plas ophouden

Herkenbaar: ook geen kinderen, ook sterke blaasspieren e.d. Maar toch plas ik bij niezen als ik sta, bij hard roepen (naar de honden) als ik sta/loop en bij springen.



Ik heb bekkeninstabiliteit. Dus mijn bekkenbodemspieren zijn wel sterk genoeg, maar mijn banden niet.



Rot voor je.



Edit: en geen tips verder op dit moment (bedtijd).

ik ben begin 20, geen kinderen, Bij niezen plas ik ook altijd een klein beetje in mijn broek. ook bij heftige adrenaline momenten, als ik hierna moet ontladen dan heb ik ook klein beetje urineverlies.

Heb juist mijn bekkenbodemspieren die te gespannen staan.

Ik had het ook, bekken bodem trainen was geen optie. Wel een tvt bandje gekregen jaren geleden, ben van alle problemen af

Zo maar,wat is dat een tvt bandje?

http://www.mst.nl/inconti ... %20informatie/de_tvt.doc/

Dat bandje trek je bekken omhoog zodat je niet leeg loopt. Is wel een operatie. Bij niezen en dergelijke doet dat bandje zijn werk Kortom je kan niet meer in je broek plassen. Google er maar eens op. Ik nies me gek door die pollen, maar hou het wel droog.

Ok,thanx,had wel ooit van een bandje gehoord ja,maar geen idee hoe het werkte!

Ben je al eens bij een bekkenfysiotherapeut geweest? Die zijn gespecialiseerd in dit soort problemen!

Lijkt me toch wel een bekkenbodemspierprobleem hoewel je arts zegt van niet. Misschien verkramp je tijjdens de seks maar in het 'dagelijks leven' niet genoeg gesterkt.

Wat heb je gedaan dat je bbspieren zo sterk zouden zijn?

quote:aardbeientaartje87 schreef op 23 juni 2012 @ 09:12:

Nee ben ik nog niet geweest. Volgens de gyneacoloog zijn de spieren te sterk en kan ik ze moeilijk ontspannen wat problemen oplevert tijdens de seks.



Ik heb alleen geen problemen bij niezen, hoesten of roepen dat ik dan wat urine verlies. Als ik bijv. Gewoon op de bank zit is er niks aan de hand. Dan sta ik op en krijg ik hevige aandrang en dan laat ik het bijna lopen. Ik loop dan echt krom naar de wc of duw heel hard tegen mijn vagina om t tegen te houden. Ook vaak smorgens. Dan moet ik de trap af en vaak laat ik een spoor achter op de trap. Echt zo genant.En dat is niet omdat je baarmoeder verzakt is en tegen je blaas aandrukt? Klinkt als een probleem wat mijn zus ook had. Zodra die opstond moest iedereen uit de weg gaan, want dan móest ze naar de wc! Baarmoeder is intussen tot twee keer toe opgehangen, probleem is verholpen.

Ik zeg: bekkenbodemtherapeut.

Er zijn 2 verschillende soorten urine incontinentie, stress en urge (als in haast) incontinentie. Bij stress incontinentie kan een fysio veel doen, bij urge volgens mijn veel minder omdat de oorzaak anders is.



Misschien even googelen, ik las dat urge ook een neurologisch probleem kan zijn, misschien moet je op dat gebied je eens laten informeren?



Hier bijv. meer info:



link

En baarmoederverzakking is wel erfelijk ja, als je moeder slapper weefsel heeft heb jij daar ook meer kans op.

quote:aardbeientaartje87 schreef op 23 juni 2012 @ 09:12:

Nee ben ik nog niet geweest. Volgens de gyneacoloog zijn de spieren te sterk en kan ik ze moeilijk ontspannen wat problemen oplevert tijdens de seks.



Zoals je zelf al hebt opgemerkt dat verkeerd gebruik van spieren problemen kan opleveren, kan verkeerd gebruik van bekkenbodemspieren ook blaasproblemen opleveren. Niet alleen als spieren te zwak zijn, maar ook wanneer spieren wel sterk genoeg zijn maar niet genoeg ontspannen op het juiste moment etc. Zeer het verder kijken waard dus!



Daarnaast kun je je laten verwijzen naar een uroloog. Dit is echt het specialisme van een uroloog, niet een gynea. Menige uroloog zal je sowieso eerst verwijzen naar bekkenbodemtherapie als dat niet al gebeurd is -en zo niet zonder hele duidelijke contra-indicatie is het een uroloog die in dit onderwerp niet erg bedreven is-. Mocht daar onverhoopt de oplossing niet of niet genoeg liggen, dan kan er verder gekeken worden. Denk daarbij aan allerlei opties qua medicatie, verder kijken of er een oorzaak te pinpointen valt, eventuele aanpak van eventueel gevonden oorzaak. Stel; daar valt niet (genoeg) heil te behalen, dan is er nog weer het begeleiden en onderwijzen in omgaan met. Vaak gebeurt dit door een speciaal verpleegkundige, de incontinentieverpleegkundige. Daarin de opties kennen kan een wereld van verschil maken.



