Psyche
alle pijlers
Over de 30 en wat bereikt?
donderdag 12 juli 2012 om 12:46
Over de 30 inmiddels en weinig bereikt.. Ik heb ongeveer 3 jaar geleden mijn HBO diploma behaald. Tijdens mijn studie heb ik al gewerkt bij diverse bedrijven (naast studie). Na het behalen van mijn diploma is alles zo snel gegaan. Ik ben gaan trouwen, samenwonen en raakte meteen zwanger. Sinds mijn zwangerschap heb ik niet meer kunnen werken. In het beginstadium van mijn zwangerschap werkte ik tijdelijk bij een leuk bedrijf. Wel een project van 3 maanden, maar zelfs dat kon ik niet volhouden. Op advies van de dokter ben ik gaan stoppen met werken en kwam in de ziektewet terecht. Na mijn bevalling wilde ik zo snel mogelijk aan de slag met solliciteren, maar ik voelde me zo naar! Er werd postnatale depressie geconstateerd. Maanden gingen in een roes voorbij. Toen kwam er een moment dat ik mij een beetje beter voelde. Ik gaf aan dat ik weer kon werken. Dit heb ik jammer genoeg niet lang kunnen volhouden 
Ik kreeg een paniekaanval op werk. Ik ben terug in de ziektewet gegaan. Op advies van de psychiater moet ik in deeltijdtherapie. Dit wil ik wel, maar het duurt maar liefst 6 maanden! Nu ben ik over de 30 en heb nog steeds geen vaste baan en straks een megagat in mijn Cv. Voel me zo machteloos. Ik wil me weer goed voelen en niet steeds met ups en downs. Dit is zo vermoeiend! Als ik in deeltijd ben, ben ik volgens de psych zo 8 a 9 maanden kwijt. Ben bang dat ik daarna geen werk meer kan vinden. Wat zouden jullie doen?
Ik kreeg een paniekaanval op werk. Ik ben terug in de ziektewet gegaan. Op advies van de psychiater moet ik in deeltijdtherapie. Dit wil ik wel, maar het duurt maar liefst 6 maanden! Nu ben ik over de 30 en heb nog steeds geen vaste baan en straks een megagat in mijn Cv. Voel me zo machteloos. Ik wil me weer goed voelen en niet steeds met ups en downs. Dit is zo vermoeiend! Als ik in deeltijd ben, ben ik volgens de psych zo 8 a 9 maanden kwijt. Ben bang dat ik daarna geen werk meer kan vinden. Wat zouden jullie doen?
donderdag 12 juli 2012 om 13:28
@nicole80
Jammer dat je alleen naar je werkleven en financiën kijkt. Je hebt een partner en een kind en ik hoop dat jij van beide houdt en dat zij van jou houden. Dat is belangrijk! De rest is bijzaak. Denk je echt dat je kind merkt waar ze kleren vandaan komen? Een vingino jeans is net zo snel vies als een jeans van de H&M...
Man en ik zijn beiden hoogopgeleid (HBO en WO), hebben twee kinderen en werken beide parttime. Om lekker te genieten van de kindjes en het leven. Dan hebben we maar minder geld dan de mensen om ons heen en dan wonen we kleiner (70 m2) en gaan we niet op vakantie... Nou en? Wij zijn hier gelukkig mee!
Sterker nog: ik werk al 11 jaar ver onder mijn niveau (studentenbaan uitgegroeid tot volwaardige baan) en doe niets met mijn studie.Is ook niet handig als ik straks een andere baan wil zoeken. Maar wie dan leeft,....
Momenteel zit ik onbetaald thuis omdat dochter minder gezond is en hebben we nog minder geld. Maar juist omdat we materieel minder wensen hebben, kan ik lekker thuis blijven en de eerste maanden voor dochter zorgen zonder in de financiële problemen te komen.
Probeer alsjeblieft iets meer te genieten! Begin vol goede moed aan je therapie en zie daarna weer verder. En geniet van je kind!
Jammer dat je alleen naar je werkleven en financiën kijkt. Je hebt een partner en een kind en ik hoop dat jij van beide houdt en dat zij van jou houden. Dat is belangrijk! De rest is bijzaak. Denk je echt dat je kind merkt waar ze kleren vandaan komen? Een vingino jeans is net zo snel vies als een jeans van de H&M...
