21 jaar en thuiswonend

29-07-2013 11:15 40 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben net een maand geleden 21 geworden en ik woon nog thuis. Ik heb een baan (partime) en ik ga terug naar school om alsnog mijn startkwalificatie te halen (wegens omstandigheden was het mijn niet gelukt om het af te maken) het is gewoon een volwassenen mbo opleiding. Maar ik begin me opeens erg onzeker te voelen ovr mij leeftijd en dat ik dus nog thuis woon. Ik ben erg emotioneel zelfstandig maar het lukt me maar niet om me zaken op orde te krijgen. Ik voel me nog 18 in plaats van 21. Ik heb ook nog schulden en dat ben ik nu aan het afbetalen. Ik betaal me eigen eten en zodra ik meer verdien betaal ik ook nog extra om mijn moeder mee te helpen. Mijn band met miin moeder is ook niet geweldig en dat maakt het extra moeilijk om thuis te wonen. Vinden jullie mij te oud dat ik nog thuiswonend ben? Ik heb in prinicipe genoeg vrijheid maar als ik hoor van andere dat hun op hun 19e van huis zijn gegaan dan denk bij mezelf maar hoe doe je dat dan is dat niet een klein beetje te vroeg?
Alle reacties Link kopieren
Nou ja ik ben kennelijk de enige maar ik vind het wel oud. Ik denk dat het dan ondertussen wel de hoogste tijd is om op eigen benen te gaan staan, en door het te doen leer je het pas.

Zeker als de relatie met je moeder niet zo denderend is zou ik denken: je bent volwassen zoek je eigen stek. Grote kans dat jullie daardoor ook een betere band krijgen.
Zeg maar Spijker.
Ach ik was 22 toen ik het huis uit ging maar dat was omdat ik een studie in het buitenland ging doen, mijn ene broer was 26 en was net een jaartje klaar met zijn studie toen er een leuk huur huisje kwam en mijn andere broer was 27 toen hij ging samenwonen. Blijf nog maar lekker waar je zit.



En mocht je echt het huis uit willen dan is het nog maar de vraag of er wat beschikbaar is. Heb genoeg vriendinnen die dolgraag het huis uit willen/samenwonen maar er is gewoon niets beschikbaar of ze kunnen het niet krijgen omdat ze geen vast contract hebben
Ik ken eigenlijk alleen maar jongens die op hun 21e nog niet het huis uit zijn. Maar je moet doen waar jij je goed bij voelt. Ik ging op mijn 17e (bijna 18) uit huis. Ik was een vroege leerling en ging studeren in een andere stad. Ik was er ook echt aan toe om uit huis te gaan en ik denk dat dat het belangrijkste is.
Alle reacties Link kopieren
Ja maar kom op, 26 en 27 en nog thuis wonen dat wil je toch echt niet? Hoe deden ze dat eigenlijk met vriendinnetjes? Kan me echt niet voorstellen dat ik als 25-jarige oid nog bij de ouders van mijn vriend thuis zou zijn gaan slapen: no way!

Je hoeft ook echt niet direct een 'leuk huisje'. Gewoon een kamer ergens huren en gaan.
Zeg maar Spijker.
Daar heb ik eerlijk gezegd niet zo heel veel moeite mee, maar dat heeft ook te maken met de indeling van de bovenverdieping bij vriend thuis en bij mijn ouders thuis.



Eigenlijk beiden een 'eigen' suite, met badkamer direct naast de slaapkamer. Thuis heb ik een aparte trap richting mijn gedeelte in huis.



Ik kijk er wel naar uit om het huis uit te gaan. En was het niet met vriend geweest nu, dan was ik na mijn studie en enkele maanden werken het huis uit gegaan, flatje gehuurd ( sta al vanaf mijn 18e in 3 gemeentes ingeschreven) en had ik op mijzelf gewoond. Ik heb niet 'gewacht' tot ik mijn vriend tegenkwam om het huis uit te gaan. Hij was er al-;) wel heeft het meegespeeld in de beslissing in het kopen van een huis en het bijbehorende sparen wat die keuze met zich meebracht.
Jullie hebben nog nooit samengewoond, allebei nog nooit op jezelf gewoond, en gaan dan meteen samen een huis kopen? Ai...

Ik zou er toch voor kiezen om eerst op mezelf te wonen, zodat je allebei apart kunt leren wat het runnen van een huishouden inhoudt.
Tja, het huis is al in aanbouw-;). Laat ik het er maar op houden dat alles zo goed als mogelijk geregeld is, bij elk mogelijk doemscenario:)
Alle reacties Link kopieren
quote:Trotter schreef op 29 juli 2013 @ 16:01:

Jullie hebben nog nooit samengewoond, allebei nog nooit op jezelf gewoond, en gaan dan meteen samen een huis kopen? Ai...

Ik zou er toch voor kiezen om eerst op mezelf te wonen, zodat je allebei apart kunt leren wat het runnen van een huishouden inhoudt.Hoeveel mensen doen dat ook niet vanuit een gelovige achtergrond? Ik ken er heel veel en dat gaat net zo vaak goed als stellen die wel eerst op zichzelf hebben gewoond of hebben samengewoond.
Alle reacties Link kopieren
Voor iedereen is de leeftijd anders wat oud is en wat jong.

Ik was nog net 17 toen ik op kamers ging. Lekker op eigen benen staan En nee ik heb en had een prima band met mijn ouders maar ik wilde gewoon alles zelf ervaren. En inmiddels ben ik 25 heb ik sinds 3 jaar een vaste baan en ben ik getrouwd

Zo kan het lopen



Doe waar je je goed bij voelt maar schulden kun je beter eerst aflossen en een leuke spaarbuffer opbouwen. Dat is het enige wat ik gemist heb ik had weinig buffer om mee te starten. Hoewel ik daardoor wel heb geleerd met geld om te gaan!
Alle reacties Link kopieren
Op jouw leeftijd startte ik mijn 2e MBO opleiding.

Die is nu afgerond en heb op m'n 24e heb ik m'n eigen huis gekocht. Ik ben nu net 25.



Ik vind het eigenlijk allemaal wel prima zo :-)
Alle reacties Link kopieren
quote:Chantilly21 schreef op 29 juli 2013 @ 15:56:

Daar heb ik eerlijk gezegd niet zo heel veel moeite mee, maar dat heeft ook te maken met de indeling van de bovenverdieping bij vriend thuis en bij mijn ouders thuis.



Het zou mij niet kunnen schelen hoe een huis ingericht is, ik zou niet gaan daten met iemand die hoog en breed volwassen is en toch nog in hotel mama woont.



Wie weet is dat kortzichtig van mij..
Zeg maar Spijker.
Ik vind het niet kortzichtig hoor. Je weet wat je wel en niet wil, prima toch?



Ik keek vanuit mijn eigen situatie, beiden waren we net 20 toen we bij elkaar kwamen, het bij ouders thuis slapen is er dus behoorlijk ingeslepen en vinden we niet raar. Al moet ik wel zeggen dat ik er heeeeel erg naar uit kijk om een eigen stek met vriend te hebben. Nog even aftellen.
quote:Spijk-er schreef op 29 juli 2013 @ 18:46:

[...]



Het zou mij niet kunnen schelen hoe een huis ingericht is, ik zou niet gaan daten met iemand die hoog en breed volwassen is en toch nog in hotel mama woont.



Wie weet is dat kortzichtig van mij..

Nee hoor, ik denk er precies hetzelfde over.



Ik verbaas me ook een beetje over sommige reacties in dit topic. In mijn omgeving is het doodnormaal om op je 18e te gaan studeren en hup op kamers. Dat is heel goed voor je zelfstandigheid en het opgroeien wat je in die fase van je leven doet. Ik ben m'n hersens aan het kraken maar ik kan niemand bedenken die ik ken die tot na hun 19e thuis heeft gewoond.



Maar goed, 21 is niet vreselijk oud en ik vind het wel verstandig dat je probeert je financien op orde te krijgen. Maar ik zou niet heel lang wachten met plannen maken. Op je 26e nog thuis wonen vind ik echt vreselijk onvolwassen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou niet zo kijken naar wat normaal is of niet, maar me vooral bezig houden met je leven op orde krijgen, van daaruit kun je verder kijken wat je wil.



Om toch antwoord te geven op je vraag: ik vind 21 niet te oud, maar 18 ook zeker niet te vroeg. Je kunt volwassen worden en op eigen benen leren staan op vele manieren. Op kamers gaan wonen is daar slechts 1 van. Bovendien zal je nog 50 a 60 jaar zelfstandig wonen (waarschijnlijk), een paar jaar eerder of later maakt dan echt niet uit.
Alle reacties Link kopieren
Ik ging op m'n 21e op kamers wonen, heerlijke tijd. Maar als je schulden hebt is het denk ik wel verstandig om deze eerst af te lossen. Je kan natuurlijk wel alvast wat uitzet bij elkaar gaan sparen, ook leuk om mee bezig te zijn!



Ik moet zeggen dat het bij mij een beetje 50/50 was. De meeste studiegenoten woonden ook op kamers, maar de vrienden van mijn man bijvoorbeeld, die gingen allemaal pas rond hun 25e het huis uit (en dan direct samenwonen).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven