Te snel denken

quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 14:28:

[...]

maar volgens mij is er een manier om 'de boel open te gooien' zonder dat je onzeker overkomt.Jazeker, en dat is eigenlijk heel makkelijk. Ben open en vooral jezelf. Heb oprecht belangstelling voor wat de ander vertelt. Er zit altijd wat interessants tussen.

quote:Enn schreef op 06 juli 2012 @ 13:55:

[...]





Wat een arrogantie en geloof me dat wordt echt vastgesteld bij de mensen tegen wie je deze monoloog (want dat is het in feite) afsteekt. Dat jij de juiste zinnen en woorden weet om het op een samenwerking te laten lijken zegt nog niet dat jouw gedrag/lichaamstaal niet laat zien dat jij dat eigenlijk helemaal niet van plan bent hoor.



Ik zou mezelf verre houden van het zeggen van zaken die je niet meent om te krijgen wat je wilt. Daadwerkelijk open staan voor de input van anderen is de enige wijze waarop je kan samen werken.



Wist je dat snelle denkers vaak moeilijk kunnen samen werken en dit zelf niet eens beseffen? Vergis je niet in wat anderen echt wel zien ook al zie jij het niet van je zelf..



Heb ik gezegd dat ik het niet meen?

Voor mij is iedereen gelijkwaardig.

En dat gevoel wil ik mensen geven omdat ik weet/merk dat mensen zich bedreigd kunnen voelen door de dingen die ik zeg.

quote:Esfa schreef op 06 juli 2012 @ 14:32:

[...]





Jazeker, en dat is eigenlijk heel makkelijk. Ben open en vooral jezelf. Heb oprecht belangstelling voor wat de ander vertelt. Er zit altijd wat interessants tussen.Ik bedoelde dat ik die manier dus al ken maar nog niet onder woorden kon brengen.

@jukebox,



Door hoogbegaafdheid willen mensen vaak helemaal niet "maatschappelijk geslaagd zijn". Hoogebegaafden hebben relatief vaker andere prioriteiten, zoals geluk, vrede, oprecht contact, milieu, moeilijke problemen op kunnen lossen. "Maatschappelijk geslaagd zijn" is dús niet een definitie van hoogbegaafdheid. Waarom reken je mensen af op het feit of ze wel of niet maatschappelijk geslaagd zijn en dat dat dús iets zegt over hun hoogbegaafdheid? Ik ken mensen met lts die het prima doen in de zakenwereld. Of mensen met veel energie die zich 100 uur per week een slag in de rondte werken om vooral maar geld te verdienen.



Jezelf niet kunnen vinden in alledaagse dingen en problemen zoals hiërarchie, daarvan zien hoogbegaafden dat vaker niet als "foutief". Hiërarchie maakt juist dat fouten vaker voor kunnen komen, dat je niet in een snelle en directe lijn een probleem op kan lossen. Hiërarchie zorgt dat niet alle mensen gelijk zijn en je gebruik kan maken van elkaars verschillende kwaliteiten maar zorgt bijvoorbeeld voor vriendjespolitiek en zie je mensen met tonnen aan afkoopregelingen naar huis gaan als ze een bedrijf naar de knoppen helpen. Is het "een foutieve ontwikkeling" als je grote moeite hebt je aan dat soort systemen aan te passen? Het is alleen lastiger om een weg te vinden die bij je past want je ziet nog veel meer dat ergens de schoen wringt al in een veel vroeger stadium.



Verder is het erg lastig als je zelf andere verbanden legt, heel snel denkt, autodidactisch bent, om dan in de schoolbanken te zitten en je een systeem eigen moet maken wat je verder toch nooit zal gebruiken voor de informatie. Het is een ander systeem. Het is niet het systeem wat de schuld krijgt van het feit dat anderen je niet begrijpen. Het is het systeem zelf wat jou niet kan laten functioneren binnen dat systeem. Terwijl je zou denken dat onderwijs bedoeld is om mensen dingen te onderwijzen zodat ze verder kunnen komen in de wereld met gebruikmaking van hun kwaliteiten maar in het onderwijs hoogbegaafden dusdanig ondergesneeuwd raken dat ze het geeneens nog proberen en soms zelfs gaan denken dat ze dom zijn.



Het is net zoiets als een extreem goed 3d tekenprogramma op een computer proberen te laten draaien die geen grafische kaart met eigen geheugen heeft en een week lang uitgelegd krijgen hoe je Windows Verkenner kan openen. Terwijl je zelf een eigen pc hebt waar je je eigen gang goed op kan gaan en ondertussen een heel huis tekent in een dag.



In het eerste geval crasht de computer regelmatig, zit je uren te wachten totdat er iets gebeurt, beheers je de informatie al en kan je ondertussen niet verder met je eigen ding. Zoiets heet uiteindeiljk een bore-out.



Het gaat hier ook verder niet specifiek over IQ-testen maar over sneller en/of anders denken in het algemeen dan mensen waar je mee in aanraking komt en jou daardoor niet begrijpen.



Je kan inderdaad bij iedereen goede inzichten tegenkomen waar je zelf weer iets aan hebt. Daarover zegt IQ inderdaad weinig. Het is geen vrijbrief om alles ook beter te weten. Zeker niet. Maar je weet veel dingen wel uitgebreider of bekijkt het van veel meer kanten en als je zelf ergens mee worstelt kan een ander je helaas niet helpen met het zoeken naar de fout.



Daarom is het ook bijvoorbeeld lastig mensen met hoogbegaafdheid psychisch te begeleiden en kan niet iedereen dat omdat je op hun denkniveau de "fout" moet proberen te zoeken. Het is net zoiets als duizend integraal sommen maken, daar per ongeluk het verkeerde nummertje ergens intypen en iemand anders met kennis van alleen 2+2=4 en een concentratieboog van 5 minuten je probeert te helpen dat ene foutje te vinden.

PWH,



Ik herken dat ook. Beelddenken, hoogbegaafd (gewoon bovengemiddelde intelligentie) en een autismespectrumstoornis. Ik hanteer een andere definitie van "hoogbegaafd" dan anderen dat doen.



Vroeger veel last van onbegrip, de laatste tijd niet meer.



Ik heb wel aparte humor, die gebaseerd op beelddenken en autisme. Ik denk dat dat vooral zichtbaar is in topics, waar humor belangrijk is.

quote:Paekzwart schreef op 06 juli 2012 @ 14:36:

Door hoogbegaafdheid willen mensen vaak helemaal niet "maatschappelijk geslaagd zijn". Hoogbegaafden hebben relatief vaker andere prioriteiten, zoals geluk, vrede, oprecht contact, milieu, moeilijke problemen op kunnen lossen. "Maatschappelijk geslaagd zijn" is dús niet een definitie van hoogbegaafdheid.





1) herkenbaar

2) eigenlijk had ik dat zo willen typen

Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen. -> lijkt mij een grapje in dit geval en slechte ideeën inbrengen probeer je zoveel mogelijk toch altijd te voorkomen



Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt. -> Het is niet de hoogbegaafde of anders denkende die vindt dat er geen gelijkwaardigheid is. Zodra je als hoogbegaafde jezelf bent, word je afgemaakt en zien anderen jóu niet meer als gelijkwaardig





En dus probeer je op alle mogelijke manieren uiteindelijk wegen te vinden om vooral maar niet dat gevoel bij de ander op te roepen omdat je dat ook níet vindt. Maar uiteindelijk betekent het dat je jezelf niet meer kan zijn.

quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 14:33:

[...]





Heb ik gezegd dat ik het niet meen?

Voor mij is iedereen gelijkwaardig.

En dat gevoel wil ik mensen geven omdat ik weet/merk dat mensen zich bedreigd kunnen voelen door de dingen die ik zeg.



Sja ok.

Ik denk dan anders vermoed ik. Ik luister naar wat er gezegd wordt. Daarna zeg ik dat wat ik denk te kunnen bijdragen en vervolgens luister ik naar wat anderen vinden van mijn bijdrages. Mochten anderen zich hierdoor bedreigd voelen vermoed ik dat het aan hen laat om daar wat mee te doen. Ik denk dat ik het dus niet als mijn verantwoordelijkheid ervaar hoe een ander zich voelt.



Daarbij gezegd dat ik veelal kritisch naar mijzelf kijk en luister naar wat anderen hiervan vinden. Ik overdenk dus hoe ik dingen zeg en welke woorden en lichaamstaal ik daar bij gebruik omdat dat wel mijn verantwoordelijkheid is. Mocht ik daarna echt een punt van kritiek niet zien dan laat ik het.



Ik ben dus niet bezig om anderen een gevoel van gelijkwaardigheid te geven omdat ik gewoon gelijkwaardig aan hen ben.

quote:Enn schreef op 06 juli 2012 @ 14:50:

[...]





Sja ok.

Ik denk dan anders vermoed ik. Ik luister naar wat er gezegd wordt. Daarna zeg ik dat wat ik denk te kunnen bijdragen en vervolgens luister ik naar wat anderen vinden van mijn bijdrages. Mochten anderen zich hierdoor bedreigd voelen vermoed ik dat het aan hen laat om daar wat mee te doen. Ik denk dat ik het dus niet als mijn verantwoordelijkheid ervaar hoe een ander zich voelt.



Daarbij gezegd dat ik veelal kritisch naar mijzelf kijk en luister naar wat anderen hiervan vinden. Ik overdenk dus hoe ik dingen zeg en welke woorden en lichaamstaal ik daar bij gebruik omdat dat wel mijn verantwoordelijkheid is. Mocht ik daarna echt een punt van kritiek niet zien dan laat ik het.Het is weliswaar niet de eigen verantwoordelijkheid hoe een ander zich voelt. Maar het is voor iedereen erg vervelend als het ondanks alle inspanningen van de kant van de sneller denkende/hoogbegaafde e.d. alsnog vaak voor zou blijven komen dat anderen zich er onprettig bij voelen.

Het zal nooit altijd te voorkomen zijn, maar als het de kant op blijft slaan dat het vaak voorkomt en je nooit eens lekker kan sparren en het dan wél goed gaat, dan raakt het danig uit balans. Daarom ook de tip zoveel mogelijk mensen opzoeken waarbij je wél fijn kan communiceren waardoor je als het wat minder gaat, dat makkelijker een plek kan geven.

quote:Esfa schreef op 06 juli 2012 @ 14:39:

[...]



1) herkenbaar

2) eigenlijk had ik dat zo willen typen







Fijn dat het herkenbaar is !

quote:Paekzwart schreef op 06 juli 2012 @ 14:36:

@jukebox,



Door hoogbegaafdheid willen mensen vaak helemaal niet "maatschappelijk geslaagd zijn". Hoogebegaafden hebben relatief vaker andere prioriteiten, zoals geluk, vrede, oprecht contact, milieu, moeilijke problemen op kunnen lossen. "Maatschappelijk geslaagd zijn" is dús niet een definitie van hoogbegaafdheid. Waarom reken je mensen af op het feit of ze wel of niet maatschappelijk geslaagd zijn en dat dat dús iets zegt over hun hoogbegaafdheid? Ik ken mensen met lts die het prima doen in de zakenwereld. Of mensen met veel energie die zich 100 uur per week een slag in de rondte werken om vooral maar geld te verdienen.



Jezelf niet kunnen vinden in alledaagse dingen en problemen zoals hiërarchie, daarvan zien hoogbegaafden dat vaker niet als "foutief". Hiërarchie maakt juist dat fouten vaker voor kunnen komen, dat je niet in een snelle en directe lijn een probleem op kan lossen. Hiërarchie zorgt dat niet alle mensen gelijk zijn en je gebruik kan maken van elkaars verschillende kwaliteiten maar zorgt bijvoorbeeld voor vriendjespolitiek en zie je mensen met tonnen aan afkoopregelingen naar huis gaan als ze een bedrijf naar de knoppen helpen. Is het "een foutieve ontwikkeling" als je grote moeite hebt je aan dat soort systemen aan te passen? Het is alleen lastiger om een weg te vinden die bij je past want je ziet nog veel meer dat ergens de schoen wringt al in een veel vroeger stadium.



Verder is het erg lastig als je zelf andere verbanden legt, heel snel denkt, autodidactisch bent, om dan in de schoolbanken te zitten en je een systeem eigen moet maken wat je verder toch nooit zal gebruiken voor de informatie. Het is een ander systeem. Het is niet het systeem wat de schuld krijgt van het feit dat anderen je niet begrijpen. Het is het systeem zelf wat jou niet kan laten functioneren binnen dat systeem. Terwijl je zou denken dat onderwijs bedoeld is om mensen dingen te onderwijzen zodat ze verder kunnen komen in de wereld met gebruikmaking van hun kwaliteiten maar in het onderwijs hoogbegaafden dusdanig ondergesneeuwd raken dat ze het geeneens nog proberen en soms zelfs gaan denken dat ze dom zijn.



Het is net zoiets als een extreem goed 3d tekenprogramma op een computer proberen te laten draaien die geen grafische kaart met eigen geheugen heeft en een week lang uitgelegd krijgen hoe je Windows Verkenner kan openen. Terwijl je zelf een eigen pc hebt waar je je eigen gang goed op kan gaan en ondertussen een heel huis tekent in een dag.



In het eerste geval crasht de computer regelmatig, zit je uren te wachten totdat er iets gebeurt, beheers je de informatie al en kan je ondertussen niet verder met je eigen ding. Zoiets heet uiteindeiljk een bore-out.



Het gaat hier ook verder niet specifiek over IQ-testen maar over sneller en/of anders denken in het algemeen dan mensen waar je mee in aanraking komt en jou daardoor niet begrijpen.



Je kan inderdaad bij iedereen goede inzichten tegenkomen waar je zelf weer iets aan hebt. Daarover zegt IQ inderdaad weinig. Het is geen vrijbrief om alles ook beter te weten. Zeker niet. Maar je weet veel dingen wel uitgebreider of bekijkt het van veel meer kanten en als je zelf ergens mee worstelt kan een ander je helaas niet helpen met het zoeken naar de fout.



Daarom is het ook bijvoorbeeld lastig mensen met hoogbegaafdheid psychisch te begeleiden en kan niet iedereen dat omdat je op hun denkniveau de "fout" moet proberen te zoeken. Het is net zoiets als duizend integraal sommen maken, daar per ongeluk het verkeerde nummertje ergens intypen en iemand anders met kennis van alleen 2+2=4 en een concentratieboog van 5 minuten je probeert te helpen dat ene foutje te vinden.



Even heel kort en snel, want ik moet de deur uit. Kom later ook nog terug op andere interessante reacties.



Maar ik reken mensen absoluut niet af op hun mate van maatschappelijke slagen, maar ik merk op dat sommige mensen hun maatschappelijk falen juist wijten aan hoogbegaafdheid. Ik haakte in op gesprekken die hier gingen over professionele situaties waarbij mensen hun sociaal falen afschuiven op een veronderstelde superintelligentie.



En lts zegt natuurlijk helemaal niets over de mate van hoogbegaafdheid. Iemands diploma (of werkplek) is geen graadmeter voor de mate van begaafdheid.

Sterker nog: ik ben er van overtuigd dat er op bouwplaatsen net zoveel hoogbegaafden rondlopen als op universiteiten.



Zaken als geluk, vrede, oprecht contact, milieu, moeilijke problemen op kunnen lossen zijn (misschien met uitzondering van het oplossen van problemen) niet alleen prioriteit voor hoogbegaafde mensen. Een beetje een merkwaardige stelling. Elk mens heeft behoefte aan vrede, geluk en oprecht contact. Waarom? Omdat we allemaal mens zijn. Een hoogbegaafd iemand is daar niet specialer in.

Dat mensen denken dit alles te bereiken via status en geld is weer een hele andere discussie. Uiteindelijk wil iedereen rust in de tent en geluk. Dat weet ik zeker.



De rest van je reactie gaat me aan het hart. Eerder betoogde ik al iets soortgelijks in een hele andere discussie. Mensen die problemen hebben zich te conformeren aan grote systemen lopen vroeg of laat tegen problemen aan. Het resultaat is een bezoekje aan de psycholoog.

Ik denk dan ook (of hoop) dat er grote paradigma-verschuivingen zullen plaatsvinden binnen de psychologie, waarbij mensen die zich niet kunnen aanpassen anders worden 'geholpen'. Arnon Grunberg geeft een beetje het startsein en laat zich binnenkort met precies deze gedachte vrijwillig opnemen in een psychiatrische kliniek.



Enfin, zeer interessant, maar later verder. Moet nu weg. Reageer dan ook op andere zeer interessante reacties!

quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:58:

[...]

Zaken als geluk, vrede, oprecht contact, milieu, moeilijke problemen op kunnen lossen zijn (misschien met uitzondering van het oplossen van problemen) niet alleen prioriteit voor hoogbegaafde mensen. Een beetje een merkwaardige stelling. Elk mens heeft behoefte aan vrede, geluk en oprecht contact. Waarom? Omdat we allemaal mens zijn. Een hoogbegaafd iemand is daar niet specialer in.

Dat mensen denken dit alles te bereiken via status en geld is weer een hele andere discussie. Uiteindelijk wil iedereen rust in de tent en geluk. Dat weet ik zeker.



Enfin, zeer interessant, maar later verder. Moet nu weg. Reageer dan ook op andere zeer interessante reacties!



Ook even kort, klein stukje er uit gehaald:



Voor zover ik heb begrepen zien hoogbegaafden eerder het belang van het geheel. Daarom zullen ze hun aandacht ook vaker (niet altijd) richten op algemeen belang omdat dat ook in het voordeel is van persoonlijk belang. Zij zien het bredere plaatje. Waar een ander eerder zal kiezen voor persoonlijk belang zoals dat geld verdienen, die status voor rust en vrede in de tent.



En daardoor vaak ook juist tegen de geordende manieren ingaat. Aan de ene kant bewust, omdat ze niet mee willen werken aan bijvoorbeeld afbraak van het grotere geheel of zaken waar ze niet achter staan omdat ze de gevolgen voor "de mensheid" en henzelf dientengevolge, meer zullen inschatten. Maar daarmee is het lastiger omdat ze tegen de systemen opboksen voor datzelfde doel waar zij hun geluk in zien. Wat voor andere problemen zorgt dan iemand die met het systeem meegaat.



Ik heb niets gehoord over Arnon Grunberg m.b.t. wat hij wilde gaan doen. Op zich is het jammer dat mensen die moeite hebben zich aan te passen aan de systemen dusdanig last daarvan ondervinden dat ze met zichzelf in de knoop raken. Hoe zou dat "anders helpen" er dan uit kunnen zien?



Is het niet ook dat je als eerste moet proberen te voorkomen dat mensen uiteindelijk zo met zichzelf in de knoop raken?



Het ook zometeen even geen tijd meer...

Weet je waar ik wel eens moe van word? Dat je het eigenlijk nooit goed kunt doen als je sneller bent. Ik gebruik bewust niet de term hoogbegaafd, want ik heb me nooit laten testen en ben dat ook niet van plan omdat het voor mij geen verschil zou maken. Dat ik niet zo denk als anderen merk ik zonder test ook wel.



Maar goed, wat ik dus zeggen wilde: je doet het in de ogen van sommige mensen nooit goed. Stel je je bescheiden op, dan laat je je talenten niet genoeg zien. Breng je je ideeen wel naar voren, dan ben je haantje de voorste. Probeer je daarbij rekening te houden met anderen, dan voel je je opeens superieur. Onttrek je je aan anderen dan ben je een vervelende eizelganger. Doe je je best om samen te werken dan krijg je naar je hoofd dat je daar zo slecht in bent. Hou je je aan de opdracht, dan is je werk saai. Doe je iets zoals jij denkt dat het goed is, dan is je werk fout. Dát is wat snel zijn voor mij zo frustrerend maakt: dat veel mensen hun aannames lekker op je loslaten en je voor je het weet neerzetten als een arrogant stuk vreten.



En weet je, ik heb er helemaal niet om gevraagd om zo te zijn. Ik ben me ervan bewust dat het geen handicap of psychische stoornis is en dat ik dus niet te veel moet zeuren. Ik heb zelf ook ervaren dat het een zegen kan zijn, dat ik leuke dingen kan doen met de talenten die ik heb (en dat ik sommige dingen dan weer beter niet kan doen omdat ik er niet goed in ben). Maar ik erger me er dood aan dat iedereen een mening over je heeft als je anders bent. Ik vóél me niet superieur. Ik doe bepaalde dingen misschien sneller, dat wil niet zeggen dat ik mezelf beter vind dan anderen want er zijn zat dingen die anderen veel beter kunnen dan ik. Niemand is perfect, ook ik niet. Ik ben anders, ik doe heel erg mijn best om min of meer normaal te functioneren in de maatschappij, maar mag ik alsjeblieft ook een klein beetje mezelf zijn?



Ik weet niet precies waar deze rant vandaan komt, maar ik zag een paar pagina's terug een paar mensen vallen over Mazou's opmerking dat ze haar best doet om met anderen op gelijk niveau te communiceren. Doet iemand haar best, is het weer niet goed. Ik heb eerder een heel verhaal gehouden over je aanpassen, en dat meen ik nog steeds, maar door dit soort discussies moet ik toch ook toegeven dat het soms verdomd frustrerend is allemaal .

Hoe meer ik erover lees hoe meer ik denk dat ik een vriend heb die HB is en die dat zelf ook helemaal niet weet...hmmm.

Het zou wel een hoop verklaren.

Dat kan niet....

Je denkt niet snel genoeg (grapje he!)

quote:Liquorice schreef op 06 juli 2012 @ 15:36:

Weet je waar ik wel eens moe van word? Dat je het eigenlijk nooit goed kunt doen als je sneller bent. Ik gebruik bewust niet de term hoogbegaafd, want ik heb me nooit laten testen en ben dat ook niet van plan omdat het voor mij geen verschil zou maken. Dat ik niet zo denk als anderen merk ik zonder test ook wel.



Maar goed, wat ik dus zeggen wilde: je doet het in de ogen van sommige mensen nooit goed. Stel je je bescheiden op, dan laat je je talenten niet genoeg zien. Breng je je ideeen wel naar voren, dan ben je haantje de voorste. Probeer je daarbij rekening te houden met anderen, dan voel je je opeens superieur. Onttrek je je aan anderen dan ben je een vervelende eizelganger. Doe je je best om samen te werken dan krijg je naar je hoofd dat je daar zo slecht in bent. Hou je je aan de opdracht, dan is je werk saai. Doe je iets zoals jij denkt dat het goed is, dan is je werk fout. Dát is wat snel zijn voor mij zo frustrerend maakt: dat veel mensen hun aannames lekker op je loslaten en je voor je het weet neerzetten als een arrogant stuk vreten.



En weet je, ik heb er helemaal niet om gevraagd om zo te zijn. Ik ben me ervan bewust dat het geen handicap of psychische stoornis is en dat ik dus niet te veel moet zeuren. Ik heb zelf ook ervaren dat het een zegen kan zijn, dat ik leuke dingen kan doen met de talenten die ik heb (en dat ik sommige dingen dan weer beter niet kan doen omdat ik er niet goed in ben). Maar ik erger me er dood aan dat iedereen een mening over je heeft als je anders bent. Ik vóél me niet superieur. Ik doe bepaalde dingen misschien sneller, dat wil niet zeggen dat ik mezelf beter vind dan anderen want er zijn zat dingen die anderen veel beter kunnen dan ik. Niemand is perfect, ook ik niet. Ik ben anders, ik doe heel erg mijn best om min of meer normaal te functioneren in de maatschappij, maar mag ik alsjeblieft ook een klein beetje mezelf zijn?



Ik weet niet precies waar deze rant vandaan komt, maar ik zag een paar pagina's terug een paar mensen vallen over Mazou's opmerking dat ze haar best doet om met anderen op gelijk niveau te communiceren. Doet iemand haar best, is het weer niet goed. Ik heb eerder een heel verhaal gehouden over je aanpassen, en dat meen ik nog steeds, maar door dit soort discussies moet ik toch ook toegeven dat het soms verdomd frustrerend is allemaal .



Bedankt voor het verwoorden van mijn frustraties



Herken heel veel in je verhaal, ook al die opmerkingen die je krijgt inderdaad. Het is nooit goed.

En je mag zeker niet anders zijn. Zal wel met het diepgewortelde calvinisme te maken hebben.

Hoewel het misschien ook iets algemeens is van de mens, om altijd datgene uit te sluiten van de groep dat 'anders' is, om zo te zorgen dat de groep behouden kan blijven (zoals die is).

quote:Paekzwart schreef op 06 juli 2012 @ 14:44:

Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen. -> lijkt mij een grapje in dit geval en slechte ideeën inbrengen probeer je zoveel mogelijk toch altijd te voorkomen



Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt. -> Het is niet de hoogbegaafde of anders denkende die vindt dat er geen gelijkwaardigheid is. Zodra je als hoogbegaafde jezelf bent, word je afgemaakt en zien anderen jóu niet meer als gelijkwaardig





En dus probeer je op alle mogelijke manieren uiteindelijk wegen te vinden om vooral maar niet dat gevoel bij de ander op te roepen omdat je dat ook níet vindt. Maar uiteindelijk betekent het dat je jezelf niet meer kan zijn.





Inderdaad het was een grapje!

De rest: herkenbaar.

quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 20:08:

[...]





Ik lees nu mee op het hb-forum.nl dat helpt al.



Nu nog al die andere reacties lezen hier



Nou nog niet klaar? Schiet eens op joh!