Overig
alle pijlers
hoe blijf jij positief?
donderdag 29 augustus 2013 om 14:41
Hoi mensen,
Ik zit al een tijdje verplicht thuis, aangezien ik mijn voet op meerdere plekken gebroken heb. Irritante is ook nog dat ik mogelijk nogmaals onder het mes moet, dus hoe lang dit duurt is nog onduidelijk.
Mijn leven is dus plots stil gaan staan. Hiervoor leidde ik een erg actief leventje. Ik sportte echt heel veel (dit was echt mijn uitlaatklep en zorgde ervoor dat ik de obstakels makkelijker aankon), had een groot sociaal leven, ondernam veel spontane acties en bouwde een goede naam op op mijn werk.
Door de huidige ontwikkelingen kan ik dit allemaal niet meer. Ik heb allerlei dingen moeten cancelen waar ik al een jaar hard voor gewerkt en naartoe geleefd heb. Het voelt alsof iedereen doorleeft en ik stil sta.
Ik probeer positief te blijven door te denken aan wat ik wel kan en heb, maar blijf geconfronteerd worden met wat ik niet kan. Daarnaast zocht ik vrolijke nummers op, maar daar zou ik dan op willen bewegen of sporten en dat gaat niet.. dus is me dan weer te confronterend. En heb allerlei werkgerelateerde boeken gekocht, zodat ik nu aan kennisverrijking kan doen. Alleen is dit ook lastig, aangezien ik niet lang/lekker/ontspannen kan zitten en werken.
Maar ik raak toch echt heel verdrietig elke dag. Merk dat ik het wil oplossen dmv alcohol en/of drugs en dat beangstigt me (wat daarnaast ook niet handig is als je op krukken loopt ).
Heeft iemand tips? Hoe blijven jullie positief?
Ik zat zelf trouwens te denken aan een opbeurende korte quote of tekening op mn gips te zetten, waardoor ik daar telkens naar kan kijken als ik er doorheen zit. Dus mocht iemand iets weten...?
Ik zit al een tijdje verplicht thuis, aangezien ik mijn voet op meerdere plekken gebroken heb. Irritante is ook nog dat ik mogelijk nogmaals onder het mes moet, dus hoe lang dit duurt is nog onduidelijk.
Mijn leven is dus plots stil gaan staan. Hiervoor leidde ik een erg actief leventje. Ik sportte echt heel veel (dit was echt mijn uitlaatklep en zorgde ervoor dat ik de obstakels makkelijker aankon), had een groot sociaal leven, ondernam veel spontane acties en bouwde een goede naam op op mijn werk.
Door de huidige ontwikkelingen kan ik dit allemaal niet meer. Ik heb allerlei dingen moeten cancelen waar ik al een jaar hard voor gewerkt en naartoe geleefd heb. Het voelt alsof iedereen doorleeft en ik stil sta.
Ik probeer positief te blijven door te denken aan wat ik wel kan en heb, maar blijf geconfronteerd worden met wat ik niet kan. Daarnaast zocht ik vrolijke nummers op, maar daar zou ik dan op willen bewegen of sporten en dat gaat niet.. dus is me dan weer te confronterend. En heb allerlei werkgerelateerde boeken gekocht, zodat ik nu aan kennisverrijking kan doen. Alleen is dit ook lastig, aangezien ik niet lang/lekker/ontspannen kan zitten en werken.
Maar ik raak toch echt heel verdrietig elke dag. Merk dat ik het wil oplossen dmv alcohol en/of drugs en dat beangstigt me (wat daarnaast ook niet handig is als je op krukken loopt ).
Heeft iemand tips? Hoe blijven jullie positief?
Ik zat zelf trouwens te denken aan een opbeurende korte quote of tekening op mn gips te zetten, waardoor ik daar telkens naar kan kijken als ik er doorheen zit. Dus mocht iemand iets weten...?
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 14:48
donderdag 29 augustus 2013 om 14:58
Zomerfreak, dank je voor jouw reactie, .Pff, op sterven liggen! Jeetje!
Dan voel ik me helemaal een aansteller. Ik dacht zelf ook al; joh, ik heb nog steeds 1 been en ook dit gaat weer voorbij.. En op sterven liggen is al helemaal extreem. Goed dat je zo positief bent dan!
Zou je voorbeelden kunnen noemen waar je dan aan denkt van wat je wèl kan ipv niet kan? Ik bedoel, ik kan het wel denken, maar blijf geconfronteerd worden met wat ik niet kan. Vind het lastig het dan ook daadwerkelijk het geluksgevoel te ervaren.
Dan voel ik me helemaal een aansteller. Ik dacht zelf ook al; joh, ik heb nog steeds 1 been en ook dit gaat weer voorbij.. En op sterven liggen is al helemaal extreem. Goed dat je zo positief bent dan!
Zou je voorbeelden kunnen noemen waar je dan aan denkt van wat je wèl kan ipv niet kan? Ik bedoel, ik kan het wel denken, maar blijf geconfronteerd worden met wat ik niet kan. Vind het lastig het dan ook daadwerkelijk het geluksgevoel te ervaren.
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 14:58
Huur bij het Groene Kruis een rolstoel en vraag je omgeving of desnoods via een Maatjesproject om leuke dingen te gaan doen.
Kun je geen vrijwilligerswerk doen vanuit huis (ik las hier iets over hulp aan het register voor oorlogsslachtoffers, aanvinken of iemand man of vrouw was?) of je buurmeisje helpen folders vouwen? Ik bedenk maar iets.
In elk geval, zoek naar mogelijkheden in plaats van hindernissen. Sterkte met je herstel!
Kun je geen vrijwilligerswerk doen vanuit huis (ik las hier iets over hulp aan het register voor oorlogsslachtoffers, aanvinken of iemand man of vrouw was?) of je buurmeisje helpen folders vouwen? Ik bedenk maar iets.
In elk geval, zoek naar mogelijkheden in plaats van hindernissen. Sterkte met je herstel!
donderdag 29 augustus 2013 om 15:04
Ik kan het niet echt uitleggen. Nu had ik afgelopen week ook niet zo'n beste week, mijn relatie is verbroken. En ik kreeg een financiële tegenslag. Dan denk ik ook wel even %%#@f¥
Maar ik ben verder gezond, ik heb mijn vrienden, familie, eten en een dak boven mijn hoofd. Het komt wel goed denk ik dan en zo voel ik het dan ook echt. Ik heb sinds ik zover weg ben geweest, nu wel het gevoel dat ik heel veel kan hebben!
Maar ik ben verder gezond, ik heb mijn vrienden, familie, eten en een dak boven mijn hoofd. Het komt wel goed denk ik dan en zo voel ik het dan ook echt. Ik heb sinds ik zover weg ben geweest, nu wel het gevoel dat ik heel veel kan hebben!
donderdag 29 augustus 2013 om 15:06
Oh, nog meer reacties. Thnx!
Ja, ik weet ook wel dat het maar een gebroken voet is. Voel me ook wel een aansteller. Maar zit me ook te bedenken, dat juist de sociale contacten, het vele sporten en veel werken, ervoor zorgde dat ik vluchtte van innerlijke demonen. En daar word ik nu dan wel mee geconfronteerd en voel ik me down. Hebben jullie dat ook?
Maar ok; denk aan de dingen die je wel hebt/kan is toch de tip.
Is dat dan echt de oplossing? Je kan het denken, maar voelen is een andere zaak... Snappen jullie wat ik bedoel?
Oh en @ lolly-pop; ja, ik heb wel wat aan mijn sociale contacten! Maar in het begin was het nog 'nieuw' en kwamen ze nog. Nu leven ze toch meer hun eigen leven en ben ik niet meer zo in the picture, ook nu ik niet meer zo mobiel ben. Niet iedereen, hoor.. Van sommigen hoor ik nog regelmatig wat. Maar van velen toch niet. Hetgeen je wel vaker hoort, hier op het forum
Ja, ik weet ook wel dat het maar een gebroken voet is. Voel me ook wel een aansteller. Maar zit me ook te bedenken, dat juist de sociale contacten, het vele sporten en veel werken, ervoor zorgde dat ik vluchtte van innerlijke demonen. En daar word ik nu dan wel mee geconfronteerd en voel ik me down. Hebben jullie dat ook?
Maar ok; denk aan de dingen die je wel hebt/kan is toch de tip.
Is dat dan echt de oplossing? Je kan het denken, maar voelen is een andere zaak... Snappen jullie wat ik bedoel?
Oh en @ lolly-pop; ja, ik heb wel wat aan mijn sociale contacten! Maar in het begin was het nog 'nieuw' en kwamen ze nog. Nu leven ze toch meer hun eigen leven en ben ik niet meer zo in the picture, ook nu ik niet meer zo mobiel ben. Niet iedereen, hoor.. Van sommigen hoor ik nog regelmatig wat. Maar van velen toch niet. Hetgeen je wel vaker hoort, hier op het forum
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 15:12
Man, als ik dan jullie hoor, voelt het inderdaad helemaal dat ik geen recht van spreken heb. Maar het is natuurlijk ook gewoon meer voor het algemeen; hoe houd je jezelf positief bij nare ervaringen?
Ik zat inderdaad al te kijken voor het huren van een rolstoel. Dat is wel een goeie! Ik doe al aan vrijwilligerswerk, maar zal eens kijken of ik daar meer kan bijspringen.
En opschrijven? Op een blaadje? Laat je dat blaadje dan ook nog ergens waar je het kan zien oid? Het lijkt mij zo 'eenvoudig', dat het haast de oplossing niet kan zijn. Maar ik ga het zeker proberen!
Dank jullie wel!
Enne... blijf natuurlijk nieuwsgierig naar verdere tips.
Ik zat inderdaad al te kijken voor het huren van een rolstoel. Dat is wel een goeie! Ik doe al aan vrijwilligerswerk, maar zal eens kijken of ik daar meer kan bijspringen.
En opschrijven? Op een blaadje? Laat je dat blaadje dan ook nog ergens waar je het kan zien oid? Het lijkt mij zo 'eenvoudig', dat het haast de oplossing niet kan zijn. Maar ik ga het zeker proberen!
Dank jullie wel!
Enne... blijf natuurlijk nieuwsgierig naar verdere tips.
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 15:13
Ik heb in de eerste week van mijn 3 maanden durende klim vakantie mijn been gebroken. Dus ik weet nog hoe je je voelt.
Dit heb ik gedaan:
Ik kon al heel snel met 1 been op de tafel en de andere voet op het pedaal achter de naaimachine. Elke week moest mijn moeder met mij naar de stoffenmarkt voor nieuwe stofjes.
Mijn vrienden kwamen vaak langs en dan deden we een rondje winkelcentrum ofzo.
Verder haakte en breide ik veel.
En ik heb 100en loempias gerold aan de keukentafel. Iedereen die op bezoek kwam kreeg een bakje mee.
Maar ik houd van naaien en koken, dus dat wilde ik toen doen.
Misschien heb jij wel hele andere dingen die je wil doen.
Dit is bovendien de kans om al je fotos in te plakken of eindelijk een website te maken.
Heb je loopgips, toen ik dat eenmaal had, deed ik bijna alles weer.
Kun je niet proberen om halve of 1/3 dagen te werken?
Dit heb ik gedaan:
Ik kon al heel snel met 1 been op de tafel en de andere voet op het pedaal achter de naaimachine. Elke week moest mijn moeder met mij naar de stoffenmarkt voor nieuwe stofjes.
Mijn vrienden kwamen vaak langs en dan deden we een rondje winkelcentrum ofzo.
Verder haakte en breide ik veel.
En ik heb 100en loempias gerold aan de keukentafel. Iedereen die op bezoek kwam kreeg een bakje mee.
Maar ik houd van naaien en koken, dus dat wilde ik toen doen.
Misschien heb jij wel hele andere dingen die je wil doen.
Dit is bovendien de kans om al je fotos in te plakken of eindelijk een website te maken.
Heb je loopgips, toen ik dat eenmaal had, deed ik bijna alles weer.
Kun je niet proberen om halve of 1/3 dagen te werken?
donderdag 29 augustus 2013 om 15:40
donderdag 29 augustus 2013 om 16:08
@pimpelmeesje; ik heb geen rolstoel, nee... Niemand heeft dat ook maar als optie genoemd en heb daar zelf niet aan gedacht, dom he? Ik kom buiten, doordat ik nu wel iets mobieler ben met mijn krukken en hele kleine stukjes kan hupsen. Maar om daadwerkelijk ergens te komen, heb ik mensen met een auto nodig en die heb ik niet (en heb zelf geen auto).
Haken e.d. is niets voor mij. Koken vind ik leuk, maar maakt zo'n troep en kost zoveel energie, ik kan dat niet zo goed op mijn krukken. Heb helaas geen loopgips. Maar was dus al wel bezig met mij te verdiepen in mijn werkgebied
En inderdaad.. de innerlijke demonen aanpakken. Maar gets! Dat is nou ook niet bepaald opbeurend .
Sporten kan ik niet. Je zou het misschien denken, aangezien er genoeg lichaamsdelen over zijn die wèl werken. Maar het enige wat ik zelf bedacht heb om te kunnen doen, is met gewichten mijn armen trainen (hoewel ik daar zoveel spierpijn van krijg, dat het pijn doet wanneer ik met mijn krukken loop oid). Cardio of iets gaat niet en zwemmen ook niet (gips). Buikspieroefeningen gaat, maar is nou niet echt boeiend als algehele workout.
En ja; gaat het niet zoals het moet, dan moet het zoals het gaat. Ha!
Haken e.d. is niets voor mij. Koken vind ik leuk, maar maakt zo'n troep en kost zoveel energie, ik kan dat niet zo goed op mijn krukken. Heb helaas geen loopgips. Maar was dus al wel bezig met mij te verdiepen in mijn werkgebied
En inderdaad.. de innerlijke demonen aanpakken. Maar gets! Dat is nou ook niet bepaald opbeurend .
Sporten kan ik niet. Je zou het misschien denken, aangezien er genoeg lichaamsdelen over zijn die wèl werken. Maar het enige wat ik zelf bedacht heb om te kunnen doen, is met gewichten mijn armen trainen (hoewel ik daar zoveel spierpijn van krijg, dat het pijn doet wanneer ik met mijn krukken loop oid). Cardio of iets gaat niet en zwemmen ook niet (gips). Buikspieroefeningen gaat, maar is nou niet echt boeiend als algehele workout.
En ja; gaat het niet zoals het moet, dan moet het zoals het gaat. Ha!
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 16:14
donderdag 29 augustus 2013 om 16:23
Het voordeel van positieve dingen opschrijven, is dat je er bewust over gaat nadenken. (opschrijven kan ook op een forum ofzo; als anderen het kunnen lezen,kan dat motiverender zijn dan alleen voor jezelf).
En dan komt er steeds meer.
En dan kun je denken van... ach er zijn eigenlijk zoveel mooie, fijne dingen.
Naast "dingen die je wel kunt", kun je ook gewone kleine, mooie dingen bedenken...
Dingen waar je blij van wordt (mooi weer, de zon schijnt, de bloempjes bloeien, familie/vrienden etc... ).
Misschien kun je ook een manier van bewegen op je muziek verzinnen met je krukken?
Er is toch niemand die het ziet
En alleen de gedachte aan een raar dansje met krukken kan misschien al wat opvrolijken.
Evenals een raar gezicht trekken voor de spiegel of zoiets.
Wat mijzelf nog wel 's kan helpen om wat positiever te worden op momenten dat ik dat niet ben, is proberen mijn negatieve gedachten een andere kant op te sturen.
Door dingen in gedachten tegen mezelf te zeggen als: "Ik bereik er niets mee om zo in de put te gaan zitten. Dus nou ophouden ermee en met wat anders bezig gaan houden." Even mezelf een figuurlijk schop onder mijn k*nt geven.
En dan komt er steeds meer.
En dan kun je denken van... ach er zijn eigenlijk zoveel mooie, fijne dingen.
Naast "dingen die je wel kunt", kun je ook gewone kleine, mooie dingen bedenken...
Dingen waar je blij van wordt (mooi weer, de zon schijnt, de bloempjes bloeien, familie/vrienden etc... ).
Misschien kun je ook een manier van bewegen op je muziek verzinnen met je krukken?
Er is toch niemand die het ziet
En alleen de gedachte aan een raar dansje met krukken kan misschien al wat opvrolijken.
Evenals een raar gezicht trekken voor de spiegel of zoiets.
Wat mijzelf nog wel 's kan helpen om wat positiever te worden op momenten dat ik dat niet ben, is proberen mijn negatieve gedachten een andere kant op te sturen.
Door dingen in gedachten tegen mezelf te zeggen als: "Ik bereik er niets mee om zo in de put te gaan zitten. Dus nou ophouden ermee en met wat anders bezig gaan houden." Even mezelf een figuurlijk schop onder mijn k*nt geven.
donderdag 29 augustus 2013 om 16:23
@pimpelmeesje; Een verbrijzeld been? Heftig, zeg. Oh wat leuk dat jouw moeder langskwam! Hielp het ook dat je niet alleen was? Ïk ben single en mijn ouders wonen te ver weg.
Ben nu een rolstoel aan het regelen, dan kan ik in ieder geval zelf naar de supermarkt!
@lilja4ever; mindfulness heb ik al eens gedaan. Is niet aan mij besteed op die manier. Zit er teveel voor in mijn hoofd en kan dat niet loslaten. Maar op zich is het een hele goede tip voor mensen, ja!
Dus we hebben al:
Kijken naar wat je wel hebt,
Sporten (indien mogelijk)
Acceptatie dmv doen met wat je hebt
Hobbies uitbreiden, waar je eerst minder tijd voor had (breien/blog/koken)
En een rolstoel voor mij!
Ben nu een rolstoel aan het regelen, dan kan ik in ieder geval zelf naar de supermarkt!
@lilja4ever; mindfulness heb ik al eens gedaan. Is niet aan mij besteed op die manier. Zit er teveel voor in mijn hoofd en kan dat niet loslaten. Maar op zich is het een hele goede tip voor mensen, ja!
Dus we hebben al:
Kijken naar wat je wel hebt,
Sporten (indien mogelijk)
Acceptatie dmv doen met wat je hebt
Hobbies uitbreiden, waar je eerst minder tijd voor had (breien/blog/koken)
En een rolstoel voor mij!
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky