Psyche
alle pijlers
Feestdagen & eenzaamheid
woensdag 5 december 2012 om 19:37
5 december, een passende dag om dit topic te openen. De feestdagen zijn weer begonnen en ik voel me eenzaam. Vanmiddag vertrokken mijn collega's een voor een eerder naar huis voor pakjesavond, "want elle is er toch, die hoeft zich niet te haasten".
En zo is het, er zit niemand op me te wachten thuis en hoewel dat de andere 11 maanden van het jaar precies hetzelfde is, doet me dat in december ineens extra pijn. Ik probeer van alles om het gevoel kwijt te raken (vier dit weekend Sinterklaas met vrienden die het vanavond thuis vieren, werk zoveel mogelijk door, ga met kerst vrijwilligerswerk doen bij minderbedeelden en op bezoek bij oma) en voor de buitenwereld vol te houden dat alleen aan het kerstontbijt of de champagne op oudejaarsavond echt niet zielig is, maar stiekem doet het verdomd veel pijn. Herkent iemand dit gevoel en wat doen jullie er aan?
En zo is het, er zit niemand op me te wachten thuis en hoewel dat de andere 11 maanden van het jaar precies hetzelfde is, doet me dat in december ineens extra pijn. Ik probeer van alles om het gevoel kwijt te raken (vier dit weekend Sinterklaas met vrienden die het vanavond thuis vieren, werk zoveel mogelijk door, ga met kerst vrijwilligerswerk doen bij minderbedeelden en op bezoek bij oma) en voor de buitenwereld vol te houden dat alleen aan het kerstontbijt of de champagne op oudejaarsavond echt niet zielig is, maar stiekem doet het verdomd veel pijn. Herkent iemand dit gevoel en wat doen jullie er aan?
donderdag 6 december 2012 om 10:36
Ik denk dat de verwachtingen rondom kerst en oud & nieuw voor een groter deel niet alleen wordt aangewakkerd, maar ook ingegeven door media en reclames: het "ideaalplaatje" in ons hoofd, van gezelligheid met familie rondom de kerstboom, gala/avondkleding, lange, rijk gedekte tafels, 8-gangenmenu's met allemaal happy people in harmonie, saamhorig en samenzijn, dure cadeautjes uitpakken waar over nagedacht is, enz.
Als je je daaraan spiegelt en niet voldoet, is het eenzame gevoel een factor erger dan bij andere vrije dagen. Tis een beetje als Facebook aflopen en denken dat iedereen schijnbaar een flitsend leven/ weekend heeft behalve jij.
Jezelf voor ogen houden dat het allemaal niet is wat het lijkt, voor heeeeeeeeel veel mensen, of ze nu wel naar (schoon)familie gaan of niet. Heel veel nep is erbij!! Gestress met boodschappen & cadeau's verzinnen, aanpassen en op je tenen lopen om geen ruzies te krijgen, mensen die zich verplicht voelen naar familie te gaan, en denken daar niet onderuit te kunnen, geen "nee" durven zeggen, om anderen niet teleur te durven stellen, enz enz.
Ongewenst alleen zijn is iha al zeker moeilijker dan wanneer dat een vrije keuze is (geweest). En toch maakt het een verschil hoe je er zelf tegenover staat. Je kan je een paar dingen doen: balen (=verzet?), accepteren (je mag verdrietig zijn en daaraan ook toegeven, maar tis niet anders en je moet er doorheen zien te komen), maar je kan ook (al dan niet deels) zelf invulling geven aan die dagen.
Tuurlijk vallen veel mensen juist rond die dagen af, omdat ze met familie vieren. Maar er zijn echt een hoop mensen die dat niet hebben, of redenen hebben om het niet met familie te vieren. Dat hoeft niet zielig te zijn, of "gebrek" oid, je kan het ook anders bekijken en dat scheelt al de helft.
Uit ervaring weet ik dat veel kroegen 2e kerstdag gewoon open zijn en daar komen niet alleen "eenzame gevallen" zich bedrinken oid, maar ook mensen die niks met kerst hebben, of niet met de opgelegde verwachte gezelligheid. Allerlei mensen die willen ontsnappen aan dat "voorgeschreven" ideaalbeeld hoe je kerst moet doorbrengen. Ook stellen, ook andere singles, die het gezellig vinden om anderen op te zoeken en is vaak saamhoriger en gezelliger sfeer dan anders.
