Psyche
alle pijlers
wat moet ik hiermee aan?
donderdag 11 oktober 2012 om 11:35
Beste meiden,
Ik zit met iets in mijn maag en ben bang dat ik niet meer helder kan denken.
Sinds een maand of 3 heb ik veel last van paniekaanvallen, hiervoor ben ik bij mij huisarts geweest en loop bij een psych. De kern, een moeilijke jeugd, is naar boven gekomen en hier ben ik mee aan het werk gegaan. Gesprekken met vader en moeder gehad, dit heeft veel helder gemaakt.
Omdat ik nu zoveel mij mezelf bezig ben schieten er af en toe gedachten door mij heen. Ik heb vroeger een oppas gehad die seksueel getinte handelingen bij mij deed. In mijn nek kussen, aan mn oorlelletje sabbelen en handelingen bij mijn vagina. Wat ik me kan herinneren is dat ik dit wel spannend en leuk vondt. Ik was een jaar of 11/12. Er heeft geen echt seks plaats gevonden. Ik worstel nu heel erg met mezelf, ik weet niet of het nog een prominente rol in mijn leven speelt. Ik kan me met seks niet helemaal laten gaan, dus ik denk het wel. Ik weet niet goed wat ik hiermee aanmoet. Ik heb morgen weer een afspraak bij de psych en weet niet of ik dit bij hem of bij mijn ouders moet benoemen. Ik probeer voor mijzelf helder te krijgen of ik hier te zwaar aan til... Hopelijk hebben jullie goede adviezen voor mij!
Ik zit met iets in mijn maag en ben bang dat ik niet meer helder kan denken.
Sinds een maand of 3 heb ik veel last van paniekaanvallen, hiervoor ben ik bij mij huisarts geweest en loop bij een psych. De kern, een moeilijke jeugd, is naar boven gekomen en hier ben ik mee aan het werk gegaan. Gesprekken met vader en moeder gehad, dit heeft veel helder gemaakt.
Omdat ik nu zoveel mij mezelf bezig ben schieten er af en toe gedachten door mij heen. Ik heb vroeger een oppas gehad die seksueel getinte handelingen bij mij deed. In mijn nek kussen, aan mn oorlelletje sabbelen en handelingen bij mijn vagina. Wat ik me kan herinneren is dat ik dit wel spannend en leuk vondt. Ik was een jaar of 11/12. Er heeft geen echt seks plaats gevonden. Ik worstel nu heel erg met mezelf, ik weet niet of het nog een prominente rol in mijn leven speelt. Ik kan me met seks niet helemaal laten gaan, dus ik denk het wel. Ik weet niet goed wat ik hiermee aanmoet. Ik heb morgen weer een afspraak bij de psych en weet niet of ik dit bij hem of bij mijn ouders moet benoemen. Ik probeer voor mijzelf helder te krijgen of ik hier te zwaar aan til... Hopelijk hebben jullie goede adviezen voor mij!
donderdag 11 oktober 2012 om 12:06
Ik zou het gewoon vertellen bij de psych. Het speelt wel degelijk een rol in je leven lijkt me, anders haal je het niet aan. Je kan met je psych overleggen of het een toegevoegde waarde heeft om het tegen je ouders te vertellen.
Kan me voorstellen dat het verwarrend is, omdat je zegt, toen vond ik het spannend en leuk.
Maar als je ouder wordt, en erover na gaat denken, dan kom je er pas achter dat dit echt niet hoort. En dan komt je gevoel wellicht in de knoei met zichzelf. Omdat het tegenstrijdig is.
Toen leuk, nu niet meer. En vind je jezelf misschien niet oké, omdat je het toen wel spannend vond.
De vraag is natuurlijk, moet je jezelf dat kwalijk nemen? En dan zeg ik, nee, natuurlijk niet.
Toen was toen, en als je toen wist, wat je nu weet, zou je die oppas een knal verkopen.
Zat jou gevoel toen fout? Ik denk het eerlijk gezegd van niet. Je ontdekt net je lichaam. En wellicht voelde het ook gewoon fijn.
Zat je oppas fout? Zeker...
Is het de bedoeling dat je daar je hersenen over gaat breken?
Ik weet het niet, ik denk het niet.
Als je zegt, hee, dat was toen, het is zoals het is, toen is toen en ik deed niets verkeerd, dan zou ik zeggen, probeer het los te laten.
Maar als je zegt, ja maar wacht eens ff... Hier kan ik eigenlijk niets mee, het bepaalt toch wel veel in mijn leven, dan bespreek het met je psych.
Bespreek het zowiezo met je psych...
Kan me voorstellen dat het verwarrend is, omdat je zegt, toen vond ik het spannend en leuk.
Maar als je ouder wordt, en erover na gaat denken, dan kom je er pas achter dat dit echt niet hoort. En dan komt je gevoel wellicht in de knoei met zichzelf. Omdat het tegenstrijdig is.
Toen leuk, nu niet meer. En vind je jezelf misschien niet oké, omdat je het toen wel spannend vond.
De vraag is natuurlijk, moet je jezelf dat kwalijk nemen? En dan zeg ik, nee, natuurlijk niet.
Toen was toen, en als je toen wist, wat je nu weet, zou je die oppas een knal verkopen.
Zat jou gevoel toen fout? Ik denk het eerlijk gezegd van niet. Je ontdekt net je lichaam. En wellicht voelde het ook gewoon fijn.
Zat je oppas fout? Zeker...
Is het de bedoeling dat je daar je hersenen over gaat breken?
Ik weet het niet, ik denk het niet.
Als je zegt, hee, dat was toen, het is zoals het is, toen is toen en ik deed niets verkeerd, dan zou ik zeggen, probeer het los te laten.
Maar als je zegt, ja maar wacht eens ff... Hier kan ik eigenlijk niets mee, het bepaalt toch wel veel in mijn leven, dan bespreek het met je psych.
Bespreek het zowiezo met je psych...
donderdag 11 oktober 2012 om 12:50
Misschien voel je je schuldig dat je het misbruik wel leuk en spannend vond? Dat neemt niet weg dat het misbruik was. Je was een kind, een gezaghebbende volwassene die jij moest kunnen vertrouwen, maakte misbruik van jou. Jij had helemaal geen keuze en je had er geen aandeel in. Ik kan me wel voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt.
Praat eerst eens met je psycholoog. Praten met je ouders is een volgend station, daar kun je later zelf over beslissen. One step at a time
Praat eerst eens met je psycholoog. Praten met je ouders is een volgend station, daar kun je later zelf over beslissen. One step at a time
Ga in therapie!
donderdag 11 oktober 2012 om 12:52
Je hoeft je toch niet te schamen, wat is dat nou... Gekkie...
Ik heb het ook eens aan de hand gehad, zoiets ongeveer.
Ik was 13 en hij was 31. En er was ook een lading tussen ons. Wist ik veel dat dit niet hoorde. Ik was gewoon tot over mijn oren. Zoals dat soms is op die leeftijd. En ja, er is gefriemeld en ja er zijn aanrakingen geweest, (geen sexuele handelingen met vingers mond of geslachtsdelen, dat niet, maar wel strelen door het haar, overr de arm e.d.) en ja, ik vond het heerlijk. (en let wel, achteraf gezien, die gevoelens van toen zien door de ogen van nu, had ik best met hem willen vrijen, alleen toen kon ik dat natuurlijk niet als zodanig benoemen)
Nu, achteraf denk ik, tjeetje, dat was fout zeg. Van hem.
En toen ik zelf 31 werd heb ik vaak moeten denken, "ik moet er niet aan denken! Iemand van 13!"
Maar ja, het was toen wel zo.
En meer is het voor mij niet. Ik ga er geen "drama" van maken.
(nu wil ik niet zeggen dat je drama maakt, begrijp me niet verkeerd)
Nu kan ik er lachend aan terugdenken. Ik bedoel, ik voel me er niet door beschadigt. Ook al is het iets wat niet kan.
Snap je? Dus ik ga nu niet zeggen, een pedo heeft aan me gezeten. Want zo voelt het voor mij niet.
Het was gewoon mijn 1 Echte Grote Verliefdheid.
Boeiend verder...
Er zijn nog heel vaak Echte Grote Verliefdheden gevolgd hoor!
Ik heb het ook eens aan de hand gehad, zoiets ongeveer.
Ik was 13 en hij was 31. En er was ook een lading tussen ons. Wist ik veel dat dit niet hoorde. Ik was gewoon tot over mijn oren. Zoals dat soms is op die leeftijd. En ja, er is gefriemeld en ja er zijn aanrakingen geweest, (geen sexuele handelingen met vingers mond of geslachtsdelen, dat niet, maar wel strelen door het haar, overr de arm e.d.) en ja, ik vond het heerlijk. (en let wel, achteraf gezien, die gevoelens van toen zien door de ogen van nu, had ik best met hem willen vrijen, alleen toen kon ik dat natuurlijk niet als zodanig benoemen)
Nu, achteraf denk ik, tjeetje, dat was fout zeg. Van hem.
En toen ik zelf 31 werd heb ik vaak moeten denken, "ik moet er niet aan denken! Iemand van 13!"
Maar ja, het was toen wel zo.
En meer is het voor mij niet. Ik ga er geen "drama" van maken.
(nu wil ik niet zeggen dat je drama maakt, begrijp me niet verkeerd)
Nu kan ik er lachend aan terugdenken. Ik bedoel, ik voel me er niet door beschadigt. Ook al is het iets wat niet kan.
Snap je? Dus ik ga nu niet zeggen, een pedo heeft aan me gezeten. Want zo voelt het voor mij niet.
Het was gewoon mijn 1 Echte Grote Verliefdheid.
Boeiend verder...
Er zijn nog heel vaak Echte Grote Verliefdheden gevolgd hoor!
donderdag 11 oktober 2012 om 13:05
Zot al de hele tijd te denken over iets. En dat is lastig te omschrijven.
Ik schreef in mijn vorige post ergens "drama" en Dubiootje schrijft "misbruik"
En alhoewel ik het helemaal met Dubiootje eens ben, voel ik me niet misbruikt.
Officieel ben ik dat wel, maar ik zou er dus voor mezelf een drama van maken, als ik het zo ook zou noemen.
Ik schaam me geen seconde. Echt niet. Ik ben ook niet boos ofzo op die man.
En waarom ook, waarom zou ik boos zijn op hem? Omdat hij me misbruikt heeft? Ik heb het zo niet ervaren. Dus waarom zou ik er dan meer van maken dan het voor mij is?
Omdat "men" dat vindt dat het niet hoort?
Omdat "men" het misbruik noemt, officieel gezien?
Ik schreef in mijn vorige post ergens "drama" en Dubiootje schrijft "misbruik"
En alhoewel ik het helemaal met Dubiootje eens ben, voel ik me niet misbruikt.
Officieel ben ik dat wel, maar ik zou er dus voor mezelf een drama van maken, als ik het zo ook zou noemen.
Ik schaam me geen seconde. Echt niet. Ik ben ook niet boos ofzo op die man.
En waarom ook, waarom zou ik boos zijn op hem? Omdat hij me misbruikt heeft? Ik heb het zo niet ervaren. Dus waarom zou ik er dan meer van maken dan het voor mij is?
Omdat "men" dat vindt dat het niet hoort?
Omdat "men" het misbruik noemt, officieel gezien?
donderdag 11 oktober 2012 om 13:12
Ik heb bewust dat woord gebruikt, omdat het dat in het geval van Eefje wel was. Daar waren seksuele handelingen met de vagina, die dus verder gingen dan strelingen over het haar of de armen, zoals bij jou. Ik kan me wel voorstellen dat die aanrakingen een seksuele lading hadden, maar het waren geen seksuele handelingen. Daar zit toch wel een groot verschil tussen. Ik was er niet bij natuurlijk, maar zoals jij beschrijft wat er bij jou gebeurd is, valt dat volgens mij niet onder noemer misbruik.
Ik denk overigens, maar ik maak hier een groot voorbehoud omdat ik niet uit ervaring spreek, dat zo'n ervaring niet traumatisch hoeft te zijn als die op het moment zelf niet enorm veel indruk heeft gemaakt. Het heeft denk ik weinig zin, of kan zelfs averechts werken, als je er een gevoel aan gaat toekennen dat je destijds niet had. Ik denk dat het in Eefjes geval meer gaat om in het reine komen met het idee dat ze het best prettig vond wat er gebeurde, dan om er met terugwerkende kracht een soort van traumatische gebeurtenis van te maken. Ik hoop dat ik mezelf goed uitdruk
Ik denk overigens, maar ik maak hier een groot voorbehoud omdat ik niet uit ervaring spreek, dat zo'n ervaring niet traumatisch hoeft te zijn als die op het moment zelf niet enorm veel indruk heeft gemaakt. Het heeft denk ik weinig zin, of kan zelfs averechts werken, als je er een gevoel aan gaat toekennen dat je destijds niet had. Ik denk dat het in Eefjes geval meer gaat om in het reine komen met het idee dat ze het best prettig vond wat er gebeurde, dan om er met terugwerkende kracht een soort van traumatische gebeurtenis van te maken. Ik hoop dat ik mezelf goed uitdruk
Ga in therapie!
vrijdag 12 oktober 2012 om 19:06
Dag dames, ik zou jullie nog even laten weten hoe het is gegaan. Het was vandaag weer een intensieve dag! Ik heb er over gesproken met de psych, en benoemt dat dit inderdaad een bijrolletjes is van de problemen/paniekaanvallen waar ik nu in zit. Hij heeft me geadviseerd om er met mijn partner over te praten, omdat dit toch wel invloed heeft op mijn seksleven, zodat we er samen aan kunnen werken. Ik ben blij dat jullie me hebben geadviseerd om er met de psych over te praten, het heeft me zooo opgelucht! Het is voor mij nu ook begrijpelijker, aan de ene kant is het slecht, maar het voelt ook weer fijn en warm. Dat is mijn grootste struggle!
zaterdag 13 oktober 2012 om 00:08
Wat fijn dat je goed met je psycholoog hebt kunnen praten en nu wat handvatten hebt gekregen. Ik kan me goed voorstellen dat je opgelucht bent. Waarschijnlijk nog meer nadat je met je partner hebt gepraat. Haptonomie is vast fijn!
Heb je dat gevoel nu ook bij de seks? Dat je er eigenlijk niet van mag genieten, ook al is het fijn?
Welterusten, je slaapt vast als een roos vannacht
Heb je dat gevoel nu ook bij de seks? Dat je er eigenlijk niet van mag genieten, ook al is het fijn?
Welterusten, je slaapt vast als een roos vannacht
Ga in therapie!