Relaties
alle pijlers
Café De Liefde
vrijdag 4 juli 2008 om 00:25
De VPRO heeft een nieuwe serie over het strijdperk dat moderne liefde heet (sorry voor dit tenenkrullende cliché, maar het dekt de lading wel). De uitzendingen zijn woensdagavond, en er is ook een website. Ik wil bij deze een topic openen over deze serie. Alle invallen en commentaren kunnen geplaatst worden. Volgende week, 9 juli, is het thema: 'Is de moderne single vrouw te veeleisend?' Eigenlijk kan de discussie nu al losbarsten.
En natuurlijk kan er ook een topic worden geopend per uitzending. Dat is misschien overzichtelijker. Alles en iedereen lult nu al door elkaar heen, laat staan als je meerdere onderwerpen tegelijk behandelt.
Hoe dan ook: Café De Liefde. For all you lonely hearts out there.
En natuurlijk kan er ook een topic worden geopend per uitzending. Dat is misschien overzichtelijker. Alles en iedereen lult nu al door elkaar heen, laat staan als je meerdere onderwerpen tegelijk behandelt.
Hoe dan ook: Café De Liefde. For all you lonely hearts out there.
vrijdag 4 juli 2008 om 00:30
Hm de moderne single vrouw... ja die kan best veel-eisend zijn.. met name wat relatie-materiaal betreft. Maar ik denk dat de single vrouw wel beter (beter dan 'vroeger') kan omgaan met sex zonder liefde, en hier ook vaker voor zal kiezen om toch de behoeftes te vervullen. Daarnaast hebben ze de tijd om kritisch te kijken naar het mannelijk schoon en daar een partner tussen te vinden 
vrijdag 4 juli 2008 om 00:41
Woei, wat een onderwerp zeg.
is eigenlijk beetje te laat om uitgebreid te reageren (lees: had van de whisky af moeten blijven maar ben gestopt met roken dus moet toch wat) maar als ik mijzelf vergelijk met sommige vriendinnen, dan vind ik dat veel erg veeleisend zijn.
er zitten een paar tussen die rond de 30 zijn, met rammelende eierstokken, de ene date na de andere hebben, en vervolgens al weglopen zonder een woord met zo'n kerel te hebben gesproken omdat hij of: in een verkeerde auto rijdt, witte sokken draagt of ....vul zelf maar in.
Ik weet niet, zelf ben ik niet zo en ook nooit geweest.
Ik heb een hardstikke leuke vent, met zijn minpuntjes, maar die heb ik ook. Nou en? Moet ik hem wegdoen omdat hij het dopje niet op de tandpasta draait? Ben je gek/
Nou, er zijn er dus bij die doen dat wel.
Gestoord vind ik dat en kan me ook heel goed voorstellen dat als kerels te vaak tegen dat soort wijven aansjouwen, ze er genoeg van hebben en kiezen voor een vrijgezellenbestaan.
Maar goed, ga dat programma maar eens volgen denk ik, hehe en als tip doorgeven aan vriendinnen!
is eigenlijk beetje te laat om uitgebreid te reageren (lees: had van de whisky af moeten blijven maar ben gestopt met roken dus moet toch wat) maar als ik mijzelf vergelijk met sommige vriendinnen, dan vind ik dat veel erg veeleisend zijn.
er zitten een paar tussen die rond de 30 zijn, met rammelende eierstokken, de ene date na de andere hebben, en vervolgens al weglopen zonder een woord met zo'n kerel te hebben gesproken omdat hij of: in een verkeerde auto rijdt, witte sokken draagt of ....vul zelf maar in.
Ik weet niet, zelf ben ik niet zo en ook nooit geweest.
Ik heb een hardstikke leuke vent, met zijn minpuntjes, maar die heb ik ook. Nou en? Moet ik hem wegdoen omdat hij het dopje niet op de tandpasta draait? Ben je gek/
Nou, er zijn er dus bij die doen dat wel.
Gestoord vind ik dat en kan me ook heel goed voorstellen dat als kerels te vaak tegen dat soort wijven aansjouwen, ze er genoeg van hebben en kiezen voor een vrijgezellenbestaan.
Maar goed, ga dat programma maar eens volgen denk ik, hehe en als tip doorgeven aan vriendinnen!
vrijdag 4 juli 2008 om 01:04
ha,ha, ziet hier ook heerlijk aan de whiskey (caol ila)...
Je hebt gelijk als je zegt dat mensen (vrouwen en mannen) elkaar veel te snel inruilen. En te snel afwijzen om witte sokken.
Maar heeft dat niet meer te maken met de angst die ze zelf hebben om zich te binden? Relaties zijn meestal keihard werken. En dat besef is een beetje weg.
ik wou hier nog een heel zinnig betoog typen, maar het lukt niet meer. Ik ga naar bed. Probeer het morgen wel weer.....
Je hebt gelijk als je zegt dat mensen (vrouwen en mannen) elkaar veel te snel inruilen. En te snel afwijzen om witte sokken.
Maar heeft dat niet meer te maken met de angst die ze zelf hebben om zich te binden? Relaties zijn meestal keihard werken. En dat besef is een beetje weg.
ik wou hier nog een heel zinnig betoog typen, maar het lukt niet meer. Ik ga naar bed. Probeer het morgen wel weer.....
vrijdag 4 juli 2008 om 08:15
Ik heb het ook gezien en vond het een leuk programma
(zo leuk zelfs dat ik ff op hun website ben gaan spieken)
Ik vond het wel een goeie afspiegeling van hoe mensen tegenwoordig in relaties stappen
Tis allemaal wat vrijer geworden, bevalt het niet hup partner de deur weer uit.
Ik moest voorlal heel erg lachen om dat oudere echtpaar.
Op de vraag of het liefde op het eerste gezicht was antwoordde de vrouw, ja ach, ik kwam uit Polen, hij was een man, was aardig enhij dronk niet, en dat was voor bij genoeg
En mijn hemel wat waren ze na 50 jaat nog leuk samen zeg!
Ik weet niet of de single vrouw alleen veeleisend is, denk de mannen net zo.
Ik blijf het programma EN dit topic dus graag volgen
(zo leuk zelfs dat ik ff op hun website ben gaan spieken)
Ik vond het wel een goeie afspiegeling van hoe mensen tegenwoordig in relaties stappen
Tis allemaal wat vrijer geworden, bevalt het niet hup partner de deur weer uit.
Ik moest voorlal heel erg lachen om dat oudere echtpaar.
Op de vraag of het liefde op het eerste gezicht was antwoordde de vrouw, ja ach, ik kwam uit Polen, hij was een man, was aardig enhij dronk niet, en dat was voor bij genoeg
En mijn hemel wat waren ze na 50 jaat nog leuk samen zeg!
Ik weet niet of de single vrouw alleen veeleisend is, denk de mannen net zo.
Ik blijf het programma EN dit topic dus graag volgen
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 4 juli 2008 om 09:43
Ja, ik heb het ook gezien... heerlijk programma.
Ik denk dat we inderdaad steeds veeleisender geworden zijn. We kunnen tegenwoordig overal in kiezen en er zijn miljoenen mogelijkheden. Dus als je dan een keuze hebt gemaakt, is de verleiding groot om je af te blijven vragen of die andere misschien toch veel leuker is en beter bij je past.
Je wordt ook nog eens letterlijk geconfronteerd met allerlei relaties om je heen, meer dan vroeger. Niet alleen in real life, maar ook in series op tv, films, documentaires.
Ik denk ook dat mensen steeds minder gauw tevreden zijn met wat ze hebben. Ze blijven alsmaar op zoek naar beter/meer/mooier/rijker etc Het is eigenlijk nooit goed genoeg.
Maatschappelijk ligt er een enorme druk om te presteren en ik denk dat dit onbewust ook doorwerkt in hoe we over onze relaties denken...ook die moeten 'succesvol' zijn. En in plaats van naar onszelf te kijken en tevreden te zijn, vergelijken we continue met anderen en zien we dat het nóg beter kan/moet.
Ik denk dat we inderdaad steeds veeleisender geworden zijn. We kunnen tegenwoordig overal in kiezen en er zijn miljoenen mogelijkheden. Dus als je dan een keuze hebt gemaakt, is de verleiding groot om je af te blijven vragen of die andere misschien toch veel leuker is en beter bij je past.
Je wordt ook nog eens letterlijk geconfronteerd met allerlei relaties om je heen, meer dan vroeger. Niet alleen in real life, maar ook in series op tv, films, documentaires.
Ik denk ook dat mensen steeds minder gauw tevreden zijn met wat ze hebben. Ze blijven alsmaar op zoek naar beter/meer/mooier/rijker etc Het is eigenlijk nooit goed genoeg.
Maatschappelijk ligt er een enorme druk om te presteren en ik denk dat dit onbewust ook doorwerkt in hoe we over onze relaties denken...ook die moeten 'succesvol' zijn. En in plaats van naar onszelf te kijken en tevreden te zijn, vergelijken we continue met anderen en zien we dat het nóg beter kan/moet.
vrijdag 4 juli 2008 om 10:18
Ik vind de mannen van tegenwoordig ook veeleisend. Wij vrouwen mogen dan veel eisen hebben op het gebied van zijn karakter (hij moet attent/romantisch/gevoelig maar wel een echte man zijn etc.) mannen stellen nogal fysieke eisen.
Mijn ervaring is dat ze direct bij de eerste date overrompelend verliefd getroffen willen zijn, en meestal hangt dat samen met of de vrouw een verpletterend "stuk" is. Het opbouwen van gevoelens is iets wat voorheen bij het ontmoeten in uitgaansleven, op het werk, of in de vriendenkring wel gebeurde, dan ging je langzaam meer voor iemand voelen op grond van hoe iemand was. Nu is het veel meer: is er bij de eerste date niet die superbekende vonk?
Dan ga je geen tweede date aan, maar een nieuwe. Met een andere vrouw welteverstaan.
Ik wil dan als vrouw nog wel investeren ook al ben ik ook niet direct verliefd wanneer het gesprek leuk was en gemakkelijk en lekker liep. Zelfs als de man in kwestie geen Brad Pitt is bij wijze van spreken. De mannen erkennen heel vaak dat het inderdaad een goed gesprek was, maar ja, vanwege die afwezige zo gewilde vonk, geven ze het geen tweede kans.
Ben overigens benieuwd naar het programma, nog niet gezien.
Wat is het adres van de website?
Mijn ervaring is dat ze direct bij de eerste date overrompelend verliefd getroffen willen zijn, en meestal hangt dat samen met of de vrouw een verpletterend "stuk" is. Het opbouwen van gevoelens is iets wat voorheen bij het ontmoeten in uitgaansleven, op het werk, of in de vriendenkring wel gebeurde, dan ging je langzaam meer voor iemand voelen op grond van hoe iemand was. Nu is het veel meer: is er bij de eerste date niet die superbekende vonk?
Dan ga je geen tweede date aan, maar een nieuwe. Met een andere vrouw welteverstaan.
Ik wil dan als vrouw nog wel investeren ook al ben ik ook niet direct verliefd wanneer het gesprek leuk was en gemakkelijk en lekker liep. Zelfs als de man in kwestie geen Brad Pitt is bij wijze van spreken. De mannen erkennen heel vaak dat het inderdaad een goed gesprek was, maar ja, vanwege die afwezige zo gewilde vonk, geven ze het geen tweede kans.
Ben overigens benieuwd naar het programma, nog niet gezien.
Wat is het adres van de website?
vrijdag 4 juli 2008 om 10:19
Inderdaad, de enorme keuzemogelijkheden, de onrust en de mentaliteit van 'het hele plaatje (gruwel!) moet kloppen, anders hoeft het voor mij niet'. Of vrouwen dat meer hebben dan mannen? Men zegt van wel, maar ik durf het niet te zeggen. Ik ken ook een vent die zo'n 'plaatje' in zijn hoofd heeft, en die direct 'dat speciale gevoel' (zijn woorden) wil hebben, voordat hij geïnteresseerd raakt. Tenminste, dat zégt hij; misschien lukt het gewoon niet en is het een manier om dit te kunnen verdragen.
Voor één ding heb ik begrip, en dat zijn die witte sokken. Die vind ik inderdaad een goede reden om van verder contact af te zien, want dan is er vrijwel zeker meer loos. Alleen, waar kom je ze nog tegen? Ik zie nooit meer mannen met witte sokken.
Voor één ding heb ik begrip, en dat zijn die witte sokken. Die vind ik inderdaad een goede reden om van verder contact af te zien, want dan is er vrijwel zeker meer loos. Alleen, waar kom je ze nog tegen? Ik zie nooit meer mannen met witte sokken.
vrijdag 4 juli 2008 om 10:37
Ik heb die witte sokken nooit zo goed begrepen. Als een man een spijkerbroek draagt met een stel afgetrapte gympen (ik hou nou eenmaal van casual) en een leuke longsleeve oid, zit ik me echt geen zorgen te maken als er een stel witte sportsokken onder vandaan piepen.
Als ze rondlopen in een korte broek met sandalen en dan witte sokken, ok daar word ik niet bepaald hitsig van. Maar dat vind ik dan weer heel wat anders.
Witte sokken zijn voor mij situatie-afhankelijk .
En leuke tip Frits, ik kon gisteren niet kijken (zit ie toevallig bij uitzending gemist vraag ik me nu plots af, weet jij dat? Zal zo 's kijken). Ik ga volgende week zeker kijken.
Ik heb dat met die lijstjes nooit zo goed begrepen, ik vind een man leuk of niet. Dat heeft niets te maken met een optelsom maar gewoon the overall picture, binnen- en buitenkant. Daar zitten een hoop menselijke "eigenaardigheden" bij inbegrepen, hoort er nou eenmaal bij. Leuk juist. En tandpastadopjes, daar maak ik me al helemaal niet druk om.
Als ze rondlopen in een korte broek met sandalen en dan witte sokken, ok daar word ik niet bepaald hitsig van. Maar dat vind ik dan weer heel wat anders.
