Psyche
alle pijlers
altijd maar die twijfel
zaterdag 15 december 2012 om 09:04
Met mijn angststoornis zit ik altijd maar te twijfelen om wel of niet naar buiten te gaan. En ik ga vaak ook wel naar buiten, maar ik kan daar soms echt een drama van maken, wat echt niet prettig is. En doordat ik daar altijd zo negatief over denk, voel ik toch weer van alles in mijn lichaam en dat maakt mij beangstigend. Vaak denk ik wel, waarom zou ik mij er druk om moeten maken? voor mijn angst, toen k dit kreeg, dacht ik er ook niet bij na, en deed ik ook maar van alles.
Waarom is dit dan soms moeilijk!? Mijn ouders en zusje gaan vandaag naar een open dag toe en op zich zou ik wel mee willen, gewoon omdat ik er uit ben, niet dat die open dag zeer bijzonder is, en anders zou ik mijn angst gelijk geven als k niet ging, maar hoe vaker ik er aan twijfel om wel of niet te gaan, hoe slechter ik me ga voelen en minder dat ik durf. Daar voel ik me raar door, beetje licht in mijn hoofd en bang.. Ik ben altijd wel een doorzetter, waarom zou het dan nu niet lukken?
Ik vind het soms zo moeilijk om naar buiten te gaan, en alleen maar bang om flauw te vallen, de rest kan me niks schelen. Het zij denk vooral me negatieve gedachten, die zowat meer op de voorgrond staan ipv de achtergrond en moeilijk om die naar het positieve te zetten. Voel me raar als ik er steeds aan denk, terwijl ik wel graag weg wil, maar ook niet durf.
Ik denk gewoon dat het maar allemaal fantasie is wat er in mijn hoofd speelt.en me dan te druk maak om niks, maar voel nu van alles in mijn lichaam en daar wordt ik bang van.
iemand nog tips of geruststellende woorden!?
Waarom is dit dan soms moeilijk!? Mijn ouders en zusje gaan vandaag naar een open dag toe en op zich zou ik wel mee willen, gewoon omdat ik er uit ben, niet dat die open dag zeer bijzonder is, en anders zou ik mijn angst gelijk geven als k niet ging, maar hoe vaker ik er aan twijfel om wel of niet te gaan, hoe slechter ik me ga voelen en minder dat ik durf. Daar voel ik me raar door, beetje licht in mijn hoofd en bang.. Ik ben altijd wel een doorzetter, waarom zou het dan nu niet lukken?
Ik vind het soms zo moeilijk om naar buiten te gaan, en alleen maar bang om flauw te vallen, de rest kan me niks schelen. Het zij denk vooral me negatieve gedachten, die zowat meer op de voorgrond staan ipv de achtergrond en moeilijk om die naar het positieve te zetten. Voel me raar als ik er steeds aan denk, terwijl ik wel graag weg wil, maar ook niet durf.
Ik denk gewoon dat het maar allemaal fantasie is wat er in mijn hoofd speelt.en me dan te druk maak om niks, maar voel nu van alles in mijn lichaam en daar wordt ik bang van.
iemand nog tips of geruststellende woorden!?
zaterdag 15 december 2012 om 09:17
Het zit ook in je hoofd, want je angst spreekt.
Je eigen stem zegt: ik wil!
Je angst zegt: niet doen, want....
Ik vind het heel knap dat je je eigen stem blijft horen en er ook naar wil luisteren.
Maar die nare angst... Ga je ook hyperventileren? Daar kan je je namelijk heel naar/raar door gaan voelen. Probeer op je ademhaling te letten.
Heb je ook hulp? Zo nee, zoek die dan. Het kan je net een zetje in de juiste richting geven.
Ik heb zelf veel baat gehad bij een psych en een ademhalingstherapie. Maar ik heb lang de strijd in mijn hoofd gevoerd tussen mijzelf en de angst.
Ik ben er volledig van af, maar op momenten van stress ga ik nog wel eens in de hyperventilatie-stand. Dat is voor mij het teken om rustig aan te doen.
Sterkte!
Je eigen stem zegt: ik wil!
Je angst zegt: niet doen, want....
Ik vind het heel knap dat je je eigen stem blijft horen en er ook naar wil luisteren.
Maar die nare angst... Ga je ook hyperventileren? Daar kan je je namelijk heel naar/raar door gaan voelen. Probeer op je ademhaling te letten.
Heb je ook hulp? Zo nee, zoek die dan. Het kan je net een zetje in de juiste richting geven.
Ik heb zelf veel baat gehad bij een psych en een ademhalingstherapie. Maar ik heb lang de strijd in mijn hoofd gevoerd tussen mijzelf en de angst.
Ik ben er volledig van af, maar op momenten van stress ga ik nog wel eens in de hyperventilatie-stand. Dat is voor mij het teken om rustig aan te doen.
Sterkte!
zaterdag 15 december 2012 om 09:28
Ik heb wel therapie, maar ik merk dat ik soms net ff dat ene steuntje in mijn rug nodig heb. Maar ik ga zeker zo naar die open dag. Misschien hyperventileer ik wel een beetje, maar ik denk ook dat het meer de spanningen zijn en de angst, dat ik me toch te druk maak om niks.en ik weet dat als ik weer thuis kom, me vast en zeker beter ga voelen.
dus ik ga er voor!:)
dus ik ga er voor!:)
zaterdag 15 december 2012 om 09:29
het Denk eens aan RET therapie en praat jezelf niet de grond in als niet gaat. Stel een tussendoel dichterbij, dus ga de tuin in, rondje in de buurt lopen, lekker broodje halen bij de bakker, ...etc. Dan hoef je niet ver en ben je niet lang weg.
En morgen of over een paar dagen doe je weer iets.
En morgen of over een paar dagen doe je weer iets.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 december 2012 om 09:36
Ik heb hier eens op het forum gelezen dat je bij sommige afspraken tegen jezelf moet zeggen dat ze 'niet onderhandelbaar' zijn. Anders gezegd: je gaat gewoon, punt. Dat maakt dat je dan niet eindeloos hoeft te twijfelen of het wel zo'n goed idee is. Je hoeft je ook niet druk te maken over hoe je je voelt. Want ookal voel je je afschuwelijk en kun je ieder moment omvallen: je gaat gewoon, punt.
Dat helpt mij bij dingen waar ik erg tegenop zie. Ik zie er dan nog steeds tegenop, maar de eindeloze twijfel is weg.
Dat helpt mij bij dingen waar ik erg tegenop zie. Ik zie er dan nog steeds tegenop, maar de eindeloze twijfel is weg.
zaterdag 15 december 2012 om 09:36
Ok probeer je dan op het leuke van die dag te concentreren. Doe een elastiekje om je arm plastic of 1 voor je haar en elke keer als je negatief denkt of als je denkt ik ga flauwvallen, voel mij draaierig, ...etc, trek je dat elastiek omhoog en snap (niet te hard) tegen je pols om jezelf letterlijk ff te laten weten...he dit is irrieele gedachten en vervolgens probeer je dat weer om te denken naar waarom je die dag leuk vindt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 december 2012 om 09:39
Ik heb het bij vlagen ook, maar ik ben eigenlijk nooit ergens voor thuis gebleven. In het begin is het even acclimatiseren maar zo gauw je daar door heen bent, ben je blij en trots dat je meegegaan bent. Alleen thuis blijven is toch ook niet alles?
Mocht je flauw vallen (wat toch niet gebeurt) dan zijn er tig lieve mensen om je heen die je wel helpen hoor.
Maar die innerlijke discussie ken ik ook maar al te goed, om gek van te worden. Maar je moet wel proberen de angst niet te laten winnen.
Misschien hyperventileer je chronisch? Geeft voortdurend nare klachten, zoals duizelig, misselijk e.d.
Sterkte!
Mocht je flauw vallen (wat toch niet gebeurt) dan zijn er tig lieve mensen om je heen die je wel helpen hoor.
Maar die innerlijke discussie ken ik ook maar al te goed, om gek van te worden. Maar je moet wel proberen de angst niet te laten winnen.
Misschien hyperventileer je chronisch? Geeft voortdurend nare klachten, zoals duizelig, misselijk e.d.
Sterkte!
zaterdag 15 december 2012 om 10:00
zaterdag 15 december 2012 om 11:34
Mij helpt het nog wel eens om te denken"en dan val ik flauw en dan? Ik ga niet dood en dit helpt me bij mijn gezeingsproces)" Ik heb heel lang met een kit gelopen om mij relaxter te voelen. Flesje water voor als ik het te warm krijg, zuigsnoepjes om me gedachten op iets anders te concentreren, plastic zakje voor als ik ga hyperventileren en een klein blikje cola voor de suikers. Nu zitten er alleen nog maar zuigsnoepjes in mijn tas.
zaterdag 15 december 2012 om 12:33
Zó ik heb t gedaan! Nu weer onderweg naar huis
Elke keer dacht ik nee ik wil dit niet. Ik wil naar huid
Maar toen ik er eenmaal zat begon ik me steeds beter te voelen en dacht heb ik mij daar zó druk om gemaakt?
Nu voel ik me een stuk beter! Daar nog ff gegeten en een rondleiding gehad
Achteraf zie je maar weer nergens voor nodig om je zó druk te makenom niks
Elke keer dacht ik nee ik wil dit niet. Ik wil naar huid
Maar toen ik er eenmaal zat begon ik me steeds beter te voelen en dacht heb ik mij daar zó druk om gemaakt?
Nu voel ik me een stuk beter! Daar nog ff gegeten en een rondleiding gehad
Achteraf zie je maar weer nergens voor nodig om je zó druk te makenom niks