Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
donderdag 28 juni 2007 om 08:31
Dank jullie wel!
We hebben uiteindelijk een gekke maar wel goede dag gehad.
Veel gekletst (fijn, dat was nodig), en Hero heeft de knoop doorgehakt om toch te gaan bestralen. Heftig, maar ik ben er erg blij mee. Maandag over een week starten we op, krijgt hij zijn eerste, en dan vier weken lang iedere werkdag.
Hero ziet heel erg op tegen het weer ziek worden, en ik ben vooral erg benieuwd of hij zo erg ziek word. Misschien reageert hij hier wel heel anders op dan op chemo. Geen idee wat de bijwerkingen zullen zijn. Ook de radiotherapeut wist daar niets zinnigs over te zeggen, behalve dan dat zijn darmen de grotste klap zullen opvangen. Nou ja, we zullen zien, ik sta klaar!
's Avonds kwamen de ouders van Hero nog langs. Erg lieve mensen. Met zijn allen taart gegeten (Mops zat onder de slagroom, smeerpijp) en tot diep in de nacht mooie gesprekken gevoerd. Mooi en fijn. Veilig.
Ik ken dat niet met mijn eigen ouders, en heb echt met volle teugen genoten van de band die Hero met zijn ouders heeft en waar ik inmiddels deel van uitmaak. Gelijkheid, liefde, respect, waardering, bewondering..ik vind het heel bijzonder.
En verder nog veel hele lieve kaarten en sms-jes gekregen. Het werd al met al dus een erg goede dag.
Die zit in the pocket, die pakken ze ons niet meer af.
We hebben uiteindelijk een gekke maar wel goede dag gehad.
Veel gekletst (fijn, dat was nodig), en Hero heeft de knoop doorgehakt om toch te gaan bestralen. Heftig, maar ik ben er erg blij mee. Maandag over een week starten we op, krijgt hij zijn eerste, en dan vier weken lang iedere werkdag.
Hero ziet heel erg op tegen het weer ziek worden, en ik ben vooral erg benieuwd of hij zo erg ziek word. Misschien reageert hij hier wel heel anders op dan op chemo. Geen idee wat de bijwerkingen zullen zijn. Ook de radiotherapeut wist daar niets zinnigs over te zeggen, behalve dan dat zijn darmen de grotste klap zullen opvangen. Nou ja, we zullen zien, ik sta klaar!
's Avonds kwamen de ouders van Hero nog langs. Erg lieve mensen. Met zijn allen taart gegeten (Mops zat onder de slagroom, smeerpijp) en tot diep in de nacht mooie gesprekken gevoerd. Mooi en fijn. Veilig.
Ik ken dat niet met mijn eigen ouders, en heb echt met volle teugen genoten van de band die Hero met zijn ouders heeft en waar ik inmiddels deel van uitmaak. Gelijkheid, liefde, respect, waardering, bewondering..ik vind het heel bijzonder.
En verder nog veel hele lieve kaarten en sms-jes gekregen. Het werd al met al dus een erg goede dag.
Die zit in the pocket, die pakken ze ons niet meer af.
Wat wilde ik nou toch typen?
donderdag 28 juni 2007 om 09:30
Moge Mims,
Wat een spannende tijd gaan jullie weer tegemoet. En nog een week wachten. Fijn dat het een beslissing is van Hero waar je zo achterstaat. Wat een rustpunt moet het voor jullie zijn dat jullie zo veel steun hebben aan zijn ouders. Dat geeft een goed gevoel, ook al heb je zulke goede vrienden, ouders staan toch nog dichterbij. Jammer dat je soms pas achter komt wat je aan iemand hebt als je in een rot situatie zit. Ik hoop dat Hero zich van het weekend en volgende week goed genoeg voelt om samen nog iets leuks te doen. Ik stuur iig een zonnetje jouw kant op, misschien kunnen jullie dan nog even lekker naar het strand ofzo. *;
Wat een spannende tijd gaan jullie weer tegemoet. En nog een week wachten. Fijn dat het een beslissing is van Hero waar je zo achterstaat. Wat een rustpunt moet het voor jullie zijn dat jullie zo veel steun hebben aan zijn ouders. Dat geeft een goed gevoel, ook al heb je zulke goede vrienden, ouders staan toch nog dichterbij. Jammer dat je soms pas achter komt wat je aan iemand hebt als je in een rot situatie zit. Ik hoop dat Hero zich van het weekend en volgende week goed genoeg voelt om samen nog iets leuks te doen. Ik stuur iig een zonnetje jouw kant op, misschien kunnen jullie dan nog even lekker naar het strand ofzo. *;
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zondag 1 juli 2007 om 15:47
Mimsey, wat fijn om te horen dat je zo goed hebt kunnen praten. Een ernstige ziekte kan mensen soms ook dichter bij elkaar brengen en indringende gesprekken op gang brengen. Dat is toch een positief puntje, al had je het natuurlijk veel liever anders gezien. Tenminste, zo ervaar ik het wel met mijn vader, nu ik weet dat hij ongeneeslijk ziek is.
En Romilda, hoe gaat het nu met jou? Kan je tegen de stilte in huis, krijg je nog steun van vrienden en familie? Het moet nu wel een heel zware periode voor je zijn, nu iedereen de draad weer oppakt maar voor jou de wereld nog stil staat. Of zit ik ernaast en ervaar je het heel anders?
En Romilda, hoe gaat het nu met jou? Kan je tegen de stilte in huis, krijg je nog steun van vrienden en familie? Het moet nu wel een heel zware periode voor je zijn, nu iedereen de draad weer oppakt maar voor jou de wereld nog stil staat. Of zit ik ernaast en ervaar je het heel anders?
dinsdag 3 juli 2007 om 13:40
Hey Mims, Hero en Mopsey.
Spannende tijd dus weer. Ik ben blij dat Hero de bestraling toch gaat proberen. Ik weet dat bij Ray de bijwerkingen minder heftig waren dan bij de chemo. In die zin dat hij wel heeeel moe werd en dat hij het gevoel had een marathon gelopen te hebben. Verder had ie relatief gezien weinig klachten. Hij kreeg een hele zware dosis en dat 5 dagen achter elkaar. Deze dosis werd normaal gesproken verspreid over 20 tot 35 behandelingen gegeven. Maar bij Ray zaten de tumoren natuurlijk hoger. Dus over effecten op de darmen weet ik niks. Ik weet ook dat Ray tijdens de bestralingen weer meer dexamethason moest slikken, met alle bijwerkingen die daar weer bij horen. Ik hoop dus dat Hero ook relatief weinig klachten krijgt door de bestraling. En natuurlijk dat het in elk geval effect heeft. Het nadeel is dat ze dat pas na een week of 6 kunnen bekijken. Ik ga natuurlijk weer voor jullie duimen.
Heel veel sterkte weer van deze kant!
*;
Spannende tijd dus weer. Ik ben blij dat Hero de bestraling toch gaat proberen. Ik weet dat bij Ray de bijwerkingen minder heftig waren dan bij de chemo. In die zin dat hij wel heeeel moe werd en dat hij het gevoel had een marathon gelopen te hebben. Verder had ie relatief gezien weinig klachten. Hij kreeg een hele zware dosis en dat 5 dagen achter elkaar. Deze dosis werd normaal gesproken verspreid over 20 tot 35 behandelingen gegeven. Maar bij Ray zaten de tumoren natuurlijk hoger. Dus over effecten op de darmen weet ik niks. Ik weet ook dat Ray tijdens de bestralingen weer meer dexamethason moest slikken, met alle bijwerkingen die daar weer bij horen. Ik hoop dus dat Hero ook relatief weinig klachten krijgt door de bestraling. En natuurlijk dat het in elk geval effect heeft. Het nadeel is dat ze dat pas na een week of 6 kunnen bekijken. Ik ga natuurlijk weer voor jullie duimen.
Heel veel sterkte weer van deze kant!
*;
woensdag 4 juli 2007 om 08:43
Nou, we zijn er nog, hoor!
Rommel, fijn ook wat van jou te horen, en nog fijner om te lezen dat Ray behalve extreme moeheid weinig klachten van de bestralingen had. Hero is namelijk erg bang weer vreselijk ziek te worden, net nu zijn energiepeil eigenlijk net weer een beetje een acceptabel peil begint te bereiken.
Voorbereidingen voor de bestralingen zijn in volle gang; vanaf maandag beginnen "we". Vier weken, iedere werkdag. Gisteren heeft hij markeringsstrepen op zijn lijf gekregen, met watervaste stift.....en met tatoeages. Het zijn slechts drie kleine stipjes, maar hij kwam helemaal giechelend de wachtkamer weer in. Hij had op zijn 31ste zijn eerste tattoo's!
Met Mops (en mij) gaat het goed.
Eigenlijk gaat het met ons alledrie wel goed, ondanks het waterige weer. Hebben het leuk met zijn drieën. Zo hebben we maandag heerlijk mijn evrjaardag gevierd (30, auw) en geven we zondag een "echt" feestje. Heel veel zin in, even nog alle mensen die ons dierbaar zijn nog even zien voordat we weer een heftig traject ingaan.
~duimt dat het zondag droog is~
Rommel, fijn ook wat van jou te horen, en nog fijner om te lezen dat Ray behalve extreme moeheid weinig klachten van de bestralingen had. Hero is namelijk erg bang weer vreselijk ziek te worden, net nu zijn energiepeil eigenlijk net weer een beetje een acceptabel peil begint te bereiken.
Voorbereidingen voor de bestralingen zijn in volle gang; vanaf maandag beginnen "we". Vier weken, iedere werkdag. Gisteren heeft hij markeringsstrepen op zijn lijf gekregen, met watervaste stift.....en met tatoeages. Het zijn slechts drie kleine stipjes, maar hij kwam helemaal giechelend de wachtkamer weer in. Hij had op zijn 31ste zijn eerste tattoo's!
Met Mops (en mij) gaat het goed.
Eigenlijk gaat het met ons alledrie wel goed, ondanks het waterige weer. Hebben het leuk met zijn drieën. Zo hebben we maandag heerlijk mijn evrjaardag gevierd (30, auw) en geven we zondag een "echt" feestje. Heel veel zin in, even nog alle mensen die ons dierbaar zijn nog even zien voordat we weer een heftig traject ingaan.
~duimt dat het zondag droog is~
Wat wilde ik nou toch typen?
woensdag 4 juli 2007 om 09:59
Lieve Mimsey, ik heb grote bewondering voor hoe jullie met de ziekte van Hero omgaan. De ruimte die jij hem geeft om zijn keuzes te maken, en de steun die je hem geeft. Jullie zijn, ondanks deze moeilijke situatie, enorm gezegend (klinkt een beetje christelijk, maar je begrijpt wel wat ik bedoel) dat jullie elkaar hebben. Wat je schrijft straalt ontzettend veel liefde en wederzijds respect uit.
Ik had uit eerdere postings niet begrepen dat jullie beiden nog zo jong zijn, dus daar schrok ik erg van. Natuurlijk is er geen "goede" leeftijd om kanker te krijgen, maar toch komt het nog harder aan als het jonge(re) mensen treft.
Ik hoop heel erg dat de bestralingen hun werk zullen doen en ervoor zullen zorgen dat Hero nog geruime tijd bij jullie zal blijven. En ik duim voor mooi weer zondag!
Ik had uit eerdere postings niet begrepen dat jullie beiden nog zo jong zijn, dus daar schrok ik erg van. Natuurlijk is er geen "goede" leeftijd om kanker te krijgen, maar toch komt het nog harder aan als het jonge(re) mensen treft.
Ik hoop heel erg dat de bestralingen hun werk zullen doen en ervoor zullen zorgen dat Hero nog geruime tijd bij jullie zal blijven. En ik duim voor mooi weer zondag!
woensdag 4 juli 2007 om 10:22
Mims, proficiat met je verjaardag! :gwab: En wat Pinksterbloem al zei, ik had in eerste instantie niet in de gaten dat jullie zoveel jonger nog zijn dan wij. En inderdaad er is geen "goede" leeftijd en Ray was zeker ook veel te jong maar ik schrok toch wel dat jullie nog zoveel jonger zijn.
Ik moest lachen om Hero die giechelig terugkwam met zijn tatouages, dat had Ray ook! Hij liet ze 's-avonds meteen aan Mark zien: Kijk pappa heeft tattouages! (Mark had er bijna een vergrootglas bij nodig maar ach....) En dat op zijn 44e.. Hihi.
Nu ik hier ben kan ik ook hier wel even een korte update geven....
Hier gaat het zijn gangetje. Markie is al de hele week bij mij en het gaat behoorlijk goed. We hebben al een aantal leuke dingen gedaan. Maar ook samen het ontwerp voor de gedenksteen bekeken. Hij vond de gravure erg mooi. De tekst vond ie minder, maar die klopte wel... Dus mocht ik die laten staan (Het wordt een gravure van Ray's favoriete saxen met als tekst: Zijn laatste noot klonk veel te vroeg....).
Mark heeft van mij een Eye-toy gehad. Die hadden Ray en ik vorig jaar besteld, voor de vakantie, en die hebben we nooit meer opgehaald. Mark vond het fijn dat ik daar nog aan gedacht had en zit nu, met dat pokkeweer, dus lekker veel te playstationnen. Vanmiddag gaan we zwemmen (binnenbad natuurlijk.....)
Ik ben wel heel erg moe, nog steeds, maar dit weekje met Mark gaat beter als ik gedacht had. Gelukkig maar.
Liefs en *;, Rommel.
Ik moest lachen om Hero die giechelig terugkwam met zijn tatouages, dat had Ray ook! Hij liet ze 's-avonds meteen aan Mark zien: Kijk pappa heeft tattouages! (Mark had er bijna een vergrootglas bij nodig maar ach....) En dat op zijn 44e.. Hihi.
Nu ik hier ben kan ik ook hier wel even een korte update geven....
Hier gaat het zijn gangetje. Markie is al de hele week bij mij en het gaat behoorlijk goed. We hebben al een aantal leuke dingen gedaan. Maar ook samen het ontwerp voor de gedenksteen bekeken. Hij vond de gravure erg mooi. De tekst vond ie minder, maar die klopte wel... Dus mocht ik die laten staan (Het wordt een gravure van Ray's favoriete saxen met als tekst: Zijn laatste noot klonk veel te vroeg....).
Mark heeft van mij een Eye-toy gehad. Die hadden Ray en ik vorig jaar besteld, voor de vakantie, en die hebben we nooit meer opgehaald. Mark vond het fijn dat ik daar nog aan gedacht had en zit nu, met dat pokkeweer, dus lekker veel te playstationnen. Vanmiddag gaan we zwemmen (binnenbad natuurlijk.....)
Ik ben wel heel erg moe, nog steeds, maar dit weekje met Mark gaat beter als ik gedacht had. Gelukkig maar.
Liefs en *;, Rommel.
*;
