Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
zondag 8 juli 2012 om 12:19
quote:myamyam schreef op 06 juli 2012 @ 21:57:[/b
Hoe reageerde hij? Geschrokken, tranen dat hij mij echt niet kwijt wilde. Natuurlijk geen flauw benul dat het zo speelde bij mij (tsja... was nogal in mijn rol gegroeid van afwachtende kom-maar-wanneer-jij-zin-hebt-vrouw). Het kwam toch hard aan dat ik gewoon niets meer durf uit angst weer afgewezen te worden. Niet echt een gezonde relatie, en dat vond hij ook.
Ik snap het niet. Dat je zo zelden zin kunt hebben, en intussen nog wel gek bent op je partner?! Ik heb voor zover ik weet geen idioot libido.
Enniewee, hij probeert het op zijn manier. Ik word overladen met geknuffel (heel lief), maar voel me nog niet echt begeerd. Zou er wel wat voor over hebben, om eens mee te maken dat hij de kleren van mijn lijf rukt omdat ie zoooooo'n zin heeft.
De pest is dat ik me weer kwetsbaar opstel. Dat is een soort afspraak die we nu hebben, dat we het echt weer regelmatig met sex bezig gaan zijn etc. Dat betekent dat ik mijn schild uitzet, maar tegelijkertijd komt het < BAM! >hard aan als het dan mis gaat.
Gisteravond bijv. trok hij mij op schoot toen hij aan het computeren was. 5 minuten later zat hij nog zijn filmpje te kijken en zat ik er dus voor Jan met de korte achternaam bij, op schoot in mijn sexy nachtponnetje. Ben dus maar vertrokken. Die ochtend hadden we nog gevreeën. Toen ik mijn teleurstelling liet blijken over het feit dat hij mij wél op schoot trok + niets deed, snapte hij daar niets van. We hadden tenslotte al gevreeën die dag. (ligt het nou aan mij, of zou een willekeurige andere vent wel zijn gaan vunzen?)
Nou goed, weer herrie in de tent gisteravond dus. Maar hij begreep gelukkig wel waarom het harder aankwam dan normaal. Juist omdat ik me open stel hiervoor, juist omdat ik zo graag wil en hem ook niet kwijt wil. Maar niet ten kostte van mezelf.Had mijn verhaal kunnen zijn, érg herkenbaar voor me......... heb het in mijn voorlaatste post ook beschreven.......eindresultaat van al die afwijzing is dat mijn eigen libido er aan onderdoor gaat.......weet niet meer hoe ik initiatief moet nemen, moet aangeven hoe en wat ik graag wil, ben verdord geraakt geloof ik....... De gedachten aan mezelf in dat sexy nachthempje maakt me bijna misselijk, hoeveel afwijzing kan een mens verdragen op dat vlak?!
Hoe reageerde hij? Geschrokken, tranen dat hij mij echt niet kwijt wilde. Natuurlijk geen flauw benul dat het zo speelde bij mij (tsja... was nogal in mijn rol gegroeid van afwachtende kom-maar-wanneer-jij-zin-hebt-vrouw). Het kwam toch hard aan dat ik gewoon niets meer durf uit angst weer afgewezen te worden. Niet echt een gezonde relatie, en dat vond hij ook.
Ik snap het niet. Dat je zo zelden zin kunt hebben, en intussen nog wel gek bent op je partner?! Ik heb voor zover ik weet geen idioot libido.
Enniewee, hij probeert het op zijn manier. Ik word overladen met geknuffel (heel lief), maar voel me nog niet echt begeerd. Zou er wel wat voor over hebben, om eens mee te maken dat hij de kleren van mijn lijf rukt omdat ie zoooooo'n zin heeft.
De pest is dat ik me weer kwetsbaar opstel. Dat is een soort afspraak die we nu hebben, dat we het echt weer regelmatig met sex bezig gaan zijn etc. Dat betekent dat ik mijn schild uitzet, maar tegelijkertijd komt het < BAM! >hard aan als het dan mis gaat.
Gisteravond bijv. trok hij mij op schoot toen hij aan het computeren was. 5 minuten later zat hij nog zijn filmpje te kijken en zat ik er dus voor Jan met de korte achternaam bij, op schoot in mijn sexy nachtponnetje. Ben dus maar vertrokken. Die ochtend hadden we nog gevreeën. Toen ik mijn teleurstelling liet blijken over het feit dat hij mij wél op schoot trok + niets deed, snapte hij daar niets van. We hadden tenslotte al gevreeën die dag. (ligt het nou aan mij, of zou een willekeurige andere vent wel zijn gaan vunzen?)
Nou goed, weer herrie in de tent gisteravond dus. Maar hij begreep gelukkig wel waarom het harder aankwam dan normaal. Juist omdat ik me open stel hiervoor, juist omdat ik zo graag wil en hem ook niet kwijt wil. Maar niet ten kostte van mezelf.Had mijn verhaal kunnen zijn, érg herkenbaar voor me......... heb het in mijn voorlaatste post ook beschreven.......eindresultaat van al die afwijzing is dat mijn eigen libido er aan onderdoor gaat.......weet niet meer hoe ik initiatief moet nemen, moet aangeven hoe en wat ik graag wil, ben verdord geraakt geloof ik....... De gedachten aan mezelf in dat sexy nachthempje maakt me bijna misselijk, hoeveel afwijzing kan een mens verdragen op dat vlak?!
zondag 8 juli 2012 om 12:21
Hahahahahahaha! Dat zou een mop zijn, Troi! Maar die van mij woont hier, en de keren dat hij een nacht weg is zijn op 1 hand te tellen. Ik ben het uithuizige type hier, met veel werkreisjes en als het zo uitkomt ook stedentrips in m'n eentje (vind hij toch niets aan - oh wacht, zie ik nu een patroon?).
Dus hoe het komt dat hij vannacht naast je lag? Nee, dan is het toch niet dezelfde
Dus hoe het komt dat hij vannacht naast je lag? Nee, dan is het toch niet dezelfde
zondag 8 juli 2012 om 12:27
Oh, en Troi en Myamyam, dat niet meer kwetsbaar op kunnen stellen, durven stellen, dat herken ik ook zo. Wat ik laatst ook omschreef: mooie lingerie gekocht, risicootje genomen en het ook nog geshowd. Enige reactie: 'mooi stofje' en 'past t goed?'. En het sneue is dat ik zie dat hij daarmee z'n best doet om geinteresseerd over te komen. Maar het is niet de interesse waar ik op hoopte...
Merk met VV (die de betreffende lingerie gelukkig erg kon waarderen ) dat ik inderdaad moeite heb gekregen met initiatief nemen, me kwetsbaar opstellen en me volledig laten gaan. Gaat de goede kant op, maar ik ben wel veranderd op dit vlak. Ook anderszins veranderd: omdat VV wel initiatief neemt, ontdek ik nu dat ik bepaalde dingen leuker vind dan ik ooit had kunnen vermoeden...
Merk met VV (die de betreffende lingerie gelukkig erg kon waarderen ) dat ik inderdaad moeite heb gekregen met initiatief nemen, me kwetsbaar opstellen en me volledig laten gaan. Gaat de goede kant op, maar ik ben wel veranderd op dit vlak. Ook anderszins veranderd: omdat VV wel initiatief neemt, ontdek ik nu dat ik bepaalde dingen leuker vind dan ik ooit had kunnen vermoeden...
zondag 8 juli 2012 om 12:30
Troi schat, wanneer hak je de knoop door?
Je post van 12.12 spreekt voorzich toch?
Heb zoveel zin om je een enorme schop onder je reet te verkopen!
Wat houdt je nou nog bij deze lamzak?????
Hij doet je verdriet,voegt totaal niks toe breekt je eigenlijk gewoon af, en jij schat laat het gewoon gebeuren.
Pak jezelf bij elkaar en kies kies verdorie nou gewoon voor jezelf!!!
Je verliest niks hoor!
Je post van 12.12 spreekt voorzich toch?
Heb zoveel zin om je een enorme schop onder je reet te verkopen!
Wat houdt je nou nog bij deze lamzak?????
Hij doet je verdriet,voegt totaal niks toe breekt je eigenlijk gewoon af, en jij schat laat het gewoon gebeuren.
Pak jezelf bij elkaar en kies kies verdorie nou gewoon voor jezelf!!!
Je verliest niks hoor!
zondag 8 juli 2012 om 12:31
Ach Troi toch, een knuffel voor jou. (beetje last van crossposten hier, het gaat snel nu). Wat een nare avond weer gisteravond. Je wordt er zo moedeloos van he... Ik herken het zo. Laat die goedbedoelde pogingen dan ook maar zitten, denk ik ondertussen (gaat hier overigens niet om pogingen tot seks, maar tot 'een praatje' of een knuffel, hooguit). *snuft met je mee*
Weet je zeker dat dit gaat blijven voortduren, Troi? Of is deze hereniging uitstel van executie?
Weet je zeker dat dit gaat blijven voortduren, Troi? Of is deze hereniging uitstel van executie?
zondag 8 juli 2012 om 13:06
Meiden, ik heb het met jullie te doen. Jullie doen het jezelf aan, maar ik snap als geen ander hoe moeilijk het is om los te komen.
Maar hoe lang nog laten jullie je zelfvertrouwen ondermijnen?
Ik denk dat bij jullie ook de "angst voor het onbekende" speelt. Je weet wat je hebt. Niet wat je krijgt.
Echt geloven dat wat je zou kúnnen krijgen veel beter is dan wat je nu hebt, doen jullie niet. Beseffen jullie dat dat komt omdat je zelfvertrouwen al helemaal verwoest is?
Jullie zeggen nog verliefd te zijn op de man, maar waarop dan precies? Ik zie alleen maar ergernis, en niet alleen vanwege de seks. Huilen, je ellendig voelen....die posts komen nu elke dag voorbij. Is dit het waard?
Maar hoe lang nog laten jullie je zelfvertrouwen ondermijnen?
Ik denk dat bij jullie ook de "angst voor het onbekende" speelt. Je weet wat je hebt. Niet wat je krijgt.
Echt geloven dat wat je zou kúnnen krijgen veel beter is dan wat je nu hebt, doen jullie niet. Beseffen jullie dat dat komt omdat je zelfvertrouwen al helemaal verwoest is?
Jullie zeggen nog verliefd te zijn op de man, maar waarop dan precies? Ik zie alleen maar ergernis, en niet alleen vanwege de seks. Huilen, je ellendig voelen....die posts komen nu elke dag voorbij. Is dit het waard?
zondag 8 juli 2012 om 20:22
Nu we het er toch over hebben...
Ik heb al eens gezegd dat ik van mijn vrouw hou. Los van dat 'ene' probleempje hebben we het best goed samen en daar hebben we ook hard voor moeten knokken.
Toch heb ik jaren geleden gekozen omdat wat er ontbrak maar elders te halen. En dat zonder haar toestemming of instemming. Ik heb het ooit wel voorgesteld, maar dat vond ze geen goed plan.
Los van alle morele vragen (Hoe verwerpelijk is overspel) geldt voor mij dat het mij veel gebracht heeft. Het heeft een goed effect op mijn zelfbeeld gehad (er waren vrouwen die het fijn, lekker, of zelfs geil vonden met mij seks te hebben) en dat heeft weer een goed effect op onze relatie thuis gehad.
Intussen ligt die 'fase' al weer 2, 3 jaar achter me.. Heeft wel jaren geduurd. Ik mis de avonden samen in bed zeker (weet niet wat ik zeg als ik een 'aanbod' krijg), maar tegelijk.. ik schreef het al.. ben ik best tevreden moet hoe het nu thuis loopt..
De volhouder wint?
Ik heb al eens gezegd dat ik van mijn vrouw hou. Los van dat 'ene' probleempje hebben we het best goed samen en daar hebben we ook hard voor moeten knokken.
Toch heb ik jaren geleden gekozen omdat wat er ontbrak maar elders te halen. En dat zonder haar toestemming of instemming. Ik heb het ooit wel voorgesteld, maar dat vond ze geen goed plan.
Los van alle morele vragen (Hoe verwerpelijk is overspel) geldt voor mij dat het mij veel gebracht heeft. Het heeft een goed effect op mijn zelfbeeld gehad (er waren vrouwen die het fijn, lekker, of zelfs geil vonden met mij seks te hebben) en dat heeft weer een goed effect op onze relatie thuis gehad.
Intussen ligt die 'fase' al weer 2, 3 jaar achter me.. Heeft wel jaren geduurd. Ik mis de avonden samen in bed zeker (weet niet wat ik zeg als ik een 'aanbod' krijg), maar tegelijk.. ik schreef het al.. ben ik best tevreden moet hoe het nu thuis loopt..
De volhouder wint?
zondag 8 juli 2012 om 20:35
zondag 8 juli 2012 om 21:02
Depri momentje... Liefste vriendin heeft jkndje van half jaar. Broer heeft drie koters. Collega 1 kondigt op FB geboorte van 2e aan. Collega 2 verwacht eind dit jaar een tweeling...
En ik? Ik slik al twee en half jaar geen pil meer. Maar kinderen? Nope... Da's ok, en nu is ook geen goed moment... Maar t komt wel binnen, zo af en toe
En ik? Ik slik al twee en half jaar geen pil meer. Maar kinderen? Nope... Da's ok, en nu is ook geen goed moment... Maar t komt wel binnen, zo af en toe
zondag 8 juli 2012 om 21:21
Lilith, ik ben hartstikke blij dat we geen kids hebben, begrijp me niet verkeerd. Alles loopt met n reden zoals t loopt, en dat t hier niet gelukt is, is maar goed ook. Zou nu helemaal niet fijn zijn, voor t kind in kwestie.
Denk zelfs over n spiraal (maar weet niet goed wat bijverschijnselen zijn). Maar pijnlijk is t bij tijd en wijle wel. Mn beste jaren daarvoor zijn nu voorbij, en of t ooit, in n nieuw leven nog zo ver komt... Echt geloven daarin doe ik niet. En echt, dat overleef ik wel, maar soms doet t pijn.
Denk zelfs over n spiraal (maar weet niet goed wat bijverschijnselen zijn). Maar pijnlijk is t bij tijd en wijle wel. Mn beste jaren daarvoor zijn nu voorbij, en of t ooit, in n nieuw leven nog zo ver komt... Echt geloven daarin doe ik niet. En echt, dat overleef ik wel, maar soms doet t pijn.
zondag 8 juli 2012 om 21:29
Al ruim een half jaar volg ik dit topic. Wat een 'feest' van herkenning! Ook ik heb zo'n vent thuis. Eentje die hardstikke lief en gezellig is, maar samen tegelijk naar bed gaan al jarenlang vermijd en geen zin meer heeft in sex. Had vroeger nooit gedacht dat juist sex een issue zou worden voor ons. Van alles heb ik geprobeerd, uiteraard veel initiatief nemen ('ik ben zo moe', 'heb pijn aan....') maar ook gesprekken ('de druk is nu zo hoog', 'alles komt goed schatje, geef me even de tijd', 'het ligt niet aan jou, het ligt aan mij') en juist met rust laten (natuurlijk gebeurde er niets, hoe stom kon ik zijn om er iedere keer weer in te trappen). Hulp van buitenaf heb ik keer op keer voorgesteld, maar was volgens hem absoluut niet nodig. Lichamelijk is ie namelijk helemaal gezond. Ondertussen voelde ik me meer en meer afgewezen, lelijk en niet de moeite waard om ook maar aangeraakt te worden. Ik heb me afgelopen half jaar dan ook zo herkend in jullie verhalen, het heeft me zoveel steun gegeven.
Dat hij geen zin had in sex is voor mij niet het grootste probleem. Waar ik me het meest aan erger is dat hij er helemaal niets aan doet om het te veranderen. Al mijn hulp slaat hij af. Volgens hem kan ik niks doen om het te veranderen. Hij zegt zelf dat het aan hem ligt, en hij zoekt niet eens een oplossing!
Afgelopen jaar blijkt dat mijn radartje onbewust weer 'aan' is gaan staan. Ik maakte kennis met een nieuwe collega en vanaf onze eerste handdruk voelde ik een seksuele spanning tussen ons. Maanden en maanden zijn er overheen gegaan zonder dat er iets is gebeurd. Thuis natuurlijk wel de discussies en gedoe. Onlangs besefte ik dat ik al bijna 1,5 jaar geen sex meer heb gehad. En ik ben nog lang geen 30.....
Ik was diep ongelukkig en m'n toekomstperspectief benauwde me, waardoor ik in was voor een 'fling' met die leuke collega. Onder druk van die fling, jullie verhalen hier op het forum, nog wat andere slechte eigenschappen van hem (waar ik me steeds meer aan begon te irriteren) en visualiseren van mijn eigen toekomst, heb ik de knoop een paar weken geleden doorgehakt!
Ik heb mijn relatie, van meer dan 10 jaar, beeindigd! Jee, wat een opluchting zeg!!!
Net als iedereen had en heb ik m'n angsten; hoe reageert familie en vrienden, restschuld bij de verkoop van het huis, krijg ik hier geen spijt van? Maar echt, al die angsten en twijfels kunnen niet op tegen de opluchting! De opluchting dat ik ooit weer gelukkig ga worden! Tuurlijk is het zwaar K dat ik hem, mijn ouders en vrienden en familie kwets. Huis staat nog niet in de verkoop, maar we moeten vrijwel zeker met verlies verkopen, daar ga ik me heel beroerd door voelen. Financieel ga ik het zeker nog jaren merken. Maar ik ga ooit weer gelukkig worden! Jeuj!
Ik wil iedereen die hier ooit gepost heeft hartelijk bedanken! Door jullie verhalen voelde ik me gesteund in mijn beslissing. En ondanks dat ik nu middenin de puinhoop zit, voelt het nog steeds als de beste beslissing ooit in mijn leven. Ik hoop van harte dat jullie ook ooit deze, of een andere, beslissing kunnen maken. Iedereen heeft recht op liefde en geluk, ook jullie!
Dat hij geen zin had in sex is voor mij niet het grootste probleem. Waar ik me het meest aan erger is dat hij er helemaal niets aan doet om het te veranderen. Al mijn hulp slaat hij af. Volgens hem kan ik niks doen om het te veranderen. Hij zegt zelf dat het aan hem ligt, en hij zoekt niet eens een oplossing!
Afgelopen jaar blijkt dat mijn radartje onbewust weer 'aan' is gaan staan. Ik maakte kennis met een nieuwe collega en vanaf onze eerste handdruk voelde ik een seksuele spanning tussen ons. Maanden en maanden zijn er overheen gegaan zonder dat er iets is gebeurd. Thuis natuurlijk wel de discussies en gedoe. Onlangs besefte ik dat ik al bijna 1,5 jaar geen sex meer heb gehad. En ik ben nog lang geen 30.....
Ik was diep ongelukkig en m'n toekomstperspectief benauwde me, waardoor ik in was voor een 'fling' met die leuke collega. Onder druk van die fling, jullie verhalen hier op het forum, nog wat andere slechte eigenschappen van hem (waar ik me steeds meer aan begon te irriteren) en visualiseren van mijn eigen toekomst, heb ik de knoop een paar weken geleden doorgehakt!
Ik heb mijn relatie, van meer dan 10 jaar, beeindigd! Jee, wat een opluchting zeg!!!
Net als iedereen had en heb ik m'n angsten; hoe reageert familie en vrienden, restschuld bij de verkoop van het huis, krijg ik hier geen spijt van? Maar echt, al die angsten en twijfels kunnen niet op tegen de opluchting! De opluchting dat ik ooit weer gelukkig ga worden! Tuurlijk is het zwaar K dat ik hem, mijn ouders en vrienden en familie kwets. Huis staat nog niet in de verkoop, maar we moeten vrijwel zeker met verlies verkopen, daar ga ik me heel beroerd door voelen. Financieel ga ik het zeker nog jaren merken. Maar ik ga ooit weer gelukkig worden! Jeuj!
Ik wil iedereen die hier ooit gepost heeft hartelijk bedanken! Door jullie verhalen voelde ik me gesteund in mijn beslissing. En ondanks dat ik nu middenin de puinhoop zit, voelt het nog steeds als de beste beslissing ooit in mijn leven. Ik hoop van harte dat jullie ook ooit deze, of een andere, beslissing kunnen maken. Iedereen heeft recht op liefde en geluk, ook jullie!
zondag 8 juli 2012 om 21:44
Beniknougek....voel me precies zo.....kan zo moeilijk accepteren dat ik nauwelijks invloed heb kunnen uitoefenen op de situatie en dat ik voor een 'voldongen feit' gezet ben, of zoiets.......... Ik deel je depri-moment *zucht*. In combi met stevige pms altijd fijn....... helpt zo lekker mee, NOT........
Vriendlief is honingzoet, overlaadt me met 'liefde'..........hij zaait verwarring, en in mijn slechtste momenten denk ik dat hij het er om doet.......
Alex, toch fijn te lezen dat je aangekomen bent in een fase van acceptatie, en natuurlijk zijn er aspecten in een relatie die goed zijn en waar je zielsgelukkig mee kan zijn.....
Ik veroordeel niemand meer die er een buitenechtelijke relatie op na houdt, ik weet inmiddels wat het met je doet als het niet goed loopt op dat vlak........ En ja, dan kun je weggaan, maar inderdaad ook blijven en voorzien in een behoefte............Als het werkt is het goed...... Ik zou willen dat ik zou weten wat goed is, maar ik weet het écht niet........Ik blijf maar schrijven en lezen hier, dat geeft me toch een stukje herkenning waar ik naar snak soms.......
Mopsie.....om nog even op je vraag terug te komen, ik voel geen verliefdheid meer, althans nu niet meer..........Heb dat ook naar hem uitgesproken maar hij leek me niet te geloven, dacht dat ik een grapje maakte en vertelde dat hij nog heel erg verliefd op mij is............mijn sarcastische Ik zei dat hij daar dan wel eens wat meer werk van mocht maken...........
Ik ben benieuwd wat mijn weigering en absolute gebrek aan initiatief met hem doet. Heb jij dat ook niet Beniknougek, dat je hoopt dat híj zich eens flink afgewezen gaat voelen?! Ik wel....
Nou ja, komende weken is het rustig voor hem.......eerste mijn menstruatie dus en dan is hij een week op pad, dus hij zal wel blij zijn (sorry, eigen invulling). Als ik daar dan even de afgelopen weken bij optel dat 'het' er niet van kwam dan mag ik het alweer een hele dikke maand zonder intimiteit stellen..........gewéldig.......
Vriendlief is honingzoet, overlaadt me met 'liefde'..........hij zaait verwarring, en in mijn slechtste momenten denk ik dat hij het er om doet.......
Alex, toch fijn te lezen dat je aangekomen bent in een fase van acceptatie, en natuurlijk zijn er aspecten in een relatie die goed zijn en waar je zielsgelukkig mee kan zijn.....
Ik veroordeel niemand meer die er een buitenechtelijke relatie op na houdt, ik weet inmiddels wat het met je doet als het niet goed loopt op dat vlak........ En ja, dan kun je weggaan, maar inderdaad ook blijven en voorzien in een behoefte............Als het werkt is het goed...... Ik zou willen dat ik zou weten wat goed is, maar ik weet het écht niet........Ik blijf maar schrijven en lezen hier, dat geeft me toch een stukje herkenning waar ik naar snak soms.......
Mopsie.....om nog even op je vraag terug te komen, ik voel geen verliefdheid meer, althans nu niet meer..........Heb dat ook naar hem uitgesproken maar hij leek me niet te geloven, dacht dat ik een grapje maakte en vertelde dat hij nog heel erg verliefd op mij is............mijn sarcastische Ik zei dat hij daar dan wel eens wat meer werk van mocht maken...........
Ik ben benieuwd wat mijn weigering en absolute gebrek aan initiatief met hem doet. Heb jij dat ook niet Beniknougek, dat je hoopt dat híj zich eens flink afgewezen gaat voelen?! Ik wel....
Nou ja, komende weken is het rustig voor hem.......eerste mijn menstruatie dus en dan is hij een week op pad, dus hij zal wel blij zijn (sorry, eigen invulling). Als ik daar dan even de afgelopen weken bij optel dat 'het' er niet van kwam dan mag ik het alweer een hele dikke maand zonder intimiteit stellen..........gewéldig.......
zondag 8 juli 2012 om 21:48
Wereldster........ben heel blij voor jou te lezen dat het je nu goed gaat en dat je klaarblijkelijk wat aan onze posts hebt gehad.........we blijven dan ook maar schrijven ....... En ik geef je ook groot gelijk........1,5 jaar geen seks zou ik ook beslist niet trekken, zo bont maakt mijn vriend het (nog) niet.......... Maar misschien was het beter geweest als het nóg slechter was, want nu hang ik er zo 'tussenin', het is te slecht om te blijven en te goed om zomaar op te stappen......... Wens je alle geluk van de wereld toe!!!!
zondag 8 juli 2012 om 23:09
Ik ben jaloers op Alex hoe hij hier mee kan om gaan. Heb het ook tot nu toe al een paar jaar vol gehouden, maar op een bepaald moment krijg ik als man zijnde toch het gevoel dat ik echt man wil zijn. Geen broer zus gebeuren, gewoon iemand waar ik echt van kan houden (waar sex dus ook onderdeel vanuit maakt). Maar de stap is nog steeds niet genomen.
Zoals ik vaker aangeef ben ik zo bang dat ik over 20, 30 of 40 jaar denk had ik maar... Een tweede kans krijg je dan niet meer om dingen te veranderen. Maar zoals ik al eerder schreef, geen mens is (gelukkig) hetzelfde. Het is mooi dat Alex erin kan berusten.
Triodes, ik heb dat stadium ook al lang bereikt. Ik neem geen enkel initiatief omdat ik van te voren weet dat het een opblaaspop gebeuren wordt. Dat soort sex wil ik gewoon niet, dan is aftrekken nog 1000 keer lekkerder.
Ik ben benieuwd wie het eerst de stap gaat zetten, van degene die nog in de draaiende cirkel zitten !
Zoals ik vaker aangeef ben ik zo bang dat ik over 20, 30 of 40 jaar denk had ik maar... Een tweede kans krijg je dan niet meer om dingen te veranderen. Maar zoals ik al eerder schreef, geen mens is (gelukkig) hetzelfde. Het is mooi dat Alex erin kan berusten.
Triodes, ik heb dat stadium ook al lang bereikt. Ik neem geen enkel initiatief omdat ik van te voren weet dat het een opblaaspop gebeuren wordt. Dat soort sex wil ik gewoon niet, dan is aftrekken nog 1000 keer lekkerder.
Ik ben benieuwd wie het eerst de stap gaat zetten, van degene die nog in de draaiende cirkel zitten !
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 08-07-2012 23:13
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
zondag 8 juli 2012 om 23:19
Wow, wat is er weer veel geschreven! Troides, wat kl*te hoe je avond (eergisteren geloof ik?) verliep. Ik snap het helemaal trouwens, die halfslachtige pogingen zijn een echte turn-off. En dan heeft hij het tenminste geprobeerd, en zie je- ligt het toch aan ons.
Als wij geen kind hadden, en niet nog gedwongen 9 mndn in het buitenland moesten doorbrengen, had ik allang de knoop doorgehakt.Ook al houd ik zielsveel van hem. Dat maakt het allemaal zo moeilijk. En dan die stemmetjes "vraag je niet teveel van hem" en "seks is toch niet het enige waar het om draait?". Terwijl ik hoe langer hoe beter besef dat sex een doodnormale behoefte is, dankzij dit topic.
Gelukkig praten we er nu regelmatig over, is het hem duidelijk dat het echt menens is. Sex erin of ik eruit simpel gezegd.
Wereldster: dapper besluit, en wat fijn dat dit als een goede beslissing voelt! En weer zo'n vreselijk herkenbaar verhaal. "Het ligt aan mij" heb ik ook vaak gehoord. Daar heb ik weinig aan als daar verder niets meer gedaan wordt.
Toch kom ik even wat positiefs melden: meneer was gisteren ineens dolenthousiast en dat had ook op mij z'n uitwerking
Het was nog wel erg vlug allemaal, maar iig wel met passie. (had overigens volgens mij veel te maken met het feit dat iemand gezegd had dat ik er best mocht zijn. Misschien heeft dat iets in hem wakker gemaakt?)
Ik blijf iig praten. Mijn asperger-case is er natuurlijk ook een van gewoontes.. Als sex een tijd lang niet meer op het menu staat, moet dat weer gewoonte worden. En het langere tijd vaker doen, betekent, als we de heren wetenschappers mogen geloven, ook dat er meer behoefte komt.
@beniknougek, fraai is dat als te kijk wordt gezet in je nieuwste spannende pakje. Ken het maar al te goed, en begin er dus maar niet meer aan. Intussen doe ik wel meer aan mijn uiterlijk, terwijl me dat eerst geen zak interesseerde (weinig althans). Weet niet zo goed of dat is om mijn man te verleiden ,of omdat ik wat meer aan het flirten ben gegaan.
Waarom ben je eigenlijk gestopt met de pil? Wil je zwanger worden, of is het omdat er toch niets tussen de lakens gebeurt?
Hoe is het vandaag met Loreley?
Als wij geen kind hadden, en niet nog gedwongen 9 mndn in het buitenland moesten doorbrengen, had ik allang de knoop doorgehakt.Ook al houd ik zielsveel van hem. Dat maakt het allemaal zo moeilijk. En dan die stemmetjes "vraag je niet teveel van hem" en "seks is toch niet het enige waar het om draait?". Terwijl ik hoe langer hoe beter besef dat sex een doodnormale behoefte is, dankzij dit topic.
Gelukkig praten we er nu regelmatig over, is het hem duidelijk dat het echt menens is. Sex erin of ik eruit simpel gezegd.
Wereldster: dapper besluit, en wat fijn dat dit als een goede beslissing voelt! En weer zo'n vreselijk herkenbaar verhaal. "Het ligt aan mij" heb ik ook vaak gehoord. Daar heb ik weinig aan als daar verder niets meer gedaan wordt.
Toch kom ik even wat positiefs melden: meneer was gisteren ineens dolenthousiast en dat had ook op mij z'n uitwerking
Het was nog wel erg vlug allemaal, maar iig wel met passie. (had overigens volgens mij veel te maken met het feit dat iemand gezegd had dat ik er best mocht zijn. Misschien heeft dat iets in hem wakker gemaakt?)Ik blijf iig praten. Mijn asperger-case is er natuurlijk ook een van gewoontes.. Als sex een tijd lang niet meer op het menu staat, moet dat weer gewoonte worden. En het langere tijd vaker doen, betekent, als we de heren wetenschappers mogen geloven, ook dat er meer behoefte komt.
@beniknougek, fraai is dat als te kijk wordt gezet in je nieuwste spannende pakje. Ken het maar al te goed, en begin er dus maar niet meer aan. Intussen doe ik wel meer aan mijn uiterlijk, terwijl me dat eerst geen zak interesseerde (weinig althans). Weet niet zo goed of dat is om mijn man te verleiden ,of omdat ik wat meer aan het flirten ben gegaan.
Waarom ben je eigenlijk gestopt met de pil? Wil je zwanger worden, of is het omdat er toch niets tussen de lakens gebeurt?
Hoe is het vandaag met Loreley?
maandag 9 juli 2012 om 00:24
Hebben jullie dat nou ook? Dat je eigen libido tot 0 daalt? Ik had dat op een gegeven moment wel met mijn ex. En als hij dan ineens de geest kreeg, 1 keer per half jaar ofzo, dan verwachtte hij van mij vuurwerk.
Ik had hem al zo vaak uitgelegd, dat mijn libido werkt als een kampvuur. Als je er niet af en toe een blokkie hout op gooit, dooft het vuurtje. Scheen hij maar niet te begrijpen. Dat ik na maanden niet aangeraakt te zijn geweest, ik niet de lust als bij toverslag naar boven kon halen.
Bij hem niet nee.
Ik heb daar godzijdank vanaf dag één met mijn nieuwe liefde nooit last van gehad. Maar kun je nagaan hoe zo'n seksueel gehandicapte je eigen libido om zeep helpt.
Ik had hem al zo vaak uitgelegd, dat mijn libido werkt als een kampvuur. Als je er niet af en toe een blokkie hout op gooit, dooft het vuurtje. Scheen hij maar niet te begrijpen. Dat ik na maanden niet aangeraakt te zijn geweest, ik niet de lust als bij toverslag naar boven kon halen.
Bij hem niet nee.
Ik heb daar godzijdank vanaf dag één met mijn nieuwe liefde nooit last van gehad. Maar kun je nagaan hoe zo'n seksueel gehandicapte je eigen libido om zeep helpt.
