Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
zaterdag 28 juli 2007 om 11:35
Bedankt voor al jullie lieve felicitaties! We waren even op korte vakantie naar het huisje van vrienden hier in de buurt, zodat we iets meer ruimte om ons heen hadden. Was erg fijn, al kostte het Hero wel veel energie.
En inmiddels zit de derde bestralingsweek erop. We zijn over de helft. En dat voelt zo goed. Het is hier qua bijwerkingen eigenlijk ook nog wel te doen..
~afkloppen~
Hero heeft langzaamaan wel ietsje meer last van bijwerkingen, maar zeker vergeleken met de last die hij had van de chemo valt het nog erg mee. Hij is wat moeier dan normaal, en zijn eetlust neemt af, maar hij kan zich nog wel tot eten dwingen. En dat is fijn. Heel fijn. Eten is altijd zijn makke geweest, tot grote frustratie van de diétisten in het ziekenhuis. Hij krijgt het dan gewoon niet naar binnen. Maar nu dus wel. Hij blijft prachtig op gewicht. En dat hij wat langer in bed ligt, en 's middags vaak een tukkie doet, dat is niet zo gek (dat deed hij voor de bestralingen ook, hihi).
Verder hebben we het echt nogal druk gehad de laatste tijd, en heeft Hero gewoon meegedraaid. Ik ben zó trots op hem! De bikkel. Hij slaat zich er gewoon doorheen. Het gebeurd regelmatig dat ikzelf 's avonds op mijn benen sta te tollen van vermoeidheid, en dan heeft hij vrijwel net zo'n heftige dag gehad. En je hóórt hem niet. Geen klacht! Sterker nog; houdt mij nauwlettend in de gaten. Vangt me zo nu en dan op. Houdt me vast. Bedankt me. Heeft me lief. En dat hij daar nog de energie voor vrijmaakt, dat niet vergeet, mij niet vergeet in al zijn gevechten...maakt me zo trots op mijn eigen kerel!
Nog twee weken. Ze zullen het zwaarste zijn, maar ik hoop dat het mee zal vallen. Over anderhalve week ook de eerste afspraak bij zijn nieuwe oncoloog, dat idee is zo raar. Mark dat Hero het vaak heeft over dokter K, logisch. Hij moet ontzettend aan het idee wennen. Op de laatste werkdag van K is hij nog met een cadeautje naar zijn kamer gegaan ( het boek; "thuesdays with Morrie", zijn eigen uitgave met persoonlijke boodschap voorin). Dat was goed. K was blij, ontroert en heeft Hero op een gegeven moment weggestuurd omdat de arts "anders zou gaan huilen". Mooi! Ik hoop dat hij gelukkig wordt in Groningen! Nu kan Hero het gevoelsmatig een beetje afronden, zo was het goed en klaar.
Ik ga maar eens een ontbijtje in elkaar flanzen voor mijn lief, anders is het geen ontbijt meer maar lunch...
En inmiddels zit de derde bestralingsweek erop. We zijn over de helft. En dat voelt zo goed. Het is hier qua bijwerkingen eigenlijk ook nog wel te doen..
~afkloppen~
Hero heeft langzaamaan wel ietsje meer last van bijwerkingen, maar zeker vergeleken met de last die hij had van de chemo valt het nog erg mee. Hij is wat moeier dan normaal, en zijn eetlust neemt af, maar hij kan zich nog wel tot eten dwingen. En dat is fijn. Heel fijn. Eten is altijd zijn makke geweest, tot grote frustratie van de diétisten in het ziekenhuis. Hij krijgt het dan gewoon niet naar binnen. Maar nu dus wel. Hij blijft prachtig op gewicht. En dat hij wat langer in bed ligt, en 's middags vaak een tukkie doet, dat is niet zo gek (dat deed hij voor de bestralingen ook, hihi).
Verder hebben we het echt nogal druk gehad de laatste tijd, en heeft Hero gewoon meegedraaid. Ik ben zó trots op hem! De bikkel. Hij slaat zich er gewoon doorheen. Het gebeurd regelmatig dat ikzelf 's avonds op mijn benen sta te tollen van vermoeidheid, en dan heeft hij vrijwel net zo'n heftige dag gehad. En je hóórt hem niet. Geen klacht! Sterker nog; houdt mij nauwlettend in de gaten. Vangt me zo nu en dan op. Houdt me vast. Bedankt me. Heeft me lief. En dat hij daar nog de energie voor vrijmaakt, dat niet vergeet, mij niet vergeet in al zijn gevechten...maakt me zo trots op mijn eigen kerel!
Nog twee weken. Ze zullen het zwaarste zijn, maar ik hoop dat het mee zal vallen. Over anderhalve week ook de eerste afspraak bij zijn nieuwe oncoloog, dat idee is zo raar. Mark dat Hero het vaak heeft over dokter K, logisch. Hij moet ontzettend aan het idee wennen. Op de laatste werkdag van K is hij nog met een cadeautje naar zijn kamer gegaan ( het boek; "thuesdays with Morrie", zijn eigen uitgave met persoonlijke boodschap voorin). Dat was goed. K was blij, ontroert en heeft Hero op een gegeven moment weggestuurd omdat de arts "anders zou gaan huilen". Mooi! Ik hoop dat hij gelukkig wordt in Groningen! Nu kan Hero het gevoelsmatig een beetje afronden, zo was het goed en klaar.
Ik ga maar eens een ontbijtje in elkaar flanzen voor mijn lief, anders is het geen ontbijt meer maar lunch...
Wat wilde ik nou toch typen?
zaterdag 28 juli 2007 om 14:18
quote:
Verder hebben we het echt nogal druk gehad de laatste tijd, en heeft Hero gewoon meegedraaid. Ik ben zó trots op hem! De bikkel. Hij slaat zich er gewoon doorheen. Het gebeurd regelmatig dat ikzelf 's avonds op mijn benen sta te tollen van vermoeidheid, en dan heeft hij vrijwel net zo'n heftige dag gehad. En je hóórt hem niet. Geen klacht! Sterker nog; houdt mij nauwlettend in de gaten. Vangt me zo nu en dan op. Houdt me vast. Bedankt me. Heeft me lief. En dat hij daar nog de energie voor vrijmaakt, dat niet vergeet, mij niet vergeet in al zijn gevechten...maakt me zo trots op mijn eigen kerel!
Ik snap opeens hoe het komt dat jij het zo goed trekt.
Ik was al onder de indruk van de liefde die van het scherm afspatte voor jouw Hero. En met dit erbij snap ik helemaal dat je zo gelukkig met hem bent.
Grappig hè, dat het niet uitmaakt hoe groot de dingen zijn die hij doet voor jou, maar dat telt dát hij dingen doet voor jou. Dát hij probeert de balans, hoe scheef die ook hangt, ook aan jouw kant omhoog te houden.
Ik heb van Qlief begrepen dat hij ook teert op dit soort krenten in de pap. Op de wetenschap dat als ik iets voor hem kán doen, dat ik het dan ook zál doen, hoe beperkt mijn mogelijkheden ook zijn.
Koester je lieve Hero maar. Het doet me goed om te lezen dat hij zo zorgzaam is voor jou. Dat heb je namelijk ook dubbel en dwars verdiend, lieve Mims.
En over de vertrekkende arts: same here. De arts die mijn steun en toeverlaat was, daar heb ik helaas aan het begin van de zomer afscheid van moeten nemen. Ik weet hoe onthand je daarvan raakt, zeker als je al zo'n lange, bewogen geschiedenis achter de rug hebt. Ik weet hoe belangrijk de vertrouwensband is. Sterkte ermee en ik hoop voor jullie dat jullie snel een goede band op kunnen bouwen met de nieuwe oncoloog. *;
Verder hebben we het echt nogal druk gehad de laatste tijd, en heeft Hero gewoon meegedraaid. Ik ben zó trots op hem! De bikkel. Hij slaat zich er gewoon doorheen. Het gebeurd regelmatig dat ikzelf 's avonds op mijn benen sta te tollen van vermoeidheid, en dan heeft hij vrijwel net zo'n heftige dag gehad. En je hóórt hem niet. Geen klacht! Sterker nog; houdt mij nauwlettend in de gaten. Vangt me zo nu en dan op. Houdt me vast. Bedankt me. Heeft me lief. En dat hij daar nog de energie voor vrijmaakt, dat niet vergeet, mij niet vergeet in al zijn gevechten...maakt me zo trots op mijn eigen kerel!
Ik snap opeens hoe het komt dat jij het zo goed trekt.
Ik was al onder de indruk van de liefde die van het scherm afspatte voor jouw Hero. En met dit erbij snap ik helemaal dat je zo gelukkig met hem bent.
Grappig hè, dat het niet uitmaakt hoe groot de dingen zijn die hij doet voor jou, maar dat telt dát hij dingen doet voor jou. Dát hij probeert de balans, hoe scheef die ook hangt, ook aan jouw kant omhoog te houden.
Ik heb van Qlief begrepen dat hij ook teert op dit soort krenten in de pap. Op de wetenschap dat als ik iets voor hem kán doen, dat ik het dan ook zál doen, hoe beperkt mijn mogelijkheden ook zijn.
Koester je lieve Hero maar. Het doet me goed om te lezen dat hij zo zorgzaam is voor jou. Dat heb je namelijk ook dubbel en dwars verdiend, lieve Mims.
En over de vertrekkende arts: same here. De arts die mijn steun en toeverlaat was, daar heb ik helaas aan het begin van de zomer afscheid van moeten nemen. Ik weet hoe onthand je daarvan raakt, zeker als je al zo'n lange, bewogen geschiedenis achter de rug hebt. Ik weet hoe belangrijk de vertrouwensband is. Sterkte ermee en ik hoop voor jullie dat jullie snel een goede band op kunnen bouwen met de nieuwe oncoloog. *;
maandag 30 juli 2007 om 21:30
Mims, Hero en mops,
Ook vanuit hier weer sterkte deze week. Ik ben er ook weer. Heb ff een weekendje de boel de boel gelaten en ertussenuit gepeerd. Moest ff.
Proficiat nog met Mops!
En inderdaad zoals Q al zegt, heerlijk dat Hero ook de balans probeert recht te trekken. Hij is een kanjer! Ga zo door!
Liefs, Rommel
*;
Ook vanuit hier weer sterkte deze week. Ik ben er ook weer. Heb ff een weekendje de boel de boel gelaten en ertussenuit gepeerd. Moest ff.
Proficiat nog met Mops!
En inderdaad zoals Q al zegt, heerlijk dat Hero ook de balans probeert recht te trekken. Hij is een kanjer! Ga zo door!
Liefs, Rommel
*;
woensdag 1 augustus 2007 om 00:03
Halverwege de opéénnalaatste week.
We kunnen echt gaan aftellen.
Eten gaat steeds moeilijker, Hero heeft veel last van oprispingen en misselijkheid, maar eet nog wel.
Moeheid word ook erger; hij slaapt meer en langer.
Maar tot op heden mogen we niet klagen. Hij is een held!
Rommel, bedankt voor je berichtje. Hou je haaks, lieverd! We denken hier nog vaak aan jou en Ray! *;
We kunnen echt gaan aftellen.
Eten gaat steeds moeilijker, Hero heeft veel last van oprispingen en misselijkheid, maar eet nog wel.
Moeheid word ook erger; hij slaapt meer en langer.
Maar tot op heden mogen we niet klagen. Hij is een held!
Rommel, bedankt voor je berichtje. Hou je haaks, lieverd! We denken hier nog vaak aan jou en Ray! *;
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 5 augustus 2007 om 00:41
Sorry dames, het is hier een gekkenhuis dus ik ben laks met de updates.
Hero heeft flink last gehad van bijwerkingen, maar gelukkig slaat zijn medicatie goed aan (die nam hij eerder niet, de sufferd...eigenwijze vent!). Maar ja, hij is nog wel erg kwetsbaar in de buikregionen en moe-moe-moe.
Tja, en juist deze week hebben we een nieuwe huurflat toegewezen gekregen. :?
Zo bizar snel, zo onverwacht, zo slecht getimed, zo onhandig...maar zo'n fijn huis! Een stuk meer ruimte (ruim de helft meer!), een fijner balkon voor Mopsey om te spelen (al vind ik het zo pijnlijk dat ik haar geen tuin kan bieden nu), en een fijne omgeving. Maar ja, het komt dus allemaal even op mijn schouders neer, en dat is nogal..euh..veel.
Hero's taken zijn :
- de dag doorkomen.
- eten binnehouden
- drinken
Mijn taak is:
- de rest.
Toch netjes verdeeld, Hero moet drie dingen doen en ik slechts 1,.
"Gelukkig" is Mopsey nu nog een weekje op vakantie dus dat scheelt in bezigheden.
Hoe dan ook; nog maar 1 ziekenhuis/bestralingsweek, en dat zit het er weer op voor voorlopig. De uitslagen komen pas over een maand (bloed) en twee maanden (scan), dus dat is naast wachten ook Rust! Best fijn, voor de afwisseling.
Hero heeft flink last gehad van bijwerkingen, maar gelukkig slaat zijn medicatie goed aan (die nam hij eerder niet, de sufferd...eigenwijze vent!). Maar ja, hij is nog wel erg kwetsbaar in de buikregionen en moe-moe-moe.
Tja, en juist deze week hebben we een nieuwe huurflat toegewezen gekregen. :?
Zo bizar snel, zo onverwacht, zo slecht getimed, zo onhandig...maar zo'n fijn huis! Een stuk meer ruimte (ruim de helft meer!), een fijner balkon voor Mopsey om te spelen (al vind ik het zo pijnlijk dat ik haar geen tuin kan bieden nu), en een fijne omgeving. Maar ja, het komt dus allemaal even op mijn schouders neer, en dat is nogal..euh..veel.
Hero's taken zijn :
- de dag doorkomen.
- eten binnehouden
- drinken
Mijn taak is:
- de rest.
Toch netjes verdeeld, Hero moet drie dingen doen en ik slechts 1,
. "Gelukkig" is Mopsey nu nog een weekje op vakantie dus dat scheelt in bezigheden.
Hoe dan ook; nog maar 1 ziekenhuis/bestralingsweek, en dat zit het er weer op voor voorlopig. De uitslagen komen pas over een maand (bloed) en twee maanden (scan), dus dat is naast wachten ook Rust! Best fijn, voor de afwisseling.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 5 augustus 2007 om 10:52
Mims, als je praktische hulp kunt gebruiken dan ben ik er! Laat het me maar weten. Ik kan de bank uit mijn auto halen (en alle zooi van het werk) en dan kan ik best wat dozen versjouwen. Ik kan ook witten/sauzen, inpakken en andere praktische dingen (zoals peertjes hangen zodat je licht hebt in je nieuwe flat als je gaat klussen 
).
Ik ben nu wel aan het werk maar ik kan zowieso op donderdag en in het weekend. En als ik het een beetje bijtijds weet kan ik ook wel een keertje een dag verlof opnemen. Binnenkort halen ze hier de vloer eruit en moet ik hier inpakken, maar het zou wel erg sterk zijn als dat precies in dezelfde periode valt. In oktober staat hier wel de verbouwing voor de deur maar dan ben jij misschien al zover klaar. Laat het me alsjeblieft weten als ik iets voor je kan doen, ik doe het graag voor je want ik weet als geen ander hoe zwaar je het hebt!
Liefs Rommel.*;
). Ik ben nu wel aan het werk maar ik kan zowieso op donderdag en in het weekend. En als ik het een beetje bijtijds weet kan ik ook wel een keertje een dag verlof opnemen. Binnenkort halen ze hier de vloer eruit en moet ik hier inpakken, maar het zou wel erg sterk zijn als dat precies in dezelfde periode valt. In oktober staat hier wel de verbouwing voor de deur maar dan ben jij misschien al zover klaar. Laat het me alsjeblieft weten als ik iets voor je kan doen, ik doe het graag voor je want ik weet als geen ander hoe zwaar je het hebt!
Liefs Rommel.*;
zondag 5 augustus 2007 om 23:09
woensdag 8 augustus 2007 om 08:17
Zoals ik op het oude forum al zei; jullie zijn écht lief!!!!
En ik ga het zeker onthouden! Op dit moment ben ik ieder overzicht kwijt van wat er wanneer door hoeveel man gedaan zou moeten worden, en verbeeld ik me voor mijn eigen gemoedsrust maar op schema te lopen.... Wie weet klop ik dus binnenkort bij jullie aan. Maar nogmaals; ontroerend lief, thanxxxx
Maandag zijn we bij de nieuwe oncoloog geweest; dokter B. Capabele, vriendelijke man, maar.....
wij willen dokter K terug...
~gaat nogmaals kijken hoe lang het rijden is naar het Martini-ziekenhuis~
En ik ga het zeker onthouden! Op dit moment ben ik ieder overzicht kwijt van wat er wanneer door hoeveel man gedaan zou moeten worden, en verbeeld ik me voor mijn eigen gemoedsrust maar op schema te lopen.... Wie weet klop ik dus binnenkort bij jullie aan. Maar nogmaals; ontroerend lief, thanxxxx
Maandag zijn we bij de nieuwe oncoloog geweest; dokter B. Capabele, vriendelijke man, maar.....
wij willen dokter K terug...
~gaat nogmaals kijken hoe lang het rijden is naar het Martini-ziekenhuis~
Wat wilde ik nou toch typen?
woensdag 8 augustus 2007 om 14:17
Hoi Mimsey, Mopsey en Hero,
Tjee, en dan ook nog gaan verhuizen, jullie krijgen het wel allemaal bij elkaar zeg. Maar goed, het is wel een vooruitgang dus dat is dan wel weer prettig.
En Hero is aan z'n voorlopig laatste bestralingsweek bezig. Je kunnen nu dus gaan aftellen, het zal prettig zijn als dat weer uit jullie dagelijkse routine is, zodat je andere LEUKERE dingen kunt gaan doen.
Ik geef jullie alle drie een hele dikke knuffel
Tjee, en dan ook nog gaan verhuizen, jullie krijgen het wel allemaal bij elkaar zeg. Maar goed, het is wel een vooruitgang dus dat is dan wel weer prettig.
En Hero is aan z'n voorlopig laatste bestralingsweek bezig. Je kunnen nu dus gaan aftellen, het zal prettig zijn als dat weer uit jullie dagelijkse routine is, zodat je andere LEUKERE dingen kunt gaan doen.
Ik geef jullie alle drie een hele dikke knuffel
vrijdag 10 augustus 2007 om 12:16
Laatste bestralingsdag, jippie!
En dat is maar goed ook, want Hero voelt zich absoluut beroerd. Houdt niets binnen, is zwak en continu misselijk. Het is nog geen chemo-reactie, maar prettig is heel iets anders. Arme hij!
Het is wel een gekke tijd geweets, omdat we allebei heel hard aan het werk zijn maar op totaal andere gebieden. Ik met het huis, en hij om zichzelf staande te houden. Naast elkaar, maar niet op hetzelfde pad. Bizarre gewaarwording.
Ook niet erg fijn, met ik zeggen. Terwijl hij grauw en met een emmertje op schoot in bed zit, probeer ik hem een uitspraak te ontlokken over welke laminaatstaal hij het mooist vindt omdat deze echt besteld moeten worden. Neuh, dat hadden we ons allebei ooit anders voorgesteld.
Maar inderdaad...uiteindelijk doen we het allebei voor iets goeds, dus komt het wel weer helemaal in orde met ons.
Nu maar hopen dat Hero snel hersteld van deze aanslag op zijn lijf!
En dat is maar goed ook, want Hero voelt zich absoluut beroerd. Houdt niets binnen, is zwak en continu misselijk. Het is nog geen chemo-reactie, maar prettig is heel iets anders. Arme hij!
Het is wel een gekke tijd geweets, omdat we allebei heel hard aan het werk zijn maar op totaal andere gebieden. Ik met het huis, en hij om zichzelf staande te houden. Naast elkaar, maar niet op hetzelfde pad. Bizarre gewaarwording.
Ook niet erg fijn, met ik zeggen. Terwijl hij grauw en met een emmertje op schoot in bed zit, probeer ik hem een uitspraak te ontlokken over welke laminaatstaal hij het mooist vindt omdat deze echt besteld moeten worden. Neuh, dat hadden we ons allebei ooit anders voorgesteld.
Maar inderdaad...uiteindelijk doen we het allebei voor iets goeds, dus komt het wel weer helemaal in orde met ons.
Nu maar hopen dat Hero snel hersteld van deze aanslag op zijn lijf!
Wat wilde ik nou toch typen?
vrijdag 10 augustus 2007 om 13:48
Ha Mimsey
ik weet helaas ongeveer hoe het er bij jullie aan toe moet gaan.
Ook ik ben verhuisd tijdens mijn behandeling, tijdens de chemo.
Mijn vriend maar klussen en samen wat dingen kopen als mijn conditie het toeliet. Heb 2 dagen voor mijn laatste kuur de hele woonkamer nog gekocht. 2 dagen na de 4e chemo was het verhuisdag.
Laat mensen je helpen meid, want je kunt veel alleen, maar niet alles.
Denk ook aan jezelf.
Maar ook hier slaan jullie je er wel doorheen. Jullie zijn een super gezin.
Allemaal helden. Respect.
sterkte en gelukkig vandaag de laatste bestraling.
liefs marcec
ik weet helaas ongeveer hoe het er bij jullie aan toe moet gaan.
Ook ik ben verhuisd tijdens mijn behandeling, tijdens de chemo.
Mijn vriend maar klussen en samen wat dingen kopen als mijn conditie het toeliet. Heb 2 dagen voor mijn laatste kuur de hele woonkamer nog gekocht. 2 dagen na de 4e chemo was het verhuisdag.
Laat mensen je helpen meid, want je kunt veel alleen, maar niet alles.
Denk ook aan jezelf.
Maar ook hier slaan jullie je er wel doorheen. Jullie zijn een super gezin.
Allemaal helden. Respect.
sterkte en gelukkig vandaag de laatste bestraling.
liefs marcec
vrijdag 10 augustus 2007 om 21:39
Ja, het is gelukt! De laatste bestraling is een feit.
Nu is mijn lieve, dappere Hero in drie jaar dus;
25 bestralingen,
20 chemokuren,
en 7 operaties
verder, dus ik laat de voledige "Secret" los op het feit dat het nu tóch echt gelukt is, en dat we voorlopig helemaal klaar zijn. Oh, wat een rijkdom lijkt me dat.
Ik ben ook benieuwd hoe mijn lief hersteld. Sowieso duurt dat nog wel een maand of twee, maar kan ook langer zijn. Ik kan me mijn Lief helemaal niet meer voorstellen met een "normaal" energieniveau, hij is altijd wel herstellende van een operatie of een kuur.
Over twee maanden weten we écht wat deze bestralingen hebben gedaan, ik ben nu al nerveus...
Marcec, bedankt voor je lieve woorden, en de rest van jullie natúúrlijk ook! Het klussen gaat oké, met allemaal hulp hier van het forum. Fijn! Maar iedere dag kom ik na achten weer binnen wandelen, dus een beetje moe begin ik wel te worden. Ach, over drie weken zitten we in onze nieuwe woning, en dan kan ik...slápen!
Nu is mijn lieve, dappere Hero in drie jaar dus;
25 bestralingen,
20 chemokuren,
en 7 operaties
verder, dus ik laat de voledige "Secret" los op het feit dat het nu tóch echt gelukt is, en dat we voorlopig helemaal klaar zijn. Oh, wat een rijkdom lijkt me dat.
Ik ben ook benieuwd hoe mijn lief hersteld. Sowieso duurt dat nog wel een maand of twee, maar kan ook langer zijn. Ik kan me mijn Lief helemaal niet meer voorstellen met een "normaal" energieniveau, hij is altijd wel herstellende van een operatie of een kuur.
Over twee maanden weten we écht wat deze bestralingen hebben gedaan, ik ben nu al nerveus...
Marcec, bedankt voor je lieve woorden, en de rest van jullie natúúrlijk ook! Het klussen gaat oké, met allemaal hulp hier van het forum. Fijn! Maar iedere dag kom ik na achten weer binnen wandelen, dus een beetje moe begin ik wel te worden. Ach, over drie weken zitten we in onze nieuwe woning, en dan kan ik...slápen!
Wat wilde ik nou toch typen?
