Dillema...

14-07-2012 10:17 31 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik zit met een dilemma... sinds een aantal maanden heeft mijn dochter, 19, een relatie met een jongeman van 33. Mijn dochter woont nog thuis, werkt niet, gaat niet naar school en is moeilijk vooruit te branden, ze gaat naar een psychiater omdat ik vermoed dat zij depressief is. Mijn "schoonzoon" vindt dit maar onzin, als ze "gewoon" gaat werken is er niets aan de hand vindt hij. Hij heeft een uitgesproken mening over veel dingen, logisch als je 33 bent, gescheiden en al een kind hebt. Door zijn scheiding woont hij tijdelijk bij zijn ouders. Hij heeft een goede baan en betaald zijn moeder kostgeld. Gemiddeld is hij zo'n 4x per week bij mijn dochter, bij mij dus, dan eet hij mee, slaapt hij hier etc. Ongemerkt brengt dit voor mij extra kosten met zich mee. Mijn dochter vindt dit onzin, waar drie eten kunnen er ook vier eten vindt zij. Zij betaalt mij niets, want ze heeft geen inkomen. Ik zit er financieel zeer belabberd bij. Verder komt mij schoonzoon 9 van de 10 keer aanzetten met een fles wijn en dat nou net in een periode waarin ik voor mezelf zeg, ik ga even iets minderen, dus geen wijn meer bij mijn eten etc. Daarnaast merk ik dat mijn dochter steeds meer gaat drinken. Zij slikt nu antidepressieva en mag dus helemaal niet drinken, maar mijn schoonzoon vindt het dus onzin, ook die pillen. Het is echt een hele aardige jongen, daar gaat het niet om, maar ik zit toch met een onderbuikgevoel.

Hoe kaart ik dit aan? Moet ik het uberhaupt aankaarten? Hij is aan de ene kant veel verder dan mijn dochter en aan de andere kant is hij ook best nog heel onvolwassen. Als hij een principe inneemt, dan wijkt hij daar niet van af. Als hij langskomt, zie ik mijn dochter opbloeien, en dat wil haar dan ook weer niet ontnemen.

Wat zou ik kunnen doen in deze situatie?
Afspreken dat hij een keer per week mag komen eten?? Vroeger waren er bij ons ook zulke regels.



Wat vind je van de relatie zelf?? Je zegt dat het een aardige jongen is, maar dat gevoel krijg ik niet...
Alle reacties Link kopieren
Ik snap inderdaad niet waarom ze niet gaat werken als ze toch niet naar school gaat en verder niks doet. Ze doet dus lekker niks en woont voor noppes bij jou?

Dat hij steeds langskomt en dat dit geld kost betreffende eten snap ik. Je kunt hier inderdaad het beste wat van zeggen. Ze kunnen toch ook naar zijn huis gaan, ook al woont hij bij zijn ouders?



Heb het idee, dat zowel je dochter als je schoonzoon over je heen lopen. Ik zou ze hier zeker op aanspreken.
Alle reacties Link kopieren
Wat is het dilemma?

Dat hij 33 is?

Dat hij wijn mee neemt bij het eten?

Dat hij het beter denkt te weten mbt je dochter?



Wat vind je dochter ervan?
Alle reacties Link kopieren
Als ik jou was zou ik in elk geval even bij m aankaarten dat zijn mee eten extra kosten meebrengt, en dat je met een fles wijn de booschappen niet kan gaan betalen bij de super. Jouw dochter denkt wel erg makkelijk over een extra mond te voeden overigens. Heeft zij wel enig idee hoe een volwassen leven eruit ziet, met rekeningen en boodschappen en zo?
Ze is 19 en woont nog thuis he... Denk niet dat ze weet wat boodschappen kosten. Is niet heel vreemd... Maar die schoonzoon zou dit wel moeten snappen... Hoop ik..
Alle reacties Link kopieren
Ik moest bij mijn vader thuis vanaf mijn 12e al de boodschappen halen. Dus dat het geld kost en hoeveel dat wist ik al in elk geval, ook al betaalde hij het. Een extra mond kost wel degelijk wat.
Alle reacties Link kopieren
Dank voor jullie snelle rectie's! @ MEFunny,

Ja, je hebt gelijk, het is niet één maar drie dilemma's,

- het leeftijdsverschil -aan de ene kant wat is leeftijd, aan de andere kant brengt het toch problemen met zich mee, boze ex, kind etc-

- De wijn bij het eten..., mijn dochter zit aan de medicijnen, ik wil minderen, hij bindt de kat dus op het spek...

- Het beter weten..., dat stoort me eigenlijk nog het meest, hij kent haar niet zo goed als ik en ik vind dat hij zich met iets bemoeit waar hij te weinig van weet, dit is namelijk al vijf jaar zo met mijn dochter.



Mijn dochter vindt dat ik me veel te druk maak om niets.



En ja, ik ga idd met ze praten, maar ik vind het moeilijk, want ze zijn beiden nog zo onvolwassen dat zij het gelijk gaan invullen dat hij niet welkom is. Bij zijn ouders kunnen ze niet terecht omdat zijn vader hier ook niet achter staat.
Alle reacties Link kopieren
Hoe lang is dat al zo dat je dochter thuis zit niets te doen?

En waarom gaat zij nooit eens naar zijn ouders?
Alle reacties Link kopieren
Uhm volgens mij gaat het er vooral om dat je zelf grenzen stelt in je huis. Zij zijn beide volwassen dus lekker laten schuiven. Hoe meer je voor je dochter zaken probeert op te lossen, hoe meer onvolwassen zij zich zullen gedragen.



Gewoon met je dochter afspreken dat hij 1 of 2 x per week mag komen eten. Bedanken voor de wijn en aangeven, we bewaren de fles voor het weekend....gewoon e.a. op een elegante manier oplossen. Je bent tenslotte nog steeds baas in je eigen huis.



Laat je dochter kostgeld betalen (een klein bedrag). Geef aan dat zij verantwoordelijk is hoe zij dit betaald (en dat het verder jouw probleem niet is), dit spoort haar wellicht aan om een baantje te vinden, dan is zij ook meteen verzekerd.

Als zij een staat is om een volwassen relatie aan te gaan met een ouder iemand, dan is het blijkbaar tijd om haar als een volwassen te behandelen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
De wijn geeft hij niet aan mij, die doet hij eerst in de vriezer en daarna maakt hij hem zelf open en drinkt hem op, soms met mijn dochter, soms in zijn eentje. Ik "krijg" alleen een glaasje als ik er specifiek om vraag. Hij is erg vrij om het maar zo te zeggen, en dit gaat hier dus niet zozeer meer om het wijn gebeuren, maar ik realiseer me nu ik dit schrijf, dat hij gewoon echt net doet of hij thuis is en ik weet niet of ik dit nu wel zo fijn vind. Pffff, dit topic zet me nu écht aan het denken.
Toen mijn vriend voor de helft van de week zo'n beetje bij mij kwam wonen, en bij mijn ouders waar ik toen tijdelijk woonde, betaalde hij gewoon kostgeld. Dat vonden wij allen de normaalste zaak van de wereld. Dus je kan die jongen kostgeld vragen.



Is je dochter depressief of denk je dat ze depressief is. Ik kan het net beoordelen op basis van je posten hier op het forum, maar soms worden kinderen ook te zacht aangepakt door ouders om bijvoorbeeld ruzie te vermijden. Je dochter is 19, daar mag je best wat verantwoording van verwachten. Dus stel grenzen, echt dat begrijpt ze wel. Je zult nu even ruzie krijgen en misschien wordt het er tijdelijke niet gezelliger van, op termijn heeft dit meestal wel een positief effect. Ze heeft echt een leeftijd waarop ze zelf ook een bijdrage kan leveren. Van op de bank hangen wordt je echt niet beter, ook niet als je depressief bent. Wel kost het dan meer moeite om in actie te komen.
Alle reacties Link kopieren
Uhm dus hij bepaalt wat de regels zijn in jouw huis, begrijp ik....

Het is toch jouw vriezer, jouw eten, jouw huis.......de beste man is een beetje een uitvreter (woont bij zijn ouders, je dochter is daar niet welkom, leuke mensen)



Hij drinkt in zijn eentje een hele fles wijn leeg op de doordeweekse avond en je vindt dat geen issue?



