Relaties
alle pijlers
De collega
maandag 6 augustus 2012 om 10:40
Ik heb een fantastische collega die ik de laatste maanden beter heb leren kennen. We gaan regelmatig samen uit en we zijn steeds de laatsten die buiten gaan
Ik zit zelf in een relatie maar die zit lang niet meer snor, steeds hoogoplopende discussies over kinderen die hij niet wil en ik zeker wel. We zitten al lang niet meer op dezelfde golflengte. Mijn collega heeft een schat van een dochter en is single.
Laatst had ik weer maar eens ruzie thuis en het viel mijn collega op dat ik niet lekker in m'n vel zat. 's Avonds belde hij me op om te vragen wat er mis was maar aangezien ik thuis was kon ik dat moeilijk vertellen. We hebben toen bij hem thuis afgesproken.
Ik ging bij hem langs met een flesje wijn en we hebben uren gepraat over allerlei dingen (nooit gedacht dat ie ook serieus kon zijn). We hadden een fantastische avond en sindsdien genieten we ook van elkaars gezelschap als we nog maar een beetje bij mekaar in de buurt zijn.
Laatst moest hij vlak bij me thuis zijn voor 'n demonstratie en had me gevraagd of ik langskwam, ik heb uiteraard niet getwijfeld en ben naar hem toe geweest. Zijn dochter was er ook en heb me er de hele tijd mee bezig gehouden, was een zalig gevoel. En hij steeds naar me kijken, onopvallend lachen, knipogen of denken dat ik het niet zag als hij me aan het aanstaren was.
Onbewust heb ik hetzelfde gedaan en heb hem echt opgenomen en begin steeds meer en meer te beseffen dat we veel gemeen hebben en misschien wel the perfect match zouden kunnen zijn.
Als ik hem zie krijg ik vlinders en je voelt dat er een aangename spanning hangt tussen ons. Hij raakt me soms ook "toevallig" aan of streelt soms langs m'n arm. Iets wat me steeds een fantastisch gevoel geeft.
Toch vraag ik me af wat ik hiermee doe. Langs de ene kant wil ik het ongelooflijk graag, langs de andere kant probeer ik het tegen te houden. Ik heb een vriend en je bent en blijft collega's... Hoewel we elkaar op het werk eigenlijk nooit zien aangezien ik binnendienst ben en hij buitendienst. De klik is er, ook met zijn dochter klikt het prima. Hij vraagt me om nog eens af te spreken maar ik ben bang dat ik me dan niet zal kunnen inhouden en denk dat dit wederzijds is. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik weet wel dat ik zulke gevoelens NOOIT voor mijn vriend heb gehad en dat het lang geleden is dat iemand me zo van m'n stuk kon brengen.
Wat moet ik doen als we weer afspreken? Pfffff! Ik moest dit gewoon even kwijt!
Ik zit zelf in een relatie maar die zit lang niet meer snor, steeds hoogoplopende discussies over kinderen die hij niet wil en ik zeker wel. We zitten al lang niet meer op dezelfde golflengte. Mijn collega heeft een schat van een dochter en is single.
Laatst had ik weer maar eens ruzie thuis en het viel mijn collega op dat ik niet lekker in m'n vel zat. 's Avonds belde hij me op om te vragen wat er mis was maar aangezien ik thuis was kon ik dat moeilijk vertellen. We hebben toen bij hem thuis afgesproken.
Ik ging bij hem langs met een flesje wijn en we hebben uren gepraat over allerlei dingen (nooit gedacht dat ie ook serieus kon zijn). We hadden een fantastische avond en sindsdien genieten we ook van elkaars gezelschap als we nog maar een beetje bij mekaar in de buurt zijn.
Laatst moest hij vlak bij me thuis zijn voor 'n demonstratie en had me gevraagd of ik langskwam, ik heb uiteraard niet getwijfeld en ben naar hem toe geweest. Zijn dochter was er ook en heb me er de hele tijd mee bezig gehouden, was een zalig gevoel. En hij steeds naar me kijken, onopvallend lachen, knipogen of denken dat ik het niet zag als hij me aan het aanstaren was.
Onbewust heb ik hetzelfde gedaan en heb hem echt opgenomen en begin steeds meer en meer te beseffen dat we veel gemeen hebben en misschien wel the perfect match zouden kunnen zijn.
Als ik hem zie krijg ik vlinders en je voelt dat er een aangename spanning hangt tussen ons. Hij raakt me soms ook "toevallig" aan of streelt soms langs m'n arm. Iets wat me steeds een fantastisch gevoel geeft.
Toch vraag ik me af wat ik hiermee doe. Langs de ene kant wil ik het ongelooflijk graag, langs de andere kant probeer ik het tegen te houden. Ik heb een vriend en je bent en blijft collega's... Hoewel we elkaar op het werk eigenlijk nooit zien aangezien ik binnendienst ben en hij buitendienst. De klik is er, ook met zijn dochter klikt het prima. Hij vraagt me om nog eens af te spreken maar ik ben bang dat ik me dan niet zal kunnen inhouden en denk dat dit wederzijds is. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik weet wel dat ik zulke gevoelens NOOIT voor mijn vriend heb gehad en dat het lang geleden is dat iemand me zo van m'n stuk kon brengen.
Wat moet ik doen als we weer afspreken? Pfffff! Ik moest dit gewoon even kwijt!
maandag 6 augustus 2012 om 10:43
maandag 6 augustus 2012 om 10:44
maandag 6 augustus 2012 om 10:58
Als je nou eens begint met de juiste volgorde te hanteren. Eerst je huidige relatie beeindigen, gezien je constant ruzie hebt over het feit dat jij wel en hij geen kinderen wilt. Hier zal je nooit een compromis in vinden, dus waarom bij elkaar blijven?
Daarna zou je RUSTIG kunnen kijken óf er uberhaupt een klik is tussen jou en je collega of dat je voor hem niet meer dan een fling bent.
Snap sowieso niet dat je nog in je huidige relatie zit als je zo vaak ruzie hebt en je je heil buiten de deur aan het zoeken bent. Gun je partner een vrouw die écht van hem houdt!
Daarna zou je RUSTIG kunnen kijken óf er uberhaupt een klik is tussen jou en je collega of dat je voor hem niet meer dan een fling bent.
Snap sowieso niet dat je nog in je huidige relatie zit als je zo vaak ruzie hebt en je je heil buiten de deur aan het zoeken bent. Gun je partner een vrouw die écht van hem houdt!
maandag 6 augustus 2012 om 11:00
Als jij 'n zaaddonor zoekt voor je voortplantbehoefte, zou je best je relatie eerst beeindigen en die collega ook niet als vanzelfsprekend zien. Hij heeft tenslotte al 'n kind en 'n verbroken relatie met de moeder. Goed kans dat ie zich geen 2e keer aan het vaderschap wil branden en dat ie vooral uit is op 'n vrouw om mee van 't leven te kunnen genieten (of die 'm helpt met de zorg voor zijn kind)
maandag 6 augustus 2012 om 11:18
Heel erg gluiperig van die collega om je te bellen wat er was...
Nog gluiperige is dat jij met een flesje wijn naar hem toe bent gegaan....
En wat een lul om zijn dochter meteen met jou te confronteren.....ja en je had zo klik met dat meisje......
Ja dat is altijd in het begin........denk eens na zeg!!!
Nog gluiperige is dat jij met een flesje wijn naar hem toe bent gegaan....
En wat een lul om zijn dochter meteen met jou te confronteren.....ja en je had zo klik met dat meisje......
Ja dat is altijd in het begin........denk eens na zeg!!!
maandag 6 augustus 2012 om 11:18
Prachtig toch ... wil je vriend geen kind, heeft je collega er al eentje ready made thuis zitten. Zou behoud je ook nog eens je figuur. Eerst de boel kortsluiten met collega zou ik zeggen (misschien kun je de dochter op jullie beider namen over laten schrijven) en dan een briefje op de koelkast voor je oude vriend. Het maakbare leven.
maandag 6 augustus 2012 om 11:24
Waarom zou er zo spastisch moeten worden gedaan met zijn kind? Dat ie af en toe z'n kind in huis heeft wil toch niet zeggen dat hij niemand mag uitnodigen? Lijkt me logisch dat er gewoon vrienden, kennissen, collega's, buren etc. over de vloer kunnen komen, dus waarom dan geen potentiele scharrel?
Overigens zou ik lachen als TO haar pijlen gaat richten op die collega en die denkt wat kinderen betreft: been there, done that, got the t-shirt. Een bewezen vruchtbare man hoeft nog niet de behoefte te hebben zich met elke nieuwe partner opnieuw voort te planten.
Overigens zou ik lachen als TO haar pijlen gaat richten op die collega en die denkt wat kinderen betreft: been there, done that, got the t-shirt. Een bewezen vruchtbare man hoeft nog niet de behoefte te hebben zich met elke nieuwe partner opnieuw voort te planten.