Geld & Recht
alle pijlers
geadopteerd
zondag 18 augustus 2013 om 11:43
Beste allemaal,
Ik ben geadopteerd en voel me hier niet meer thuis bij m’n adoptie ouders. Ik merk veel verschillen in hoe hun zijn en in hoe ik ben en dat word steeds erger maar als je er met hun over praat tja, dan valt er eigenlijk niet over te praten. Als ik zeg ik voel me hier niet thuis is hun reactie ‘dat hoeft toch helemaal niet’. Kort om ze begrijpen het gewoon niet. Ik heb dit gevoel al een paar jaar en sinds vorig jaar ben ik op zoek gegaan naar een woning na een jaar zoeken had ik er 1 gevonden, maar daar was een garant steller voor nodig. Toen ik dat met hun besproken had was hun reactie nee dat doen we niet en je zorgt eerst maar is dat je goed spaart (terwel ze helemaal niet weten hoe ik er financieel voor sta) Daarna heb ik het nog een keer gevraagd aan mij adoptie vader zijn reactie was we hebben je al veel gegeven we krijgen nu een schop na terwel ik hun nog nooit om 1 cent heb gevraagd . Hij heeft een eigen zaak en daar steekt die al zijn geld in prima maar als zijn zoon 1 x om garant stelling vraagt is het te veel voor hem. Daarbij zeiden ze ook van je gaat uit het huis door je vriendin soort van het is haar schuld, terwel ik het gewoon uit me eigen wil. Toen een paar dagen later wilde mijn vriendin praten met m’n adoptie ouders want het komt bij haar over als of ze een soort van afgestoten word door hun op een gegeven moment vroeg zij (mijn vriendin) aan mijn adoptie moeder van waarom is het allemaal zo mis gelopen en heb ik wat fout gedaan ? en ze gaven er geen gehoor aan mijn dus mijn vriendin vroeg weer waarom, waarop mijn adoptie vader zei. ZO HOEFT HET VAN MIJ NIET MEER. Ze verwachten veel van mij maar ik mag niks van hun verwachten.
Ze beloven van alles en het doet bij hun pijn om een cent uit te geven. En dan zeggen ze we willen alles voor je doe…
Wat moet ik hier mee..
Ik ben geadopteerd en voel me hier niet meer thuis bij m’n adoptie ouders. Ik merk veel verschillen in hoe hun zijn en in hoe ik ben en dat word steeds erger maar als je er met hun over praat tja, dan valt er eigenlijk niet over te praten. Als ik zeg ik voel me hier niet thuis is hun reactie ‘dat hoeft toch helemaal niet’. Kort om ze begrijpen het gewoon niet. Ik heb dit gevoel al een paar jaar en sinds vorig jaar ben ik op zoek gegaan naar een woning na een jaar zoeken had ik er 1 gevonden, maar daar was een garant steller voor nodig. Toen ik dat met hun besproken had was hun reactie nee dat doen we niet en je zorgt eerst maar is dat je goed spaart (terwel ze helemaal niet weten hoe ik er financieel voor sta) Daarna heb ik het nog een keer gevraagd aan mij adoptie vader zijn reactie was we hebben je al veel gegeven we krijgen nu een schop na terwel ik hun nog nooit om 1 cent heb gevraagd . Hij heeft een eigen zaak en daar steekt die al zijn geld in prima maar als zijn zoon 1 x om garant stelling vraagt is het te veel voor hem. Daarbij zeiden ze ook van je gaat uit het huis door je vriendin soort van het is haar schuld, terwel ik het gewoon uit me eigen wil. Toen een paar dagen later wilde mijn vriendin praten met m’n adoptie ouders want het komt bij haar over als of ze een soort van afgestoten word door hun op een gegeven moment vroeg zij (mijn vriendin) aan mijn adoptie moeder van waarom is het allemaal zo mis gelopen en heb ik wat fout gedaan ? en ze gaven er geen gehoor aan mijn dus mijn vriendin vroeg weer waarom, waarop mijn adoptie vader zei. ZO HOEFT HET VAN MIJ NIET MEER. Ze verwachten veel van mij maar ik mag niks van hun verwachten.
Ze beloven van alles en het doet bij hun pijn om een cent uit te geven. En dan zeggen ze we willen alles voor je doe…
Wat moet ik hier mee..
zondag 18 augustus 2013 om 12:28
quote:x_sur schreef op zondag 18 augustus 2013 12:18 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="elninjoo in "geadopteerd"" class="messagelink">elninjoo schreef op 18 augustus 2013 @ 12:15</a>:</b>
Krijgen die mensen dus ook nog stank voor dank... Ze hadden je ook kunnen laten barsten zodat je in 'n weeshuis o.i.d. op was gegroeid. Maar jij hebt gewoon 'n normale jeugd kunnen hebben dankzij die mensen die jou als 'n eigen kind in huis hebben gehaald en opgevoed en nu gedraag je je als 'n ondankbare hond.</div></blockquote>dus een vraag is ontdankbaar? Nee hoor, een vraag is niet ondankbaar, je reactie op hun antwoord wel.
Krijgen die mensen dus ook nog stank voor dank... Ze hadden je ook kunnen laten barsten zodat je in 'n weeshuis o.i.d. op was gegroeid. Maar jij hebt gewoon 'n normale jeugd kunnen hebben dankzij die mensen die jou als 'n eigen kind in huis hebben gehaald en opgevoed en nu gedraag je je als 'n ondankbare hond.</div></blockquote>dus een vraag is ontdankbaar? Nee hoor, een vraag is niet ondankbaar, je reactie op hun antwoord wel.
zondag 18 augustus 2013 om 12:28
quote:yellowlove2punt0 schreef op 18 augustus 2013 @ 12:24:
Ikv ind het wel frappant dat mensen het hier hebben over dankbaarheid. Je bent geadopteerd of je bent het niet, dat is besloten voor jou en niet door jou. Dat staat volgens mij totaal los van de discussie of je ouders je wel of niet geld behoren uit te lenen (wat mij betreft niet trouwens, ze mogen zelf weten waar ze hun geld aan uitgeven nu je volwassen bent). Maar iemand dankbaarheid opleggen omdat hij/zij geadopteerd is snap ik niet hoor.Mee eens. Ook in geval van biologische ouders trouwens.
Ikv ind het wel frappant dat mensen het hier hebben over dankbaarheid. Je bent geadopteerd of je bent het niet, dat is besloten voor jou en niet door jou. Dat staat volgens mij totaal los van de discussie of je ouders je wel of niet geld behoren uit te lenen (wat mij betreft niet trouwens, ze mogen zelf weten waar ze hun geld aan uitgeven nu je volwassen bent). Maar iemand dankbaarheid opleggen omdat hij/zij geadopteerd is snap ik niet hoor.Mee eens. Ook in geval van biologische ouders trouwens.
zondag 18 augustus 2013 om 12:29
quote:pop1980 schreef op 18 augustus 2013 @ 12:24:
[...]
spaargeld heb ik en ze weten mijn inkomen en alles de huur enzo kan ik per maand makkelijk op brengen... jullie denken miss wat een gezeik maar als ik bv 1 x 50 euro nodig heb is dat al te veel gevraagd
En waarom weten ze niets van jouw spaargeld af dan?
Je zegt zelf dat zij willen dat je eerst spaargeld hebt. (Wat ik logisch vind, want je leert je kinderen om op eigen benen te staan. En dat doe je niet door alle klakkeloos te gaan betalen. Vandaar de eis over spaargeld.)
Ik zie weinig ouders garant staan, als ze niet het vertrouwen hebben dat hun kind het zelf kan. Jij wil graag dat je ouders jou het vertrouwen geven, maar dan moet je dat ook verdienen/verdiend hebben.
Dat bedoel ik met: gesloten zijn, maar openheid verwachten.
[...]
spaargeld heb ik en ze weten mijn inkomen en alles de huur enzo kan ik per maand makkelijk op brengen... jullie denken miss wat een gezeik maar als ik bv 1 x 50 euro nodig heb is dat al te veel gevraagd
En waarom weten ze niets van jouw spaargeld af dan?
Je zegt zelf dat zij willen dat je eerst spaargeld hebt. (Wat ik logisch vind, want je leert je kinderen om op eigen benen te staan. En dat doe je niet door alle klakkeloos te gaan betalen. Vandaar de eis over spaargeld.)
Ik zie weinig ouders garant staan, als ze niet het vertrouwen hebben dat hun kind het zelf kan. Jij wil graag dat je ouders jou het vertrouwen geven, maar dan moet je dat ook verdienen/verdiend hebben.
Dat bedoel ik met: gesloten zijn, maar openheid verwachten.
zondag 18 augustus 2013 om 12:30
quote:yellowlove2punt0 schreef op 18 augustus 2013 @ 12:24:
Ikv ind het wel frappant dat mensen het hier hebben over dankbaarheid. Je bent geadopteerd of je bent het niet, dat is besloten voor jou en niet door jou. Dat staat volgens mij totaal los van de discussie of je ouders je wel of niet geld behoren uit te lenen (wat mij betreft niet trouwens, ze mogen zelf weten waar ze hun geld aan uitgeven nu je volwassen bent). Maar iemand dankbaarheid opleggen omdat hij/zij geadopteerd is snap ik niet hoor.
Ik leg geen dankbaarheid op, nmaar zie hem als vreselijk ondankbaar. Zo te lezen kan de TO geen enkele waardering voor zijn ouders opbrengen. Sorry, maar dat vind ik kwalijk.
Over die garantstelling moet hij ook niet zeuren. Ook al zijn er ouders die dat doen. Als die ouders van het dak afspringen, moeten die van hem dat dan ook maar doen? Ik vrees TO's antwoord.
Ikv ind het wel frappant dat mensen het hier hebben over dankbaarheid. Je bent geadopteerd of je bent het niet, dat is besloten voor jou en niet door jou. Dat staat volgens mij totaal los van de discussie of je ouders je wel of niet geld behoren uit te lenen (wat mij betreft niet trouwens, ze mogen zelf weten waar ze hun geld aan uitgeven nu je volwassen bent). Maar iemand dankbaarheid opleggen omdat hij/zij geadopteerd is snap ik niet hoor.
Ik leg geen dankbaarheid op, nmaar zie hem als vreselijk ondankbaar. Zo te lezen kan de TO geen enkele waardering voor zijn ouders opbrengen. Sorry, maar dat vind ik kwalijk.
Over die garantstelling moet hij ook niet zeuren. Ook al zijn er ouders die dat doen. Als die ouders van het dak afspringen, moeten die van hem dat dan ook maar doen? Ik vrees TO's antwoord.
zondag 18 augustus 2013 om 12:31
Je klinkt nog jong, onervaren en met issues.
Ik geloof best dat je ergens problemen hebt met het feit dat geadopteerd bent, het is ook nogal wat.
Maar verwar dit niet met normale botsingen die andere kinderen ook vaak hebben met hun kinderen.
Je maakt je los van je ouders, en dat is voor beide partijen niet altijd makkelijk.
Mijn ouders hebben niet gespaard voor mij niet garant gestaan en ik ben ook goed terecht gekomen hoor!
Je kan nu boos en verdrietig zijn enz enz... Maar is dit niet gewoon het teken dat jij zelf er voor moet gaan als jij dat wilt!
Je kan niet op je ouders blijven leunen.
Ik geloof best dat je ergens problemen hebt met het feit dat geadopteerd bent, het is ook nogal wat.
Maar verwar dit niet met normale botsingen die andere kinderen ook vaak hebben met hun kinderen.
Je maakt je los van je ouders, en dat is voor beide partijen niet altijd makkelijk.
Mijn ouders hebben niet gespaard voor mij niet garant gestaan en ik ben ook goed terecht gekomen hoor!
Je kan nu boos en verdrietig zijn enz enz... Maar is dit niet gewoon het teken dat jij zelf er voor moet gaan als jij dat wilt!
Je kan niet op je ouders blijven leunen.
zondag 18 augustus 2013 om 12:32
quote:Liselore3punt0 schreef op 18 augustus 2013 @ 12:20:
Je hoeft niet dankbaar te zijn dat je bent geadopteerd. Dus negeer die reactie.
Kinderen krijgen doen mensen voor zichzelf niet voor het kind in kwestie.
Je problemen hebben ook niets met je adoptie te maken.
Jij moet zelf verantwoordelijkheid gaan nemen voor je leven, dus niet je vriendin hondsbrutaal je ouders ter verantwoording laten roepen.
Dat is belachelijk en daar zouden jullie je excuus voor moeten maken.
Jij wilt op jezelf dat is je goed recht, regel het dan ook zelf.Had deze reactie niet gezien, excuus , dit dus, maar dan korter en bondiger dan ik het kon.
Je hoeft niet dankbaar te zijn dat je bent geadopteerd. Dus negeer die reactie.
Kinderen krijgen doen mensen voor zichzelf niet voor het kind in kwestie.
Je problemen hebben ook niets met je adoptie te maken.
Jij moet zelf verantwoordelijkheid gaan nemen voor je leven, dus niet je vriendin hondsbrutaal je ouders ter verantwoording laten roepen.
