Zwanger
alle pijlers
Uitgerekend half juni/begin juli 2014
zaterdag 26 oktober 2013 om 21:13
Mama worden in juni en begin juli 2014
Ons nieuwe topic, nu met tabel.
Dat we met elkaar maar een hele fijne tijd tegemoet mogen gaan.
Met fijne 40 weken, droombevallingen en wolkjes van baby's.
Onze tabel is inmiddels erg vol, maar wil je meelezen en schrijven, je bent van harte welkom!!
De algemene inloggegeven zijn:
Gebruikersnaam: junijuli-mama-2014
wachtwoord: junijuli
Naam (leeftijd) BijzonderhBevallenUDKindjeHaarspeld (26)17 mei bevallen
van Koen 17 mei;een zoon! 26 mei2e South 17 juni bevallen van een dochter 17 juni ; een dochter!13 juni2e Slplc(31) 31 mei bevallen van Tyler 31 mei;een zoon!19 juni 4e Dreamglasses(38)1 juli bevallen van een zoon 1 juli; een zoon! 20 juni2e, 1e samen met man Siera (26) 15 mei bevallen van Mila 15 mei; een dochter! 20 juni1e Stampertje(34) 24 juni bevallen van een zoon Jongen21 juni 1e Amperbroekies(28)20 juni bevallen van Noud 20 juni;een zoon!22 juni2e Draagdoek(22) 23 juni2e JulieJetje(27) 17 juni bevallen 17 juni;een zoon! 27 juni1e Aukjen(43) 22 juni bevallen van Imke 22 juni; een dochter! 3 juli3 dochters, van wie 1 overleden, 1e kindje met nwe partner. Knappe-
Kloon (30)
Verrassing 3 juli 1ste
Ons nieuwe topic, nu met tabel.
Dat we met elkaar maar een hele fijne tijd tegemoet mogen gaan.
Met fijne 40 weken, droombevallingen en wolkjes van baby's.
Onze tabel is inmiddels erg vol, maar wil je meelezen en schrijven, je bent van harte welkom!!
De algemene inloggegeven zijn:
Gebruikersnaam: junijuli-mama-2014
wachtwoord: junijuli
Naam (leeftijd) BijzonderhBevallenUDKindjeHaarspeld (26)17 mei bevallen
van Koen 17 mei;een zoon! 26 mei2e South 17 juni bevallen van een dochter 17 juni ; een dochter!13 juni2e Slplc(31) 31 mei bevallen van Tyler 31 mei;een zoon!19 juni 4e Dreamglasses(38)1 juli bevallen van een zoon 1 juli; een zoon! 20 juni2e, 1e samen met man Siera (26) 15 mei bevallen van Mila 15 mei; een dochter! 20 juni1e Stampertje(34) 24 juni bevallen van een zoon Jongen21 juni 1e Amperbroekies(28)20 juni bevallen van Noud 20 juni;een zoon!22 juni2e Draagdoek(22) 23 juni2e JulieJetje(27) 17 juni bevallen 17 juni;een zoon! 27 juni1e Aukjen(43) 22 juni bevallen van Imke 22 juni; een dochter! 3 juli3 dochters, van wie 1 overleden, 1e kindje met nwe partner. Knappe-
Kloon (30)
Verrassing 3 juli 1ste
vrijdag 1 november 2013 om 22:20
Lieve meiden, wat schrijven jullie veel! Super leuk, maar ik val er helemaal van stil.
Maar alles gaat hier okay. Ik voel maar weinig, af en toe een steekje in mijn buik, borsten voelen wat meer, maar dat is helemaal weg na een douche. Eigenlijk word ik er heel onzeker van, omdat ik totaal geen bevestiging krijg zwanger te zijn. Toch hou ik me voor; geen bloed=goed.
Ik krijg 26e pas echo+intake. Een week verzet, omdat manlief (terecht) er bij wil zijn.
Pas daarna wil ik het gaan vertellen aan familie en vrienden. Waarschijnlijk met sinterklaasfeest.
Gister is een mevrouw van moeders voor moeders langs geweest. Ik mag maandag beginnen. As zondag komen vrienden langs die na 3 jaar via de medische net 3 maanden zwanger zijn. Maar omdat ik ons nieuws was wil vertellen na de eerste echo, zal ik mijn mond moeten houden en kan ik veel naar hen luisteren. Ze zijn vast heel trots.
Ik schrijf nu via mijn mobiel, leef met iedereen mee, maar vind het lastig om op iedereen te reageren.
Oja voorstelrondje. Ik ben 28, ruim 2 jaar getrouwd, krap 6 jaar bij elkaar. Man en ik hebben zelfde beroep in een ziekenhuis, al studeer ik nu verder. Nog 3 jaar studie te gaan. Niet ideaal om zwanger/moeder te zijn tijdens een studie, maar 'nog langer wachten' wilden we niet. Dus heel bewust in april gekozen de natuur zijn gang te laten gaan. Al werd de wens iedere maand steeds sterker!
Ik dans 1x per week, dat blijf ik zeker tot de jaarwisseling doen. Dan bepalen of ik volgend kwartaal aan denk te kunnen. Verder (doe) deed ik aan hardlopen, zou het graag willen oppakken, maar na een blessure is die stap best groot. Dus mocht iemand uit Rotterdam komen en met mij te willen hardlopen, let me know.
Maar alles gaat hier okay. Ik voel maar weinig, af en toe een steekje in mijn buik, borsten voelen wat meer, maar dat is helemaal weg na een douche. Eigenlijk word ik er heel onzeker van, omdat ik totaal geen bevestiging krijg zwanger te zijn. Toch hou ik me voor; geen bloed=goed.