Man en ik zijn beiden hoogopgeleid (HBO en WO), hebben twee kinderen en werken beide parttime. Om lekker te genieten van de kindjes en het leven. Dan hebben we maar minder geld dan de mensen om ons heen en dan wonen we kleiner (70 m2) en gaan we niet op vakantie... Nou en? Wij zijn hier gelukkig mee!
Sterker nog: ik werk al 11 jaar ver onder mijn niveau (studentenbaan uitgegroeid tot volwaardige baan) en doe niets met mijn studie.Is ook niet handig als ik straks een andere baan wil zoeken. Maar wie dan leeft,....
Momenteel zit ik onbetaald thuis omdat dochter minder gezond is en hebben we nog minder geld. Maar juist omdat we materieel minder wensen hebben, kan ik lekker thuis blijven en de eerste maanden voor dochter zorgen zonder in de financiële problemen te komen.
Probeer alsjeblieft iets meer te genieten! Begin vol goede moed aan je therapie en zie daarna weer verder. En geniet van je kind!
donderdag 12 juli 2012 om 13:32
Lieve Nicole,
ik heb even gauw door je reacties gescrolled en wat ben jij hard voor jezelf! Je hebt een HBO-studie afgerond, je hebt gewerkt, je bent getrouwd, je hebt een baby gekregen. Dat klinkt me toch als behoorlijk wat! Ik weet nu al dat ik die dingen niet ga bereiken voor mijn 30e. Heb er vrede mee wat je wél bereikt hebt en kijk ook eens naar de tegenslagen waar je zelf niets aan hebt kunnen doen.
Wat dat schuldgevoel tegenover je kindje betreft: ik heb ook veel gekregen van mijn ouders, materialistisch gezien. Maar ik had dat in willen ruilen voor ouders die zich meer bezig hielden met mij, met hoe ik me voelde. Ouders die tijd met me doorbrachten en die er voor me waren als ik ze nodig had. Dat is allemaal veel belangrijker dan merkkleding. En het kost geen geld! Onthou dat, dat aandacht en liefde niet te koop is. En daar maak je je kindje veel blijer mee.
ik heb even gauw door je reacties gescrolled en wat ben jij hard voor jezelf! Je hebt een HBO-studie afgerond, je hebt gewerkt, je bent getrouwd, je hebt een baby gekregen. Dat klinkt me toch als behoorlijk wat! Ik weet nu al dat ik die dingen niet ga bereiken voor mijn 30e. Heb er vrede mee wat je wél bereikt hebt en kijk ook eens naar de tegenslagen waar je zelf niets aan hebt kunnen doen.
Wat dat schuldgevoel tegenover je kindje betreft: ik heb ook veel gekregen van mijn ouders, materialistisch gezien. Maar ik had dat in willen ruilen voor ouders die zich meer bezig hielden met mij, met hoe ik me voelde. Ouders die tijd met me doorbrachten en die er voor me waren als ik ze nodig had. Dat is allemaal veel belangrijker dan merkkleding. En het kost geen geld! Onthou dat, dat aandacht en liefde niet te koop is. En daar maak je je kindje veel blijer mee.
donderdag 12 juli 2012 om 13:38
quote:rozehanddoek schreef op 12 juli 2012 @ 13:32:
Wat dat schuldgevoel tegenover je kindje betreft: ik heb ook veel gekregen van mijn ouders, materialistisch gezien. Maar ik had dat in willen ruilen voor ouders die zich meer bezig hielden met mij, met hoe ik me voelde. Ouders die tijd met me doorbrachten en die er voor me waren als ik ze nodig had. Dat is allemaal veel belangrijker dan merkkleding. En het kost geen geld! Onthou dat, dat aandacht en liefde niet te koop is. En daar maak je je kindje veel blijer mee.
Wat dat schuldgevoel tegenover je kindje betreft: ik heb ook veel gekregen van mijn ouders, materialistisch gezien. Maar ik had dat in willen ruilen voor ouders die zich meer bezig hielden met mij, met hoe ik me voelde. Ouders die tijd met me doorbrachten en die er voor me waren als ik ze nodig had. Dat is allemaal veel belangrijker dan merkkleding. En het kost geen geld! Onthou dat, dat aandacht en liefde niet te koop is. En daar maak je je kindje veel blijer mee.
donderdag 12 juli 2012 om 14:01
quote:nicole80 schreef op 12 juli 2012 @ 13:17:
@ ikkiesvoormij: In onze vriendenkring krijgen de kinderen vrijwel alles wat ze willen. Ze dragen vrij dure (merk)kleding, hebben nu al fietsjes bijvoorbeeld. Als ik mijn zoontje dan zie, wil ik hem niet tekort doen. Ok, ik koop vrijwel geen merkkleding, maar op zn minst kleding van h&m of zara ipv steeds bij de zeeman. Niet dat daar iets mis mee is, maar voel me dan schuldig zeg maar.
Even heel praktisch op een klein stukje van je 'vraag':
Ik snap soms niet waar 'iedereen' het van doet, die merkkleding enzo. Kinderen geven er zeker in het begin niks om. Zelf kun je het wel leuk vinden natuurlijk. Ik vind het steeds weer een hele zoektocht om iets te vinden wat ik niet ordinair vindt, maar ook niet duur is. Ik had voor mijn dochter eens een jurkje waarvan iedereen dacht dat het van Jottum was (duur), maar het kwam van de Zeeman... en ook eens zoiets met een rokje van de Wibra. Goed zoeken, maar het is wel moeilijk.
Marktplaats, daar doe ik ook veel zaken mee. Vooral als het om fietsjes e.d. gaat, maar in kleinere maatjes ook kleding.
En niemand ziet het er aan af.
@ ikkiesvoormij: In onze vriendenkring krijgen de kinderen vrijwel alles wat ze willen. Ze dragen vrij dure (merk)kleding, hebben nu al fietsjes bijvoorbeeld. Als ik mijn zoontje dan zie, wil ik hem niet tekort doen. Ok, ik koop vrijwel geen merkkleding, maar op zn minst kleding van h&m of zara ipv steeds bij de zeeman. Niet dat daar iets mis mee is, maar voel me dan schuldig zeg maar.
Even heel praktisch op een klein stukje van je 'vraag':
Ik snap soms niet waar 'iedereen' het van doet, die merkkleding enzo. Kinderen geven er zeker in het begin niks om. Zelf kun je het wel leuk vinden natuurlijk. Ik vind het steeds weer een hele zoektocht om iets te vinden wat ik niet ordinair vindt, maar ook niet duur is. Ik had voor mijn dochter eens een jurkje waarvan iedereen dacht dat het van Jottum was (duur), maar het kwam van de Zeeman... en ook eens zoiets met een rokje van de Wibra. Goed zoeken, maar het is wel moeilijk.
Marktplaats, daar doe ik ook veel zaken mee. Vooral als het om fietsjes e.d. gaat, maar in kleinere maatjes ook kleding.
En niemand ziet het er aan af.
donderdag 12 juli 2012 om 14:43
Maya82: Ik koop geen merkkleding, maar ik wil de kleine ook niet in de goedkoopste kleding laten lopen. Zowel h&m als zeeman zeg maar Het gaat er inderdaad om dat de kleine gelukkig is. Toch voelt het soms alsof ik hem tekort doe als ik om mij heen kijk. Weet het, dit doe ik teveel. Iedereen om ons heen is zo en dan ga je er toch naar kijken. Ik ga er straks tegenaan met de therapie ook al heb ik helemaal geen zin, maar dat komt door de depressie. Ik wil er dolgraag uit, dus verstand op 0 en doen. Anders blijf ik in het zielige hoekje. Wat ik dus echt niet meer wil!
Lienepienetje: Wat naar dat je dochtertje ziek is, hoop niks ernstigs.Wens je ontzettend veel beterschap. Ze zal het vast erg fijn vinden dat je bij haar bent. Hoe jij je leven omschrijft, zo zou ik het willen. Ik heb misschien wel HBO gestudeert, maar werk onder mijn niveau vind ik ook ok. Het lijkt alleen een schande als je zo iets wilt. Knap dat je doet waar je je goed bij voelt. Veel sterkte met je dochtertje, hoop dat ze gauw opknapt!