Dat is belachelijk en daar zouden jullie je excuus voor moeten maken.
Jij wilt op jezelf dat is je goed recht, regel het dan ook zelf.Had deze reactie niet gezien, excuus , dit dus, maar dan korter en bondiger dan ik het kon.
zondag 18 augustus 2013 om 12:34
quote:becina2000 schreef op 18 augustus 2013 @ 12:31:
Je klinkt nog jong, onervaren en met issues.
Ik geloof best dat je ergens problemen hebt met het feit dat geadopteerd bent, het is ook nogal wat.
Maar verwar dit niet met normale botsingen die andere kinderen ook vaak hebben met hun kinderen.
Je maakt je los van je ouders, en dat is voor beide partijen niet altijd makkelijk.
Mijn ouders hebben niet gespaard voor mij niet garant gestaan en ik ben ook goed terecht gekomen hoor!
Je kan nu boos en verdrietig zijn enz enz... Maar is dit niet gewoon het teken dat jij zelf er voor moet gaan als jij dat wilt!
Je kan niet op je ouders blijven leunen.ik ga er zelf voor ... maar als hun mij tegen werken? ik kan bij hun niet mijn verhaal doen of ze geven kritiek of ze praten er gewoon omheen het is nooit... oke zullen we kijken hoe en wat... en kijken wat de mogelijk heden zijn...
Je klinkt nog jong, onervaren en met issues.
Ik geloof best dat je ergens problemen hebt met het feit dat geadopteerd bent, het is ook nogal wat.
Maar verwar dit niet met normale botsingen die andere kinderen ook vaak hebben met hun kinderen.
Je maakt je los van je ouders, en dat is voor beide partijen niet altijd makkelijk.
Mijn ouders hebben niet gespaard voor mij niet garant gestaan en ik ben ook goed terecht gekomen hoor!
Je kan nu boos en verdrietig zijn enz enz... Maar is dit niet gewoon het teken dat jij zelf er voor moet gaan als jij dat wilt!
Je kan niet op je ouders blijven leunen.ik ga er zelf voor ... maar als hun mij tegen werken? ik kan bij hun niet mijn verhaal doen of ze geven kritiek of ze praten er gewoon omheen het is nooit... oke zullen we kijken hoe en wat... en kijken wat de mogelijk heden zijn...
zondag 18 augustus 2013 om 12:36
Ze kunnen je helemaal niet tegenwerken als jij een huis wil huren. Zeker niet met jouw inkomen. Maar je kiest ervoor om een huis te willen waar zij garant voor moeten staan. Zou ik ook geen zin in hebben als jij en je vriendin zich zo opstellen. Pas je eisen maar aan en zoek een ander huis. En gebruik je adoptie niet als pressiemiddel, want dat is gewoon schofterig.
zondag 18 augustus 2013 om 12:36
Je mist de kern van mijn opmerkingen:
Jij wil vertrouwen van je ouders, maar zorgt er zelf niet voor dat ze je kunnen vertrouwen.
Jij deelt je financiële situatie niet met hen, en zij moeten je op je woord geloven. Dat is bijzonder.
Ik kreeg vroeger ook niet zomaar 50 gulden van mijn ouders. Ik had een bijbaantje, kreeg zakgeld en daar moest ik het mee doen.
Zo hebben mijn ouders mij financieel bewustzijn bijgebracht, een manier van opvoeden.
Pas toen mijn ouders vertrouwen hadden dat ik niet al mijn geld over de balk smeet, wilden ze financieel wel eens bijspringen als het echt nodig was.
Maar jij staat te stampvoeten, maar zegt lekker niks over je spaargeld (zoals je beschrijft in je OP).
Jij wil vertrouwen van je ouders, maar zorgt er zelf niet voor dat ze je kunnen vertrouwen.
Jij deelt je financiële situatie niet met hen, en zij moeten je op je woord geloven. Dat is bijzonder.
Ik kreeg vroeger ook niet zomaar 50 gulden van mijn ouders. Ik had een bijbaantje, kreeg zakgeld en daar moest ik het mee doen.
Zo hebben mijn ouders mij financieel bewustzijn bijgebracht, een manier van opvoeden.
Pas toen mijn ouders vertrouwen hadden dat ik niet al mijn geld over de balk smeet, wilden ze financieel wel eens bijspringen als het echt nodig was.
Maar jij staat te stampvoeten, maar zegt lekker niks over je spaargeld (zoals je beschrijft in je OP).
zondag 18 augustus 2013 om 12:38
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 12:34:
[...]
ik ga er zelf voor ... maar als hun mij tegen werken? ik kan bij hun niet mijn verhaal doen of ze geven kritiek of ze praten er gewoon omheen het is nooit... oke zullen we kijken hoe en wat... en kijken wat de mogelijk heden zijn...
ik vind het oprecht vervelend als jij dat zo ervaart.
Maar je ouders werken je niet tegen........ze doen alleen niet wat jij wil.
[...]
ik ga er zelf voor ... maar als hun mij tegen werken? ik kan bij hun niet mijn verhaal doen of ze geven kritiek of ze praten er gewoon omheen het is nooit... oke zullen we kijken hoe en wat... en kijken wat de mogelijk heden zijn...
ik vind het oprecht vervelend als jij dat zo ervaart.
Maar je ouders werken je niet tegen........ze doen alleen niet wat jij wil.
zondag 18 augustus 2013 om 12:43
Joh, ik kan me mijn eigen puberteit nog zo goed herinneren.
Ook ik vond mezelf totaal anders dan mijn ouders, ik vond ze zeikerds, kleinzielig, kleinburgerlijk en ze zagen er ook vooral niet uit. Ik vind het een beetje jammer dat je denkt dat je je anders voelt dan je ouders omdat je bent geadopteerd.
Verder, de dingen die je vader zegt, dat had ook mijn vader gezegd kunnen hebben. Je moet je eigen broek leren op houden en niet bij je ouders aankloppen, daar wordt je volwassen van.
Ook ik vond mezelf totaal anders dan mijn ouders, ik vond ze zeikerds, kleinzielig, kleinburgerlijk en ze zagen er ook vooral niet uit. Ik vind het een beetje jammer dat je denkt dat je je anders voelt dan je ouders omdat je bent geadopteerd.
Verder, de dingen die je vader zegt, dat had ook mijn vader gezegd kunnen hebben. Je moet je eigen broek leren op houden en niet bij je ouders aankloppen, daar wordt je volwassen van.
zondag 18 augustus 2013 om 12:51
zondag 18 augustus 2013 om 12:56
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 12:51:
dat heb ik geprobeerd 4 maanden vooruit maar dat wou die niet doen die verhuurder zit zelf in de shit
[...]
Hmmm.. Dan snap ik je ouders ook beter. Als de verhuurder al zijn zaakjes niet op orde had, zou ik ook niet willen dan mijn zoon daar zou gaan wonen.
Hoe oud ben jij TO?
dat heb ik geprobeerd 4 maanden vooruit maar dat wou die niet doen die verhuurder zit zelf in de shit
[...]
Hmmm.. Dan snap ik je ouders ook beter. Als de verhuurder al zijn zaakjes niet op orde had, zou ik ook niet willen dan mijn zoon daar zou gaan wonen.
Hoe oud ben jij TO?
zondag 18 augustus 2013 om 12:59
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 12:51:
dat heb ik geprobeerd 4 maanden vooruit maar dat wou die niet doen die verhuurder zit zelf in de shit
[...]
Die verhuurder zit in de shit en nou wil jij je ouders risico's laten lopen voor een garantstelling? Ben je wel helemaal lekker? Natuurlijk doen je ouders dat niet, denk even na man.
dat heb ik geprobeerd 4 maanden vooruit maar dat wou die niet doen die verhuurder zit zelf in de shit
[...]
Die verhuurder zit in de shit en nou wil jij je ouders risico's laten lopen voor een garantstelling? Ben je wel helemaal lekker? Natuurlijk doen je ouders dat niet, denk even na man.
zondag 18 augustus 2013 om 12:59
zondag 18 augustus 2013 om 13:04
Ik ken wel iemand die geadopteerd is (met hele lieve ouders overigens) en ook die had in de puberteit zo'n periode dat hij zich afvroeg of als dingen niet mochten of hij ze niet kreeg dat kwam doordat hij geadopteerd was. Volgens mij hoort dat er een beetje bij. Ik kan me daar niet in verplaatsen want ik ben niet geadopteerd, maar nu ik erover nadenk ken ik een paar mensen die geadopteerd zijn die toch ergens dan twijfels hadden (gewoonweg omdat zij logischerwijze niet weten hoe het is om niet geadopteerd te zijn) is dit het soms? (overigens ken ik weer niemand die dat nu nog daadwerkelijk denkt, maar dat is dan zo'n onzekere fase)
