Laat op het forum?
zaterdag 26 april 2008 om 00:36
Natuurlijk sla je je er doorheen BB. En je kleine meid ook. Maar dat wil niet zeggen dat het niet naar is natuurlijk en dat mag je ook best zeggen.
Als je forum-afleiding nodig hebt, dan kom je lekker hierheen hoor.
Luni, wil je 195 pagina's na gaan lezen?? Ik wens je veel succes
Waar komt je vriend vandaan? Mijn ex is ook geen Nederlander.
Maar ik zal je het nalezen even besparen en even kort zeggen wat er gebeurd is: ex (waarmee ik samenwoonde) is van de ene op de andere dag vertrokken. Zonder het dus uit te maken, te zeggen dat hij er geen zin in had, uitleg of wat dan ook. Gewoon floeps, weg. Er waren geen problemen, we hadden een goede relatie, geen ruzie en hij had me net nog verteld hoeveel hij van me hield en dat hij zich geen leven zonder mij kon voorstellen. Het kwam dus echt als donderslag bij heldere hemel en tot op de dag van vandaag snap ik er niks van.
Als je forum-afleiding nodig hebt, dan kom je lekker hierheen hoor.
Luni, wil je 195 pagina's na gaan lezen?? Ik wens je veel succes
Waar komt je vriend vandaan? Mijn ex is ook geen Nederlander.
Maar ik zal je het nalezen even besparen en even kort zeggen wat er gebeurd is: ex (waarmee ik samenwoonde) is van de ene op de andere dag vertrokken. Zonder het dus uit te maken, te zeggen dat hij er geen zin in had, uitleg of wat dan ook. Gewoon floeps, weg. Er waren geen problemen, we hadden een goede relatie, geen ruzie en hij had me net nog verteld hoeveel hij van me hield en dat hij zich geen leven zonder mij kon voorstellen. Het kwam dus echt als donderslag bij heldere hemel en tot op de dag van vandaag snap ik er niks van.
zaterdag 26 april 2008 om 00:39
Ow..Soleil..ik begrijp nu pas dat je ex het ook gewoon echt niet heeft uitgemaakt! Wist wel dat hij van de ene op de andere dag was weggegaan zonder uitleg of wat..maar nam eigenlijk aan dat hij toch in ieder geval verteld had dat hij ging...
Klinkt natuurlijk heeeeeeeeeeel cliche, en je hebt er ook niks aan, maar zo'n vent wil je toch helemaal ook niet?? (en ja..dat is met je verstand, je gevoel roept heeeeeeel iets anders, ik weet het )
Klinkt natuurlijk heeeeeeeeeeel cliche, en je hebt er ook niks aan, maar zo'n vent wil je toch helemaal ook niet?? (en ja..dat is met je verstand, je gevoel roept heeeeeeel iets anders, ik weet het )
zaterdag 26 april 2008 om 00:46
quote:Ikke1971 schreef op 26 april 2008 @ 00:39:
Klinkt natuurlijk heeeeeeeeeeel cliche, en je hebt er ook niks aan, maar zo'n vent wil je toch helemaal ook niet?? (en ja..dat is met je verstand, je gevoel roept heeeeeeel iets anders, ik weet het )
Nee, hij ging naar ons appartement waar we samen zouden gaan wonen (in een andere plaats dus), zei tot de volgende keer en is nooit meer thuis gekomen.
Maar je slaat de spijker op zijn kop hoor. Dat is ook de reden dat ik niet bij hem voor de deur heb gestaan om te gillen of te smeken om terug te komen of om te praten of wat dan ook. Ik voel me zo honds behandeld. Zoiets doe je een ander niet aan. En het feit, dat hij dat wel gedaan heeft en dat hij er niet bij stil gestaan heeft wat dat met mij zou doen, maakt hem slecht in mijn ogen. Of ziek (ik heb zelf het vermoeden van het laatste. Dat heb jij ook niet meegekregen, maar hij heeft een vrij lastige jeugd gehad en ik dek dat dit daar een resultaat van is). En ik verdien dat niet. Niemand niemand heetf het recht om me dat aan te doen. Met zo iemand wil ik mijn leven niet doorbrengen, hoe moeilijk dat nu ook -elke dag nog- is.
Klinkt natuurlijk heeeeeeeeeeel cliche, en je hebt er ook niks aan, maar zo'n vent wil je toch helemaal ook niet?? (en ja..dat is met je verstand, je gevoel roept heeeeeeel iets anders, ik weet het )
Nee, hij ging naar ons appartement waar we samen zouden gaan wonen (in een andere plaats dus), zei tot de volgende keer en is nooit meer thuis gekomen.
Maar je slaat de spijker op zijn kop hoor. Dat is ook de reden dat ik niet bij hem voor de deur heb gestaan om te gillen of te smeken om terug te komen of om te praten of wat dan ook. Ik voel me zo honds behandeld. Zoiets doe je een ander niet aan. En het feit, dat hij dat wel gedaan heeft en dat hij er niet bij stil gestaan heeft wat dat met mij zou doen, maakt hem slecht in mijn ogen. Of ziek (ik heb zelf het vermoeden van het laatste. Dat heb jij ook niet meegekregen, maar hij heeft een vrij lastige jeugd gehad en ik dek dat dit daar een resultaat van is). En ik verdien dat niet. Niemand niemand heetf het recht om me dat aan te doen. Met zo iemand wil ik mijn leven niet doorbrengen, hoe moeilijk dat nu ook -elke dag nog- is.
zaterdag 26 april 2008 om 00:46
Ieuw Soleil,dat zal je met veel vragen hebben achtergelaten!!
Mijn vriend woont al heel lang in NL,zo lang dat je zn accent niet eens meer hoort.Maar nu is zn vader ziek (K) en sindsdien,zo ongeveer, denk hij er dus over om terug te gaan. Hij mist zn eigen land,ook wel te begrijpen(vind ik)
Ha,Soleil,ik heb het bij 5 pagina's al opgegeven Maar wel mn best gedaan
Denemarken is inderdaad een mooi land,alleen mij te rustig.Ik heb mn vriendinnen hier,familie etc,zou me geen raad weten daar.We wonen midden in de Randstad en dat is mn thuis,de drukte zou ik missen omdat ik enkel dat ken.Ben een aantal keer daar geweest en de rust beklemt me...
Mijn vriend woont al heel lang in NL,zo lang dat je zn accent niet eens meer hoort.Maar nu is zn vader ziek (K) en sindsdien,zo ongeveer, denk hij er dus over om terug te gaan. Hij mist zn eigen land,ook wel te begrijpen(vind ik)
Ha,Soleil,ik heb het bij 5 pagina's al opgegeven Maar wel mn best gedaan
Denemarken is inderdaad een mooi land,alleen mij te rustig.Ik heb mn vriendinnen hier,familie etc,zou me geen raad weten daar.We wonen midden in de Randstad en dat is mn thuis,de drukte zou ik missen omdat ik enkel dat ken.Ben een aantal keer daar geweest en de rust beklemt me...
zaterdag 26 april 2008 om 00:46
Hoi meiden.
Zit even in een kl*te-moment.
Weet ff niet waar ik met mijn gevoel naar toe moet.
De opa van mijn vriend is net overleden,heel triest.
Mijn vriend is , desondanks veel aandringen van mij om mee te gaan, toch alleen gegaan.
Ik voel mij erg buitengesloten in zijn verdriet.
Sorry,ik kom niet leuk binnenvallen,maar moest het even kwijt.Voel mij heel ellendig.
Zit even in een kl*te-moment.
Weet ff niet waar ik met mijn gevoel naar toe moet.
De opa van mijn vriend is net overleden,heel triest.
Mijn vriend is , desondanks veel aandringen van mij om mee te gaan, toch alleen gegaan.
Ik voel mij erg buitengesloten in zijn verdriet.
Sorry,ik kom niet leuk binnenvallen,maar moest het even kwijt.Voel mij heel ellendig.
zaterdag 26 april 2008 om 00:48
En ja, die beslissing heb ik van het begin met mijn verstand gemaakt. Natuurlijk zegt mijn gevoel iets anders. Maar als hij dit nu kan doen, dan doet hij het mischien over een paar jaar weer. En dan heb ik weer die pijn, of zit ik met een paar kinderen die hij in de steek laat. Of hij is misschien inderdaad erg ziek (in zijn hoofd en hij weigert daar iets mee te doen) en word ik dan gelukkig op lange termijn? Ik denk het niet...
zaterdag 26 april 2008 om 00:53
Ja, heel veel vragen inderdaad luni. En ik zal er wel nooit antwoord op krijgen vrees ik. Ook hee vee angsten voor de toekomst, alles viel in duigen. Maar wie weet wat de toekomst me nu gaat brengen...
