confronterende opmerkingen te maken. Je weet van tevoren toch dat het kwetsend kan overkomen? Ik zie niet in waarom je mensen onnodig pijn wil doen door dat soort opmerkingen te maken. Of zouden mensen nu echt zó kortzichtig zijn dat ze dat zelfs niet eens aanvoelen en het een opmerking is in de trant van: 'Goh wat is het toch een rotweer deze lente.'
Ik vraag me overigens af waarom mensen het nodig vinden lompe/confronterende opmerkingen te maken. Je weet van tevoren toch dat het kwetsend kan overkomen? Ik zie niet in waarom je mensen onnodig pijn wil doen door dat soort opmerkingen te maken. Of zouden mensen nu echt zó kortzichtig zijn dat ze dat zelfs niet eens aanvoelen en het een opmerking is in de trant van: 'Goh wat is het toch een rotweer deze lente.'
vrijdag 22 juni 2012 om 20:16
NYC, dat snap ik ook nooit zo goed. Mensen flappen er blijkbaar dingen erg makkelijk uit. Ik heb mijn moeder ook regelmatig verdrietig gezien om opmerkingen over het gebrek aan bloedband, etc. Aan de andere kant hebben we er ook wel een soort van humor omheen ontwikkeld. Ik ben ook heel trots als iemand zegt dat ik bijv. qua humor op mijn vader lijk of qua "gezelligheid" op mijn moeder. Ik weet wel dat ik mijn hele leven heel graag handig wilde zijn. Ik heb echt twee linker handen, mijn ouders waren juist heeel handig. Dat vond ik echt heel naar. Ik wou zo graag op ze lijken.
Optimist tot in de kist!
maandag 25 juni 2012 om 13:59
itsssme,
Als een geadopteerd iemand kan je beter begrijpen wat geadopteerden denken.
Bot gezegd is iemand die geadopteerd is meestal "ongewenst" een "tweede keus".
Ongewenst als in, moeders in armoede weer zwanger maar kan er niet voor zorgen.
Tweede keus als in, rijke blanke mensen met defecte reproductie organen die toch kinderen willen.
Of het eerste geld voor de meeste gevallen weet ik niet, maar het tweede zeker.
En dankbaarheid, dat is een beetje raar. Gezien mensen die ervoor kiezen om zelf kinderen te "maken" niet adopteren en dus al die arme kinderen laten dood gaan.
zo, lekker negatieve post hier
Als een geadopteerd iemand kan je beter begrijpen wat geadopteerden denken.
Bot gezegd is iemand die geadopteerd is meestal "ongewenst" een "tweede keus".
Ongewenst als in, moeders in armoede weer zwanger maar kan er niet voor zorgen.
Tweede keus als in, rijke blanke mensen met defecte reproductie organen die toch kinderen willen.
Of het eerste geld voor de meeste gevallen weet ik niet, maar het tweede zeker.
En dankbaarheid, dat is een beetje raar. Gezien mensen die ervoor kiezen om zelf kinderen te "maken" niet adopteren en dus al die arme kinderen laten dood gaan.
zo, lekker negatieve post hier
maandag 25 juni 2012 om 18:18
Shocking!!!
My oh my, kan nauwelijks geloven wat ik lees....
Het meisje mag dus eigenlijk ook nog eens blij zijn dat ze uit Polen komt...
"En al helemaal kinderen uit Afrika die een veel beter leven hebben gekregen."
Vreselijk zoveel kortzichtigheid.
Vreselijk ook hoe kwetsend mensen kunnen zijn uit dommigheid/onbegrip... Ignorance is bliss, zegt men weleens.
Gaat hier iig niet op.
Wordt er simpleweg verdrietig van
My oh my, kan nauwelijks geloven wat ik lees....
Het meisje mag dus eigenlijk ook nog eens blij zijn dat ze uit Polen komt...
"En al helemaal kinderen uit Afrika die een veel beter leven hebben gekregen."
Vreselijk zoveel kortzichtigheid.
Vreselijk ook hoe kwetsend mensen kunnen zijn uit dommigheid/onbegrip... Ignorance is bliss, zegt men weleens.
Gaat hier iig niet op.
Wordt er simpleweg verdrietig van
Known to cause insanity in laboratory mice
zaterdag 4 augustus 2012 om 23:55
Wat een hoop herkenbare en onvoorstelbaar erge dingen worden hier genoemd. Ikzelf, intussen al lang en breed volwassen (ik ben 44), ben ook geadopteerd. Dat heb ik altijd geweten, mijn ouders hebben dat vanaf het begin verteld. Helaas was het puntje dankbaarheid bij ons een vast item. Mijn moeder zei altijd: je moet heel erg dankbaar zijn dat wij je wilden hebben, anders had je nu nog steeds in een kindertehuis gezeten. Soms denk ik wel eens dat ik dan misschien gelukkiger was geweest. Ze gebruikte dat om mij te dwingen toch vooral heel gehoorzaam, meegaand en onderworpen te zijn. Ik mocht vooral niet mezelf zijn, dat was zeer ongewenst. Ik was altijd te veel en nooit goed genoeg. Daardoor heb ik me altijd tweede keus gevoeld, een tweedehands kindje zeg maar. Afgedankt door mijn biologische ouders en niet goed genoeg voor mijn adoptiemoeder. Mijn vader hield wel heel veel van mij (hij is helaas overleden), maar hij had niks te vertellen. Ik mocht van mijn moeder ook niet op zoek naar mijn biologische ouders, want zij was bang dat ze dan op de 2e plaats zou komen en dat wilde ze absoluut niet. Gelukkig heb ik intussen geleerd dat ik er gewoon mag zijn, net als iedereen. Ik heb geleerd dat ik waardevol ben, ook als ik niet ben wat een ander van mij verwacht. Wel heeft dit verleden er toe geleid dat ik problemen heb met adoptie. Mijn man en ik kunnen helaas geen kinderen krijgen, en adopteren is voor mij nooit een optie geweest. Ik heb mij altijd een tweedehands kindje gevoeld en ik kan geen tweedehands moeder zijn. Dat is natuurlijk belachelijk, ik weet het, maar mijn gevoel daarin is toch beschadigd. Ik denk dat de pijn van de afwijzing door mijn moeder gewoon te diep zit. Terwijl ik best weet dat een adoptiekind gewoon jou kind is, net zoals mijn adoptieouders altijd gewoon mijn ouders zijn geweest. En mijn adoptiezusje is gewoon mijn zusje waar ik heel veel van hou! Dus mijn jeugd was niet fijn, maar er zijn een heleboel mensen die ook geen fijne jeugd gehad hebben bij hun biologische ouders. Dat ligt dan gewoon aan de ouders, niet aan het feit of je geadopteerd bent of niet. Volgens mij heeft dat er totaal niets mee te maken. Sommige ouders zijn goed voor hun kinderen, andere niet.
zondag 5 augustus 2012 om 12:49
Mazie, ik heb jouw verhaal met tranen in mijn ogen gelezen. Ongelooflijk dit ..... Ik heb er geen woorden voor.
Natuurlijk is het zo dat a.s. adoptie-ouders 44 jaar geleden minder goed werden voorgelicht als tegenwoordig, over wat het met een kind doet als je als ouders dankbaarheid verwacht, en dat het het volste recht is van een kind om zijn/haar biologische ouders te zoeken. Maar dan nog ..... De houding van jouw moeder getuigt van een ongelooflijk egoïstische houding en een totaal onbegrip voor jouw gevoelens.
Ken je het boek 'Afgestaan, begrip voor het geadopteerde kind' van Nancy Verrier? Daarin hebben mijn kinderen heel veel (h)erkenning gevonden.
Heb je later - ondanks het verbod van je moeder - geprobeerd je biologische familie te vinden?
Natuurlijk is het zo dat a.s. adoptie-ouders 44 jaar geleden minder goed werden voorgelicht als tegenwoordig, over wat het met een kind doet als je als ouders dankbaarheid verwacht, en dat het het volste recht is van een kind om zijn/haar biologische ouders te zoeken. Maar dan nog ..... De houding van jouw moeder getuigt van een ongelooflijk egoïstische houding en een totaal onbegrip voor jouw gevoelens.
Ken je het boek 'Afgestaan, begrip voor het geadopteerde kind' van Nancy Verrier? Daarin hebben mijn kinderen heel veel (h)erkenning gevonden.
Heb je later - ondanks het verbod van je moeder - geprobeerd je biologische familie te vinden?
woensdag 8 augustus 2012 om 13:15
Geadopteerd zijn is k*t.
Ongewenst en 2e keus.
Mensen die over dankbaarheid beginnen kan je altijd mooi terug pakken met: Oh, en waarom heb jij zelf kinderen "gemaakt" terwijl er al honderduizenden zijn die amper kunnen eten?
Als je het als nederlandse ouder tegenwoordig met alle kennis toch nog nodig vindt om een kind van de andere kant van de aardkloot te adopteren moet je vind ik ook de cultuur+ taal tot een bepaalde hoogte leren. Zodat het kind later zich niet compleet misplaatst voelt.
Er zijn ook zat kinderen in NL die je kan adopteren, maar vroeger waren daar hogere eisen voor aan de adoptie ouders.
Fantastisch die racistische tijden. Vroeger was alles beter -__-
Ongewenst en 2e keus.
Mensen die over dankbaarheid beginnen kan je altijd mooi terug pakken met: Oh, en waarom heb jij zelf kinderen "gemaakt" terwijl er al honderduizenden zijn die amper kunnen eten?
Als je het als nederlandse ouder tegenwoordig met alle kennis toch nog nodig vindt om een kind van de andere kant van de aardkloot te adopteren moet je vind ik ook de cultuur+ taal tot een bepaalde hoogte leren. Zodat het kind later zich niet compleet misplaatst voelt.
Er zijn ook zat kinderen in NL die je kan adopteren, maar vroeger waren daar hogere eisen voor aan de adoptie ouders.
Fantastisch die racistische tijden. Vroeger was alles beter -__-
woensdag 8 augustus 2012 om 13:24
@TO:
alsjeblieft, schrijf dat je een troll bent en in het echt niet zooo dom bent!
En als dit wel echt is heb ik enorme medelijden met het geadopteerde kind dat als enige in haart buurt niet weet dat ze geadopteerd is!
alsjeblieft, schrijf dat je een troll bent en in het echt niet zooo dom bent!
En als dit wel echt is heb ik enorme medelijden met het geadopteerde kind dat als enige in haart buurt niet weet dat ze geadopteerd is!
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
donderdag 9 augustus 2012 om 07:31
donderdag 9 augustus 2012 om 10:18
