Vreemdgegaan
zondag 1 juli 2012 om 19:48
Heyhoi,
Ik heb dus al een poosje een relatie (wat de meesten van jullie wel weten) en ik heb wel het gevoel dat de relatie (en hij!) veel voor mij betekenen.
Ondanks mijn gevoelens heb ik vrijdagnacht (na heel wat glazen alcohol) tijdens het uitgaan na heel wat geflirt met een jongen waar ik al een poos mee optrok, besloten (besloten ja, ik was er nog wel bij, eerlijk is eerlijk) om met hem mee naar huis te gaan. Bij hem is het e.e.a. gebeurd en ik ben mij er bewust van, wilde het niet maar toch kon ik mij niet echt inhouden ofzo. De spanning was te hoog tussen ons, het voelde op dat moment fijn, vind hem verder ook niet leuk, het was eigenlijk voor een keertje.
Nu voel ik me super belabberd, verdrietig, kut, misselijk, vervelend, gemeen, ik ben kwaad op mezelf, teleurgesteld in mezelf, baal van mezelf, voel me vies, stom, idioot, en zo kan ik mezelf wel de grond in boren, ik voel me gewoon super super super dom.
Ik weet dus niet of ik het moet vertellen of niet. Ik kan denk ik zo'n geheim bewaren (leven met schuldgevoel), maar er zijn wel vriendinnen en vrienden van hem die het weten, mijn vriendinnen vertellen het sowieso niet door maar het kan weer zijn dat die vrienden gaan praten..
Ik heb spijt van wat ik gedaan heb en ben van plan om het niet nog een keer te laten gebeuren, om ook helemaal te veranderen, geen geflirt, afspraakjes meer met andere mannen, ik wil mijn vriend niet kwijt. En ben bang, dat als ik hem dit vertel, het over is, want dat is wat hij mij vaak heeft duidelijk gemaakt. Lichamelijk contact = exit.
Wat moet ik doen? Ik weet t niet, voel me nu al een soort van gebroken maar als hij mij verlaat voel ik me al helemaal verschrikkelijk. Moet ik het zelf vergeten en doorgaan met hem zonder gezeik of eerlijk zijn en mijn relatie is voorbij..
En ik weet dat ik een afschuwelijke (misschien) onzekere aandachtzoeker ben. Hoeft niet gezegd te worden.
Ik heb dus al een poosje een relatie (wat de meesten van jullie wel weten) en ik heb wel het gevoel dat de relatie (en hij!) veel voor mij betekenen.
Ondanks mijn gevoelens heb ik vrijdagnacht (na heel wat glazen alcohol) tijdens het uitgaan na heel wat geflirt met een jongen waar ik al een poos mee optrok, besloten (besloten ja, ik was er nog wel bij, eerlijk is eerlijk) om met hem mee naar huis te gaan. Bij hem is het e.e.a. gebeurd en ik ben mij er bewust van, wilde het niet maar toch kon ik mij niet echt inhouden ofzo. De spanning was te hoog tussen ons, het voelde op dat moment fijn, vind hem verder ook niet leuk, het was eigenlijk voor een keertje.
Nu voel ik me super belabberd, verdrietig, kut, misselijk, vervelend, gemeen, ik ben kwaad op mezelf, teleurgesteld in mezelf, baal van mezelf, voel me vies, stom, idioot, en zo kan ik mezelf wel de grond in boren, ik voel me gewoon super super super dom.
Ik weet dus niet of ik het moet vertellen of niet. Ik kan denk ik zo'n geheim bewaren (leven met schuldgevoel), maar er zijn wel vriendinnen en vrienden van hem die het weten, mijn vriendinnen vertellen het sowieso niet door maar het kan weer zijn dat die vrienden gaan praten..
Ik heb spijt van wat ik gedaan heb en ben van plan om het niet nog een keer te laten gebeuren, om ook helemaal te veranderen, geen geflirt, afspraakjes meer met andere mannen, ik wil mijn vriend niet kwijt. En ben bang, dat als ik hem dit vertel, het over is, want dat is wat hij mij vaak heeft duidelijk gemaakt. Lichamelijk contact = exit.
Wat moet ik doen? Ik weet t niet, voel me nu al een soort van gebroken maar als hij mij verlaat voel ik me al helemaal verschrikkelijk. Moet ik het zelf vergeten en doorgaan met hem zonder gezeik of eerlijk zijn en mijn relatie is voorbij..
En ik weet dat ik een afschuwelijke (misschien) onzekere aandachtzoeker ben. Hoeft niet gezegd te worden.
zondag 1 juli 2012 om 19:59
Bespaar je vriend de vernedering van het van z'n vrienden te horen te krijgen en vertel het 'm zelf.
Er zijn gevallen waarbij het opbiechten van vreemdgaan alleen de vreemdganger helpt en de bedrogene alleen maar kwetst, maar dat geldt niet voor gevallen waarbij "iedereen" het al weet behalve de bedrogene zelf.
Daarna is het voor jou een kwestie van de rit uitzitten. Als je vriend nog met je verder wil tenminste. Dan zal hij moeten bepalen of en hoe hij je nog kan vertrouwen (want je riep tot voor kort om het hardst dat hij je echt, echt, echt kon vertrouwen want dat flirten betekende helemaal niks) en zul jij moeten bepalen of jij met zijn voorwaarden kunt leven. Ik denk persoonlijk dat het voor je vriend het beste zal zijn als jullie uit elkaar gaan.
Er zijn gevallen waarbij het opbiechten van vreemdgaan alleen de vreemdganger helpt en de bedrogene alleen maar kwetst, maar dat geldt niet voor gevallen waarbij "iedereen" het al weet behalve de bedrogene zelf.
Daarna is het voor jou een kwestie van de rit uitzitten. Als je vriend nog met je verder wil tenminste. Dan zal hij moeten bepalen of en hoe hij je nog kan vertrouwen (want je riep tot voor kort om het hardst dat hij je echt, echt, echt kon vertrouwen want dat flirten betekende helemaal niks) en zul jij moeten bepalen of jij met zijn voorwaarden kunt leven. Ik denk persoonlijk dat het voor je vriend het beste zal zijn als jullie uit elkaar gaan.
zondag 1 juli 2012 om 20:01
Hey, was jij niet die arrogante dame die vond dat haar vriend afspraakjes met andere jongens moest toestaan? Want je was o zo betrouwbaar? Jij was toch zo sterk? Het ging je toch alleen om de spanning? Je wilde alleen maar bewonderd worden?
Nou grote meid, hier heb je je zin gehad.
Ik hoop dat jouw vriend je knalhard dumpt. Je bent geen enkele serieuze vent waard.
En ga eens langs een chirurg.....misschien kunnen ze je hersenen uit je doos verwijderen en op de juiste plaats weer inbrengen.
Nou grote meid, hier heb je je zin gehad.
Ik hoop dat jouw vriend je knalhard dumpt. Je bent geen enkele serieuze vent waard.
En ga eens langs een chirurg.....misschien kunnen ze je hersenen uit je doos verwijderen en op de juiste plaats weer inbrengen.
zondag 1 juli 2012 om 20:06
Goh ja, het is niet netjes wat er is gebeurd, maar so be it. Ondanks dat je hier het idee krijgt dat niemand ooit dezelfde fout begaat is dat wel degelijk het geval.
Ik denk wel dat het een teken is dat je toch niet helemaal lekker in je relatie zit, hoewel je zelf nog denkt van wel. Ik zou toch eerlijk zijn, want het komt ooit uit, zeker omdat er meer mensen van weten en ook omdat je vriend toch recht heeft op de waarheid. Ga daarnaast ook even goed bij jezelf te rade waarom het is gebeurd en hoe gelukkig je werkelijk in je relatie bent.
Succes meid!
Ik denk wel dat het een teken is dat je toch niet helemaal lekker in je relatie zit, hoewel je zelf nog denkt van wel. Ik zou toch eerlijk zijn, want het komt ooit uit, zeker omdat er meer mensen van weten en ook omdat je vriend toch recht heeft op de waarheid. Ga daarnaast ook even goed bij jezelf te rade waarom het is gebeurd en hoe gelukkig je werkelijk in je relatie bent.
Succes meid!
zondag 1 juli 2012 om 20:15
zondag 1 juli 2012 om 20:16
zondag 1 juli 2012 om 20:16
quote:chartreuse schreef op 01 juli 2012 @ 20:12:
[...]
en daar was je al mee begonnen door gewoon te blijven daten met mannen, kat op het spek binden heet dat...
Dus nu billen bloot en de consequenties van je stomme gedrag aanvaarden. Wijze en 'kostbare' levensles voor als je in een volgende relatie weer denkt dat je het kunt maken met mannen om je heen te kunnen blijven spelen omdat dat zo spannend is.
[...]
en daar was je al mee begonnen door gewoon te blijven daten met mannen, kat op het spek binden heet dat...
Dus nu billen bloot en de consequenties van je stomme gedrag aanvaarden. Wijze en 'kostbare' levensles voor als je in een volgende relatie weer denkt dat je het kunt maken met mannen om je heen te kunnen blijven spelen omdat dat zo spannend is.
zondag 1 juli 2012 om 20:17
quote:anneriee schreef op 01 juli 2012 @ 20:14:
[...]
Ja, idd, en nu weer hoe ga ik het vertellen, ik ben bang voor zijn reactie. Ik weet wel dat het over is, maar alsnog bang, het voelt allemaal niet goed/fijnMet dit soort dingen moet je omgaan als met een pleister, die moet je er snel af trekken want dat doet het minste pijn. Zo snel mogelijk aan je vriend vertellen, zo eerlijk mogelijk en geen doekjes omheen winden. Bij de feiten blijven, verhaal kort houden.
[...]
Ja, idd, en nu weer hoe ga ik het vertellen, ik ben bang voor zijn reactie. Ik weet wel dat het over is, maar alsnog bang, het voelt allemaal niet goed/fijnMet dit soort dingen moet je omgaan als met een pleister, die moet je er snel af trekken want dat doet het minste pijn. Zo snel mogelijk aan je vriend vertellen, zo eerlijk mogelijk en geen doekjes omheen winden. Bij de feiten blijven, verhaal kort houden.