Molly; voor wat betreft je posting van 12.47. Verzakkingen (er zijn meerdere soorten verzakking) kan soms dergelijke klachten geven, maar zo zijn er nog diverse andere mogelijkheden. Dat zal echt uit verder onderzoek moeten blijken, bij voorkeur met open vizier. Want zelfs bijv. een verzakking hoeft niet dús tot de klachten te leiden, maar die kunnen ook oorsprong of verergering vinden in een andere oorzaak.





Ervaring? Ja. Achteraf is het makkelijk lullen maar achteraf al járen blaasgedonder. Zelf wat laks, herkende ook niet alle signalen, te lakse huisarts en dat was een onhandig recept. Tot het uiteindelijk uitmondde in momenten van urineverlies en ik zoiets had van "ho, tot hier en niet verder!". Bij de uroloog aangekomen was het al vlot duidelijk in welke hoek te verwachten, wat inderdaad ook kloptte. Urine-retentie. Simpelgezegd knijpt de blaas niet genoeg samen waardoor je niet alles uitplast. De blaas slaat daarbij te veel urine op, waardoor de blaas uitrekt. Dat zorgt er weer voor dat de blaas minder goed samen kan knijpen bij uitplassen en kan een vicieuze cirkel veroorzaken. Letterlijk dus een uitgerekte ballon; je kunt steeds verder opblazen, maar leeglopen wordt steeds lastiger en het komt niet meer terug naar eigen vorm. Zo kwam er ook boven water dat ik gewoon geen plasdrang meer had maar overdrukdrang. Oftewel; ik voelde geen normale drangsignaal maar had pas wat door als mijn nieren pijn begonnen te doen. De oorzaak van de retentie ligt voor mij in het hebben van een bindweefselaandoening. Doordat huisarts dat eerder niet herkende (gevalletje dom, was niet lastig interpreteerbaar) en het dus onbehandeld bleef kon het heel makkelijk uit de hand lopen met daarin een verergerende factor voor die bindweefselafwijking.



Lang verhaal kort; medicatie had geen resultaat. In eerste instantie traditionele intermittende catheterisatie geprobeerd (is i.p.v. plassen 6 maal per dag catheteriseren via de plasbuis) maar dat bleek een te zware belasting voor de rest van het lijf i.v.m. de bindweefselafwijking. Niet realistisch in mijn situatie, hebben we toch gecontroleerd of de blaas zich nog zou herstellen. Kan in bepaalde situaties bij retentie gebeuren, maar zoals verwacht niet het geval voor mij. Nog even gekeken of het dan zonder enig handelen kon. Niet bepaald een meest gezonde keuze qua blaas en nieren, maar in het totale plaatje een risico die aanvaardbaar was. Ook dat bleek geen optie, nieren protesteerden veel te zwaar. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een mitrofanoff. Een continent blaasstoma waarbij ik via de navel kan catheteriseren. Dit bevalt zeer goed. Puur medisch zijn blaas en nieren erg happy maar ook praktisch. Erg makkelijke handeling, geen negatieve kanten die wel aan traditionele stoma's hangen (geen opvangmateriaal, geen verhoogde risico's op allerlei problemen zoals stenen, kanker etc.) en niemand die ooit door heeft dat ik een stoma heb.



Mijn ervaring? Neem jezelf serieus. Bekkenbodemtherapie is altijd optie 1. In het minst gunstige geval alleen al omdat je er altijd profijt van zult hebben om dit tot een optimaal niveau te brengen en te onderhouden. Mocht daar niet genoeg uit komen, op naar de uroloog. Dit is een heel normaal onderwerp, tig vrouwen die er mee van doen hebben. Het is niet voor niets dat incontinentiepoli's uit de grond komen. Helaas is er lang niet altijd een "magische" oplossing, maar dan nog is een goede begeleiding en voorlichting onmisbaar.

Pixie: "Molly; voor wat betreft je posting van 12.47. Verzakkingen (er zijn meerdere soorten verzakking) kan soms dergelijke klachten geven, maar zo zijn er nog diverse andere mogelijkheden. Dat zal echt uit verder onderzoek moeten blijken, bij voorkeur met open vizier. Want zelfs bijv. een verzakking hoeft niet dús tot de klachten te leiden, maar die kunnen ook oorsprong of verergering vinden in een andere oorzaak."



Uiteraard kunnen er meer oorzaken zijn. Maar zo klinkt het nu voor mij. Op een andere manier kon het niet klinken, omdat ik geen andere oorzaken van dichtbij ken. Ik noem er dus maar eentje, misschien heeft ze iets aan herkenning.