Schuldgevoel over poes

10-04-2013 01:38 65 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik voel me zo ongelooflijk schuldig en verdrietig je wilt het niet geloven... maar ik moet even mijn verhaal kwijt en kan wel wat advies gebruiken.



8 jaar geleden zag ik 2 hele lieve katjes op marktplaats staan en had binnen een minuut al de telefoon in handen om een afspraak te maken, zo gezegd zo gedaan... dezelfde avond nog ben ik meer als 2 uur heen en 2 uur terug gereden om de katjes op te halen...

Het zijn echt de liefdes van me leven, en ik zou ze alles geven wat ze nodig hadden en heb dit ook altijd met liefde gedaan.



Helaas is er inmiddels het 1 en ander veranderd, zo heeft de kater ( Batman ) al een aantal jaar flink last van blaasgruis en staat hiervoor op een streng en vooral duur dieet... ook heeft hij inmiddels ( 12-2012 ) een penis amputatie gehad. Gelukkig gaat het nu goed met hem en is hij redelijk stabiel.



Nu heeft sinds ongeveer 8 a 9 maanden onze poes ( Robin ) vage kwaaltjes ontwikkeld en ging ze op regelmatige basis overgeven...

We hebben echt heel veel verschillend voer geprobeerd maar ondanks dat ze van het huidige merk wat ze wel verdraagde wel 4 a 5 zakjes per dag van at toch ruim 5 kilo afgevallen.

We zijn bij de dierenarts geweest met der en die zei dat het aan der darmpjes lag en dat het daardoor kwam, medicijnen gehad en deze hebben voor een hele korte tijd gezorgd dat het eventjes goed ging, maar daarna viel ze toch nog meer af totdat ze nu nog geen 1,5 kilo meer weegt.

Ze knorde en speelde nog wel, tot vorige week...



Sinds 1 week is ze behoorlijk achteruit gegaan en is ze nog meer gaan overgeven en heeft ze diarree erbij gekregen en van het voedsel wat ze eet houd ze +- 1/3e binnen.



Vandaag toen we thuis kwamen lag er een enorme plas met bruin spul op de grond met daarin een flinke hoeveelheid bloed.



ik voel me zo onwijs schuldig, omdat ik de verantwoording heb genomen om voor de beestjes te zorgen, en ik heb het gevoel daar nu enorm in te falen... Ik heb beloofd om ze altijd alles te geven en het beste voor ze te doen maar helaas ben ik daar niet meer toe in staat.



Alleen het afgelopen jaar zijn we alleen al 1400 euro kwijt geweest aan medische zaken voor de katjes, en echt ik heb het voor ze over... Maar ik ben ook nu bijna een jaar werkloos en kan het niet meer opbrengen om nog meer kosten te hebben aan de beestjes.



Me laatste centen zijn opgegaan aan operaties en voer, terwijl ik me eigen ziektekosten , huur etc niet meer kon opbrengen.

Ik voel me zo ontzettend schuldig, dat ik haar laat vallen, maar voor mijn gevoel kan ik niet anders meer...

Me ouders willen en kunnen ook niet meer helpen, die hebben al heel wat achterstallige schulden voor mij betaald en hun hebben het ook niet meer...



Nu hebben mijn vriend en ik met pijn in ons hart besloten om haar in te laten slapen, maar ik wil haar zo niet kwijt... ik voel me schuldig, verantwoordelijk en dat ik onwijs heb gefaald...



Net lag ik jankend in bed en ben overstuur naar beneden gegaan en aangezien ik toch niet kon slapen ging ik maar informatie zoeken over de procedure van het inslapen, de mogelijkheden, kosten etc.



Ik wil der niet kwijt, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen... ik wou dat ik een baan had en me verantwoording kon dragen en kan mezelf wel voor me kop schieten dat ik dat nu niet doe...



Alsjeblieft, geef me advies , ik trek het niet meer....
Ongelooflijk dat je zoveel geld uitgeeft aan katten. Je hebt er goed voor gezorgd, nu krijgen ze blijkbaar lichamelijke gebreken en kun je ze humaan uit hun lijden verlossen ipv ze met allerlei dure operaties en/of dure dieeten op te lappen tot het volgende gebrek zich aandient. Je hebt ze blijkbaar jarenlang 'n goed leven geboden, dus waarom schuldig voelen dat ze nu aan 't eind zijn gekomen? Ze kost wat 't kost in leven houden is pas zielig. En schadelijk voor je portemonee ook nog 'ns.

Over 'n tijdje neem je gewoon weer 'n nieuwe jonge kat en daar krijg je ook weer 'n band mee.
Alle reacties Link kopieren
Jeetje, wat naar dat jij je zo schuldig voelt! Daarvoor een aan de andere kant; het beestje heeft een mooi leven bij je gehad en het merkt er niks/weinig van van dat inslapen!



Geef 'r morgen een lekker blikje vis een dikke knuffel en leg je er bij neer dat het mooi is geweest.
Duss....
Alle reacties Link kopieren
Mijn poes heeft dat ook gehad, is een maagvliesontsteking, kan flink bloeden omdat er veel bloedvaten in de aag zitten. Bij haar hielp een antibiotica prik.



Weet niet of het hetzelfde is maar wat je ook doet: sterkte. Herken het ook bij mijn eigen katten. Ook veel problemen en het geld groeit niet aan de muur. Ook weten ze vaak niet wat het nou precies is. Daarom ben ik wel voorzichtig met dierenartsen, ik ga niet zomaar wat betalen (1tje wilde ons oplichten).
Alle reacties Link kopieren
Maag bedoel ik. Bij haar kwamen er overal plasjes bloed uit de anus.
Alle reacties Link kopieren
Soms is inslapen het beste wat je voor een kat kunt doen... Ik heb het een paar maanden geleden ook moeten doen, verschrikkelijk, maar soms is een kat op. Je geeft een dier dan een heel vredig en 'humaan' einde. Die keuze hebben we gelukkig voor dieren. Anders ligt ze misschien nog weken te creperen. Een kat van 1.5 kilo (was die van mij ook op het laatst) is uitgemergeld, uitgedroogd en heeft veel pijn, denk maar aan anorexiapatienten, die kunnen niet bewegen zonder pijn. Dat heb ik me tenminste laten vertellen, maar zag het ook aan mijn poes. Het was een van de ergste dingen die ik ooit heb moeten doen en voel me soms nog vreselijk schuldig (had ik nog wat langer moeten wachten, nog een behandeling proberen, of juist die laatste pillen niet moeten geven) maar daar schiet je niks mee op. Heel veel sterkte in ieder geval, ik weet hoe moeilijk dit is, ik heb vier dagen lopen janken, twee voordien en twee erna.
Alle reacties Link kopieren
Een katje wat allerlei operaties moet ondergaan of medicijnen moet slikken is misschien, hard maar waar, ingeslapen beter af. Je hebt zo lang zo goed voor ze gezorgd en alles voor die twee lieve beestje gegeven.. maar soms houdt het gewoon op. Je hoeft je echt, echt niet schuldig te voelen.
Alle reacties Link kopieren
Wat een afschuwelijke situatie TO



Ik kan me voorstellen dat je je ongelooflijk rot voelt, je houdt ontzettend veel van je diertjes en hebt er ook heel veel voor over, maar zou nu vanwege geldgebrek een van je lievelingen moeten laten inslapen.

Wat ik dan als eerste denk: bespreek de mogelijkheden eens met je dierenarts. Niet alleen de mogelijkheden voor de kat, maar ook de mogelijkheden voor jou, financieel dus. Misschien kan je wel een betalingsregeling afspreken met de dierenarts. Woon je toevallig in Tilburg, dan zou je contact kunnen opnemen met deze organisatie. En misschien is er in jouw woonplaats ook wel iets dergelijks?



Wel moet je natuurlijk met de dierenarts bespreken in hoeverre een behandeling nog haalbaar en wenselijk is. Anderhalve kilo kat is volgens mij echt heel weinig, en bloed opgeven is natuurlijk ook allesbehalve gezond. Maar volgens mij ging daar je vraag niet over.



Anyway, je klinkt als een radeloos maar zeer liefdevol baasje, ik hoop dat er een oplossing komt!
quote:Niet alleen de mogelijkheden voor de kat, maar ook de mogelijkheden voor jou, financieel dus. Misschien kan je wel een betalingsregeling afspreken met de dierenarts.

Feit blijft dat ze moet betalen, ook al mag 't op afbetaling. En waarom geld investeren in 'n kat die toch vroeg of laat dood gaat? Hij heeft al 8 mooie jaren gehad, dus wees daar tevreden mee.

Hoeveel ik ook van mijn huisdier hou, ik zou echt 'n grens hebben hoeveel geld ik voor 'n medische behandeling over heb. En 1400 euro vind ik bespottelijk veel geld. Dan zou ik denken, we hebben 'n paar mooie jaren gehad en that's it.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat het beter is om der in te laten slapen want ik wil niet dat ze nog verder aftakelt en lijdt.

Ik heb contact gehad met verschillende dierenartsen, maar vaak is daar pas een regeling mogelijk vanaf 500 euro... Op het moment heb ik niet eens genoeg geld om voor onszelf eten te kopen en eten we iedere dag bij mijn ouders...Ik weet dat ik meer zou kunnen doen voor der en dat doet me zo'n pijn...



t liefst zou ik onder een brug gaan wonen, alleen al om geld over te hebben om der te kunnen helpen... maar ik weet dat dat ook niet kan...



T ergste is dat der lichaam het opgeeft maar dat der koppie t nog goed doet... ze knort en kroelt als ze nog nooit heeft gedaan...



En weet je nog 1 x een flinke rekening, ok... maar hoelang kan ik onszelf "verwaarlozen" om me lieve Robin te redden...



Ik voel me zo schuldig dat ik moet kiezen, ik wil niet kiezen... ik kan niet kiezen...



ik wil zeggen dat het niet om het geld gaat, maar daar gaat het helaas wel om... ik faal in mijn verantwoording en dat voelt heel kut...
Maar waarom zou je je eigen situatie op 't spel zetten voor 'n kat die na zo'n geldverslindende operatie misschien nog 'n jaartje langer leeft? Dat is 't toch niet waard? Geniet bij beesten gewoon van de goede gezonde jaren en krijgen ze problemen, of ze nu 8 zijn of 15, geef ze humaan 'n verlossend spuitje.

Je moet toch 'n keer over het verlies heen komen of dat nu dit jaar is over over een jaar. En nu hou je tenminste je kostbare geld in je zak voor je vaste lasten.



Kan me voorstellen dat je ouders ook niet willen bijspringen als jij je kostbare geld in 'n krakkemikkige kat zou investeren.
Spinnen doen katten ook om de ander gerust te stellen. Misschien wil ze je op die manier laten weten dat het goed is....

Verder heel veel sterkte...
Alle reacties Link kopieren
Het is mooi geweest! Dat schuldgevoel is nergens voor nodig. Onder een brug moeten wonen vanwege een kat, hoe lief ook, is niet realistisch.
Duss....
Alle reacties Link kopieren
ik weet het... het is niet realistisch ...

ik heb me keuze al gemaakt, hoe kut ook... ze is op :'(

maar toch blijft het "wat als" gevoel teveel op de voorgrond...



Ik weet dat jullie gelijk hebben...



Ik ga vandaag, zodra de DA open is direct een afspraak maken...



en hopen dat ik mezelf ooit kan gaan vergeven...



Thx voor jullie woorden iig...
Alle reacties Link kopieren
Je hebt er alles aan gedaan! Sterkte!
Duss....
quote:maar toch blijft het "wat als" gevoel teveel op de voorgrond...wat als wat? je kat gaat hoe dan ook dood, is het niet nu dan wel over 'n (paar) jaar, dus het verdriet krijg je er toch wel van maar de kosten kun je je besparen
Alle reacties Link kopieren
Ja, zo lust ik er nog wel een stel Elninjoo, iederéén gaat dood. M'n schoonvader is 75, heeft hij nog wel recht op medische zorg of zullen we dat ook maar achterwege laten? (Ja, ik weet het, een dier is geen mens, maar de liefde voor een dier kan zo ontzettend ver gaan).



TO, bespreek je situatie morgen met je dierenarts, als er (bijna) niets meer voor je katje gedaan kan worden, zal hij/zij je dit eerlijk vertellen. Niet iedere behandeling die uitgevoerd kan worden, moet je altijd maar laten uitvoeren, soms is een diertje inderdaad gewoon 'op'. En wat jouw katje heeft, klinkt ernstig. Dat is jouw schuld niet, je bent een liefdevol baasje voor haar geweest en hebt gedaan wat in je mogelijkheden lag, maar blijkbaar liggen de kaarten allesbehalve gunstig.



Mocht je echt met het gelddilemma zitten en/of denken zowel jij als de d.a. dat er nog voldoende kans van slagen is met behandeling x of y, dan kan je nog contact opnemen met het noodfonds van de dierenbescherming. Maar hoe dan ook, voel jezelf niet schuldig, val jezelf niet te hard. Knuffel en veel sterkte
Alle reacties Link kopieren
er bestaat een ondersteunngsfonds voor dierenartskosten.



http://www.veterinairsteunfonds.nl/



Maar ik zou alleen beroep op hen doen als behandeling echt zin heeft. Ze leven op giften. Verder kun je voor dieetvoer ook webshops of wat dan ook afmailen met je verhaal of ze nog over de datum spullen hebben, dat kan geen kwaad om te geven (tenzij het echt jaren over datum is) maar zij mogen het niet meer verkopen. Engelse webshops zijn vaak ook veel goedkoper (als je groot inkoopt) in dieetvoer, http://petmeds.co.uk/



Je zou ipv dieetvoer je ook kunnen verdiepen in vers voeren, wat veel goedkoper is en nog beter ook.



sterkte met je beslissing.



en: houden van is loslaten.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een paar weken geleden mijn hondje in moeten laten slapen. 2 jaar oud. Epilepsie. Na urenlang vechten en medicatie hebben we besloten dat het genoeg was.

Realistisch gezien, een diertje weet niet wat er gebeurd. Alleen dat ze zich niet fijn voelen. We willen ze bij ons houden voor onszelf.

Maar emotioneel gezien heb ik het er ook zwaar mee. Zo jong. Wat als hij toch bij was gekomen? Wat als het toch over ging. Hebben we niet te vroeg de handdoek in de ring gegooid. (Maar na 4 uur zelfs onder narcose een continue aanval hebben is wel een teken dat het op is).



Het beste wat je kunt doen is je beestje lijden besparen. Daarbij, als jij niet voor jezelf zorgt, kun je niet voor je katten zorgen. Die hebben niks aan een baasje wat hongerig en daardoor misschien wel sacherijnig is of op straat komt te staan omdat de huur niet betaald wordt. Want waar gaan je katten dan heen?
Alle reacties Link kopieren
Lieve TO, als iedereen voor zijn dieren zou zorgen als jij hebt gedaan was de dierenbescherming overbodig. Je hebt gedaan wat je kom, ze is te ziek. Wat doe je haar aan met weer een behandeling, nog langer pijn en ongemak. Je hebt niet gefaald, maar juist alles gedaan wat mogelijk is.
Alle reacties Link kopieren
quote:lexann22 schreef op 10 april 2013 @ 02:14:

ik weet het... het is niet realistisch ...

ik heb me keuze al gemaakt, hoe kut ook... ze is op :'(

maar toch blijft het "wat als" gevoel teveel op de voorgrond...



Ik weet dat jullie gelijk hebben...



Ik ga vandaag, zodra de DA open is direct een afspraak maken...



en hopen dat ik mezelf ooit kan gaan vergeven...



Thx voor jullie woorden iig...



Als je een goede dierenarts hebt zal hij je beslissing alleen maar goedkeuren.

Je hebt gedaan wat in je macht lag meer kon en kan je niet doen, en denk erom je lieverd weet dat ook .
Alle reacties Link kopieren
quote:sophiax schreef op 10 april 2013 @ 02:46:

Lieve TO, als iedereen voor zijn dieren zou zorgen als jij hebt gedaan was de dierenbescherming overbodig. Je hebt gedaan wat je kom, ze is te ziek. Wat doe je haar aan met weer een behandeling, nog langer pijn en ongemak. Je hebt niet gefaald, maar juist alles gedaan wat mogelijk is.

Jeetje, ik heb een 'ik ben het eens met sophiax' avond.

Maar laat je nog wel even onderzoeken of het echt geen maagvliesontsteking is? Soms is het toch zoiets. Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ik zou eerst 100% zeker willen weten wat ze precies mankeert voor ik haar opgeef. Stel dat ze eenvoudig is te behandelen? Antibiotica is heel goedkoop. Misschien voor de zekerheid nog een andere dierenarts raadplegen?



Je schuldgevoel is er niet voor niets, je geweten komt in opstand. Luister ernaar is mijn advies.
Bah
Het besparen van lijden is eigenlijk het mooiste geschenk dat je als baasje aan je dier kunt geven.



Dus voel je niet zo schuldig.
quote:jippie55 schreef op 10 april 2013 @ 03:01:

[...]



Jeetje, ik heb een 'ik ben het eens met sophiax' avond.

Maar laat je nog wel even onderzoeken of het echt geen maagvliesontsteking is? Soms is het toch zoiets. Heel veel sterkte!

Waarom? Dat kost ook weer geld. Kat moet daar hoogstwaarschijnlijk voor onder narcose. Het beest is 1.5 kilo!!!! Die gaat dat nooit overleven. Het is mooi genoeg geweest voor poes. Het is tijd dat ze uit haar lijden verlost wordt.

Mijn ouwe wijf woog ook nog maar 1.5 kilo, vrat als een bootwerker en dood gaan ho maar. De dag dat ik zag dat het niet goed ging heb ik gelijk opgebeld om haar in te laten slapen. Hoe 'zielig' ook voor mij (ze is 20 geworden en ik heb haar 19 jaar gehad) vind ik het zieliger voor de kat dat ze maar door moet lijden omdat IK niet zonder haar kan? Echt niet. Ik kan prima zonder haar. Maar het is het mooiste en het beste wat ik voor haar heb kunnen doen, in laten slapen. Er bij blijven, afscheid nemen van mijn ouwe wijffie.



Ik had me pas schuldig gevoeld als ik haar langer had laten leven.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven