Werk & Studie
alle pijlers
Cum Laude
dinsdag 13 november 2012 om 09:07
Hallo lieve mensen!
Kom ik weer eens met een vraag in plaats van een spitsvondige opmerking of een discussie (of nog meer plaatjes, ik kan nog steeds geen plaatjes plakken, moet het nog aanvragen :') ).
In ieder geval; enig idee of cum laude afstuderen enige voordelen biedt? Ik mag met mijn huidige punten het research traject in (hoewel dat pas over een dik jaar is, eerst afstuderen en mijn punten zo houden) en hoewel het me wel "leuk" lijkt om te kunnen zeggen in mijn motivatiebrief voor het research traject dat ik cum laude ben afgestudeerd, weet ik niet of er wel veel waarde aan wordt gehecht.
Dus, heeft iemand enig idee of het wel enige meerwaarde heeft bij selectieprocedures voor een baan / positie / bepaald traject?
(Ik ben traag met reageren vandaag, heb een hoop te doen maar ik kom er heus op terug en het wordt erg gewaardeerd, alvast bedankt )
Kom ik weer eens met een vraag in plaats van een spitsvondige opmerking of een discussie (of nog meer plaatjes, ik kan nog steeds geen plaatjes plakken, moet het nog aanvragen :') ).
In ieder geval; enig idee of cum laude afstuderen enige voordelen biedt? Ik mag met mijn huidige punten het research traject in (hoewel dat pas over een dik jaar is, eerst afstuderen en mijn punten zo houden) en hoewel het me wel "leuk" lijkt om te kunnen zeggen in mijn motivatiebrief voor het research traject dat ik cum laude ben afgestudeerd, weet ik niet of er wel veel waarde aan wordt gehecht.
Dus, heeft iemand enig idee of het wel enige meerwaarde heeft bij selectieprocedures voor een baan / positie / bepaald traject?
(Ik ben traag met reageren vandaag, heb een hoop te doen maar ik kom er heus op terug en het wordt erg gewaardeerd, alvast bedankt )
donderdag 15 november 2012 om 11:00
Cijfers hebben trouwens de grootste voorspellende waarde voor iemands functioneren.
Vaak gaan HR-mensen een beetje de psycho-analyticus spelen tijdens sollicitaties en de beweegredenen, karaktereigenschappen, etc. van de sollicitant doorgronden, terwijl de cijfers verreweg het sterkst correleren met toekomstige prestaties.
Ook super-irritant vind ik het dat de softe vragen steeds belangrijker lijken te worden in gesprekken (Waaruit blijkt dat je een team-player bent? Waarvan krijg je energie? Wat zijn jouw belangrijkste waarden?) Iedereen bereidt die vragen compleet voor, en het zegt 0.0.
Vaak gaan HR-mensen een beetje de psycho-analyticus spelen tijdens sollicitaties en de beweegredenen, karaktereigenschappen, etc. van de sollicitant doorgronden, terwijl de cijfers verreweg het sterkst correleren met toekomstige prestaties.
Ook super-irritant vind ik het dat de softe vragen steeds belangrijker lijken te worden in gesprekken (Waaruit blijkt dat je een team-player bent? Waarvan krijg je energie? Wat zijn jouw belangrijkste waarden?) Iedereen bereidt die vragen compleet voor, en het zegt 0.0.
vrijdag 16 november 2012 om 13:32
quote:mediocrity schreef op 16 november 2012 @ 10:46:
Maar is het niet zo dat je voor cum laude ook geen herkansingen mag doen? Ik geloof dat het bij mij wel zo gaat.. je mag niets herkansen en je mag geen cijfers lager dan een 7 hebben... Of zit ik nu verkeerd Zoals hier al genoemd werd, verschillen de criteria per universiteit en soms zelfs per faculteit. In een aantal gevallen is herkansen voor een hoger cijfer inderdaad niet toegestaan, maar in andere gevallen mag dat dus wel weer. Ook het minimale gemiddelde cijfer kan nogal behoorlijk schelen (volgens mij meestal een 8, maar een vriendin van mij had al voldoende aan een 7)..
Maar is het niet zo dat je voor cum laude ook geen herkansingen mag doen? Ik geloof dat het bij mij wel zo gaat.. je mag niets herkansen en je mag geen cijfers lager dan een 7 hebben... Of zit ik nu verkeerd Zoals hier al genoemd werd, verschillen de criteria per universiteit en soms zelfs per faculteit. In een aantal gevallen is herkansen voor een hoger cijfer inderdaad niet toegestaan, maar in andere gevallen mag dat dus wel weer. Ook het minimale gemiddelde cijfer kan nogal behoorlijk schelen (volgens mij meestal een 8, maar een vriendin van mij had al voldoende aan een 7)..
vrijdag 16 november 2012 om 14:05
Met een 7 gemiddeld cum laude slagen? Dat lijkt me heel sterk? Maar volgens mij zijn er wel verschillen mbt tot samenstelling van je cijferlijst: bv. alles moet hoger dan een 8 zijn, of je mag 1 of 2 7ens hebben gecompenseerd door 9ens..Maar het lijkt me wel dat het gemiddelde altijd een 8 moet zijn 
vrijdag 16 november 2012 om 14:54
Het predicaat 'Cum Laude' is nogal aan erosie onderhevig. Het wordt vaker toegekend en door de BaMa-structuur ken ik mensen die alleen hun mastertraject 'cum laude' hebben afgerond en dat dan ook op hun cv zetten.
Ik snap dat het een bij-effect is van de BaMa-structuur, maar ik vind het persoonlijk volledig van de zotten dat een jaartje excelleren garant kan staan voor een cum laude-notitie.
Ook wordt het te vaak relatief bekeken: bij studies als sociologie en psychologie ligt de lat voor cum laude aanzienlijk lager dan bij een studie als geneeskunde, waar goede cijfers sowieso nodig zijn om de eindstreep te halen.
Ik ken mensen die cum laude geslaagd zijn die echt geen toppers/uitblinkers zijn in hun vakgebied.
Maar dat neemt niet weg dat de toevoeging cum laude altijd een meerwaarde is. Het valt toch op en mensen hebben er onmiddellijk een beeld bij. Als de kans er dus is: doen!
En over de waarde van cijfers tov praktijkervaring: doorgaans geldt: hoe exacter de studie, hoe belangrijker cijfers zijn en hoe minder belangrijk praktijkervaring (en visa versa).
Dus: een wiskundige/natuurkundige wordt voor bijvoorbeeld een promotietraject hoofdzakelijk beoordeeld op cijfers, terwijl een politicoloog juist praktijkervaring nodig heeft.
Ik snap dat het een bij-effect is van de BaMa-structuur, maar ik vind het persoonlijk volledig van de zotten dat een jaartje excelleren garant kan staan voor een cum laude-notitie.
Ook wordt het te vaak relatief bekeken: bij studies als sociologie en psychologie ligt de lat voor cum laude aanzienlijk lager dan bij een studie als geneeskunde, waar goede cijfers sowieso nodig zijn om de eindstreep te halen.
Ik ken mensen die cum laude geslaagd zijn die echt geen toppers/uitblinkers zijn in hun vakgebied.
Maar dat neemt niet weg dat de toevoeging cum laude altijd een meerwaarde is. Het valt toch op en mensen hebben er onmiddellijk een beeld bij. Als de kans er dus is: doen!
En over de waarde van cijfers tov praktijkervaring: doorgaans geldt: hoe exacter de studie, hoe belangrijker cijfers zijn en hoe minder belangrijk praktijkervaring (en visa versa).
Dus: een wiskundige/natuurkundige wordt voor bijvoorbeeld een promotietraject hoofdzakelijk beoordeeld op cijfers, terwijl een politicoloog juist praktijkervaring nodig heeft.
vrijdag 16 november 2012 om 15:04
quote:stefanbikkel schreef op 15 november 2012 @ 11:00:
Cijfers hebben trouwens de grootste voorspellende waarde voor iemands functioneren.
Vaak gaan HR-mensen een beetje de psycho-analyticus spelen tijdens sollicitaties en de beweegredenen, karaktereigenschappen, etc. van de sollicitant doorgronden, terwijl de cijfers verreweg het sterkst correleren met toekomstige prestaties.
Ook super-irritant vind ik het dat de softe vragen steeds belangrijker lijken te worden in gesprekken (Waaruit blijkt dat je een team-player bent? Waarvan krijg je energie? Wat zijn jouw belangrijkste waarden?) Iedereen bereidt die vragen compleet voor, en het zegt 0.0.
Onzin. Als ik iemand voor me heb met een briljante cijferlijst, maar die alleen maar naar de grond kan staren: dan is de keuze snel gemaakt.
Een paar goede referenties en een goed cv zegt duizend maal meer over de toekomstige waarde voor je organisatie.
Juist omdat veel mensen helemaal niet als wetenschapper aan de slag gaan, maar in een geheel andere functie, met andere eisen. Die cijferlijst is dan niet zo belangrijk.
Veel mensen halen de goede cijfers niet omdat ze extra gemotiveerd zijn of goed in hun vak, maar omdat ze niet anders kunnen van zichzelf.
Mensen die dan ook snel in de stress schieten als zaken niet gaan zoals ze de bedoeling hebben. Van die mensen die misselijk naar tentamens toegaan en zich volstoppen met ritalin om per se die goede resultaten te behalen.
En softe vragen? Ik stel ze juist graag omdat die vragen mensen kunnen ontmaskeren.
Cijfers hebben trouwens de grootste voorspellende waarde voor iemands functioneren.
Vaak gaan HR-mensen een beetje de psycho-analyticus spelen tijdens sollicitaties en de beweegredenen, karaktereigenschappen, etc. van de sollicitant doorgronden, terwijl de cijfers verreweg het sterkst correleren met toekomstige prestaties.
Ook super-irritant vind ik het dat de softe vragen steeds belangrijker lijken te worden in gesprekken (Waaruit blijkt dat je een team-player bent? Waarvan krijg je energie? Wat zijn jouw belangrijkste waarden?) Iedereen bereidt die vragen compleet voor, en het zegt 0.0.
Onzin. Als ik iemand voor me heb met een briljante cijferlijst, maar die alleen maar naar de grond kan staren: dan is de keuze snel gemaakt.
Een paar goede referenties en een goed cv zegt duizend maal meer over de toekomstige waarde voor je organisatie.
Juist omdat veel mensen helemaal niet als wetenschapper aan de slag gaan, maar in een geheel andere functie, met andere eisen. Die cijferlijst is dan niet zo belangrijk.
Veel mensen halen de goede cijfers niet omdat ze extra gemotiveerd zijn of goed in hun vak, maar omdat ze niet anders kunnen van zichzelf.
Mensen die dan ook snel in de stress schieten als zaken niet gaan zoals ze de bedoeling hebben. Van die mensen die misselijk naar tentamens toegaan en zich volstoppen met ritalin om per se die goede resultaten te behalen.
En softe vragen? Ik stel ze juist graag omdat die vragen mensen kunnen ontmaskeren.
vrijdag 16 november 2012 om 16:23
Wow, wat een vooroordelen zeg! Als je makkelijk kan leren heb je geluk en kan je ook cum laude slagen, simpel omdat het blokken voor tentamens je weinig tijd kost..
Of wat dacht je van opgroeien in de rotzooi met altijd ruziënde, depressieve ouders, elke nacht wakker worden, therapeut(je) spelen, en gewend zijn om op de middelbare school examens te halen door even tussendoor in de pauzes nog zoveel mogelijk info erin te rammen...10 jaar forward naar de uni, samenwonend met je vriend kan je opeens in alle rust leren, dat is ook opeens peanuts dan!
Ik ben het er wel mee eens dat cijfers niet zoveel zeggen over de rest van je eigenschappen..Om te excelleren in je werk moet je meer in je mars hebben dan makkelijke leren en eventueel ook snel de stof begrijpen... Maar om nu even te suggereren dat mensen met cum laude zich misselijk slikken aan de ritalin?? Mensen zonder cum laude kunnen die eigenschap net zo goed hebben, aangepast aan het leerniveau (bv. streven voor de 7 i.p.v. 6)..Die moet je dus net zo goed 'ontmaskeren'..
Bovendien kan de stress ook na cum laude komen, omdat opeens belangrijke mensen hoge verwachtingen van je hebben. Dit is mij overkomen, en dat is niet prettig als je nooit zo naar jezelf gekeken hebt...Ik ben blij dat ik niet aan de verwachtingen voldeed en weer in het rijtje 'normaal' begaafd ben geplaatst, want werd er verstikkend zenuwachtig en gestrest van..(en ik ben ook helemaal niet zo extreem begaafd, ik kan goed leren en analyseren, maar niet perse dingen die anderen hoogopgeleiden niet ook of zelfs beter zouden kunnen doen).
Of wat dacht je van opgroeien in de rotzooi met altijd ruziënde, depressieve ouders, elke nacht wakker worden, therapeut(je) spelen, en gewend zijn om op de middelbare school examens te halen door even tussendoor in de pauzes nog zoveel mogelijk info erin te rammen...10 jaar forward naar de uni, samenwonend met je vriend kan je opeens in alle rust leren, dat is ook opeens peanuts dan!
Ik ben het er wel mee eens dat cijfers niet zoveel zeggen over de rest van je eigenschappen..Om te excelleren in je werk moet je meer in je mars hebben dan makkelijke leren en eventueel ook snel de stof begrijpen... Maar om nu even te suggereren dat mensen met cum laude zich misselijk slikken aan de ritalin?? Mensen zonder cum laude kunnen die eigenschap net zo goed hebben, aangepast aan het leerniveau (bv. streven voor de 7 i.p.v. 6)..Die moet je dus net zo goed 'ontmaskeren'..
Bovendien kan de stress ook na cum laude komen, omdat opeens belangrijke mensen hoge verwachtingen van je hebben. Dit is mij overkomen, en dat is niet prettig als je nooit zo naar jezelf gekeken hebt...Ik ben blij dat ik niet aan de verwachtingen voldeed en weer in het rijtje 'normaal' begaafd ben geplaatst, want werd er verstikkend zenuwachtig en gestrest van..(en ik ben ook helemaal niet zo extreem begaafd, ik kan goed leren en analyseren, maar niet perse dingen die anderen hoogopgeleiden niet ook of zelfs beter zouden kunnen doen).
vrijdag 16 november 2012 om 19:26
@ anoniem_167:
Je hebt helemaal gelijk hoor. Maar ik ken echt mensen die streven naar een gek soort perfectie en een bijna onmenselijke cijferlijst willen kunnen voorleggen. En daar moet alles voor wijken en komt inderdaad Ritalin aan te pas.
Wat gechargeerd, maar ik haalde dat aan om aan te tonen dat werkervaring vaak veel meer zegt. Want dan heeft iemand zich in praktijk bewezen inplaats van je knokken voor cijfers (wat toch redelijk abstract is).
Dat het ook voor andere mensen geldt zal ik zeker niet ontkennen. Sterker nog: ik zie Cum Laude ook als een pre.
Maar alleen maar cum laude is wat magertjes. Thats it.
Je hebt helemaal gelijk hoor. Maar ik ken echt mensen die streven naar een gek soort perfectie en een bijna onmenselijke cijferlijst willen kunnen voorleggen. En daar moet alles voor wijken en komt inderdaad Ritalin aan te pas.
Wat gechargeerd, maar ik haalde dat aan om aan te tonen dat werkervaring vaak veel meer zegt. Want dan heeft iemand zich in praktijk bewezen inplaats van je knokken voor cijfers (wat toch redelijk abstract is).
Dat het ook voor andere mensen geldt zal ik zeker niet ontkennen. Sterker nog: ik zie Cum Laude ook als een pre.
Maar alleen maar cum laude is wat magertjes. Thats it.
zaterdag 17 november 2012 om 00:03
Mja, ik doe mee aan een honours programma bovenop mijn gebruikelijke opleiding, wat me momenteel voor de wind gaat, maar ik doe dit toch echt niet op mijn dooie gemak moet ik zeggen . Het is niet het niveau van stof wat moeilijk begrijpbaar is, gewoon een helehoop stof op relatief erg korte tijd door alle randprojecten wat de moeilijkheidsgraad omhoog gooit. In ieder geval, ik werk hard door desondanks chronisch ziekte en ben niet vies van extra uren, aan mijn motivatie ligt het niet .
Ik ken echter geen gevallen van "intellectuele doping", wel ken ik 2 mensen die alleen 9s op hun cijferlijst willen en al janken om een 8,5... Dan vind ik mijn regel: niet herkansen tenzij lager dan 7,5 nog een stuk relaxter
(en deze regel vinden velen al enorm absurd).
Over het herkansen:je mag onbeperkt herkansen in mijn richting, maar het gewogen gemiddelde moet een zuivere 8 of meer zijn op mijn universiteit, ik ken universiteiten die juist 8,1 of hoger hanteren.
Aangezien ik het onderzoek wil ingaan denk ik niet dat ik me zorgen moet maken om werkervaring, die krijg ik namelijk alleen door onderzoek te doen wat dus daar moet gebeuren . Competitie voor goeie plaatsen is echter moordend, werd ik al voor gewaarschuwd. Heb de tip gekregen om een beetje een positieve reputatie op te bouwen bij docenten. Netwerken kan nooit kwaad maar aan de andere kant heb ik een hekel aan hielenlikkers en prik ik daar zelf heel snel door, ik verwacht niet veel anders van mijn docenten. Dus, een beetje moeilijk dat laatste .
Ik ken echter geen gevallen van "intellectuele doping", wel ken ik 2 mensen die alleen 9s op hun cijferlijst willen en al janken om een 8,5... Dan vind ik mijn regel: niet herkansen tenzij lager dan 7,5 nog een stuk relaxter
(en deze regel vinden velen al enorm absurd). Over het herkansen:je mag onbeperkt herkansen in mijn richting, maar het gewogen gemiddelde moet een zuivere 8 of meer zijn op mijn universiteit, ik ken universiteiten die juist 8,1 of hoger hanteren.
Aangezien ik het onderzoek wil ingaan denk ik niet dat ik me zorgen moet maken om werkervaring, die krijg ik namelijk alleen door onderzoek te doen wat dus daar moet gebeuren . Competitie voor goeie plaatsen is echter moordend, werd ik al voor gewaarschuwd. Heb de tip gekregen om een beetje een positieve reputatie op te bouwen bij docenten. Netwerken kan nooit kwaad maar aan de andere kant heb ik een hekel aan hielenlikkers en prik ik daar zelf heel snel door, ik verwacht niet veel anders van mijn docenten. Dus, een beetje moeilijk dat laatste .
zaterdag 17 november 2012 om 00:09
Stefan, cijferlijsten hebben maar tot één jaar na het afstuderen een goede voorspellende waarde voor verdere werkprestaties, daarna neemt dit sterk af. Dus je lult eigenlijk een beetje onzin.
GMA (general mental ability) is de beste voorspeller voor latere werkprestaties en op een goede tweede plek staat de persoonlijkheidstrek consciëntieusheid.
Ik zou er nog wat boekjes en artikelen op naslaan als ik jou was..
GMA (general mental ability) is de beste voorspeller voor latere werkprestaties en op een goede tweede plek staat de persoonlijkheidstrek consciëntieusheid.
Ik zou er nog wat boekjes en artikelen op naslaan als ik jou was..