Ik krijg 26e pas echo+intake. Een week verzet, omdat manlief (terecht) er bij wil zijn.
Pas daarna wil ik het gaan vertellen aan familie en vrienden. Waarschijnlijk met sinterklaasfeest.
Gister is een mevrouw van moeders voor moeders langs geweest. Ik mag maandag beginnen. As zondag komen vrienden langs die na 3 jaar via de medische net 3 maanden zwanger zijn. Maar omdat ik ons nieuws was wil vertellen na de eerste echo, zal ik mijn mond moeten houden en kan ik veel naar hen luisteren. Ze zijn vast heel trots.
Ik schrijf nu via mijn mobiel, leef met iedereen mee, maar vind het lastig om op iedereen te reageren.
Oja voorstelrondje. Ik ben 28, ruim 2 jaar getrouwd, krap 6 jaar bij elkaar. Man en ik hebben zelfde beroep in een ziekenhuis, al studeer ik nu verder. Nog 3 jaar studie te gaan. Niet ideaal om zwanger/moeder te zijn tijdens een studie, maar 'nog langer wachten' wilden we niet. Dus heel bewust in april gekozen de natuur zijn gang te laten gaan. Al werd de wens iedere maand steeds sterker!
Ik dans 1x per week, dat blijf ik zeker tot de jaarwisseling doen. Dan bepalen of ik volgend kwartaal aan denk te kunnen. Verder (doe) deed ik aan hardlopen, zou het graag willen oppakken, maar na een blessure is die stap best groot. Dus mocht iemand uit Rotterdam komen en met mij te willen hardlopen, let me know.
vrijdag 1 november 2013 om 22:20
Ik ben aan het proberen al jullie berichtjes terug te lezen, en zie veel pijnlijke / gevoelige borsten. Ik had het bij mijn eerste zwangerschap (al vanaf de 8ste week) zo erg dat ik 's nachts met een meegroei bh sliep, omdat ik zelfs de lakens / pyjama op mijn borsten niet kon hebben. Dus wellicht een goede tip
vrijdag 1 november 2013 om 22:45
Hoi iedereen!
Wat is er veel gekletst en ook weer nieuwe zwangeren erbij!
Ik zal me ook nogmaals even voorstellen. Ik ben 28 jaar en al 7,5 jaar samen met mijn vriend. Wonen al heel wat jaartjes samen inmiddels en hadden net ons appartement een maandje verkocht, toen we erachter kwamen dat ik zwanger was. Hier moeten we eind van het jaar uit en zijn dus ook nog druk op zoek. Timing kon iets beter haha. Inmiddels ben ik bijna 7 weken zwanger.
Pijnlijke borsten, heb ik ook heel erg veel last van inmiddels. Slaap daarom nu met een sportbh. Als ik in mijn slaap op mijn zij draaide, werd ik gewoon wakker van de pijn. En sinds een paar dagen ook jeukende tepels erbij.
Sporten doe ik ook nog, 1x in de week volg ik tennisles en deze duurt tot eind van het jaar. Ik ben van plan dat wel af te maken. Verder heb ik nog 2 paarden, maar daar durf ik niet meer op te stappen nu, want ze willen nog weleens onverwachts uit de hoek komen. Dat durf ik echt niet te riskeren.
Ik ben inmiddels weer terug van mijn zakentripje. Wel zeer beroerd geweest eigenlijk. Werd vooral 's nachts wakker met een misselijk gevoel. En gisteren een stuk vlees niet opgegeten, omdat het toch rood was vanbinnen terwijl ik zeer duidelijk gevraagd had het door te bakken. Heb er geen scene van gemaakt en alleen de bijbehorende frietjes opgegeten, dus dat viel ook niet op.
Verder echt totaaaaal nergens trek in, ben normaal echt een lekkerbek die alles eet. Nu kan niks me bekoren. Niet zo erg overigens, want ik mag niet teveel aankomen met mijn huidige postuur (69 kg bij 1.72m)
Wat is er veel gekletst en ook weer nieuwe zwangeren erbij!
Ik zal me ook nogmaals even voorstellen. Ik ben 28 jaar en al 7,5 jaar samen met mijn vriend. Wonen al heel wat jaartjes samen inmiddels en hadden net ons appartement een maandje verkocht, toen we erachter kwamen dat ik zwanger was. Hier moeten we eind van het jaar uit en zijn dus ook nog druk op zoek. Timing kon iets beter haha. Inmiddels ben ik bijna 7 weken zwanger.
Pijnlijke borsten, heb ik ook heel erg veel last van inmiddels. Slaap daarom nu met een sportbh. Als ik in mijn slaap op mijn zij draaide, werd ik gewoon wakker van de pijn. En sinds een paar dagen ook jeukende tepels erbij.
Sporten doe ik ook nog, 1x in de week volg ik tennisles en deze duurt tot eind van het jaar. Ik ben van plan dat wel af te maken. Verder heb ik nog 2 paarden, maar daar durf ik niet meer op te stappen nu, want ze willen nog weleens onverwachts uit de hoek komen. Dat durf ik echt niet te riskeren.
Ik ben inmiddels weer terug van mijn zakentripje. Wel zeer beroerd geweest eigenlijk. Werd vooral 's nachts wakker met een misselijk gevoel. En gisteren een stuk vlees niet opgegeten, omdat het toch rood was vanbinnen terwijl ik zeer duidelijk gevraagd had het door te bakken. Heb er geen scene van gemaakt en alleen de bijbehorende frietjes opgegeten, dus dat viel ook niet op.
