Hond naar asiel...

20-04-2013 08:05 104 berichten
Ik ben 'alleenstaande'mama van 2 kids. Eentje is 4 en de ander 4 maanden. Ik heb een vriend die ik in het weekend zie. Daarnaast werk ik in de thuiszorg, en heb ik ook nog 2 hondjes.

Best druk zo! Vooral de ene kan moeilijk alleen zijn, jankt of huilt zelfs als een wolf, waardoor de ander ook mee doet. Sinds kort een blafband maar dan durft ie niet eens wat te gaan drinken..Hij heeft veel beweging nodig, en staat elke keer te springen als ik op sta.. Ik merk gewoon dat ik de puf niet heb om elke dag lange wandelingen te maken met hem.



Daarnaast is het ook een onzekere hond, valt kinderen aan ( vreemde kinderen, niet mijn eigen want die kent hij ), en ook naar andere mensen is hij wantrouwend.. Altijd afzonderen dus als er kindjes komen spelen..

Ik heb al veel oproepen gedaan om een nieuwe baas te vinden, maar met zijn karaktertrekken niet echt aantrekkelijk.. Mijn laatste optie is dan ook het asiel..

Voel me er wel rot onder, hij staat op de wachtlijst.. Ik heb hem al vanaf puppy dus heb echt wel een band met hem opgebouwd ....

Wilde het even delen.. Liefs
Alle reacties Link kopieren
valt hij alleen kleine kinderen aan? anders zou je, zoals eerder geopperd werd, een buurmeisje/jongen, kunnen vragen om hem uit te laten?



Kan hij wel los in een losloopgebied? Of moet je hem aangelijnd houden?

Als hij los kan dan kun je hem daar toch lekker laten rennen/ spelen? is hij zijn energie kwijt en hoef jij geen hele lange wandeling te maken met hem. je kunt ook tijden uitkiezen waarop het niet zo druk is daar, dan kom je niet zoveel mensen/ andere honden tegen.



je zou ook met hem naar een cursus kunnen gaan.. is op zich niet super duur.. je schrijft dat je vriend er in het weekeinde is, dan zou je vriend op je kids kunnen passen bijvoorbeeld op de za ochtend, zodat jij naar de cursus kunt met je hond?

Is maar voor een paar weken, en je kunt er veel baat bij hebben, en als je naar een goede cursus gaat, kun je er ook echt geholpen worden en goede tips krijgen.



Er zijn zoveel dingen die je eerst kunt proberen...
quote:anne_lotte schreef op 20 april 2013 @ 10:53:

valt hij alleen kleine kinderen aan? anders zou je, zoals eerder geopperd werd, een buurmeisje/jongen, kunnen vragen om hem uit te laten?



Kan hij wel los in een losloopgebied? Of moet je hem aangelijnd houden?

Als hij los kan dan kun je hem daar toch lekker laten rennen/ spelen? is hij zijn energie kwijt en hoef jij geen hele lange wandeling te maken met hem. je kunt ook tijden uitkiezen waarop het niet zo druk is daar, dan kom je niet zoveel mensen/ andere honden tegen.



Ik zou juist gaan als het drukker is. Geestelijke stimuleringen kosten de hond ook veel energie.



je zou ook met hem naar een cursus kunnen gaan.. is op zich niet super duur.. je schrijft dat je vriend er in het weekeinde is, dan zou je vriend op je kids kunnen passen bijvoorbeeld op de za ochtend, zodat jij naar de cursus kunt met je hond?

Is maar voor een paar weken, en je kunt er veel baat bij hebben, en als je naar een goede cursus gaat, kun je er ook echt geholpen worden en goede tips krijgen.



Er zijn zoveel dingen die je eerst kunt proberen...Helemaal mee eens! Betrek bijv de honden, als je dat nog niet doet, meer bij de dagelijkse dingen (mee fietsen, mee boodschappen doen, mee naar het consultatiebureau, etc). Dat soort tripjes zijn voor ons mensen "moetjes" maar voor de hond is het al snel een uitje, want er is van alles te zien en te ruiken. En als je dan met een ommetje erheen loopt of fiets, dan wordt het al snel een complete wandeling, zonder dat het veel extra tijd kost.
Echt verschrikkelijk om een hond zo af te danken. Geen woorden voor.. Als ik andere woonruimte had had je hem zo bij mij mogen parkeren.



Waarom heb je geen goede gedragsdeskundige ingeschakeld?
Alle reacties Link kopieren
quote:brokey schreef op 20 april 2013 @ 10:45:

Zit je dus al 7 jaar met een hond die je eigenlijk teveel is om wat voor reden dan ook???



Dit is wat ik dus niet begrijp. Na 7 jaar is dus "het probleem" te groot om de hond nog langer te houden.

Wat heeft bij jou na 7 jaar de knop omgezet, van dit is de grens?

Neem aan dat niet de hond ineens na 7 jaar is veranderd?



Ze heeft een kind van 4 en één van 4 maanden. Ze is alleenstaande moeder. Ik denk maar zo dat de situatie anders is, dan ze 7 jaar terug voorzag.



Ik vind de reacties hier, als gewoonlijk als het om honden gaat, weer hard naar de eigenaar.



Ja, je moet bezinnen voor je begint

Ja, het is een levend wezen, dat je aandacht en tijd nodig heeft

Maarja.. soms verandert je leven meer dan je voorzien had. En dat kan ten koste van de hond gaan. En voordat mensen dit dan gaan vergelijken met kinderen: Ja, dat is heel anders, want die groeien op, worden zelfstandiger, kun je dingen uitleggen.. een hond blijft een hond. Dus.. hoe veel je ook van je dier houdt, hoeveel je ook voor hem/haar overhebt, soms kán het gewoon niet meer. En dat is heel triest. Zowel voor hond als eigenaar, maar moet er nou écht altijd weer zout in die wonde gestrooid worden?



TO.. Heb je in je omgeving gevraagd over iemand is, die ze over kan nemen? Of overdag uit kan laten? Misschien een briefje bij de supermarkt?
Later is nu
Begrijp me niet verkeerd.. Ik neem hem, en me andere hondje, overal mee naartoe waar ik kan. Boodschappen, kind naar school etc. Als ik vrij ben, loop met 2 hondjes en kinderwagen.

Mijn 2e kindje heeft mij doen beseffen dat t gewoon te veel is, 2 kinderen en 2 honden waarvan 1 dus moeilijk gedrag heeft.

Kan niet loslopen want grijpt honden en kinderen.

Vriendjes zijn bang voor hem.

Ik schrijf toch dat een asiel het laatste is wat ik wil?!

Ik zit alleen nog meer vast omdat hij dus niet alleen kan zijn etc.

Ik word afgeschilderd als een rare die d'r hond wel f wil dumpen.

Niemand hier begrijpt mijn situatie. Erg jammer en oppervlakkig.

Ik heb door redenen geen geld voor therapeut of wat dan ook.

Zijn karakter heeft vaker voor problemen gezorgd alleen is het nu gewoon te veel. Sorry hoor
quote:lindjelief schreef op 20 april 2013 @ 10:10:

Nou ik heb hem wel laten wennen aan de blaf band hoor en overleg gehad met verschillende mensen.

Maar hij durft niks meer te doen, eet en drinkt niet als ik weg ben..



Een uitlaatservice etc , of pension kan ik echt niet betalen.

Ik ga ook elke dag met hem wandelen uiteraard, en af en toe naar t bos of strand voor een lange wandeling.

Veel dingen kosten mij energie op het moment, en vind dat hij veel meer aandacht verdient.

Ik had me echt niet voorgenomen een hond te nemen en er vervolgens afstand van te doen na 7 jaar!!doe dat dan ook niet. Wat is dat voor rare redenering: de hond verdient meer aandacht en dus dump ik hem?
quote:lindjelief schreef op 20 april 2013 @ 11:29:

Begrijp me niet verkeerd.. Ik neem hem, en me andere hondje, overal mee naartoe waar ik kan. Boodschappen, kind naar school etc. Als ik vrij ben, loop met 2 hondjes en kinderwagen.

Mijn 2e kindje heeft mij doen beseffen dat t gewoon te veel is, 2 kinderen en 2 honden waarvan 1 dus moeilijk gedrag heeft.

Kan niet loslopen want grijpt honden en kinderen.

Vriendjes zijn bang voor hem.

Ik schrijf toch dat een asiel het laatste is wat ik wil?!

Ik zit alleen nog meer vast omdat hij dus niet alleen kan zijn etc.

Ik word afgeschilderd als een rare die d'r hond wel f wil dumpen.

Niemand hier begrijpt mijn situatie. Erg jammer en oppervlakkig.

Ik heb door redenen geen geld voor therapeut of wat dan ook.

Zijn karakter heeft vaker voor problemen gezorgd alleen is het nu gewoon te veel. Sorry hoorJouw tweede kindje is zo groot en dan is er ook meer ruimte voor de honden. Kom op zeg, beetje doorbijten dat heb je toch wel over voor je kinderen en dieren?
Je zegt dat die hond het verkeerde karakter heeft, maar dat is niet het echt probleem, dat karakter had hij namelijk altijd al, het probleem is dat jij het dier niet goed hebt opgevoed en vertikt om dit te repareren. Je ontloopt je verantwoordelijkheid
Doe je je tweede kind weg, die is er het laatste bij gekomen.
Maar inderdaad, als je geen geld hebt voor hulp/opvoeding van je hond, kun je ZE maar beter weg doen, want waar ga je de dierenartskosten van betalen als ze ooit ziek worden?
quote:Star schreef op 20 april 2013 @ 11:39:

Doe je je tweede kind weg, die is er het laatste bij gekomen.ook dat
quote:sabbaticalmeds schreef op 20 april 2013 @ 11:32:

Je zegt dat die hond het verkeerde karakter heeft, maar dat is niet het echt probleem, dat karakter had hij namelijk altijd al, het probleem is dat jij het dier niet goed hebt opgevoed en vertikt om dit te repareren. Je ontloopt je verantwoordelijkheidHelemaal mee eens. Ik snap gewoonweg niet dat mensen zoiets kunnen doen word er gewoon naar van. De oplossing om uitvallen naar mensen en honden te voorkomen is vaak zo ontzettend simpel en in een handomdraai uitgevoerd. Maar niemand die weet hoe dus word de hond maar afgeschildert als lastig.
Alle reacties Link kopieren
Je schrijft "Ik heb al veel oproepen gedaan om een nieuwe baas te vinden, maar met zijn karaktertrekken niet echt aantrekkelijk."



Denk je dat de hond ooit weer uit het asiel komt dan? Dat het opeens storm loopt voor de zoveelste hond die door onkundige eigenaars is verkloot?

Je kunt nu wel zielig doen dat niemand je begrijpt maar het opvoeden van een hond vergt inzicht, kennis en tijd. Dat 'lastige karakter" heb je zelf gecreëerd. Verveling, geen consequente opvoeding, geen stabiele baas enz. heeft allemaal invloed.



Dus zelfmedelijden opzij zetten en aan de bak! En elke dag een flink stuk lopen kost geen geld, alleen tijd. Ga naar de bieb voor info over honden, praat met andere hondeneigenaren, meld je aan op een hondenforum, bel een hondenschool voor advies, doe iets!
Alle reacties Link kopieren
quote:lindjelief schreef op 20 april 2013 @ 11:29:

Begrijp me niet verkeerd.. Ik neem hem, en me andere hondje, overal mee naartoe waar ik kan. Boodschappen, kind naar school etc. Als ik vrij ben, loop met 2 hondjes en kinderwagen.

Mijn 2e kindje heeft mij doen beseffen dat t gewoon te veel is, 2 kinderen en 2 honden waarvan 1 dus moeilijk gedrag heeft.

Kan niet loslopen want grijpt honden en kinderen.

Vriendjes zijn bang voor hem.

Ik schrijf toch dat een asiel het laatste is wat ik wil?!

Ik zit alleen nog meer vast omdat hij dus niet alleen kan zijn etc.

Ik word afgeschilderd als een rare die d'r hond wel f wil dumpen.

Niemand hier begrijpt mijn situatie. Erg jammer en oppervlakkig.

Ik heb door redenen geen geld voor therapeut of wat dan ook.

Zijn karakter heeft vaker voor problemen gezorgd alleen is het nu gewoon te veel. Sorry hoor

Ik begrijp je prima hoor.

De hond is teveel dus breng je hem naar de hondendump.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Nee summerdance, To zegt:

de hond verdient meer aandacht en dus dump ik hem.





logisch
Alle reacties Link kopieren
En een bange hond een blafband omdoen.....wonderlijk advies krijg jij zeg.

Je weet waarom hij niet meer eet en drinkt hè....hij is BANG van de band.



Zet je hondje anders op de site OPOE.



Dat is een organisatie die ouderen linkt aan honden.

Voor dagopvang, voor uitlaten, en vooral om de hondjes aandacht te geven.



Of zet een advertentie op marktplaats, nee niet om hem weg te doen, maar een oproep voor iemand die hem uit wil laten.



OPOE was mijn volgende optie geweest als het blaffen niet gestopt was hier.

Echt nooit nooit nooit dat ik mijn hond naar een asiel zou brengen en dat ik niet meer zou weten wat er met hem zou gebeuren.



Hou je er ook even rekening mee dat je andere hondje ook voor problemen ka gaan zorgen als zijn vriendje er straks niet meer is...die wordt dan nog eenzamer.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 20 april 2013 @ 12:27:

Nee summerdance, To zegt:

de hond verdient meer aandacht en dus dump ik hem.





logischO ja.... Hele normale gedachtengang
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Ik word weer genegeerd merk ik, Kijk of het de goede hond is die zo negatief begint met blaffen en bijterig doen. Laat ze beide even een tijdje apart, breng er eentje ( om de beurt) uit logeren, en let goed op wie de boosdoener is.
Alle reacties Link kopieren
quote:Dreamer schreef op 20 april 2013 @ 11:13:

[...]





Ze heeft een kind van 4 en één van 4 maanden. Ze is alleenstaande moeder. Ik denk maar zo dat de situatie anders is, dan ze 7 jaar terug voorzag.



Het was ook een vraag naar de TO. Zeg dan gewoon mijn leven is dusdanig veranderd ik wil die ene hond niet meer,past niet meer in mijn leven.

Neem aan dat ze voordat ze aan kids begon ook al wist dat hij naar alles hapt ?

Maar kom niet met tig excuses druk, alleenstaand bla bla, maakt het dan zoveel verschil of er een vent door de week 's avonds rond huppelt?

Als het haar teveel is moet ze hem gewoon weg doen, maar je kunt hier echt verwachten dat er mensen zijn met tegengas.

Of is het in de hoop dat iemand zegt breng hem maar naar mij?

Want zie anders het nut niet om alleen ff mede te delen dat ze hem al aangemeld heeft bij het asiel.



Ik vind de reacties hier, als gewoonlijk als het om honden gaat, weer hard naar de eigenaar.



Ja, je moet bezinnen voor je begint

Ja, het is een levend wezen, dat je aandacht en tijd nodig heeft

Maarja.. soms verandert je leven meer dan je voorzien had. En dat kan ten koste van de hond gaan. En voordat mensen dit dan gaan vergelijken met kinderen: Ja, dat is heel anders, want die groeien op, worden zelfstandiger, kun je dingen uitleggen.. een hond blijft een hond. Dus.. hoe veel je ook van je dier houdt, hoeveel je ook voor hem/haar overhebt, soms kán het gewoon niet meer. En dat is heel triest. Zowel voor hond als eigenaar, maar moet er nou écht altijd weer zout in die wonde gestrooid worden?



TO.. Heb je in je omgeving gevraagd over iemand is, die ze over kan nemen? Of overdag uit kan laten? Misschien een briefje bij de supermarkt?
Alle reacties Link kopieren
Misschien is het beter om er niet te veel woorden meer aan vuil te maken, en alleen nog denken aan het welzijn van het dier. Kortom, stel je zelf de volgende vragen:



1. Wil ik nog tijd in het dier steken? (Eigenlijk niet want het kost je te veel energie)

2. Heb je de financiële middelen. (Je gaf aan van niet)

3. Hou je van je hond? (Ja, je gaf aan een band met het beestje te hebben na 7 jaar..)



Dus, als we dan kijken naar wat het beste is voor de hond, dan is het volgens mij een andere baas voor hem zoeken die echt voor hem wil gaan en die het financieel ook kan redden, want dat verdiend hij!



Hoe moeilijk ook, probeer je eigen emoties opzij te zetten en handel in belang van de hond. Want bij een baas blijven die het niet meer ziet zitten met hem, dat gun je zo'n beestje ook niet.



En ja, we kunnen blijven zeggen dat ze er misschien beter over na had moeten denken voor ze aan honden begon, maar dat is nu te laat. Kijk naar de toekomst, en zorg dat je beestje een gelukkig leventje nog krijgt.
Als het dan toch moet, mag ik je dan aanraden om je makkelijke hond weg te doen, en die moeilijke te houden?

Die makkelijke heeft ten minste een betere kans om ergens terecht te komen waar hij ook mag blijven.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een tijdje stage gelopen in een dierenasiel. Ik heb daar de meest moeilijk dieren met succes weg zien gaan. Uitzonderingen zijn er altijd. Maar een goed asiel, zoals waar ik heb stage gelopen, besteed aandacht aan de beestjes door bijv. te wandelen en te trainen en geeft een hond niet met de eerste de beste mee. Zij zijn deskundigen, en kunnen d.m.v. observatie al veel te weten komen over een dier. Wat in de ogen van een eigenaar als 'moeilijk' omschreven kan worden, hoeft vaak helemaal niet zo te zijn, mits de hond de juiste baas krijgt, en een asiel doet zijn best daarvoor. Zij denken in belang van dier en eigenaar, en willen beide partijen niet teleurstellen. Dus als zij denken dat het niet de juiste match zal zijn, dan geven ze hem echt niet mee.

Mijn ervaring is dat de meeste dieren niet lang blijven, tenzij er heel wat aan vooraf gegaan is en het beestje een trauma heeft door bijv. mishandeling. Dan blijven ze vaak lang/langer zitten... En dat is natuurlijk heel erg, maar zelfs dan krijgen ze nog veel liefde en aandacht van de vrijwilligers van het asiel. En da's nog altijd beter dan bij een baas zitten die hem eigenlijk niet meer wil.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt je hond al van jongs af aan? Of heb ik dat verkeerd begrepen?



Waarom niet eerder ingegrepen in het gedrag van je hond?



Je kan toch niet altijd als het moeilijk wordt dan maar een beest dumpen? Kom op zeg, je bent het aan gegaan en probeer er nog wat van te maken.

Meld je aan op een hondenforum en vraag advies wat je nog kan doen om hieruit te komen. Kost je niets.



En over het wandelen gesproken, je vriend is niet gek op ze dat hij lekker lang gaat wandelen in het weekend met de honden? Of gezellig met zijn allen naar het strand of bos.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Ook ik heb weinig begrip voor je situatie, meer aandacht besteden aan je hondjes, geen zin in lopen hebben is geen excuus, dan maak je maar zin, simpel.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
Ik ben ook van mening dat een asiel word afgeschilderd als slecht, als dieren te lang zouden zitten worden ze afgemaakt Bla Bla: dit is niet het geval, heb eerst uitvoerig een gesprek gehad met iemand van het asiel en reverenties gelezen.

Ik denk dat via een asiel het het beste is, dan weet ik hopelijk zeker dat hij niet van baas naar baas gaat.



Ik heb mijn hond vanaf 12 weken, uit een dierenwinkel.

Ben bang dat hij van een broodfokker kwam, totaal niet gesocialiseerd , was al een onzeker hondje, ook op de puppy training. Dus zijn karakter heeft ook deels met hem zelf te maken. Mijn ander hond is lief voor iedereen, makkelijk in de omgang, kan alleen zijn etc.

Zucht . Ik denk hier al langer over dan een dag, week of maand.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven