Overig
alle pijlers
Luxe irritaties
dinsdag 15 april 2014 om 13:57
In de lunchpauze snel ik naar de plaatselijke supermarkt voor enkele laatste maar voor het avondeten noodzakelijke producten. Als ik bij de kassa aankom schrik ik van de onverwacht lange rij. Ik sluit aan in de kortste, achter een vrouw met de lengte van een halve volwassen man, maar het gewicht van minimaal drie. Ze heeft haar mandje op de grond gezet, kijkt om zich heen en loopt dan ineens weg. Haar mandje laat ze in de rij staan. Als de rij doorschuift overweeg ik het eenzame mandje maar opzij te schuiven en een plaatsje door te schuiven, maar dan komt ze net weer aangeschommeld. Ik besluit dat ik haar niet mag.
Als ze bij de band is, haalt ze haar producten uit de mand. De lege mand zet ze op de stapel die het dichtst bij staat. Daar past hij niet op, want dat zijn rechthoekige mandjes, terwijl zij een ovalen mandje heeft. De stapel met ovalen mandjes staat ernaast, maar dat is net buiten bereik van haar vette armpjes en dan zou ze zomaar een meter ver moeten hobbelen. Ze kiest voor een andere aanpak; ze maalt er niet om dat haar mandje nu schots en scheef bovenop de verkeerde stapel staat en lijkt ook niet te malen om hoe andere klanten, met een rechthoekig mandje, zoals ik, nu hun mandje kwijt moeten raken. Dat is tenslotte niet haar probleem, nietwaar? Ik voel dat ik een hekel aan haar krijg.
Het beurtbalkje is kennelijk ook net iets te moeilijk om te pakken, dus ook dat probleem besteedt ze met een onverschillige blik uit aan de mensen voor en achter haar. Inmiddels wordt de hekel aan haar hartgrondig.
Als ze eindelijk aan de beurt is, rekent ze af met echt ouderwets geld. Muntjes en biljetten en zo. Ze past het precies uit en doet er tergend lang over, maar na een halve lunchpauze wachten is ze eindelijk klaar. Opgelucht, maar met een lichte doch voelbare haat voor haar, wil ik plaats nemen aan de kassa. Dan zie ik dat er nog boodschappen van haar op de band liggen.
"Is dit ook van u?" vraagt de cassiere. Ze knikt. Die wil ze graag apart afrekenen. En weer met precies gepast echt geld. Met muntjes en biljetten en zo. Het kost de andere helft van de lunchpauze en ik haat haar inmiddels intens.
Als ik eindelijk de winkel uitloop en buiten de frisse uitlaatgassen diep inadem, kan ik nog maar één ding denken:
Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!
Welke luxe irritaties hebben jullie onlangs nog ervaren?
Als ze bij de band is, haalt ze haar producten uit de mand. De lege mand zet ze op de stapel die het dichtst bij staat. Daar past hij niet op, want dat zijn rechthoekige mandjes, terwijl zij een ovalen mandje heeft. De stapel met ovalen mandjes staat ernaast, maar dat is net buiten bereik van haar vette armpjes en dan zou ze zomaar een meter ver moeten hobbelen. Ze kiest voor een andere aanpak; ze maalt er niet om dat haar mandje nu schots en scheef bovenop de verkeerde stapel staat en lijkt ook niet te malen om hoe andere klanten, met een rechthoekig mandje, zoals ik, nu hun mandje kwijt moeten raken. Dat is tenslotte niet haar probleem, nietwaar? Ik voel dat ik een hekel aan haar krijg.
Het beurtbalkje is kennelijk ook net iets te moeilijk om te pakken, dus ook dat probleem besteedt ze met een onverschillige blik uit aan de mensen voor en achter haar. Inmiddels wordt de hekel aan haar hartgrondig.
Als ze eindelijk aan de beurt is, rekent ze af met echt ouderwets geld. Muntjes en biljetten en zo. Ze past het precies uit en doet er tergend lang over, maar na een halve lunchpauze wachten is ze eindelijk klaar. Opgelucht, maar met een lichte doch voelbare haat voor haar, wil ik plaats nemen aan de kassa. Dan zie ik dat er nog boodschappen van haar op de band liggen.
"Is dit ook van u?" vraagt de cassiere. Ze knikt. Die wil ze graag apart afrekenen. En weer met precies gepast echt geld. Met muntjes en biljetten en zo. Het kost de andere helft van de lunchpauze en ik haat haar inmiddels intens.
Als ik eindelijk de winkel uitloop en buiten de frisse uitlaatgassen diep inadem, kan ik nog maar één ding denken:
Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!
Welke luxe irritaties hebben jullie onlangs nog ervaren?
Spreuken 18:2
dinsdag 15 april 2014 om 14:49
quote:ninika schreef op 15 april 2014 @ 14:11:
Er is trouwens ook niks irritanter dan mensen die gaan lopen zuchten in de rij omdat het ze niet snel genoeg gaat. Misschien dat die vrouw daarom wel expres langzaam deed
Dat doe ik idd vaak Of als ik oversteek bij een zebrapad en er een automobilist zenuwachtig steeds kleine beetjes gas geeft om zsm door te kunnen rijden.
Je kan er donder op zeggen dat ik dan mijn sleutels laat vallen. Een keer of 3
Ik had het pas nog bij de rotonde bij onze buurtsuper. Ik wil daar een beetje gaan oversteken, met mijn hele kinderschare enzo. Komt daar zo'n typisch verzuurd miepje aan in zo'n nét níet hippe bak.
Ik zag haar net niet hippe kapsel en vodn het al gelijk een dom mokkel.
Terwijl ik janjulius, johansebastiaantje en sannemarijn voorzichtig aan de overkant probeer te krijgen zie ik die doos met haar scherpe neus met wrat erop al heel de tijd boos kijken. Echt niet normaal joh. Waarschijnlijk moest ze snel in de supermarkt zijn tijdens haar lunchpauze ofzo.
Ik heb gelijk mijn buurvrouw gebeld. Een lief mensje dat wat lichamelijk ongemak heeft, maar voor iedereen klaarstaat uit ons buurtje..en zij heeft dat kortzichtige puntkinnetje een mooi lesje geduld gegeven in de supermarkt.
Héérlijk. Zo'n buurvrouw.
Er is trouwens ook niks irritanter dan mensen die gaan lopen zuchten in de rij omdat het ze niet snel genoeg gaat. Misschien dat die vrouw daarom wel expres langzaam deed
Dat doe ik idd vaak Of als ik oversteek bij een zebrapad en er een automobilist zenuwachtig steeds kleine beetjes gas geeft om zsm door te kunnen rijden.
Je kan er donder op zeggen dat ik dan mijn sleutels laat vallen. Een keer of 3
Ik had het pas nog bij de rotonde bij onze buurtsuper. Ik wil daar een beetje gaan oversteken, met mijn hele kinderschare enzo. Komt daar zo'n typisch verzuurd miepje aan in zo'n nét níet hippe bak.
Ik zag haar net niet hippe kapsel en vodn het al gelijk een dom mokkel.
Terwijl ik janjulius, johansebastiaantje en sannemarijn voorzichtig aan de overkant probeer te krijgen zie ik die doos met haar scherpe neus met wrat erop al heel de tijd boos kijken. Echt niet normaal joh. Waarschijnlijk moest ze snel in de supermarkt zijn tijdens haar lunchpauze ofzo.
Ik heb gelijk mijn buurvrouw gebeld. Een lief mensje dat wat lichamelijk ongemak heeft, maar voor iedereen klaarstaat uit ons buurtje..en zij heeft dat kortzichtige puntkinnetje een mooi lesje geduld gegeven in de supermarkt.
Héérlijk. Zo'n buurvrouw.
dinsdag 15 april 2014 om 14:51
ik zag vanochtend een aanbieding op een veilingsite die mij bijzonder interesseerde. hij loopt nog tot 22.00u vanavond. ik keek net eventjes weer en zag dat mevrouw A om 14.42 70 euro geboden heeft, en om 14.43 75 euro……….. ik probeer heel hard te denken dat deze mevrouw een geheel eigen strategie ontwikkeld heeft, maar vooralsnog komt het volslagen debiel en ondoordacht over
dinsdag 15 april 2014 om 14:52
dinsdag 15 april 2014 om 14:56
Hilarisch en herkenbaar Hoewel ik mij niet meer zo probeer te ergeren...
Ik reis elke dag met de trein en moet dan over Schiphol. De horror, want Schiphol betekent toeristen. Meer dan op de Dam en in het Rijk bij elkaar.. Vanmorgen leek het wel de metro in HongKong. Echt tjokvol Chinezen en natúúrlijk kan ik niet zitten. Platgedrukt tussen zo'n over-verwend Chinees jochie en zijn ouders aan de ene kant, een meurende backpacker aan de andere kant, wat Duitse zakenmannen bovenop me en m'n laptop en handtas onder mij, begrijp ik met de seconde beter waarom mijn vriend een auto wil kopen...
Na 5 minuten stapt iedereen uit, kan ik zitten en fluitend mijn reis vervolgen
Ik reis elke dag met de trein en moet dan over Schiphol. De horror, want Schiphol betekent toeristen. Meer dan op de Dam en in het Rijk bij elkaar.. Vanmorgen leek het wel de metro in HongKong. Echt tjokvol Chinezen en natúúrlijk kan ik niet zitten. Platgedrukt tussen zo'n over-verwend Chinees jochie en zijn ouders aan de ene kant, een meurende backpacker aan de andere kant, wat Duitse zakenmannen bovenop me en m'n laptop en handtas onder mij, begrijp ik met de seconde beter waarom mijn vriend een auto wil kopen...
Na 5 minuten stapt iedereen uit, kan ik zitten en fluitend mijn reis vervolgen
dinsdag 15 april 2014 om 15:00
quote:noell schreef op 15 april 2014 @ 14:29:
Je ziet aan de reacties al wie er vette armpjes heeft!
Wat kortzichtig gedacht. Het is gewoon totaal niet relevant in dit verhaal dat die vrouw vette armpjes had. Wat de TO eigenlijk bedoelt is: ik vind dat dikke, kleine, lelijke, invalide of oude mensen niet het recht hebben om langzaam te doen in de supermarkt of mij op enig andere manier ongemak mogen bezorgen, want ze zijn al dik/lelijk/oud/etc. dus ze moeten zich heel gedeisd houden. De wereld behoort namelijk toe aan de jonge, snelle, mooie, gezonde, knappe, geslaagde etc. mensen zoals ik.
Ik begrijp dat het grappig bedoeld is, maar de onderliggende boodschap vind ik niet grappig.
Je ziet aan de reacties al wie er vette armpjes heeft!
Wat kortzichtig gedacht. Het is gewoon totaal niet relevant in dit verhaal dat die vrouw vette armpjes had. Wat de TO eigenlijk bedoelt is: ik vind dat dikke, kleine, lelijke, invalide of oude mensen niet het recht hebben om langzaam te doen in de supermarkt of mij op enig andere manier ongemak mogen bezorgen, want ze zijn al dik/lelijk/oud/etc. dus ze moeten zich heel gedeisd houden. De wereld behoort namelijk toe aan de jonge, snelle, mooie, gezonde, knappe, geslaagde etc. mensen zoals ik.
Ik begrijp dat het grappig bedoeld is, maar de onderliggende boodschap vind ik niet grappig.
dinsdag 15 april 2014 om 15:04
Ik herken het. De laatste tijd doe ik heel vaak boodschappen omdat mijn moeder ze nauwelijks meer zelf kan doen. Omdat ze vlak naast een winkelcentrum woont doe ik haar boodschappen dáár. Het is een wijk waar vrij veel bejaarden wonen, met hen wil ik wel rekening houden maar niet met jonge mensen of mensen van mijn leeftijd die net zo staan te treuzelen als TO omschrijft. Tot mijn grote ergernis stond ik meerdere keren in de rij achter dezelfde dame, ze liet al haar boodschappen op de band staan, controleerde het bonnetje en zette boodschap na boodschap in het mandje van haar rollator. Ik vroeg de caissière mijn aankopen niet door te schuiven omdat ik zei dat ik graag opschiet om anderen niet tot last te zijn. De dame draaide zich, met een kop alsof ze dagelijks een kilo oorwurmen wegspoelde met een liter azijn, naar me toe en zei: "ik mankeer iets aan mijn voeten". Op mijn antwoord dat je je je boodschappen niet met je voeten inpakt maar met je handen liep ze paars aan. Van de weeromstuit vergat ze haar biefstukje en een zakje aardappelen. Ze beende ondanks de rollator aardig kwiek de winkel uit.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 15 april 2014 om 15:05
quote:missmisery schreef op 15 april 2014 @ 15:01:
Haha, leuk geschreven Satchel. Het klinkt zo herkenbaar.
Ik erger me aan die burgerlijke zeikerds hier op het topic en mensen die zeggen dat ze zich irriteren.
Verruil die omschrijving van die dikke mevrouw eens in vieze buitenlander, of anorectisch gratenpakhuis. Voor luie Surinamer of domme limburger. Achterlijke burka draagster.. enz. enz.
Is het dan nog zo grappig ?
Satchel had de omschrijving van die mevrouw best buiten beeld kunnen laten, en dan had het grappig kunnen zijn.
Haha, leuk geschreven Satchel. Het klinkt zo herkenbaar.
Ik erger me aan die burgerlijke zeikerds hier op het topic en mensen die zeggen dat ze zich irriteren.
Verruil die omschrijving van die dikke mevrouw eens in vieze buitenlander, of anorectisch gratenpakhuis. Voor luie Surinamer of domme limburger. Achterlijke burka draagster.. enz. enz.
Is het dan nog zo grappig ?
Satchel had de omschrijving van die mevrouw best buiten beeld kunnen laten, en dan had het grappig kunnen zijn.
dinsdag 15 april 2014 om 15:06
quote:Borodini_ schreef op 15 april 2014 @ 15:05:
[...]
Verruil die omschrijving van die dikke mevrouw eens in vieze buitenlander, of anorectisch gratenpakhuis. Voor luie Surinamer of domme limburger. Achterlijke burka draagster.. enz. enz.
Is het dan nog zo grappig ?
Satchel had de omschrijving van die mevrouw best buiten beeld kunnen laten, en dan had het grappig kunnen zijn.Maakt het jou persoonlijk iets uit?
[...]
Verruil die omschrijving van die dikke mevrouw eens in vieze buitenlander, of anorectisch gratenpakhuis. Voor luie Surinamer of domme limburger. Achterlijke burka draagster.. enz. enz.
Is het dan nog zo grappig ?
Satchel had de omschrijving van die mevrouw best buiten beeld kunnen laten, en dan had het grappig kunnen zijn.Maakt het jou persoonlijk iets uit?
verba volant, scripta manent.
dinsdag 15 april 2014 om 15:10
dinsdag 15 april 2014 om 15:11
quote:marthe16 schreef op 15 april 2014 @ 15:00:
[...]
Wat de TO eigenlijk bedoelt is: ik vind dat dikke, kleine, lelijke, invalide of oude mensen niet het recht hebben om langzaam te doen in de supermarkt of mij op enig andere manier ongemak mogen bezorgen, want ze zijn al dik/lelijk/oud/etc. dus ze moeten zich heel gedeisd houden. De wereld behoort namelijk toe aan de jonge, snelle, mooie, gezonde, knappe, geslaagde etc. mensen zoals ik.
OOoooooh, en ik dacht nog wel dat ik de boodschap er zo duidelijk in gezet had. In andere bewoordingen luidt die namelijk:
"tel je zegeningen"
Dit soort irritaties maakt me daar altijd weer even van bewust. En daarom hou ik van irritaties. Luxe irritaties.
En ik maar denken dat de zin "Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!" dat wel duidelijk zou maken.
[...]
Wat de TO eigenlijk bedoelt is: ik vind dat dikke, kleine, lelijke, invalide of oude mensen niet het recht hebben om langzaam te doen in de supermarkt of mij op enig andere manier ongemak mogen bezorgen, want ze zijn al dik/lelijk/oud/etc. dus ze moeten zich heel gedeisd houden. De wereld behoort namelijk toe aan de jonge, snelle, mooie, gezonde, knappe, geslaagde etc. mensen zoals ik.
OOoooooh, en ik dacht nog wel dat ik de boodschap er zo duidelijk in gezet had. In andere bewoordingen luidt die namelijk:
"tel je zegeningen"
Dit soort irritaties maakt me daar altijd weer even van bewust. En daarom hou ik van irritaties. Luxe irritaties.
En ik maar denken dat de zin "Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!" dat wel duidelijk zou maken.
Spreuken 18:2
dinsdag 15 april 2014 om 15:13
Ik kan me ook enorm opwinden als iemand voor mij in de kassarij tergend langzaam een voor een haar spullen op de band legt. Al krakend werkt ze de hele zwik af, waarbij elk artikel neerlegd wordt en dan nog eens netter neergelegd wordt. Liefst op hoogte. Dus de hoge zware artikelen eerst en de lage lichte artikelen erna.
Ik snap het principe wel, maar moet je nou werkelijk overal zoooo over nadenken in het leven dan het allemaal klopt en werkt, terwijl achter je een rij met 10 mensen staan met evenzo volle karren?
Ik pleur gewoon de hele boel erop, reken af en regel de rest als ik bij mijn auto sta.
Ik snap het principe wel, maar moet je nou werkelijk overal zoooo over nadenken in het leven dan het allemaal klopt en werkt, terwijl achter je een rij met 10 mensen staan met evenzo volle karren?
Ik pleur gewoon de hele boel erop, reken af en regel de rest als ik bij mijn auto sta.
dinsdag 15 april 2014 om 15:15
quote:MarianneDavids schreef op 15 april 2014 @ 15:04:
Ik herken het. De laatste tijd doe ik heel vaak boodschappen omdat mijn moeder ze nauwelijks meer zelf kan doen. Omdat ze vlak naast een winkelcentrum woont doe ik haar boodschappen dáár. Het is een wijk waar vrij veel bejaarden wonen, met hen wil ik wel rekening houden maar niet met jonge mensen of mensen van mijn leeftijd die net zo staan te treuzelen als TO omschrijft. Tot mijn grote ergernis stond ik meerdere keren in de rij achter dezelfde dame, ze liet al haar boodschappen op de band staan, controleerde het bonnetje en zette boodschap na boodschap in het mandje van haar rollator. Ik vroeg de caissière mijn aankopen niet door te schuiven omdat ik zei dat ik graag opschiet om anderen niet tot last te zijn. De dame draaide zich, met een kop alsof ze dagelijks een kilo oorwurmen wegspoelde met een liter azijn, naar me toe en zei: "ik mankeer iets aan mijn voeten". Op mijn antwoord dat je je je boodschappen niet met je voeten inpakt maar met je handen liep ze paars aan. Van de weeromstuit vergat ze haar biefstukje en een zakje aardappelen. Ze beende ondanks de rollator aardig kwiek de winkel uit.Woeha, ik lig echt dubbel om je verhaal. Dank! En ik hoop ook ooit zo ad rem te worden (maar ik zou al stikken van de lach na die opmerking 'ik mankeer iets aan mijn voeten')
Ik herken het. De laatste tijd doe ik heel vaak boodschappen omdat mijn moeder ze nauwelijks meer zelf kan doen. Omdat ze vlak naast een winkelcentrum woont doe ik haar boodschappen dáár. Het is een wijk waar vrij veel bejaarden wonen, met hen wil ik wel rekening houden maar niet met jonge mensen of mensen van mijn leeftijd die net zo staan te treuzelen als TO omschrijft. Tot mijn grote ergernis stond ik meerdere keren in de rij achter dezelfde dame, ze liet al haar boodschappen op de band staan, controleerde het bonnetje en zette boodschap na boodschap in het mandje van haar rollator. Ik vroeg de caissière mijn aankopen niet door te schuiven omdat ik zei dat ik graag opschiet om anderen niet tot last te zijn. De dame draaide zich, met een kop alsof ze dagelijks een kilo oorwurmen wegspoelde met een liter azijn, naar me toe en zei: "ik mankeer iets aan mijn voeten". Op mijn antwoord dat je je je boodschappen niet met je voeten inpakt maar met je handen liep ze paars aan. Van de weeromstuit vergat ze haar biefstukje en een zakje aardappelen. Ze beende ondanks de rollator aardig kwiek de winkel uit.Woeha, ik lig echt dubbel om je verhaal. Dank! En ik hoop ook ooit zo ad rem te worden (maar ik zou al stikken van de lach na die opmerking 'ik mankeer iets aan mijn voeten')
Spreuken 18:2
dinsdag 15 april 2014 om 15:17
dinsdag 15 april 2014 om 15:19
Stel dat je in een land zou wonen waar schaarste en wetteloosheid heerste, dan zou je haar misschien wel haar hersens in slaan omdat ze iets heeft gepakt wat jij wil hebben, en je het toch al zo'n ontzettend irritant en dik mens vond (ook al ken je haar niet eens). Ik wil maar zeggen, er zit maar een heel dun laagje vernis op mensen .... Daarom vind ik het belangrijk om bij jezelf te blijven redeneren om dit soort dingen niet te denken over mensen, laat staan op te schrijven. Je kunt het natuurlijk voelen, maar je kunt vervolgens ook bedenken dat het nergens op slaat en jezelf tot de orde roepen.
dinsdag 15 april 2014 om 15:26
quote:Satchel schreef op 15 april 2014 @ 14:52:
Heerlijk toch, om zulke problemen te hebben en te weten dat waar je je druk om maakt, eigenljk de moeite niet waard is om je over op te winden.Lijkt me heerlijk, ja, maar ik merk ook dat doordat ik juist wel grotere dingen heb om me zorgen over te maken ik me om deze 'luxe irritaties' juist helemaal niet druk kan maken.
Heerlijk toch, om zulke problemen te hebben en te weten dat waar je je druk om maakt, eigenljk de moeite niet waard is om je over op te winden.Lijkt me heerlijk, ja, maar ik merk ook dat doordat ik juist wel grotere dingen heb om me zorgen over te maken ik me om deze 'luxe irritaties' juist helemaal niet druk kan maken.
dinsdag 15 april 2014 om 15:28
dinsdag 15 april 2014 om 15:29
quote:blijekip schreef op 15 april 2014 @ 15:26:
[...]
Lijkt me heerlijk, ja! Ik merk dat doordat ik juist wel grotere dingen heb om me zorgen over te maken ik me om deze 'luxe irritaties' juist helemaal niet druk kan maken.
Vind ik rot voor je.
Ik ben er nu net een beetje doorheen, misschien dat ik er daarom van kan genieten. Hoe tegenstrijdig dat ook klinkt.
[...]
Lijkt me heerlijk, ja! Ik merk dat doordat ik juist wel grotere dingen heb om me zorgen over te maken ik me om deze 'luxe irritaties' juist helemaal niet druk kan maken.
Vind ik rot voor je.
Ik ben er nu net een beetje doorheen, misschien dat ik er daarom van kan genieten. Hoe tegenstrijdig dat ook klinkt.
Spreuken 18:2
dinsdag 15 april 2014 om 15:31
quote:Pelikaan schreef op 15 april 2014 @ 15:28:
Een oudere man/vrouw die worstelt met een rollator en boodschapjes, die help ik door die boodschappen heul snel in het mandje te mikken. Zij blij, ik blij.Ik heb zelf na een zware operatie een tijdje achter zo'n ding gelopen en ik had er geen cent moeite mee. Mijn moeder loopt al 23 jaar achter zo'n ding. Die had er tot voor anderhalf jaar geleden ook geen moeite mee. Ze is 90.
Een oudere man/vrouw die worstelt met een rollator en boodschapjes, die help ik door die boodschappen heul snel in het mandje te mikken. Zij blij, ik blij.Ik heb zelf na een zware operatie een tijdje achter zo'n ding gelopen en ik had er geen cent moeite mee. Mijn moeder loopt al 23 jaar achter zo'n ding. Die had er tot voor anderhalf jaar geleden ook geen moeite mee. Ze is 90.
verba volant, scripta manent.