Ik kan me voorstellen dat je vriend nu ineens de behoefte krijgt om terug te keren. De ziekte van zijn vader zal daar een grote rol in spelen, dan zit je voor je gevoel ook ineens wel heel ver weg.
Maar als ik jouw verhaal zo hoor, kan ik me ook voorstellen dat jij niet daar naar toe wilt. Wat lastig!. Ik hoop wel dat jullie er samen uitkomen.
Ik kan me voorstellen dat je vriend nu ineens de behoefte krijgt om terug te keren. De ziekte van zijn vader zal daar een grote rol in spelen, dan zit je voor je gevoel ook ineens wel heel ver weg.
Maar als ik jouw verhaal zo hoor, kan ik me ook voorstellen dat jij niet daar naar toe wilt. Wat lastig!. Ik hoop wel dat jullie er samen uitkomen.
zaterdag 26 april 2008 om 00:55
Dank je,de beste man is 96 geworden,pas de laatste weken van zijn leven ziek geworden.Tot die tijd zelfstandig gewoond en bij de pinken(hij reed nog overal naar toe!)
Nee ik snap het even niet waarom ik niet mee hoefde. na het telefoontje wilde hij gelijk gaan.
We hadden anders snel oppas moeten regelen(wat geen probleem is).
Hij zei dat hij het vervelend voor mij vond omdat ik net midden in een eetbui zat,en dus niet de kans zou hebben omdat eerst "kwijt" te raken.
Maar jeetje,Ik kan mijn angsten wel opzij zetten in noodgevallen.
Hij was gewoon gelijk weg.
Nee ik snap het even niet waarom ik niet mee hoefde. na het telefoontje wilde hij gelijk gaan.
We hadden anders snel oppas moeten regelen(wat geen probleem is).
Hij zei dat hij het vervelend voor mij vond omdat ik net midden in een eetbui zat,en dus niet de kans zou hebben omdat eerst "kwijt" te raken.
Maar jeetje,Ik kan mijn angsten wel opzij zetten in noodgevallen.
Hij was gewoon gelijk weg.
zaterdag 26 april 2008 om 00:58
@Soleil: Lastig hoor. Hij doet je zoveel pijn en toch ga je dan nog 'excuses'' voor hem bedenken. Waarom hij doet wat hij doet. Maar stel dat je inderdaad gelijk hebt, en hij is inderdaad echt ziek door zijn verleden dan hoop ik voor hem dat hij daar nu aan werkt. Dat hij dat ook (h)erkent. Het is nu niet meer aan jou. Ik snap dat je het liefst nog steeds zou willen 'redden' maar jouw verantwoordelijkheid is wel gestopt op het moment dat hij definitief de deur achter zich sloot toch?
@Luni: Juist zulk soort situaties maken dat iemand heimwee krijgt. Heel begrijpelijk. Hebben jullie er misschien al over gesproken dat hij tijdelijk (periode van zes maanden ofzo) teruggaat? En dan weer lekker terug naar Lief en NL?
@Luni: Juist zulk soort situaties maken dat iemand heimwee krijgt. Heel begrijpelijk. Hebben jullie er misschien al over gesproken dat hij tijdelijk (periode van zes maanden ofzo) teruggaat? En dan weer lekker terug naar Lief en NL?
zaterdag 26 april 2008 om 01:02
Het was in ieder geval wel een mooie leeftijd die vader van vriend bereikt heeft zeg! 96 en dan op deze manier oud worden. Daar tekenen veel mensen voor Dan lijkt de dood toch ook wel minder erg.
En Iry..je mag er vast straks wel voor hem zijn. Vriendlief is natuurlijk erg gewend om rekening te houden met jou en jouw eetprobleem. En om zich daaraan aan te passen. Hij kon op het moment van het telefoontje dat waarschijnlijk even niet in het juiste perspectief plaatsen? Kan ik me ook wel een beetje voorstellen (denk ik). Gewoon super lief voor hem zijn als hij terugkomt en niet gaan verwijten. Dan mag je vast ook weer bij zijn gevoel
En Iry..je mag er vast straks wel voor hem zijn. Vriendlief is natuurlijk erg gewend om rekening te houden met jou en jouw eetprobleem. En om zich daaraan aan te passen. Hij kon op het moment van het telefoontje dat waarschijnlijk even niet in het juiste perspectief plaatsen? Kan ik me ook wel een beetje voorstellen (denk ik). Gewoon super lief voor hem zijn als hij terugkomt en niet gaan verwijten. Dan mag je vast ook weer bij zijn gevoel
zaterdag 26 april 2008 om 01:03
Misschien een soort van reflex Iry? Ik ken hem verder niet natuurlijk...weet niet hoe hij in elkaar zit..
Soleil,het is een lastig iets,2 gevoelens tegen elkaar in We willen wel met elkaar maar de één niet hier en de ander niet dáár.Maar zoals hij ook zegt: Hij is nog niet weg! We hebben vanavond vakantie gepland voor Aug/Sept,geeft goeie hoop!
We hebben gesproken over de evt aanschaf van een klein appartement/vakantiehuis daar,zodat hij makkelijker heen en weer kan reizen zonder afhankelijk te zijn van verblijf bij familie(is ook niet alles!) De ziekte van zn vader is zeker mede oorzaak van zn 'heimwee'
Zie je je ex nog weleens trouwens of is ie compleet van de aardbodem verdwenen?
Soleil,het is een lastig iets,2 gevoelens tegen elkaar in We willen wel met elkaar maar de één niet hier en de ander niet dáár.Maar zoals hij ook zegt: Hij is nog niet weg! We hebben vanavond vakantie gepland voor Aug/Sept,geeft goeie hoop!
We hebben gesproken over de evt aanschaf van een klein appartement/vakantiehuis daar,zodat hij makkelijker heen en weer kan reizen zonder afhankelijk te zijn van verblijf bij familie(is ook niet alles!) De ziekte van zn vader is zeker mede oorzaak van zn 'heimwee'
Zie je je ex nog weleens trouwens of is ie compleet van de aardbodem verdwenen?
zaterdag 26 april 2008 om 01:07
Iry, misschien til je er zwaarder aan dan da nodig is? Kan dat? Kan hij niet gewoon heel erg geschrokken zijn door de dood van zijn opa en dat hij daarom meteen weg wilde en niet op een oppas wilde wachten? Dat he dus niks met jou te maken heeft? Verdriet doet rare dingen met mensen...
@Ikke, nee, hij (h)erkent het niet. Dat heeft hij aangegeven. Dat hij misschien wel hulp zou moeten zoeken, maar dat hij dat pertinent niet wil. Ik heb hem nog gevraagd of hij het ook niet sámen met mij zou kunnen, maar dat wilde hij ook niet. Toen hield het voor mij op. Ik ben geen psycholoog/hulpverlener.
@Ikke, nee, hij (h)erkent het niet. Dat heeft hij aangegeven. Dat hij misschien wel hulp zou moeten zoeken, maar dat hij dat pertinent niet wil. Ik heb hem nog gevraagd of hij het ook niet sámen met mij zou kunnen, maar dat wilde hij ook niet. Toen hield het voor mij op. Ik ben geen psycholoog/hulpverlener.
zaterdag 26 april 2008 om 01:12
En jij lieve Soleil...heb jij zelf misschien even een duwtje de goede richting in nodig? Om even weer te weten waar je naartoe kunt vanaf het 'ik heb het gevoel alles verloren te zijn' gevoel? Denk je niet dat het je zou helpen?
Hulpverlening is niet altijd alleen maar graven in het verleden. Het kan je ook een heel helder perspectief op het nu geven. Handvaten geven voor hoe nu verder en hoe dat op een positieve manier te doen.
Heb ergens gelezen volgens mij dat je zei 'wanneer is het punt dat je het niet meer alleen kunt' en dat je dacht dat (nog) niet bereikt had. Maar volgens mij gaat het niet om het niet alleen kunnen, het gaat erom dat je weer wat meer plezier krijgt en een steuntje in de rug om het nog beter alleen te kunnen.
En als ik me nu ernstig met zaken bemoei die me niet aangaan..sorry...dan moet je het gewoon zeggen
Hulpverlening is niet altijd alleen maar graven in het verleden. Het kan je ook een heel helder perspectief op het nu geven. Handvaten geven voor hoe nu verder en hoe dat op een positieve manier te doen.
Heb ergens gelezen volgens mij dat je zei 'wanneer is het punt dat je het niet meer alleen kunt' en dat je dacht dat (nog) niet bereikt had. Maar volgens mij gaat het niet om het niet alleen kunnen, het gaat erom dat je weer wat meer plezier krijgt en een steuntje in de rug om het nog beter alleen te kunnen.
En als ik me nu ernstig met zaken bemoei die me niet aangaan..sorry...dan moet je het gewoon zeggen