Witte sokken zijn voor mij situatie-afhankelijk .
En leuke tip Frits, ik kon gisteren niet kijken (zit ie toevallig bij uitzending gemist vraag ik me nu plots af, weet jij dat? Zal zo 's kijken). Ik ga volgende week zeker kijken.
Ik heb dat met die lijstjes nooit zo goed begrepen, ik vind een man leuk of niet. Dat heeft niets te maken met een optelsom maar gewoon the overall picture, binnen- en buitenkant. Daar zitten een hoop menselijke "eigenaardigheden" bij inbegrepen, hoort er nou eenmaal bij. Leuk juist. En tandpastadopjes, daar maak ik me al helemaal niet druk om.
vrijdag 4 juli 2008 om 11:04
Leuk topic, heb het programma niet gezien, maar ga het zeker volgen!
Ik ben ook een single vrouw, en ben denk ik ook best veeleisend. Wat mij betreft is dat meer omdat ik net uit een relatie van 10 jaar kom, en daarin heel erg geleerd heb wat ik niet wil, en dus nu een beter beeld heb van wat ik van een man/relatie verwacht. En ik denk ook dat het voor vrouwen tegenwoordig veel makkelijk is om voor zichzelf te zorgen, ze zijn financieel onafhankelijk, dus ze hoeven niet per se meer een man die de centen binnenbrengt (zoals iemand hierboven aanhaalde over die Poolse mevrouw).
En ik denk ook dat mannen het soms best moeilijk hebben met die onafhankelijke vrouwen, die niet meer opgehaald willen worden, hun eigen eten eten betalen en in hun eigen huis willen blijven wonen.
(Overigens ben ik sinds vorige week heftig hoteldebotel van iemand, terwijl ik eigenlijk net heel erg aan het genieten was van mijn single bestaan, maar deze man is vooralsnog veel te leuk om te laten lopen
)
Ik ben ook een single vrouw, en ben denk ik ook best veeleisend. Wat mij betreft is dat meer omdat ik net uit een relatie van 10 jaar kom, en daarin heel erg geleerd heb wat ik niet wil, en dus nu een beter beeld heb van wat ik van een man/relatie verwacht. En ik denk ook dat het voor vrouwen tegenwoordig veel makkelijk is om voor zichzelf te zorgen, ze zijn financieel onafhankelijk, dus ze hoeven niet per se meer een man die de centen binnenbrengt (zoals iemand hierboven aanhaalde over die Poolse mevrouw).
En ik denk ook dat mannen het soms best moeilijk hebben met die onafhankelijke vrouwen, die niet meer opgehaald willen worden, hun eigen eten eten betalen en in hun eigen huis willen blijven wonen.
(Overigens ben ik sinds vorige week heftig hoteldebotel van iemand, terwijl ik eigenlijk net heel erg aan het genieten was van mijn single bestaan, maar deze man is vooralsnog veel te leuk om te laten lopen
)
The trick is forgiving the unforgivable (Nip/Tuck).
vrijdag 4 juli 2008 om 11:28
Is de huidige alleenstaande vrouw te veeleisend om een partner te kunnen vinden?
Geen idee. Misschien wel.
Wat mij betreft wordt hoe dan ook het 'hebben van een partner' danig overschat als zijnde een 'groot goed'.
De moderne samenleving zoals wij die in Nederland kennen maakt het hebben van een partner absoluut niet meer nodig. Vroeger werden meisjes uit rijke gezinnen uitgehuwelijkt om de positie van de familie politiek en economisch te versterken. Een vrouw telde nauwelijks mee als vrijgezel en kon opdraaien voor de zorg van ouders en broertjes en zusjes. Om het huis uit te gaan kon je non worden. En met de tijd werden onderwijzeres en verpleegster dan ook nog als acceptabele beroepen gezien, totdat je trouwde.
Om dat alles acceptabel te maken, werd het hele concept van een relatie overgoten met de meest romantische bedenksels en tierelantijntjes. Maar daaraan ten grondslag lagen gewoon praktische en biologische belangen. (Waarin de vrouw een onacceptabele ondergeschikte rol had.)
In het Nederland van vandaag is een relatie niet meer de enige optie die mensen hebben. Iedereen kan zonder relatie prima leven. Maar we hanteren desondanks nog steeds het oude concept van de romantische liefde alsof dat het leven van een mens pas echt mooi zou maken. Alsof het in je eentje nooit zo waardevol zou zijn zonder die ene andere die jij de jouwe mag noemen.
Het is maar net wat je belangrijk vindt.
Geen idee. Misschien wel.
Wat mij betreft wordt hoe dan ook het 'hebben van een partner' danig overschat als zijnde een 'groot goed'.
De moderne samenleving zoals wij die in Nederland kennen maakt het hebben van een partner absoluut niet meer nodig. Vroeger werden meisjes uit rijke gezinnen uitgehuwelijkt om de positie van de familie politiek en economisch te versterken. Een vrouw telde nauwelijks mee als vrijgezel en kon opdraaien voor de zorg van ouders en broertjes en zusjes. Om het huis uit te gaan kon je non worden. En met de tijd werden onderwijzeres en verpleegster dan ook nog als acceptabele beroepen gezien, totdat je trouwde.
Om dat alles acceptabel te maken, werd het hele concept van een relatie overgoten met de meest romantische bedenksels en tierelantijntjes. Maar daaraan ten grondslag lagen gewoon praktische en biologische belangen. (Waarin de vrouw een onacceptabele ondergeschikte rol had.)
In het Nederland van vandaag is een relatie niet meer de enige optie die mensen hebben. Iedereen kan zonder relatie prima leven. Maar we hanteren desondanks nog steeds het oude concept van de romantische liefde alsof dat het leven van een mens pas echt mooi zou maken. Alsof het in je eentje nooit zo waardevol zou zijn zonder die ene andere die jij de jouwe mag noemen.
Het is maar net wat je belangrijk vindt.
vrijdag 4 juli 2008 om 12:15
Mooi gezegd, Omen!
Mijn vorige relatie voelde voor mij voor een deel ook heel erg als iets waarin ik door mijn omgeving/de maatschappij gedwongen werd. Zo van: Jullie gaan nu al zo lang met elkaar om, wanneer gaan jullie trouwen, wanneer krijgen jullie kinderen? Ik heb ergens het idee dat ik toen niet sterk genoeg in mijn schoenen stond en voor die druk bezweken ben....
Nu ik erop terugkijk en zie wat het me gekost heeft (begrijp me niet verkeerd, er waren ook veel mooie momenten samen, hoor), weet ik dus inderdaad veel beter wat ik wil, en dat is niet meer dat traditionele huisje, boompje, beestje.
Mijn vorige relatie voelde voor mij voor een deel ook heel erg als iets waarin ik door mijn omgeving/de maatschappij gedwongen werd. Zo van: Jullie gaan nu al zo lang met elkaar om, wanneer gaan jullie trouwen, wanneer krijgen jullie kinderen? Ik heb ergens het idee dat ik toen niet sterk genoeg in mijn schoenen stond en voor die druk bezweken ben....
Nu ik erop terugkijk en zie wat het me gekost heeft (begrijp me niet verkeerd, er waren ook veel mooie momenten samen, hoor), weet ik dus inderdaad veel beter wat ik wil, en dat is niet meer dat traditionele huisje, boompje, beestje.
The trick is forgiving the unforgivable (Nip/Tuck).
vrijdag 4 juli 2008 om 12:29
quote:Omen schreef op 04 juli 2008 @ 11:28:
In het Nederland van vandaag is een relatie niet meer de enige optie die mensen hebben. Iedereen kan zonder relatie prima leven. Maar we hanteren desondanks nog steeds het oude concept van de romantische liefde alsof dat het leven van een mens pas echt mooi zou maken.
.
Grappig dat je het over het 'oude concept' hebt van romantische liefde. Dat concept is namelijk helemaal niet oud. Vroeger trouwde men met hele andere motieven dan nu. En het top motief was niet liefde. Heb er eens een prachtig artikel over gelezen (ga zo eens kijken of ik het kan vinden). Daarin stond dat vijftig jaar geleden men hele andere lijstjes had:
De motivatie van wat een man belangrijk vond aan een vrouw: lief, zorgzaam, representatief en goed in het huishouden.
van een vrouw: stabiel, goed inkomen, niet agressief
liefde kwam pas veel later in het lijstje.
Dat verliefd op nummer een is pas in de jaren 70 belangrijk geworden in een relatie. En wij denken nu dus dat dat altijd zo hoorde.
Feit is wel dat vrouwen mannen niet meer nodig hebben voor financiele stabiliteit en ook niet meer bereid zijn om alleen het huishouden te doen. Die onafhankelijkheid zorgt dat men kritischer kan zijn.
Een relatie is een luxe artikel geworden. En het kenmerk van een luxe artikel is dat het altijd mooi, goed en perfect moet zijn. Anders breng je hem terug.
In het Nederland van vandaag is een relatie niet meer de enige optie die mensen hebben. Iedereen kan zonder relatie prima leven. Maar we hanteren desondanks nog steeds het oude concept van de romantische liefde alsof dat het leven van een mens pas echt mooi zou maken.
.
Grappig dat je het over het 'oude concept' hebt van romantische liefde. Dat concept is namelijk helemaal niet oud. Vroeger trouwde men met hele andere motieven dan nu. En het top motief was niet liefde. Heb er eens een prachtig artikel over gelezen (ga zo eens kijken of ik het kan vinden). Daarin stond dat vijftig jaar geleden men hele andere lijstjes had:
De motivatie van wat een man belangrijk vond aan een vrouw: lief, zorgzaam, representatief en goed in het huishouden.
van een vrouw: stabiel, goed inkomen, niet agressief
liefde kwam pas veel later in het lijstje.
Dat verliefd op nummer een is pas in de jaren 70 belangrijk geworden in een relatie. En wij denken nu dus dat dat altijd zo hoorde.
Feit is wel dat vrouwen mannen niet meer nodig hebben voor financiele stabiliteit en ook niet meer bereid zijn om alleen het huishouden te doen. Die onafhankelijkheid zorgt dat men kritischer kan zijn.
Een relatie is een luxe artikel geworden. En het kenmerk van een luxe artikel is dat het altijd mooi, goed en perfect moet zijn. Anders breng je hem terug.
vrijdag 4 juli 2008 om 12:36
Omen, mooi gezegd. Relaties worden overschat. Een relatie is relatief, vind ik ook een mooie uitdrukking. Als je iemand anders nodig hebt om je gelukkig te maken, als je dat zelf niet kan: iemand anders kan het ook niet... dan leg je wel een flinke druk op je partner.
Door sommige mensen word ik als single nog steeds gezien als iemand waar nog iets aan ontbreekt, die het "nog" vinden moet.
Frits, de man die jij noemt, die een "speciaal gevoel" wil hebben, zulke mannen tref ik dus zo nu en dan via datingsites (daar schijnt dat soort wat vaker te vertoeven dan normaal in real life haha) , ze willen iets niet laten groeien als het niet direct als de 7e hemel, een uitbarsting van de Vesuvius voelt. Terwijl natuurlijk toen er geen datingsites waren, je een contact wel eerst vaker zag/tegenkwam in de kroeg of whereever. Ik vind het wat irrealistisch en dromerig van die mannen, en wat mij betreft: ja, ik denk dat mannen dat juist meer hebben dan vrouwen!
Dat is mijn stelling.
Door sommige mensen word ik als single nog steeds gezien als iemand waar nog iets aan ontbreekt, die het "nog" vinden moet.
Frits, de man die jij noemt, die een "speciaal gevoel" wil hebben, zulke mannen tref ik dus zo nu en dan via datingsites (daar schijnt dat soort wat vaker te vertoeven dan normaal in real life haha) , ze willen iets niet laten groeien als het niet direct als de 7e hemel, een uitbarsting van de Vesuvius voelt. Terwijl natuurlijk toen er geen datingsites waren, je een contact wel eerst vaker zag/tegenkwam in de kroeg of whereever. Ik vind het wat irrealistisch en dromerig van die mannen, en wat mij betreft: ja, ik denk dat mannen dat juist meer hebben dan vrouwen!
Dat is mijn stelling.
vrijdag 4 juli 2008 om 12:57
Klopt hoor, Liselotte, dat 'oud' met betrekking tot het begrip 'romantiek' nogal relatief is.
Kern van mijn verhaal is dat een relatie tussen een man en een vrouw voornamelijk een praktische grondslag had. Net zoals jij ook aangeeft.
Overigens denk ik niet dat verliefdheid vooral in de jaren zeventig zo belangrijk is geworden. Ik denk dat dit is ontstaan met de industriele revolutie, toen ook vrouwen een andere plek in het arbeidsproces konden krijgen, bijvoorbeeld aan de lopende banden in fabrieken. Of bij de groeiende groep welgestelden in de samenleving, als huishoudster of dienstmeid.
Kern van mijn verhaal is dat een relatie tussen een man en een vrouw voornamelijk een praktische grondslag had. Net zoals jij ook aangeeft.
Overigens denk ik niet dat verliefdheid vooral in de jaren zeventig zo belangrijk is geworden. Ik denk dat dit is ontstaan met de industriele revolutie, toen ook vrouwen een andere plek in het arbeidsproces konden krijgen, bijvoorbeeld aan de lopende banden in fabrieken. Of bij de groeiende groep welgestelden in de samenleving, als huishoudster of dienstmeid.
vrijdag 4 juli 2008 om 13:05
hey omen, met dat deel van je betoog ben ik het dan ook helemaal eens.
Alleen, volgens mij kwam de verliefdheid nog niet helemaal tijdens de industriele revolutie. Veel vrouwen werkte toen nog omdat het broodnodig was om het gezin draaiend te houden.
Ik heb het idee dat het veel meer kwam zo omstreeks de pil. Toen de vrouw echt baas in eigen buik werd. En met de ontzuiling, toen de vrouw dat ding ook daadwerkelijk mocht gebruiken. Vandaar mijn 1970.
Alleen, volgens mij kwam de verliefdheid nog niet helemaal tijdens de industriele revolutie. Veel vrouwen werkte toen nog omdat het broodnodig was om het gezin draaiend te houden.
Ik heb het idee dat het veel meer kwam zo omstreeks de pil. Toen de vrouw echt baas in eigen buik werd. En met de ontzuiling, toen de vrouw dat ding ook daadwerkelijk mocht gebruiken. Vandaar mijn 1970.
vrijdag 4 juli 2008 om 13:05
Ik denk dat bijna ieder mens diep in zich/haarzelf het verlangen heeft echt gekend te worden. Dat er een persoon is die jou compleet ziet en begrijpt en dan nog steeds van je kan houden. Een bevestiging dat je er mag zijn met al je grillen en eigenaardigheden maar ook je mooie kanten. Een bevestiging van je bestaan.
Misschien zegt die visie hooguit heel veel over mijzelf maar ik heb er zotussendoor met anderen over gepraat die dat net zo ervaren. En daar is een relatie in theorie ideaal voor.
Ik besta ook heerlijk in mijn eentje trouwens, daar niet van. En dat verlangen naar bevestiging ligt achter me, ik vind mezelf prima en dat is genoeg. En toch blijft die visie staan, die intimiteit met iemand kunnen delen en zo gekend worden is mooi en is bijzonder. Niet noodzakelijk maar wel heel erg menselijk op de een of andere manier naar mijn idee.
Misschien zegt die visie hooguit heel veel over mijzelf maar ik heb er zotussendoor met anderen over gepraat die dat net zo ervaren. En daar is een relatie in theorie ideaal voor.
Ik besta ook heerlijk in mijn eentje trouwens, daar niet van. En dat verlangen naar bevestiging ligt achter me, ik vind mezelf prima en dat is genoeg. En toch blijft die visie staan, die intimiteit met iemand kunnen delen en zo gekend worden is mooi en is bijzonder. Niet noodzakelijk maar wel heel erg menselijk op de een of andere manier naar mijn idee.
vrijdag 4 juli 2008 om 13:34
Dit wordt een mer à boire aan nieuwe topics. Leuk!
@feliciaatje: helemaal met je eens, je wilt iemand bij wie je jezelf kan zijn en door wie je helemala geaccepteerd en gewaardeerd wordt. En zo iemand heb ik volgens mij pas leren kennen
@liselotte: ook eens. doordat ook vrouwen nu economisch zelfstandig zijn, zijn immateriële aspecten veel belangrijker geworden in een relatie.
@feliciaatje: helemaal met je eens, je wilt iemand bij wie je jezelf kan zijn en door wie je helemala geaccepteerd en gewaardeerd wordt. En zo iemand heb ik volgens mij pas leren kennen
@liselotte: ook eens. doordat ook vrouwen nu economisch zelfstandig zijn, zijn immateriële aspecten veel belangrijker geworden in een relatie.
vrijdag 4 juli 2008 om 14:23
quote:Feliciaatje schreef op 04 juli 2008 @ 13:05:
Ik denk dat bijna ieder mens diep in zichzelf het verlangen heeft echt gekend te worden. Dat er een persoon is die jou compleet ziet en begrijpt en dan nog steeds van je kan houden. Een bevestiging dat je er mag zijn met al je grillen en eigenaardigheden maar ook je mooie kanten. Een bevestiging van je bestaan.
Ik denk dat men dénkt dat dit in ieder mens schuilt (dat ieder mens het verlangen heeft om gekend te worden door een ander).
Het vreemde - in mijn ogen - is dat men blijkbaar denkt dat je alleen gekend kunt worden wanneer een ánder je het gevoel kan geven dat hij/zij je kent, je ziet, je accepteert, van je 'kan' houden 'ondanks en om je grillen en eigenaardigheden' en dat een ánder blijkbaar bedoeld is om je het gevoel te geven dat je 'bestaat'.
Als je daar een ander voor nodig hebt, maakt dat de relatie tussen jezelf en die ander wel erg zwaar beladen.
Ik denk dat bijna ieder mens diep in zichzelf het verlangen heeft echt gekend te worden. Dat er een persoon is die jou compleet ziet en begrijpt en dan nog steeds van je kan houden. Een bevestiging dat je er mag zijn met al je grillen en eigenaardigheden maar ook je mooie kanten. Een bevestiging van je bestaan.
Ik denk dat men dénkt dat dit in ieder mens schuilt (dat ieder mens het verlangen heeft om gekend te worden door een ander).
Het vreemde - in mijn ogen - is dat men blijkbaar denkt dat je alleen gekend kunt worden wanneer een ánder je het gevoel kan geven dat hij/zij je kent, je ziet, je accepteert, van je 'kan' houden 'ondanks en om je grillen en eigenaardigheden' en dat een ánder blijkbaar bedoeld is om je het gevoel te geven dat je 'bestaat'.
Als je daar een ander voor nodig hebt, maakt dat de relatie tussen jezelf en die ander wel erg zwaar beladen.
vrijdag 4 juli 2008 om 14:43
Het belast mijn relatie niet, het is ook geen zwaar thema. Het is meer denk ik dat in mij een stuk waarnemer zit wat ook graag waargenomen wil worden. En dan kun je naar jezelf gaan zitten koekeloeren (doe ik dan ook regelmatig in figuurlijke zin, blijft een bron van verwondering en interessante informatie) maar dat dekt de lading niet helemaal.
Ik heb lang zo "schimmig" mogelijk geleefd maar ik merk door veel meer de interactie te zoeken, zowel de wereld als ikzelf echter, substantieler en interessanter geworden zijn. Alles is relatief en mensen zijn soms zo voorspelbaar en dan soms juist ook weer zo onvoorspelbaar. Een groot mysterie dat ik niet alleen wil waarnemen maar ook in wil spelen.
Het laat zich niet zo makkelijk in woorden uitdrukken. Het gaat iig niet om gemissen of leegtes opvullen ed. Voor mij gaat het om het ervaren van verbondenheid met andere mensen. In een partner kun je dat heel sterk ervaren.
Ik heb lang zo "schimmig" mogelijk geleefd maar ik merk door veel meer de interactie te zoeken, zowel de wereld als ikzelf echter, substantieler en interessanter geworden zijn. Alles is relatief en mensen zijn soms zo voorspelbaar en dan soms juist ook weer zo onvoorspelbaar. Een groot mysterie dat ik niet alleen wil waarnemen maar ook in wil spelen.
Het laat zich niet zo makkelijk in woorden uitdrukken. Het gaat iig niet om gemissen of leegtes opvullen ed. Voor mij gaat het om het ervaren van verbondenheid met andere mensen. In een partner kun je dat heel sterk ervaren.
vrijdag 4 juli 2008 om 14:47
vrijdag 4 juli 2008 om 15:08
quote:Feliciaatje schreef op 04 juli 2008 @ 14:43:
Het belast mijn relatie niet, het is ook geen zwaar thema. Het is meer denk ik dat in mij een stuk waarnemer zit wat ook graag waargenomen wil worden. En dan kun je naar jezelf gaan zitten koekeloeren (doe ik dan ook regelmatig in figuurlijke zin, blijft een bron van verwondering en interessante informatie) maar dat dekt de lading niet helemaal.
Ik heb lang zo "schimmig" mogelijk geleefd maar ik merk door veel meer de interactie te zoeken, zowel de wereld als ikzelf echter, substantieler en interessanter geworden zijn. Alles is relatief en mensen zijn soms zo voorspelbaar en dan soms juist ook weer zo onvoorspelbaar. Een groot mysterie dat ik niet alleen wil waarnemen maar ook in wil spelen.
Het laat zich niet zo makkelijk in woorden uitdrukken. Het gaat iig niet om gemissen of leegtes opvullen ed. Voor mij gaat het om het ervaren van verbondenheid met andere mensen. In een partner kun je dat heel sterk ervaren.
Ik lees het bij jou ook niet als zijnde een zwaar thema.
Ik denk dat de ene mens meer behoefte heeft aan intensieve interactie met andere mensen dan de ander. Maar interactie en een bevestiging daarin vinden van je bestaan, dat vind ik twee verschillende zaken.
Het belast mijn relatie niet, het is ook geen zwaar thema. Het is meer denk ik dat in mij een stuk waarnemer zit wat ook graag waargenomen wil worden. En dan kun je naar jezelf gaan zitten koekeloeren (doe ik dan ook regelmatig in figuurlijke zin, blijft een bron van verwondering en interessante informatie) maar dat dekt de lading niet helemaal.
Ik heb lang zo "schimmig" mogelijk geleefd maar ik merk door veel meer de interactie te zoeken, zowel de wereld als ikzelf echter, substantieler en interessanter geworden zijn. Alles is relatief en mensen zijn soms zo voorspelbaar en dan soms juist ook weer zo onvoorspelbaar. Een groot mysterie dat ik niet alleen wil waarnemen maar ook in wil spelen.
Het laat zich niet zo makkelijk in woorden uitdrukken. Het gaat iig niet om gemissen of leegtes opvullen ed. Voor mij gaat het om het ervaren van verbondenheid met andere mensen. In een partner kun je dat heel sterk ervaren.
Ik lees het bij jou ook niet als zijnde een zwaar thema.
Ik denk dat de ene mens meer behoefte heeft aan intensieve interactie met andere mensen dan de ander. Maar interactie en een bevestiging daarin vinden van je bestaan, dat vind ik twee verschillende zaken.
