Werk & Studie
alle pijlers
Universitaire Pabo
dinsdag 20 augustus 2013 om 23:15
Ik heb voor mijn minor een tijd stage gelopen in het middelbaar onderwijs maar ik zat er niet op mijn plek. Ik was dol op de eersteklassers, maar hoe ouder ze werden, hoe minder leuk ik ze in de omgang vond. Pubers zijn het toch niet voor mij. Nu zit ik te denken aan de universitaire pabo. Ik hoor dat dit uitgebreider is dan "gewone" pabo en je kansen op het vinden van een baan ook groter zijn. Bovendien krijg je ook veel psychologievakken, die uitgebreider zijn dat was ik in dat half jaar tijdens de minor kreeg.
Ik vroeg mij af of er mensen zijn die deze opleiding volgen/hebben gevolgd. Hoe bevalt deze?
En, voor degenen die en op de middelbare school en op de basisschool les hebben gegeven: wat vind jij het grootste positieve verschil? Waar zit dat in? En het grootste negatieve verschil?
Ik hoor graag van jullie!
Ik vroeg mij af of er mensen zijn die deze opleiding volgen/hebben gevolgd. Hoe bevalt deze?
En, voor degenen die en op de middelbare school en op de basisschool les hebben gegeven: wat vind jij het grootste positieve verschil? Waar zit dat in? En het grootste negatieve verschil?
Ik hoor graag van jullie!
woensdag 21 augustus 2013 om 03:04
quote:sabbaticalmeds schreef op 20 augustus 2013 @ 23:19:
Volgens mij heb je meer baankansen met een HBO paboNog niet verder gelezen maar dit klopt helaas niet, erg weinig mogelijkheden op dit moment daarin. Misschien als het gros van de leerkrachten 67 is maar er zijn ontzettend veel mensen die voor de Pabo hebben gekozen door de berichtgeving erover.
Volgens mij heb je meer baankansen met een HBO paboNog niet verder gelezen maar dit klopt helaas niet, erg weinig mogelijkheden op dit moment daarin. Misschien als het gros van de leerkrachten 67 is maar er zijn ontzettend veel mensen die voor de Pabo hebben gekozen door de berichtgeving erover.
woensdag 21 augustus 2013 om 03:14
Ik ben trouwens steeds meer aan het denken in de richting van de gewone pabo na het lezen van die website, ik heb het idee dat het veel lucht is wat je leert op de universitaire pabo. Theorie die je ook tijdens de minor leerde maar waar je weinig aan had in de praktijk...
Ik vroeg me af of iemand met al een universitaire master en bachelor en daarnaast ook nog pabo meer kans maakt?
Ik vroeg me af of iemand met al een universitaire master en bachelor en daarnaast ook nog pabo meer kans maakt?
woensdag 21 augustus 2013 om 07:35
quote:sabbaticalmeds schreef op 21 augustus 2013 @ 00:37:
En liegen die kleuters. Delano geeft ijskoud Milan de schuld van de kapotte bril en Jantje die als de dood is voor Delano bevestigt dat die arme Milan (Asperger, timide jochie) zijn bril heeft gesloopt.
Ja dit kan heel goed en het hoeft niet zo te zijn. Hahaha ik zie jouw post nu gewoon voor me!
En liegen die kleuters. Delano geeft ijskoud Milan de schuld van de kapotte bril en Jantje die als de dood is voor Delano bevestigt dat die arme Milan (Asperger, timide jochie) zijn bril heeft gesloopt.
Ja dit kan heel goed en het hoeft niet zo te zijn. Hahaha ik zie jouw post nu gewoon voor me!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 21 augustus 2013 om 08:11
quote:squirrelmonkey schreef op woensdag 21 augustus 2013 03:14 Ik ben trouwens steeds meer aan het denken in de richting van de gewone pabo na het lezen van die website, ik heb het idee dat het veel lucht is wat je leert op de universitaire pabo. Theorie die je ook tijdens de minor leerde maar waar je weinig aan had in de praktijk...
Ik vroeg me af of iemand met al een universitaire master en bachelor en daarnaast ook nog pabo meer kans maakt?
Ik denk ook dat de reguliere pabo al genoeg voor je zal zijn. Eerst concentreren op de praktijk en dat goed onder de knie krijgen.
In het basisonderwijs maak je, als ik om me heen kijk, niet meer kansen met de ene of de andere opleiding. Pabo moet, dat is belangrijk. Verder zegt een extra diploma niets, tenzij je écht iets unieks te bieden hebt en jezelf ook nog eens kan verkopen. Dan zou het eventueel in je voordeel kunnen werken. Maar dan nog moet je goed zijn in je werk.
Maar voorrang krijgen op basis van het feit dat je een universitaire opleiding hebt gedaan (maakt niet uit welke richting) is niet ter sprake.
Ik vroeg me af of iemand met al een universitaire master en bachelor en daarnaast ook nog pabo meer kans maakt?
Ik denk ook dat de reguliere pabo al genoeg voor je zal zijn. Eerst concentreren op de praktijk en dat goed onder de knie krijgen.
In het basisonderwijs maak je, als ik om me heen kijk, niet meer kansen met de ene of de andere opleiding. Pabo moet, dat is belangrijk. Verder zegt een extra diploma niets, tenzij je écht iets unieks te bieden hebt en jezelf ook nog eens kan verkopen. Dan zou het eventueel in je voordeel kunnen werken. Maar dan nog moet je goed zijn in je werk.
Maar voorrang krijgen op basis van het feit dat je een universitaire opleiding hebt gedaan (maakt niet uit welke richting) is niet ter sprake.
woensdag 21 augustus 2013 om 08:13
quote:squirrelmonkey schreef op woensdag 21 augustus 2013 03:16 Ook ben ik bang dat ik met mijn c&m de economie en natuurkundetoets niet ga halen...
Economietoets op de pabo? Is dat nieuw?!
En de natuurkundetoets zou je, ongeacht je profiel, gewoon moeten kunnen.
Indien nodig, kun je er zelfs voor leren. Als het dan met leren nog niet lukt, ben je niet geschikt.
Economietoets op de pabo? Is dat nieuw?!
En de natuurkundetoets zou je, ongeacht je profiel, gewoon moeten kunnen.
Indien nodig, kun je er zelfs voor leren. Als het dan met leren nog niet lukt, ben je niet geschikt.
woensdag 21 augustus 2013 om 08:18
quote:squirrelmonkey schreef op 20 augustus 2013 @ 23:43:
[...]
Het gaat niet om aanzien, het gaat om het veel dieper ingaan op de ontwikkeling van het kind, het waarom, etc.
Ik vind juist wel dat je het moet gaan doen.
Zelf heb ik de Pabo gedaan, (20 jaar geleden) en ik vond het inderdaad een versnipperde niet volwaardige opleiding.
Ik haal tegenwoordig zelf de spelfouten uit het werk van mijn kind die haar juf heeft laten staan.
Heel goed als de opleiding voor basisonderwijzer naar een hoger niveau wordt getild. Het lijkt me ook geen overbodige luxe.
Ik zou het zeker doen als ik jou was.
[...]
Het gaat niet om aanzien, het gaat om het veel dieper ingaan op de ontwikkeling van het kind, het waarom, etc.
Ik vind juist wel dat je het moet gaan doen.
Zelf heb ik de Pabo gedaan, (20 jaar geleden) en ik vond het inderdaad een versnipperde niet volwaardige opleiding.
Ik haal tegenwoordig zelf de spelfouten uit het werk van mijn kind die haar juf heeft laten staan.
Heel goed als de opleiding voor basisonderwijzer naar een hoger niveau wordt getild. Het lijkt me ook geen overbodige luxe.
Ik zou het zeker doen als ik jou was.
woensdag 21 augustus 2013 om 08:28
De komende jaren maak je helemaal geen kans op een baan in het basisonderwijs of je nou reguliere PABO doet of universitair. Alleen daarom zou ik deze opleiding afraden. De LIO-er van twee jaar geleden is nanny geworden bij een gezin in België, die van vorig jaar werkt nog steeds op de BSO waar ze werkte. Er is alleen tijdelijk invalwerk. En dan vooral in de bovenbouw.
Daarnaast ben je erg naief. Ja veel kinderen zijn leuk en lief, maar in elke klas (echt elke klas) zitten kinderen met gedragsproblemen. Vorig jaar 2 leerlingen met PDD-NOS, 2 met ADHD en 1 niet gediagnostiseerd en deze kinderen drukken een enorme stempel op de klas. De kunst is dan dit niet de sfeer te laten verpesten, want de andere 25 leerlingen gedragen zich prima. Naast de gedragsproblemen heb je de verschillen in leren, 5 leerlingen met een dyslexie verklaring, 2 met een algehele achterstand en werk op ander niveau en 3 met een hoog niveau en eigen leerroute.
Er is nauwelijks tijd om voor te lezen, laat staan een verhaal te vertellen.
Daarnaast ben je erg naief. Ja veel kinderen zijn leuk en lief, maar in elke klas (echt elke klas) zitten kinderen met gedragsproblemen. Vorig jaar 2 leerlingen met PDD-NOS, 2 met ADHD en 1 niet gediagnostiseerd en deze kinderen drukken een enorme stempel op de klas. De kunst is dan dit niet de sfeer te laten verpesten, want de andere 25 leerlingen gedragen zich prima. Naast de gedragsproblemen heb je de verschillen in leren, 5 leerlingen met een dyslexie verklaring, 2 met een algehele achterstand en werk op ander niveau en 3 met een hoog niveau en eigen leerroute.
Er is nauwelijks tijd om voor te lezen, laat staan een verhaal te vertellen.
woensdag 21 augustus 2013 om 08:50
Ik snap je wel een beetje to,ik loop er namelijk nu tegenaan. Heb de pabo afgerond en heb wel het geluk dat ik op mijn eigen oude school meteen aan de slag kon het afgelopen half jaar en nu weer.
Afgelopen jaar heb ik stage gelopen in groep 3. Er werd gewaarschuwd dat het een moeilijke klas was met veel niveauverschillen, veel losse groepjes en een pestprobleem.
Die klas ben ik binnen gestapt met het idee 'dat ga ik veranderen'. Ik ben de eerste twee maanden rétestreng geweest, heb op elke slak zout gelegd en heb constant aangegeven hoe ik het wilde zien.
Daarnaast was ik ook meteen verliefd op de kinderen en heb waar het maar kon individuele aandacht en positieve bevestiging gegeven. Door die combinatie gaf de juf van groep 4 aan dat ze het nu echt een superleuke klas vindt waar niks aan de hand is en die keihard kan werken.
Dit is me gelukt omdat ik het vertrouwen had dat het me zou lukken. Dit jaar sta ik echter een dag in de week in een groep 6/7 die bekend staat als'moeilijkste klas van de school'. En er is tegen mij gezegd 'oh, dat kun jij natuurlijk wel'.
Kan ik ook wel. Ik vind het alleen lastig om precies de juiste toon te pakken, de grens tussen kinderachtig en niet kinderachtig, tussen streng, te streng en te los.
Terwijl ik wéét dat die kinderen eigenlijk dezelfde aanpak vragen.
Bij mij heeft het te maken met onzekerheid. Dat ik bang ben om als 'die stomme strenge juf' gezien te worden. Maar ik weet dat het in mij zit en dat ik het gewoon moet doen.
Mar ik kan je garanderen, dat als ik bij mijn groep 3 dezelfde gedachten zou hebben gehad, dat dat niet goed zou zijn gegaan. Wat anderen inderdaad ook zeggen, kinderen hebben duidelijkheid nodig. Voorspelbaar gedrag. Als je daarnaast ook kunt laten zien dat je ze ziet voor wie ze zijn en ze daarin waardeert,dan komt het goed.
(Oh, en bij mij werkt humor echt heel goed)
Afgelopen jaar heb ik stage gelopen in groep 3. Er werd gewaarschuwd dat het een moeilijke klas was met veel niveauverschillen, veel losse groepjes en een pestprobleem.
Die klas ben ik binnen gestapt met het idee 'dat ga ik veranderen'. Ik ben de eerste twee maanden rétestreng geweest, heb op elke slak zout gelegd en heb constant aangegeven hoe ik het wilde zien.
Daarnaast was ik ook meteen verliefd op de kinderen en heb waar het maar kon individuele aandacht en positieve bevestiging gegeven. Door die combinatie gaf de juf van groep 4 aan dat ze het nu echt een superleuke klas vindt waar niks aan de hand is en die keihard kan werken.
Dit is me gelukt omdat ik het vertrouwen had dat het me zou lukken. Dit jaar sta ik echter een dag in de week in een groep 6/7 die bekend staat als'moeilijkste klas van de school'. En er is tegen mij gezegd 'oh, dat kun jij natuurlijk wel'.
Kan ik ook wel. Ik vind het alleen lastig om precies de juiste toon te pakken, de grens tussen kinderachtig en niet kinderachtig, tussen streng, te streng en te los.
Terwijl ik wéét dat die kinderen eigenlijk dezelfde aanpak vragen.
Bij mij heeft het te maken met onzekerheid. Dat ik bang ben om als 'die stomme strenge juf' gezien te worden. Maar ik weet dat het in mij zit en dat ik het gewoon moet doen.
Mar ik kan je garanderen, dat als ik bij mijn groep 3 dezelfde gedachten zou hebben gehad, dat dat niet goed zou zijn gegaan. Wat anderen inderdaad ook zeggen, kinderen hebben duidelijkheid nodig. Voorspelbaar gedrag. Als je daarnaast ook kunt laten zien dat je ze ziet voor wie ze zijn en ze daarin waardeert,dan komt het goed.
(Oh, en bij mij werkt humor echt heel goed)
woensdag 21 augustus 2013 om 09:00
Ik ben voor veel kinderen die stomme strenge juf op school.
Maar als ze bij mij in de klas komen, merken ze heel duidelijk dat ik stom en streng ben als het nodig is. En verder weten ze dan precies tot hoe ver ze kunnen gaan, voordat ik stom en streng word. Ik ben erg voorspelbaar. Soms is dat saai, maar in het onderwijs is dat positief.
En toch blijven ze het zo nu en dan uit proberen.
Daar zijn het kinderen voor.
Maar als ze bij mij in de klas komen, merken ze heel duidelijk dat ik stom en streng ben als het nodig is. En verder weten ze dan precies tot hoe ver ze kunnen gaan, voordat ik stom en streng word. Ik ben erg voorspelbaar. Soms is dat saai, maar in het onderwijs is dat positief.
En toch blijven ze het zo nu en dan uit proberen.
Daar zijn het kinderen voor.
woensdag 21 augustus 2013 om 09:27
TO, ik zie ook zeker de meerwaarde in van een universitair Pabo-diploma, maar dat heeft (wat mij betreft) vooral te maken met het imago van de reguliere Pabo. Dat is heel jammer, eigenlijk zou het niet nodig moeten zijn om naast de HBO-opleiding een universitaire studie aan te bieden en zou het niveau van de opleiding in het algemeen verbeterd moeten worden.
Strengere eisen wat betreft taal- en rekenvaardigheden, minder 'knutselen' en en meer achtergrond wat betreft ontwikkeling en psychologie. Echt als Sociale Wetenschapper onderzoek doen is wat mij betreft niet nodig. Vind jij dat zelf juist wél interessant dan zou Onderwijskunde wellicht een leuke studie voor je zijn.
Op basis van wat ik verder heb gelezen denk ik ook dat je een vertekend en overgeromantiseerd hebt van het basisschoolkind. De opmerking dat je een natuurlijk overwicht hebt omdat jij groter bent vind ik zelfs erg fout. Dat overwicht moet je in je persoonlijkheid hebben zitten, niet op basis van je lengte/uiterlijk. Bovendien zul je ook in de hogere groepen stage moeten lopen. Daar kunnen kinderen zitten die langer/breder/sterker zijn dan jij. Daar moet je mee kunnen omgaan zonder het enkel van je lichaam(staal) te hebben.
Ik heb meegemaakt (in groep 8) dat een jongen van - ik schat - 80 kilo en 1.70 groot zijn voeten op tafel legde en een blikje Red Bull open trok. Ogen tot spleetjes en zei: "Als je mij de klas uitzet, loop ik naar huis." Er was geen leerkracht in de klas die mij kon zeggen hoe ik moest handelen en ik had zelf ook geen idee. Wist in elk geval zeker dat ik dus blijkbaar níet dat natuurlijke leiderschap bezat, waar Enn al eerder over schreef. Ik had het niet in me om een lastige leerling te kunnen sturen en van hem gedaan te krijgen wat ik vroeg.
Heb ook veel ervaringen gehad die wél heel leuk waren en ik vond een groep kleuters leiden ook makkelijker dan groep 8, maar je moet het allebei kunnen. Het is geen optie om te zeggen dat je 'dan toch groep 1 zult gaan draaien' want gegarandeerd komt er een moment dat je dan ook tegen autoriteitsproblemen zult aanlopen. Bovendien zou dat lijken op een vlucht van de leerlingen die je te oud/moeilijk/lastig vindt en dat mag het nóóit zijn.
Strengere eisen wat betreft taal- en rekenvaardigheden, minder 'knutselen' en en meer achtergrond wat betreft ontwikkeling en psychologie. Echt als Sociale Wetenschapper onderzoek doen is wat mij betreft niet nodig. Vind jij dat zelf juist wél interessant dan zou Onderwijskunde wellicht een leuke studie voor je zijn.
Op basis van wat ik verder heb gelezen denk ik ook dat je een vertekend en overgeromantiseerd hebt van het basisschoolkind. De opmerking dat je een natuurlijk overwicht hebt omdat jij groter bent vind ik zelfs erg fout. Dat overwicht moet je in je persoonlijkheid hebben zitten, niet op basis van je lengte/uiterlijk. Bovendien zul je ook in de hogere groepen stage moeten lopen. Daar kunnen kinderen zitten die langer/breder/sterker zijn dan jij. Daar moet je mee kunnen omgaan zonder het enkel van je lichaam(staal) te hebben.
Ik heb meegemaakt (in groep 8) dat een jongen van - ik schat - 80 kilo en 1.70 groot zijn voeten op tafel legde en een blikje Red Bull open trok. Ogen tot spleetjes en zei: "Als je mij de klas uitzet, loop ik naar huis." Er was geen leerkracht in de klas die mij kon zeggen hoe ik moest handelen en ik had zelf ook geen idee. Wist in elk geval zeker dat ik dus blijkbaar níet dat natuurlijke leiderschap bezat, waar Enn al eerder over schreef. Ik had het niet in me om een lastige leerling te kunnen sturen en van hem gedaan te krijgen wat ik vroeg.
Heb ook veel ervaringen gehad die wél heel leuk waren en ik vond een groep kleuters leiden ook makkelijker dan groep 8, maar je moet het allebei kunnen. Het is geen optie om te zeggen dat je 'dan toch groep 1 zult gaan draaien' want gegarandeerd komt er een moment dat je dan ook tegen autoriteitsproblemen zult aanlopen. Bovendien zou dat lijken op een vlucht van de leerlingen die je te oud/moeilijk/lastig vindt en dat mag het nóóit zijn.
woensdag 21 augustus 2013 om 10:24
Enkele jaren geleden heb ik me ook georienteerd om evt de WO pabo te doen. Ik heb het niet gedaan omdat het vnl gericht is op onderwijs in 'probleemwijken' in de randstad. Aangezien ik toch in Brabant wilde blijven zag ik er geen meerwaarde in. Heb uiteindelijk toch besloten voor het VO te gaan want ik vind het juistfijn dat je met tieners een goed ggesprek kunt hebben.
Ik vrees dat je 'het' niet hebt. Als jouw minor al in 2001 was en je er nu nog geen afstand van hebt kunnen nemen?? (of was dat een typfout?) overwicht eisen, kinderen op de gang zetten en discussies ontwijken dat lijken me geen goede uitgangspunten voor een juf.
Wat eerder ook al gezegd werd; het kind moet van je willen leren. Ket jouw instelling weet ik niet of dat wel gaat lukken en blijft het altijd een gevecht en teleurstelling.
Ik vrees dat je 'het' niet hebt. Als jouw minor al in 2001 was en je er nu nog geen afstand van hebt kunnen nemen?? (of was dat een typfout?) overwicht eisen, kinderen op de gang zetten en discussies ontwijken dat lijken me geen goede uitgangspunten voor een juf.
Wat eerder ook al gezegd werd; het kind moet van je willen leren. Ket jouw instelling weet ik niet of dat wel gaat lukken en blijft het altijd een gevecht en teleurstelling.
Because it says so in the book!
woensdag 21 augustus 2013 om 12:24
quote:eefje1980 schreef op 21 augustus 2013 @ 03:04:
[...]
Nog niet verder gelezen maar dit klopt helaas niet, erg weinig mogelijkheden op dit moment daarin. Misschien als het gros van de leerkrachten 67 is maar er zijn ontzettend veel mensen die voor de Pabo hebben gekozen door de berichtgeving erover.maar als er sowieso weinig werk is dan is er ook geen werk voor de academische juf
[...]
Nog niet verder gelezen maar dit klopt helaas niet, erg weinig mogelijkheden op dit moment daarin. Misschien als het gros van de leerkrachten 67 is maar er zijn ontzettend veel mensen die voor de Pabo hebben gekozen door de berichtgeving erover.maar als er sowieso weinig werk is dan is er ook geen werk voor de academische juf
woensdag 21 augustus 2013 om 13:15
quote:NYC schreef op 21 augustus 2013 @ 09:27:
Ik heb meegemaakt (in groep 8) dat een jongen van - ik schat - 80 kilo en 1.70 groot zijn voeten op tafel legde en een blikje Red Bull open trok. Ogen tot spleetjes en zei: "Als je mij de klas uitzet, loop ik naar huis." Er was geen leerkracht in de klas die mij kon zeggen hoe ik moest handelen en ik had zelf ook geen idee. Wist in elk geval zeker dat ik dus blijkbaar níet dat natuurlijke leiderschap bezat, waar Enn al eerder over schreef. Ik had het niet in me om een lastige leerling te kunnen sturen en van hem gedaan te krijgen wat ik vroeg.
Dit. Precies dit is wat je zowel op de basisschool als in het VO mee zult maken. In iedere klas zijn er leerlingen die braaf zullen luisteren, ijverig zijn en voor weinig problemen zorgen. Dan heb je leerlingen zoals hierboven beschreven en een handje leerlingen die dat gedrag wel bewonderenswaardig vinden en daarom nadoen of meedoen. Aan jou de taak om dat, in alle rust, in goede banen te leiden. Geloof mij, ook basisschoolleerlingen lopen weg. Ook op de basisschool willen ze graag de discussie aangaan en grenzen opzoeken. Aan jou vervolgens de taak om ze die niet, of zo min mogelijk, te laten overschrijden. Dat hoef je niet in één keer te kunnen. Je stage is er om vaardigheden en ervaring op te doen. Maar je moet je wel beseffen dat dit soort gedrag erbij hoort en jij moet het willen aanpakken.
Het verschil tussen VO en BO is naar mijn idee vooral de indeling van groepen (verschillende niveau's bij elkaar) en de hoeveelheid vakken waarin je les geeft. Natuurlijk, bij een kleutergroep zijn er veel meer zorgtaken dan bij een groep pubers, maar verder zul je merken dat ze in de omgang niet eens zo heel anders zijn. Ze worden net zo boos en stellen je net zo veel op de proef. En als je dan een jaar lang keihard hebt gewerkt en het moeilijke gedrag hebt omgebogen, dan is het schooljaar voorbij en begin je weer van voor af aan met een nieuwe klas. Welkom in het onderwijs.
Wat betreft wel of geen academische pabo... waar je het van zult moeten hebben is de indruk die je achterlaat tijdens je stageperiode. Voor zowel HBO'ers als WO'ers zal het lastig zijn om werk te vinden de komende jaren.
Ik heb meegemaakt (in groep 8) dat een jongen van - ik schat - 80 kilo en 1.70 groot zijn voeten op tafel legde en een blikje Red Bull open trok. Ogen tot spleetjes en zei: "Als je mij de klas uitzet, loop ik naar huis." Er was geen leerkracht in de klas die mij kon zeggen hoe ik moest handelen en ik had zelf ook geen idee. Wist in elk geval zeker dat ik dus blijkbaar níet dat natuurlijke leiderschap bezat, waar Enn al eerder over schreef. Ik had het niet in me om een lastige leerling te kunnen sturen en van hem gedaan te krijgen wat ik vroeg.
Dit. Precies dit is wat je zowel op de basisschool als in het VO mee zult maken. In iedere klas zijn er leerlingen die braaf zullen luisteren, ijverig zijn en voor weinig problemen zorgen. Dan heb je leerlingen zoals hierboven beschreven en een handje leerlingen die dat gedrag wel bewonderenswaardig vinden en daarom nadoen of meedoen. Aan jou de taak om dat, in alle rust, in goede banen te leiden. Geloof mij, ook basisschoolleerlingen lopen weg. Ook op de basisschool willen ze graag de discussie aangaan en grenzen opzoeken. Aan jou vervolgens de taak om ze die niet, of zo min mogelijk, te laten overschrijden. Dat hoef je niet in één keer te kunnen. Je stage is er om vaardigheden en ervaring op te doen. Maar je moet je wel beseffen dat dit soort gedrag erbij hoort en jij moet het willen aanpakken.
Het verschil tussen VO en BO is naar mijn idee vooral de indeling van groepen (verschillende niveau's bij elkaar) en de hoeveelheid vakken waarin je les geeft. Natuurlijk, bij een kleutergroep zijn er veel meer zorgtaken dan bij een groep pubers, maar verder zul je merken dat ze in de omgang niet eens zo heel anders zijn. Ze worden net zo boos en stellen je net zo veel op de proef. En als je dan een jaar lang keihard hebt gewerkt en het moeilijke gedrag hebt omgebogen, dan is het schooljaar voorbij en begin je weer van voor af aan met een nieuwe klas. Welkom in het onderwijs.
Wat betreft wel of geen academische pabo... waar je het van zult moeten hebben is de indruk die je achterlaat tijdens je stageperiode. Voor zowel HBO'ers als WO'ers zal het lastig zijn om werk te vinden de komende jaren.
woensdag 21 augustus 2013 om 13:57
quote:squirrelmonkey schreef op 21 augustus 2013 @ 00:21:
[...]
Kinderen kijken meer op tegen de juf, zien ze vaak als bron van wijsheden, en je bent groter dan zij, dus indrukwekkender. Een kleuter zet je gewoon op de gang. Een puber loopt dan weg.Ik moet de eerste kleuter nog tegenkomen die keurig blijft zitten. Maar goed, kleuters zet ik ook nooit op de gang, vind ik echt een zwaktebod. Ik denk dat jij vooral wat enn ook al zegt eens op andere scholen mee moetgaan lopen. Je hebt een erg naïef beeld van het onderwijs namelijk.
[...]
Kinderen kijken meer op tegen de juf, zien ze vaak als bron van wijsheden, en je bent groter dan zij, dus indrukwekkender. Een kleuter zet je gewoon op de gang. Een puber loopt dan weg.Ik moet de eerste kleuter nog tegenkomen die keurig blijft zitten. Maar goed, kleuters zet ik ook nooit op de gang, vind ik echt een zwaktebod. Ik denk dat jij vooral wat enn ook al zegt eens op andere scholen mee moetgaan lopen. Je hebt een erg naïef beeld van het onderwijs namelijk.
woensdag 21 augustus 2013 om 14:02
quote:squirrelmonkey schreef op 21 augustus 2013 @ 00:22:
[...]
Dan moet ik aan het begin de grenzen duidelijk maken.
Maar dat geldt bij pubers ook. Dus waarom lukt het daar niet en zou het op de basisschool wel lukken. En kom nou niet aan met die onzin dat kinderen tegen de juf opkijken want dat valt echt wel mee hoor, je moet je gewoon bewijzen.
En ja ik heb zowel met pubers als basisschoolkinderen ervaring en qua aanpak doe ik weinig anders hoor. Bij allebei moet je consequent zijn, grenzen aangeven en er zijn voor ze. Het verschil is het taalgebruik dat je gebruikt. (oké, heel erg generaliserend maar qua orde houden doe ik bij pubers niet heel veel anders dan bij kleuters)
[...]
Dan moet ik aan het begin de grenzen duidelijk maken.
Maar dat geldt bij pubers ook. Dus waarom lukt het daar niet en zou het op de basisschool wel lukken. En kom nou niet aan met die onzin dat kinderen tegen de juf opkijken want dat valt echt wel mee hoor, je moet je gewoon bewijzen.
En ja ik heb zowel met pubers als basisschoolkinderen ervaring en qua aanpak doe ik weinig anders hoor. Bij allebei moet je consequent zijn, grenzen aangeven en er zijn voor ze. Het verschil is het taalgebruik dat je gebruikt. (oké, heel erg generaliserend maar qua orde houden doe ik bij pubers niet heel veel anders dan bij kleuters)
woensdag 21 augustus 2013 om 14:04
quote:squirrelmonkey schreef op 21 augustus 2013 @ 00:27:
Ik was te lief als docent. Te medelevend. Gaf ze teveel vrijheden die ze niet aankonden. En toen gingen ze muiten. Terwijl ze me wel lief vonden hoor, bleek een op een. Maar ze namen mij niet serieus. En mijn begeleider vond dat ik ze te kinderachtig behandelde door constant te wijzen op hoe ik wou dat ze zich gedroegen.Dus je gaf geen grenzen aan. Waarom denk je dan dat je dat op de basisschool wel kan doen? En als je een nieuwe stage gaat lopen in het VO en je geeft wel meteen je grenzen aan, dan kunnen die pubers best eens wel leuk uitpakken toch?
Ik was te lief als docent. Te medelevend. Gaf ze teveel vrijheden die ze niet aankonden. En toen gingen ze muiten. Terwijl ze me wel lief vonden hoor, bleek een op een. Maar ze namen mij niet serieus. En mijn begeleider vond dat ik ze te kinderachtig behandelde door constant te wijzen op hoe ik wou dat ze zich gedroegen.Dus je gaf geen grenzen aan. Waarom denk je dan dat je dat op de basisschool wel kan doen? En als je een nieuwe stage gaat lopen in het VO en je geeft wel meteen je grenzen aan, dan kunnen die pubers best eens wel leuk uitpakken toch?
woensdag 21 augustus 2013 om 14:09
quote:squirrelmonkey schreef op 21 augustus 2013 @ 01:00:
Wat is de Master SEN?
En op de basisschool zijn ze 12. Ik weet niet wat jij als pubers ziet, maar ik zag in de brugklas nog kleine kinderen.Dan heb je er waarschijnlijk flink naast gekeken. Want ja, sommigen zien er nog uit als kind, maar de meeste kinderen bij ons op de basisschool gaan toch echt al pubergedrag vertonen vanaf groep 6/7, met bijbehorende grote mond.
Wat is de Master SEN?
En op de basisschool zijn ze 12. Ik weet niet wat jij als pubers ziet, maar ik zag in de brugklas nog kleine kinderen.Dan heb je er waarschijnlijk flink naast gekeken. Want ja, sommigen zien er nog uit als kind, maar de meeste kinderen bij ons op de basisschool gaan toch echt al pubergedrag vertonen vanaf groep 6/7, met bijbehorende grote mond.