Wat heb jezelf bedacht als oplossing?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
ik zou ze allebei de deur uitzetten , phff wat een gedoe.
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
Het is jouw huis met jouw regels.

Tenzij er een regeling komt voor de kosten, max 2 keer per week blijven eten/slapen en geen wijn meer bij het eten.



Misschien vindt jouw dochter/haar vriend/sommige mensen dat hier flauw, maar het is jouw huis en jouw eten.

Als ze het er niet mee eens zijn kan dochter op kamers of vriendlief een goedkoop flatje zoeken en het huis van zijn ouders weer uit.
Ergens heeft die vriend wel een beetje gelijk. Een depressie kan wel degelijk overgaan of minder worden door te gaan werken en daardoor in een ritme te komen, geld te gaan verdienen en het gevoel te krijgen weer nuttig te zijn.



Verder kan hij best iets bijdragen als jullie financieel zo krap zitten. Weet hij dat je eigenlijk niet op die wijn zit te wachten?
Ik zou ook depressief worden als ik 19 was, nog nooit gewerkt, doelloos thuis hang en een moeder die geen enkele richtlijn of grens stelt..



Waarom bepaal jij niet hoe het gaat in jouw huis? En waarom sta je in godsnaam toe dat een 33 jarige MAN die zuipt bij jou dochter slaapt in jouw huis, dat is toch geen gezonde situatie?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk ook idd dat jij grenzen moet gaan stellen.

Ook aan je dochter.

Kom op zeg 19 jaar,niet werken of naar school gaan en de situatie met haar is al 5 jaar zo?

Hup schop onder haar kont en een baantje zoeken al is het maar voor een paar uurtjes per week.

Wat betreft die vriend,daar mag je ook best grenzen aan stellen.

Als jij bijvoorbeeld 2 x per week genoeg vind dat hebben ze het daar maar mee te doen en als ze dat niet bevalt gaat hij met zijn goede baan maar een huis zoeken.!
Alle reacties Link kopieren
ik vind iemand van 33 die een goeie baan heeft en dan weer bij zijn ouders intrekt ook een lapzwans.
wij slapen nooit.
Je bent veel te soft. Het is jouw huis, jij bepaalt. En je dochter gaat naar een psychiater, wat zegt die over haar toestand? Je denkt dat ze depressief is, is dat ook zo?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk zeker dat je dit zou moeten aankaarten, maar ik snap ook dat het moeilijk en confronterend is. Je bent volgens mij veel te lief, en zowel je dochter als haar vriend maken daar (enigszins, zeg ik voorzichtig) misbruik van.

Wil je zo doorgaan?

Wat vind jij er zelf van, dat je dochter op 19-jarige leeftijd helemaal niets doet?



Kortom: dat zorgen voor jezelf, wat je zelf al noemt (minderen met drinken) mag je nog iets/veel meer gaan uitbreiden. Succes!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
Alle reacties Link kopieren
Geen grenzen stellen, ja, klopt, dat is iets wat ik doe, ik vind het altijd moeilijk grenzen te stellen, en dat is ook waar hem bij mij de schoen wringt. Ik doe er eigenlijk niemand een plezier mee, ben veel te "makkelijk" en vaak gebeurd het dan dat opeens de bom barst en niemand me begrijpt. Ik ben me bewust van mijn eigen aandeel, en zelfs op mijn leeftijd nog op zoek naar bevestiging dat dit eigenlijk geen goede zaak is. Ik ben erg blij met de reactie's en ga snel met ze in gesprek. Bedankt allemaal.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte ermee Lourah.
Alle reacties Link kopieren
.
it's a big club and you ain't in it
inderdaad gewoon regels stellen. Ga met zijn drieen rond de tafel en leg de situatie voor. En je dan niet onder tafel laten lullen door hun twee. Spreek af dat Vriend van dochter 2x per week mag komen eten en eventueel een keer extra in het weekend., dat je niet wilt dat er door de week gedronken wordt in huis.



Je dochter : dat is een ander verhaal: heeft ze een uitkering? of heeft ze daar geen recht op? Dan een baantje zoeken. Nu is jouw huis een hotel en voor hotels moet tegenwoordig ook betaald worden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven