Relaties
alle pijlers
waarom doe ik dit?
donderdag 9 augustus 2012 om 21:43
Ben je trouwens het middelste kind?
Ik wel, heb nog een oudere zus en een jonger broertje.
Ben zelf dus de 'bemiddelaar' en ik herken je gedrag heel erg!
Ik dwing mezelf ook om eerst partner te steunen en mezelf in te houden, hem gelijk de andere kant voor te willen houden.
Ik wel, heb nog een oudere zus en een jonger broertje.
Ben zelf dus de 'bemiddelaar' en ik herken je gedrag heel erg!
Ik dwing mezelf ook om eerst partner te steunen en mezelf in te houden, hem gelijk de andere kant voor te willen houden.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
donderdag 9 augustus 2012 om 21:45
Je schrijft dat je niet snel boos wordt, je vergevingsgezind bent. Ik herken dat, en ben ook de bemiddelaar vaak.
Wil gewoon niet dat mensen ruzie krijgen en wil het zelf ook niet. Met mij heb je dus niet zo snel ruzie. Misschien heb jij dat ook?
En gaat het nog niet eens zozeer om je man, maar om bovenstaande? Dat ongeacht tussen wie de situatie speelt, jij het niet tot die escalatie wil laten komen?
Alleen moet je dan een modus zien te vinden, om je man niet voor zijn hoofd te stoten, zodanig dat jij je er ook niet rot over voelt.
Wil gewoon niet dat mensen ruzie krijgen en wil het zelf ook niet. Met mij heb je dus niet zo snel ruzie. Misschien heb jij dat ook?
En gaat het nog niet eens zozeer om je man, maar om bovenstaande? Dat ongeacht tussen wie de situatie speelt, jij het niet tot die escalatie wil laten komen?
Alleen moet je dan een modus zien te vinden, om je man niet voor zijn hoofd te stoten, zodanig dat jij je er ook niet rot over voelt.
donderdag 9 augustus 2012 om 21:53
Ik vind zelf de Roos van Leary handig om te zien hoe ik op een ander kan reageren.
TO: je hoeft niet gelijk de kant van de ander te kiezen noch je man direct gelijk te geven.
Je kunt hem ook even laten 'uitrazen' en zijn gevoel bevestigen: goh, wat vervelend/naar/rot of wat dan ook, zonder hem direct gelijk te geven.
TO: je hoeft niet gelijk de kant van de ander te kiezen noch je man direct gelijk te geven.
Je kunt hem ook even laten 'uitrazen' en zijn gevoel bevestigen: goh, wat vervelend/naar/rot of wat dan ook, zonder hem direct gelijk te geven.
donderdag 9 augustus 2012 om 21:56
Ik ben de jongste van twee kinderen, geen middelste dus.
Ik hou inderdaad niet van ruzie en ben heel gevoelig voor sfeer. Ook als bv collega's mot hebben kan ik daar niet goed tegen. Bij ons was er vroeger thuis nooit ruzie. Mijn ouders waren ook erg happy en ik heb nooit geleerd ruzie te maken.
Wel grappig dat mijn "techniek" juist averechts werkt en ik juist meer conflicten krijg. En dat mijn man ook nog bozer wordt op de andere partij omdat het "wij" tegen "hem" is.
Ik hou inderdaad niet van ruzie en ben heel gevoelig voor sfeer. Ook als bv collega's mot hebben kan ik daar niet goed tegen. Bij ons was er vroeger thuis nooit ruzie. Mijn ouders waren ook erg happy en ik heb nooit geleerd ruzie te maken.
Wel grappig dat mijn "techniek" juist averechts werkt en ik juist meer conflicten krijg. En dat mijn man ook nog bozer wordt op de andere partij omdat het "wij" tegen "hem" is.
donderdag 9 augustus 2012 om 22:04
quote:Julus schreef op 09 augustus 2012 @ 21:45:
Je schrijft dat je niet snel boos wordt, je vergevingsgezind bent. Ik herken dat, en ben ook de bemiddelaar vaak.
Wil gewoon niet dat mensen ruzie krijgen en wil het zelf ook niet. Met mij heb je dus niet zo snel ruzie. Misschien heb jij dat ook?
En gaat het nog niet eens zozeer om je man, maar om bovenstaande? Dat ongeacht tussen wie de situatie speelt, jij het niet tot die escalatie wil laten komen?
Alleen moet je dan een modus zien te vinden, om je man niet voor zijn hoofd te stoten, zodanig dat jij je er ook niet rot over voelt.TO ik denk dat je je man probeert te beschermen (een beetje zoals Julus hier schrijft) door hem jouw intern dialoog te laten horen, zodat hij niet in problemen komt. Dit is zoals jij problemen oplost, dit is wat voor jou altijd gewerkt heeft. Je neemt je man dusmee in je denkbubbel om hem te behoeden voor conflict. Ik denk ook dat je daarom zo snel reageert, want zoasl iemand zei; het kan nooit zijn dat de ander altijd gelijk heeft gehad en je man niet.
Je schrijft dat je niet snel boos wordt, je vergevingsgezind bent. Ik herken dat, en ben ook de bemiddelaar vaak.
Wil gewoon niet dat mensen ruzie krijgen en wil het zelf ook niet. Met mij heb je dus niet zo snel ruzie. Misschien heb jij dat ook?
En gaat het nog niet eens zozeer om je man, maar om bovenstaande? Dat ongeacht tussen wie de situatie speelt, jij het niet tot die escalatie wil laten komen?
Alleen moet je dan een modus zien te vinden, om je man niet voor zijn hoofd te stoten, zodanig dat jij je er ook niet rot over voelt.TO ik denk dat je je man probeert te beschermen (een beetje zoals Julus hier schrijft) door hem jouw intern dialoog te laten horen, zodat hij niet in problemen komt. Dit is zoals jij problemen oplost, dit is wat voor jou altijd gewerkt heeft. Je neemt je man dusmee in je denkbubbel om hem te behoeden voor conflict. Ik denk ook dat je daarom zo snel reageert, want zoasl iemand zei; het kan nooit zijn dat de ander altijd gelijk heeft gehad en je man niet.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
donderdag 9 augustus 2012 om 23:09
quote:zimaja schreef op 09 augustus 2012 @ 22:01:
Dibbes: interessant die roos! Had ik nog nooit van gehoord.
Wat jij als suggestie geeft zegt mijn man mij ook: Luister eerst even naar me en bevestig mijn gevoel en dan gaan we later wel in discussie.
Zoals ik je situatie lees is dat jullie beiden in de 'tegen' vakken zitten. Jouw man in het aanvallende vak en jij, doordat jij de kant van de ander kiest, in het opstandige vak. Dit is het gedrag wat veroorzaak wordt als je de lijnen verticaal door de vakken trekt.
Zo vermijdend zoals je zelf aangeeft, kom je toch niet over door je gedrag.
Je zou dus de lijnen horizontaal moeten doortrekken per vak en dan zou jij in het vak 'helpen' komen, waarbij je je man geen gelijk moet/hoeft te geven alleen wel in de vakken 'samen' komt.
Daarbij is het toch wél van belang om erachter te komen waarom jij zo reageert en wat je eraan kunt doen om dat om te buigen. Iets wat niet in je natuurlijke aard zit vergt tijd en oefening om te veranderen.
Toevoeging: ook het schema met de kernkwadranten kunnen hierbij hulpzaam zijn want op de een of andere manier zit jouw man in jouw allergie. Een allergie voor iets kan tevens ook de valkuil zijn waarin je kunt doorslaan. In veel gevallen staat een allergie voor hetgeen je zelf niet in huis hebt/hebt geleerd en wat je misschien graag wat meer zou willen (laten zien).
Dibbes: interessant die roos! Had ik nog nooit van gehoord.
Wat jij als suggestie geeft zegt mijn man mij ook: Luister eerst even naar me en bevestig mijn gevoel en dan gaan we later wel in discussie.
Zoals ik je situatie lees is dat jullie beiden in de 'tegen' vakken zitten. Jouw man in het aanvallende vak en jij, doordat jij de kant van de ander kiest, in het opstandige vak. Dit is het gedrag wat veroorzaak wordt als je de lijnen verticaal door de vakken trekt.
Zo vermijdend zoals je zelf aangeeft, kom je toch niet over door je gedrag.
Je zou dus de lijnen horizontaal moeten doortrekken per vak en dan zou jij in het vak 'helpen' komen, waarbij je je man geen gelijk moet/hoeft te geven alleen wel in de vakken 'samen' komt.
Daarbij is het toch wél van belang om erachter te komen waarom jij zo reageert en wat je eraan kunt doen om dat om te buigen. Iets wat niet in je natuurlijke aard zit vergt tijd en oefening om te veranderen.
Toevoeging: ook het schema met de kernkwadranten kunnen hierbij hulpzaam zijn want op de een of andere manier zit jouw man in jouw allergie. Een allergie voor iets kan tevens ook de valkuil zijn waarin je kunt doorslaan. In veel gevallen staat een allergie voor hetgeen je zelf niet in huis hebt/hebt geleerd en wat je misschien graag wat meer zou willen (laten zien).
donderdag 9 augustus 2012 om 23:13
Bloedjehekel heb ik aan het gedrag van mensen die ten koste van alles altijd proberen te sudderen, bemoederen, de gemoederen te kalmeren
Die nemen het op voor de ergste probleemveroorzakers die er bestaan, je mag nooit eens ergens kwaad over worden en moet altijd alles over je heen laten komen terwijl de "tegenpartij" degene die jou schade berokkent met zelfbewuste acties nog eens wordt vrijgepleit en gezegd dat ze het toch écht écht niet kwaad bedoelen.
Ondertussen zouden ze je gewoon af laten maken zonder dat je ook maar iets terug zou mogen doen, jezelf zou mogen beschermen of verdedigen en word je door hen nog eens extra in je rug gestoken...
Het is hun manier om met deze mensen om te gaan. Jouw manier dus. Jij laat je waarschijnlijk vaak onder tafel praten, dingen aan doen die je vervolgens gigantisch vergoeilijkt en steekt liever je kop in het zand.
Je kan totaal niet tegen ruzie, geen onvertogen woord mag er vallen (wel van de andere partij) en elke lichte enthousiaste stemverheffing kruip je al bijna onder tafel alsof de wereld vergaat als er ook maar iets is wat lijkt op een conflict...
Je zou bijna denken dat ik er veel ervaringen mee heb en ja dat klopt, ervaring zat.
Ik denk dat je niet goed voor jezelf opkomt, dit jouw overlevingsstrategie is, dat je graag altijd alleen het goed in mensen wil zien en het liefst alle vervelende dingen onder het tafelkleed wegveegt.
Sommige dingen moeten nu eenmaal geuit worden, niet blijven doorsudderen, soms moet je voor jezelf opkomen ten koste van de lieve vrede.
Want wat jij nu doet ís juist oorlog ten top. Iemand wordt neergesabelt en jij doet er nog een stapje bovenop. Waarschijnlijk identificeer je jezelf met je man. Je aardige man die af en toe ook vervelende dingen meemaakt net als ieder ander.
Door het deksel op de stoomketel te willen houden, escaleert de boel juist meer. Je moet stoom kunnen afblazen, vrijlaten.
Borrelt er bij jou misschien vanalles binnenin? Je manier lijkt op passieve oorlogsvoering.
Ik ken het uit ervaring. Iemand laat psychisch niets van je heel. Je probeert er tegenin te gaan om je eigen individualiteit te bewaren om vervolgens te horen dat de ander het echt niet zo kwaad bedoelt en dat je je vooral in moet houden en jíj nu de boosdoener zou zijn omdat je de ánder dan blijkbaar laat escaleren terwijl je het (verbale) geweld van de ander blijkbaar gewoon klakkeloos over je heen zou moeten laten gaan.
En zo sta je niet alleen tegenover degene die jou "aanvalt" nee je mag je ook nog eens niet "verdedigen" en krijgt ineens te maken met een tweede aanvaller die er nog eens overheen gaat. Aan de ene kant word je aangevallen en aan de andere kant mag je je niet verdedigen. Erg vervelend inderdaad.
Heel goed dat je zelf toch wel begint in te zien dat zo gehaast reageren en gelijk de kant van de ander zoeken niet bepaald netjes is.
Ik vind, zeker in een relatie, dat je toch in eerste instantie achter je partner hoort te staan omdat je weet (en dat weet je zelf ook zeg je) dat je partner toch zeker zijn of haar best doet en zelfs nog erg aardig is ook.
Helemaal zeker weten waarom iemand dat doet weet ik niet maar het heeft ook zeker wel te maken met het schemaatje wat gepost werd. Het zijn de eigenschappen die je zelf niet goed beheerst en je jezelf voorliegt dat ze altijd nuttig zijn maar ergens diep van binnen weet dat dat niet klopt. En op deze manier probeer je "op te komen" voor jouw (niet kloppende) overlevingsstrategie en gedrag.
Het is erg vervelend mensen op te horen komen voor andere mensen die in staat zijn om een ander juist pijn te doen. Het lijkt me ook te maken te hebben met dat je dat soort dingen niet wilt zien.
Misschien heeft vroeger iemand jou veel pijn gedaan en blijf je vergoeilijken op een verkeerde manier. Niets mis met je inleven van de andere kant, ieder heeft zijn redenen om dingen niet helemaal goed te doen, maar extreem tolereren en zelfs vergoeilijken is niet de juiste weg. Misschien wil je de pijn die de ander jou aandeed niet zijn. Ben je bang dat als je erkent dat sommige mensen het slecht met je voor kunnen hebben (op sommige momenten) dat je wereldbeeld in elkaar stort, dat je gedachten over jezelf en anderen opnieuw onder de loep moet nemen.
Hmmm, ik vind het heel erg knap dat je het voor jezelf zo goed kan formuleren. Ik weet niet zo goed wat je hier aan zou kunnen doen. De eerste impuls proberen te beheersen is al een goede stap. En vooral goed kijken naar waarom je dat doet. Hopelijk kom je dan tot andere visies die er voor zorgen dat je júist achter je man kan staan.
Die nemen het op voor de ergste probleemveroorzakers die er bestaan, je mag nooit eens ergens kwaad over worden en moet altijd alles over je heen laten komen terwijl de "tegenpartij" degene die jou schade berokkent met zelfbewuste acties nog eens wordt vrijgepleit en gezegd dat ze het toch écht écht niet kwaad bedoelen.
Ondertussen zouden ze je gewoon af laten maken zonder dat je ook maar iets terug zou mogen doen, jezelf zou mogen beschermen of verdedigen en word je door hen nog eens extra in je rug gestoken...
Het is hun manier om met deze mensen om te gaan. Jouw manier dus. Jij laat je waarschijnlijk vaak onder tafel praten, dingen aan doen die je vervolgens gigantisch vergoeilijkt en steekt liever je kop in het zand.
Je kan totaal niet tegen ruzie, geen onvertogen woord mag er vallen (wel van de andere partij) en elke lichte enthousiaste stemverheffing kruip je al bijna onder tafel alsof de wereld vergaat als er ook maar iets is wat lijkt op een conflict...
Je zou bijna denken dat ik er veel ervaringen mee heb en ja dat klopt, ervaring zat.
Ik denk dat je niet goed voor jezelf opkomt, dit jouw overlevingsstrategie is, dat je graag altijd alleen het goed in mensen wil zien en het liefst alle vervelende dingen onder het tafelkleed wegveegt.
Sommige dingen moeten nu eenmaal geuit worden, niet blijven doorsudderen, soms moet je voor jezelf opkomen ten koste van de lieve vrede.
Want wat jij nu doet ís juist oorlog ten top. Iemand wordt neergesabelt en jij doet er nog een stapje bovenop. Waarschijnlijk identificeer je jezelf met je man. Je aardige man die af en toe ook vervelende dingen meemaakt net als ieder ander.
Door het deksel op de stoomketel te willen houden, escaleert de boel juist meer. Je moet stoom kunnen afblazen, vrijlaten.
Borrelt er bij jou misschien vanalles binnenin? Je manier lijkt op passieve oorlogsvoering.
Ik ken het uit ervaring. Iemand laat psychisch niets van je heel. Je probeert er tegenin te gaan om je eigen individualiteit te bewaren om vervolgens te horen dat de ander het echt niet zo kwaad bedoelt en dat je je vooral in moet houden en jíj nu de boosdoener zou zijn omdat je de ánder dan blijkbaar laat escaleren terwijl je het (verbale) geweld van de ander blijkbaar gewoon klakkeloos over je heen zou moeten laten gaan.
En zo sta je niet alleen tegenover degene die jou "aanvalt" nee je mag je ook nog eens niet "verdedigen" en krijgt ineens te maken met een tweede aanvaller die er nog eens overheen gaat. Aan de ene kant word je aangevallen en aan de andere kant mag je je niet verdedigen. Erg vervelend inderdaad.
Heel goed dat je zelf toch wel begint in te zien dat zo gehaast reageren en gelijk de kant van de ander zoeken niet bepaald netjes is.
Ik vind, zeker in een relatie, dat je toch in eerste instantie achter je partner hoort te staan omdat je weet (en dat weet je zelf ook zeg je) dat je partner toch zeker zijn of haar best doet en zelfs nog erg aardig is ook.
Helemaal zeker weten waarom iemand dat doet weet ik niet maar het heeft ook zeker wel te maken met het schemaatje wat gepost werd. Het zijn de eigenschappen die je zelf niet goed beheerst en je jezelf voorliegt dat ze altijd nuttig zijn maar ergens diep van binnen weet dat dat niet klopt. En op deze manier probeer je "op te komen" voor jouw (niet kloppende) overlevingsstrategie en gedrag.
Het is erg vervelend mensen op te horen komen voor andere mensen die in staat zijn om een ander juist pijn te doen. Het lijkt me ook te maken te hebben met dat je dat soort dingen niet wilt zien.
Misschien heeft vroeger iemand jou veel pijn gedaan en blijf je vergoeilijken op een verkeerde manier. Niets mis met je inleven van de andere kant, ieder heeft zijn redenen om dingen niet helemaal goed te doen, maar extreem tolereren en zelfs vergoeilijken is niet de juiste weg. Misschien wil je de pijn die de ander jou aandeed niet zijn. Ben je bang dat als je erkent dat sommige mensen het slecht met je voor kunnen hebben (op sommige momenten) dat je wereldbeeld in elkaar stort, dat je gedachten over jezelf en anderen opnieuw onder de loep moet nemen.
Hmmm, ik vind het heel erg knap dat je het voor jezelf zo goed kan formuleren. Ik weet niet zo goed wat je hier aan zou kunnen doen. De eerste impuls proberen te beheersen is al een goede stap. En vooral goed kijken naar waarom je dat doet. Hopelijk kom je dan tot andere visies die er voor zorgen dat je júist achter je man kan staan.
donderdag 9 augustus 2012 om 23:16
Ik heb het overigens nooit ervaren als beschermen hoor. Meestal werd ik juist extra vernederd alsof mijn positie, mijn integriteit er niet toe doet.
Het is erg vervelend als je bij voorbaat nooit geloofd wordt, terwijl je juist probeert de situatie zo correct en onbevoordeeld probeert weer te geven, belicht van alle kanten.
En vervolgens door de mensen die voor je op zouden moeten komen, jou al heel lang kennen, waar je zelf altijd klaar voor staat, te moeten horen dat je iets wel zelf uitgelokt zou hebben, dat het je eigen schuld is en dat je je vooral niet mag verdedigen want bij elke poging word juist jóuw gedrag als aanval gezien...
Het is erg vervelend als je bij voorbaat nooit geloofd wordt, terwijl je juist probeert de situatie zo correct en onbevoordeeld probeert weer te geven, belicht van alle kanten.
En vervolgens door de mensen die voor je op zouden moeten komen, jou al heel lang kennen, waar je zelf altijd klaar voor staat, te moeten horen dat je iets wel zelf uitgelokt zou hebben, dat het je eigen schuld is en dat je je vooral niet mag verdedigen want bij elke poging word juist jóuw gedrag als aanval gezien...
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:17
Jeetje Paekzwart, ik vind het geweldig hoe je dingen neerpent. Je bent me al vaker opgevallen. Ik ben het ook volledig eens met wat je schrijft in je eerste post van 23.13. Zwijgen heeft vaak het allergrootste kwaad tot gevolg. Net als jij heb ik dat vroeger als vernedering ervaren en nog moeilijker vond ik het omdat ik geneigd ben voor anderen op te komen, soms ten koste van mezelf. Het deed extra pijn dat diezelfde mensen waar je voor op komt het niet voor jou opnemen. Maar............met de leeftijd ben ik het wat anders gaan zien. Ik denk dat je voor sommige mensen zo ' dichtbij bent' , dat ze je bijna tot zichzelf rekenen, en als ze dan willen verdedigen of beschermen, ze dat dus ook op dezelfde manier doen als bij zichzelf. Dat gevoel had ik ook een beetje bij TO, dat ze niet zozeer tegen hem ingaat, maar dat ze hen als setje verdedig(in de izn van;'dit conflict lossen we zo op', dus op haar manier), maar juist daardoor weer intern conflict veroorzaakt.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:59
quote:Paekzwart schreef op 09 augustus 2012 @ 23:13:
Bloedjehekel heb ik aan het gedrag van mensen die ten koste van alles altijd proberen te sudderen, bemoederen, de gemoederen te kalmeren
Die nemen het op voor de ergste probleemveroorzakers die er bestaan, je mag nooit eens ergens kwaad over worden en moet altijd alles over je heen laten komen terwijl de "tegenpartij" degene die jou schade berokkent met zelfbewuste acties nog eens wordt vrijgepleit en gezegd dat ze het toch écht écht niet kwaad bedoelen.
Ondertussen zouden ze je gewoon af laten maken zonder dat je ook maar iets terug zou mogen doen, jezelf zou mogen beschermen of verdedigen en word je door hen nog eens extra in je rug gestoken...
Het is hun manier om met deze mensen om te gaan. Jouw manier dus. Jij laat je waarschijnlijk vaak onder tafel praten, dingen aan doen die je vervolgens gigantisch vergoeilijkt en steekt liever je kop in het zand.
Je kan totaal niet tegen ruzie, geen onvertogen woord mag er vallen (wel van de andere partij) en elke lichte enthousiaste stemverheffing kruip je al bijna onder tafel alsof de wereld vergaat als er ook maar iets is wat lijkt op een conflict...
Je zou bijna denken dat ik er veel ervaringen mee heb en ja dat klopt, ervaring zat.
Ik denk dat je niet goed voor jezelf opkomt, dit jouw overlevingsstrategie is, dat je graag altijd alleen het goed in mensen wil zien en het liefst alle vervelende dingen onder het tafelkleed wegveegt.
KLOPT!
Sommige dingen moeten nu eenmaal geuit worden, niet blijven doorsudderen, soms moet je voor jezelf opkomen ten koste van de lieve vrede.
Een wijze les! Daar heb ik nog een lange weg mee te gaan!
Want wat jij nu doet ís juist oorlog ten top. Iemand wordt neergesabelt en jij doet er nog een stapje bovenop. Waarschijnlijk identificeer je jezelf met je man. Je aardige man die af en toe ook vervelende dingen meemaakt net als ieder ander.
EYE OPENER!
Door het deksel op de stoomketel te willen houden, escaleert de boel juist meer. Je moet stoom kunnen afblazen, vrijlaten.
Borrelt er bij jou misschien vanalles binnenin? Je manier lijkt op passieve oorlogsvoering.
Ik ken het uit ervaring. Iemand laat psychisch niets van je heel. Je probeert er tegenin te gaan om je eigen individualiteit te bewaren om vervolgens te horen dat de ander het echt niet zo kwaad bedoelt en dat je je vooral in moet houden en jíj nu de boosdoener zou zijn omdat je de ánder dan blijkbaar laat escaleren terwijl je het (verbale) geweld van de ander blijkbaar gewoon klakkeloos over je heen zou moeten laten gaan.
En zo sta je niet alleen tegenover degene die jou "aanvalt" nee je mag je ook nog eens niet "verdedigen" en krijgt ineens te maken met een tweede aanvaller die er nog eens overheen gaat. Aan de ene kant word je aangevallen en aan de andere kant mag je je niet verdedigen. Erg vervelend inderdaad.
Heel goed dat je zelf toch wel begint in te zien dat zo gehaast reageren en gelijk de kant van de ander zoeken niet bepaald netjes is.
Ik vind, zeker in een relatie, dat je toch in eerste instantie achter je partner hoort te staan omdat je weet (en dat weet je zelf ook zeg je) dat je partner toch zeker zijn of haar best doet en zelfs nog erg aardig is ook.
Helemaal zeker weten waarom iemand dat doet weet ik niet maar het heeft ook zeker wel te maken met het schemaatje wat gepost werd. Het zijn de eigenschappen die je zelf niet goed beheerst en je jezelf voorliegt dat ze altijd nuttig zijn maar ergens diep van binnen weet dat dat niet klopt. En op deze manier probeer je "op te komen" voor jouw (niet kloppende) overlevingsstrategie en gedrag.
Klopt weer! Ik wil mijn man eigenlijk overtuigen van mijn strategie terwijl die bij hem helemaal niet werkt. Past niet bij zijn karakter. En hoe hij het aanpakt is ook waardevol(ler). Ik moet dat dus loslaten. Ik kan hem niet veranderen, misschien moet ik veranderen en beter voor mijzelf opkomen!
Het is erg vervelend mensen op te horen komen voor andere mensen die in staat zijn om een ander juist pijn te doen. Het lijkt me ook te maken te hebben met dat je dat soort dingen niet wilt zien.
Misschien heeft vroeger iemand jou veel pijn gedaan en blijf je vergoeilijken op een verkeerde manier. Niets mis met je inleven van de andere kant, ieder heeft zijn redenen om dingen niet helemaal goed te doen, maar extreem tolereren en zelfs vergoeilijken is niet de juiste weg. Misschien wil je de pijn die de ander jou aandeed niet zijn. Ben je bang dat als je erkent dat sommige mensen het slecht met je voor kunnen hebben (op sommige momenten) dat je wereldbeeld in elkaar stort, dat je gedachten over jezelf en anderen opnieuw onder de loep moet nemen.
Oh wat confronterend dit! Klopt namelijk weer. Zo neem ik het bijvoorbeeld altijd op voor een bepaald persoon met de woorden: maar ze bedoeld het goed, terwijl ik diep in mijn hart weet dat ze streken levert. Mijn man gaat daar dan tegen in maar ik wil voor de lieve vrede maar gewoon accepteren en geloven (tegen beter weten in) dat het met goede bedoelingen is. Ik ben een struisvogel dus!
Hmmm, ik vind het heel erg knap dat je het voor jezelf zo goed kan formuleren. Ik weet niet zo goed wat je hier aan zou kunnen doen. De eerste impuls proberen te beheersen is al een goede stap. En vooral goed kijken naar waarom je dat doet. Hopelijk kom je dan tot andere visies die er voor zorgen dat je júist achter je man kan staan.
Wauw peakzwart! Dank je wel voor je bijdrage! Dit is zo nuttig voor mij. Wat ben ik blij dat ik dit topic geopend heb want hier leer ik echt enorm veel van....je kent me toch niet he? Krijg wel een beetje dat idee namelijk
Zit nu op mijn werk dus kan niet te uitgebreid reageren maar ik heb de neiging dit hele topic met mijn man door te nemen!
Bloedjehekel heb ik aan het gedrag van mensen die ten koste van alles altijd proberen te sudderen, bemoederen, de gemoederen te kalmeren
Die nemen het op voor de ergste probleemveroorzakers die er bestaan, je mag nooit eens ergens kwaad over worden en moet altijd alles over je heen laten komen terwijl de "tegenpartij" degene die jou schade berokkent met zelfbewuste acties nog eens wordt vrijgepleit en gezegd dat ze het toch écht écht niet kwaad bedoelen.
Ondertussen zouden ze je gewoon af laten maken zonder dat je ook maar iets terug zou mogen doen, jezelf zou mogen beschermen of verdedigen en word je door hen nog eens extra in je rug gestoken...
Het is hun manier om met deze mensen om te gaan. Jouw manier dus. Jij laat je waarschijnlijk vaak onder tafel praten, dingen aan doen die je vervolgens gigantisch vergoeilijkt en steekt liever je kop in het zand.
Je kan totaal niet tegen ruzie, geen onvertogen woord mag er vallen (wel van de andere partij) en elke lichte enthousiaste stemverheffing kruip je al bijna onder tafel alsof de wereld vergaat als er ook maar iets is wat lijkt op een conflict...
Je zou bijna denken dat ik er veel ervaringen mee heb en ja dat klopt, ervaring zat.
Ik denk dat je niet goed voor jezelf opkomt, dit jouw overlevingsstrategie is, dat je graag altijd alleen het goed in mensen wil zien en het liefst alle vervelende dingen onder het tafelkleed wegveegt.
KLOPT!
Sommige dingen moeten nu eenmaal geuit worden, niet blijven doorsudderen, soms moet je voor jezelf opkomen ten koste van de lieve vrede.
Een wijze les! Daar heb ik nog een lange weg mee te gaan!
Want wat jij nu doet ís juist oorlog ten top. Iemand wordt neergesabelt en jij doet er nog een stapje bovenop. Waarschijnlijk identificeer je jezelf met je man. Je aardige man die af en toe ook vervelende dingen meemaakt net als ieder ander.
EYE OPENER!
Door het deksel op de stoomketel te willen houden, escaleert de boel juist meer. Je moet stoom kunnen afblazen, vrijlaten.
Borrelt er bij jou misschien vanalles binnenin? Je manier lijkt op passieve oorlogsvoering.
Ik ken het uit ervaring. Iemand laat psychisch niets van je heel. Je probeert er tegenin te gaan om je eigen individualiteit te bewaren om vervolgens te horen dat de ander het echt niet zo kwaad bedoelt en dat je je vooral in moet houden en jíj nu de boosdoener zou zijn omdat je de ánder dan blijkbaar laat escaleren terwijl je het (verbale) geweld van de ander blijkbaar gewoon klakkeloos over je heen zou moeten laten gaan.
En zo sta je niet alleen tegenover degene die jou "aanvalt" nee je mag je ook nog eens niet "verdedigen" en krijgt ineens te maken met een tweede aanvaller die er nog eens overheen gaat. Aan de ene kant word je aangevallen en aan de andere kant mag je je niet verdedigen. Erg vervelend inderdaad.
Heel goed dat je zelf toch wel begint in te zien dat zo gehaast reageren en gelijk de kant van de ander zoeken niet bepaald netjes is.
Ik vind, zeker in een relatie, dat je toch in eerste instantie achter je partner hoort te staan omdat je weet (en dat weet je zelf ook zeg je) dat je partner toch zeker zijn of haar best doet en zelfs nog erg aardig is ook.
Helemaal zeker weten waarom iemand dat doet weet ik niet maar het heeft ook zeker wel te maken met het schemaatje wat gepost werd. Het zijn de eigenschappen die je zelf niet goed beheerst en je jezelf voorliegt dat ze altijd nuttig zijn maar ergens diep van binnen weet dat dat niet klopt. En op deze manier probeer je "op te komen" voor jouw (niet kloppende) overlevingsstrategie en gedrag.
Klopt weer! Ik wil mijn man eigenlijk overtuigen van mijn strategie terwijl die bij hem helemaal niet werkt. Past niet bij zijn karakter. En hoe hij het aanpakt is ook waardevol(ler). Ik moet dat dus loslaten. Ik kan hem niet veranderen, misschien moet ik veranderen en beter voor mijzelf opkomen!
Het is erg vervelend mensen op te horen komen voor andere mensen die in staat zijn om een ander juist pijn te doen. Het lijkt me ook te maken te hebben met dat je dat soort dingen niet wilt zien.
Misschien heeft vroeger iemand jou veel pijn gedaan en blijf je vergoeilijken op een verkeerde manier. Niets mis met je inleven van de andere kant, ieder heeft zijn redenen om dingen niet helemaal goed te doen, maar extreem tolereren en zelfs vergoeilijken is niet de juiste weg. Misschien wil je de pijn die de ander jou aandeed niet zijn. Ben je bang dat als je erkent dat sommige mensen het slecht met je voor kunnen hebben (op sommige momenten) dat je wereldbeeld in elkaar stort, dat je gedachten over jezelf en anderen opnieuw onder de loep moet nemen.
Oh wat confronterend dit! Klopt namelijk weer. Zo neem ik het bijvoorbeeld altijd op voor een bepaald persoon met de woorden: maar ze bedoeld het goed, terwijl ik diep in mijn hart weet dat ze streken levert. Mijn man gaat daar dan tegen in maar ik wil voor de lieve vrede maar gewoon accepteren en geloven (tegen beter weten in) dat het met goede bedoelingen is. Ik ben een struisvogel dus!
Hmmm, ik vind het heel erg knap dat je het voor jezelf zo goed kan formuleren. Ik weet niet zo goed wat je hier aan zou kunnen doen. De eerste impuls proberen te beheersen is al een goede stap. En vooral goed kijken naar waarom je dat doet. Hopelijk kom je dan tot andere visies die er voor zorgen dat je júist achter je man kan staan.
Wauw peakzwart! Dank je wel voor je bijdrage! Dit is zo nuttig voor mij. Wat ben ik blij dat ik dit topic geopend heb want hier leer ik echt enorm veel van....je kent me toch niet he? Krijg wel een beetje dat idee namelijk
Zit nu op mijn werk dus kan niet te uitgebreid reageren maar ik heb de neiging dit hele topic met mijn man door te nemen!
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:06
En ook de neiging om mijn profielfoto te veranderen in een struisvogel....want ik begin steeds meer in te zien dat ik dat ben! Als mijn perfecte wereldje maar niet instort ten kosten van wie? Van mijzelf! Laat die man lekker voor zichzelf opkomen! Hij laat in ieder geval niet over zichzelf heenlopen zoals ik dat wel doe....
vrijdag 10 augustus 2012 om 14:24
Dit komt mij ook zo bekend voor! In mijn vorige relatie kreeg ik hier vaak gekibbel door.
Mijn vriend had dan bijvoorbeeld commentaar op Balkenende (en inhoudelijk was ik het met dat commentaar eens) maar ik ging dan hardop zitten bedenken wat de beweegreden van Balkenende zou zijn geweest om die dingen te doen, waardoor mijn vriend het idee had dat ik het voor Balkenende op nam! En zo ook met situaties met collega's, familie etc.
Ik snapte eigenlijk nooit zo goed waarom we daar nou telkens ruzie over kregen, totdat het tot mij doordrong dat mijn vriend helemaal niet doorhad dat ik gewoon hardop zat te denken, maar dat hetgeen ik bedacht niet per se mijn eigen mening was. Hij dacht dus inderdaad dat, wat hij ook zei, ik onmiddellijk partij koos voor de andere kant, terwijl ik eigenlijk helemaal niet bezig was met met wie ik het eens was, maar alleen met wat diegene zijn beweegredenen zouden kunnen zijn.
Toen we dat eenmaal doorhadden hebben we daar nooit meer bonje over gehad, ik liet hem uitrazen en als ik het met hem eens was ging ik lekker meedoen (mopperen op Balkenende
en hij wist nou ook dat ik gewoon de gedachtengang van de 'tegenpartij' aan het verzinnen was.
Mijn vriend had dan bijvoorbeeld commentaar op Balkenende (en inhoudelijk was ik het met dat commentaar eens) maar ik ging dan hardop zitten bedenken wat de beweegreden van Balkenende zou zijn geweest om die dingen te doen, waardoor mijn vriend het idee had dat ik het voor Balkenende op nam! En zo ook met situaties met collega's, familie etc.
Ik snapte eigenlijk nooit zo goed waarom we daar nou telkens ruzie over kregen, totdat het tot mij doordrong dat mijn vriend helemaal niet doorhad dat ik gewoon hardop zat te denken, maar dat hetgeen ik bedacht niet per se mijn eigen mening was. Hij dacht dus inderdaad dat, wat hij ook zei, ik onmiddellijk partij koos voor de andere kant, terwijl ik eigenlijk helemaal niet bezig was met met wie ik het eens was, maar alleen met wat diegene zijn beweegredenen zouden kunnen zijn.
Toen we dat eenmaal doorhadden hebben we daar nooit meer bonje over gehad, ik liet hem uitrazen en als ik het met hem eens was ging ik lekker meedoen (mopperen op Balkenende
en hij wist nou ook dat ik gewoon de gedachtengang van de 'tegenpartij' aan het verzinnen was.
vrijdag 10 augustus 2012 om 15:06
Als jij standaard altijd de kant van de tegenpartij, wat en wie het ook is, kiest kan ik me voorstellen dat jou man dat behoorlijk vervelend vind.
Denk je eens in als hij dat zou doen. Leuk he?
Kijk je moet alleen zo reageren als het echt nodig is. Maar als hij b.v. met de auto gesneden wordt door een agressieve automobilist en hij slaakt een krachtterm. Ga jij hem dan even fijntjes meedelen dat die man dat misschien wel per ongeluk doet? Nou dat wordt dan een gezellig autoritje.
Ik zou zeggen: probeer je in te houden en alleen doen als het echt nodig is.
Denk je eens in als hij dat zou doen. Leuk he?
Kijk je moet alleen zo reageren als het echt nodig is. Maar als hij b.v. met de auto gesneden wordt door een agressieve automobilist en hij slaakt een krachtterm. Ga jij hem dan even fijntjes meedelen dat die man dat misschien wel per ongeluk doet? Nou dat wordt dan een gezellig autoritje.
Ik zou zeggen: probeer je in te houden en alleen doen als het echt nodig is.
zondag 12 augustus 2012 om 18:06
Oh, ja. Hij is een volwassen man he! Kijk uit dat je dit ook niet onnodig bij je kinderen gaat doen, dan worden ze echt onzeker en overbewust van zichzelf.
Wel goed dat je er over nadenkt trouwens. Is dit een controle ding van je? Dat je zo bezig bent met wat jullie uitsstralen naar buiten toe? Hoe ben je zelf opgevoed? Waar is paekzwart?
Wel goed dat je er over nadenkt trouwens. Is dit een controle ding van je? Dat je zo bezig bent met wat jullie uitsstralen naar buiten toe? Hoe ben je zelf opgevoed? Waar is paekzwart?
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
zondag 12 augustus 2012 om 18:11
Je heoft niet als een blok achter je man te staan? Uuuuuuuh, jawel. In een beetje relatie doe je dat wel, automatisch.
En als de ander dan in een situatie terechtkomt waarvan jij denkt 'als je nou zus of zo had gedaan dan...', dan praat je daar over.
Maar je partner altijd maar afvallen? Eerlijk gezegd, als mijn man dat zou doen zou ik hem de grootste klootzak van de aardbol vinden en was de relatie snel over.
En als de ander dan in een situatie terechtkomt waarvan jij denkt 'als je nou zus of zo had gedaan dan...', dan praat je daar over.
Maar je partner altijd maar afvallen? Eerlijk gezegd, als mijn man dat zou doen zou ik hem de grootste klootzak van de aardbol vinden en was de relatie snel over.
zondag 12 augustus 2012 om 18:29
Ik word me er nu meer en meer bewust van dat ik misschien wel zo ben (dat ik bezig ben met hoe we overkomen en wat andere denken). Maar ik weet dat ik daar lak aan moet hebben. Ik maak het mijzelf en mijn relatie onnodig moeilijk hierdoor. Controle is het zeker! Ik ben nogal perfectionistisch. Maar ik heb het het meest met mijn ouders en familie. Ik wil dat ze zien dat ik een fijne relatie heb en ik wil van hun bevestiging krijgen ook. Dat mijn dit eigenlijk al 14 jaar volhoudt met mij!
zondag 12 augustus 2012 om 18:30