Kinderen
alle pijlers
Mishandeling
zaterdag 28 juli 2012 om 17:04
Ik moet even mijn hart luchten.
Ik ben er beroerd van.
Vanochtend sta ik op de markt, ik zal duidelijk zijn, eigenlijk hoop ik op herkenning.
Van omstanders, de moeder van het kind misschien?
Er stond een vader bij de broodkraam, met twee kinderen, jongens, ik schat zo ongeveer van 11 en 13 jaar.
De vader, een lange, pezige, gebruinde vent, mager en scherp gezicht, kort grijzig haar en een pet op. Iets grote, afstaande oren.
De jongens, allebei kort donker haar. De jongste nog een beetje kinder model, de oudste had al een groeispurt achter de rug, lange armen en benen, hoekiger.
De jongste stond vlakbij zijn vader, de oudste er iets vandaan.
Opeens begon de vader met stemverheffing te praten.
'Je doet het jezelf aan, moet je jezelf eens zien staan, als een zoutzak, niks moe. Die houding, die houding, het is helemaal niks en je moet eens een keer normaal gaan staan. Hup schouders naar achteren, en borst vooruit!'
Het was gericht tot de oudste van de jongens.
Het joch stond er inderdaad wat ongelukkig bij.
De toon waarop het gezegd werd was minderwaardig en kleinerend, en het was echt harder dan nodig, het gaf mij het gevoel van 'de vader die eens even laat horen dat hij wel weet hoe het moet'.
En daar bleef het niet bij, hij bleef doorgaan, steeds hetzelfde herhalen, op luide toon, en toen het even stil was keek het onderwerp van die retirade even naar zijn broertje, die veelzeggend terug naar hem keek, even hulpeloos, hij vond het rot voor hem, maar wist niet goed wat te doen. Er was dusdanig oogcontact tussen de jongens dat ik daaruit las dat dit niet een eenmalig iets was.
Er stond een stapel kratten met koopwaar, de jongens waar het om ging zette zijn handen op de kratten, steunde daarop en boog zijn hoofd.
....'Zie je nou? Daar sta je weer, sta je weer te hangen, hé? Wat zeg je? Moe? Dat heb ik al gezegd. Dat heb je zelf in de hand. Het is je hóuding, je hóuding. Dat inmekaar gedoken ruggetje, als je nou eens een keer rechtop gaat staan, je hoofd omhoog en je schouders recht, dan heb je geen last van moeheid en (en daar komtie) dan ben je ook gelijk van dat zogenaamde minderwaardigheidscomplex af. Ga jij maar even niet meer hier staan, maar dáár. Hij wees naar de muur tegenover de marktplaats. Gewoon rechtop tegen die muur.
De jongen deed het. En ging als een geslagen hond naar de plaats die zijn vader hem wees.
Ik wilde wat doen. Maar wat kon ik doen? Ik heb gedacht ik moet dit melden. Maar ik weet wel waar, maar ik weet niet wie die vader is, ik ken het kind niet. Ik was klaar met mijn boodschap aan de kraam maar wilde niet weg, ik wilde dit volgen. Wie weet kwamen ze iemand tegen, die ze de kenden, die ik toevallig ook kende.
Vragen aan de marktkoopman of die man hier vaker kwam, maar die had er zelf bijgestaan en net gedaan of het de normaalste zaak van de wereld was, terwijl hij zelfs met zijn 'anders nog iets meneer' moest wachten omdat zijn klant met zijn rug naar hem toe zijn zoon stond te vernederen!
Ik ben even doorgelopen en heb gewacht.
Ze hadden alledrie een broodje en gingen die naast een marktkraam op een muurtje zitten opeten. Tenminste, de vader en zijn jongste kind, de oudste zat naast zijn broertje aan de buitenkant, en plukte met een sip wit gezichtje aan zijn broodje.
Ik dacht, kon ik hem maar een briefje in zijn hand duwen met mijn telefoonnummer, voor als het te erg werd, dat hij me kon bellen, maar dat was niet mogelijk want pa zat er bovenop, en ergens leek het me ook gewoon niet reëel.
Er iets van zeggen was uitgesloten, want ik denk dat het kind het er dan nog meer van langs zou hebben gekregen.
Het zag er zo naar uit, het ongelukkige straalde van het hele wezen af, gebogen hoofd, zo'n lange puber, in-wit gezicht.
Ik ben nu thuis, maar het laat me niet los.
Misschien denk ik te ver door, maar ik kreeg de indruk dat de jongens wellicht voor de vakantie bij hun vader verblijven, en dat het kind waar het omgaat volgens de moeder dan last heeft van minderwaardigheidsgevoelens.
En daar maakte de vader nu wel eens even korte metten mee.
Ik voel me niet tekortgeschoten in wat ik had kunnen of moeten doen, want dat was niet mogelijk.
Ik spreek namelijk uit (soortgelijke) ervaring, het kon dus echt niet, of het kon niet omdat ik dat niet kon - sorry als dit erg onduidelijk is.
Het erge is dat ik zag dat anderen het ook zagen maar het bewust negeerden.
Maar dat ik nou nog steeds aan dat joch moet denken, daar heeft hij ook niks aan.
Het zit me dwars.
Ik ben er beroerd van.
Vanochtend sta ik op de markt, ik zal duidelijk zijn, eigenlijk hoop ik op herkenning.
Van omstanders, de moeder van het kind misschien?
Er stond een vader bij de broodkraam, met twee kinderen, jongens, ik schat zo ongeveer van 11 en 13 jaar.
De vader, een lange, pezige, gebruinde vent, mager en scherp gezicht, kort grijzig haar en een pet op. Iets grote, afstaande oren.
De jongens, allebei kort donker haar. De jongste nog een beetje kinder model, de oudste had al een groeispurt achter de rug, lange armen en benen, hoekiger.
De jongste stond vlakbij zijn vader, de oudste er iets vandaan.
Opeens begon de vader met stemverheffing te praten.
'Je doet het jezelf aan, moet je jezelf eens zien staan, als een zoutzak, niks moe. Die houding, die houding, het is helemaal niks en je moet eens een keer normaal gaan staan. Hup schouders naar achteren, en borst vooruit!'
Het was gericht tot de oudste van de jongens.
Het joch stond er inderdaad wat ongelukkig bij.
De toon waarop het gezegd werd was minderwaardig en kleinerend, en het was echt harder dan nodig, het gaf mij het gevoel van 'de vader die eens even laat horen dat hij wel weet hoe het moet'.
En daar bleef het niet bij, hij bleef doorgaan, steeds hetzelfde herhalen, op luide toon, en toen het even stil was keek het onderwerp van die retirade even naar zijn broertje, die veelzeggend terug naar hem keek, even hulpeloos, hij vond het rot voor hem, maar wist niet goed wat te doen. Er was dusdanig oogcontact tussen de jongens dat ik daaruit las dat dit niet een eenmalig iets was.
Er stond een stapel kratten met koopwaar, de jongens waar het om ging zette zijn handen op de kratten, steunde daarop en boog zijn hoofd.
....'Zie je nou? Daar sta je weer, sta je weer te hangen, hé? Wat zeg je? Moe? Dat heb ik al gezegd. Dat heb je zelf in de hand. Het is je hóuding, je hóuding. Dat inmekaar gedoken ruggetje, als je nou eens een keer rechtop gaat staan, je hoofd omhoog en je schouders recht, dan heb je geen last van moeheid en (en daar komtie) dan ben je ook gelijk van dat zogenaamde minderwaardigheidscomplex af. Ga jij maar even niet meer hier staan, maar dáár. Hij wees naar de muur tegenover de marktplaats. Gewoon rechtop tegen die muur.
De jongen deed het. En ging als een geslagen hond naar de plaats die zijn vader hem wees.
Ik wilde wat doen. Maar wat kon ik doen? Ik heb gedacht ik moet dit melden. Maar ik weet wel waar, maar ik weet niet wie die vader is, ik ken het kind niet. Ik was klaar met mijn boodschap aan de kraam maar wilde niet weg, ik wilde dit volgen. Wie weet kwamen ze iemand tegen, die ze de kenden, die ik toevallig ook kende.
Vragen aan de marktkoopman of die man hier vaker kwam, maar die had er zelf bijgestaan en net gedaan of het de normaalste zaak van de wereld was, terwijl hij zelfs met zijn 'anders nog iets meneer' moest wachten omdat zijn klant met zijn rug naar hem toe zijn zoon stond te vernederen!
Ik ben even doorgelopen en heb gewacht.
Ze hadden alledrie een broodje en gingen die naast een marktkraam op een muurtje zitten opeten. Tenminste, de vader en zijn jongste kind, de oudste zat naast zijn broertje aan de buitenkant, en plukte met een sip wit gezichtje aan zijn broodje.
Ik dacht, kon ik hem maar een briefje in zijn hand duwen met mijn telefoonnummer, voor als het te erg werd, dat hij me kon bellen, maar dat was niet mogelijk want pa zat er bovenop, en ergens leek het me ook gewoon niet reëel.
Er iets van zeggen was uitgesloten, want ik denk dat het kind het er dan nog meer van langs zou hebben gekregen.
Het zag er zo naar uit, het ongelukkige straalde van het hele wezen af, gebogen hoofd, zo'n lange puber, in-wit gezicht.
Ik ben nu thuis, maar het laat me niet los.
Misschien denk ik te ver door, maar ik kreeg de indruk dat de jongens wellicht voor de vakantie bij hun vader verblijven, en dat het kind waar het omgaat volgens de moeder dan last heeft van minderwaardigheidsgevoelens.
En daar maakte de vader nu wel eens even korte metten mee.
Ik voel me niet tekortgeschoten in wat ik had kunnen of moeten doen, want dat was niet mogelijk.
Ik spreek namelijk uit (soortgelijke) ervaring, het kon dus echt niet, of het kon niet omdat ik dat niet kon - sorry als dit erg onduidelijk is.
Het erge is dat ik zag dat anderen het ook zagen maar het bewust negeerden.
Maar dat ik nou nog steeds aan dat joch moet denken, daar heeft hij ook niks aan.
Het zit me dwars.
zaterdag 28 juli 2012 om 18:56
quote:dubiootje schreef op 28 juli 2012 @ 18:44:
Wat zou je doen als de moeder of iemand anders dit herkende?
Mijn zorgen uitspreken.
En misschien blijkt dan inderdaad dat er mensen zijn die het hier, doordat ze objectiever zijn, beter inschatten dan dat ik dat dan zou hebben gedaan, en is er niets meer aan de hand dan een vader die een keer tactloos tegen een van zijn zoons is.
Dan is het geen dagelijks terugkomend iets en heb ik het verkeerd dat het kind er diepongelukkig uitzag.
En zou het wél zo zijn, dan kan het misschien gestopt worden.
Wat zou je doen als de moeder of iemand anders dit herkende?
Mijn zorgen uitspreken.
En misschien blijkt dan inderdaad dat er mensen zijn die het hier, doordat ze objectiever zijn, beter inschatten dan dat ik dat dan zou hebben gedaan, en is er niets meer aan de hand dan een vader die een keer tactloos tegen een van zijn zoons is.
Dan is het geen dagelijks terugkomend iets en heb ik het verkeerd dat het kind er diepongelukkig uitzag.
En zou het wél zo zijn, dan kan het misschien gestopt worden.
zaterdag 28 juli 2012 om 18:59
quote:norahdubois schreef op 28 juli 2012 @ 18:13:
Misschien dan geen mishandeling, maar ik vind het wél vernedering en als het corrigeren is, dan is het een gemene manier van corrigeren. Stel je eens voor dat er altijd zo tegen je gepraat werd? Naar mijn mening is zoiets ook niet effectief. Het enige dat je bereikt is dat je kind zich volkomen vernederd voelt.Vernedering is ook een vorm van (geestelijke) mishandeling.
Misschien dan geen mishandeling, maar ik vind het wél vernedering en als het corrigeren is, dan is het een gemene manier van corrigeren. Stel je eens voor dat er altijd zo tegen je gepraat werd? Naar mijn mening is zoiets ook niet effectief. Het enige dat je bereikt is dat je kind zich volkomen vernederd voelt.Vernedering is ook een vorm van (geestelijke) mishandeling.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:02
quote:alinea schreef op 28 juli 2012 @ 18:39:
Van de week zag ik een moeder die tegen haar kind zei.. Als je stom doet dan bindt ik je aan een paal vast en dan wordt je ontvoerd door een hele enge man en dan zie je mama nooit meer terug.. En dat soort dingen heb ik vaker gehoord en dat in het openbaar, ik vraag me dan af hoe ze thuis tegen zo'n kind praten.Er zijn dus echt meer mensen die dat soort taal uitkramen tegen hun kinderen?! Blegh. Vorige week namelijk ook gehoord, tegen kinderen in de buurt (lekker weer, kinderen in bad in de tuin): "als je nou niet ophoudt verzuip ik je!" en "nu kappen ander draai ik je de nek om, ik zweer het je!".
Van de week zag ik een moeder die tegen haar kind zei.. Als je stom doet dan bindt ik je aan een paal vast en dan wordt je ontvoerd door een hele enge man en dan zie je mama nooit meer terug.. En dat soort dingen heb ik vaker gehoord en dat in het openbaar, ik vraag me dan af hoe ze thuis tegen zo'n kind praten.Er zijn dus echt meer mensen die dat soort taal uitkramen tegen hun kinderen?! Blegh. Vorige week namelijk ook gehoord, tegen kinderen in de buurt (lekker weer, kinderen in bad in de tuin): "als je nou niet ophoudt verzuip ik je!" en "nu kappen ander draai ik je de nek om, ik zweer het je!".
zaterdag 28 juli 2012 om 19:10
Perel, ik vind dat je nogal wat conclusies trekt. Je hebt een klein stukje meegekregen van de dag, een stukje waarin de vader de zoon op een niet-subtiele manier op zijn houding wees. Nette bewoording? Waarschijnlijk niet. Maar de conclusie trekken dat 't joch mishandeld wordt gaat me toch echt wat te ver.
Daarnaast, je moppert op 'omstanders die niets deden', maar zelf heb je ook je mond gehouden. Waarom mopper je op anderen, als je zelf hetzelfde gedrag laat zien?
Daarnaast, je moppert op 'omstanders die niets deden', maar zelf heb je ook je mond gehouden. Waarom mopper je op anderen, als je zelf hetzelfde gedrag laat zien?
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
zaterdag 28 juli 2012 om 19:16
Vind het trouwens best wel erg om te lezen hoeveel mensen dit wegschuiven als zijnde een incident, of reacties dat het kind het er wel naar gemaakt zou hebben.
Het gemak waarmee hier wordt omgedraaid of genegeerd wat er daadwerkelijk gebeurde, ongelooflijk.
En al zou het een incident zijn, dan nog is het onaanvaardbaar.
Het gemak waarmee hier wordt omgedraaid of genegeerd wat er daadwerkelijk gebeurde, ongelooflijk.
En al zou het een incident zijn, dan nog is het onaanvaardbaar.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:31
quote:Gamayun schreef op 28 juli 2012 @ 19:10:
Perel, ik vind dat je nogal wat conclusies trekt. Je hebt een klein stukje meegekregen van de dag, een stukje waarin de vader de zoon op een niet-subtiele manier op zijn houding wees. Nette bewoording? Waarschijnlijk niet. Maar de conclusie trekken dat 't joch mishandeld wordt gaat me toch echt wat te ver.
Daarnaast, je moppert op 'omstanders die niets deden', maar zelf heb je ook je mond gehouden. Waarom mopper je op anderen, als je zelf hetzelfde gedrag laat zien?
En Dubiootje ook:
Ik heb volgens mij om de vijf posts deze vraag gekregen en beantwoord.
Perel, ik vind dat je nogal wat conclusies trekt. Je hebt een klein stukje meegekregen van de dag, een stukje waarin de vader de zoon op een niet-subtiele manier op zijn houding wees. Nette bewoording? Waarschijnlijk niet. Maar de conclusie trekken dat 't joch mishandeld wordt gaat me toch echt wat te ver.
Daarnaast, je moppert op 'omstanders die niets deden', maar zelf heb je ook je mond gehouden. Waarom mopper je op anderen, als je zelf hetzelfde gedrag laat zien?
En Dubiootje ook:
Ik heb volgens mij om de vijf posts deze vraag gekregen en beantwoord.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:35
O ja, hier staat het:quote:Ik denk dat ik die jongen er niet mee geholpen zou hebben, die zou zich denk ik nóg kleiner hebben gevoeld, en als mijn idee over die vader juist is, zou hij het waarschijnlijk nog meer hebben moeten bezuren.En het alternatief is dan... een topic op het Vivaforum openen met signalement van de betrokkenen in de hoop dat de moeder of een andere bekende hen herkent. En dan?
Ga in therapie!
zaterdag 28 juli 2012 om 19:38
zaterdag 28 juli 2012 om 19:40
quote:dubiootje schreef op 28 juli 2012 @ 19:35:
O ja, hier staat het:
[...]
En het alternatief is dan... een topic op het Vivaforum openen met signalement van de betrokkenen in de hoop dat de moeder of een andere bekende hen herkent. En dan?
Het topic is niet geopend met het doel om zo betrokkenen te vinden, maar om te uiten wat me dwars zit door wat ik vanochtend heb gezien en gehoord.
Mocht er herkenning zijn, dan zou daardoor misschien toch iets in werking kunnen worden gezet.
Dat dus.
O ja, hier staat het:
[...]
En het alternatief is dan... een topic op het Vivaforum openen met signalement van de betrokkenen in de hoop dat de moeder of een andere bekende hen herkent. En dan?
Het topic is niet geopend met het doel om zo betrokkenen te vinden, maar om te uiten wat me dwars zit door wat ik vanochtend heb gezien en gehoord.
Mocht er herkenning zijn, dan zou daardoor misschien toch iets in werking kunnen worden gezet.
Dat dus.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:44
Wat wil je dan in werking zetten? Hoe is het anders als de moeder of iemand anders de vader confronteert met het verhaal (er heeft een vreemde vrouw gebeld die jullie gezien heeft op de markt en zich zorgen maakt) dan dat jij rechtstreeks iets had gezegd? Hoe dan ook kan zoon erop worden afgerekend. Of wilde je er dan een instantie bij halen?
Ga in therapie!
zaterdag 28 juli 2012 om 19:47
Dit is zeker mishandeling en staat ook zo als voorbeeld omschreven op sites tegen kindermishandeling.
Als je zou weten wie dit was dan had je het AMK kunnen bellen om een melding te doen. Zonder persoonsgegevens moet het via de politie die de betrokken personen kan opsporen. De politie doet dan ook melding bij het AMK. Ik zou dat zelf pas doen als de ouder ook fysiek gewelddadig is maar eigenlijk zou het ook al bij psychische mishandeling (wat dit is) moeten kunnen.
De man aanspreken lijkt mij lastig maar je kan het proberen. Je krijgt waarschijnlijk een grote bek of erger terug of hij houdt zich in tegen jou en reageert zijn frustratie later af op het kind. Dit soort mensen zijn niet voor rede vatbaar anders gedroegen ze zich niet zo tegen hun kinderen.
Er zijn heel veel ouders die hun kinderen mishandelen. Ik heb het op dit forum zelfs vaak geadviseerd zien worden. Te bizar gewoon. Schokkend ook dat zoveel mensen het gedrag van deze vader niet als mishandeling herkennen.
Als je zou weten wie dit was dan had je het AMK kunnen bellen om een melding te doen. Zonder persoonsgegevens moet het via de politie die de betrokken personen kan opsporen. De politie doet dan ook melding bij het AMK. Ik zou dat zelf pas doen als de ouder ook fysiek gewelddadig is maar eigenlijk zou het ook al bij psychische mishandeling (wat dit is) moeten kunnen.
De man aanspreken lijkt mij lastig maar je kan het proberen. Je krijgt waarschijnlijk een grote bek of erger terug of hij houdt zich in tegen jou en reageert zijn frustratie later af op het kind. Dit soort mensen zijn niet voor rede vatbaar anders gedroegen ze zich niet zo tegen hun kinderen.
Er zijn heel veel ouders die hun kinderen mishandelen. Ik heb het op dit forum zelfs vaak geadviseerd zien worden. Te bizar gewoon. Schokkend ook dat zoveel mensen het gedrag van deze vader niet als mishandeling herkennen.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:50
quote:dubiootje schreef op 28 juli 2012 @ 19:38:
Wat bedoel je hiermee, Perel?
Ik voel me niet tekortgeschoten in wat ik had kunnen of moeten doen, want dat was niet mogelijk.
Ik spreek namelijk uit (soortgelijke) ervaring, het kon dus echt niet, of het kon niet omdat ik dat niet kon - sorry als dit erg onduidelijk is.
***
Met dit in mijn gedachten, vroeg ik me af of het verstandig was iets te doen, en heb ervoor gekozen niets te doen.
Wat bedoel je hiermee, Perel?
Ik voel me niet tekortgeschoten in wat ik had kunnen of moeten doen, want dat was niet mogelijk.
Ik spreek namelijk uit (soortgelijke) ervaring, het kon dus echt niet, of het kon niet omdat ik dat niet kon - sorry als dit erg onduidelijk is.
***
Met dit in mijn gedachten, vroeg ik me af of het verstandig was iets te doen, en heb ervoor gekozen niets te doen.
zaterdag 28 juli 2012 om 19:57
quote:meerdies schreef op 28 juli 2012 @ 19:47:
Schokkend ook dat zoveel mensen het gedrag van deze vader niet als mishandeling herkennen.
Wat is er dan mishandelend aan? Serieuze vraag!
En dan ga ik er van uit dat het om 'n incidenteel voorval gaat. Als het dagelijkse kost is, ben ik het met je eens dat het mishandeling zóu kunnen zijn. Maar 'n incidenteel voorval waarbij vader het ontbreekt aan tact en goed humeur, dat zie ik niet als mishandeling.
Schokkend ook dat zoveel mensen het gedrag van deze vader niet als mishandeling herkennen.
Wat is er dan mishandelend aan? Serieuze vraag!
En dan ga ik er van uit dat het om 'n incidenteel voorval gaat. Als het dagelijkse kost is, ben ik het met je eens dat het mishandeling zóu kunnen zijn. Maar 'n incidenteel voorval waarbij vader het ontbreekt aan tact en goed humeur, dat zie ik niet als mishandeling.
zaterdag 28 juli 2012 om 20:00
quote:dubiootje schreef op 28 juli 2012 @ 19:55:
Werd jij geestelijk mishandeld als kind, Perel?
Ik heb er moeite mee om het zo te noemen.
Maar de reclamespots die er zijn over mishandeling die je niet lichamelijk ziet, daarvan is er een bij waar ik het kind had kunnen zijn.
Het was niet structureel, maar kwam wel voor.
Werd jij geestelijk mishandeld als kind, Perel?
Ik heb er moeite mee om het zo te noemen.
Maar de reclamespots die er zijn over mishandeling die je niet lichamelijk ziet, daarvan is er een bij waar ik het kind had kunnen zijn.
Het was niet structureel, maar kwam wel voor.
zaterdag 28 juli 2012 om 20:04
Kinderen zijn letterlijk voor hun overleving afhankelijk van hun ouders. Er zijn maar 2 soorten reacties mogelijk op het gedrag van deze vader. Of het kind komt in verzet en wordt lastig. Of het kind buigt zijn hoofd en voegt zich naar de grillen van de ouder. De eerste gaat het conflict aan en de tweede vermijdt het maar beiden worden gebroken en zijn voor het leven getekend. Ik kan me goed voorstellen dat als je getuige bent van een dergelijk leed dat je dat niet loslaat.
zaterdag 28 juli 2012 om 20:06