Werk & Studie
alle pijlers
Goede collega functioneert niet goed
maandag 11 maart 2013 om 19:17
Ik heb een hele lieve collega waar ik ook op vriendschappelijke basis mee omga. Zij doet het werk al een stuk langer dan ik. Zonder al te veel in willen gaan op het soort werk dat we doen (ivm herkenbaarheid), is het werk waarbij je heel assertief moet zijn (om het goed te doen), ondernemend en zelfstandig. Je hebt gewoon je eigen caseload en er is weinig controle. Het is ook moeilijk te beoordelen of een collega zijn werk wel/niet goed doet, omdat je er zo weinig van mee krijgt. Toch wordt er ook regelmatig wat overgedragen of zijn er contacten met dezelfde personen/organisaties.
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
Op die momenten merk je dat collega haar werk niet goed doet (ze is bijv. al meer dan een jaar ergens niet langs geweest etc,). Dit is natuurlijk iets voor de leidinggevende om haar op aan te spreken en dat is in de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks gebeurt. Tijdens functioneringsgesprekken werden er wel puntjes aangegeven die verbetert konden worden, maar haar functioneren was altijd ruim voldoende.
Tot nu. Het komt voor haar als donderslag bij heldere hemel, terwijl iedereen het wel aan zag komen.
Collega snapt absoluut niet wat ze fout doet/deed en wijt het allemaal aan omstandigheden (toen was ik ziek, toen was m'n vader overleden, toen dit, toen dag etc.). Ze ziet niet dat ze niet op voldoende niveau functioneert, ergens logisch, want dit niveau is jarenlang (in mijn ogen onterecht) als ruim voldoende beoordeelt. Maar goed, nu staat haar baan op het spel! Ik vind haar een hele fijne meid en wil niet dat ze haar baan verliest. Bovendien denk ik wel dat ze het zou kunnen als ze er wat meer aan zou trekken. Ze heeft zich altijd te afwachten opgesteld en te makkelijk. Maar het was (en is) niet mijn rol om haar daarop te wijzen.
Ze heeft nu vaak gesprekken en coaching, maar ze is eigenlijk alleen maar boos om het onrect wat haar is aangedaan. Het is allemaal onterecht, want ze deed het altijd goed! De voorbeelden die worden aangedragen door coach en leidinggevende om concreter te maken wat er wordt bedoelt, weerlegt ze altijd. In plaats van dat ze kijkt naar waar het voorbeeld voor staat, probeert ze alleen maar te laten zien dat het voorbeeld onterect is.
Ze heeft een bepaalde tijd gekregen om zich te verbeteren en als ze zo doorgaat, zie ik dat niet gebeuren... Zij ziet dat overigens niet zo, want zij denkt dus dat ze laat zien dat de redenen waarom zij zo denken niet klopt.
Ik wil haar graag aan het verstand brengen dat het echt serieus is en dat ze niet in dit traject zit, omdat mensen tegen haar zijn. Ze functioneert echt niet goed! Tegelijkertijd wil ik haar ook niet kwetsen, ik wil het juist op een opbouwende manier brengen.
Maar...ik vind dat ook weer niet mijn rol en wil ook niet onze goede relatie op het spel zetten. Ik zou het alleen heeeeeeel jammer vinden als ze zou worden ontslagen.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nou mee moet. Moet ik er wel wat mee of moet ik het gewoon op z'n beloop laten...Verantwoordelijkheid van haar en lg...
Ik vind het ondertussen ook behoorlijk frustrerend vinden om naar haar te luisteren, omdat ze zo in de slachtofferrol zit.
Zucht...advies?
woensdag 13 maart 2013 om 22:51
quote:pejeka schreef op 13 maart 2013 @ 12:27:
[...]
En daar ligt dus het probleem. Men probeert het nu af te schuiven op die X, die niet meer bij de organisatie werkzaam is en die zich dus niet meer hoeft te verantwoorden. En dus is niemand verantwoordelijk.
Fout. Wat de organisatie had móeten doen, is iets zeggen in de trant van: "We vinden het heel erg dat het zo gelopen is, het is jouw schuld niet, en we gaan je beoordeling ook niet opeens veranderen, maar we willen wel graag met jou aan een paar punten werken en die zullen we dan bij de beoordeling van volgend jaar evalueren. Als je daar hulp bij nodig hebt, kun je altijd aankloppen, maar als je het zelf kunt oppakken, zouden we graag van je willen weten hoe je dat gaat doen. Succes meid, we zijn blij met je als medewerker en we gaan er samen met jou aan werken dat het straks nog beter gaat."
Dat klinkt dan toch al heel anders dan wanneer je opeens een koude douche krijgt, of niet?Ik hoop toch dat de organisatie kwaliteit op 1 zet, en dus zorgt dat clienten niet te lijden hebben onder medewerkers die onvoldoende functioneren.
[...]
En daar ligt dus het probleem. Men probeert het nu af te schuiven op die X, die niet meer bij de organisatie werkzaam is en die zich dus niet meer hoeft te verantwoorden. En dus is niemand verantwoordelijk.
Fout. Wat de organisatie had móeten doen, is iets zeggen in de trant van: "We vinden het heel erg dat het zo gelopen is, het is jouw schuld niet, en we gaan je beoordeling ook niet opeens veranderen, maar we willen wel graag met jou aan een paar punten werken en die zullen we dan bij de beoordeling van volgend jaar evalueren. Als je daar hulp bij nodig hebt, kun je altijd aankloppen, maar als je het zelf kunt oppakken, zouden we graag van je willen weten hoe je dat gaat doen. Succes meid, we zijn blij met je als medewerker en we gaan er samen met jou aan werken dat het straks nog beter gaat."
Dat klinkt dan toch al heel anders dan wanneer je opeens een koude douche krijgt, of niet?Ik hoop toch dat de organisatie kwaliteit op 1 zet, en dus zorgt dat clienten niet te lijden hebben onder medewerkers die onvoldoende functioneren.
woensdag 13 maart 2013 om 23:50
Zolang iemand in de "Ja, maar" fase zit (of blijft hangen) of zichzelf in de slachtofferrol drukt, kun je lullen als brugman. Maar daar kun je beter mee stoppen, het kwartje gaat niet vallen, want je komt er gewoonweg niet doorheen.
Het is spijtig voor haar dat ze 10 jaar lang te horen heeft gekregen dat ze goed werk heeft verricht, terwijl ze eigenlijk niet capabel genoeg bleek te zijn. Maar dat was vroeger.
Nu heeft ze een nieuwe leidinggevende en ze krijgt zelfs een dure training aangeboden e.d.. I.p.v. dankbaar te zijn voor de nieuwe kansen die haar worden aangeboden en deze met beide handen aan te grijpen, blijft ze in een slachtofferrol hangen. (Beseft ze eigenlijk wel dat het crisis is en dat er momenteel maar weinig bedrijven zijn die zoveel moeite (lees: geld) in hun personeel willen stoppen)?
Zoals ik het lees ben jij echt een supercollega/vriendin, maar ik zou je toch willen aanraden om er voor te waken dat je niet haar persoonlijke psycholoog gaat worden. Probeer werk en prive gescheiden te houden, door je iets zakelijker op te stellen, t.o.v. je collega(s). Daarbuiten kun je haar natuurlijk wel op vangen.
Het is spijtig voor haar dat ze 10 jaar lang te horen heeft gekregen dat ze goed werk heeft verricht, terwijl ze eigenlijk niet capabel genoeg bleek te zijn. Maar dat was vroeger.
Nu heeft ze een nieuwe leidinggevende en ze krijgt zelfs een dure training aangeboden e.d.. I.p.v. dankbaar te zijn voor de nieuwe kansen die haar worden aangeboden en deze met beide handen aan te grijpen, blijft ze in een slachtofferrol hangen. (Beseft ze eigenlijk wel dat het crisis is en dat er momenteel maar weinig bedrijven zijn die zoveel moeite (lees: geld) in hun personeel willen stoppen)?
Zoals ik het lees ben jij echt een supercollega/vriendin, maar ik zou je toch willen aanraden om er voor te waken dat je niet haar persoonlijke psycholoog gaat worden. Probeer werk en prive gescheiden te houden, door je iets zakelijker op te stellen, t.o.v. je collega(s). Daarbuiten kun je haar natuurlijk wel op vangen.
donderdag 14 maart 2013 om 09:49
quote:Frizzy schreef op 13 maart 2013 @ 22:51:
[...]
Ik hoop toch dat de organisatie kwaliteit op 1 zet, en dus zorgt dat clienten niet te lijden hebben onder medewerkers die onvoldoende functioneren.Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.
[...]
Ik hoop toch dat de organisatie kwaliteit op 1 zet, en dus zorgt dat clienten niet te lijden hebben onder medewerkers die onvoldoende functioneren.Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 09:56
quote:Melpomene schreef op 13 maart 2013 @ 12:38:
[...]
Daar is het nu denk ik te laat voor. En dit is precies de reden, waarom ik echt nooooooit vriendschappen met collega's aanga.
Hun beider leidinggevende voert toch deze gesprekken?
Ik heb wel vriendschappen overgehouden aan collega's maar dat verliep dan ook niet problematisch.
In dit geval zou ik afstand nemen.
[...]
Daar is het nu denk ik te laat voor. En dit is precies de reden, waarom ik echt nooooooit vriendschappen met collega's aanga.
Hun beider leidinggevende voert toch deze gesprekken?
Ik heb wel vriendschappen overgehouden aan collega's maar dat verliep dan ook niet problematisch.
In dit geval zou ik afstand nemen.
donderdag 14 maart 2013 om 09:58
Zij wil geen feedback horen en doet er niets mee, en jij wil haar graag feedback gaan geven?
Misschien moet je je afvragen (of haar vragen) wat zij hierin van jou verwacht (hulp, een luisterend oor, niets). Maar bedenk ook wat jij wil, want als je de klaagzangen zat bent, mag je daar ook gerust een grens trekken. Ze maakt hier zelf haar keuzes in. Dat ze tot nu toe niets gehoord heeft, wil niet zeggen dat ze nu niets met de feedback moet doen die ze krijgt. Ze krijgt nog de tijd om zichzelf te verbeteren: aan haar om die kans te grijpen of niet. Als zij slecht met feedback kan omgaan, kun jij daar niet bij helpen.
Misschien moet je je afvragen (of haar vragen) wat zij hierin van jou verwacht (hulp, een luisterend oor, niets). Maar bedenk ook wat jij wil, want als je de klaagzangen zat bent, mag je daar ook gerust een grens trekken. Ze maakt hier zelf haar keuzes in. Dat ze tot nu toe niets gehoord heeft, wil niet zeggen dat ze nu niets met de feedback moet doen die ze krijgt. Ze krijgt nog de tijd om zichzelf te verbeteren: aan haar om die kans te grijpen of niet. Als zij slecht met feedback kan omgaan, kun jij daar niet bij helpen.
Ga in therapie!
donderdag 14 maart 2013 om 10:01
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 09:49:
[...]
Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.Maar daarna komt het toch echt aan op de medewerker om te veranderen. En daar schort het aan.
[...]
Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.Maar daarna komt het toch echt aan op de medewerker om te veranderen. En daar schort het aan.
donderdag 14 maart 2013 om 10:03
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 09:49:
[...]
Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.Dat doen ze toch ook? Ze hebben haar duidelijk gemaakt wat er moet verbeteren, ze heeft vaak gesprekken en coaching en ze heeft de tijd gekregen om haar werk te verbeteren. Dat klinkt niet als een bedrijf dat haar eruit probeert te werken, want dan zouden ze geen tijd meer in haar investeren. De collega is degene die haar verantwoordelijkheid niet neemt.
[...]
Uiteraard moet dat gebeuren. Maar deze medewerkster is gewoon het slachtoffer van een fout in de organisatie (slechte leidinggevende). Dan kan de organisatie niet opeens gaan doen alsof zij nérgens voor verantwoordelijk zijn en alle zwarte pieten opééns op het bordje van die medewerkster gooien. Daar zal men dus op een goede manier mee om moeten gaan en óók de hand in eigen boezem moeten steken.Dat doen ze toch ook? Ze hebben haar duidelijk gemaakt wat er moet verbeteren, ze heeft vaak gesprekken en coaching en ze heeft de tijd gekregen om haar werk te verbeteren. Dat klinkt niet als een bedrijf dat haar eruit probeert te werken, want dan zouden ze geen tijd meer in haar investeren. De collega is degene die haar verantwoordelijkheid niet neemt.
Ga in therapie!
donderdag 14 maart 2013 om 10:04
Volgens mij zijn jullie in de bekende drama-driehoek gevallen, waarbij zij de slachtoffersrol speelt en jullie door de rol van redder en aanklager te spelen haar daarin bevestigen. Kijken of het om te buigen is naar Empowerment: Aanklager wordt uitdager, Redder wordt coach en slachtoffer wordt schepper
donderdag 14 maart 2013 om 10:05
quote:london_calling schreef op 13 maart 2013 @ 23:50:
willen aanraden om er voor te waken dat je niet haar persoonlijke psycholoog gaat worden.
Denk eigenlijk ook dat collega doorgestuurd zou moeten worden voor psychische begeleiding, zij zit ergens vast en dit hoeft niet dramatisch (-hopeloos) te zijn.
Misschien is dit al voorbij gekomen maar heb niet alles gelezen.
willen aanraden om er voor te waken dat je niet haar persoonlijke psycholoog gaat worden.
Denk eigenlijk ook dat collega doorgestuurd zou moeten worden voor psychische begeleiding, zij zit ergens vast en dit hoeft niet dramatisch (-hopeloos) te zijn.
Misschien is dit al voorbij gekomen maar heb niet alles gelezen.
donderdag 14 maart 2013 om 10:17
quote:Missprincesa schreef op 11 maart 2013 @ 20:11:
[...]
Ik ben bang dat je misschien gelijk hebt....ik was min of meer aan het hopen op iemand die zou zeggen: ja, dat heb ik ook meegemaakt en toen *dit of dat* werd gezegd, viel het kwartje ineens wel.
Ik neem de adviezen hier in ieder geval mee en probeer het gewoon, hoewel ik eigenlijk denk dat het niet zoveel effect heeft. Ik zal het nog even blijven proberen, want het is gewoon een hartstikke leuk en lief mensen met heel erg veel kwaliteiten, ik vind het alleen zo jammer dat die er nu niet uitkomen.
Ik denk dat we allemaal wel ervaring hebben met gesprekken met mensen die in dezelfde riedel blijven hangen (vaak een beetje "zwaar levuh-types" die zichzelf als het slachtoffer zien).
Het enige wat in mijn ervaring werkt is het stellen van open, niet-oordelende vragen. Als zij met smoesjes komt waarom ze haar werk niet goed deed, kun je bv. vragen: wat zou je nu kunnen doen om te zorgen dat je leidinggevende weer tevreden is? Als ze dan begint te schelden op de leidinggevende die onredelijke eisen stelt, dan kun je vragen: wat denk je dat er gebeurt als je niets doet en zo doorgaat als je altijd hebt gedaan? Als ze daarop ontwijkend antwoordt (bv. ik doe het al tien jaar zo, ze kunnen me er nu toch niet uitgooien als het altijd goed was), vraag je hoe ze de kansen inschat dat dat zou gebeuren.
In feite leg je de vraag steeds terug bij haar in plaats van met haar mee te praten of te proberen haar gerust te stellen dan wel te confronteren.
Feitelijk is dit een coachingstijl, dus die vragen worden haar vast ook door de coach gesteld (het aandragen voor voorbeelden van waar het fout is gegaan, vind ik trouwens niet erg handig van een coach, want natuurlijk gaat ze dan in de verdediging).
De vraag die je jezelf eerst moet stellen, is of je dit wel wil en of jij wel een soort "coachingrol" op je wil nemen. Het kan binnen een vriendschap namelijk ook knap irritant zijn als mensen op zo'n manier met je gaan praten (je moet het ook goed kunnen om ermee weg te komen), zeker als ze helemaal niet op goed advies zitten te wachten maar gewoon hun gram kwijt willen en gelijk willen krijgen. Vandaar dat je beter eerst kan uitvinden wat zij van je wil en wat jij zelf wilt.
[...]
Ik ben bang dat je misschien gelijk hebt....ik was min of meer aan het hopen op iemand die zou zeggen: ja, dat heb ik ook meegemaakt en toen *dit of dat* werd gezegd, viel het kwartje ineens wel.
Ik neem de adviezen hier in ieder geval mee en probeer het gewoon, hoewel ik eigenlijk denk dat het niet zoveel effect heeft. Ik zal het nog even blijven proberen, want het is gewoon een hartstikke leuk en lief mensen met heel erg veel kwaliteiten, ik vind het alleen zo jammer dat die er nu niet uitkomen.
Ik denk dat we allemaal wel ervaring hebben met gesprekken met mensen die in dezelfde riedel blijven hangen (vaak een beetje "zwaar levuh-types" die zichzelf als het slachtoffer zien).
Het enige wat in mijn ervaring werkt is het stellen van open, niet-oordelende vragen. Als zij met smoesjes komt waarom ze haar werk niet goed deed, kun je bv. vragen: wat zou je nu kunnen doen om te zorgen dat je leidinggevende weer tevreden is? Als ze dan begint te schelden op de leidinggevende die onredelijke eisen stelt, dan kun je vragen: wat denk je dat er gebeurt als je niets doet en zo doorgaat als je altijd hebt gedaan? Als ze daarop ontwijkend antwoordt (bv. ik doe het al tien jaar zo, ze kunnen me er nu toch niet uitgooien als het altijd goed was), vraag je hoe ze de kansen inschat dat dat zou gebeuren.
In feite leg je de vraag steeds terug bij haar in plaats van met haar mee te praten of te proberen haar gerust te stellen dan wel te confronteren.
Feitelijk is dit een coachingstijl, dus die vragen worden haar vast ook door de coach gesteld (het aandragen voor voorbeelden van waar het fout is gegaan, vind ik trouwens niet erg handig van een coach, want natuurlijk gaat ze dan in de verdediging).
De vraag die je jezelf eerst moet stellen, is of je dit wel wil en of jij wel een soort "coachingrol" op je wil nemen. Het kan binnen een vriendschap namelijk ook knap irritant zijn als mensen op zo'n manier met je gaan praten (je moet het ook goed kunnen om ermee weg te komen), zeker als ze helemaal niet op goed advies zitten te wachten maar gewoon hun gram kwijt willen en gelijk willen krijgen. Vandaar dat je beter eerst kan uitvinden wat zij van je wil en wat jij zelf wilt.
Ga in therapie!
donderdag 14 maart 2013 om 10:39
quote:Frizzy schreef op 14 maart 2013 @ 10:01:
[...]
Maar daarna komt het toch echt aan op de medewerker om te veranderen. En daar schort het aan.Precies. Daarná. Maar waar ik dus benieuwd naar ben is: in hoeverre heeft die organisatie óók de hand in eigen boezem gestoken aanvankelijk? In hoeverre heeft die organisatie zélf verantwoordelijkheid genomen voor wat erin de afgelopen tien jaar is gebeurd? En hoe is dat gecommuniceerd met de medewerker? Dat is namelijk heel belangrijk in dit verhaal. Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.
[...]
Maar daarna komt het toch echt aan op de medewerker om te veranderen. En daar schort het aan.Precies. Daarná. Maar waar ik dus benieuwd naar ben is: in hoeverre heeft die organisatie óók de hand in eigen boezem gestoken aanvankelijk? In hoeverre heeft die organisatie zélf verantwoordelijkheid genomen voor wat erin de afgelopen tien jaar is gebeurd? En hoe is dat gecommuniceerd met de medewerker? Dat is namelijk heel belangrijk in dit verhaal. Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 10:43
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 10:39:
[...]
Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.
Ik werk ook in en non-profit organisatie en hier kan het anders wél.
Er worden spijkers met koppen geslagen.
Koppen rollen, welteverstaan.
Keihard, zonder mededogen ook nog eens.
Maar dat is vast een andere frustratie
[...]
Want wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd, is met náme een fout van de organisatie. Immers, de medewerker is altijd te verstaan gegeven dat ze haar werk goed deed, dus haar kan je het niet verwijten dat ze in die 10 jaar niet is veranderd.
Ik werk ook in en non-profit organisatie en hier kan het anders wél.
Er worden spijkers met koppen geslagen.
Koppen rollen, welteverstaan.
Keihard, zonder mededogen ook nog eens.
Maar dat is vast een andere frustratie
donderdag 14 maart 2013 om 11:19
donderdag 14 maart 2013 om 11:22
quote:Frizzy schreef op 14 maart 2013 @ 11:19:
Ze hadden ook alles bij haar kunnen leggen en een dossier kunnen opbouwen en haar eruit gooien. Maar ze investeren zich suf, dat lijkt me voldoende inzet van de organisatie. Uiteindelijk gaat het erom of je kwaliteit levert, een werkgever is geen buurthuis.Dat was heel moeilijk geworden. Ze heeft 10 jaar goede beoordelingen in haar dossier en het zal voor de organisatie heel moeilijk uit te leggen zijn waarom ze dan nú opeens, terwijl ze nog preciés hetzelfde doet, niet meer goed zou functioneren.
Ze hadden ook alles bij haar kunnen leggen en een dossier kunnen opbouwen en haar eruit gooien. Maar ze investeren zich suf, dat lijkt me voldoende inzet van de organisatie. Uiteindelijk gaat het erom of je kwaliteit levert, een werkgever is geen buurthuis.Dat was heel moeilijk geworden. Ze heeft 10 jaar goede beoordelingen in haar dossier en het zal voor de organisatie heel moeilijk uit te leggen zijn waarom ze dan nú opeens, terwijl ze nog preciés hetzelfde doet, niet meer goed zou functioneren.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 11:39
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 11:22:
[...]
Dat was heel moeilijk geworden. Ze heeft 10 jaar goede beoordelingen in haar dossier en het zal voor de organisatie heel moeilijk uit te leggen zijn waarom ze dan nú opeens, terwijl ze nog preciés hetzelfde doet, niet meer goed zou functioneren.
Echt wel, gewoon reorganisatie, boven formatief en pfjiet.
Zie het gebeuren waar ik bij sta.
[...]
Dat was heel moeilijk geworden. Ze heeft 10 jaar goede beoordelingen in haar dossier en het zal voor de organisatie heel moeilijk uit te leggen zijn waarom ze dan nú opeens, terwijl ze nog preciés hetzelfde doet, niet meer goed zou functioneren.
Echt wel, gewoon reorganisatie, boven formatief en pfjiet.
Zie het gebeuren waar ik bij sta.
donderdag 14 maart 2013 om 11:41
quote:Frizzy schreef op 14 maart 2013 @ 11:32:
Niet als je een dossier opbouwt met feitelijke missers.Dan nog. Iemand met een arbeidsverleden van 10 jaar goed functioneren kan je er niet in een half jaartje uit werken. En zeker niet als de feiten die je nu als "missers" in het dossier zet, 10 jaar lang als onderdeel van goed functioneren zijn beschouwd. De eerste de beste advocaat veegt dan zo de vloer aan met die organisatie.
Niet als je een dossier opbouwt met feitelijke missers.Dan nog. Iemand met een arbeidsverleden van 10 jaar goed functioneren kan je er niet in een half jaartje uit werken. En zeker niet als de feiten die je nu als "missers" in het dossier zet, 10 jaar lang als onderdeel van goed functioneren zijn beschouwd. De eerste de beste advocaat veegt dan zo de vloer aan met die organisatie.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 11:42
quote:campari schreef op 14 maart 2013 @ 11:39:
[...]
Echt wel, gewoon reorganisatie, boven formatief en pfjiet.
Zie het gebeuren waar ik bij sta.Ik denk niet dat een bedrijf een complete reorganisatie op touw gaat zetten om 1 medewerker te ontslaan...
[...]
Echt wel, gewoon reorganisatie, boven formatief en pfjiet.
Zie het gebeuren waar ik bij sta.Ik denk niet dat een bedrijf een complete reorganisatie op touw gaat zetten om 1 medewerker te ontslaan...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 11:46
donderdag 14 maart 2013 om 11:47
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 11:41:
[...]
Dan nog. Iemand met een arbeidsverleden van 10 jaar goed functioneren kan je er niet in een half jaartje uit werken. En zeker niet als de feiten die je nu als "missers" in het dossier zet, 10 jaar lang als onderdeel van goed functioneren zijn beschouwd. De eerste de beste advocaat veegt dan zo de vloer aan met die organisatie.
Dat zeg je leuk maar als de directeur je eruit wilt hebben moet je toch van goede huize komen.
En vooral je baan behouden (want dat is je doel toch).
[...]
Dan nog. Iemand met een arbeidsverleden van 10 jaar goed functioneren kan je er niet in een half jaartje uit werken. En zeker niet als de feiten die je nu als "missers" in het dossier zet, 10 jaar lang als onderdeel van goed functioneren zijn beschouwd. De eerste de beste advocaat veegt dan zo de vloer aan met die organisatie.
Dat zeg je leuk maar als de directeur je eruit wilt hebben moet je toch van goede huize komen.
En vooral je baan behouden (want dat is je doel toch).
donderdag 14 maart 2013 om 12:01
Ik begrijp wel dat ik in dit topic een scheve schaats rijd.
Het is van alle kanten moeilijk, dat wil ik maar zeggen.
TO's collega moet de mogelijkheid krijgen zich verder te ontplooien, zo niet; exit.
En als werknemer is het moeilijk in deze tijd je gelijk te krijgen , dat was mijn punt even off topic
Het is van alle kanten moeilijk, dat wil ik maar zeggen.
TO's collega moet de mogelijkheid krijgen zich verder te ontplooien, zo niet; exit.
En als werknemer is het moeilijk in deze tijd je gelijk te krijgen , dat was mijn punt even off topic
donderdag 14 maart 2013 om 12:06
quote:campari schreef op 14 maart 2013 @ 11:47:
[...]
Dat zeg je leuk maar als de directeur je eruit wilt hebben moet je toch van goede huize komen.
En vooral je baan behouden (want dat is je doel toch).Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
[...]
Dat zeg je leuk maar als de directeur je eruit wilt hebben moet je toch van goede huize komen.
En vooral je baan behouden (want dat is je doel toch).Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 14 maart 2013 om 12:17
quote:pejeka schreef op 14 maart 2013 @ 12:06:
[...]
Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
Dat kan sec genomen waar zijn maar in de praktijk loopt het waarschijnlijk anders.
Vooral als je met een reorganisatie door bezuinigingen te maken hebt.
Afijn, voel me nu persoonlijk aangesproken omdat ik een dierbare collega heb (met meer dan 20 jr productieve inzetting), die er (onterecht?) uit gebonjourd wordt, en ja, zij heeft andere werkplekken (een soort van) aangeboden gekregen en als je die de 3e keer weigert ben je het haasje.
En zij functioneerde beter dan bovengenoemde van TO, maar 'lastig' herplaatsbaar, volgens de directeur.
[...]
Die directeur zal dan toch moeten aantonen waarom zij moet vertrekken. En als dan uit de dossiers blijkt dat zij tien jaar goed heeft gefunctioneerd en dat datzelfde functioneren opeens van het ene op het andere moment niet als "goed" wordt beoordeeld, dan heeft die directeur wat uit te leggen. Dan wil men echt wel even weten waarom hetzelfde functioneren dat tien jaar lang "goed" was, nu opeens dusdanig beneden de maat is dat er ontslag wordt aangevraagd. En als de medewerker daar dan ook nog een advocaat op zet, zal die directeur daar een zeer zware dobber aan krijgen en komt die ontslagvergunning echt niet zomaar in de bus.
Dat kan sec genomen waar zijn maar in de praktijk loopt het waarschijnlijk anders.
Vooral als je met een reorganisatie door bezuinigingen te maken hebt.
Afijn, voel me nu persoonlijk aangesproken omdat ik een dierbare collega heb (met meer dan 20 jr productieve inzetting), die er (onterecht?) uit gebonjourd wordt, en ja, zij heeft andere werkplekken (een soort van) aangeboden gekregen en als je die de 3e keer weigert ben je het haasje.
En zij functioneerde beter dan bovengenoemde van TO, maar 'lastig' herplaatsbaar, volgens de directeur.
donderdag 14 maart 2013 om 12:20
quote:campari schreef op 14 maart 2013 @ 12:17:
[...]
Dat kan sec genomen waar zijn maar in de praktijk loopt het waarschijnlijk anders.
Vooral als je met een reorganisatie door bezuinigingen te maken hebt.
Afijn, voel me nu persoonlijk aangesproken omdat ik een dierbare collega heb (met meer dan 20 jr productieve inzetting), die er (onterecht?) uit gebonjourd wordt, en ja, zij heeft andere werkplekken (een soort van) aangeboden gekregen en als je die de 3e keer weigert ben je het haasje.
En zij functioneerde beter dan bovengenoemde van TO, maar 'lastig' herplaatsbaar, volgens de directeur.In dit geval loopt dat in de praktijk niet anders, en er is geen sprake van bezuinigingen of reorganisatie (tenminste, dat heb ik er niet uit kunnen opmaken).
[...]
Dat kan sec genomen waar zijn maar in de praktijk loopt het waarschijnlijk anders.
Vooral als je met een reorganisatie door bezuinigingen te maken hebt.
Afijn, voel me nu persoonlijk aangesproken omdat ik een dierbare collega heb (met meer dan 20 jr productieve inzetting), die er (onterecht?) uit gebonjourd wordt, en ja, zij heeft andere werkplekken (een soort van) aangeboden gekregen en als je die de 3e keer weigert ben je het haasje.
En zij functioneerde beter dan bovengenoemde van TO, maar 'lastig' herplaatsbaar, volgens de directeur.In dit geval loopt dat in de praktijk niet anders, en er is geen sprake van bezuinigingen of reorganisatie (tenminste, dat heb ik er niet uit kunnen opmaken).
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!