ergens mijn ei kwijt

Misia, fijn dat je verteld hoe het gister is gegaan.



Ik vind het jammer dat de sfeer hier minder leuk wordt. Misia is hard aan het werk om haar leven leuker te maken, want anders was ze immers niet naar de psych gestapt, en daar horen ook kritische reacties bij. Die heb ik zelf ook gegeven.



Maar kritiek geven okee, maar we moeten ons niet verlagen tot hatelijkheden over en weer. Daar is niemand bij gebaat. Iedereen doet het toch in haar eigen tempo, en dat mag.

Het gaat om de inhoud toch? Maar goed, dat vind ik.



Kan me vinden in de post van Leergierig.

Tuurlijk mag/moet iedereen het in zijn eigen tempo doen. En het gaat om de inhoud. Klopt helemaal, maar ik lees in de post van Misia zelf ook cynisme en hatelijkheden. Ik wil uberhaupt niemand (en mezelf) verdedigen ofzo, maar lees gewoon steeds die dubbele boodschappen en dat vind ik lastig om mee om te gaan. Kijk feedback krijgen kun je op verschillende manieren oppakken en ik denk dat ik daar zeer zeker in verschil met misia.

In de post van Misia staan ook hatelijkheden, dat klopt, maar ik denk dat we zo niet verder komen. En de dubbele boodschappen zie ik zelf ook, maar we weten niet precies waarom iemand is zoals ze is.



Ik denk dat Misia er wel komt (ze is er al) al gebruikt ze misschien niet (meteen) de handvaten die wij al eerder hadden gepakt. En ik vermoed dat dit topic regelmatig door haar hoofd speelt en dat sommige dingen echt wel blijven hangen en ook behoorlijk binnenkomen, gezien de reactie.



Maar als we alleen maar blijven inhakken op haar, dan komt ze niet verder dan die verdededingsmuur optrekken, en als ze wat tijd krijgt, dan komt het wel, al duurt het wat langer.

Maar goed, dit is mijn mening.

Nou dan delen we dezelfde mening reizende!!



Ik denk ook wel dat ze er uiteindelijk komt, dat hoop ik dan!

Hoe gaat het nu met je Misia? En met je verhuizing?

hey ik herken het wel een beetje... je staat er niet alleen voor sterkte! knuf

@Misia: hoe gaat het nu met je? Ik hoop dat je begrijpt dat we hier allemaal tot onderstaande categorie 2 behoren: mensen met wie je eea bespreekt en je willen helpen healen. Jouw ex was helaas categorie 3 en de vele mensen die zich niet met je bemoeien categegorie 1.



Bemoeienis in positieve zin heb je hier op oa dit topic, ik hoop dat je dat kan zien in de positieve zin van helpen jou weer gelukkig te zien ipv teleurgesteld..en niet als oordelen oid interpreteert..



Deepak Chopra onderscheidt 3 soorten mensen: "degenen die zich niet met je bemoeien, diegenen die je helpen en degenen die pijn veroorzaken.



Degenen die zich niet met je bemoeien zien jouw lijden als een last, iets ongemakkelijks. Ze houden afstand omdat ze zich lekker willen blijven voelen. De mensen die je helpen, hebben de kracht en het bewustzijn om meer met je leed te doen dan jij in je eentje zou kunnen. De mensen die pijn veroorzaken willen dat alles bij het oude blijft. Ze hebben geen oog voor jouw welzijn.



Maak een realistische inschatting van de mensen om je heen en leg je dan vast op de volgende houding:



-Ik zal mensen die zich niet met me willen bemoeien niet langer over mijn problemen vertellen. Dat is niet goed voor hen en niet voor mij. Zij willen me niet helpen, dus ik zal ze ook niet om hulp vragen.



-Ik zal mijn problemen delen met diegenen die bereid zijn me te helpen. Ik zal oprechte hulpbetuigingen niet uit trots, onzekerheid of twijfel weigeren. Ik zal deze mensen vragen of ze aan mijn heling willen meewerken en hen meer in mijn leven toelaten.



-Ik zal afstand bewaren tot de mensen die pijn veroorzaken. Het is niet nodig de confrontatie met hen aan te gaan, hen met een schuldgevoel op te zadelen of hen als de bron van mijn zelfmedelijden te beschouwen. Maar ik kan me niet veroorloven hun giftige invloed op te nemen. Als dat inhoudt dat ik afstand moet bewaren, dan zal ik dat doen."



Ik vond dat wel een toepasselijk stukje.. de mensen bij wie je niet terecht kon zijn duidelijk type 1..

Hallo Suzy, hoe is het met jou?

Heb je je kat nog teruggevonden? Of nog iets gehoord over je kat?



Je schreef over 3 soorten mensen. Ben eigenlijk benieuwd naar de mensen die pijn veroorzaken. Heb er even geen beeld bij. Bedoel je mensen die bijv. zuigen, of die veel klagen?

Of bedoel je bijv. ouders, waarmee je niet meer de confrontatie aangaat?

Lief van je, Reizende. Katje niet terug, nu ruim 7 weken al... flyers zijn bijna overal verdwenen, kan 2e ronde gaan ophangen, ik geef de hoop nog niet op, zolang ze ook niet dood gevonden is.. Ik loop met dit mooie weer elke dag een uurtje buiten (en dan kijk ik wel tuinen & huizen binnen, of ze niet ergens anders achter het raam zit).. onbewust doe je dat nog steeds..



Daarnaast achterstallige dingen aan het doen, die hier zijn blijven liggen toen ik nog niet veel kon met die schouder.. En het lekkere weertje helpt ook mee om de zonnige kant van eea weer te zien!



Die type 3- mensen die hij bedoelt kunnen de "giftige relaties" zijn, zoals bijv de ex van Anoukies (topic: Hoe word ik weer gelukkig?) of de ex van Misia. Daarmee wordt niet bedoeld dat dat slechte mensen zijn, maar mensen met een slechte wisselwerking/ impact op jezelf. Ook goedbedoelende ouders die zonder zich bewust te zijn schadelijke invloed hebben op jezelf en je ontwikkeling, en andere mensen die je leed bezorgen (ook onbedoeld dus!!), je afwijzen, niet zien staan, geen rekening met je houden, of zelfs beschadigen omdat ze zelf zoveel nodig hebben (egoistisch, egocentrisch, geen empathie, geen consideratie met anderen hebben enz)..



Groep 1 is meer de ongeinteresseerde, zoals veel van Misia's omgeving reageert. Die zijn eigenlijk te druk met zichzelf en moeten misschien alle zeilen bijzetten om zichzelf en hun eigen leventje overeind te houden. Of geen zin iig in inleven/meeleven in "negatieve" dingen van een ander, die hebben daar (waarom dan ook) weinig ruimte en geduld voor (of geen zin in).



En groep 2 is er wel, kunnen veel meer hebben van een ander ook erbij. Maar ook daar zitten grenzen aan, zeker als zij daardoor de hele lading krijgen, die mensen bij anderen niet meer kwijt kunnen. Daar kan je namelijk donder op zeggen dat er meer mensen zijn die hun hart bij hun komen luchten, juist als in een vrienden- of familiegroep er weinig anderen zijn waar dat kan..



Groep 2 met veel empathie, moet zelf oppassen om niet alle energie aan anderen te geven, moeten zelf goed in hun vel blijven om dat te kunnen blijven doen.



Deepak zegt daarover:

"Teveel begaan zijn met anderen:

Als je het leed van anderen teveel aantrekt (en je teveel van aantrekt), neem je het over. Je hebt de grens tussen meevoelen en meelijden overschreden als je je na het tonen van medeleven aan iemand slechter voelt dan daarvoor. Als dit je steeds overkomt wanneer je bij iets negatiefs betrokken raakt, ga negatieve gebeurtenissen of - mensen dan zoveel mogelijk uit de weg. Het zicht op je grenzen verliezen betekent niet dat je een "goed" mens bent".



Ik vermoed dat het juist mensen uit groep 2 zijn (Misia, Anoukies en de medeschijvers hier), die altijd enorm hebben meegeleefd met een partner (uit groep 1 of 3) en die eigen grenzen zwaar overschreden hebben. Dus teveel begaan zijn geweest met een ander/anderen. En als ze dan zichzelf verloren zijn, of uitgeput raken in hun eigen positieve energie, dan hebben ze zelf groep 2 nodig en blijkt dat ze omringd zijn door groep 1 en 3. En dat te merken is hard. Maar dat is wat hun rol was: zelf 2 zijn.. Je krijgt dat dus niet of verre van, van mensen die type 1 of 3 zijn. En misschien wel nooit van deze mensen. Dan moet je zelf op zoek naar nieuwe relaties types 2..



En blijven beseffen dat je niemand daarin zal moeten zoeken of treffen die daar zo ver in gingen als jijzelf deed of doet. Omdat dat ongezond ver doorgeslagen empathie is. Dus dat moet je niet willen voor jezelf, maar ook niet verwachten van anderen uit groep 2. Die stellen (hopeiljk) (wel eerder) gezonde grenzen daaraan.



Veel mensen die zelf type 2 zijn, leven (al vroeg) in de veronderstelling dat je dan een goed mens bent, immers begaan met de medemens, hun leed willen verzachten en al zeker niet extra belasten, altijd voor de ander klaarstaan en opvangen. Maar tis niet zo dat hoe meer je dat doet, hoe een beter mens je bent. Ook hier geldt dat "TE" ten koste gaat van je eigen energie en richten op eigen ontwikkeling en leven. Dan zuigt het je leeg en daar heeft niemand wat aan, jijzelf niet en dan kan je er ook niet meer voor anderen zijn.



Dat is dus de valkuil van type 2 mensen. Type 1 is desinteresse in andere mensen, meer "als ik en mijn meest naaste mensen het maar goed hebben", willen vooral leuk en genieten, geen gezeur. Types "wel de lusten niet de lasten". Kan je leuk mee op pad, maar zijn er niet in slechtere tijden.. Type 3 zit overvol met zichzelf en eigen "shit" (bijv tekorten uit verleden) en kan niet anders dan alleen maar aan zichzelf denken, die is wanhopig behoeftig, manipulatief, gaat over grenzen van anderen heen, kijkt 0,0 naar behoeften van een ander of heeft er zelfs schijt aan..



Een gevoelig en empathisch aangelegd kind kan door teveel ellende ook in een andere groep belanden, omdat (jarenlang) de belastbaarheid te ver is aangetast (en zelf een tekort heeft opgebouwd in relaties bij anderen, altijd gegeven en gegeven, en nu zelf behoeftig is geworden, energie uitgeput en ff niks of niet veel meer te geven heeft)..



Deze laatste groep moet dus bijtanken (bijv na jarenlange voor hun giftige relatie) en op een gezonde manier egoistischer leren worden, leren grenzen te stellen en gezonde afstand te houden, maar ook niet teveel (nu terug)verwachten van anderen, zeker niet type 1 of 3 waar ze eerder zoveel aan gegeven hebben).. en ook leren hoe je op een assertieve manier grenzen stelt (zonder anderen te verwijten of ter verantwoording te roepen, zonder wrok, wanhoop, agressie, zonder aan te klagen, zonder anderen bron van zelfmedelijden te maken.. en dat valt nog niet mee als je jaren hebt geinvesteerd in die ander(en) en daar (terecht) teleurgesteld in bent.



Dan ben je het zelf (teveel betrokken/ begaan) die deze rol al die jaren heeft aangenomen en zelf geen gezonde grenzen aan gesteld hebt.. daar ligt dan de les (die ik ook moest leren, trouwens).. en een rol kan hardnekkig zijn en slecht te veranderen als je zelf veranderd bent: de ander had en heeft zijn voordelen om je in de oude rol terug te willen of je daar te willen houden! Die ander verandert niet altijd mee van rol als jij jouwe verandert. Dat is lastig.



Vanuit je nieuwe rol kan je makkelijker mensen ontmoeten met wie je die oude wisselwerking niet had, dus die ook zichzelf kan zijn (en niet voelt dat ie moet veranderen omdat jij veranderd bent)..



In mijn geval is bijv mijn moeder wel meeveranderd. Dat duurde ff, en ben ik erg blij mee en trots op: nu is zij weer de moeder en ik weer het kind, en zo hoort het ook!

Sommigen willen hardnekkig niet meeveranderen, of gaat het maar langzaam, omdat ze jou hardnekkig blijven zien naar het beeld wat zich (door de jaren heen voor hun "bewezen" van jou gevormd hebben.. wat je zelf dus ook al die jaren liet zien, he, zo kennen ze je!).. of ze hebben daar belang bij, of ze geloven niet dat mensen zo kunnen veranderen en blijven dat beeld handhaven.



Met nieuwe mensen kan jij starten zoals jij NU bent.. dat is het voordeel. Met bestaande kring is dat lastiger, kost het tijd & herhaling voor een nieuw wisselwerkingspatroon is ingesleten.. en van dat tempo ben je dan ook afhankelijk van hun tempo van meeveranderen..



Stel jij bent nu "gezond type 2" dan moet je keer op keer laten zien dat je je niet meer verliest in "TE"veel begaan zijn, dat je nu jezelf in de gaten houdt (je eigen energie en grenzen)..

Type 1 boeit dat niet erg, zolang je maar leuke verhalen hebt en voornamelijk leuks deelt met ze.

Type 3 zal proberen toch die grenzen op te zoeken die ze eerder konden overschrijden, blijven proberen en moet je heel consequent in kunnen zijn & vertrouwen op jezelf dat je daar NOOIT meer overheen gaat, geen ruimte meer geeft, je niet door laat beinvloeden..



Zo kan je in eigen vrienden- en familiekring nagaan tot welk type ze behoren NAAR JOU TOE (je hebt allerlei rollen overal, die kunnen verschillen naargelang de situatie en wisselwerking met iemand en weer anders zijn bij anderen/ andere situaties)..



Zo kan je tegelijkertijd als dochter van iemand of als collega bijv type 1 zijn en als moeder/vriendin van iemand type 2 en bij je vriend zelfs type 3. Of zelf nooit type 3, maar type 2 op sociale vlak en type 1 in je werk, tegenover anderen dan eigen kring, oid.



Een type 3 zal iig een type 2 "leegzuigen" en energie kosten.Bij type 1 zal je dan tegen een muur aanlopen als je zelf wat support kan gebruiken, type 3 haalt je nog verder omlaag op je zwaktes of zwakke momenten, waar type 1 gewoon niet thuis geeft, geen interesse heeft, contact afhoudt als het teveel "gedoe" geeft. Type 3 kan ellende van anderen niet velen: heeft er een hekel aan en raakt geirriteerd, veroordeelt je, kan zich niet inleven want heeft zelf al een teveel aan ellende opgebouwd en in zich opgesloten.. kan je ook niet spiegelen, want herinnert ze aan teveel eigen ellende, die ze juist niet willen voelen en onderdrukken..

Wat erg Suzy, dat je kat nog steeds niet terug is.



Je uitleg is mij wel duidelijk, maar ik moet eerlijk zeggen dat die 3 types mensen wel op mij overkomt, als: er is 1 soort goed mens, en 2 soorten 'slechte' mensen. Ik stel het even zwart-wit. Verderop in je verhaal zeg je ook dat elk mens in verschillende situaties weer andere rollen kunnen hebben, dus dat nuanceert het eerder gezegde weer.



Zelf heb ik eens een boek gelezen dat ging ook over 3 types mensen. De ouder, het kind en de volwassen. Weet de titel niet meer. Ik denk dat er wel wat overeenkomsten zijn.

Het ging erover de elk mens in éen van die 3 rollen zit. En dat deze rollen ook per situatie kunnen veranderen. Erg interessante kost.

Bedoel je toevallig de Dramadriehoek (Redder, Slachtoffer, Aanklager) reizende? Da's inderdaad erg interessante kost.

Sorry Iemand anders, heb je berichtje over het hoofd gezien, daarom geen reactie.



Het is geen dramadriehoek, en als ik er op google, dan kom ik wel bij boeken van Berne uit, maar kan me niet meer herinneren of het nou een van z'n boeken is, die ik gelezen heb, of van iemand anders. Maar het kan goed zijn dat het in grote lijnen op hetzelfde neerkomt.



Misia, hoe gaat het nu?

Sterkte, meid, wat afschuwelijk van je ex-baas.. en zo snel.. niet te bevatten, he? Het valt allemaal niet mee soms. Fijn dat je ff een update geeft.

Wat naar, Misia. Gecondoleerd met het overlijden.



Probeer maar heel lief voor je zelf te zijn. Je weet wel, met een groot stuk chocola op de bank, als je daar tijd voor hebt ivm je verhuizing.

Heel veel sterkte Misia, ik weet een beetje hoe je je voelt nu. Heb gister helaas ook slecht nieuws gehad van een sterfgeval, ook nog heel jong.



Probeer wel tijd voor jezelf te maken als je dat lukt!!!



Heel veel sterkte!!!