Gezondheid
alle pijlers
Ritalin: legale speed?
zondag 5 augustus 2012 om 20:28
Naar aanleiding van een topic over ritalin eerder deze week, zit ik na te denken over dit medicijn. In dat topic schreef ik dat ik dacht te weten dat ritalin een soort milde variant speed is en eenzelfde werking heeft. Daarop schreef iemand dat het bij mij mensen met ad(h)d juist een omgekeerde effect heeft: zij worden er juist rustig van. Oh ja, dacht ik, zo zat het.
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
maandag 6 augustus 2012 om 12:01
Even heel zwart-wit
Plannen, organiseren, logisch denken etc gebeurt vaak in de linkerhersenhelft
Creativiteit, ideeen, fantasie etc gebeurt in de rechterhersenhelft
Adhders zijn vaker links, is alleen niet bewezen
Amerikanen zijn wel vaker links (wel ooit bewezen, ooit gelezen in wetenschappelijk tijdscrift)
Adhd komt daar ook meer voor, natuurlijk speelt de farmaceutische kant daarbij een grote rol maar ook het feit dat 300 jaar geleden de avonturiers (en daarmee vaker adhders) de boot namen
Mensen met adhd gebruiken de rechterhelft meer maar de maatschappij vraagt steeds meer van de linker.
Als je het zo bekijkt is adhd geen ziekte maar slechts onhandig anno 2012 waar je met zo veel eisen vanuit de maatschappij wel moet plannen.
Ik weet het, deze theorie is best wel gatenkaas maar feit blijft dat er na tig jaar onderzoek nog steeds heel veel niet bekend is over hoe adhd nu eigenlijk werkt
Wat ik wel weet is dat het onder heel veel omstandigheden juist wel heel positief is en dat het best jammer is dat er niet wat meer ruimte voor creativiteit is op basisscholen.
Tuurlijk is adhd niet alleen maar jippiejee en wil het probleem niet bagatelliseren maar het idee dat er nu kinderen van 4 al te horen krijgen dat ze 'ziek' zijn en pillen moeten nemen vind ik ook geen fijn idee
Straks zit half nl aan de pillen om maar 'normaal' te zijn en mee te kunnen komen
Plannen, organiseren, logisch denken etc gebeurt vaak in de linkerhersenhelft
Creativiteit, ideeen, fantasie etc gebeurt in de rechterhersenhelft
Adhders zijn vaker links, is alleen niet bewezen
Amerikanen zijn wel vaker links (wel ooit bewezen, ooit gelezen in wetenschappelijk tijdscrift)
Adhd komt daar ook meer voor, natuurlijk speelt de farmaceutische kant daarbij een grote rol maar ook het feit dat 300 jaar geleden de avonturiers (en daarmee vaker adhders) de boot namen
Mensen met adhd gebruiken de rechterhelft meer maar de maatschappij vraagt steeds meer van de linker.
Als je het zo bekijkt is adhd geen ziekte maar slechts onhandig anno 2012 waar je met zo veel eisen vanuit de maatschappij wel moet plannen.
Ik weet het, deze theorie is best wel gatenkaas maar feit blijft dat er na tig jaar onderzoek nog steeds heel veel niet bekend is over hoe adhd nu eigenlijk werkt
Wat ik wel weet is dat het onder heel veel omstandigheden juist wel heel positief is en dat het best jammer is dat er niet wat meer ruimte voor creativiteit is op basisscholen.
Tuurlijk is adhd niet alleen maar jippiejee en wil het probleem niet bagatelliseren maar het idee dat er nu kinderen van 4 al te horen krijgen dat ze 'ziek' zijn en pillen moeten nemen vind ik ook geen fijn idee
Straks zit half nl aan de pillen om maar 'normaal' te zijn en mee te kunnen komen
maandag 6 augustus 2012 om 12:12
Ik zit zo in dubio of ik wel of niet ga reageren, maar ik ga toch een paar dingen zeggen.
Er is op Internet veel te vinden over de werking van bijvoorbeeld amfetamine en metylfenidaat. Gewoon op wiki, maar bijvoorbeeld ook op de site van jellinek, staat precies uitgelegd wat deze middelen voor effect hebben op bepaalde stofjes in de hersenen. Gaarne eerst lezen alvorens een oordeel te vellen. Veel informatie hier klopt namelijk niet helemaal. (Iets met klok, klepel, komt best in de buurt allemaal maar niet helemaal juist.)
Ritalin (of dex-amfetamine) slikken onder strikt toezicht van een arts, op zoek naar het niveau wat genoeg positieve werking geeft maar niet teveel bijwerkingen, om te zorgen dat het functioneren iets makkelijker wordt in het leven is absoluut niet vergelijkbaar met het recreatief gebruiken van middelen. De dosering is anders en de intentie/redenen zijn anders.
(De werking an sich is hetzelfde als bij 'normale' mensen, bij ritalin is dat het remmen van heropname van dopamine en noradrenaline en het licht verhogen van afgifte van dopamine, alleen het effect is, doordat ADHD-ers volgens de huidige overtuiging van nature een lager dopamineniveau hebben, anders)
Ritalin is bovendien helemaal geen 'legale speed', het staat eveneens op lijst 1 van de opiumwet, er is alleen een uitzondering gemaakt voor die mensen met een medische indicatie - voor hen is het niet illegaal, wat de stof an sich niet opeens legaal maakt natuurlijk.
De diagnose is bij mij nog maar kort geleden gesteld en ik gebruik nog geen medicatie. Ik heb de afgelopen tijd er vrij veel over gelezen om een afweging te kunnen maken: wil ik dit wel of niet proberen? En ja, ik wil dit proberen. Ik ervaar het leven als lastig. Ben ik ver gekomen, ja zeker. Ik heb mijn studie afgemaakt (vraag alleen niet hoe) en heb een vrij goede baan.
Ik ben slim, maar heb mezelf in de jaren heel regelmatig afgevraagd: ben ik niet gewoon dom? En lui?
Het is me tot nu toe gelukt om zover te komen, maar nogmaals: vraag soms niet hoe.
En ja, ik hoop inderdaad dat medicatie mij gaat helpen om sommige dingen wat makkelijker te maken. Om prikkels iets beter te kunnen filteren. Om iets geconcentreerder te zijn.
Ook ik doe aan 'zelfmedicatie'. Thank god niet met speed of cocaïne, daar heb ik me altijd verre van gehouden. Maar wel met 1 of 2 glaasjes wijn voor het slapengaan. Heel af en toe wat wiet, daar word ik rustiger van in mijn hoofd.
Het is geen makkelijke keus, de keus 'wil ik dit proberen of niet', maar echt, zo wil ik niet oud worden. Ik wil ook niet oud worden met het levenslang slikken van pillen die klooien met mijn hersenen, maar op dit moment hoop ik gewoon dat dingen eindelijk eens iets makkelijker worden.
Als mensen dat willen veroordelen, so be it.
Er is op Internet veel te vinden over de werking van bijvoorbeeld amfetamine en metylfenidaat. Gewoon op wiki, maar bijvoorbeeld ook op de site van jellinek, staat precies uitgelegd wat deze middelen voor effect hebben op bepaalde stofjes in de hersenen. Gaarne eerst lezen alvorens een oordeel te vellen. Veel informatie hier klopt namelijk niet helemaal. (Iets met klok, klepel, komt best in de buurt allemaal maar niet helemaal juist.)
Ritalin (of dex-amfetamine) slikken onder strikt toezicht van een arts, op zoek naar het niveau wat genoeg positieve werking geeft maar niet teveel bijwerkingen, om te zorgen dat het functioneren iets makkelijker wordt in het leven is absoluut niet vergelijkbaar met het recreatief gebruiken van middelen. De dosering is anders en de intentie/redenen zijn anders.
(De werking an sich is hetzelfde als bij 'normale' mensen, bij ritalin is dat het remmen van heropname van dopamine en noradrenaline en het licht verhogen van afgifte van dopamine, alleen het effect is, doordat ADHD-ers volgens de huidige overtuiging van nature een lager dopamineniveau hebben, anders)
Ritalin is bovendien helemaal geen 'legale speed', het staat eveneens op lijst 1 van de opiumwet, er is alleen een uitzondering gemaakt voor die mensen met een medische indicatie - voor hen is het niet illegaal, wat de stof an sich niet opeens legaal maakt natuurlijk.
De diagnose is bij mij nog maar kort geleden gesteld en ik gebruik nog geen medicatie. Ik heb de afgelopen tijd er vrij veel over gelezen om een afweging te kunnen maken: wil ik dit wel of niet proberen? En ja, ik wil dit proberen. Ik ervaar het leven als lastig. Ben ik ver gekomen, ja zeker. Ik heb mijn studie afgemaakt (vraag alleen niet hoe) en heb een vrij goede baan.
Ik ben slim, maar heb mezelf in de jaren heel regelmatig afgevraagd: ben ik niet gewoon dom? En lui?
Het is me tot nu toe gelukt om zover te komen, maar nogmaals: vraag soms niet hoe.
En ja, ik hoop inderdaad dat medicatie mij gaat helpen om sommige dingen wat makkelijker te maken. Om prikkels iets beter te kunnen filteren. Om iets geconcentreerder te zijn.
Ook ik doe aan 'zelfmedicatie'. Thank god niet met speed of cocaïne, daar heb ik me altijd verre van gehouden. Maar wel met 1 of 2 glaasjes wijn voor het slapengaan. Heel af en toe wat wiet, daar word ik rustiger van in mijn hoofd.
Het is geen makkelijke keus, de keus 'wil ik dit proberen of niet', maar echt, zo wil ik niet oud worden. Ik wil ook niet oud worden met het levenslang slikken van pillen die klooien met mijn hersenen, maar op dit moment hoop ik gewoon dat dingen eindelijk eens iets makkelijker worden.
Als mensen dat willen veroordelen, so be it.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
maandag 6 augustus 2012 om 12:12
In de meeste xtc pillen zit GEEN speed, wijdverspreid misverstand. MDMA verhoogt de afgifte van serotonine in de hersenen enorm ! Dat voor het euforische gevoel. De serotonine wordt weer opgenomen en zolang de mdma nog werkt, ook weer versneld vrijgegeven.Een deel wordt echter ook afgebroken, wat in de dagen erna voor een wat down gevoel kan zorgen - het normale serotonineniveau is dan nog niet terug. MDMA kan daarom niet fysiek verslavend zijn, als je dat heel regelmatig zou slikken raakt je natuurlijke serotonineniveau op. Uiteraard kan er enige sprake zijn van psychische verslaving. Daarnaast verhoogt MDMA de noradrenaline en dopamineniveaus een beetje.
Van MDMA an sich kunnen mensen al een 'speedy' effect ervaren, vanwege de werking: dat betekent níet dat het 'dus' verontreinigd is met speed. Het speedy effect is natuurlijk wel veel lager dan bij speed.
Van MDMA an sich kunnen mensen al een 'speedy' effect ervaren, vanwege de werking: dat betekent níet dat het 'dus' verontreinigd is met speed. Het speedy effect is natuurlijk wel veel lager dan bij speed.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
maandag 6 augustus 2012 om 12:15
Wauw, ik heb toch even alles gelezen. Ik moet zeggen dat ik echt onder de indruk ben van dit topic.
Er kwamen enige herkenbare verhalen voorbij. Bij mij is ADD kort geleden vastgesteld. In eerste instantie herkende in mijzelf totaal niet in de (toen nog mogelijke) diagnose. Ik kwam bij de pscholoog terecht vanwege een depressie, welke achteraf met de ADD te maken gehad heeft. Dus toen de psycholoog opperde dat het goed zou kunnen dat ik ADD zou hebben werd ik eigenlijk wel boos. Ik wilde geen stempel opgeplakt krijgen en ik wilde al helemaal geen medicatie slikken.
Uiteindelijk heb ik alle onderzoeken doorlopen. De diagnose ADD kon niet eenduidig gesteld worden omdat ik minder kenmerken had in mijn jeugd, waarschijnlijk door een gestructureerde situatie.
Om de diagnose kracht bij te zetten, of juist weer ongedaan te maken, heb ik besloten toch met medicatie te gaan beginnen. Nu slik ik Concerta. Hoewel ik het nog steeds troep vind merk ik wel dat ik er baat bij heb.
Van alle informatie die ik inmiddels gelezen heb, heb ik begrepen dat iedereen weer anders reageert op medicijnen. Of hier juist niet op reageert. Voor kinderen wordt vaak Ritalin gebruikt, juist vanwege de korte werking.
Ik vraag me dan alleen af of die kinderen niet meer last hebben van de pieken van de Ritalin.
Waar ik erg van schrik is het gebruik van bijv. Ritalin om beter te presenteren. Allereerst vind ik het inderdaad misbruik. Aan de andere kant voelt het voor mij persoonlijk ook een beetje als oneerlijk. Alsof er nooit gelijke kansen zouden zijn in het onderwijs.
Maar goed..
Het lijkt een discussie zonder eind, maar wel goed dat deze gehouden wordt. Juist vanwege allerlei misstanden en vooroordelen.
Er kwamen enige herkenbare verhalen voorbij. Bij mij is ADD kort geleden vastgesteld. In eerste instantie herkende in mijzelf totaal niet in de (toen nog mogelijke) diagnose. Ik kwam bij de pscholoog terecht vanwege een depressie, welke achteraf met de ADD te maken gehad heeft. Dus toen de psycholoog opperde dat het goed zou kunnen dat ik ADD zou hebben werd ik eigenlijk wel boos. Ik wilde geen stempel opgeplakt krijgen en ik wilde al helemaal geen medicatie slikken.
Uiteindelijk heb ik alle onderzoeken doorlopen. De diagnose ADD kon niet eenduidig gesteld worden omdat ik minder kenmerken had in mijn jeugd, waarschijnlijk door een gestructureerde situatie.
Om de diagnose kracht bij te zetten, of juist weer ongedaan te maken, heb ik besloten toch met medicatie te gaan beginnen. Nu slik ik Concerta. Hoewel ik het nog steeds troep vind merk ik wel dat ik er baat bij heb.
Van alle informatie die ik inmiddels gelezen heb, heb ik begrepen dat iedereen weer anders reageert op medicijnen. Of hier juist niet op reageert. Voor kinderen wordt vaak Ritalin gebruikt, juist vanwege de korte werking.
Ik vraag me dan alleen af of die kinderen niet meer last hebben van de pieken van de Ritalin.
Waar ik erg van schrik is het gebruik van bijv. Ritalin om beter te presenteren. Allereerst vind ik het inderdaad misbruik. Aan de andere kant voelt het voor mij persoonlijk ook een beetje als oneerlijk. Alsof er nooit gelijke kansen zouden zijn in het onderwijs.
Maar goed..
Het lijkt een discussie zonder eind, maar wel goed dat deze gehouden wordt. Juist vanwege allerlei misstanden en vooroordelen.
maandag 6 augustus 2012 om 12:22
Zebraa;
voor mij klinkt het als een heel logische verklaring.
Tevens is het ook een verklaring waarom het aantal diagnoses toeneemt.
Pak em beet 60 jaar geleden was het leven een stuk simpeler dan het nu is. Al vastgestelde rollen en patronen. Hierdoor kwamen deze aandoeningen veel minder tot uiting, want er was al structuur. Daarnaast was er ook nog niet zoweel onderzoek naar gedaan als nu.
Dus nee, AD(H)D zie ik niet als een ziekte. Ik ben alleen niet zo handig, soms niet zo snel van begrip. En ik heb een soort van kronkeltje in m'n hoofd. Dat maakt van mij, mij
voor mij klinkt het als een heel logische verklaring.
Tevens is het ook een verklaring waarom het aantal diagnoses toeneemt.
Pak em beet 60 jaar geleden was het leven een stuk simpeler dan het nu is. Al vastgestelde rollen en patronen. Hierdoor kwamen deze aandoeningen veel minder tot uiting, want er was al structuur. Daarnaast was er ook nog niet zoweel onderzoek naar gedaan als nu.
Dus nee, AD(H)D zie ik niet als een ziekte. Ik ben alleen niet zo handig, soms niet zo snel van begrip. En ik heb een soort van kronkeltje in m'n hoofd. Dat maakt van mij, mij
maandag 6 augustus 2012 om 12:39
sja...... ik ben zelf gediagnosticeeerd met ADHD na 30 jaar lang ploeteren, vechten, knokken, maar dingen nooit tot een goed einde brengen. Het was het allemaal net niet.....
heb in mijn wilde periode ge-experimenteerd met drugs, XTC, Speed, coke.... en dat mijn hersenen anders werken, ja dat viel toen wel op. Waar zij helemaal uit hun dak gingen, van de wereld waren etc. werd ik juist alleen maar een soort heerlijk rustig.
Ook op die momenten ervaarde ik o.a. van speed, geen speedy gevoel of strak staan, maar RUST.
Dat zorgt er idd voor dat je sneller verslavingsgevoelig bent, want dat gevoel wil je vaker, omdat je als ADHD er nooit of weinig rust maar altijd chaos en drukte in je kop hebt.
tot zover...
ik heb -mede omdat ik aan HBO studie nummer zoveel ben begonnen- de keus gemaakt om vorig jaar te beginnen met ritalin. Deze studie wil ik nou eindelijk eens wel afmaken... en ik hoopte dat dit misschien net dat zetje zou zijn waardoor het wel zou lukken.
Plannen en organiseren (op het bekende deadlinedansen na dan) kan ik als de beste, daar blink ik dankzij 30 jaar vechten juist in uit. Mijn zwakke punten zijn mijn sterke geworden.
En nu....... is het ineens alsof de wereld na 30 jaar ineens geen snelspeelfilm is, maar op een normaal tempo gaat. Ik ben rustiger, kan gedachten niet stopzetten maar wel reguleren, kan me beter concentreren en vooral minder impulsief.
Als ik mijn pilletje heb ingenomen, daalt er een soort rust over me heen ongelofelijk. Ik slaap zelfs beter. Ik neem de laatste dan ook om 20.00 uur in vaak. Zodra hij is uitgewerkt kom ik in de rebound en word ik weer de hyper persoon die ik altijd zonder was. 5 kwartier in uur kletsen etc.
Doe ik soms mét ook, maar dan ben je je er bewust van en kan je er iets mee doen.
Tuurlijk wordt de diagnose misschien te snel gesteld.... mijn beide kids hebben hetzelfde label, de jongste zeker weten, de oudste m.i. niet. en mijn kids aan de pillen?
NOPE! niet voor hun 'drukke' gedrag....... want dat mag er zijn.
misschien als de jongste straks echt problemen krijgt op school qua concentratie (want het helpt daarvoor, gaat geen druk gedrag tegen bij kids) maar in principe zo lang mogelijk zonder.
dubbel eigenlijk..... terwijl ik zelf had gewild dat ik he 20 jaar eerder had gekregen (de diagnose én ritalin!)
heb in mijn wilde periode ge-experimenteerd met drugs, XTC, Speed, coke.... en dat mijn hersenen anders werken, ja dat viel toen wel op. Waar zij helemaal uit hun dak gingen, van de wereld waren etc. werd ik juist alleen maar een soort heerlijk rustig.
Ook op die momenten ervaarde ik o.a. van speed, geen speedy gevoel of strak staan, maar RUST.
Dat zorgt er idd voor dat je sneller verslavingsgevoelig bent, want dat gevoel wil je vaker, omdat je als ADHD er nooit of weinig rust maar altijd chaos en drukte in je kop hebt.
tot zover...
ik heb -mede omdat ik aan HBO studie nummer zoveel ben begonnen- de keus gemaakt om vorig jaar te beginnen met ritalin. Deze studie wil ik nou eindelijk eens wel afmaken... en ik hoopte dat dit misschien net dat zetje zou zijn waardoor het wel zou lukken.
Plannen en organiseren (op het bekende deadlinedansen na dan) kan ik als de beste, daar blink ik dankzij 30 jaar vechten juist in uit. Mijn zwakke punten zijn mijn sterke geworden.
En nu....... is het ineens alsof de wereld na 30 jaar ineens geen snelspeelfilm is, maar op een normaal tempo gaat. Ik ben rustiger, kan gedachten niet stopzetten maar wel reguleren, kan me beter concentreren en vooral minder impulsief.
Als ik mijn pilletje heb ingenomen, daalt er een soort rust over me heen ongelofelijk. Ik slaap zelfs beter. Ik neem de laatste dan ook om 20.00 uur in vaak. Zodra hij is uitgewerkt kom ik in de rebound en word ik weer de hyper persoon die ik altijd zonder was. 5 kwartier in uur kletsen etc.
Doe ik soms mét ook, maar dan ben je je er bewust van en kan je er iets mee doen.
Tuurlijk wordt de diagnose misschien te snel gesteld.... mijn beide kids hebben hetzelfde label, de jongste zeker weten, de oudste m.i. niet. en mijn kids aan de pillen?
NOPE! niet voor hun 'drukke' gedrag....... want dat mag er zijn.
misschien als de jongste straks echt problemen krijgt op school qua concentratie (want het helpt daarvoor, gaat geen druk gedrag tegen bij kids) maar in principe zo lang mogelijk zonder.
dubbel eigenlijk..... terwijl ik zelf had gewild dat ik he 20 jaar eerder had gekregen (de diagnose én ritalin!)
maandag 6 augustus 2012 om 12:55
quote:Gamayun schreef op 06 augustus 2012 @ 12:12:
Ritalin (of dex-amfetamine) slikken onder strikt toezicht van een arts, op zoek naar het niveau wat genoeg positieve werking geeft maar niet teveel bijwerkingen, om te zorgen dat het functioneren iets makkelijker wordt in het leven is absoluut niet vergelijkbaar met het recreatief gebruiken van middelen. De dosering is anders en de intentie/redenen zijn anders. .
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.
Ritalin (of dex-amfetamine) slikken onder strikt toezicht van een arts, op zoek naar het niveau wat genoeg positieve werking geeft maar niet teveel bijwerkingen, om te zorgen dat het functioneren iets makkelijker wordt in het leven is absoluut niet vergelijkbaar met het recreatief gebruiken van middelen. De dosering is anders en de intentie/redenen zijn anders. .
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.
maandag 6 augustus 2012 om 12:59
quote:zebraatje80 schreef op 06 augustus 2012 @ 12:01:
Even heel zwart-wit
Plannen, organiseren, logisch denken etc gebeurt vaak in de linkerhersenhelft
Creativiteit, ideeen, fantasie etc gebeurt in de rechterhersenhelft
Adhders zijn vaker links, is alleen niet bewezen
Amerikanen zijn wel vaker links (wel ooit bewezen, ooit gelezen in wetenschappelijk tijdscrift)
Adhd komt daar ook meer voor, natuurlijk speelt de farmaceutische kant daarbij een grote rol maar ook het feit dat 300 jaar geleden de avonturiers (en daarmee vaker adhders) de boot namen
Mensen met adhd gebruiken de rechterhelft meer maar de maatschappij vraagt steeds meer van de linker.
Als je het zo bekijkt is adhd geen ziekte maar slechts onhandig anno 2012 waar je met zo veel eisen vanuit de maatschappij wel moet plannen.
Ik weet het, deze theorie is best wel gatenkaas maar feit blijft dat er na tig jaar onderzoek nog steeds heel veel niet bekend is over hoe adhd nu eigenlijk werkt
Wat ik wel weet is dat het onder heel veel omstandigheden juist wel heel positief is en dat het best jammer is dat er niet wat meer ruimte voor creativiteit is op basisscholen.
Tuurlijk is adhd niet alleen maar jippiejee en wil het probleem niet bagatelliseren maar het idee dat er nu kinderen van 4 al te horen krijgen dat ze 'ziek' zijn en pillen moeten nemen vind ik ook geen fijn idee
Straks zit half nl aan de pillen om maar 'normaal' te zijn en mee te kunnen komen
Juist dat verschil tussen die hersenhelften is omstreden. Het idee dat creativiteit bijvoorbeeld iets anders is dan logica en ruimtelijk inzicht is gelukkig flink onderwerp van discussie.
Dit is in de dagelijkse praktijk ook merkbaar: veel creatieven zijn juist extreem goed in logica en ruimtelijk inzicht. Zelfs zo goed dat ze in staat zijn om alledaagse concepten te vertalen in bijzonder abstracte concepten. Ofwel kunst.
De laatste jaren raakt in zwang dat hersenhelften of beide zijn ontwikkeld, of beide niet. Niet of/of dus, maar en/en.
Denk bijvoorbeeld aan mensen als Mondriaan, Dali maar ook Rem Koolhaas: meesters in creativiteit en meesters in ruimtelijk inzicht. Zo erg: dat ze met beide elementen googelden en speelden.
Alle groten der aarde bezitten over beide krachten.
Ik ken ze ook niet: mensen die niet logisch kunnen nadenken maar wel creatief zijn (of visa versa). Of: er is geen sprake van echte creativiteit maar mensen doen maar wat, wat als creativiteit wordt geïnterpreteerd door mensen.
Of: creatieven zijn zichzelf niet als logische en consistente denkers omdat ze hun eigen methoden hanteren, wat zeker door de 'massa' wordt vertaald als het gebrek aan logica. Terwijl dit absoluut niet het geval hoeft te zijn! Integendeel.
(Ik ken overigens ook genoeg mensen die zichzelf niet creatief of dom vinden, terwijl dat absoluut niet het geval is. Maar mensen die hun eigen weg bewandelen en niet voldoen aan algemeen toetsbare waarden moeten zichzelf verdedigen en hun eigen terrein steeds bevechten.
Voor sommigen is datgeen dat afwijkt van de norm simpelweg niet aanwezig.)
Enfin. Goede ideeen zijn juist goed omdat ze getoetst worden aan logica. Dat dit soms onbewust en op onconventionele wijzen gebeurd maakt niet dat logica afwezig is.
En voor goede wetenschappelijke theorieën is dus een flinke dosis creativiteit en 'out of the box-denken' nodig.
Goede wetenschappers zijn ook creatief, maar vinden dat van zichzelf vaak niet omdat mensen dat niet als creatief zien.
Ooit, in vervlogen tijden, hadden ze dat overigens beter begrepen. Figuren als Leonardo da Vinci waren zowel wetenschapper als kunstenaar. Het onderscheid bestond uberhaupt niet. Ze waren simpelweg bezig met het vertalen van de realiteit naar abstracte concepten. Bezig met iets kunstmatigs dus, artificieel, ofwel art/kunst.
Kunstenaars en wetenschappers doen beide hetzelfde, alleen langs andere lijnen en met andere methoden: de complexe wereld proberen te rangschikken en modelleren en vertalen in abstractheden waar anderen dan weer iets aan hebben.
Verder ben ik het eens me je reactie, Zebraatje.
Even heel zwart-wit
Plannen, organiseren, logisch denken etc gebeurt vaak in de linkerhersenhelft
Creativiteit, ideeen, fantasie etc gebeurt in de rechterhersenhelft
Adhders zijn vaker links, is alleen niet bewezen
Amerikanen zijn wel vaker links (wel ooit bewezen, ooit gelezen in wetenschappelijk tijdscrift)
Adhd komt daar ook meer voor, natuurlijk speelt de farmaceutische kant daarbij een grote rol maar ook het feit dat 300 jaar geleden de avonturiers (en daarmee vaker adhders) de boot namen
Mensen met adhd gebruiken de rechterhelft meer maar de maatschappij vraagt steeds meer van de linker.
Als je het zo bekijkt is adhd geen ziekte maar slechts onhandig anno 2012 waar je met zo veel eisen vanuit de maatschappij wel moet plannen.
Ik weet het, deze theorie is best wel gatenkaas maar feit blijft dat er na tig jaar onderzoek nog steeds heel veel niet bekend is over hoe adhd nu eigenlijk werkt
Wat ik wel weet is dat het onder heel veel omstandigheden juist wel heel positief is en dat het best jammer is dat er niet wat meer ruimte voor creativiteit is op basisscholen.
Tuurlijk is adhd niet alleen maar jippiejee en wil het probleem niet bagatelliseren maar het idee dat er nu kinderen van 4 al te horen krijgen dat ze 'ziek' zijn en pillen moeten nemen vind ik ook geen fijn idee
Straks zit half nl aan de pillen om maar 'normaal' te zijn en mee te kunnen komen
Juist dat verschil tussen die hersenhelften is omstreden. Het idee dat creativiteit bijvoorbeeld iets anders is dan logica en ruimtelijk inzicht is gelukkig flink onderwerp van discussie.
Dit is in de dagelijkse praktijk ook merkbaar: veel creatieven zijn juist extreem goed in logica en ruimtelijk inzicht. Zelfs zo goed dat ze in staat zijn om alledaagse concepten te vertalen in bijzonder abstracte concepten. Ofwel kunst.
De laatste jaren raakt in zwang dat hersenhelften of beide zijn ontwikkeld, of beide niet. Niet of/of dus, maar en/en.
Denk bijvoorbeeld aan mensen als Mondriaan, Dali maar ook Rem Koolhaas: meesters in creativiteit en meesters in ruimtelijk inzicht. Zo erg: dat ze met beide elementen googelden en speelden.
Alle groten der aarde bezitten over beide krachten.
Ik ken ze ook niet: mensen die niet logisch kunnen nadenken maar wel creatief zijn (of visa versa). Of: er is geen sprake van echte creativiteit maar mensen doen maar wat, wat als creativiteit wordt geïnterpreteerd door mensen.
Of: creatieven zijn zichzelf niet als logische en consistente denkers omdat ze hun eigen methoden hanteren, wat zeker door de 'massa' wordt vertaald als het gebrek aan logica. Terwijl dit absoluut niet het geval hoeft te zijn! Integendeel.
(Ik ken overigens ook genoeg mensen die zichzelf niet creatief of dom vinden, terwijl dat absoluut niet het geval is. Maar mensen die hun eigen weg bewandelen en niet voldoen aan algemeen toetsbare waarden moeten zichzelf verdedigen en hun eigen terrein steeds bevechten.
Voor sommigen is datgeen dat afwijkt van de norm simpelweg niet aanwezig.)
Enfin. Goede ideeen zijn juist goed omdat ze getoetst worden aan logica. Dat dit soms onbewust en op onconventionele wijzen gebeurd maakt niet dat logica afwezig is.
En voor goede wetenschappelijke theorieën is dus een flinke dosis creativiteit en 'out of the box-denken' nodig.
Goede wetenschappers zijn ook creatief, maar vinden dat van zichzelf vaak niet omdat mensen dat niet als creatief zien.
Ooit, in vervlogen tijden, hadden ze dat overigens beter begrepen. Figuren als Leonardo da Vinci waren zowel wetenschapper als kunstenaar. Het onderscheid bestond uberhaupt niet. Ze waren simpelweg bezig met het vertalen van de realiteit naar abstracte concepten. Bezig met iets kunstmatigs dus, artificieel, ofwel art/kunst.
Kunstenaars en wetenschappers doen beide hetzelfde, alleen langs andere lijnen en met andere methoden: de complexe wereld proberen te rangschikken en modelleren en vertalen in abstractheden waar anderen dan weer iets aan hebben.
Verder ben ik het eens me je reactie, Zebraatje.
maandag 6 augustus 2012 om 13:04
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 12:55:
[...]
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.Eens. Helaas. Ik heb gelukkig nu een goede arts, maar het kan verkeren.
[...]
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.Eens. Helaas. Ik heb gelukkig nu een goede arts, maar het kan verkeren.
maandag 6 augustus 2012 om 13:19
maandag 6 augustus 2012 om 13:30
idd....
ik heb meds voorgeschreven gekregen door psychiater, en er is geen controle. Moet nu nog 1x langs voor eindcontrole, dan dragen ze het over naar de huisarts.
maar slik al 5 maanden nu.
heb mijn dosering zelf ingedeeld en zit nu 2x zo hoog als de psych voorschreef (ivm sneller uitgewerkt en langere dagen, neem 6:00 de eerste en 20:00 de laatste)
dus ja..... toezicht?
ik heb meds voorgeschreven gekregen door psychiater, en er is geen controle. Moet nu nog 1x langs voor eindcontrole, dan dragen ze het over naar de huisarts.
maar slik al 5 maanden nu.
heb mijn dosering zelf ingedeeld en zit nu 2x zo hoog als de psych voorschreef (ivm sneller uitgewerkt en langere dagen, neem 6:00 de eerste en 20:00 de laatste)
dus ja..... toezicht?
maandag 6 augustus 2012 om 13:31
quote:leyla88 schreef op 05 augustus 2012 @ 23:46:
@ Xanneeex, ik herken me erg in wat jij schrijft; altijd net alles gered, tijdens lessen altijd dromen, heel kort m'n aandacht ergens bij kunnen houden, ontzettend chaotisch en vaak dingen kwijt, vaak te laat komen, krijg af en toe van m'n vader te horen dat ik meer structuur in m'n leven moet aanbrengen/minder chaotisch zijn. Ben ermee naar de HA geweest en een verwijsbriefje meegekregen maar iedereen uit mijn omgeving zegt dat ik echt geen AD(H)D zou hebben, want dan zou ik ontzettend druk zijn blablabla. De hoge eigen bijdrage weerhoudt mij ervan te gaan...
nu moet ik ook wel toegeven dat ik ritalin puur zou willen gebruiken om me goed te kunnen concentreren tijdens het studeren... dan heb ik er gewoon ontzettend last van.
iemand nog tips voor mij? is het dan echt geen adhd? ik kan nl wel uren achter mekaar een goed boek lezen maar studeren dan weer niet...
Mensen die denken mij te kennen, herkennen het adhd verhaal van mij niet echt. Maar mijn naaste omgeving, ouders, zussen en tantes zeiden meteen: ja daar sta ik niet van te kijken, nu vallen er vast een hoop dingen op zijn plek.
Je bent niet perse druk van buiten als je adhd hebt. Ik was de laatste jaren vooral druk in mijn hoofd en werd soms knettergek van mijn gedachtes en het niet kunnen ordenen van zaken. Van kleine onbenullige dingen tot grotere zaken. Daardoor keerde ik de laatste jaren, vooral sinds ik samenwoon en een huishouden erbij kreeg, steeds meer in mezelf gekeerd. Ik kon het af en toe allemaal even niet volgen of bijhouden.
Juist nu ik aan de methylfenidaat zit, heb ik minder onrust in mijn hoofd. Ook nu ik eindelijk weet wat er is, geeft al een rust. En de wil om te veranderen maakt mij erg positief!
Eindelijk kan ik ergens moeiteloos aan beginnen, en het nog afmaken ook. Iets wat mij vaak niet lukte. Mensen zeiden soms dat ik gewoon af en toe een schop onder mijn kont zou moeten krijgen. Maar uitleggen waarom dit niet hielp voor mij, lukte niet.
Nu ik erop terugkijk met mijn ouders, snappen we niet dat scholen nooit eerder aan de bel getrokken hebben bij mijn ouders.
Misschien omdat dit meer voorkomt bij jongens?!
Mijn moeder vond mij altijd al wel anders dan mijn zussen, een wildebras, onvoorzichtig, jongensachtig, maar heeft zich altijd ook voorgehouden dat 3 dochters nooit alledrie het zelfde kunnen zijn. Maar nooit gedacht dat er echt meer aan de hand was.
Op de havo kregen we in de brugklas bijles. Vriendinnen kregen bijles wiskunde of frans, ik moest met allemaal van die drukke vervelende jongens (in mijn ogen) naar concentratie training. Ik vond dat toen erg stom en schaamde me er zelfs wat voor.. Nooit echt met mijn ouders over gehad, en school niet op ouderavonden aangegeven hoe en waarom. terwijl mijn ouders nooit een ouderavond mistte!
Hoe dan ook ben ik blij dat ik het nu weet. Want de dingen die gebeurd zijn in mijn leven, doordat ik niet bij kon blijven op school en stage qua opdrachten ( planningsproblemen), ben ik erg blij met hoe ik nu in het leven sta. Het heeft mij langer geduurd dan mijn zus die 2 jaartjes ouder is. Bij wie het leek dat alles in haar schoot geworpen werd, ondanks dat zij een niveau lager getest was vanuit school en cito toets.
Ik woon al ruim 2 jaar samen, ben erg blij met mijn vriend en ons huis. Nu sinds een jaar de baan die ik al jaren wilde! En de toekomst ziet er steeds beter uit
@ Xanneeex, ik herken me erg in wat jij schrijft; altijd net alles gered, tijdens lessen altijd dromen, heel kort m'n aandacht ergens bij kunnen houden, ontzettend chaotisch en vaak dingen kwijt, vaak te laat komen, krijg af en toe van m'n vader te horen dat ik meer structuur in m'n leven moet aanbrengen/minder chaotisch zijn. Ben ermee naar de HA geweest en een verwijsbriefje meegekregen maar iedereen uit mijn omgeving zegt dat ik echt geen AD(H)D zou hebben, want dan zou ik ontzettend druk zijn blablabla. De hoge eigen bijdrage weerhoudt mij ervan te gaan...
nu moet ik ook wel toegeven dat ik ritalin puur zou willen gebruiken om me goed te kunnen concentreren tijdens het studeren... dan heb ik er gewoon ontzettend last van.
iemand nog tips voor mij? is het dan echt geen adhd? ik kan nl wel uren achter mekaar een goed boek lezen maar studeren dan weer niet...
Mensen die denken mij te kennen, herkennen het adhd verhaal van mij niet echt. Maar mijn naaste omgeving, ouders, zussen en tantes zeiden meteen: ja daar sta ik niet van te kijken, nu vallen er vast een hoop dingen op zijn plek.
Je bent niet perse druk van buiten als je adhd hebt. Ik was de laatste jaren vooral druk in mijn hoofd en werd soms knettergek van mijn gedachtes en het niet kunnen ordenen van zaken. Van kleine onbenullige dingen tot grotere zaken. Daardoor keerde ik de laatste jaren, vooral sinds ik samenwoon en een huishouden erbij kreeg, steeds meer in mezelf gekeerd. Ik kon het af en toe allemaal even niet volgen of bijhouden.
Juist nu ik aan de methylfenidaat zit, heb ik minder onrust in mijn hoofd. Ook nu ik eindelijk weet wat er is, geeft al een rust. En de wil om te veranderen maakt mij erg positief!
Eindelijk kan ik ergens moeiteloos aan beginnen, en het nog afmaken ook. Iets wat mij vaak niet lukte. Mensen zeiden soms dat ik gewoon af en toe een schop onder mijn kont zou moeten krijgen. Maar uitleggen waarom dit niet hielp voor mij, lukte niet.
Nu ik erop terugkijk met mijn ouders, snappen we niet dat scholen nooit eerder aan de bel getrokken hebben bij mijn ouders.
Misschien omdat dit meer voorkomt bij jongens?!
Mijn moeder vond mij altijd al wel anders dan mijn zussen, een wildebras, onvoorzichtig, jongensachtig, maar heeft zich altijd ook voorgehouden dat 3 dochters nooit alledrie het zelfde kunnen zijn. Maar nooit gedacht dat er echt meer aan de hand was.
Op de havo kregen we in de brugklas bijles. Vriendinnen kregen bijles wiskunde of frans, ik moest met allemaal van die drukke vervelende jongens (in mijn ogen) naar concentratie training. Ik vond dat toen erg stom en schaamde me er zelfs wat voor.. Nooit echt met mijn ouders over gehad, en school niet op ouderavonden aangegeven hoe en waarom. terwijl mijn ouders nooit een ouderavond mistte!
Hoe dan ook ben ik blij dat ik het nu weet. Want de dingen die gebeurd zijn in mijn leven, doordat ik niet bij kon blijven op school en stage qua opdrachten ( planningsproblemen), ben ik erg blij met hoe ik nu in het leven sta. Het heeft mij langer geduurd dan mijn zus die 2 jaartjes ouder is. Bij wie het leek dat alles in haar schoot geworpen werd, ondanks dat zij een niveau lager getest was vanuit school en cito toets.
Ik woon al ruim 2 jaar samen, ben erg blij met mijn vriend en ons huis. Nu sinds een jaar de baan die ik al jaren wilde! En de toekomst ziet er steeds beter uit
maandag 6 augustus 2012 om 13:41
Jukebox echt? Van die hersenhelft staat toevallig in een reader die ik maar een paar maanden geleden heb gekregen van mijn in adhd-gespecialiseerde psychologe, ik wist niet dat dat nu al omstreden is, het klinkt ook wel weer logisch
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
maandag 6 augustus 2012 om 13:41
Jukebox echt? Van die hersenhelft staat toevallig in een reader die ik maar een paar maanden geleden heb gekregen van mijn in adhd-gespecialiseerde psychologe, ik wist niet dat dat nu al omstreden is, het klinkt ook wel weer logisch
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
maandag 6 augustus 2012 om 13:52
quote:zebraatje80 schreef op 06 augustus 2012 @ 13:41:
Jukebox echt? Van die hersenhelft staat toevallig in een reader die ik maar een paar maanden geleden heb gekregen van mijn in adhd-gespecialiseerde psychologe, ik wist niet dat dat nu al omstreden is, het klinkt ook wel weer logisch
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
Ik heb ook zo'n soortgelijke reader gekregen. Maar het is onmogelijk om de werking van de hersenen uit te leggen aan de hand van een paar A4-tjes aan informatie. We weten op dit moment ongeveer net zoveel van het heelal als van de exacte werking van de hersenen, even gechargeerd gezegd.
Om de werking van hersenen daadwerkelijk beter te kunnen begrijpen volstaat een reader niet, maar een jaar fulltime studie. Daarvoor zijn hersenen en 'de geest' te complex.
Dat jaar (ik zeg maar wat hoor) is ook nodig omdat zaken als filosofie, wetenschapsfilosofie en sociologie nodig zijn om het te begrijpen.
Daarnaast: bijna alles binnen de psychologie/psychiatrie is omstreden en onderwerp van debat. Continue komen er nieuwe inzichten op tafel.
Het is soms jammer dat dit er niet altijd bij wordt verteld door therapeuten. Op zich snap ik dat wel, want het kan extra verwarring zaaien bij patiënten. Maar wat ik kwalijker vind is dat ik gevestigde psychologen ken die ontkennen dat er überhaupt debat en controverse is binnen hun vakgebied. Die zijn er van overtuigd dat het werkt zoals ze op de universiteit hebben geleerd en komen patiënten wel even vertellen dat de aarde toch echt plat is, zeg maar.
Dit geldt overigens ook voor andere 'vage' wetenschappelijke terreinen zoals sociologie en politicologie. Uiteindelijk zijn het vooral theorieën die de boventoon voeren en zijn gecontroleerde experimenten om met harde bewijzen te komen vaak lastig.
In die zin dien je als patient ook een beetje als proefkonijn. Het is trail and error, met jou en mij in de hoofdrol.
(De psychiatrie maakt daarom overigens ook slachtoffers. Zeker in inrichtingen waar zwaardere gevallen zitten is voor een flinke groep het 'medicijn' erger dan de kwaal.
Dat wordt beter, en was vroeger nog erger, maar er zitten echt mensen al jaren op gesloten afdelingen, gedrogeerd en wel, die met nieuwe inzichten geholpen zouden zijn.
Dit is geen onwil van de wetenschap en van behandelaars, maar pure onkunde en de afwezigheid van fundamentele kennis die er toe doet. En een gebrek aan voldoende geld natuurlijk van overheidswege.)
Wat ik bedoel met het verband tussen creativiteit en logisch denken: Het is allebei een kant van dezelfde medaille. Er bestaat niet zoiets als 'onlogisch' denken.
De rekenkracht van iemands 'processor' bepaalt de mate waarin 'oplossingen' bedacht kunnen worden voor complexe zaken. Of je dit nu creativiteit noemt of 'logisch denken' is een tweede.
Het verschil bestaat vooral in de benaming ervoor, een echt concreet verschil is lastig te uit te leggen en bestaat misschien geen eens.
Daarnaast: logisch denken valt te trainen tot op zekere hoogte. Een kind van een hoogleraar zal daar meer mee zijn opgevoed. Dit geldt ook voor creativiteit.
Jukebox echt? Van die hersenhelft staat toevallig in een reader die ik maar een paar maanden geleden heb gekregen van mijn in adhd-gespecialiseerde psychologe, ik wist niet dat dat nu al omstreden is, het klinkt ook wel weer logisch
Van dat creativiteitsverhaal, daarvan snap ik maar de helft. Ik denk dat er wel een verschil bestaat tussen direct uitvoerbare creativiteit van 'gewone mensen' en extreme (soms geniale) ideeen en fantasieen die niet direct uit te voeren zijn en ook tot een hoop frustratie kunnen leiden.
Maar ik ben een leek wat neurologie betreft dus ik kan eigenlijk ook niets zeggen over die hersenhelften. Het klonk alleen wel logisch
En ik ben heel creatief maar juist slecht in logische logica van anderen, maar ook juist weer wel dol op tabelletjes, atlassen ect (overzicht)
Dat verband tussen creativiteit en logisch denken snap ik ook weer niet zo
Ik heb ook zo'n soortgelijke reader gekregen. Maar het is onmogelijk om de werking van de hersenen uit te leggen aan de hand van een paar A4-tjes aan informatie. We weten op dit moment ongeveer net zoveel van het heelal als van de exacte werking van de hersenen, even gechargeerd gezegd.
Om de werking van hersenen daadwerkelijk beter te kunnen begrijpen volstaat een reader niet, maar een jaar fulltime studie. Daarvoor zijn hersenen en 'de geest' te complex.
Dat jaar (ik zeg maar wat hoor) is ook nodig omdat zaken als filosofie, wetenschapsfilosofie en sociologie nodig zijn om het te begrijpen.
Daarnaast: bijna alles binnen de psychologie/psychiatrie is omstreden en onderwerp van debat. Continue komen er nieuwe inzichten op tafel.
Het is soms jammer dat dit er niet altijd bij wordt verteld door therapeuten. Op zich snap ik dat wel, want het kan extra verwarring zaaien bij patiënten. Maar wat ik kwalijker vind is dat ik gevestigde psychologen ken die ontkennen dat er überhaupt debat en controverse is binnen hun vakgebied. Die zijn er van overtuigd dat het werkt zoals ze op de universiteit hebben geleerd en komen patiënten wel even vertellen dat de aarde toch echt plat is, zeg maar.
Dit geldt overigens ook voor andere 'vage' wetenschappelijke terreinen zoals sociologie en politicologie. Uiteindelijk zijn het vooral theorieën die de boventoon voeren en zijn gecontroleerde experimenten om met harde bewijzen te komen vaak lastig.
In die zin dien je als patient ook een beetje als proefkonijn. Het is trail and error, met jou en mij in de hoofdrol.
(De psychiatrie maakt daarom overigens ook slachtoffers. Zeker in inrichtingen waar zwaardere gevallen zitten is voor een flinke groep het 'medicijn' erger dan de kwaal.
Dat wordt beter, en was vroeger nog erger, maar er zitten echt mensen al jaren op gesloten afdelingen, gedrogeerd en wel, die met nieuwe inzichten geholpen zouden zijn.
Dit is geen onwil van de wetenschap en van behandelaars, maar pure onkunde en de afwezigheid van fundamentele kennis die er toe doet. En een gebrek aan voldoende geld natuurlijk van overheidswege.)
Wat ik bedoel met het verband tussen creativiteit en logisch denken: Het is allebei een kant van dezelfde medaille. Er bestaat niet zoiets als 'onlogisch' denken.
De rekenkracht van iemands 'processor' bepaalt de mate waarin 'oplossingen' bedacht kunnen worden voor complexe zaken. Of je dit nu creativiteit noemt of 'logisch denken' is een tweede.
Het verschil bestaat vooral in de benaming ervoor, een echt concreet verschil is lastig te uit te leggen en bestaat misschien geen eens.
Daarnaast: logisch denken valt te trainen tot op zekere hoogte. Een kind van een hoogleraar zal daar meer mee zijn opgevoed. Dit geldt ook voor creativiteit.
maandag 6 augustus 2012 om 13:55
quote:xanneeex schreef op 06 augustus 2012 @ 13:31:
[...]
Mensen die denken mij te kennen, herkennen het adhd verhaal van mij niet echt. Maar mijn naaste omgeving, ouders, zussen en tantes zeiden meteen: ja daar sta ik niet van te kijken, nu vallen er vast een hoop dingen op zijn plek.
Je bent niet perse druk van buiten als je adhd hebt. Ik was de laatste jaren vooral druk in mijn hoofd en werd soms knettergek van mijn gedachtes en het niet kunnen ordenen van zaken. Van kleine onbenullige dingen tot grotere zaken. Daardoor keerde ik de laatste jaren, vooral sinds ik samenwoon en een huishouden erbij kreeg, steeds meer in mezelf gekeerd. Ik kon het af en toe allemaal even niet volgen of bijhouden.
Juist nu ik aan de methylfenidaat zit, heb ik minder onrust in mijn hoofd. Ook nu ik eindelijk weet wat er is, geeft al een rust. En de wil om te veranderen maakt mij erg positief!
Eindelijk kan ik ergens moeiteloos aan beginnen, en het nog afmaken ook. Iets wat mij vaak niet lukte. Mensen zeiden soms dat ik gewoon af en toe een schop onder mijn kont zou moeten krijgen. Maar uitleggen waarom dit niet hielp voor mij, lukte niet.
Nu ik erop terugkijk met mijn ouders, snappen we niet dat scholen nooit eerder aan de bel getrokken hebben bij mijn ouders.
Misschien omdat dit meer voorkomt bij jongens?!
Mijn moeder vond mij altijd al wel anders dan mijn zussen, een wildebras, onvoorzichtig, jongensachtig, maar heeft zich altijd ook voorgehouden dat 3 dochters nooit alledrie het zelfde kunnen zijn. Maar nooit gedacht dat er echt meer aan de hand was.
Op de havo kregen we in de brugklas bijles. Vriendinnen kregen bijles wiskunde of frans, ik moest met allemaal van die drukke vervelende jongens (in mijn ogen) naar concentratie training. Ik vond dat toen erg stom en schaamde me er zelfs wat voor.. Nooit echt met mijn ouders over gehad, en school niet op ouderavonden aangegeven hoe en waarom. terwijl mijn ouders nooit een ouderavond mistte!
Hoe dan ook ben ik blij dat ik het nu weet. Want de dingen die gebeurd zijn in mijn leven, doordat ik niet bij kon blijven op school en stage qua opdrachten ( planningsproblemen), ben ik erg blij met hoe ik nu in het leven sta. Het heeft mij langer geduurd dan mijn zus die 2 jaartjes ouder is. Bij wie het leek dat alles in haar schoot geworpen werd, ondanks dat zij een niveau lager getest was vanuit school en cito toets.
Ik woon al ruim 2 jaar samen, ben erg blij met mijn vriend en ons huis. Nu sinds een jaar de baan die ik al jaren wilde! En de toekomst ziet er steeds beter uit dank voor je antwoord Xanneeex. Tja dat druk in je hoofd zijn, ik heb wel het idee dat ik dat ben maar ik weet niet of de mijne in dergelijke mate is zoals bij iemand met AD(H)D. Sommige mensen met adhd zijn drukker in hun hoofd dan anderen. Ik heb ook wel weer periodes dat ik heel goed kan studeren bijvoorbeeld (voornamelijk met 'doen' dingen, zoals opgaves maken), dus misschien moet ik gewoon een schop onder m'n kont krijgen (die ik mezelf ook wel is geef
) maar merk toch dat ik snel weer afdwaal met m'n gedachten. Ik denk dat ik binnenkort toch maar is een afspraak bij de psycholoog ga maken om dit te bespreken, maar heb wel het idee dat zij gewoon hetzelfde vragenlijstje gaat afnemen die op internet staat. En mocht ik dan doorverwezen worden naar de psychiater, dan wordt het een hele lange rit heb ik het idee. Ben eigenlijk ook wel benieuwd naar het effect van ritalin bij mij, helaas zijn de mensen die ik ken die het gebruiken hier fel op tegen... op zich zou het best kunnen toch, gewoon een keertje proberen? En merk je dat je er ontzettend veel energie van krijgt en druk wordt, dan kan je er eigenlijk vanuit gaan dat ritalin dus niet werkt en het in een andere hoek (zoals beter plannen) moet zoeken? Of is dit te simpel gedacht?
[...]
Mensen die denken mij te kennen, herkennen het adhd verhaal van mij niet echt. Maar mijn naaste omgeving, ouders, zussen en tantes zeiden meteen: ja daar sta ik niet van te kijken, nu vallen er vast een hoop dingen op zijn plek.
Je bent niet perse druk van buiten als je adhd hebt. Ik was de laatste jaren vooral druk in mijn hoofd en werd soms knettergek van mijn gedachtes en het niet kunnen ordenen van zaken. Van kleine onbenullige dingen tot grotere zaken. Daardoor keerde ik de laatste jaren, vooral sinds ik samenwoon en een huishouden erbij kreeg, steeds meer in mezelf gekeerd. Ik kon het af en toe allemaal even niet volgen of bijhouden.
Juist nu ik aan de methylfenidaat zit, heb ik minder onrust in mijn hoofd. Ook nu ik eindelijk weet wat er is, geeft al een rust. En de wil om te veranderen maakt mij erg positief!
Eindelijk kan ik ergens moeiteloos aan beginnen, en het nog afmaken ook. Iets wat mij vaak niet lukte. Mensen zeiden soms dat ik gewoon af en toe een schop onder mijn kont zou moeten krijgen. Maar uitleggen waarom dit niet hielp voor mij, lukte niet.
Nu ik erop terugkijk met mijn ouders, snappen we niet dat scholen nooit eerder aan de bel getrokken hebben bij mijn ouders.
Misschien omdat dit meer voorkomt bij jongens?!
Mijn moeder vond mij altijd al wel anders dan mijn zussen, een wildebras, onvoorzichtig, jongensachtig, maar heeft zich altijd ook voorgehouden dat 3 dochters nooit alledrie het zelfde kunnen zijn. Maar nooit gedacht dat er echt meer aan de hand was.
Op de havo kregen we in de brugklas bijles. Vriendinnen kregen bijles wiskunde of frans, ik moest met allemaal van die drukke vervelende jongens (in mijn ogen) naar concentratie training. Ik vond dat toen erg stom en schaamde me er zelfs wat voor.. Nooit echt met mijn ouders over gehad, en school niet op ouderavonden aangegeven hoe en waarom. terwijl mijn ouders nooit een ouderavond mistte!
Hoe dan ook ben ik blij dat ik het nu weet. Want de dingen die gebeurd zijn in mijn leven, doordat ik niet bij kon blijven op school en stage qua opdrachten ( planningsproblemen), ben ik erg blij met hoe ik nu in het leven sta. Het heeft mij langer geduurd dan mijn zus die 2 jaartjes ouder is. Bij wie het leek dat alles in haar schoot geworpen werd, ondanks dat zij een niveau lager getest was vanuit school en cito toets.
Ik woon al ruim 2 jaar samen, ben erg blij met mijn vriend en ons huis. Nu sinds een jaar de baan die ik al jaren wilde! En de toekomst ziet er steeds beter uit dank voor je antwoord Xanneeex. Tja dat druk in je hoofd zijn, ik heb wel het idee dat ik dat ben maar ik weet niet of de mijne in dergelijke mate is zoals bij iemand met AD(H)D. Sommige mensen met adhd zijn drukker in hun hoofd dan anderen. Ik heb ook wel weer periodes dat ik heel goed kan studeren bijvoorbeeld (voornamelijk met 'doen' dingen, zoals opgaves maken), dus misschien moet ik gewoon een schop onder m'n kont krijgen (die ik mezelf ook wel is geef
) maar merk toch dat ik snel weer afdwaal met m'n gedachten. Ik denk dat ik binnenkort toch maar is een afspraak bij de psycholoog ga maken om dit te bespreken, maar heb wel het idee dat zij gewoon hetzelfde vragenlijstje gaat afnemen die op internet staat. En mocht ik dan doorverwezen worden naar de psychiater, dan wordt het een hele lange rit heb ik het idee. Ben eigenlijk ook wel benieuwd naar het effect van ritalin bij mij, helaas zijn de mensen die ik ken die het gebruiken hier fel op tegen... op zich zou het best kunnen toch, gewoon een keertje proberen? En merk je dat je er ontzettend veel energie van krijgt en druk wordt, dan kan je er eigenlijk vanuit gaan dat ritalin dus niet werkt en het in een andere hoek (zoals beter plannen) moet zoeken? Of is dit te simpel gedacht?
maandag 6 augustus 2012 om 13:59
Zebraatje, de hersenhelft verklaring is niet 1 die ik gelezen heb. Op scans zien ze een verlaagde hersenactiviteit in sommige gebieden bij ADHD-ers, ik geloof oa in de prefrontale cortex als ik het goed onthouden heb (maar zit niet zo in die neurobiologie) en de theorie dat ADHD-ers van nature een lager dopaminegehalte hebben is geloof ik al een tijdje daar.
Daardoor lukt focus minder (aandachtstekort) maar zijn er ook vaak bijkomende zaken. Enerzijds prikkels minder goed kunnen filteren, anderzijds ook op zoek naar prikkels, nieuwe uitdagingen, snel verveeld zijn.
Klinkt zo dubbel, een hoofd vol gedachten door een lagere hersenactiviteit, maar is biljkbaar wel zo: omdat focus mist gaat je hoofd 'alle kanten op' en word je juist druk.
Zoiets is het als ik het goedo nthouden heb, ze leggen er wat over uit op de psyq site, inclusief belachelijk saaaie filmpjes waar ik niet volledig door ben gekomen omdat ze zo saai zijn.
Daardoor lukt focus minder (aandachtstekort) maar zijn er ook vaak bijkomende zaken. Enerzijds prikkels minder goed kunnen filteren, anderzijds ook op zoek naar prikkels, nieuwe uitdagingen, snel verveeld zijn.
Klinkt zo dubbel, een hoofd vol gedachten door een lagere hersenactiviteit, maar is biljkbaar wel zo: omdat focus mist gaat je hoofd 'alle kanten op' en word je juist druk.
Zoiets is het als ik het goedo nthouden heb, ze leggen er wat over uit op de psyq site, inclusief belachelijk saaaie filmpjes waar ik niet volledig door ben gekomen omdat ze zo saai zijn.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
maandag 6 augustus 2012 om 14:00
En het creatieve komt dan juist doordat je hoofd alle kanten op kan zeg maar, je associeert veel meer in je hoofd waardoor je makkelijker op ideeen komt en dat = creatief. En makkelijk verbanden leggen = logisch denken. Zoiets.
Dat is echt veel te simpel gedacht, leyla. Daarvoor zijn de verklaringen niet duidelijk genoeg, is het teveel in onderzoek.
Ze gaan bij de psychiater niet zomaar het vragenlijstje af, ze gaan echt met je in gesprek en vragen heel veel voorbeelden. Ook screenen ze op allerhande andere psychische problemen. Dus nee, even 'ritalin testen' en bedenken dat je dan wel weet of je het wel of niet hebt werkt niet (bij 70-80% van de ADHD-ers slaat het aan bij de overige niet en ook 'normale mensen' kunnen positieve efecten merken).
Ik ben het eens met de mensen die zeggen dat je er niet mee moet aanklooien.
Die testen op internt zijn een indicatie of je wel of niet naar de dokter moet met je problemen, maar j kunt er geen diagnose op stellen. De gesprekken die ik heb gehad gingen wel ietsje verder dan dat.
Ok, genoeg werkontwijkend gedrag, ik heb een schop onder mijn kont nodig
Dat is echt veel te simpel gedacht, leyla. Daarvoor zijn de verklaringen niet duidelijk genoeg, is het teveel in onderzoek.
Ze gaan bij de psychiater niet zomaar het vragenlijstje af, ze gaan echt met je in gesprek en vragen heel veel voorbeelden. Ook screenen ze op allerhande andere psychische problemen. Dus nee, even 'ritalin testen' en bedenken dat je dan wel weet of je het wel of niet hebt werkt niet (bij 70-80% van de ADHD-ers slaat het aan bij de overige niet en ook 'normale mensen' kunnen positieve efecten merken).
Ik ben het eens met de mensen die zeggen dat je er niet mee moet aanklooien.
Die testen op internt zijn een indicatie of je wel of niet naar de dokter moet met je problemen, maar j kunt er geen diagnose op stellen. De gesprekken die ik heb gehad gingen wel ietsje verder dan dat.
Ok, genoeg werkontwijkend gedrag, ik heb een schop onder mijn kont nodig
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
maandag 6 augustus 2012 om 14:10
quote:Gamayun schreef op 06 augustus 2012 @ 13:19:
Dat is toch ook zoals t is, je moet nu eenmaal kijken of t werkt, is niet met zekerheid te voorspellen.
Nee, dat is niet zoals het hoort te zijn, je krijgt drugs toegediend onder het mom van medicijn waarvan wél bewezen is dat ook de niet ADHD'ers er baat bij kunnen hebben, en dan moet het een kwestie zijn van: slaat het aan of niet?
Dat het aanslaat hoeft niet te bevestigen dat het ook daadwerkelijk verband heeft met je ADHD zelf. Dus dat je er positieve effecten van ondervind kan totaal los staan van de gehele ADHD stoornis...
De theorie dat ADHD'ers baat hebben bij ritalin en niet ADHD'ers niet, is werkelijk om te janken.
Dat is toch ook zoals t is, je moet nu eenmaal kijken of t werkt, is niet met zekerheid te voorspellen.
Nee, dat is niet zoals het hoort te zijn, je krijgt drugs toegediend onder het mom van medicijn waarvan wél bewezen is dat ook de niet ADHD'ers er baat bij kunnen hebben, en dan moet het een kwestie zijn van: slaat het aan of niet?
Dat het aanslaat hoeft niet te bevestigen dat het ook daadwerkelijk verband heeft met je ADHD zelf. Dus dat je er positieve effecten van ondervind kan totaal los staan van de gehele ADHD stoornis...
De theorie dat ADHD'ers baat hebben bij ritalin en niet ADHD'ers niet, is werkelijk om te janken.
maandag 6 augustus 2012 om 14:12
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 14:10:
[...]
Nee, dat is niet zoals het hoort te zijn, je krijgt drugs toegediend onder het mom van medicijn waarvan wél bewezen is dat ook de niet ADHD'ers er baat bij kunnen hebben, en dan moet het een kwestie zijn van: slaat het aan of niet?
Dat het aanslaat hoeft niet te bevestigen dat het ook daadwerkelijk verband heeft met je ADHD zelf. Dus dat je er positieve effecten van ondervind kan totaal los staan van de gehele ADHD stoornis...
De theorie dat ADHD'ers baat hebben bij ritalin en niet ADHD'ers niet, is werkelijk om te janken.Ik denk dat je gelijk hebt. En vooral: Ritalin is vooral iets dat 'de job doet'. In die zin 'overruled' Ritalin negatieve eigenschappen van ADHD. Het is (nog) geen maatwerk.
[...]
Nee, dat is niet zoals het hoort te zijn, je krijgt drugs toegediend onder het mom van medicijn waarvan wél bewezen is dat ook de niet ADHD'ers er baat bij kunnen hebben, en dan moet het een kwestie zijn van: slaat het aan of niet?
Dat het aanslaat hoeft niet te bevestigen dat het ook daadwerkelijk verband heeft met je ADHD zelf. Dus dat je er positieve effecten van ondervind kan totaal los staan van de gehele ADHD stoornis...
De theorie dat ADHD'ers baat hebben bij ritalin en niet ADHD'ers niet, is werkelijk om te janken.Ik denk dat je gelijk hebt. En vooral: Ritalin is vooral iets dat 'de job doet'. In die zin 'overruled' Ritalin negatieve eigenschappen van ADHD. Het is (nog) geen maatwerk.
maandag 6 augustus 2012 om 14:15
Ik vind t nogal een arbitraire discussie en wil er twee dingen over kwijt.
1) Iedereen die hier aangeeft dat je ADHD cognitief met trainingen kunt bestrijden die heeft het over de uiterlijke, in de maatschappij opvallende kenmerken van ADHD, te laat komen, plannen etc... Ja al die dingen kun je leren, je kunt zelfs leren om je rustig en niet hyper te gedragen, om je in een vol café toch op dat gesprek te concentreren en te volgen wat er gebeurd, om de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden etc... Kun je allemaal leren.
Maar wat al die mensen die vinden dat je dat kunt leren niet merken, zien, voelen of anderszins ervaren is dat ik mij, met al mijn hyper, dan misschien wel rustig gedraag, maar dat ik niet rustig ben. Dat ik me wel concentreer op iets, maar dat ik een groot deel van mijn hersencapaciteit nodig heb om die concentratie op te brengen.
De ritalin helpt mijn hoofd om de signalen op te vangen. Als ik zit te studeren en de buurman heeft de wasmachine aanstaan, dan ben ik continu in mijn hoofd aan mezelf aan t vertellen: "dat is de wasmachine, daar hoef je niet op te reageren, gewoon doorgaan met studeren..." Dat is niet af en toe ter herinnering, dat is continu bij ieder geluid of iedere impuls die niet de studie is. Onder tussen lees ik wel gewoon dat studieboek en weet ik na afloop ook nog wat er stond... Maar niet met m'n hele aandacht, want een deel is prikels aan t afvangen en mezelf bij de les aan t houden.
Als ik ritalin slik, hoef ik dat niet actief te doen. Dan vangen mijn hersens die prikkels automatisch af. Dat scheelt mij veel energie en onrust. Maar het is niet zo dat iemand anders het verschil ziet: in beide gevallen zit er iemand geconcentreerd te studeren.
Ik ben blij met de ritalin, het compenseert iets in mijn hoofd, waardoor ik meer ik ben. Daar heb ik namelijk meer tijd voor omdat ik niet voortdurend een deel van de focus in mijn hoofd aan instructies aan mij zelf hoef te wijden... Het is fijn en erg waardevol om soort van gedachteloos normale dingen te kunnen doen.
2) Het is een beetje een onzin discussie of ritalin wel of niet op drugs lijkt en of je het dan wel of niet moet voorschrijven etc... Vrijwel alle medicijnen zijn niet lichaamseigen chemische combinaties die misschien wel enge dingen met je hersens en je lichaam doen. Of ze wel of niet op een dopinglijst voorkomen is helemaal niet interessant. Of je door gebruik als medicijn in t dagelijks leven schade oploopt misschien wel, maar dat is individueel voor iedereen anders, zoals bij alle medicijnen, de een reageert anders op paracetamol dan de ander... chemokuren zijn ook heel erg slecht voor je... en zo zijn er nog heel veel dubieuze, vage of discutabele medicijnen te bedenken tegen tal van kwalen, afwijkingen, onregelmatigheden en ernstige ziektes, welk risico je wilt nemen en wat het je waart is om iets aan je situatie te doen moet jezelf afwegen...
Met z'n allen op een forum een arbitraire discussie voeren zonder goede medische onderbouwing/ kennis en achtergronden of zelfs zonder goede definitie stellingen vooraf is arbitrair en levert weinig op: een aantal eigen ervaringen van mensen die wel of niet voor gebruik kiezen, een aantal observaties van mensen... etc..
En waarom precies over ritalin en niet een ander middel dat als medicijn wordt voorgeschreven en op de dopinglijst staat?
Er worden in sommige gevallen oogdruppels voorgeschreven die tijdens t sporten niet gebruikt mogen worden omdat ze de prestaties positief beïnvloeden... Wat vinden we daar dan van?
1) Iedereen die hier aangeeft dat je ADHD cognitief met trainingen kunt bestrijden die heeft het over de uiterlijke, in de maatschappij opvallende kenmerken van ADHD, te laat komen, plannen etc... Ja al die dingen kun je leren, je kunt zelfs leren om je rustig en niet hyper te gedragen, om je in een vol café toch op dat gesprek te concentreren en te volgen wat er gebeurd, om de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden etc... Kun je allemaal leren.
Maar wat al die mensen die vinden dat je dat kunt leren niet merken, zien, voelen of anderszins ervaren is dat ik mij, met al mijn hyper, dan misschien wel rustig gedraag, maar dat ik niet rustig ben. Dat ik me wel concentreer op iets, maar dat ik een groot deel van mijn hersencapaciteit nodig heb om die concentratie op te brengen.
De ritalin helpt mijn hoofd om de signalen op te vangen. Als ik zit te studeren en de buurman heeft de wasmachine aanstaan, dan ben ik continu in mijn hoofd aan mezelf aan t vertellen: "dat is de wasmachine, daar hoef je niet op te reageren, gewoon doorgaan met studeren..." Dat is niet af en toe ter herinnering, dat is continu bij ieder geluid of iedere impuls die niet de studie is. Onder tussen lees ik wel gewoon dat studieboek en weet ik na afloop ook nog wat er stond... Maar niet met m'n hele aandacht, want een deel is prikels aan t afvangen en mezelf bij de les aan t houden.
Als ik ritalin slik, hoef ik dat niet actief te doen. Dan vangen mijn hersens die prikkels automatisch af. Dat scheelt mij veel energie en onrust. Maar het is niet zo dat iemand anders het verschil ziet: in beide gevallen zit er iemand geconcentreerd te studeren.
Ik ben blij met de ritalin, het compenseert iets in mijn hoofd, waardoor ik meer ik ben. Daar heb ik namelijk meer tijd voor omdat ik niet voortdurend een deel van de focus in mijn hoofd aan instructies aan mij zelf hoef te wijden... Het is fijn en erg waardevol om soort van gedachteloos normale dingen te kunnen doen.
2) Het is een beetje een onzin discussie of ritalin wel of niet op drugs lijkt en of je het dan wel of niet moet voorschrijven etc... Vrijwel alle medicijnen zijn niet lichaamseigen chemische combinaties die misschien wel enge dingen met je hersens en je lichaam doen. Of ze wel of niet op een dopinglijst voorkomen is helemaal niet interessant. Of je door gebruik als medicijn in t dagelijks leven schade oploopt misschien wel, maar dat is individueel voor iedereen anders, zoals bij alle medicijnen, de een reageert anders op paracetamol dan de ander... chemokuren zijn ook heel erg slecht voor je... en zo zijn er nog heel veel dubieuze, vage of discutabele medicijnen te bedenken tegen tal van kwalen, afwijkingen, onregelmatigheden en ernstige ziektes, welk risico je wilt nemen en wat het je waart is om iets aan je situatie te doen moet jezelf afwegen...
Met z'n allen op een forum een arbitraire discussie voeren zonder goede medische onderbouwing/ kennis en achtergronden of zelfs zonder goede definitie stellingen vooraf is arbitrair en levert weinig op: een aantal eigen ervaringen van mensen die wel of niet voor gebruik kiezen, een aantal observaties van mensen... etc..
En waarom precies over ritalin en niet een ander middel dat als medicijn wordt voorgeschreven en op de dopinglijst staat?
Er worden in sommige gevallen oogdruppels voorgeschreven die tijdens t sporten niet gebruikt mogen worden omdat ze de prestaties positief beïnvloeden... Wat vinden we daar dan van?
maandag 6 augustus 2012 om 14:18
quote:Gamayun schreef op 06 augustus 2012 @ 12:12:
aal juist.)
Ook ik doe aan 'zelfmedicatie'. Thank god niet met speed of cocaïne, daar heb ik me altijd verre van gehouden. Maar wel met 1 of 2 glaasjes wijn voor het slapengaan. Heel af en toe wat wiet, daar word ik rustiger van in mijn hoofd.
.Ik veroordeel je niet maar 'zelfmedicatie' is natuurlijk gewoon een verbloemende term voor mensen die drugs gebruiken om zich beter te voelen. Of dat nou komt omdat je je humeur wilt verbeteren, de belemmeringen van ADHD wilt verbeteren, het blijft gewon drugsgebruik en ieder heeft daar zijn eigen reden voor
aal juist.)
Ook ik doe aan 'zelfmedicatie'. Thank god niet met speed of cocaïne, daar heb ik me altijd verre van gehouden. Maar wel met 1 of 2 glaasjes wijn voor het slapengaan. Heel af en toe wat wiet, daar word ik rustiger van in mijn hoofd.
.Ik veroordeel je niet maar 'zelfmedicatie' is natuurlijk gewoon een verbloemende term voor mensen die drugs gebruiken om zich beter te voelen. Of dat nou komt omdat je je humeur wilt verbeteren, de belemmeringen van ADHD wilt verbeteren, het blijft gewon drugsgebruik en ieder heeft daar zijn eigen reden voor
maandag 6 augustus 2012 om 14:24
@ Hallo-daar het lijkt mij een heel zinvolle discussie. Er zijn zat medicijnen bekend die later grote schade hebben aangericht, behandelingen ed.. Ik noem de Des-dochters.....
Allemaal behandelingen die toen als onschadelijk naar voren werden geschoven..
Dat jij zegt dat jij je door de ritalin beter kan concentreren is logisch, áls het al een positief effect heeft op een persoon wel of geen ADHD dan is dat hét kenmerk wat zo gewaardeerd word.
Je vind dit een arbitraire discussie zonder medische onderbouwingen. Waar baseer jij op dat de Ritalin ervoor zorgt dat de 'wasmachine prikkel; verstompt.. zodat jij je prioriteit bij je huiswerk/studeerwerk kan leggen.
Welke wetenschappelijke onderbouwing heb jij daarvoor? welk medisch argument heb jij om de stelling uit te sluiten dat Ritalin helemaal niet je onbelangrijke prikkels dempen, maar gewoon de focus op je huiswerk aanscherpt.
Allemaal behandelingen die toen als onschadelijk naar voren werden geschoven..
Dat jij zegt dat jij je door de ritalin beter kan concentreren is logisch, áls het al een positief effect heeft op een persoon wel of geen ADHD dan is dat hét kenmerk wat zo gewaardeerd word.
Je vind dit een arbitraire discussie zonder medische onderbouwingen. Waar baseer jij op dat de Ritalin ervoor zorgt dat de 'wasmachine prikkel; verstompt.. zodat jij je prioriteit bij je huiswerk/studeerwerk kan leggen.
Welke wetenschappelijke onderbouwing heb jij daarvoor? welk medisch argument heb jij om de stelling uit te sluiten dat Ritalin helemaal niet je onbelangrijke prikkels dempen, maar gewoon de focus op je huiswerk aanscherpt.
maandag 6 augustus 2012 om 14:28
quote:hallo-daar schreef op 06 augustus 2012 @ 14:15:
Ik vind t nogal een arbitraire discussie en wil er twee dingen over kwijt.
1) Iedereen die hier aangeeft dat je ADHD cognitief met trainingen kunt bestrijden die heeft het over de uiterlijke, in de maatschappij opvallende kenmerken van ADHD, te laat komen, plannen etc... Ja al die dingen kun je leren, je kunt zelfs leren om je rustig en niet hyper te gedragen, om je in een vol café toch op dat gesprek te concentreren en te volgen wat er gebeurd, om de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden etc... Kun je allemaal leren.
Maar wat al die mensen die vinden dat je dat kunt leren niet merken, zien, voelen of anderszins ervaren is dat ik mij, met al mijn hyper, dan misschien wel rustig gedraag, maar dat ik niet rustig ben. Dat ik me wel concentreer op iets, maar dat ik een groot deel van mijn hersencapaciteit nodig heb om die concentratie op te brengen.
De ritalin helpt mijn hoofd om de signalen op te vangen. Als ik zit te studeren en de buurman heeft de wasmachine aanstaan, dan ben ik continu in mijn hoofd aan mezelf aan t vertellen: "dat is de wasmachine, daar hoef je niet op te reageren, gewoon doorgaan met studeren..." Dat is niet af en toe ter herinnering, dat is continu bij ieder geluid of iedere impuls die niet de studie is. Onder tussen lees ik wel gewoon dat studieboek en weet ik na afloop ook nog wat er stond... Maar niet met m'n hele aandacht, want een deel is prikels aan t afvangen en mezelf bij de les aan t houden.
Als ik ritalin slik, hoef ik dat niet actief te doen. Dan vangen mijn hersens die prikkels automatisch af. Dat scheelt mij veel energie en onrust. Maar het is niet zo dat iemand anders het verschil ziet: in beide gevallen zit er iemand geconcentreerd te studeren.
Ik ben blij met de ritalin, het compenseert iets in mijn hoofd, waardoor ik meer ik ben. Daar heb ik namelijk meer tijd voor omdat ik niet voortdurend een deel van de focus in mijn hoofd aan instructies aan mij zelf hoef te wijden... Het is fijn en erg waardevol om soort van gedachteloos normale dingen te kunnen doen.
2) Het is een beetje een onzin discussie of ritalin wel of niet op drugs lijkt en of je het dan wel of niet moet voorschrijven etc... Vrijwel alle medicijnen zijn niet lichaamseigen chemische combinaties die misschien wel enge dingen met je hersens en je lichaam doen. Of ze wel of niet op een dopinglijst voorkomen is helemaal niet interessant. Of je door gebruik als medicijn in t dagelijks leven schade oploopt misschien wel, maar dat is individueel voor iedereen anders, zoals bij alle medicijnen, de een reageert anders op paracetamol dan de ander... chemokuren zijn ook heel erg slecht voor je... en zo zijn er nog heel veel dubieuze, vage of discutabele medicijnen te bedenken tegen tal van kwalen, afwijkingen, onregelmatigheden en ernstige ziektes, welk risico je wilt nemen en wat het je waart is om iets aan je situatie te doen moet jezelf afwegen...
Met z'n allen op een forum een arbitraire discussie voeren zonder goede medische onderbouwing/ kennis en achtergronden of zelfs zonder goede definitie stellingen vooraf is arbitrair en levert weinig op: een aantal eigen ervaringen van mensen die wel of niet voor gebruik kiezen, een aantal observaties van mensen... etc..
En waarom precies over ritalin en niet een ander middel dat als medicijn wordt voorgeschreven en op de dopinglijst staat?
Er worden in sommige gevallen oogdruppels voorgeschreven die tijdens t sporten niet gebruikt mogen worden omdat ze de prestaties positief beïnvloeden... Wat vinden we daar dan van?
1) Ik ken een hoop mensen die geen ADHD-diagnose hebben of krijgen en ook voortdurend zijn afgeleid bij het studeren of bij gesprekken in het cafe. Een hoop mensen hebben al hun hersencapaciteit nodig om te studeren.
Heel veel studenten hebben problemen met studeren. Uitstelgedrag (door afleiding) is algemeen en daar heeft bijna iedereen last van. Het adagium 'morgen begon ik' is iets dat iedereen wel ergens herkend.
Maar zeer weinig mensen hebben zoveel concentratie van nature dat ze externe geluiden kunnen blocken/filteren. Mensen hebben dan ook veel last van geluid. Denk aan bellen in de trein, een lekkende waterkraan of een draaiende motor voor het huis. Of denk aan klachten bij het afnemen van tentamens over geluid buiten. Een mens is een dier met instincten en zal de omgeving altijd in de gaten houden.
Dat maakt de lijn tussen ADHD'er en 'normaal' al complexer.
Verder: dat je bent gaan studeren is een eigen keuze en maakt juist dat je 'botst' me de samenleving.
Als je al vroeg had gekozen voor een carriere als topsporter had je waarschijnlijk nergens last van gehad.
2) Niet iedereen reageert anders op medicijnen. Dat ligt veel genuanceerder. In principe reageren mensen gewoon hetzelfde op medicijnen. Dat is de bedoeling en dat het in praktijk anders functioneert is maar tot op zekere hoogte waar.
Paracetamol is nu juist een voorbeeld van dat over het algemeen bij mensen een soortgelijk effect bewerkstelligd.
Je hebt op zich gelijk dat het niet uitmaakt of het nu drugs of niet. En of het nu wel of niet voorkomt op dopinglijsten.
Maar: alle drugs zijn ook medicijnen en visa versa. Tot aan morfine aan toe.
Daar gaat de discussie juist over. Juist omdat de werking vergelijkbaar is en omdat zaken als speed, lcd, cocaine, etc etc ooit begonnen als pure medicatie.
Je laatste punt begrijp ik niet. Dit is een openbaar forum waar mensen discussiëren. We kunnen dan de helft van het forum sluiten.
Bovendien discussieer je zelf ook vrolijk mee. En dit terwijl je zelf ook niet met bronnen aan komt zetten. Dat vind ik pas arbitrair.
Maar vooral: ik ben bang dat je te veel waarde hecht aan wat therapeuten vertellen.
Daar hoor je alleen maar de 'output-kant' van. Dus de veronderstelde resultaten.
De hier gevoerde discussie is een actueel debat binnen de psychiatrie. Het is zeker niet arbitrair.
Tot slot: zo lang de psychiatrie omstreden is mag deze openlijk bediscussieerd hebben. Officiële kennis van zaken is daarbij geen graadmeter omdat juist die kennis ter discussie staat.
Nog sterker: zolang de psychiatrie omstreden is moet deze openlijk bediscussieerd worden.
Dat gebeurde in het verleden te weinig, met alle gevolgen van dien.
Ik vind t nogal een arbitraire discussie en wil er twee dingen over kwijt.
1) Iedereen die hier aangeeft dat je ADHD cognitief met trainingen kunt bestrijden die heeft het over de uiterlijke, in de maatschappij opvallende kenmerken van ADHD, te laat komen, plannen etc... Ja al die dingen kun je leren, je kunt zelfs leren om je rustig en niet hyper te gedragen, om je in een vol café toch op dat gesprek te concentreren en te volgen wat er gebeurd, om de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden etc... Kun je allemaal leren.
Maar wat al die mensen die vinden dat je dat kunt leren niet merken, zien, voelen of anderszins ervaren is dat ik mij, met al mijn hyper, dan misschien wel rustig gedraag, maar dat ik niet rustig ben. Dat ik me wel concentreer op iets, maar dat ik een groot deel van mijn hersencapaciteit nodig heb om die concentratie op te brengen.
De ritalin helpt mijn hoofd om de signalen op te vangen. Als ik zit te studeren en de buurman heeft de wasmachine aanstaan, dan ben ik continu in mijn hoofd aan mezelf aan t vertellen: "dat is de wasmachine, daar hoef je niet op te reageren, gewoon doorgaan met studeren..." Dat is niet af en toe ter herinnering, dat is continu bij ieder geluid of iedere impuls die niet de studie is. Onder tussen lees ik wel gewoon dat studieboek en weet ik na afloop ook nog wat er stond... Maar niet met m'n hele aandacht, want een deel is prikels aan t afvangen en mezelf bij de les aan t houden.
Als ik ritalin slik, hoef ik dat niet actief te doen. Dan vangen mijn hersens die prikkels automatisch af. Dat scheelt mij veel energie en onrust. Maar het is niet zo dat iemand anders het verschil ziet: in beide gevallen zit er iemand geconcentreerd te studeren.
Ik ben blij met de ritalin, het compenseert iets in mijn hoofd, waardoor ik meer ik ben. Daar heb ik namelijk meer tijd voor omdat ik niet voortdurend een deel van de focus in mijn hoofd aan instructies aan mij zelf hoef te wijden... Het is fijn en erg waardevol om soort van gedachteloos normale dingen te kunnen doen.
2) Het is een beetje een onzin discussie of ritalin wel of niet op drugs lijkt en of je het dan wel of niet moet voorschrijven etc... Vrijwel alle medicijnen zijn niet lichaamseigen chemische combinaties die misschien wel enge dingen met je hersens en je lichaam doen. Of ze wel of niet op een dopinglijst voorkomen is helemaal niet interessant. Of je door gebruik als medicijn in t dagelijks leven schade oploopt misschien wel, maar dat is individueel voor iedereen anders, zoals bij alle medicijnen, de een reageert anders op paracetamol dan de ander... chemokuren zijn ook heel erg slecht voor je... en zo zijn er nog heel veel dubieuze, vage of discutabele medicijnen te bedenken tegen tal van kwalen, afwijkingen, onregelmatigheden en ernstige ziektes, welk risico je wilt nemen en wat het je waart is om iets aan je situatie te doen moet jezelf afwegen...
Met z'n allen op een forum een arbitraire discussie voeren zonder goede medische onderbouwing/ kennis en achtergronden of zelfs zonder goede definitie stellingen vooraf is arbitrair en levert weinig op: een aantal eigen ervaringen van mensen die wel of niet voor gebruik kiezen, een aantal observaties van mensen... etc..
En waarom precies over ritalin en niet een ander middel dat als medicijn wordt voorgeschreven en op de dopinglijst staat?
Er worden in sommige gevallen oogdruppels voorgeschreven die tijdens t sporten niet gebruikt mogen worden omdat ze de prestaties positief beïnvloeden... Wat vinden we daar dan van?
1) Ik ken een hoop mensen die geen ADHD-diagnose hebben of krijgen en ook voortdurend zijn afgeleid bij het studeren of bij gesprekken in het cafe. Een hoop mensen hebben al hun hersencapaciteit nodig om te studeren.
Heel veel studenten hebben problemen met studeren. Uitstelgedrag (door afleiding) is algemeen en daar heeft bijna iedereen last van. Het adagium 'morgen begon ik' is iets dat iedereen wel ergens herkend.
Maar zeer weinig mensen hebben zoveel concentratie van nature dat ze externe geluiden kunnen blocken/filteren. Mensen hebben dan ook veel last van geluid. Denk aan bellen in de trein, een lekkende waterkraan of een draaiende motor voor het huis. Of denk aan klachten bij het afnemen van tentamens over geluid buiten. Een mens is een dier met instincten en zal de omgeving altijd in de gaten houden.
Dat maakt de lijn tussen ADHD'er en 'normaal' al complexer.
Verder: dat je bent gaan studeren is een eigen keuze en maakt juist dat je 'botst' me de samenleving.
Als je al vroeg had gekozen voor een carriere als topsporter had je waarschijnlijk nergens last van gehad.
2) Niet iedereen reageert anders op medicijnen. Dat ligt veel genuanceerder. In principe reageren mensen gewoon hetzelfde op medicijnen. Dat is de bedoeling en dat het in praktijk anders functioneert is maar tot op zekere hoogte waar.
Paracetamol is nu juist een voorbeeld van dat over het algemeen bij mensen een soortgelijk effect bewerkstelligd.
Je hebt op zich gelijk dat het niet uitmaakt of het nu drugs of niet. En of het nu wel of niet voorkomt op dopinglijsten.
Maar: alle drugs zijn ook medicijnen en visa versa. Tot aan morfine aan toe.
Daar gaat de discussie juist over. Juist omdat de werking vergelijkbaar is en omdat zaken als speed, lcd, cocaine, etc etc ooit begonnen als pure medicatie.
Je laatste punt begrijp ik niet. Dit is een openbaar forum waar mensen discussiëren. We kunnen dan de helft van het forum sluiten.
Bovendien discussieer je zelf ook vrolijk mee. En dit terwijl je zelf ook niet met bronnen aan komt zetten. Dat vind ik pas arbitrair.
Maar vooral: ik ben bang dat je te veel waarde hecht aan wat therapeuten vertellen.
Daar hoor je alleen maar de 'output-kant' van. Dus de veronderstelde resultaten.
De hier gevoerde discussie is een actueel debat binnen de psychiatrie. Het is zeker niet arbitrair.
Tot slot: zo lang de psychiatrie omstreden is mag deze openlijk bediscussieerd hebben. Officiële kennis van zaken is daarbij geen graadmeter omdat juist die kennis ter discussie staat.
Nog sterker: zolang de psychiatrie omstreden is moet deze openlijk bediscussieerd worden.
Dat gebeurde in het verleden te weinig, met alle gevolgen van dien.