Lienepienetje: Wat naar dat je dochtertje ziek is, hoop niks ernstigs.Wens je ontzettend veel beterschap. Ze zal het vast erg fijn vinden dat je bij haar bent. Hoe jij je leven omschrijft, zo zou ik het willen. Ik heb misschien wel HBO gestudeert, maar werk onder mijn niveau vind ik ook ok. Het lijkt alleen een schande als je zo iets wilt. Knap dat je doet waar je je goed bij voelt. Veel sterkte met je dochtertje, hoop dat ze gauw opknapt!
donderdag 12 juli 2012 om 15:16
donderdag 12 juli 2012 om 15:32
@nicole80 joh het is een kwestie van laten gaan...
Vrienden nemen hun kind mee naar Curacao, wij gaan met een beetje mazzel naar Center Parcs. Denk je echt dat de kinderen merken waar het pierebadje ligt, in Nederland of in Curacao? Nee hoor!
En mijn oudste (een jongen) die verslijt zo veel kleren. Ik begin niet eens aan merkkleding. Wanneer ik merkkleding krijg (als Vingino) zet ik het op Marktplaats en ga naar de H&M. Vind ik minder zonde... Binnen drie dagen zit er toch wel een gat in.
@sunnysideup2 het zal je verbazen hoe luxe sommige mensen nog kunnen leven met kinderen. Maar goed, de meeste zijn hoogopgeleid, hebben super baan en werken knetterhard en knetterveel.
En wat betreft dochter: het is een stofwisselingsziekte. Zal nooit overgaan. En dat feit zorgt er alleen maar voor dat ik nog meer achter mijn beslissingen staan.
Wil niet zeggen dat ik nooit eens zou willen dat ik ook een groot huis had of een tuin, maar dat komt wel of niet... En tot die tijd gaan we naar de kinderboerderij en de speeltuin
Mijn vader kon vroeger een enorme promotie maken, maar dat heeft hij niet gedaan want hij wilde om 17.00u naar huis kunnen om naar zijn kinderen te gaan. En daar ben ik 'm nog steeds dankbaar voor. Wij gingen niet op vliegvakantie, maar wij gingen kamperen. Het boeide ons niet!
Mijn man komt uit een tegenovergestelde familie en die had in het begin ook moeite met de mening van anderen. Maar heeft er geen moment spijt van dat hij 1 dag per week minimaal thuis is.
Ik hoop zo dat de therapie je helpt om anders te denken!
Vrienden nemen hun kind mee naar Curacao, wij gaan met een beetje mazzel naar Center Parcs. Denk je echt dat de kinderen merken waar het pierebadje ligt, in Nederland of in Curacao? Nee hoor!
En mijn oudste (een jongen) die verslijt zo veel kleren. Ik begin niet eens aan merkkleding. Wanneer ik merkkleding krijg (als Vingino) zet ik het op Marktplaats en ga naar de H&M. Vind ik minder zonde... Binnen drie dagen zit er toch wel een gat in.
@sunnysideup2 het zal je verbazen hoe luxe sommige mensen nog kunnen leven met kinderen. Maar goed, de meeste zijn hoogopgeleid, hebben super baan en werken knetterhard en knetterveel.
En wat betreft dochter: het is een stofwisselingsziekte. Zal nooit overgaan. En dat feit zorgt er alleen maar voor dat ik nog meer achter mijn beslissingen staan.
Wil niet zeggen dat ik nooit eens zou willen dat ik ook een groot huis had of een tuin, maar dat komt wel of niet... En tot die tijd gaan we naar de kinderboerderij en de speeltuin
Mijn vader kon vroeger een enorme promotie maken, maar dat heeft hij niet gedaan want hij wilde om 17.00u naar huis kunnen om naar zijn kinderen te gaan. En daar ben ik 'm nog steeds dankbaar voor. Wij gingen niet op vliegvakantie, maar wij gingen kamperen. Het boeide ons niet!
Mijn man komt uit een tegenovergestelde familie en die had in het begin ook moeite met de mening van anderen. Maar heeft er geen moment spijt van dat hij 1 dag per week minimaal thuis is.
Ik hoop zo dat de therapie je helpt om anders te denken!
vrijdag 13 juli 2012 om 00:06
@Sunnysideup: De mensen met wie wij omgaan hechten helaas veel waarde aan zulke dingen. Ik koop weinig voor mijzelf en vind dat niet erg, maar een kind wil ik niet tekort doen. De mensen in onze omgeving zijn niet heel rijk overigens. Begrijp soms niet waar ze het geld vandaan halen. Misschien overdrijf ik. Uiteraard staat liefde en een goede opvoeding hoger in het vaandel.
@ Lienepiennetje: Heel veel sterkte met je dochtertje, hoop dat ze zich gauw beter voelt! Ze heeft in ieder geval veel aan zulke positieve ouders. Haha, vraag me ook af of kinderen uberhaupt het verschil zien tussen een dure vakantie of een goedkoper uitje. Hetzelfde geldt voor kleding. Ik denk teveel aan andere mensen. Nadat mijn zoontje is geboren is dit meer geworden. Voel mij bijvoorbeeld al snel schuldig. Heb de therapie broodnodig denk ik.
@ Lienepiennetje: Heel veel sterkte met je dochtertje, hoop dat ze zich gauw beter voelt! Ze heeft in ieder geval veel aan zulke positieve ouders. Haha, vraag me ook af of kinderen uberhaupt het verschil zien tussen een dure vakantie of een goedkoper uitje. Hetzelfde geldt voor kleding. Ik denk teveel aan andere mensen. Nadat mijn zoontje is geboren is dit meer geworden. Voel mij bijvoorbeeld al snel schuldig. Heb de therapie broodnodig denk ik.
vrijdag 13 juli 2012 om 00:11
vrijdag 13 juli 2012 om 00:24
Ik bedoel meer: niet veel bereikt in het bedrijfsleven. Ik ben best op leeftijd en dit wekt mijn zorgen. Gelukkig heb ik wel een superlief zoontje die ik voor geen goud wil missen. En mijn huwelijk heb ik kunnen redden. Lijkt me erg moeilijk als je je kinderwens niet kunt vervullen omdat je al wat ouder bent. Dat gun ik geen vrouw of man. Stom dat je daar vaak niet bij stilstaat. Voel me vaak zo nutteloos omdat ik niet (kan) werken. Hopelijk gaat dat veranderen mbv intensievere therapie.
zaterdag 14 juli 2012 om 14:06
Zou je niet voor jezelf kunnen beginnen?
Ligt natuurlijk ook aan het soort studie die je gedaan hebt.
Ik zou die therapie niet doen, maar de aandacht richten op praktische manieren om het leven te veranderen.
Ligt natuurlijk ook aan het soort studie die je gedaan hebt.
Ik zou die therapie niet doen, maar de aandacht richten op praktische manieren om het leven te veranderen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 16 juli 2012 om 23:17
Nicole, ik zie het niet alsof je weinig hebt bereikt. Een goed diploma op zak, werkervaring en een kind, dat is toch redelijk voor een begin dertiger.
Je voelt je momenteel niet goed of je bent aan het herstellen, daardoor wordt het beeld over jezelf ook nog eens negatief gekleurd.
Je zou ook kunnen denken dat je wél voldoende bereikt hebt om mee verder te gaan.
Je voelt je momenteel niet goed of je bent aan het herstellen, daardoor wordt het beeld over jezelf ook nog eens negatief gekleurd.
Je zou ook kunnen denken dat je wél voldoende bereikt hebt om mee verder te gaan.
Oh nee!!! Niet die relaasiepijler!!
maandag 16 juli 2012 om 23:39
[quote]nicole80 schreef op 13 juli 2012 @ 00:06:
@Sunnysideup: De mensen met wie wij omgaan hechten helaas ja indd, snobbies..veel waarde aan zulke dingen. Ik koop weinig voor mijzelf en vind dat niet erg, maar een kind wil ik niet tekort doen. De mensen in onze omgeving zijn niet heel rijk overigens. Begrijp soms niet waar ze het geld vandaan halen. Misschien overdrijf ik. zou me niet verbazen dat ze het tweedehands hebben, van familie krijgen, e-bay enz, en dit gewoon niet tegen je zeggen trouwens? Je voelt je zoals je voelt maar o zo jammer dat je je geluk dat je met je gezinnetje hebt een beetje laat ondermijnen door zo'n vergelijkingen, het leven is er toch wat te kort voor misschien? Uiteraard staat liefde en een goede opvoeding hoger in het vaandel.
[quote]
beoordelen ze je er eigenlijk écht op, of ben je daar gewoon bang voor?!
indien 'echt' zouden deze vrienden wel een aardig pak in mijn aanzien dalen ook..
@Sunnysideup: De mensen met wie wij omgaan hechten helaas ja indd, snobbies..veel waarde aan zulke dingen. Ik koop weinig voor mijzelf en vind dat niet erg, maar een kind wil ik niet tekort doen. De mensen in onze omgeving zijn niet heel rijk overigens. Begrijp soms niet waar ze het geld vandaan halen. Misschien overdrijf ik. zou me niet verbazen dat ze het tweedehands hebben, van familie krijgen, e-bay enz, en dit gewoon niet tegen je zeggen trouwens? Je voelt je zoals je voelt maar o zo jammer dat je je geluk dat je met je gezinnetje hebt een beetje laat ondermijnen door zo'n vergelijkingen, het leven is er toch wat te kort voor misschien? Uiteraard staat liefde en een goede opvoeding hoger in het vaandel.
[quote]
beoordelen ze je er eigenlijk écht op, of ben je daar gewoon bang voor?!
indien 'echt' zouden deze vrienden wel een aardig pak in mijn aanzien dalen ook..
dinsdag 17 juli 2012 om 01:25
Mensen worden oh zo ongelukkig van vergelijken met anderen!! Dat is ook zo mega onbelangrijk!!
Ook zonder mee te doen aan al die merkjes kan je je kind leuk kleden, maak er een sport van om je eigen smaak daarin te volgen ipv anderen te volgen..
MIjn kinderen zijn nu veel ouder, maar destijds konden we het prima veroorloven en heb ik toch nooit meegedaan aan die onzin. Wel heel veel aandacht en liefde in de kinderen mogen stoppen en dat betaalt zich 1000-voudig terug!
De kinderen zijn ook niet gevoelig voor merken, vertrouwen op hun eigen smaak en behoeftes en daar ben ik supertrots op. Temeer daar anderen nu juist jaloers zijn op mijn kinderen en hoe die in het leven staan.. (weten wat ze zelf willen, geen meelopers, gedreven in wat ze zelf willen, eigen smaak (ongeacht wat anderen vinden/ voorschrijven), eigen initiatief. En grappige is: zij verzamelen mensen om zich heen, zijn nu eerder de spil, dan dat ze "volgzaam" zijn. Ben supertrots op ze!
Ga niet anderen achternalopen in wie bepalen wat belangrijk is en wat niet, blijf kritisch en bij jezelf daarin. Je doet je kinderen niks tekort, hooguit die andere ouders (zogenaamd). Die merkkleding en - fietsen enzo zijn alleen maar gericht op de andere ouders, niet op de kinderen zelf. Ga zelf svp voor inhoud, ipv buitenkant! trek je eigen plan en sta daarachter, dan sta je zoveel sterker!!
Ook zonder mee te doen aan al die merkjes kan je je kind leuk kleden, maak er een sport van om je eigen smaak daarin te volgen ipv anderen te volgen..
MIjn kinderen zijn nu veel ouder, maar destijds konden we het prima veroorloven en heb ik toch nooit meegedaan aan die onzin. Wel heel veel aandacht en liefde in de kinderen mogen stoppen en dat betaalt zich 1000-voudig terug!
De kinderen zijn ook niet gevoelig voor merken, vertrouwen op hun eigen smaak en behoeftes en daar ben ik supertrots op. Temeer daar anderen nu juist jaloers zijn op mijn kinderen en hoe die in het leven staan.. (weten wat ze zelf willen, geen meelopers, gedreven in wat ze zelf willen, eigen smaak (ongeacht wat anderen vinden/ voorschrijven), eigen initiatief. En grappige is: zij verzamelen mensen om zich heen, zijn nu eerder de spil, dan dat ze "volgzaam" zijn. Ben supertrots op ze!
Ga niet anderen achternalopen in wie bepalen wat belangrijk is en wat niet, blijf kritisch en bij jezelf daarin. Je doet je kinderen niks tekort, hooguit die andere ouders (zogenaamd). Die merkkleding en - fietsen enzo zijn alleen maar gericht op de andere ouders, niet op de kinderen zelf. Ga zelf svp voor inhoud, ipv buitenkant! trek je eigen plan en sta daarachter, dan sta je zoveel sterker!!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 17 juli 2012 om 01:29
Enne, je hebt je hele leven nog om je financieel/ ambitieus te "bewijzen".. voor wie moet je dat eigenlijk? Is het de druk, wat verwacht wordt tegenwoordig?
Geef die energie ff aan jezelf en aan je man en kind.. het komt wel weer, en zo niet, dan nog geen man overboord, er zijn altijd keuzes en oplossingen. Meet jezelf naar wat jij kan en vindt en naar niemand anders. Geniet het leven!
Geef die energie ff aan jezelf en aan je man en kind.. het komt wel weer, en zo niet, dan nog geen man overboord, er zijn altijd keuzes en oplossingen. Meet jezelf naar wat jij kan en vindt en naar niemand anders. Geniet het leven!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 18 juli 2012 om 14:51
quote:Suzy65 schreef op 17 juli 2012 @ 01:25:
Mensen worden oh zo ongelukkig van vergelijken met anderen!! Dat is ook zo mega onbelangrijk!!
Ook zonder mee te doen aan al die merkjes kan je je kind leuk kleden, maak er een sport van om je eigen smaak daarin te volgen ipv anderen te volgen..
MIjn kinderen zijn nu veel ouder, maar destijds konden we het prima veroorloven en heb ik toch nooit meegedaan aan die onzin. Wel heel veel aandacht en liefde in de kinderen mogen stoppen en dat betaalt zich 1000-voudig terug!
De kinderen zijn ook niet gevoelig voor merken, vertrouwen op hun eigen smaak en behoeftes en daar ben ik supertrots op. Temeer daar anderen nu juist jaloers zijn op mijn kinderen en hoe die in het leven staan.. (weten wat ze zelf willen, geen meelopers, gedreven in wat ze zelf willen, eigen smaak (ongeacht wat anderen vinden/ voorschrijven), eigen initiatief. En grappige is: zij verzamelen mensen om zich heen, zijn nu eerder de spil, dan dat ze "volgzaam" zijn. Ben supertrots op ze!
Ga niet anderen achternalopen in wie bepalen wat belangrijk is en wat niet, blijf kritisch en bij jezelf daarin. Je doet je kinderen niks tekort, hooguit die andere ouders (zogenaamd). Die merkkleding en - fietsen enzo zijn alleen maar gericht op de andere ouders, niet op de kinderen zelf. Ga zelf svp voor inhoud, ipv buitenkant! trek je eigen plan en sta daarachter, dan sta je zoveel sterker!!
En ook hier sluit ik me bij aan!
Als mijn kinderen ook op deze manier in het leven gaan staan, ben ik een tevreden moeder.
Mensen worden oh zo ongelukkig van vergelijken met anderen!! Dat is ook zo mega onbelangrijk!!
Ook zonder mee te doen aan al die merkjes kan je je kind leuk kleden, maak er een sport van om je eigen smaak daarin te volgen ipv anderen te volgen..
MIjn kinderen zijn nu veel ouder, maar destijds konden we het prima veroorloven en heb ik toch nooit meegedaan aan die onzin. Wel heel veel aandacht en liefde in de kinderen mogen stoppen en dat betaalt zich 1000-voudig terug!
De kinderen zijn ook niet gevoelig voor merken, vertrouwen op hun eigen smaak en behoeftes en daar ben ik supertrots op. Temeer daar anderen nu juist jaloers zijn op mijn kinderen en hoe die in het leven staan.. (weten wat ze zelf willen, geen meelopers, gedreven in wat ze zelf willen, eigen smaak (ongeacht wat anderen vinden/ voorschrijven), eigen initiatief. En grappige is: zij verzamelen mensen om zich heen, zijn nu eerder de spil, dan dat ze "volgzaam" zijn. Ben supertrots op ze!
Ga niet anderen achternalopen in wie bepalen wat belangrijk is en wat niet, blijf kritisch en bij jezelf daarin. Je doet je kinderen niks tekort, hooguit die andere ouders (zogenaamd). Die merkkleding en - fietsen enzo zijn alleen maar gericht op de andere ouders, niet op de kinderen zelf. Ga zelf svp voor inhoud, ipv buitenkant! trek je eigen plan en sta daarachter, dan sta je zoveel sterker!!
En ook hier sluit ik me bij aan!
Als mijn kinderen ook op deze manier in het leven gaan staan, ben ik een tevreden moeder.