Werk & Studie
alle pijlers
Goede collega functioneert niet goed
maandag 11 maart 2013 om 19:17
Ik heb een hele lieve collega waar ik ook op vriendschappelijke basis mee omga. Zij doet het werk al een stuk langer dan ik. Zonder al te veel in willen gaan op het soort werk dat we doen (ivm herkenbaarheid), is het werk waarbij je heel assertief moet zijn (om het goed te doen), ondernemend en zelfstandig. Je hebt gewoon je eigen caseload en er is weinig controle. Het is ook moeilijk te beoordelen of een collega zijn werk wel/niet goed doet, omdat je er zo weinig van mee krijgt. Toch wordt er ook regelmatig wat overgedragen of zijn er contacten met dezelfde personen/organisaties.
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
dinsdag 12 maart 2013 om 17:04
Ik snap die collega wel. Tien jaar (!!!) lang heeft zij te horen gekregen dat ze uitstekend functioneert, zeer goede beoordelingen gekregen, kortom, ze was een topmedewerker. En nu, opeens, terwijl ze nog precies zo functioneert als in de afgelopen tien jaar, deugt er niks meer van?! Dan zou mijn leidinggevende me toch wat uit te leggen hebben! En dan zou ik exact willen weten wat dan nú opeens "niet goed" is, terwijl datzelfde de afgelopen negen jaar als "uitstekend" werd beoordeeld. Maar dan ook exáct.
En nee, dan zou ik ook niet direct bereid zijn mijn eigen functioneren in twijfel te trekken. Eerder het beoordelingsvermogen van de leidinggevende. En ik zou toch ook even naar de baas van die leidinggevende gaan, om eens even te vragen hoe deze situatie heeft kunnen ontstaan.
En nee, dan zou ik ook niet direct bereid zijn mijn eigen functioneren in twijfel te trekken. Eerder het beoordelingsvermogen van de leidinggevende. En ik zou toch ook even naar de baas van die leidinggevende gaan, om eens even te vragen hoe deze situatie heeft kunnen ontstaan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
dinsdag 12 maart 2013 om 19:52
tsja, tuurlijk is het lullig voor haar maar ze heeft niet echt een keuze nu hè.
Ik heb een goede vriendin die ook een collega van me is geweest. Zij had kritiek op haar leidinggevende en was dus mooi wel haar baan kwijt. Ze heeft nu 1,5 jr later, nog geen werk. Ja nu net een tijdelijke baan.
Je collega is slecht in zelfreflectie. Iedereen had al gezien dat het niet zo goed ging behalve zij. dDat klinkt ook niet echt goed hoor, laten we wel wezen.
1 ding kun je wel zeggen: in deze tijd kun je beter het spelletje meespelen, of je het er nu mee eens bent of niet. Anders kun je best wel eens je baan kwijt zijn en zelfs als je jong bent hebt je dan waarschijnlijk niet volgende week een nieuwe baan.
Ik heb een goede vriendin die ook een collega van me is geweest. Zij had kritiek op haar leidinggevende en was dus mooi wel haar baan kwijt. Ze heeft nu 1,5 jr later, nog geen werk. Ja nu net een tijdelijke baan.
Je collega is slecht in zelfreflectie. Iedereen had al gezien dat het niet zo goed ging behalve zij. dDat klinkt ook niet echt goed hoor, laten we wel wezen.
1 ding kun je wel zeggen: in deze tijd kun je beter het spelletje meespelen, of je het er nu mee eens bent of niet. Anders kun je best wel eens je baan kwijt zijn en zelfs als je jong bent hebt je dan waarschijnlijk niet volgende week een nieuwe baan.
dinsdag 12 maart 2013 om 20:26
@ pejeka: dat ben ik wel met je eens hoor. Ik vind ook echt dat leidinggevende steken heeft laten vallen en dat ze veel eerder en veel duidelijker naar haar hadden moeten communiceren. Ze heeft schijnbaar wel eerder in een traject gezeten (jaar of 6 terug), maar dat was om hele andere redenen zegt zij. Ik werkte er toen nog niet, dus daar kan ik weinig over zeggen.
Tegelijkertijd weet ik dat ze het op bepaalde vlakken echt niet goed doet en dat ze het dus niet zomaar doen om haar eruit te werken. Het is wel zo dat als ze niet verbetert ze niet met haar verder willen. Maar dat kan ik vanaf de werkgever gezien echt wel begrijpen. Het is dus niet persoonlijk naar haar gericht, omdat ze kritiek heeft gehad of een moeilijke collega is (dat is ze ook niet).
Maar goed, verder is haar reactie dus precies zoals jij beschrijft. Er is haar in algemene termen uitgelegd waar men niet tevreden over is en daar zijn ook voorbeelden bij gegeven. Ze gaat vervolgens elk voorbeeld weerleggen; 'ja, maar toen zat ik te kwakkelen met mijn gezondheid, toen heb ik wel een afspraak gemaakt, maar zei hij hem af etc.'.
Dat kan natuurlijk allemaal wel gebeurt zijn, maar dat is natuurlijk geen reden om iemand een jaar niet te zien. Het zijn wel redenen waarom een bepaalde afspraak niet doorging, maar niet een jaar lang.
En zo weerlegt ze dus alle voorbeelden waarbij het niet zozeer om die specifieke afspraak gaat, maar om waar het voor staat.
Tegelijkertijd weet ik dat ze het op bepaalde vlakken echt niet goed doet en dat ze het dus niet zomaar doen om haar eruit te werken. Het is wel zo dat als ze niet verbetert ze niet met haar verder willen. Maar dat kan ik vanaf de werkgever gezien echt wel begrijpen. Het is dus niet persoonlijk naar haar gericht, omdat ze kritiek heeft gehad of een moeilijke collega is (dat is ze ook niet).
Maar goed, verder is haar reactie dus precies zoals jij beschrijft. Er is haar in algemene termen uitgelegd waar men niet tevreden over is en daar zijn ook voorbeelden bij gegeven. Ze gaat vervolgens elk voorbeeld weerleggen; 'ja, maar toen zat ik te kwakkelen met mijn gezondheid, toen heb ik wel een afspraak gemaakt, maar zei hij hem af etc.'.
Dat kan natuurlijk allemaal wel gebeurt zijn, maar dat is natuurlijk geen reden om iemand een jaar niet te zien. Het zijn wel redenen waarom een bepaalde afspraak niet doorging, maar niet een jaar lang.
En zo weerlegt ze dus alle voorbeelden waarbij het niet zozeer om die specifieke afspraak gaat, maar om waar het voor staat.
dinsdag 12 maart 2013 om 20:29
Ik heb vandaag trouwens weer een gesprek met haar gehad, ze was vrij overstuur, omdat ze net weer een gesprek had gehad waarin werd aangegeven dat ze nog niet voldoende vooruitgang zagen. Ik heb haar geadviseerd vooral goed te luisteren naar wat zij aangaven en het daarbij even los te zien van haar als persoon. Maar gewoon kijken of ze wat met die tips en aanmerkingen kan en dat in haar werk kan verwerken in plaats van dat specifieke geval verbeteren.
Ik had het gevoel alsof ik ook tegen een muur had kunnen praten
Ik had het gevoel alsof ik ook tegen een muur had kunnen praten
dinsdag 12 maart 2013 om 20:34
quote:Frizzy schreef op 12 maart 2013 @ 20:28:
Is voor haar eigenlijk duidelijk dat die kleine dingetjes niet iedereen overkomen? En dat ze, toen die dingen niet lukten, dit intern had moeten bespreken?
Nou nee, ik geloof het niet. Maar dat komt ook, omdat je over het algemeen vrij weinig controle hebt over andermans werk. Zij geeft bijvoorbeeld aan dat zij niet als enige zoveel op kantoor is. Ik zie dat toch wat anders. Niet iedereen is even veel weg, sommige mensen zijn relatief veel op kantoor (maar maken dan veel afspraken op kantoor) maar zijn eigenlijk minimaal 1 dag per week toch wel volledig op externe afspraken. Zij kijkt dan echter alleen naar de tijd dat ze op kantoor zitten, de dag dat ze weg zijn, ziet zij voor het gemak dan even niet.
Maar ja, nogmaals, dat komt ook omdat het jarenlang zo wel goed genoeg is geweest, dus ze ziet (en wil het ook niet zien) het probleem niet.
Is voor haar eigenlijk duidelijk dat die kleine dingetjes niet iedereen overkomen? En dat ze, toen die dingen niet lukten, dit intern had moeten bespreken?
Nou nee, ik geloof het niet. Maar dat komt ook, omdat je over het algemeen vrij weinig controle hebt over andermans werk. Zij geeft bijvoorbeeld aan dat zij niet als enige zoveel op kantoor is. Ik zie dat toch wat anders. Niet iedereen is even veel weg, sommige mensen zijn relatief veel op kantoor (maar maken dan veel afspraken op kantoor) maar zijn eigenlijk minimaal 1 dag per week toch wel volledig op externe afspraken. Zij kijkt dan echter alleen naar de tijd dat ze op kantoor zitten, de dag dat ze weg zijn, ziet zij voor het gemak dan even niet.
Maar ja, nogmaals, dat komt ook omdat het jarenlang zo wel goed genoeg is geweest, dus ze ziet (en wil het ook niet zien) het probleem niet.
dinsdag 12 maart 2013 om 20:37
dinsdag 12 maart 2013 om 20:46
quote:Frizzy schreef op 12 maart 2013 @ 20:38:
Kun je haar helpen door een overzicht met haar te maken?
Ja, dat zou ik wel kunnen.
Maar ze is zelf ook erg intelligent, ze weet hartstikke goed hoe het systeem werkt en in elkaar steekt. Dit zijn ook echt dingen die ze hartstikke goed kan (overzicht houden, organiseren). Ik snap dus ook niet wat het is, dat ze dat niet doet (of niet voldoende) in het werk. Ik heb haar ook al tips gegeven om te voorkomen dat ze iemand 'vergeet'. Want we hebben best een grote caseload en je kunt niet altijd iedereen op je netvlies hebben staan. Ik heb haar dus aangegeven dat wanneer ik een afspraak met iemand heb, ik direct een nieuwe afspraak inplan. Afhankelijk van de situatie, de volgende week, de volgende maand of na 3 maand (3 maand is voor mij de maximale tijd dat ik iemand niet spreek, ook als er weinig actie nodig/mogelijk is).
Je kunt bijv. ook in het systeem zetten dat je over 3 maand een seintje krijgt voor een actiepunt (en dat weet zij ook, zij is juist diegene die me dat toen heeft laten zien).
Ik vind het allemaal dus heel tegenstrijdig.
Kun je haar helpen door een overzicht met haar te maken?
Ja, dat zou ik wel kunnen.
Maar ze is zelf ook erg intelligent, ze weet hartstikke goed hoe het systeem werkt en in elkaar steekt. Dit zijn ook echt dingen die ze hartstikke goed kan (overzicht houden, organiseren). Ik snap dus ook niet wat het is, dat ze dat niet doet (of niet voldoende) in het werk. Ik heb haar ook al tips gegeven om te voorkomen dat ze iemand 'vergeet'. Want we hebben best een grote caseload en je kunt niet altijd iedereen op je netvlies hebben staan. Ik heb haar dus aangegeven dat wanneer ik een afspraak met iemand heb, ik direct een nieuwe afspraak inplan. Afhankelijk van de situatie, de volgende week, de volgende maand of na 3 maand (3 maand is voor mij de maximale tijd dat ik iemand niet spreek, ook als er weinig actie nodig/mogelijk is).
Je kunt bijv. ook in het systeem zetten dat je over 3 maand een seintje krijgt voor een actiepunt (en dat weet zij ook, zij is juist diegene die me dat toen heeft laten zien).
Ik vind het allemaal dus heel tegenstrijdig.
dinsdag 12 maart 2013 om 20:52
dinsdag 12 maart 2013 om 22:07
woensdag 13 maart 2013 om 10:35
quote:Missprincesa schreef op 12 maart 2013 @ 20:26:
@ pejeka: dat ben ik wel met je eens hoor. Ik vind ook echt dat leidinggevende steken heeft laten vallen en dat ze veel eerder en veel duidelijker naar haar hadden moeten communiceren. Ze heeft schijnbaar wel eerder in een traject gezeten (jaar of 6 terug), maar dat was om hele andere redenen zegt zij. Ik werkte er toen nog niet, dus daar kan ik weinig over zeggen.
Tegelijkertijd weet ik dat ze het op bepaalde vlakken echt niet goed doet en dat ze het dus niet zomaar doen om haar eruit te werken. Het is wel zo dat als ze niet verbetert ze niet met haar verder willen. Maar dat kan ik vanaf de werkgever gezien echt wel begrijpen. Het is dus niet persoonlijk naar haar gericht, omdat ze kritiek heeft gehad of een moeilijke collega is (dat is ze ook niet).
Maar goed, verder is haar reactie dus precies zoals jij beschrijft. Er is haar in algemene termen uitgelegd waar men niet tevreden over is en daar zijn ook voorbeelden bij gegeven. Ze gaat vervolgens elk voorbeeld weerleggen; 'ja, maar toen zat ik te kwakkelen met mijn gezondheid, toen heb ik wel een afspraak gemaakt, maar zei hij hem af etc.'.
Dat kan natuurlijk allemaal wel gebeurt zijn, maar dat is natuurlijk geen reden om iemand een jaar niet te zien. Het zijn wel redenen waarom een bepaalde afspraak niet doorging, maar niet een jaar lang.
En zo weerlegt ze dus alle voorbeelden waarbij het niet zozeer om die specifieke afspraak gaat, maar om waar het voor staat.
Wat jij niet schijnt te beseffen, is dat degene die hier écht in gebreke is gebleven qua functioneren, die leidinggevende is. Die hoort de medewerkers aan te sturen en bij te sturen, indien nodig. En die taak heeft ze 10 jaar lang (!!) niet goed uitgevoerd. Sterker nog, ze heeft medewerkers die blijkbaar niet optimaal functioneerden, in de waan gelaten dat alles prima was. Hen zelfs officieel als goed beoordeeld. Is die leidinggevende al op het maatje geroepen bij háár baas, vraag ik me dan af, want het lijkt me dat die heel wat uit te leggen heeft.
Het is gewoonweg unfair de zwarte piet (uitsluitend) neer te leggen bij een medewerker die blijkbaar 10 jaar lang voor de gek is gehouden en die nu opeens een lading shit over zich uitgestort krijgt. Logisch dat ze de kont tegen de krib gooit! Daar zou zéker vanuit de organisatie veel meer begrip voor moeten zijn in plaats van haar nu opeens te behandelen als iemand die haar zwakke punten niet wil inzien. Natúúrlijk wil ze die niet direct inzien, haar is immers 10 jaar lang door de leiding wijsgemaakt dat ze geen zwakke punten had en dat ze uitstekend functioneerde. En ik begrijp bést dat ze er nu niks van snapt.
Om maar een eenvoudig voorbeeld te geven: stel, jouw man/vriend prijst jou 10 jaar lang de hemel in met betrekking tot je kookkunsten. Tegen iedereen die het horen wil vertelt hij dat je zo’n geweldige keukenprinses bent en dat je elke dag de heerlijkste gerechten op tafel tovert. En dan opeens, zonder aanleiding, vindt hij dat je kooksels niet te eten zijn, dat er niemand is die zo slecht kookt als jij en dat hij nog liever varkensvoer eet dan iets wat jij hebt gemaakt. Zoek jij dan ook direct de fout bij jezelf of heeft je man/vriend dan toch even iets uit te leggen?
Ik denk dat jouw organisatie compleet fout is omgegaan met deze medewerker en in plaats van toe te geven dat men fout is geweest, gaat men nu opeens op fouten van die medewerker wijzen. Het zou je organisatie sieren de hand in eigen boezem te steken, die leidinggevende die blijkbaar structureel fout beoordeeld heeft, ter verantwoording te roepen (want die heeft zeker óók iets uit te leggen over haar eigen functioneren!) en die medewerker niet met slechte beoordelingen om de oren te slaan opeens, maar op een nette manier te begeleiden – niet als iemand met een probleem, maar als iemand die een probleem heeft dat door haar leidinggevende is veroorzaakt!
@ pejeka: dat ben ik wel met je eens hoor. Ik vind ook echt dat leidinggevende steken heeft laten vallen en dat ze veel eerder en veel duidelijker naar haar hadden moeten communiceren. Ze heeft schijnbaar wel eerder in een traject gezeten (jaar of 6 terug), maar dat was om hele andere redenen zegt zij. Ik werkte er toen nog niet, dus daar kan ik weinig over zeggen.
Tegelijkertijd weet ik dat ze het op bepaalde vlakken echt niet goed doet en dat ze het dus niet zomaar doen om haar eruit te werken. Het is wel zo dat als ze niet verbetert ze niet met haar verder willen. Maar dat kan ik vanaf de werkgever gezien echt wel begrijpen. Het is dus niet persoonlijk naar haar gericht, omdat ze kritiek heeft gehad of een moeilijke collega is (dat is ze ook niet).
Maar goed, verder is haar reactie dus precies zoals jij beschrijft. Er is haar in algemene termen uitgelegd waar men niet tevreden over is en daar zijn ook voorbeelden bij gegeven. Ze gaat vervolgens elk voorbeeld weerleggen; 'ja, maar toen zat ik te kwakkelen met mijn gezondheid, toen heb ik wel een afspraak gemaakt, maar zei hij hem af etc.'.
Dat kan natuurlijk allemaal wel gebeurt zijn, maar dat is natuurlijk geen reden om iemand een jaar niet te zien. Het zijn wel redenen waarom een bepaalde afspraak niet doorging, maar niet een jaar lang.
En zo weerlegt ze dus alle voorbeelden waarbij het niet zozeer om die specifieke afspraak gaat, maar om waar het voor staat.
Wat jij niet schijnt te beseffen, is dat degene die hier écht in gebreke is gebleven qua functioneren, die leidinggevende is. Die hoort de medewerkers aan te sturen en bij te sturen, indien nodig. En die taak heeft ze 10 jaar lang (!!) niet goed uitgevoerd. Sterker nog, ze heeft medewerkers die blijkbaar niet optimaal functioneerden, in de waan gelaten dat alles prima was. Hen zelfs officieel als goed beoordeeld. Is die leidinggevende al op het maatje geroepen bij háár baas, vraag ik me dan af, want het lijkt me dat die heel wat uit te leggen heeft.
Het is gewoonweg unfair de zwarte piet (uitsluitend) neer te leggen bij een medewerker die blijkbaar 10 jaar lang voor de gek is gehouden en die nu opeens een lading shit over zich uitgestort krijgt. Logisch dat ze de kont tegen de krib gooit! Daar zou zéker vanuit de organisatie veel meer begrip voor moeten zijn in plaats van haar nu opeens te behandelen als iemand die haar zwakke punten niet wil inzien. Natúúrlijk wil ze die niet direct inzien, haar is immers 10 jaar lang door de leiding wijsgemaakt dat ze geen zwakke punten had en dat ze uitstekend functioneerde. En ik begrijp bést dat ze er nu niks van snapt.
Om maar een eenvoudig voorbeeld te geven: stel, jouw man/vriend prijst jou 10 jaar lang de hemel in met betrekking tot je kookkunsten. Tegen iedereen die het horen wil vertelt hij dat je zo’n geweldige keukenprinses bent en dat je elke dag de heerlijkste gerechten op tafel tovert. En dan opeens, zonder aanleiding, vindt hij dat je kooksels niet te eten zijn, dat er niemand is die zo slecht kookt als jij en dat hij nog liever varkensvoer eet dan iets wat jij hebt gemaakt. Zoek jij dan ook direct de fout bij jezelf of heeft je man/vriend dan toch even iets uit te leggen?
Ik denk dat jouw organisatie compleet fout is omgegaan met deze medewerker en in plaats van toe te geven dat men fout is geweest, gaat men nu opeens op fouten van die medewerker wijzen. Het zou je organisatie sieren de hand in eigen boezem te steken, die leidinggevende die blijkbaar structureel fout beoordeeld heeft, ter verantwoording te roepen (want die heeft zeker óók iets uit te leggen over haar eigen functioneren!) en die medewerker niet met slechte beoordelingen om de oren te slaan opeens, maar op een nette manier te begeleiden – niet als iemand met een probleem, maar als iemand die een probleem heeft dat door haar leidinggevende is veroorzaakt!
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 13 maart 2013 om 10:48
De oude leidinggevende is weg (was inderdaad ook veel ontevredenheid over), sinds een jaar is er een nieuwe leidinggevende. Ik vind dat hij het heel goed doet, het eerste half jaar heeft hij zich nog een beetje op de achtergrond gehouden maar is regelmatig gesprekken aangegaan met iedereen om de persoon te leren kennen en de werkwijze. Na ongeveer een half jaar is hij mensen gaan aanspreken op dingen die hij vond die beter konden/moesten.
Collega had (en heeft) heel veel van die punten. Collega krijgt begeleiding van binnenuit de organisatie maar er is ook coaching van buitenaf bij gehaald. Ik heb dus wel het idee dat ze een eerlijke kans krijgt, ook al komt het heel rauw op haar dak. Als ze er wat meer voor open zou staan, en niet alles zou weerkaatsen, zou ze er heel veel aan hebben.
Het is overigens niet zo dat ze altijd uitstekend functioneerde, het was ruim voldoende. Verbeterpunten werden wel besproken, maar het werd altijd halfzacht aangereikt; je doet het wel goed, maar het zou nóg beter zijn als... Terwijl er gewoon gezegd had moeten worden; dit is niet voldoende, je moet dit echt gaan verbeteren.
Ik vind het rot voor haar dat ze 10 jaar in de waan is gelaten dat ze het goed deed, want zo lang ik er werk, merken collega's al dat ze vaak grote steken laten vallen.
Tegelijkertijd vind ik dat geen reden om het dan nog steeds maar door de vingers te zien.
Collega had (en heeft) heel veel van die punten. Collega krijgt begeleiding van binnenuit de organisatie maar er is ook coaching van buitenaf bij gehaald. Ik heb dus wel het idee dat ze een eerlijke kans krijgt, ook al komt het heel rauw op haar dak. Als ze er wat meer voor open zou staan, en niet alles zou weerkaatsen, zou ze er heel veel aan hebben.
Het is overigens niet zo dat ze altijd uitstekend functioneerde, het was ruim voldoende. Verbeterpunten werden wel besproken, maar het werd altijd halfzacht aangereikt; je doet het wel goed, maar het zou nóg beter zijn als... Terwijl er gewoon gezegd had moeten worden; dit is niet voldoende, je moet dit echt gaan verbeteren.
Ik vind het rot voor haar dat ze 10 jaar in de waan is gelaten dat ze het goed deed, want zo lang ik er werk, merken collega's al dat ze vaak grote steken laten vallen.
Tegelijkertijd vind ik dat geen reden om het dan nog steeds maar door de vingers te zien.
woensdag 13 maart 2013 om 10:58
quote:Missprincesa schreef op 13 maart 2013 @ 10:48:
De oude leidinggevende is weg (was inderdaad ook veel ontevredenheid over), sinds een jaar is er een nieuwe leidinggevende. Ik vind dat hij het heel goed doet, het eerste half jaar heeft hij zich nog een beetje op de achtergrond gehouden maar is regelmatig gesprekken aangegaan met iedereen om de persoon te leren kennen en de werkwijze. Na ongeveer een half jaar is hij mensen gaan aanspreken op dingen die hij vond die beter konden/moesten.
Collega had (en heeft) heel veel van die punten. Collega krijgt begeleiding van binnenuit de organisatie maar er is ook coaching van buitenaf bij gehaald. Ik heb dus wel het idee dat ze een eerlijke kans krijgt, ook al komt het heel rauw op haar dak. Als ze er wat meer voor open zou staan, en niet alles zou weerkaatsen, zou ze er heel veel aan hebben.
Het is overigens niet zo dat ze altijd uitstekend functioneerde, het was ruim voldoende. Verbeterpunten werden wel besproken, maar het werd altijd halfzacht aangereikt; je doet het wel goed, maar het zou nóg beter zijn als... Terwijl er gewoon gezegd had moeten worden; dit is niet voldoende, je moet dit echt gaan verbeteren.
Ik vind het rot voor haar dat ze 10 jaar in de waan is gelaten dat ze het goed deed, want zo lang ik er werk, merken collega's al dat ze vaak grote steken laten vallen.
Tegelijkertijd vind ik dat geen reden om het dan nog steeds maar door de vingers te zien.
Door de vingers zien hoeft niet, maar ik heb de indruk dat er nu richting die collega aardig met de botte bijl is gezwaaid en dat er totaal geen begrip is voor het feit dat zij overstuur is nu haar, na tien jaar goede beoordelingen, opeens van alles voor de voeten wordt gegooid.
Let wel: de organisatie heeft 10 jaar lang geblunderd, niet jouw collega. Zij is steeds in de waan gelaten dat ze goed functioneerde en dus is het logisch dat ze op de ingeslagen weg verder is blijven gaan. Het was toch immers goed? En dat besef mis ik in de benadering van de leidinggevende op dit moment.
De oude leidinggevende is weg (was inderdaad ook veel ontevredenheid over), sinds een jaar is er een nieuwe leidinggevende. Ik vind dat hij het heel goed doet, het eerste half jaar heeft hij zich nog een beetje op de achtergrond gehouden maar is regelmatig gesprekken aangegaan met iedereen om de persoon te leren kennen en de werkwijze. Na ongeveer een half jaar is hij mensen gaan aanspreken op dingen die hij vond die beter konden/moesten.
Collega had (en heeft) heel veel van die punten. Collega krijgt begeleiding van binnenuit de organisatie maar er is ook coaching van buitenaf bij gehaald. Ik heb dus wel het idee dat ze een eerlijke kans krijgt, ook al komt het heel rauw op haar dak. Als ze er wat meer voor open zou staan, en niet alles zou weerkaatsen, zou ze er heel veel aan hebben.
Het is overigens niet zo dat ze altijd uitstekend functioneerde, het was ruim voldoende. Verbeterpunten werden wel besproken, maar het werd altijd halfzacht aangereikt; je doet het wel goed, maar het zou nóg beter zijn als... Terwijl er gewoon gezegd had moeten worden; dit is niet voldoende, je moet dit echt gaan verbeteren.
Ik vind het rot voor haar dat ze 10 jaar in de waan is gelaten dat ze het goed deed, want zo lang ik er werk, merken collega's al dat ze vaak grote steken laten vallen.
Tegelijkertijd vind ik dat geen reden om het dan nog steeds maar door de vingers te zien.
Door de vingers zien hoeft niet, maar ik heb de indruk dat er nu richting die collega aardig met de botte bijl is gezwaaid en dat er totaal geen begrip is voor het feit dat zij overstuur is nu haar, na tien jaar goede beoordelingen, opeens van alles voor de voeten wordt gegooid.
Let wel: de organisatie heeft 10 jaar lang geblunderd, niet jouw collega. Zij is steeds in de waan gelaten dat ze goed functioneerde en dus is het logisch dat ze op de ingeslagen weg verder is blijven gaan. Het was toch immers goed? En dat besef mis ik in de benadering van de leidinggevende op dit moment.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 13 maart 2013 om 11:12
Ik durf niet te zeggen hoe de gesprekken met haar leidinggevende gaan, want ik ben er niet bij. Zij is er in ieder geval wel elke keer overstuur over. Ik kan me inderdaad voorstellen dat ze behoorlijk direct zijn (geworden). Als ik (of andere collega's) haar op een vriendelijke manier tips geven of voorzichtig aankaarten dat wij het zo niet zouden aanpakken, dan doet ze daar eigenlijk niets mee (ze luistert, lacht vriendelijk, maar doet niets anders).
Leidinggevende heeft mij (en eigenlijk bijna al mijn collega's wel) ook wat opbouwende kritiek gegeven. Maar ik vind en vond de gesprekken met deze leidinggevende altijd erg prettig, hij geeft op een prettige manier aan wat beter kan (en zou moeten), maar geeft daarbij een onderbouwing en eventueel hulp. Ik krijg niet het gevoel afgebrand te worden.
Maar het zou natuurlijk kunnen dat ik een betere klik met hem heb of wat minder gevoelig ben voor kritiek.
Verder snap ik wat je bedoelt, ze is lang in de waan gelaten dat ze het goed deed, dus het was nogal een schok. Maar ze zit nu ruim 4 maanden in een traject en het lijkt maar niet te klikken dat ze toch inderdaad wat moet veranderen, omdat er anders wel serieuze consequenties komen.
Je zo verzetten heeft alleen maar een averechts effect. Ik heb altijd een vrij pragmatische instelling en daarom ga ik me steeds meer aan haar storen. Ja, oude leidinggevende heeft niet goed gefunctioneerd, ja het is allemaal rot en niet eerlijk dat ze je zolang in de waan hebben gelaten, maar nu moet je er wat mee doen...of niet, maar daar heb je alleen jezelf mee. En jezelf zielig vinden en alle verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen schiet je ook niks mee op.
Leidinggevende heeft mij (en eigenlijk bijna al mijn collega's wel) ook wat opbouwende kritiek gegeven. Maar ik vind en vond de gesprekken met deze leidinggevende altijd erg prettig, hij geeft op een prettige manier aan wat beter kan (en zou moeten), maar geeft daarbij een onderbouwing en eventueel hulp. Ik krijg niet het gevoel afgebrand te worden.
Maar het zou natuurlijk kunnen dat ik een betere klik met hem heb of wat minder gevoelig ben voor kritiek.
Verder snap ik wat je bedoelt, ze is lang in de waan gelaten dat ze het goed deed, dus het was nogal een schok. Maar ze zit nu ruim 4 maanden in een traject en het lijkt maar niet te klikken dat ze toch inderdaad wat moet veranderen, omdat er anders wel serieuze consequenties komen.
Je zo verzetten heeft alleen maar een averechts effect. Ik heb altijd een vrij pragmatische instelling en daarom ga ik me steeds meer aan haar storen. Ja, oude leidinggevende heeft niet goed gefunctioneerd, ja het is allemaal rot en niet eerlijk dat ze je zolang in de waan hebben gelaten, maar nu moet je er wat mee doen...of niet, maar daar heb je alleen jezelf mee. En jezelf zielig vinden en alle verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen schiet je ook niks mee op.
woensdag 13 maart 2013 om 11:26
quote:Missprincesa schreef op 13 maart 2013 @ 11:12:
Ik durf niet te zeggen hoe de gesprekken met haar leidinggevende gaan, want ik ben er niet bij. Zij is er in ieder geval wel elke keer overstuur over. Ik kan me inderdaad voorstellen dat ze behoorlijk direct zijn (geworden). Als ik (of andere collega's) haar op een vriendelijke manier tips geven of voorzichtig aankaarten dat wij het zo niet zouden aanpakken, dan doet ze daar eigenlijk niets mee (ze luistert, lacht vriendelijk, maar doet niets anders).
Leidinggevende heeft mij (en eigenlijk bijna al mijn collega's wel) ook wat opbouwende kritiek gegeven. Maar ik vind en vond de gesprekken met deze leidinggevende altijd erg prettig, hij geeft op een prettige manier aan wat beter kan (en zou moeten), maar geeft daarbij een onderbouwing en eventueel hulp. Ik krijg niet het gevoel afgebrand te worden.
Maar het zou natuurlijk kunnen dat ik een betere klik met hem heb of wat minder gevoelig ben voor kritiek.
Verder snap ik wat je bedoelt, ze is lang in de waan gelaten dat ze het goed deed, dus het was nogal een schok. Maar ze zit nu ruim 4 maanden in een traject en het lijkt maar niet te klikken dat ze toch inderdaad wat moet veranderen, omdat er anders wel serieuze consequenties komen.
Je zo verzetten heeft alleen maar een averechts effect. Ik heb altijd een vrij pragmatische instelling en daarom ga ik me steeds meer aan haar storen. Ja, oude leidinggevende heeft niet goed gefunctioneerd, ja het is allemaal rot en niet eerlijk dat ze je zolang in de waan hebben gelaten, maar nu moet je er wat mee doen...of niet, maar daar heb je alleen jezelf mee. En jezelf zielig vinden en alle verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen schiet je ook niks mee op.
Ik denk dat zij gewoon een stuk empathie vanuit de organisatie mist en het idee heeft dat de zwarte pieten alleen op haar bordje worden gegooid. Het is natuurlijk makkelijk praten: "Ja meid, wij als organisatie hebben je 10 jaar lang voor de gek gehouden, maar daar moet je je nou maar even overheen zetten, want eigenlijk vinden we nu opeens dat jij het niet goed doet".
Wat ik mis in het verhaal, is op welke manier de organisatie richting deze medewerker een stuk verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie bij haarzelf legt.
Ik durf niet te zeggen hoe de gesprekken met haar leidinggevende gaan, want ik ben er niet bij. Zij is er in ieder geval wel elke keer overstuur over. Ik kan me inderdaad voorstellen dat ze behoorlijk direct zijn (geworden). Als ik (of andere collega's) haar op een vriendelijke manier tips geven of voorzichtig aankaarten dat wij het zo niet zouden aanpakken, dan doet ze daar eigenlijk niets mee (ze luistert, lacht vriendelijk, maar doet niets anders).
Leidinggevende heeft mij (en eigenlijk bijna al mijn collega's wel) ook wat opbouwende kritiek gegeven. Maar ik vind en vond de gesprekken met deze leidinggevende altijd erg prettig, hij geeft op een prettige manier aan wat beter kan (en zou moeten), maar geeft daarbij een onderbouwing en eventueel hulp. Ik krijg niet het gevoel afgebrand te worden.
Maar het zou natuurlijk kunnen dat ik een betere klik met hem heb of wat minder gevoelig ben voor kritiek.
Verder snap ik wat je bedoelt, ze is lang in de waan gelaten dat ze het goed deed, dus het was nogal een schok. Maar ze zit nu ruim 4 maanden in een traject en het lijkt maar niet te klikken dat ze toch inderdaad wat moet veranderen, omdat er anders wel serieuze consequenties komen.
Je zo verzetten heeft alleen maar een averechts effect. Ik heb altijd een vrij pragmatische instelling en daarom ga ik me steeds meer aan haar storen. Ja, oude leidinggevende heeft niet goed gefunctioneerd, ja het is allemaal rot en niet eerlijk dat ze je zolang in de waan hebben gelaten, maar nu moet je er wat mee doen...of niet, maar daar heb je alleen jezelf mee. En jezelf zielig vinden en alle verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen schiet je ook niks mee op.
Ik denk dat zij gewoon een stuk empathie vanuit de organisatie mist en het idee heeft dat de zwarte pieten alleen op haar bordje worden gegooid. Het is natuurlijk makkelijk praten: "Ja meid, wij als organisatie hebben je 10 jaar lang voor de gek gehouden, maar daar moet je je nou maar even overheen zetten, want eigenlijk vinden we nu opeens dat jij het niet goed doet".
Wat ik mis in het verhaal, is op welke manier de organisatie richting deze medewerker een stuk verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie bij haarzelf legt.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 13 maart 2013 om 11:30
quote:kadanz schreef op 13 maart 2013 @ 11:20:
Kan ze wel op stel en sprong vooruitgang boeken als ze haar werk en haar 'contacten' tijden lang verslonst heeft? Is het niet gewoon zo dat ze haar sowieso willen ontslaan en nu slechts het traject doorlopen?
In dat geval kan ze beter naar een andere baan zoeken.
Ze heeft een jaar de tijd gekregen om verbeteringen te laten zien. Ik heb echt wel het idee dat ze haar willen helpen en ze zit ook in een vrij duur traject van coaching. Binnen de organisatie besteden ze ook behoorlijk wat tijd aan haar. Ik heb dus wel echt het idee dat ze haar de kans geven om te verbeteren en dat het niet alleen een vorm traject is.
Ze pakt het alleen niet op, om bovengenoemde redenen, wat frustrerend is voor beide kanten.
Kan ze wel op stel en sprong vooruitgang boeken als ze haar werk en haar 'contacten' tijden lang verslonst heeft? Is het niet gewoon zo dat ze haar sowieso willen ontslaan en nu slechts het traject doorlopen?
In dat geval kan ze beter naar een andere baan zoeken.
Ze heeft een jaar de tijd gekregen om verbeteringen te laten zien. Ik heb echt wel het idee dat ze haar willen helpen en ze zit ook in een vrij duur traject van coaching. Binnen de organisatie besteden ze ook behoorlijk wat tijd aan haar. Ik heb dus wel echt het idee dat ze haar de kans geven om te verbeteren en dat het niet alleen een vorm traject is.
Ze pakt het alleen niet op, om bovengenoemde redenen, wat frustrerend is voor beide kanten.
woensdag 13 maart 2013 om 11:33
quote:pejeka schreef op 13 maart 2013 @ 11:26:
[...]
Ik denk dat zij gewoon een stuk empathie vanuit de organisatie mist en het idee heeft dat de zwarte pieten alleen op haar bordje worden gegooid. Het is natuurlijk makkelijk praten: "Ja meid, wij als organisatie hebben je 10 jaar lang voor de gek gehouden, maar daar moet je je nou maar even overheen zetten, want eigenlijk vinden we nu opeens dat jij het niet goed doet".
Wat ik mis in het verhaal, is op welke manier de organisatie richting deze medewerker een stuk verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie bij haarzelf legt.
Dat gevoel heeft ze inderdaad ook.
De verantwoordelijkheid die de organisatie neemt, gaat eigenlijk niet verder dan leidinggevende X heeft zijn werk niet goed gedaan, hij had je er veel eerder op moeten aanspreken. Leidinggevende Y ziet het nu en we willen je helpen om aan deze punten te werken.
[...]
Ik denk dat zij gewoon een stuk empathie vanuit de organisatie mist en het idee heeft dat de zwarte pieten alleen op haar bordje worden gegooid. Het is natuurlijk makkelijk praten: "Ja meid, wij als organisatie hebben je 10 jaar lang voor de gek gehouden, maar daar moet je je nou maar even overheen zetten, want eigenlijk vinden we nu opeens dat jij het niet goed doet".
Wat ik mis in het verhaal, is op welke manier de organisatie richting deze medewerker een stuk verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie bij haarzelf legt.
Dat gevoel heeft ze inderdaad ook.
De verantwoordelijkheid die de organisatie neemt, gaat eigenlijk niet verder dan leidinggevende X heeft zijn werk niet goed gedaan, hij had je er veel eerder op moeten aanspreken. Leidinggevende Y ziet het nu en we willen je helpen om aan deze punten te werken.
woensdag 13 maart 2013 om 12:27
quote:Missprincesa schreef op 13 maart 2013 @ 11:33:
[...]
Dat gevoel heeft ze inderdaad ook.
De verantwoordelijkheid die de organisatie neemt, gaat eigenlijk niet verder dan leidinggevende X heeft zijn werk niet goed gedaan, hij had je er veel eerder op moeten aanspreken. Leidinggevende Y ziet het nu en we willen je helpen om aan deze punten te werken.
En daar ligt dus het probleem. Men probeert het nu af te schuiven op die X, die niet meer bij de organisatie werkzaam is en die zich dus niet meer hoeft te verantwoorden. En dus is niemand verantwoordelijk.
Fout. Wat de organisatie had móeten doen, is iets zeggen in de trant van: "We vinden het heel erg dat het zo gelopen is, het is jouw schuld niet, en we gaan je beoordeling ook niet opeens veranderen, maar we willen wel graag met jou aan een paar punten werken en die zullen we dan bij de beoordeling van volgend jaar evalueren. Als je daar hulp bij nodig hebt, kun je altijd aankloppen, maar als je het zelf kunt oppakken, zouden we graag van je willen weten hoe je dat gaat doen. Succes meid, we zijn blij met je als medewerker en we gaan er samen met jou aan werken dat het straks nog beter gaat."
Dat klinkt dan toch al heel anders dan wanneer je opeens een koude douche krijgt, of niet?
[...]
Dat gevoel heeft ze inderdaad ook.
De verantwoordelijkheid die de organisatie neemt, gaat eigenlijk niet verder dan leidinggevende X heeft zijn werk niet goed gedaan, hij had je er veel eerder op moeten aanspreken. Leidinggevende Y ziet het nu en we willen je helpen om aan deze punten te werken.
En daar ligt dus het probleem. Men probeert het nu af te schuiven op die X, die niet meer bij de organisatie werkzaam is en die zich dus niet meer hoeft te verantwoorden. En dus is niemand verantwoordelijk.
Fout. Wat de organisatie had móeten doen, is iets zeggen in de trant van: "We vinden het heel erg dat het zo gelopen is, het is jouw schuld niet, en we gaan je beoordeling ook niet opeens veranderen, maar we willen wel graag met jou aan een paar punten werken en die zullen we dan bij de beoordeling van volgend jaar evalueren. Als je daar hulp bij nodig hebt, kun je altijd aankloppen, maar als je het zelf kunt oppakken, zouden we graag van je willen weten hoe je dat gaat doen. Succes meid, we zijn blij met je als medewerker en we gaan er samen met jou aan werken dat het straks nog beter gaat."
Dat klinkt dan toch al heel anders dan wanneer je opeens een koude douche krijgt, of niet?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 13 maart 2013 om 12:38
quote:campari schreef op 11 maart 2013 @ 19:48:
Tja, dan maar hopen dat de jaarlijkse functioneringsgesprekken haar 'opwekken'.
Ik weet wel dat de eisen sinds de recessie strakker worden, dus misschien biedt dat hoop.
Daar is het nu denk ik te laat voor. En dit is precies de reden, waarom ik echt nooooooit vriendschappen met collega's aanga.
Ik had een vriendin, die werkelijke elke vrije dag nog met haar collega's aan het whatsappen was, avondjes naar de sauna, uit eten e.d., Zo'n geweldige sfeer!
Maar als er zakelijke problemen komen, heb je er dus een privé- probleem bij.
Ik denk dat je hier verder niet meer zo veel aan kunt doen, behalve eerlijk zijn en haar vertellen dat ze dit zakelijk moet zien.
Zoals je het hier beschrijft, stelt je collega zich helaas, in mijn ogen, typisch vrouwelijk op. Het wordt zo vaak allemaal persoonlijk gemaakt.
Tja, dan maar hopen dat de jaarlijkse functioneringsgesprekken haar 'opwekken'.
Ik weet wel dat de eisen sinds de recessie strakker worden, dus misschien biedt dat hoop.
Daar is het nu denk ik te laat voor. En dit is precies de reden, waarom ik echt nooooooit vriendschappen met collega's aanga.
Ik had een vriendin, die werkelijke elke vrije dag nog met haar collega's aan het whatsappen was, avondjes naar de sauna, uit eten e.d., Zo'n geweldige sfeer!
Maar als er zakelijke problemen komen, heb je er dus een privé- probleem bij.
Ik denk dat je hier verder niet meer zo veel aan kunt doen, behalve eerlijk zijn en haar vertellen dat ze dit zakelijk moet zien.
Zoals je het hier beschrijft, stelt je collega zich helaas, in mijn ogen, typisch vrouwelijk op. Het wordt zo vaak allemaal persoonlijk gemaakt.