Misschien heb ik makkelijk praten, omdat ik jaar in jaar uit wel met familie en gezin kerst heb gevierd (niet altijd even fijn, vaak een hoop gestress en gedoe), dus wel familie heb, maar de eerste jaren dat ik weer single was en niet "hoefde" vond ik heeeeerlijk! Mijn eigen sfeertje, wel kerstboom enzo, pyjamadagen dat ik helemaal niks moest en als "me-time" van kon genieten, zoals ik zelf fijn vond: uitgebreid in bad, goed boek, muziek die je zelf fijn vindt, feelgood-filmpjes, forummen, wijntje erbij.. Of een wandeling maken, en dan ergens eindigen met een koffie of warme chocomel, dat soort dingen.
Ik heb het zelf nooit zielig gevonden of iets om je voor te schamen, dat scheelt misschien een hoop. Ook al was het niet zelfgekozen, het was niet anders en ik maakte het voor mezelf gezellig.
Het is wel zo, dat toen ik me eenzaam voelde en een eigen leven moest gaan opbouwen, ik nieuwe single vriendinnen heb gemaakt (in de buurt). Mijn "oude vriendenkring" (met ex samen) bestond uit complete gezinnen met kinderen en die hebben idd hun eigen plan met die dagen (en door het jaar heen ook op vrije dagen). Ook ging ik in mijn eentje naar de plaatselijke kroegen, waar ik in het begin niemand kende, maar gaandeweg je vaker gaat, je ook een "bekende" wordt. Rond kerst kende ik daar dus ook genoeg mensen om het gezellig te hebben.
Ik denk dat het het hele jaar speelt, en met kerst extra voelbaar is, als je je eenzaam voelt. Je kan via oa dit forum (oproepjes, onderaan ergens als je "forum" intoetst met al die icoontjes) een oproep doen of op een oproep reageren waar andere forumsters nieuwe vriendinnen zoeken. Ik ken via sommige topics een aantal mensen van hier irl, jong en oud, waaronder meer single m/v, die elkaar opzoeken met dit soort dagen (en daarbuiten)..
Zoals Tjongejonge hierboven ook aangeeft, hoef je niet alleen te zijn om je eenzaam te voelen. Het is ook een gevoel in jezelf en ik herken dat zelf ook wel, in periodes. Het zit ook voor een deel in jezelf, je verleden, je innerlijke gesteldheid. Ene jaar vond ik het heerlijk, andere jaar ook lastiger. Zodra je teveel toegeeft aan verlangen naar iets wat er niet is of niet meer is, iets willen wat niet kan, frustreer je jezelf onnodig.
Dat soort momenten kent iedereen die zich weleens of vaak eenzaam voelt. Toch hoeft het niet, en dat weet ik dus omdat ik onder dezelfde omstandigheden de ene keer me helemaal fijn en happy heb gevoeld en andere keren minder of zelfs zielig. Hoe meer je die gevoelens voedt met gedachten als: "niemand ziet mij staan, niemand nodigt mij uit, niemand denkt aan mij" of "waarom overkomt mij dit, waarom heb ik geen partner of gezin" enz, maak je het zelf erger.
Ik heb het zelf in het begin ook weleens "heerlijk" gevonden om lekker te kunnen zwelgen in mijn verdriet, de kinderen op wintersport met ex en zijn vriendin en haar kinderen, als groot gezin en ik helemaal alleen, ondanks dat ik een gezin had. Dat (diepe) verdriet bracht me op zo'n moment ook heel dicht bij mezelf, en zette ook mijn hart open. En dan was ik ook blij, met mijn eigen gezelschap en alles overdenkend wat ik wel had om gelukkig mee te zijn. Toegeven aan dat gevoel kan dus ook "louterend" zijn.
Filmpjes enzo zijn voor een deel ook afleiding. Je kan ook in dat gevoel kruipen, van die eenzaamheid en kijken waar het hem in zit. Dan ontstaat ook vaak jezelf troosten en een gevoel van: "en nu ga ik het anders doen!". Tenminste, zo werkt het bij mij wel vaak. Je diepere gevoelens (eerst) serieus nemen ipv onderdrukken. Zonder dat extra aan te wakkeren of in te blijven hangen. Dan komt er een fase van: wat kan ik er zelf aan veranderen? Hoe kan ik het voor mezelf leuk maken? Heb ik daar per se anderen voor nodig, of een relatie? Welnee, ik vind mezelf leuk gezelschap, alleen op de bank of tussen andere mensen!
Ook nog een idee is om eens andere topics te bekijken, waar in de titel duidelijk wordt dat die persoon ook net weer single is, en daarop reageren. Nogmaals: ik ken diverse mensen die veel herkenning bij elkaar vonden, een klik hadden, een keer irl afspreken en zo vriendinnen zijn geworden. Herkenning, je realiseren dat je de enige niet bent en niet heel Nederland gezellig met familieopgedirkt bij de haard zit, helpt al veel.
Het is goed dat je anderen vraagt hoe zij dat doen of gedaan hebben. Verder heb ik hier in de buurt div buurvrouwen leren kennen die hartstikke leuk en lief zijn en ook al jaren alleen.
Ik snap dat het niet hetzelfde is als met een (leuke) familie of dikke vrienden, maar je kan nieuwe vriendschappen (of vrijwilligersaktiviteiten oid en daar kennissen) opbouwen door het jaar heen, zodat je uberhaubt minder eenzaam voelt. Mensen vragen je niet, is mijn ervaring, je moet het zelf doen/ ondernemen. Zelf de 1e stap zetten. Je eigen angsten en belemmeringen om dat te doen (zoals verlegenheid of schaamte oid) overwinnen en veranderingen inzetten, als je huidige leven je te weinig echte, diepere contacten biedt.
Singles met kinderen (die dus niet vaak alleen zijn) kunnen ook eenzaamheid voelen, als je te weinig volwassen vriendschappen of familie hebt en geen partner.. Het komt overal voor, niks om je voor te schamen iig. Je wil ook niet uit "sneuheid" gevraagd worden bij anderen. Kerst is ook een boodschap van hoop, geloof en vertrouwen! Tijd van bezinning ipv alleen maar feesten en consumeren, dure kleding, cadeau's en overvloedige maaltijden. Ik denk dat heel veel mensen daaraan voorbijgaan en dat niet de bedoeling van kerst is.
En natuurlijk is het niet hetzelfde als waar je werkelijk naar verlangt, maar iets doen voor anderen (vrijwilligerswerk idd, anderen helpen er leuke dagen van te maken) geeft ook voldoening en dat je ertoe doet voor anderen. Je wil je van betekenis voelen voor anderen, dat je bijzonder bent en gemist wordt als jij er niet bent..
Het scheelt heel veel hoe je zelf in je vel zit, weet ik nu (ken het verschil). Als je jezelf (doorgaans) waardevol en speciaal vindt, zit je al anders op de bank dan wanneer je je "niet gezien" voelt, je je minder waard of minder gewaardeerd voelt, gemeten naar overtuigingen als "met kerst mag niemand alleen zitten" of dat dat zielig/ sneu is. In die zin maakt het veel uit hoe je je door het jaar heen voelt (buiten werk en collega's om).
Mijn ervaring is (na jaren inmiddels) dat je overal zaadjes kan planten, die uitgroeien tot oppervlakkiger kennissen of diepere vriendschappen.. Inmiddels ben ik 4 huisdieren rijker (waar ik enorm veel lol en liefde van krijg/geef) en ken ik zo enorm veel meer mensen en is het een keuze met wie ik die vrije tijd doorbreng. Eerst had ik die keuze ook niet (geruzie in de familie enz). Kerst alleen was de laatste jaren niet meer "erg", omdat ik het zo druk kon hebben als ik zelf wou, alleen op die dagen lang niet iedereen "beschikbaar" met wie je dat het liefst zou doorbrengen. Maar wel alternatieven "achter de hand had", al was het met bekenden in de kroeg.
Geldt ook voor oud&nieuw. Doe ik liefst met allerdierbaarste mensen, maar die vieren dat inmiddels ook waar en met wie ze dat willen. Heb zelf het ene jaar mensen (oa buren) uitgenodigd (zat vast aan huis ivm huisdieren), ben met buren de hort op geweest, een keer "datend" doorgebracht (en spijt van, achteraf), maar ook alleen. Die avond zoveel smsen en telefoontjes ontvangen dat ik me nog nooit zo niet alleen heb gevoeld! (en moet zeggen, dat was in een jaar dat ik me zelf enorm verbonden voelde met alles en iedereen en ontroerd was met iedereen die aan me dacht en fijn nieuw jaar wenste).
Ik ken de eenzaamheid en kan je zeggen dat de mate waarin je je met jezelf verbonden voelt (lekker in je vel oid) en dichtbij jezelf staat, het verschil maakt in hoe je tegen dezelfde situaties aankijkt, of juist verandering bewerkstelligt.
Dat je hier een topic over opent is al initiatief nemen op verandering!! Je hoeft je er niet bij neer te leggen, je kan er (deels) zelf iets van maken! Of het dit jaar is of het volgende jaar, als je de moed (hoop, geloof, vertrouwen) krijgt om je situatie te veranderen (door het jaar heen al), te investeren in aktiviteiten waar je kans op nieuwe kennissen en vriendschappen toeneemt, eea kan delen met anderen, dan ben je al een heel eind verder!
Er is van alles te bedenken, van wekelijkse yogaclubje tot een (team)sport, kookcursus, andere cursussen, creatieve aktiviteiten, vrijwilligerswerk, oudere alleenstaande mensen in je buurt tracteren op een kerstlunch of -diner, oproepjes hier, enz enz. Als je alleen al het gevoel hebt dat je een keuze hebt en zelf invloed of een verschil kan maken, is dat al veel fijner dan proberen die dagen "zsm door te komen".
Ook dan gaan ze voorbij, zijn het "maar" 2 doodgewone dagen, is op die 2e dag van alles open en zijn mensen vaak alweer blij dat er volk buiten is, wat niet ergens op visite zit of ontvangt. Er zijn er veel meer in diezelfde omstandigheden en al vind je maar 1 leuke kennis/vriend(in), is er toch sprake van "delen".
Wens je alvast toch heel fijne dagen!
Als je je daaraan spiegelt en niet voldoet, is het eenzame gevoel een factor erger dan bij andere vrije dagen. Tis een beetje als Facebook aflopen en denken dat iedereen schijnbaar een flitsend leven/ weekend heeft behalve jij.
Jezelf voor ogen houden dat het allemaal niet is wat het lijkt, voor heeeeeeeeel veel mensen, of ze nu wel naar (schoon)familie gaan of niet. Heel veel nep is erbij!! Gestress met boodschappen & cadeau's verzinnen, aanpassen en op je tenen lopen om geen ruzies te krijgen, mensen die zich verplicht voelen naar familie te gaan, en denken daar niet onderuit te kunnen, geen "nee" durven zeggen, om anderen niet teleur te durven stellen, enz enz.
Ongewenst alleen zijn is iha al zeker moeilijker dan wanneer dat een vrije keuze is (geweest). En toch maakt het een verschil hoe je er zelf tegenover staat. Je kan je een paar dingen doen: balen (=verzet?), accepteren (je mag verdrietig zijn en daaraan ook toegeven, maar tis niet anders en je moet er doorheen zien te komen), maar je kan ook (al dan niet deels) zelf invulling geven aan die dagen.
Tuurlijk vallen veel mensen juist rond die dagen af, omdat ze met familie vieren. Maar er zijn echt een hoop mensen die dat niet hebben, of redenen hebben om het niet met familie te vieren. Dat hoeft niet zielig te zijn, of "gebrek" oid, je kan het ook anders bekijken en dat scheelt al de helft.
Uit ervaring weet ik dat veel kroegen 2e kerstdag gewoon open zijn en daar komen niet alleen "eenzame gevallen" zich bedrinken oid, maar ook mensen die niks met kerst hebben, of niet met de opgelegde verwachte gezelligheid. Allerlei mensen die willen ontsnappen aan dat "voorgeschreven" ideaalbeeld hoe je kerst moet doorbrengen. Ook stellen, ook andere singles, die het gezellig vinden om anderen op te zoeken en is vaak saamhoriger en gezelliger sfeer dan anders.
Misschien heb ik makkelijk praten, omdat ik jaar in jaar uit wel met familie en gezin kerst heb gevierd (niet altijd even fijn, vaak een hoop gestress en gedoe), dus wel familie heb, maar de eerste jaren dat ik weer single was en niet "hoefde" vond ik heeeeerlijk! Mijn eigen sfeertje, wel kerstboom enzo, pyjamadagen dat ik helemaal niks moest en als "me-time" van kon genieten, zoals ik zelf fijn vond: uitgebreid in bad, goed boek, muziek die je zelf fijn vindt, feelgood-filmpjes, forummen, wijntje erbij.. Of een wandeling maken, en dan ergens eindigen met een koffie of warme chocomel, dat soort dingen.
Ik heb het zelf nooit zielig gevonden of iets om je voor te schamen, dat scheelt misschien een hoop. Ook al was het niet zelfgekozen, het was niet anders en ik maakte het voor mezelf gezellig.
Het is wel zo, dat toen ik me eenzaam voelde en een eigen leven moest gaan opbouwen, ik nieuwe single vriendinnen heb gemaakt (in de buurt). Mijn "oude vriendenkring" (met ex samen) bestond uit complete gezinnen met kinderen en die hebben idd hun eigen plan met die dagen (en door het jaar heen ook op vrije dagen). Ook ging ik in mijn eentje naar de plaatselijke kroegen, waar ik in het begin niemand kende, maar gaandeweg je vaker gaat, je ook een "bekende" wordt. Rond kerst kende ik daar dus ook genoeg mensen om het gezellig te hebben.
Ik denk dat het het hele jaar speelt, en met kerst extra voelbaar is, als je je eenzaam voelt. Je kan via oa dit forum (oproepjes, onderaan ergens als je "forum" intoetst met al die icoontjes) een oproep doen of op een oproep reageren waar andere forumsters nieuwe vriendinnen zoeken. Ik ken via sommige topics een aantal mensen van hier irl, jong en oud, waaronder meer single m/v, die elkaar opzoeken met dit soort dagen (en daarbuiten)..
Zoals Tjongejonge hierboven ook aangeeft, hoef je niet alleen te zijn om je eenzaam te voelen. Het is ook een gevoel in jezelf en ik herken dat zelf ook wel, in periodes. Het zit ook voor een deel in jezelf, je verleden, je innerlijke gesteldheid. Ene jaar vond ik het heerlijk, andere jaar ook lastiger. Zodra je teveel toegeeft aan verlangen naar iets wat er niet is of niet meer is, iets willen wat niet kan, frustreer je jezelf onnodig.
Dat soort momenten kent iedereen die zich weleens of vaak eenzaam voelt. Toch hoeft het niet, en dat weet ik dus omdat ik onder dezelfde omstandigheden de ene keer me helemaal fijn en happy heb gevoeld en andere keren minder of zelfs zielig. Hoe meer je die gevoelens voedt met gedachten als: "niemand ziet mij staan, niemand nodigt mij uit, niemand denkt aan mij" of "waarom overkomt mij dit, waarom heb ik geen partner of gezin" enz, maak je het zelf erger.
Ik heb het zelf in het begin ook weleens "heerlijk" gevonden om lekker te kunnen zwelgen in mijn verdriet, de kinderen op wintersport met ex en zijn vriendin en haar kinderen, als groot gezin en ik helemaal alleen, ondanks dat ik een gezin had. Dat (diepe) verdriet bracht me op zo'n moment ook heel dicht bij mezelf, en zette ook mijn hart open. En dan was ik ook blij, met mijn eigen gezelschap en alles overdenkend wat ik wel had om gelukkig mee te zijn. Toegeven aan dat gevoel kan dus ook "louterend" zijn.
Filmpjes enzo zijn voor een deel ook afleiding. Je kan ook in dat gevoel kruipen, van die eenzaamheid en kijken waar het hem in zit. Dan ontstaat ook vaak jezelf troosten en een gevoel van: "en nu ga ik het anders doen!". Tenminste, zo werkt het bij mij wel vaak. Je diepere gevoelens (eerst) serieus nemen ipv onderdrukken. Zonder dat extra aan te wakkeren of in te blijven hangen. Dan komt er een fase van: wat kan ik er zelf aan veranderen? Hoe kan ik het voor mezelf leuk maken? Heb ik daar per se anderen voor nodig, of een relatie? Welnee, ik vind mezelf leuk gezelschap, alleen op de bank of tussen andere mensen!
Ook nog een idee is om eens andere topics te bekijken, waar in de titel duidelijk wordt dat die persoon ook net weer single is, en daarop reageren. Nogmaals: ik ken diverse mensen die veel herkenning bij elkaar vonden, een klik hadden, een keer irl afspreken en zo vriendinnen zijn geworden. Herkenning, je realiseren dat je de enige niet bent en niet heel Nederland gezellig met familieopgedirkt bij de haard zit, helpt al veel.
Het is goed dat je anderen vraagt hoe zij dat doen of gedaan hebben. Verder heb ik hier in de buurt div buurvrouwen leren kennen die hartstikke leuk en lief zijn en ook al jaren alleen.
Ik snap dat het niet hetzelfde is als met een (leuke) familie of dikke vrienden, maar je kan nieuwe vriendschappen (of vrijwilligersaktiviteiten oid en daar kennissen) opbouwen door het jaar heen, zodat je uberhaubt minder eenzaam voelt. Mensen vragen je niet, is mijn ervaring, je moet het zelf doen/ ondernemen. Zelf de 1e stap zetten. Je eigen angsten en belemmeringen om dat te doen (zoals verlegenheid of schaamte oid) overwinnen en veranderingen inzetten, als je huidige leven je te weinig echte, diepere contacten biedt.
Singles met kinderen (die dus niet vaak alleen zijn) kunnen ook eenzaamheid voelen, als je te weinig volwassen vriendschappen of familie hebt en geen partner.. Het komt overal voor, niks om je voor te schamen iig. Je wil ook niet uit "sneuheid" gevraagd worden bij anderen. Kerst is ook een boodschap van hoop, geloof en vertrouwen! Tijd van bezinning ipv alleen maar feesten en consumeren, dure kleding, cadeau's en overvloedige maaltijden. Ik denk dat heel veel mensen daaraan voorbijgaan en dat niet de bedoeling van kerst is.
En natuurlijk is het niet hetzelfde als waar je werkelijk naar verlangt, maar iets doen voor anderen (vrijwilligerswerk idd, anderen helpen er leuke dagen van te maken) geeft ook voldoening en dat je ertoe doet voor anderen. Je wil je van betekenis voelen voor anderen, dat je bijzonder bent en gemist wordt als jij er niet bent..
Het scheelt heel veel hoe je zelf in je vel zit, weet ik nu (ken het verschil). Als je jezelf (doorgaans) waardevol en speciaal vindt, zit je al anders op de bank dan wanneer je je "niet gezien" voelt, je je minder waard of minder gewaardeerd voelt, gemeten naar overtuigingen als "met kerst mag niemand alleen zitten" of dat dat zielig/ sneu is. In die zin maakt het veel uit hoe je je door het jaar heen voelt (buiten werk en collega's om).
Mijn ervaring is (na jaren inmiddels) dat je overal zaadjes kan planten, die uitgroeien tot oppervlakkiger kennissen of diepere vriendschappen.. Inmiddels ben ik 4 huisdieren rijker (waar ik enorm veel lol en liefde van krijg/geef) en ken ik zo enorm veel meer mensen en is het een keuze met wie ik die vrije tijd doorbreng. Eerst had ik die keuze ook niet (geruzie in de familie enz). Kerst alleen was de laatste jaren niet meer "erg", omdat ik het zo druk kon hebben als ik zelf wou, alleen op die dagen lang niet iedereen "beschikbaar" met wie je dat het liefst zou doorbrengen. Maar wel alternatieven "achter de hand had", al was het met bekenden in de kroeg.
Geldt ook voor oud&nieuw. Doe ik liefst met allerdierbaarste mensen, maar die vieren dat inmiddels ook waar en met wie ze dat willen. Heb zelf het ene jaar mensen (oa buren) uitgenodigd (zat vast aan huis ivm huisdieren), ben met buren de hort op geweest, een keer "datend" doorgebracht (en spijt van, achteraf), maar ook alleen. Die avond zoveel smsen en telefoontjes ontvangen dat ik me nog nooit zo niet alleen heb gevoeld! (en moet zeggen, dat was in een jaar dat ik me zelf enorm verbonden voelde met alles en iedereen en ontroerd was met iedereen die aan me dacht en fijn nieuw jaar wenste).
Ik ken de eenzaamheid en kan je zeggen dat de mate waarin je je met jezelf verbonden voelt (lekker in je vel oid) en dichtbij jezelf staat, het verschil maakt in hoe je tegen dezelfde situaties aankijkt, of juist verandering bewerkstelligt.
Dat je hier een topic over opent is al initiatief nemen op verandering!! Je hoeft je er niet bij neer te leggen, je kan er (deels) zelf iets van maken! Of het dit jaar is of het volgende jaar, als je de moed (hoop, geloof, vertrouwen) krijgt om je situatie te veranderen (door het jaar heen al), te investeren in aktiviteiten waar je kans op nieuwe kennissen en vriendschappen toeneemt, eea kan delen met anderen, dan ben je al een heel eind verder!
Er is van alles te bedenken, van wekelijkse yogaclubje tot een (team)sport, kookcursus, andere cursussen, creatieve aktiviteiten, vrijwilligerswerk, oudere alleenstaande mensen in je buurt tracteren op een kerstlunch of -diner, oproepjes hier, enz enz. Als je alleen al het gevoel hebt dat je een keuze hebt en zelf invloed of een verschil kan maken, is dat al veel fijner dan proberen die dagen "zsm door te komen".
Ook dan gaan ze voorbij, zijn het "maar" 2 doodgewone dagen, is op die 2e dag van alles open en zijn mensen vaak alweer blij dat er volk buiten is, wat niet ergens op visite zit of ontvangt. Er zijn er veel meer in diezelfde omstandigheden en al vind je maar 1 leuke kennis/vriend(in), is er toch sprake van "delen".
Wens je alvast toch heel fijne dagen!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 6 december 2012 om 11:31
quote:tjongetjonge schreef op 06 december 2012 @ 08:30:
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.
zondag 9 december 2012 om 10:15
quote:Julus schreef op 05 december 2012 @ 21:18:
Paloma, hoeft niet. Ik had ook niemand om naartoe te gaan, maar vond het toch fijn om alleen te zijn.
Hier hetzelfde,de afgelopen jaren werkte ik tot een uur of 4 met kerst en was daarna alleen thuis.
Dit jaar hoef ik zelfs niet te werken met kerst,de kinderen zijn er niet dus 2 dagen alleen..
Ik zie er niet tegenop..
Paloma, hoeft niet. Ik had ook niemand om naartoe te gaan, maar vond het toch fijn om alleen te zijn.
Hier hetzelfde,de afgelopen jaren werkte ik tot een uur of 4 met kerst en was daarna alleen thuis.
Dit jaar hoef ik zelfs niet te werken met kerst,de kinderen zijn er niet dus 2 dagen alleen..
Ik zie er niet tegenop..
zondag 9 december 2012 om 15:03
quote:tjongetjonge schreef op 06 december 2012 @ 08:30:
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.Ook een knuffel van mij Ik heb ook veel meegemaakt,als kind en later maar godzijdank voel ik me niet eenzaam. Ik hoop dat het nog ooit kan verbeteren voor je.
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.Ook een knuffel van mij Ik heb ook veel meegemaakt,als kind en later maar godzijdank voel ik me niet eenzaam. Ik hoop dat het nog ooit kan verbeteren voor je.
zondag 9 december 2012 om 15:20
quote:tjongetjonge schreef op 06 december 2012 @ 08:30:
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.
Dit komt me maar al te bekend voor
Voor mij is het een nogal dubbel gevoel. Hier geen (schoon-)ouders of andere familie meer om naar toe te gaan of uit te nodigen en dat steekt nog steeds wel. Aan de andere kant hebben we geen verplichtingen en dat is dan wel weer fijn. Vooral voor onze zoon vind ik het rot, ik ben ook altijd blij als in ieder geval die kerstdagen weer achter de rug zijn.
ik zit in een relatie maar voel me toch eenzaam.
De relatie is goed hoor. Echt, maar doordat ik zoveel shit heb meegemaakt als klein kind blijf ik me eenzaam voelen.
Zeker nu het buiten donker word en je overal naar binnen kunt kijken bij allerlei gezellige gezinnetjes. Iets wat bij ons niet was vroeger.
Ik kan tegen partner aan kruipen zoveel ik wil maar gevoel van eenzaamheid zit te diep.
In november/december/januari heb ik daar het meest last van omdat dit van die familie maanden zijn.
Dit komt me maar al te bekend voor
Voor mij is het een nogal dubbel gevoel. Hier geen (schoon-)ouders of andere familie meer om naar toe te gaan of uit te nodigen en dat steekt nog steeds wel. Aan de andere kant hebben we geen verplichtingen en dat is dan wel weer fijn. Vooral voor onze zoon vind ik het rot, ik ben ook altijd blij als in ieder geval die kerstdagen weer achter de rug zijn.
zondag 9 december 2012 om 23:57
Herkenbaar. Ik kwam vanavond weer even kijken op Viva, kom hier eigenlijk niet zo veel. Onlangs vond ik dit topic waar ik veel aan had en me echt beter door voel: Is alleen met Oud en Nieuw echt not done??. Ik heb gisteren bellenblaas gekocht, volgens mij had ik die tip uit dat topic. Eén voor één de nare gebeurtenissen van het jaar uitblazen en nieuwe wensen doen met bellen blazen. Voelt een beetje vreemd dat ik dat op 31 december 's avonds op de bank in mijn uppie ga doen maar ook wel spannend ergens, een uitdaging. Lief voor jezelf zijn, zeker, in gedachten weet ik al precies wat voor lekkers ik voor mezelf ga uitstallen op tafel. Maar daarnaast ja, ook ik zie er tegenop. Ik ben het absoluut eens dat er een groot verschil is tussen het thuis zijn want je kiest ervoor en thuis zijn omdat je niemand hebt om het mee te vieren.
Dit wordt mijn eerste jaar waarin in niet ga vluchten om maar niet alleen te hoeven zijn. Dat heb ik de afgelopen twee jaren wel gedaan door uit te gaan met vage kennissen en veel drank, eerste jaar op een vreselijk feest en het tweede jaar op een tegenvallende avond in de kroeg. Nu heb ik niemand om mee te gaan. Zou snel nog een advertentie kunnen zetten of me aansluiten op een singles feest maar nee. Ik geef er aan toe en zal kerstmis en Oud en Nieuw alleen vieren. Heb ook momenteel de energie gewoon niet om te feesten, nieuwe mensen, nee.
Voor die twee jaar was ik in een relatie. Nu dus als single alleen met een belabberd sociaal leven wat ik maar niet echt voor elkaar krijg. Normaal niet zo'n ding maar in december dus wel. Het is vooral de buitenwereld die het lastig maakt. Er rust een taboe op.
Het idee om met gelijkgestemden een topic te openen met kerst maar vooral die lastige Oudejaarsavond, daar hou ik me voor aanbevolen! Herkenning voelt fijn.
Een knuffel voor iedereen die het nodig heeft.
Dit wordt mijn eerste jaar waarin in niet ga vluchten om maar niet alleen te hoeven zijn. Dat heb ik de afgelopen twee jaren wel gedaan door uit te gaan met vage kennissen en veel drank, eerste jaar op een vreselijk feest en het tweede jaar op een tegenvallende avond in de kroeg. Nu heb ik niemand om mee te gaan. Zou snel nog een advertentie kunnen zetten of me aansluiten op een singles feest maar nee. Ik geef er aan toe en zal kerstmis en Oud en Nieuw alleen vieren. Heb ook momenteel de energie gewoon niet om te feesten, nieuwe mensen, nee.
Voor die twee jaar was ik in een relatie. Nu dus als single alleen met een belabberd sociaal leven wat ik maar niet echt voor elkaar krijg. Normaal niet zo'n ding maar in december dus wel. Het is vooral de buitenwereld die het lastig maakt. Er rust een taboe op.
Het idee om met gelijkgestemden een topic te openen met kerst maar vooral die lastige Oudejaarsavond, daar hou ik me voor aanbevolen! Herkenning voelt fijn.
Een knuffel voor iedereen die het nodig heeft.
maandag 10 december 2012 om 00:07
Elle het kan aan mij liggen hoor, maar volgens mij probeert iemand (RaRa) contact met je te leggen om misschien met de Kerst samen dat vrijwilligerswerk te gaan doen.
Je walst er n beetje overheen met n algemene opmerking ("In elke stad hebben ze vrijwilligers nodig") en richt vervolgens weer het woord tot anderen. Rara zegt daarna nog waar ze woont en dat ze het niet erg vindt om een eindje te rijden (naar jou, neem ik aan).
Ik bedoel, je moet er ook wel voor openstaan he. Als je uitgestoken handen niet ziet of pakt verandert er niks.
Je walst er n beetje overheen met n algemene opmerking ("In elke stad hebben ze vrijwilligers nodig") en richt vervolgens weer het woord tot anderen. Rara zegt daarna nog waar ze woont en dat ze het niet erg vindt om een eindje te rijden (naar jou, neem ik aan).
Ik bedoel, je moet er ook wel voor openstaan he. Als je uitgestoken handen niet ziet of pakt verandert er niks.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 10 december 2012 om 01:04
VC: eens..
En mag ik je geheel offtopic complimenteren met je Ava-foto? Ik vind hem geweldig!
@Chachachai: stoer van je! En om nu ff geen energie te steken in nieuwe mensen nog vlak voor die data snap ik, maar iha komen mensen gewoon niet aanwaaien, moet je zelf energie steken in een nieuwe leuke sociale kring opbouwen (en dat valt soms niet mee, snap ik helemaal, of dat je niet weet wanneer, hoe & waar dan..)
Wie weet wordt het tegen je verwachtingen in toch een fijne kerst en O&N, ook in je eentje (of met medeforummers, al dan niet virtueel)
En mag ik je geheel offtopic complimenteren met je Ava-foto? Ik vind hem geweldig!
@Chachachai: stoer van je! En om nu ff geen energie te steken in nieuwe mensen nog vlak voor die data snap ik, maar iha komen mensen gewoon niet aanwaaien, moet je zelf energie steken in een nieuwe leuke sociale kring opbouwen (en dat valt soms niet mee, snap ik helemaal, of dat je niet weet wanneer, hoe & waar dan..)
Wie weet wordt het tegen je verwachtingen in toch een fijne kerst en O&N, ook in je eentje (of met medeforummers, al dan niet virtueel)
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 10 december 2012 om 10:19