Ondankbare eters

25-06-2012 09:29 590 berichten
Grrr, ken je dat?



Zaterdag kwamen er vrienden eten. Hij, zij en drie kinderen. Omdat we weten dat ze redelijk 'gewoon' eten, besloten we om niet al te gek te koken. Maar zeg nou zelf, het is toch leuk als mensen een beetje hun best doen als je langskomt, toch? Macaroni doen we door de week wel weer.



Afijn, een heerlijke mexicaanse tomatensoep gemaakt, die ging nog wel. Maar toen het hoofdgerecht kwam begon iedereen toch moeilijk te kijken. Tomaten (voor konijnen), verse quacamole (heksen-snot), enchilada's met sla (weer konijnen), kidneybonen (wattes!?), chorizo en ui. De eerste reactie was 'lekker, pannekoeken!', vervolgens een zichtbare teleurstelling.

Het toetje, verse frambozen uit de tuin met slagroom en een bolletje ijs, werd ook maar alleen door moeder gegeten want de rest vond die 'bramen' zo zuur (!?).



Ik baalde er zo van. Ik begrijp dat mensen dol zijn op te lang gekookte sperziebonen (proef je toch niet met ketchup of appelmoes) maar leer je kinderen wel dingen te proeven. Ik hoorde vader voordat we aan tafel gingen al fluisteren 'als je het niet lekker vind, schuif je het maar aan de kant'. Ik durf te zweren dat ze op de terugweg langs de Mac zijn gereden. Gelukkig vonden mijn kinderen het heerlijk dus ik had niet voor niks de hele zaterdag in de keuken gestaan. Toch baalde ik er wel van. Ik had ze wel willen horen tegen elkaar in de auto op weg naar huis.



Voel me toch een beetje een slechte gastvrouw......
Alle reacties Link kopieren
quote:eleonora schreef op 25 juni 2012 @ 16:14:

Ik vind 'niks lusten' ook een overdrijving van hier tot Tokio meestal. Ik ken niemand die 'niks lust'. Niks is nul en niemendal, nakkes, nada. Dat kan niet eens. Dan ga je dood.
Alle reacties Link kopieren
quote:merano schreef op 25 juni 2012 @ 17:44:

Oeh, slagroomtaart. Die lekker zachte cake met heerlijke slagroom erop. Het soort taart dat je niet hoeft te kauwen en dat bijna naar binnen glijdt. Mmmm, heerlijk.



Helaas op dieet .



Overigens misschien een idee voor mensen met moeilijk etende kinderen: Mijn moeder deed vroeger een schepje suiker op de groente die ik niet lustte. Andijvie met suiker, spruitjes met suiker, witlof met suiker... ik at het allemaal.Bij mijn kinderen is het kerrie dat de groentes lekker maakt(e) Vind ik zelf trouwens ook heerlijk
Later is nu
Alle reacties Link kopieren
quote:eleonora schreef op 25 juni 2012 @ 16:02:

[...]





Maar eten, met aandacht door iemand bereid, belachelijk maken, is echt erg horkerig. 'Nee, dank je wel, dat lust ik niet' volstaat ook.





Dat vind ik onbeleefd. Ik lust ook dingen niet, zoals orgaanvlees of chorizo, leverworst, linzen, en nog wel meer dingen, Maar het zou niet in me opkomen om te zeggen dat ik het niet lust.

Als er meerde gerechtjes op tafel staan zou ik niet kiezen voor lever. Maar als dat het enige is wat er staat eet ik het wel op.

Je gaat er niet dood aan. Hooguit word je misselijk.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik ook echt heel vies vind is zoete saus. Zoals sweet chili of ketjap. Vaak wordt het over gerechten gedaan zodat alles er naar smaakt. zo jammer. Maar ik zou echt niet weigeren.
Alle reacties Link kopieren
Nou, ik zou me als gastvrouw niet echt prettig voelen, als de gasten hun eten opeten maar dat daarna weer uit (moeten) kotsen, omdat ze het té smerig vinden. Dan heb ik liever dat ze eerlijk zegggen "sorry, dit lust ik écht niet" eerlijk gezegd. En dan kijk ik wat we wel in huis hebben, desnoods een omelet



Dat wil je je gasten toch niet aandoen?

EN ik wil het mezelf ook niet aandoen, iets eten 'omdat het zo hoort' en dan misselijk zijn. Nou heb IK dat dus alleen met lever. Andere mensen met andere voedingswaren.
Later is nu
quote:tzippa schreef op 25 juni 2012 @ 19:08:

[...]





Ik bedoel dat ik als ik rekening houd met de eetwensen van mijn gasten er gerechten op tafel kom, die ik anders niet zou maken omdat ik dat niet ECHT lekker vind.



Het is meer dat ik wil koken wat ik zelf heel lekker en feestelijk (uitgebreid) vind, maar dat bijna nooit kan vanwege de eetwensen van de ander; dan maak ik dus een gerecht wat de ander weg kan krijgen en ik zelf ook, maar niet echt uitgesproken 'lekker' vind.Dan kun je toch beter voor beiden iets anders koken zodat je allebei iets naar je zin eet, ipv iets wat je net weg kunt krijgen?
Alle reacties Link kopieren
quote:dreamer schreef op 25 juni 2012 @ 22:04:

Nou, ik zou me als gastvrouw niet echt prettig voelen, als de gasten hun eten opeten maar dat daarna weer uit (moeten) kotsen, omdat ze het té smerig vinden. Dan heb ik liever dat ze eerlijk zegggen "sorry, dit lust ik écht niet" eerlijk gezegd. En dan kijk ik wat we wel in huis hebben, desnoods een omelet



Dat wil je je gasten toch niet aandoen?

EN ik wil het mezelf ook niet aandoen, iets eten 'omdat het zo hoort' en dan misselijk zijn. Nou heb IK dat dus alleen met lever. Andere mensen met andere voedingswaren.





Nee, dat wil ik mijn gasten niet aandoen, daarom kook ik ook iets waarvan ik zeker weet dat ze het lusten.

Maar als ik zelf ergens ben en er staat lever op het menue eet ik het wel op. Zou me echt behoorlijk schamen als ze voor mij een blik tomatensoep uit de kast moeten pakken.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik nog een kleine Kuzu was lustte ik helemaal niks.

Patat wel. Maar dat was het grotendeels.

In de loop er jaren heb ik heel veel leren eten, ook door mijn koksopleiding. Sommige dingen vind ik gewoon niet lekker, maar eet ze soms wel. Het is niet altijd feest, zeg maar.



Er zit heel wat verschil tussen iets 'gewoon' niet zo lekker vinden en het wel kunnen eten en ergens van moeten kotsen.

Je kan toch als je ergens bent wel iets eten wat je gewoon niet lekker vind, dan eet je thuis iets wat je wél lekker vind.



Maar ik denk dat het wel meevalt met gelijk eten uit kotsen of dat er zoooveel eten is waar mensen van moeten nekken.
Alle reacties Link kopieren
Ach, dat niet weg kunnen kijgen en moeten kotsen vind ik zwaar overdreven. Ik vind chorizo echt heel erg vies, maar als ik het toch eet hoef ik echt niet over te geven hoor.

Het is gewoon voedsel, geen rattengif.
Alle reacties Link kopieren
quote:Kuzu schreef op 25 juni 2012 @ 22:16:

Toen ik nog een kleine Kuzu was lustte ik helemaal niks.

Patat wel. Maar dat was het grotendeels.

In de loop er jaren heb ik heel veel leren eten, ook door mijn koksopleiding. Sommige dingen vind ik gewoon niet lekker, maar eet ze soms wel. Het is niet altijd feest, zeg maar.



Er zit heel wat verschil tussen iets 'gewoon' niet zo lekker vinden en het wel kunnen eten en ergens van moeten kotsen.

Je kan toch als je ergens bent wel iets eten wat je gewoon niet lekker vind, dan eet je thuis iets wat je wél lekker vind.



Maar ik denk dat het wel meevalt met gelijk eten uit kotsen of dat er zoooveel eten is waar mensen van moeten nekken.





Doen wij ook. De ene keer eet ik iets wat mijn of de kinderen heel lekker vinden en ik minder en de andere keer andersom. Ik eet heel veel dingen, maar het een vind ik lekkerder dan het ander.



En helemaal een met je laatste alinea.
quote:tzippa schreef op 25 juni 2012 @ 19:31:

[...]

Ben wel bijv. koriander heel erg lekker gaan vinden door steeds te proberen, terwijl ik dat eerst echt niet lustte, dus sommige experimenten werpen wel vruchten af

Je bedoelt cilantro? Dus de blaadjes? Dat vind ik zo weeig smaken. Heb er hier eigenlijk nooit last van gehad, maar in de USA gooien ze het nogal 'ns over 'n pizza heen. Verpest best wel de smaak vind ik, zelfs als je de blaadjes er tussenuit probeert te vissen. Vind dat spul geen enkele toegevoegde waarde hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:driewieler schreef op 25 juni 2012 @ 10:02:

Een goede gastvrouw anticipeert op de behoeften van haar gasten. Niets meer, niets minder.Jaaaa, en dat gasten zich ook aan bepaalde beleefdheidsregels te houden hebben, daar ga je dan maar geheel aan voorbij? Alleen rechten, geen plichten?
Alle reacties Link kopieren
quote:Whympysinger schreef op 25 juni 2012 @ 22:33:

[...]





Jaaaa, en dat gasten zich ook aan bepaalde beleefdheidsregels te houden hebben, daar ga je dan maar geheel aan voorbij? Alleen rechten, geen plichten?Volgens mij is in dit topic allang en meerdere malen gezegd dat het gedrag van de gasten tamelijk onbeleefd was.
Alle reacties Link kopieren
Ik had laatst ook zo'n WTF moment.

Had familieleden uitgenodigd voor een feestje en had de hele dag in de keuken gestaan, salades gemaakt en kip uit de oven.

De familieleden zijn gewend dat er op iedere feest bami en nasi is, maar dat kwam mij langzamerhand de neus uit, bovendien was het bloedheet dus had ik wel 4 verschillende maaltijdsalades gemaakt.



Ze namen 1 2 3 happen en lieten alles staan en gingen doodleuk even naar een toko verderop eten halen.



Ik was laaaaaaiend en 1 ding weet ik zeker: volgend feestje worden het toastjes met salade uit de supermarkt.
Love...miss..will never forget you..
oooh wat vreselijk horkerig. Gelukkig heb ik zoiets nog nooit meegemaakt (behalve de kinderen die elke dag wel iets roepen over 'vies' en 'niet lusten' maar dat negeer ik gewoon).



Ik heb wel eens hier of op een ander forum een verhaal gelezen over een groep vrienden die samen kerst zouden vieren. Iedereen zou iets meenemen en 1 koppel kreeg de soep toegewezen. Met kerst kwam iedereen trots met hun gerechten waar ze uren aan hadden gewerkt en toen kwam het soepkoppel met een tas vol cup-a-soupzakjes....of de gastheer en -vrouw effe de waterkoker aan konden zetten.
En dat vind ik dan weer storend, dat mensen zeggen "het zal wel meevallen met dat overgeven". Daarmee maak je iemand dus op voorhand al voor leugenaar uit, op basis van aannames en veronderstellingen.



Ik heb verschillende dingen waar ik verkeerd op reageer. Verse koriander bijv.. Vind ik best lekker en ik heb het 2x gegeten. De eerste keer kwam het er binnen 5 minuten uit. De tweede keer dacht ik dat de eerste keer toeval was, dus probeerde het nog eens. Duurde wederom 5 minuten. Hoe lief ik de gastheer/vrouw ook vind, ik eet dat dus echt niet meer!



En zo heb ik, helaas (want ik baal er zelf ook van) nog wel meer dingen die ik dus echt niet kan eten. Ik zou het oprecht heel erg vervelend vinden als dat door een gesprekspartner als onIn weggewuifd zou worden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Starshine schreef op 25 juni 2012 @ 22:53:

en toen kwam het soepkoppel met een tas vol cup-a-soupzakjes....of de gastheer en -vrouw effe de waterkoker aan konden zetten.





Sorry, die vind dan weer erg grappig.
Love...miss..will never forget you..
Alle reacties Link kopieren
Mensen waarvan ik weet dat ze bepaalde dingen niet lekker vinden, of misselijk worden of niet alles kunnen eten hou ik altijd rekening mee. Vind ik niet meer dan logisch, eten is ook om van te genieten.
Love...miss..will never forget you..
quote:Starshine schreef op 25 juni 2012 @ 22:53:



Ik heb wel eens hier of op een ander forum een verhaal gelezen over een groep vrienden die samen kerst zouden vieren. Iedereen zou iets meenemen en 1 koppel kreeg de soep toegewezen. Met kerst kwam iedereen trots met hun gerechten waar ze uren aan hadden gewerkt en toen kwam het soepkoppel met een tas vol cup-a-soupzakjes....of de gastheer en -vrouw effe de waterkoker aan konden zetten.

Haha, da's best humor! Moesten ze van ver komen? Kan me best voorstellen dat mensen geen zin hebben met 'n pan soep in de auto te moeten zitten. Zou het zelf overigens wel wat luxer gedaan hebben met blikken kreeftensoep en kookroom.



'
Hahaha, die soep!



Ik maak meestal wel veel werk van een vers soepje voor het kerstdiner en de makkelijkste manier om dat zonder geklieder te vervoeren is in thermosflessen. (Wel goed opletten dat je geen koffie-kan gebruikt, want dan zou je maar zo soep met koffiesmaal kunnen overhouden.)
@purplesky en ??? (van de zus die pizza had besteld)



Wat ontzettend aso, dat je voor mensen kookt en dat zij vervolgens openlijk ander eten bestellen/afhalen eb onder je neus gaan eten. Heb dan tenminste het fatsoen om dat stiekem te doen! Dergelijke gasten zouden van mij echt nooit meer een maaltijd geserveerd krijgen. Niet nodig ook, want ze kunnen toch zo goed voor zichzelf zorgen?!
quote:geheimtaal schreef op 25 juni 2012 @ 21:59:

[...]





Dat vind ik onbeleefd. Ik lust ook dingen niet, zoals orgaanvlees of chorizo, leverworst, linzen, en nog wel meer dingen, Maar het zou niet in me opkomen om te zeggen dat ik het niet lust.

Als er meerde gerechtjes op tafel staan zou ik niet kiezen voor lever. Maar als dat het enige is wat er staat eet ik het wel op.

Je gaat er niet dood aan. Hooguit word je misselijk.Het is minder onbeleefd dan de gerechten belachelijk maken. Dat is pas onbeleefd. En als ik iets echt niet lust dan houdt het op maar dat kan ook op een normale manier gezegd worden.
Alle reacties Link kopieren
Ik lust alles...ja echt. Als iets goed klaargemaakt is, dan vind ik dat lekker en eet ik het op.



Maar ja, er zijn mensen die echt niet lekker kunnen koken. Die laten vlees te droog worden, maken rare combinaties, te rauw, te doorgekookt, te zout, te flauw...weet ik het, maar het is niet smakelijk. En dan vind ik het bij een ander wel haske lekker. Mijn hospita in een ver verleden maakte altijd bloemkool die ik dan zoutkool noemde. Ik ben gek op bloemkool, maar die van haar...oef. Ik at het natuurlijk wel op, ik laat nooit iets liggen.
Alle reacties Link kopieren
quote:eleonora schreef op 25 juni 2012 @ 23:46:

[...]





Het is minder onbeleefd dan de gerechten belachelijk maken. Dat is pas onbeleefd. En als ik iets echt niet lust dan houdt het op maar dat kan ook op een normale manier gezegd worden.



Ja hoor, vind ik ook. Als ik iets klaarmaak, laat het dan iets zijn wat je op z'n minst lust. Het heeft toch geen enkele zin dingen te koken die een ander niet op wil eten...

Dat vind ik eigenlijk hetzelfde als een jurk voor iemand kopen in maat 36 als ie maat 44 heeft.

Dus ja, roep vooral wat ik niet moet klaarmaken, het leven is al duur en ingewikkeld genoeg.
quote:nummerzoveel schreef op 25 juni 2012 @ 23:01:

En dat vind ik dan weer storend, dat mensen zeggen "het zal wel meevallen met dat overgeven". Daarmee maak je iemand dus op voorhand al voor leugenaar uit, op basis van aannames en veronderstellingen.



Ik heb verschillende dingen waar ik verkeerd op reageer. Verse koriander bijv.. Vind ik best lekker en ik heb het 2x gegeten. De eerste keer kwam het er binnen 5 minuten uit. De tweede keer dacht ik dat de eerste keer toeval was, dus probeerde het nog eens. Duurde wederom 5 minuten. Hoe lief ik de gastheer/vrouw ook vind, ik eet dat dus echt niet meer!



En zo heb ik, helaas (want ik baal er zelf ook van) nog wel meer dingen die ik dus echt niet kan eten. Ik zou het oprecht heel erg vervelend vinden als dat door een gesprekspartner als onIn weggewuifd zou worden.



Dat heb ik met bepaalde scherpe kaassoorten, daar word ik acuut heel misselijk van, ik proef niets anders meer. Ik eet het niet voor niets niet. En inderdaad, of dat al dan niet meevalt bepaalt een ander niet voor mij. Hoe hard er ook geroepen wordt dat het 'gewoon eten' is, voor mij is het iets waar ik me ellendig van ga voelen, dus ik eet het niet. Simpel.



Ik kondig het altijd aan trouwens als ik ergens voor het eerst eet. Werkt prima.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven