Stemming weer verpest
vrijdag 29 juni 2012 om 00:26
Nieuwe nick ivm herkenbaarheid.
Mijn man en ik zijn inmiddels ruim een decennium samen, waarvan de laatste paar jaar getrouwd. Op vrijwel alle fronten is hij de jackpot qua mannen, hij is intelligent, welbespraakt, knap, gul, werkt als een paard, draagt mij op handen, neemt zijn relatie, werk, familie uiterst serieus en is niet onbedeeld. Needless to say dat ik me in mijn handen wrijf met hem als man en ik nog altijd erg verliefd op hem ben.
Maar nu het probleem: sex. In het begin van onze relatie zagen we alle hoeken van de kamer, was hij overal voor in en was niks te gek. Het kon niet geil genoeg. Hij gaf aan wat hij lekker vond, besteedde aandacht aan wat ik lekker vond en de frequentie was zoals in iedere beginnende relatie.
Maar sinds we 'serieus' zijn geworden, is hij dat anders gaan zien. Hij komt uit een behoorlijk conservatief gezin en hoe serieuzer hij met mij was, hoe preutser hij werd en hoe beladener sex werd. Hierover hebben we meerdere keren gepraat, altijd op mijn intitiatief. Hij erkent dat hij er anders tegenaan kijkt sinds hij mij is gaan zien als 'zijn vrouw'. Hij erkent dat zijn houding anders is en dat de remming bij hem ligt. Maar daar koop ik niks voor.
Ik kan blijven aangeven wat ik graag zou hebben, hij vergeet of negeert het. Hij weet dat ik er niet van houd als dingen maar functioneel benoemd moeten worden (Denk: Zal ik je vingeren?), maar blijft dat doen. Als ik erover probeer te praten, wordt het onderwerp zwaar beladen en hij ongemakkelijk. Als ik het met positieve stimulans probeer ('Ja lieverd, dat vind ik fijn' of achteraf 'Ik vond het echt heel opwindend toen je dat deed') vergeet hij het direct weer.
Ik ben niet dol op het geven van orale sex, maar met een slokje op en de juiste sfeer, ben ik overal voor in. Gisteravond ontstond die sfeer, waarop ik hem bewust heb laten weten waarvoor ik in de stemming was en wat voor bui ik had. Hij kan mijn gedachten immers niet lezen. In plaats van hierop te reageren, bleef hij maar flauwe grappen maken. Nadat ik had uitgesproken dat de stemming goed was en we die zo konden houden, en we samen gingen douchen, vond hij het lollig om de koude douche op me te richten. Stemming verpest, ik direct afgekoeld. Vervolgens baalt hij als een stekker, biedt 100x zijn excuses aan en probeert mij weer op te warmen, wat niet meer lukt.
Vanavond drinken we samen een wijntje en wijs ik hem wederom op de stemming die aan het ontstaan is. Hij knipoogt en zoent me, maar aait wel mijn boezem en maakt daar wat flauwe grappen over. Na nog een wijntje zet ik een suggestief liedje op en vraag hem te luisteren. Hij begint direct 'bef-gebaren' te maken, zo met zijn tong tussen twee vingers, maar niet op een opwindende manier. Ik geef het op en probeer hem uit te leggen waarom de stemming weer verpest is. Dwars door mijn verhaal heen, laat hij een dikke scheet. En dus heb ik gezegd dat ik naar bed ging.
Ik ben het hondstrouwe type, maar ik vraag me af of ik op deze manier ook levenslange fysieke trouw kan garanderen. Elke sensuele stemming wordt door hem vakkundig verstoord, ondanks hints, blikken, of letterlijke uitspraken en het benoemen van de situatie van mijn kant. Hij vindt het normaal om mij te vertellen dat als ik nooit meer orale sex geef, dat een dealbreaker voor hem is, maar als ik aangeef niet echt opgewonden te worden van zijn eeuwige flauwe grappen of een letterlijke koude douche, moet ik me niet aanstellen.
Wat ik met dit topic wil, weet ik niet z goed. Even van me afschrijven en misschien heeft iemand een tip hoe de sfeer toch weer wat sensueeel te krijgen tussen ons en dan vooral te houden?
Mijn man en ik zijn inmiddels ruim een decennium samen, waarvan de laatste paar jaar getrouwd. Op vrijwel alle fronten is hij de jackpot qua mannen, hij is intelligent, welbespraakt, knap, gul, werkt als een paard, draagt mij op handen, neemt zijn relatie, werk, familie uiterst serieus en is niet onbedeeld. Needless to say dat ik me in mijn handen wrijf met hem als man en ik nog altijd erg verliefd op hem ben.
Maar nu het probleem: sex. In het begin van onze relatie zagen we alle hoeken van de kamer, was hij overal voor in en was niks te gek. Het kon niet geil genoeg. Hij gaf aan wat hij lekker vond, besteedde aandacht aan wat ik lekker vond en de frequentie was zoals in iedere beginnende relatie.
Maar sinds we 'serieus' zijn geworden, is hij dat anders gaan zien. Hij komt uit een behoorlijk conservatief gezin en hoe serieuzer hij met mij was, hoe preutser hij werd en hoe beladener sex werd. Hierover hebben we meerdere keren gepraat, altijd op mijn intitiatief. Hij erkent dat hij er anders tegenaan kijkt sinds hij mij is gaan zien als 'zijn vrouw'. Hij erkent dat zijn houding anders is en dat de remming bij hem ligt. Maar daar koop ik niks voor.
Ik kan blijven aangeven wat ik graag zou hebben, hij vergeet of negeert het. Hij weet dat ik er niet van houd als dingen maar functioneel benoemd moeten worden (Denk: Zal ik je vingeren?), maar blijft dat doen. Als ik erover probeer te praten, wordt het onderwerp zwaar beladen en hij ongemakkelijk. Als ik het met positieve stimulans probeer ('Ja lieverd, dat vind ik fijn' of achteraf 'Ik vond het echt heel opwindend toen je dat deed') vergeet hij het direct weer.
Ik ben niet dol op het geven van orale sex, maar met een slokje op en de juiste sfeer, ben ik overal voor in. Gisteravond ontstond die sfeer, waarop ik hem bewust heb laten weten waarvoor ik in de stemming was en wat voor bui ik had. Hij kan mijn gedachten immers niet lezen. In plaats van hierop te reageren, bleef hij maar flauwe grappen maken. Nadat ik had uitgesproken dat de stemming goed was en we die zo konden houden, en we samen gingen douchen, vond hij het lollig om de koude douche op me te richten. Stemming verpest, ik direct afgekoeld. Vervolgens baalt hij als een stekker, biedt 100x zijn excuses aan en probeert mij weer op te warmen, wat niet meer lukt.
Vanavond drinken we samen een wijntje en wijs ik hem wederom op de stemming die aan het ontstaan is. Hij knipoogt en zoent me, maar aait wel mijn boezem en maakt daar wat flauwe grappen over. Na nog een wijntje zet ik een suggestief liedje op en vraag hem te luisteren. Hij begint direct 'bef-gebaren' te maken, zo met zijn tong tussen twee vingers, maar niet op een opwindende manier. Ik geef het op en probeer hem uit te leggen waarom de stemming weer verpest is. Dwars door mijn verhaal heen, laat hij een dikke scheet. En dus heb ik gezegd dat ik naar bed ging.
Ik ben het hondstrouwe type, maar ik vraag me af of ik op deze manier ook levenslange fysieke trouw kan garanderen. Elke sensuele stemming wordt door hem vakkundig verstoord, ondanks hints, blikken, of letterlijke uitspraken en het benoemen van de situatie van mijn kant. Hij vindt het normaal om mij te vertellen dat als ik nooit meer orale sex geef, dat een dealbreaker voor hem is, maar als ik aangeef niet echt opgewonden te worden van zijn eeuwige flauwe grappen of een letterlijke koude douche, moet ik me niet aanstellen.
Wat ik met dit topic wil, weet ik niet z goed. Even van me afschrijven en misschien heeft iemand een tip hoe de sfeer toch weer wat sensueeel te krijgen tussen ons en dan vooral te houden?
zaterdag 30 juni 2012 om 17:37
quote:Alex48 schreef op 30 juni 2012 @ 17:03:
[...]
Nee dat zei ik ook niet. Maar je kan ook niet anderen verantwoordelijk maken voor jouw emoties... Je blijft zelf verantwoordelijk voor die emoties. Dus zal je soms jezelf moeten leren 'niet zo moeilijk te doen' en soms zal je een goed gesprek met een ander moeten hebben duidelijk te maken wat het gedrag van een ander bij jou losmaakt.. En soms zal je moeten kiezen een ander maar niet te zien.. Maar de verantwoordelijkheid blijft bij jezelf liggen..
Dat gaat vooral op als het gaat over relatieve futiliteiten. Natuurlijk heb je altijd enige verantwoordelijkheid. Blijf je in je emotie hangen of niet? Maak je ergens, gezien de omstandigheden, het beste van of niet?
Maar je zal zien dat je eigen vermogen om stuur te zetten op je eigen emoties rap minder wordt als er echt erge dingen gebeuren (verlies van een partner of erger nog: een kind).
Volgens mij komt de theorie trouwens uit een boek van Steven Covey. Hij wordt in ieder geval vaak gebruikt in cursussen.
[...]
Nee dat zei ik ook niet. Maar je kan ook niet anderen verantwoordelijk maken voor jouw emoties... Je blijft zelf verantwoordelijk voor die emoties. Dus zal je soms jezelf moeten leren 'niet zo moeilijk te doen' en soms zal je een goed gesprek met een ander moeten hebben duidelijk te maken wat het gedrag van een ander bij jou losmaakt.. En soms zal je moeten kiezen een ander maar niet te zien.. Maar de verantwoordelijkheid blijft bij jezelf liggen..
Dat gaat vooral op als het gaat over relatieve futiliteiten. Natuurlijk heb je altijd enige verantwoordelijkheid. Blijf je in je emotie hangen of niet? Maak je ergens, gezien de omstandigheden, het beste van of niet?
Maar je zal zien dat je eigen vermogen om stuur te zetten op je eigen emoties rap minder wordt als er echt erge dingen gebeuren (verlies van een partner of erger nog: een kind).
Volgens mij komt de theorie trouwens uit een boek van Steven Covey. Hij wordt in ieder geval vaak gebruikt in cursussen.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zaterdag 30 juni 2012 om 23:48
quote:BWitched schreef op 30 juni 2012 @ 17:37:
[...]
Maar je zal zien dat je eigen vermogen om stuur te zetten op je eigen emoties rap minder wordt als er echt erge dingen gebeuren (verlies van een partner of erger nog: een kind).
Ik weet het niet. Is het je nooit opgevallen dan je soms mensen tegenkomt die de meest vreselijke dingen hebben meegemaakt, maar toch een 'vrolijk hart' hebben, maar dat er ook mensen zijn die na de minste of geringste tegenslag veranderen in klagende zeurpieten.
Is uiteindelijk onze eigen hartsgesteldheid niet het enige waar we echt op kunnen uitoefenen? We kunnen maar beperkt invloed op onze omgeving uitoefenen en sommige dingen - je zei het al - hebben we helemaal geen invloed op..
Ik bedoel overigens niet dat je maar alles moet slikken in een relatie, maar wel dat je zelf een verantwoordelijkheid heb om een oplossing te vinden..
[...]
Maar je zal zien dat je eigen vermogen om stuur te zetten op je eigen emoties rap minder wordt als er echt erge dingen gebeuren (verlies van een partner of erger nog: een kind).
Ik weet het niet. Is het je nooit opgevallen dan je soms mensen tegenkomt die de meest vreselijke dingen hebben meegemaakt, maar toch een 'vrolijk hart' hebben, maar dat er ook mensen zijn die na de minste of geringste tegenslag veranderen in klagende zeurpieten.
Is uiteindelijk onze eigen hartsgesteldheid niet het enige waar we echt op kunnen uitoefenen? We kunnen maar beperkt invloed op onze omgeving uitoefenen en sommige dingen - je zei het al - hebben we helemaal geen invloed op..
Ik bedoel overigens niet dat je maar alles moet slikken in een relatie, maar wel dat je zelf een verantwoordelijkheid heb om een oplossing te vinden..
zondag 1 juli 2012 om 00:05
TO 1 zin in jouw OP viel me op:
"Vanavond drinken we samen een wijntje en wijs ik hem wederom op de stemming die aan het ontstaan is. ""
Ik heb het idee dat je de dingen misschien te veel wilt benoemen. Een stemming die aan het ontstaan is is iets wat je kunt voelen, van kunt genieten maar die je niet altijd hoeft uit te spreken. De magie kan er op die manier namelijk mee verdwijnen. Wat denk je van minder benoemen en even minder de focus op sex leggen en hoe jij het wilt en waar je je bij hem aan irriteert maar even de verbinding tussen jullie twee weer voelen? Leuke dingen doen samen, een mooie wandeling, een goed gesprek samen over iets wat jullie allebei interesseert, lekker uit eten in jullie favoriete restaurant en andere dingen die jullie graag samen doen?
Als het tot sex komt zou ik ook op die momenten minder de dingen benoemen maar gewoon spontaan kijken waar het toe leidt. Hij lijkt in zijn gedrag (obscene gebaren, koude douche etc) een manier te vinden om met het veranderde beeld van jou (zijn vrouw) om te gaan. Het lijkt erop alsof hij op die manier een rem kan zetten op zijn eerder wel getoonde lust en initiatieven op sexueel vlak. Hij ontgeilt de boel voor zichzelf laten we maar zeggen en neemt helaas door zijn gedrag jou daarin mee.
Probeer bovenstaande eens en kijk eens hoe het gaat tussen jullie. Mocht het niets opleveren, dan zou je een sexuoloog er bij kunnen betrekken. Het is niet prettig als dit patroon zich op deze manier voortzet; voor jou niet en voor jouw man ook niet.
"Vanavond drinken we samen een wijntje en wijs ik hem wederom op de stemming die aan het ontstaan is. ""
Ik heb het idee dat je de dingen misschien te veel wilt benoemen. Een stemming die aan het ontstaan is is iets wat je kunt voelen, van kunt genieten maar die je niet altijd hoeft uit te spreken. De magie kan er op die manier namelijk mee verdwijnen. Wat denk je van minder benoemen en even minder de focus op sex leggen en hoe jij het wilt en waar je je bij hem aan irriteert maar even de verbinding tussen jullie twee weer voelen? Leuke dingen doen samen, een mooie wandeling, een goed gesprek samen over iets wat jullie allebei interesseert, lekker uit eten in jullie favoriete restaurant en andere dingen die jullie graag samen doen?
Als het tot sex komt zou ik ook op die momenten minder de dingen benoemen maar gewoon spontaan kijken waar het toe leidt. Hij lijkt in zijn gedrag (obscene gebaren, koude douche etc) een manier te vinden om met het veranderde beeld van jou (zijn vrouw) om te gaan. Het lijkt erop alsof hij op die manier een rem kan zetten op zijn eerder wel getoonde lust en initiatieven op sexueel vlak. Hij ontgeilt de boel voor zichzelf laten we maar zeggen en neemt helaas door zijn gedrag jou daarin mee.
Probeer bovenstaande eens en kijk eens hoe het gaat tussen jullie. Mocht het niets opleveren, dan zou je een sexuoloog er bij kunnen betrekken. Het is niet prettig als dit patroon zich op deze manier voortzet; voor jou niet en voor jouw man ook niet.
vrijdag 6 juli 2012 om 12:04
Update. Ik heb echt het gevoel dat we de goede kant op gaan! Natuurlijk zal het nog wel eens tegenvallen, maar ik geloof echt dat jullie advies helpt.
Door zijn weekend weg en een heel drukke werkweek, hebben we elkaar deze week amper gesproken. We hebben er wel allebei over nagedacht, maar we zijn er nog niet echt over in gesprek gegaan. Gisteravond kwam ik naakt de slaapkamer in en mijn man knipoogde naar me. Nadat ik mijn tanden had gepoetst, bleek hij echter in slaap te zijn gevallen, want hij was helemaal uitgeblust door zijn werk.
Ik ben lekker tegen hem aan gekropen en heb gezegd dat ik veel zin had om met hem te vrijen, hem te voelen en te voelen dat ik zijn vrouw ben. (Dank voor de tip!) Ik verwachtte niet veel, aangezien hij zo moe was, maar ik was zo benieuwd naar het effect hiervan dat ik het toch probeerde. Hij gaf inderdaad aan te moe te zijn en liever zijn krachten te sparen voor morgen, zodat hij dan echt lekker met me zou kunnen vrijen en me voelen, etc. Mijn manier van formuleren nam hij helemaal over, waaruit ik opmaakte dat dit inderdaad goed werkt bij hem. Hij maakte 1 flauwe grap, maar zei daarna dat hij dat dom van zichzelf vond en legde meteen uit dat het kwam doordat hij het jammer vond mij teleur te moeten stellen en daarmee geprobeerd had het toch luchtig te maken, maar dat hij zelf ook doorhad dat dat niet leuk was. (Mijn teleurstelling lag overigens niet bij zijn nee, want die had ik verwacht, maar meer bij toch weer die flauwe grap.) Vervolgens begon hij me toch te strelen, wat uitmondde in een geweldige vrijpartij, die ik oraal heb afgemaakt. Hij doet zijn best, dan kan ik hem ook best een keer tegemoet komen toch? Na afloop zei mijn man dat hij het 'Hemels' had gevonden en dat hij zelf had gedacht dat het niks meer zou worden, omdat hij zo moe was, maar dat hij het toch wel heel fijn vond toen ik begon, zo met zijn vrouw. (Het werkt! ) Toen ik moest lachen en zei dat hij toch echt begonnen was, zei hij "Nee jij, want jij kwam zo naast me liggen" Hij vindt me dus nog echt wel heel aantrekkelijk.
Ik ben echt blij, want dingen zijn ineens bespreekbaar, het anders benaderen van sex blijkt heel goed te werken en ik voel me enorm bemind! Hoop dat we op deze voet verder kunnen, maar ik geloof dat mijn man er ook heel blij mee is, dus dat komt vast goed.
Door zijn weekend weg en een heel drukke werkweek, hebben we elkaar deze week amper gesproken. We hebben er wel allebei over nagedacht, maar we zijn er nog niet echt over in gesprek gegaan. Gisteravond kwam ik naakt de slaapkamer in en mijn man knipoogde naar me. Nadat ik mijn tanden had gepoetst, bleek hij echter in slaap te zijn gevallen, want hij was helemaal uitgeblust door zijn werk.
Ik ben lekker tegen hem aan gekropen en heb gezegd dat ik veel zin had om met hem te vrijen, hem te voelen en te voelen dat ik zijn vrouw ben. (Dank voor de tip!) Ik verwachtte niet veel, aangezien hij zo moe was, maar ik was zo benieuwd naar het effect hiervan dat ik het toch probeerde. Hij gaf inderdaad aan te moe te zijn en liever zijn krachten te sparen voor morgen, zodat hij dan echt lekker met me zou kunnen vrijen en me voelen, etc. Mijn manier van formuleren nam hij helemaal over, waaruit ik opmaakte dat dit inderdaad goed werkt bij hem. Hij maakte 1 flauwe grap, maar zei daarna dat hij dat dom van zichzelf vond en legde meteen uit dat het kwam doordat hij het jammer vond mij teleur te moeten stellen en daarmee geprobeerd had het toch luchtig te maken, maar dat hij zelf ook doorhad dat dat niet leuk was. (Mijn teleurstelling lag overigens niet bij zijn nee, want die had ik verwacht, maar meer bij toch weer die flauwe grap.) Vervolgens begon hij me toch te strelen, wat uitmondde in een geweldige vrijpartij, die ik oraal heb afgemaakt. Hij doet zijn best, dan kan ik hem ook best een keer tegemoet komen toch? Na afloop zei mijn man dat hij het 'Hemels' had gevonden en dat hij zelf had gedacht dat het niks meer zou worden, omdat hij zo moe was, maar dat hij het toch wel heel fijn vond toen ik begon, zo met zijn vrouw. (Het werkt! ) Toen ik moest lachen en zei dat hij toch echt begonnen was, zei hij "Nee jij, want jij kwam zo naast me liggen" Hij vindt me dus nog echt wel heel aantrekkelijk.
Ik ben echt blij, want dingen zijn ineens bespreekbaar, het anders benaderen van sex blijkt heel goed te werken en ik voel me enorm bemind! Hoop dat we op deze voet verder kunnen, maar ik geloof dat mijn man er ook heel blij mee is, dus dat komt vast goed.