Verder echt totaaaaal nergens trek in, ben normaal echt een lekkerbek die alles eet. Nu kan niks me bekoren. Niet zo erg overigens, want ik mag niet teveel aankomen met mijn huidige postuur (69 kg bij 1.72m)
vrijdag 1 november 2013 om 23:44
Hi meiden,
Jeetje ik heb 1 of 2 dagen even niet gelezen...wat een berichten!! Leuk! Ik heb alles terug gelezen, maar alles onthouden
Ik doe in ieder geval even mee aan het voorstel rondje.
Mijn vriend is 44 jaar, ik ben 33. We zijn zo'n 5 jaar bij elkaar. M'n vriend heeft al 3 kinderen van 17, 13 en 9. De oudste woont volledig bij ons, de andere 2 de helft van de week. Gezellige drukke boel dus hier. M'n vriend heeft zich een jaar of 8 geleden laten steriliseren. En vorig jaar juni een hersteloperatie ondergaan, operatie was gelukt, maar uiteindelijk bleek dat er vrij snel weer littekenweefsel is aangemaakt, er is dus geen doorgang. Afgelopen juni is m'n vriend weer geopereerd, dit x een PESA operatie, ze hebben het zaad rechtstreeks uit z'n bijbal gehaald . Deze operatie is zeer geslaagd geweest, 2 miljoen zwemmers was de opbrengst en die zijn heel romantisch ingevroren.
Begin september begonnen met een ICSI traject en afgelopen zondag had ik dus een positieve test in handen!!!
Kan het haast niet geloven dat gelijk de eerste poging gelijk raak is!!
Eigenlijk bizar wat ze tegenwoordig allemaal kunnen in de medische wereld?!
Jeetje ik heb 1 of 2 dagen even niet gelezen...wat een berichten!! Leuk! Ik heb alles terug gelezen, maar alles onthouden
Ik doe in ieder geval even mee aan het voorstel rondje.
Mijn vriend is 44 jaar, ik ben 33. We zijn zo'n 5 jaar bij elkaar. M'n vriend heeft al 3 kinderen van 17, 13 en 9. De oudste woont volledig bij ons, de andere 2 de helft van de week. Gezellige drukke boel dus hier. M'n vriend heeft zich een jaar of 8 geleden laten steriliseren. En vorig jaar juni een hersteloperatie ondergaan, operatie was gelukt, maar uiteindelijk bleek dat er vrij snel weer littekenweefsel is aangemaakt, er is dus geen doorgang. Afgelopen juni is m'n vriend weer geopereerd, dit x een PESA operatie, ze hebben het zaad rechtstreeks uit z'n bijbal gehaald . Deze operatie is zeer geslaagd geweest, 2 miljoen zwemmers was de opbrengst en die zijn heel romantisch ingevroren.
Begin september begonnen met een ICSI traject en afgelopen zondag had ik dus een positieve test in handen!!!
Kan het haast niet geloven dat gelijk de eerste poging gelijk raak is!!
Eigenlijk bizar wat ze tegenwoordig allemaal kunnen in de medische wereld?!
vrijdag 1 november 2013 om 23:52
Vandaag ben ik 5 weken en 2 dagen. Nog 2 weken wachten op de echo...Hoe ga ik in godsnaam die dagen doorkomen?!?!
Ben ook zo verschrikkelijk onzeker. 2 dagen voor m'n test voelde ik me echt zwanger, waardoor ik toch wel een beetje het vermoeden had zwanger te zijn. Sinds de dag na de test geeft m'n lichaam echt weinig tot geen signalen dat ik zwanger ben. Alleen de inmiddels 4 testen die ik heb gedaan, hahah, zeggen dat ik zwanger ben. Maaaar ik wil morgen ook nog steeds zwanger zijn en de dag erna etc...!
Alleen m'n borsten wat gevoelig en in de ochtend en in de avond m'n tepelhoven groter...
Hoe gaan jullie om met die onzekerheid?? Ik vind het nu bijvoorbeeld heel moeilijk om bijvoorbeeld op m'n eten en drinken te laten. Zo ben ik nogal cola verslaafd, van de week schrok ik me rot, want ik las dat je maar 1 glaasje per dag mag, nou dat red ik echt niet en ik ben echt aan het afkicken, maar drink nog steeds te veel. Flinke zwangerschapssymptomen zouden mij denk ik wel helpen om bijvoorbeeld cola toch echt te laten staan.
Ik vind facebook een leuk idee! Maar ik wil me voor de zekerheid wel pas aansluiten wanneer we m'n ouders en de kinderen etc hebben verteld dat ik zwanger ben.
Fijn weekend!!
Liefs,
Mop
Ben ook zo verschrikkelijk onzeker. 2 dagen voor m'n test voelde ik me echt zwanger, waardoor ik toch wel een beetje het vermoeden had zwanger te zijn. Sinds de dag na de test geeft m'n lichaam echt weinig tot geen signalen dat ik zwanger ben. Alleen de inmiddels 4 testen die ik heb gedaan, hahah, zeggen dat ik zwanger ben. Maaaar ik wil morgen ook nog steeds zwanger zijn en de dag erna etc...!
Alleen m'n borsten wat gevoelig en in de ochtend en in de avond m'n tepelhoven groter...
Hoe gaan jullie om met die onzekerheid?? Ik vind het nu bijvoorbeeld heel moeilijk om bijvoorbeeld op m'n eten en drinken te laten. Zo ben ik nogal cola verslaafd, van de week schrok ik me rot, want ik las dat je maar 1 glaasje per dag mag, nou dat red ik echt niet en ik ben echt aan het afkicken, maar drink nog steeds te veel. Flinke zwangerschapssymptomen zouden mij denk ik wel helpen om bijvoorbeeld cola toch echt te laten staan.
Ik vind facebook een leuk idee! Maar ik wil me voor de zekerheid wel pas aansluiten wanneer we m'n ouders en de kinderen etc hebben verteld dat ik zwanger ben.
Fijn weekend!!
Liefs,
Mop
zaterdag 2 november 2013 om 10:04
Als de FB zo anoniem kan dan wil ik er misschien nog wel even over nadenken.
Tis namelijk toch wel erg gezellig hier..
Gelukkig ben ik helemaal niet wisselvallig aangelegd en wordt dat de laatste dagen door hormonen helemaal niet versterkt.
Welkom Vliegvluig, gezellig dat je meeschrijft! wat heftig 2 miskramen achter elkaar. Wel fijn dat je je echt zwanger voelt nu. Zoals je hier misschien al gelezen hebt hebben we om en om te maken met die onzekerheid.
Ow Mop wat ben ik blij te lezen dat jij er ook nog regelmatig een testje tegenaan gooit haha. Heb ik gisteren ook gedaan. De onzekerheid was inderdaad op eens op en top 3 dagen. Maar inderdaad nog steeds kei zwanger haha.
Ik zit met een dilemma dames, ben benieuwd wat jullie in mijn geval zouden doen:
We zijn gister een avondje op stap geweest met vriendinnen, daar dronk ik natuurlijk niet, wat opviel omdat we eigenlijk een overnachting geboekt hadden. Prima onderonsje geregeld met de barman, dat wanneer er besteld zou worden hij voor mij een 0.0 rosebiertje neer zou zetten. Dit ging helemaal goed tot een van mijn vriendinnen ook een rosebiertje bestelde, zij kreeg een flesje en een glas. Ik kreeg een ingeschonken glas, kant en klaar. Een van mijn andere vriendinnen zei meteen huh waarom krijg jij ander drinken (is niet het type naief ding wat dit echt niet snapt), dus ik reageer door te zeggen stjaa toeval, komt denk ik door mijn onderonsje met de barman met een vette knipoog. Waarna ze echt 2 minuten door is gegaan met: "Ja, hoezo dan" "waar is dat goed voor" enz. enz. enz.
Eenmaal buiten op weg naar een andere kroeg heeft ze dus gezegd Ow dus het is zover. De vriendinnen wisten allemaal dat we graag een kindje willen. Ja het is inderdaad zover.
Ik had met mijn vriend afgesproken eigenlijk nog niets te zeggen. Wilde zelf wel, maar hij wil graag wachten tot na de echo. Ik vind die afspraak met hem in deze belangrijk, het is tenslotte samen ons kindje wat gaat komen.
De sfeer was daarna niet echt meer fijn, ik was er best emotioneel van omdat ik het me zo anders had voor gesteld om het mijn vriendinnen te vertellen. 2 andere meiden hadden ook hun vermoeden en hebben afgelopen week zelfs met elkaar gebeld om dit uit te spreken en zelf een plan de campagne te bedenken om mij die avond door te loodsen zonder dat ik het hoefde te vertellen.
DAt vond ik zo lief!! Zij hebben niks gevraagd en niets gezegd, juist omdat ze mij mijn verrassing gunde op het moment dat ik het wilde vertellen. Die andere vriendin heeft het gewoon uit me getrokken.
Ik kan maar 1x aan mijn vriendinnetjes vertellen dat ik voor de eerste keer moeder wordt. Misschien maak ik er een te groot ding van, maar ik ben zo kwaad. Ik vind het gewoon niet fair dat mijn vriendin daar niet een beetje beter over nagedacht heeft.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan??
Achterliggende gedachte is namelijk dat ik denk dat die ene vriendin (ben ik nog te volgen ) denkt dat de andere 2 het al wel wisten en zich daardoor achtergesteld voelde. Wat het geheel voor mij nog kinderachtiger maakt.
Tis namelijk toch wel erg gezellig hier..
Gelukkig ben ik helemaal niet wisselvallig aangelegd en wordt dat de laatste dagen door hormonen helemaal niet versterkt.
Welkom Vliegvluig, gezellig dat je meeschrijft! wat heftig 2 miskramen achter elkaar. Wel fijn dat je je echt zwanger voelt nu. Zoals je hier misschien al gelezen hebt hebben we om en om te maken met die onzekerheid.
Ow Mop wat ben ik blij te lezen dat jij er ook nog regelmatig een testje tegenaan gooit haha. Heb ik gisteren ook gedaan. De onzekerheid was inderdaad op eens op en top 3 dagen. Maar inderdaad nog steeds kei zwanger haha.
Ik zit met een dilemma dames, ben benieuwd wat jullie in mijn geval zouden doen:
We zijn gister een avondje op stap geweest met vriendinnen, daar dronk ik natuurlijk niet, wat opviel omdat we eigenlijk een overnachting geboekt hadden. Prima onderonsje geregeld met de barman, dat wanneer er besteld zou worden hij voor mij een 0.0 rosebiertje neer zou zetten. Dit ging helemaal goed tot een van mijn vriendinnen ook een rosebiertje bestelde, zij kreeg een flesje en een glas. Ik kreeg een ingeschonken glas, kant en klaar. Een van mijn andere vriendinnen zei meteen huh waarom krijg jij ander drinken (is niet het type naief ding wat dit echt niet snapt), dus ik reageer door te zeggen stjaa toeval, komt denk ik door mijn onderonsje met de barman met een vette knipoog. Waarna ze echt 2 minuten door is gegaan met: "Ja, hoezo dan" "waar is dat goed voor" enz. enz. enz.
Eenmaal buiten op weg naar een andere kroeg heeft ze dus gezegd Ow dus het is zover. De vriendinnen wisten allemaal dat we graag een kindje willen. Ja het is inderdaad zover.
Ik had met mijn vriend afgesproken eigenlijk nog niets te zeggen. Wilde zelf wel, maar hij wil graag wachten tot na de echo. Ik vind die afspraak met hem in deze belangrijk, het is tenslotte samen ons kindje wat gaat komen.
De sfeer was daarna niet echt meer fijn, ik was er best emotioneel van omdat ik het me zo anders had voor gesteld om het mijn vriendinnen te vertellen. 2 andere meiden hadden ook hun vermoeden en hebben afgelopen week zelfs met elkaar gebeld om dit uit te spreken en zelf een plan de campagne te bedenken om mij die avond door te loodsen zonder dat ik het hoefde te vertellen.
DAt vond ik zo lief!! Zij hebben niks gevraagd en niets gezegd, juist omdat ze mij mijn verrassing gunde op het moment dat ik het wilde vertellen. Die andere vriendin heeft het gewoon uit me getrokken.
Ik kan maar 1x aan mijn vriendinnetjes vertellen dat ik voor de eerste keer moeder wordt. Misschien maak ik er een te groot ding van, maar ik ben zo kwaad. Ik vind het gewoon niet fair dat mijn vriendin daar niet een beetje beter over nagedacht heeft.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan??
Achterliggende gedachte is namelijk dat ik denk dat die ene vriendin (ben ik nog te volgen ) denkt dat de andere 2 het al wel wisten en zich daardoor achtergesteld voelde. Wat het geheel voor mij nog kinderachtiger maakt.
zaterdag 2 november 2013 om 11:19
Wat ontzettend vervelend juliejetje. Ik kan me de situatie ook echt goed voorstellen, maar heb je nu dus feitelijk verteld dat je daadwerkelijk zwanger bent of is het gewoon een awkward moment gebleven?
Anders zou ik het namelijk gewoon uitspreken zoals je het hier ook hebt verteld, dat je het nog niet wilde vertellen en dat je het anders had voorgesteld om te vertellen. Dat moet ze toch gewoon begrijpen en ook dat je het simpelweg nog niet wilt vertellen omdat het te pril is, maar dat je nog wel gewoon gezellig uit wilt gaan zonder vragen te krijgen tot die tijd.
Ik heb volgende week eigenlijk ook een feest, met een vriendin waarvan ik al het idee heb dat ze iets aan het vermoeden is. Ze zat maar door te drammen over dat antibiotica gedoe vorige week, dus nog een avond geen alcohol krijg ik er echt niet doorheen. Ik ga me die avond dus gewoon 'ziekmelden' helaas.
Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom mensen meerdere testen doen, als je zwanger getest hebt, dan ben je toch gewoon zwanger? Zolang je dan geen bloeding hebt gehad, blijft dat toch ook zo? Ik heb 1x een test gedaan en dat was het eigenlijk wel. Bovendien, het hcg hormoon blijft toch ook nog paar weken in je lijf zitten, ook nadat je miskraam hebt gehad of heb ik dit nu mis? Ik word er beetje onzeker van als ik dat allemaal lees haha, was vanmorgen effe bij de drogist en dacht, zal ik nog ff een test kopen. Maar daarvoor in de plaats heb ik maar olie gekocht voor striemen.
Yoga lijkt me ook erg leuk om te doen tijdens de zwangerschap, en dacht misschien ook aan zwemmen. En ik was nog vergeten te zeggen dat ik normaal gesproken aan hardlopen doe, maar dat 'durf' ik nu ook niet meer.
Anders zou ik het namelijk gewoon uitspreken zoals je het hier ook hebt verteld, dat je het nog niet wilde vertellen en dat je het anders had voorgesteld om te vertellen. Dat moet ze toch gewoon begrijpen en ook dat je het simpelweg nog niet wilt vertellen omdat het te pril is, maar dat je nog wel gewoon gezellig uit wilt gaan zonder vragen te krijgen tot die tijd.
Ik heb volgende week eigenlijk ook een feest, met een vriendin waarvan ik al het idee heb dat ze iets aan het vermoeden is. Ze zat maar door te drammen over dat antibiotica gedoe vorige week, dus nog een avond geen alcohol krijg ik er echt niet doorheen. Ik ga me die avond dus gewoon 'ziekmelden' helaas.
Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom mensen meerdere testen doen, als je zwanger getest hebt, dan ben je toch gewoon zwanger? Zolang je dan geen bloeding hebt gehad, blijft dat toch ook zo? Ik heb 1x een test gedaan en dat was het eigenlijk wel. Bovendien, het hcg hormoon blijft toch ook nog paar weken in je lijf zitten, ook nadat je miskraam hebt gehad of heb ik dit nu mis? Ik word er beetje onzeker van als ik dat allemaal lees haha, was vanmorgen effe bij de drogist en dacht, zal ik nog ff een test kopen. Maar daarvoor in de plaats heb ik maar olie gekocht voor striemen.
Yoga lijkt me ook erg leuk om te doen tijdens de zwangerschap, en dacht misschien ook aan zwemmen. En ik was nog vergeten te zeggen dat ik normaal gesproken aan hardlopen doe, maar dat 'durf' ik nu ook niet meer.
zaterdag 2 november 2013 om 12:07
Hallo allemaal, mag ik met jullie meekletsen? Ik ben bijna zeven weken zwanger en uitgerekend op 25 juni. Mijn man en ik zijn vijftien jaar samen en het is ons eerste kindje. Afgelopen week veel moe en misselijk geweest en last van soort menstruatiepijn, maar ik las dat dat betekent dat je baarmoeder groeit dus dan vind ik het wel weer ok. Omdat ik twee keer een cyste heb gehad liep ik al bij de gynaecoloog en moest afgelopen maandag op controle. Gelukje dus want al het embryootje kunnen zien in vruchtzakje.
Lijkt me superleuk om mee te kletsen! Veel geluk allemaal!
Lijkt me superleuk om mee te kletsen! Veel geluk allemaal!
zaterdag 2 november 2013 om 12:13
Juliejetje, dat is inderdaad niet zo leuk van die vriendin. Ik snap ook niet dat iemand daar dan op door gaat vragen als ze merkt dat je een beetje ontwijkend doet.
Zelf moet ik het mijn broer en zus vlak voor/na mijn moeder vertellen omdat ik weet dat zij het anders al voor mij heeft gedaan . Was met mijn zus ook, ik wist al dat ze 'aan het proberen' was en twee maanden dat ze zwanger was voordat mijn zus het me echt vertelde.
Zelf moet ik het mijn broer en zus vlak voor/na mijn moeder vertellen omdat ik weet dat zij het anders al voor mij heeft gedaan . Was met mijn zus ook, ik wist al dat ze 'aan het proberen' was en twee maanden dat ze zwanger was voordat mijn zus het me echt vertelde.
zaterdag 2 november 2013 om 13:04
Wat is dat toch? Daar kan ik me echt over opwinden, zoiets vertel je toch in vertrouwen? Waarom zulk groot nieuws doorvertellen. Daar kan ik echt niet bij. Vrienden van ons hadden al met 4 weken aan goede vrienden (ons ook) verteld en uiteraard ook aan de ouders en op een gegeven moment had haar moeder maar besloten het aan iedereen door te vertellen. Zij moest regelmatig naar het ziekenhuis voor een hoge bloeddruk, dus moeders had zoiets van, ze komen er anders toch wel achter. Zwaar irritant.
Maargoed, welkom en gefeliciteerd met je zwangerschap. Wij lopen ongeveer gelijk op!
Maargoed, welkom en gefeliciteerd met je zwangerschap. Wij lopen ongeveer gelijk op!
zaterdag 2 november 2013 om 18:04
Ik heb maar besloten om van de nood een deugd te maken. Vanmiddag mijn2 lieve vriendinnen extra bedankt voor hoe zij ermee om zijn gegaan , met een bosje bloemen met alleen maar roze en blauw.
En morgen gaan we lekker naar de ouders!!
Vriend ziet t inmiddels ook zittten om t te vertellen en de cadeautjes liggen klaar! Benbenieuwd naar de reacties, denk namelijk dat zowel mijn ouders als mijn schoonouders niets verwachten.
Maar indd leukstethuis, tis ongelofelijk hoe me sen hier soms mee omgaan.
En morgen gaan we lekker naar de ouders!!
Vriend ziet t inmiddels ook zittten om t te vertellen en de cadeautjes liggen klaar! Benbenieuwd naar de reacties, denk namelijk dat zowel mijn ouders als mijn schoonouders niets verwachten.
Maar indd leukstethuis, tis ongelofelijk hoe me sen hier soms mee omgaan.
zaterdag 2 november 2013 om 19:26
Veel plezier met vertellen Juliejetje. Jammer dat het op deze manier is gelopen, maar ach... Niets meer aan te doen.
Bij mijn eerste miskraam had ik het dus ook al aan mijn ouders verteld en die hadden het al aan de hele familie en veel vrienden doorverteld. Ik heb ze toen na de slechte echo iedereen laten opbellen. En owee als er nog iemand zou zijn die dacht dat ik zwanger was... (Mijn moeder heeft braaf gebeld gelukkig en ik heb van niemand meer felicitaties gehad)
Overigens hadden ze het bij de zwangerschap van mijn dochter ook al aan iedereen verteld en kreeg ik het via via weer terug te horen terwijl ik nog niet eens 9 weken was ofzo.
Dus nu wachten we echt tot (ruim) 12 weken. Ik ben van plan om op pakjesavond iets in de zak te doen. (Als alles tenminste goed blijft gaan)
Bij mijn eerste miskraam had ik het dus ook al aan mijn ouders verteld en die hadden het al aan de hele familie en veel vrienden doorverteld. Ik heb ze toen na de slechte echo iedereen laten opbellen. En owee als er nog iemand zou zijn die dacht dat ik zwanger was... (Mijn moeder heeft braaf gebeld gelukkig en ik heb van niemand meer felicitaties gehad)
Overigens hadden ze het bij de zwangerschap van mijn dochter ook al aan iedereen verteld en kreeg ik het via via weer terug te horen terwijl ik nog niet eens 9 weken was ofzo.
Dus nu wachten we echt tot (ruim) 12 weken. Ik ben van plan om op pakjesavond iets in de zak te doen. (Als alles tenminste goed blijft gaan)
zaterdag 2 november 2013 om 22:50
Zo...elke dag lees ik bij maar te weinig puf om te schrijven.
Juliejetje, ben benieuwd naar de reacties van de ouders.
Vervelend dat het zo gelopen is.
Hoe is het bij de anderen met vertellen? Hier veel mensen op de hoogte. Samen zwanger met een paar vriendinnen en schoonzusje. Erg leuk, staan al shopping tripjes gepland haha.
Ik heb nog niet overgegegen en ben morgen al 8 weken, gaat hard. Wel gevoel van flauwvallen maar dat is denk ik een te lage bloeddruk. Erg vervelend met zoon erbij.
We hebben verteld dat ie grote broer word, Mn buik kust en aait ie grondig en als je vraagt waar is baby.9/? Dan wijst ie naar Mn Huil.
Juliejetje, ben benieuwd naar de reacties van de ouders.
Vervelend dat het zo gelopen is.
Hoe is het bij de anderen met vertellen? Hier veel mensen op de hoogte. Samen zwanger met een paar vriendinnen en schoonzusje. Erg leuk, staan al shopping tripjes gepland haha.
Ik heb nog niet overgegegen en ben morgen al 8 weken, gaat hard. Wel gevoel van flauwvallen maar dat is denk ik een te lage bloeddruk. Erg vervelend met zoon erbij.
We hebben verteld dat ie grote broer word, Mn buik kust en aait ie grondig en als je vraagt waar is baby.9/? Dan wijst ie naar Mn Huil.
zondag 3 november 2013 om 13:30
Dag meiden!
Wat een ontwikkelingen weer allemaal..
Juliejetje, echt zo vervelend van je vriendinnen. Zie het helemaal voor me. Zeker als ze weten dat jullie bezig zijn moeten ze je privacy waarderen lijkt me..
Heb je het nog met ze besproken?
Stampertje34, je bent meer dan welkom
Mijn menstruatiekrampen zijn ver weg. Af en toe nog een beetje. Gevoelige borsten zijn nog 100% aanwezig haha.
Ben gisteren even goed teruggefloten door mijn lijf. Vrijdag gewerkt tot 19 uur en daarna tot half 1 in de kroeg geweest (op crystal clear). Was 's nachts echt beroerd en gisteren ook de hele dag nog.. Moest gisteren alleen ook nog weg. Was om 11 uur van huis en 's avonds twee feestjes.
Had t echt niet meer! Was echt misselijk, moe en had buikpijn.
Mijn man wilde liever dat ik thuis bleef, maar dat kreeg ik niet over mijn hart..
Gelukkig overleefd en nog een leuk gesprek gehad op het laatste feestje haha! Het ging erover wanneer we kinderen zouden krijgen. Hele groep is nog kinderloos nl.
Was echt grappig! Op een gegeven moment werd er zelfs de opmerking gemaakt dat het bij ons zeker nog een tijd zou duren.
Volgend jaar juni-aug hebben we uit diezelfde groep twee bruiloften. Dat wordt nog wat... Moest echt moeite doen om me niet te verspreken haha!
Hebben jullie het verder al voor je kunnen houden? Of vertellen jullie het gewoon?
Wat een ontwikkelingen weer allemaal..
Juliejetje, echt zo vervelend van je vriendinnen. Zie het helemaal voor me. Zeker als ze weten dat jullie bezig zijn moeten ze je privacy waarderen lijkt me..
Heb je het nog met ze besproken?
Stampertje34, je bent meer dan welkom
Mijn menstruatiekrampen zijn ver weg. Af en toe nog een beetje. Gevoelige borsten zijn nog 100% aanwezig haha.
Ben gisteren even goed teruggefloten door mijn lijf. Vrijdag gewerkt tot 19 uur en daarna tot half 1 in de kroeg geweest (op crystal clear). Was 's nachts echt beroerd en gisteren ook de hele dag nog.. Moest gisteren alleen ook nog weg. Was om 11 uur van huis en 's avonds twee feestjes.
Had t echt niet meer! Was echt misselijk, moe en had buikpijn.
Mijn man wilde liever dat ik thuis bleef, maar dat kreeg ik niet over mijn hart..
Gelukkig overleefd en nog een leuk gesprek gehad op het laatste feestje haha! Het ging erover wanneer we kinderen zouden krijgen. Hele groep is nog kinderloos nl.
Was echt grappig! Op een gegeven moment werd er zelfs de opmerking gemaakt dat het bij ons zeker nog een tijd zou duren.
Volgend jaar juni-aug hebben we uit diezelfde groep twee bruiloften. Dat wordt nog wat... Moest echt moeite doen om me niet te verspreken haha!
Hebben jullie het verder al voor je kunnen houden? Of vertellen jullie het gewoon?
A negative mind will never give you a positive life
zondag 3 november 2013 om 14:17
Hoi allemaal!!
Juliejetje, vind het idd ook niet leuk van die vriendin. Heb je dit ook uitgesproken? Zo ja, wat zei ze ervan?
Welkom Stampertje34, tuuuuuurlijk mag je meeschrijven, zal wat zijn als het niet mocht
South, jeetje, das ook vervelend zeg!!
Brabantswonder, wij hebben het gisteravond aan onze ouders verteld!!! Was eigenlijk nog niet de bedoeling, vooral mijn vriend wilde heel graag wachten tot ik 12 weken zwanger ben. Maar gister had ik zoveel last van hormonen, ongelooflijk chagrijnig en later kon ik alleen maar huilen en we zouden sowieso al bij mijn ouders gaan eten... Ik zag er wel tegenop, omdat ik me dan zo moet inhouden, terwijl ik echt het gevoel had te exploderen van zwangerschapshormonen!! En daarbij vertel ik altijd veel aan mijn ouders, ik ben altijd erg open. Hetzelfde eigenlijk bij mijn schoonouders. Ik hou helemaal niet van dingen verzwijgen, natuurlijk is dit wel voor een goed doel, maar goed, moeilijk vind ik het wel!! Dus na een lange discussie met mijn vriend het toch "verteld" dmv een kaartje:
Ik had een kaartje gegeven met erop dat het zomaar een kaartje is omdat ik zo blij ben met mijn ouders en veel van hen houd. En bij PS heb ik pas erin gezet dat ze voor de derde keer opa en oma worden. Mijn vader moest het nog een paar keer lezen en zei: "Ja het staat er echt", mijn moeder daarentegen hield mij al vast toen ik het kaartje aan mijn vader gaf en begon hard te huilen na het laatste zinnetje. Zo lief. We zaten zo een poosje te huilen in elkaars armen. Ook mijn vriend had tranen en mijn vader kregen ook wat rode ogen.... Haha zo lief..
Hierna zijn wij naar mijn schoonouders gereden en het op dezelfde manier verteld. Weer moest mijn vriend huilen, de schat Ze reageerden wel veel nuchterder. Terwijl zijn vader echt een gevoelige man is. Hij had wel een brok in zijn keel zei hij en kon het kaartje niet meer voorlezen, haha. Mijn schoonmoeder reageerde ook nuchter, maar wel heel blij hoor. Mijn zwager woont nog thuis, dus hem hebben we het ook verteld en ook hij was erg blij voor ons....
Hihi, zo blij dat we het hebben verteld, het voelt zo goed.
Ik heb trouwens een vergissing gemaakt, in mijn eerste menstruatiedag, dat was de 24e sept, dus ben minder lang zwanger als gedacht. Nu 5 weken en 5 dagen.
Deze week krijg ik een oproep van de gyn!!! Ben zo benieuwd..
Hoe zijn jullie ervaringen en/of ideeën met vertellen??
Juliejetje, vind het idd ook niet leuk van die vriendin. Heb je dit ook uitgesproken? Zo ja, wat zei ze ervan?
Welkom Stampertje34, tuuuuuurlijk mag je meeschrijven, zal wat zijn als het niet mocht
South, jeetje, das ook vervelend zeg!!
Brabantswonder, wij hebben het gisteravond aan onze ouders verteld!!! Was eigenlijk nog niet de bedoeling, vooral mijn vriend wilde heel graag wachten tot ik 12 weken zwanger ben. Maar gister had ik zoveel last van hormonen, ongelooflijk chagrijnig en later kon ik alleen maar huilen en we zouden sowieso al bij mijn ouders gaan eten... Ik zag er wel tegenop, omdat ik me dan zo moet inhouden, terwijl ik echt het gevoel had te exploderen van zwangerschapshormonen!! En daarbij vertel ik altijd veel aan mijn ouders, ik ben altijd erg open. Hetzelfde eigenlijk bij mijn schoonouders. Ik hou helemaal niet van dingen verzwijgen, natuurlijk is dit wel voor een goed doel, maar goed, moeilijk vind ik het wel!! Dus na een lange discussie met mijn vriend het toch "verteld" dmv een kaartje:
Ik had een kaartje gegeven met erop dat het zomaar een kaartje is omdat ik zo blij ben met mijn ouders en veel van hen houd. En bij PS heb ik pas erin gezet dat ze voor de derde keer opa en oma worden. Mijn vader moest het nog een paar keer lezen en zei: "Ja het staat er echt", mijn moeder daarentegen hield mij al vast toen ik het kaartje aan mijn vader gaf en begon hard te huilen na het laatste zinnetje. Zo lief. We zaten zo een poosje te huilen in elkaars armen. Ook mijn vriend had tranen en mijn vader kregen ook wat rode ogen.... Haha zo lief..
Hierna zijn wij naar mijn schoonouders gereden en het op dezelfde manier verteld. Weer moest mijn vriend huilen, de schat Ze reageerden wel veel nuchterder. Terwijl zijn vader echt een gevoelige man is. Hij had wel een brok in zijn keel zei hij en kon het kaartje niet meer voorlezen, haha. Mijn schoonmoeder reageerde ook nuchter, maar wel heel blij hoor. Mijn zwager woont nog thuis, dus hem hebben we het ook verteld en ook hij was erg blij voor ons....
Hihi, zo blij dat we het hebben verteld, het voelt zo goed.
Ik heb trouwens een vergissing gemaakt, in mijn eerste menstruatiedag, dat was de 24e sept, dus ben minder lang zwanger als gedacht. Nu 5 weken en 5 dagen.
Deze week krijg ik een oproep van de gyn!!! Ben zo benieuwd..
Hoe zijn jullie ervaringen en/of ideeën met vertellen??
maandag 4 november 2013 om 08:47
Ik heb t inderdaad uitgesproken. Was absoluut niet de bedoeling geweest om me te kwetsen,maar vriendin vond t niet oké voelen om niks te vragen terwijl ze zag dat er iets was. We hebben gister van de nood een deugd gemaakt en t aan de ouders verteld. Dat was zo ontzettend leuk en ik probeer me nu maar voor te houden dat degene die t als eerste weet écht niet belangrijker is dan een ander. Zand erover haha (en hormonen de kast in aub)
Reacties van beide ouders waren echt goud waard.
Wat is t leuk om te vertellen hè dames?
Mijn ouders lopen nu al helemaal over van trots!
Reacties van beide ouders waren echt goud waard.
Wat is t leuk om te vertellen hè dames?
Mijn ouders lopen nu al helemaal over van trots!
maandag 4 november 2013 om 09:01
Hier ook gewoon kort na de test verteld. De eerste wel gewacht tot na twaalf weken met aan vrienden te zeggen. Nu ook al na de test als we elkaar zagen. Je wordt er makkelijker mee denk.
Ik ben niet meer misselijk, wat een verademing zeg! 's morgens wel erg droge keel en soms kokhalzen, maar geen misselijke smaak en overgeven meer. Wel duizelig.. Erg naar, neem dan een zoute dropje
Vanmiddag de 12 wk echo! Ben benieuwd naar dat spartelende kleine wezentje
Ik ben niet meer misselijk, wat een verademing zeg! 's morgens wel erg droge keel en soms kokhalzen, maar geen misselijke smaak en overgeven meer. Wel duizelig.. Erg naar, neem dan een zoute dropje
Vanmiddag de 12 wk echo! Ben benieuwd naar dat spartelende kleine wezentje
maandag 4 november 2013 om 10:49
