Is moederschap een baan?
zaterdag 10 mei 2014 om 13:03
Uit de Telegraaf..
Het is bijna Moederdag. Tijd voor de Partij MoederCAO om weer eens te pleiten voor een basissalaris voor alle moeders. 'Moeder zijn is net zo goed een fulltime baan'. Dit hoort beloont te worden, vindt de partij.
Dit idee kwam op FB ook voorbij. Moederschap als baan met een hele lijst van taken om deze baan te illustreren . Zelf kreeg ik er een naar gevoel van. Mijn kinderen zijn niet mijn werk maar eigenlijk het liefste in mijn leven. Ze hebben me gemotiveerd om hard te werken om ze een zo goed mogelijk leven te geven maar zij zijn niet mijn werk.
Ik woon in Australie waar je bij geboorte van een kind $5000 krijgt en dan maandelijks een aanzienlijk bedrag. Het aantal tienermoeders is ongelooflijk hoog en het zet hele volksstammen 'unemployable people' aan het baren. Die gaan voor de mooiste baan ter wereld: het moederschap.
Het is bijna Moederdag. Tijd voor de Partij MoederCAO om weer eens te pleiten voor een basissalaris voor alle moeders. 'Moeder zijn is net zo goed een fulltime baan'. Dit hoort beloont te worden, vindt de partij.
Dit idee kwam op FB ook voorbij. Moederschap als baan met een hele lijst van taken om deze baan te illustreren . Zelf kreeg ik er een naar gevoel van. Mijn kinderen zijn niet mijn werk maar eigenlijk het liefste in mijn leven. Ze hebben me gemotiveerd om hard te werken om ze een zo goed mogelijk leven te geven maar zij zijn niet mijn werk.
Ik woon in Australie waar je bij geboorte van een kind $5000 krijgt en dan maandelijks een aanzienlijk bedrag. Het aantal tienermoeders is ongelooflijk hoog en het zet hele volksstammen 'unemployable people' aan het baren. Die gaan voor de mooiste baan ter wereld: het moederschap.
zondag 11 mei 2014 om 12:27
quote:iones schreef op 11 mei 2014 @ 12:07:
[...]
Het begint al direct als de baby geboren wordt. 4 x s´nachts er uit om de baby te voeden, vaak tot de 4 jaar niet goed kunnen slapen zodat je slapeloze nachten hebt omdat kind ligt te huilen. Je kunt ze geen moment alleen laten en als ze beginnen te kruipen en te lopen heb je nooit meer rust, tenzij ze slapen. Want je moet overal ogen hebben, voor en achter.
Je kunt niet meer zo efkes weg met de auto of gaan fietsen of wandelen want kind kan niet altijd mee en je kunt het niet alleen laten.
Vervolgens moet je chauffeur spelen, zwemles, school, ik weet niet wat meer. Je hele leven draait om het kind. En tussendoor kom je misschien, maar ook vaak niet, nog een beetje aan jezelf toe.
Dit zijn bekende feiten. Dan kun je toch wel op je vingers natellen hoe druk het is als je kinderen hebt?
Ze noemen de eerste jaren van kinderen voor ouders vaak `tropenjaren`. Omdat die jaren het zwaarst en het intensiefst zijn.Hier herken ik vrijwel niets in, dus in mijn ogen heb je helemaal geen realistische kijk op het moederschap.
[...]
Het begint al direct als de baby geboren wordt. 4 x s´nachts er uit om de baby te voeden, vaak tot de 4 jaar niet goed kunnen slapen zodat je slapeloze nachten hebt omdat kind ligt te huilen. Je kunt ze geen moment alleen laten en als ze beginnen te kruipen en te lopen heb je nooit meer rust, tenzij ze slapen. Want je moet overal ogen hebben, voor en achter.
Je kunt niet meer zo efkes weg met de auto of gaan fietsen of wandelen want kind kan niet altijd mee en je kunt het niet alleen laten.
Vervolgens moet je chauffeur spelen, zwemles, school, ik weet niet wat meer. Je hele leven draait om het kind. En tussendoor kom je misschien, maar ook vaak niet, nog een beetje aan jezelf toe.
Dit zijn bekende feiten. Dan kun je toch wel op je vingers natellen hoe druk het is als je kinderen hebt?
Ze noemen de eerste jaren van kinderen voor ouders vaak `tropenjaren`. Omdat die jaren het zwaarst en het intensiefst zijn.Hier herken ik vrijwel niets in, dus in mijn ogen heb je helemaal geen realistische kijk op het moederschap.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 11 mei 2014 om 14:46
quote:Amand schreef op 11 mei 2014 @ 12:12:
Voor iemand zonder kinderen snap je heel goed hoe het in elkaar steekt, iones.
Maar die informatie komt echt niet vanuit mij zelf hoor! Hoe zou ik het uit mezelf kunnen weten als ik het niet zelf ondervonden heb?
gewoon. Luisteren, observeren, lezen...
Die informatie kan nergens anders afkomstig van zijn dan van ouders, voornamelijk moeders.
Voor iemand zonder kinderen snap je heel goed hoe het in elkaar steekt, iones.
Maar die informatie komt echt niet vanuit mij zelf hoor! Hoe zou ik het uit mezelf kunnen weten als ik het niet zelf ondervonden heb?
gewoon. Luisteren, observeren, lezen...
Die informatie kan nergens anders afkomstig van zijn dan van ouders, voornamelijk moeders.
zondag 11 mei 2014 om 14:49
quote:lamaatje schreef op 11 mei 2014 @ 12:25:
[...]
Mee eens. Ik was ook blij dat mijn naar zoon school kon. Eindelijk weer een beetje tijd voor jezelf en niet constant op moeten letten.
Ik heb ook maar 1 kind. Vond het wel welletjes. Het viel behoorlijk tegen.
Jij bent gewoon eerlijk. Ook naar jezelf toe.
Dit is zelfkennis i.c.m. gezond verstand. Een aanrader voor iedereen.
Ik ken mijn beperkingen. Ik kan ongeduldig zijn.
Oh, net als jullie zou ik waarschijnlijk óók veel van mijn kinderen gehouden hebben en er helemaal voor gegaan zijn. Maar man wat zou ik veel moe zijn geweest en chagrijnig.
Dat is mij niks waard.
quote:Solomio schreef op 11 mei 2014 @ 12:27:
[...]
Hier herken ik vrijwel niets in, dus in mijn ogen heb je helemaal geen realistische kijk op het moederschap.En de anderen die het met mij eens zijn, zijn dus ook niet realistisch? Ook al praten zij uit ondervinding~?
[...]
Mee eens. Ik was ook blij dat mijn naar zoon school kon. Eindelijk weer een beetje tijd voor jezelf en niet constant op moeten letten.
Ik heb ook maar 1 kind. Vond het wel welletjes. Het viel behoorlijk tegen.
Jij bent gewoon eerlijk. Ook naar jezelf toe.
Dit is zelfkennis i.c.m. gezond verstand. Een aanrader voor iedereen.
Ik ken mijn beperkingen. Ik kan ongeduldig zijn.
Oh, net als jullie zou ik waarschijnlijk óók veel van mijn kinderen gehouden hebben en er helemaal voor gegaan zijn. Maar man wat zou ik veel moe zijn geweest en chagrijnig.
Dat is mij niks waard.
quote:Solomio schreef op 11 mei 2014 @ 12:27:
[...]
Hier herken ik vrijwel niets in, dus in mijn ogen heb je helemaal geen realistische kijk op het moederschap.En de anderen die het met mij eens zijn, zijn dus ook niet realistisch? Ook al praten zij uit ondervinding~?
zondag 11 mei 2014 om 14:51
zondag 11 mei 2014 om 15:02
quote:Kier_V schreef op 11 mei 2014 @ 14:51:
Wat Iones schetst, zijn wel degelijk feiten Solomio....
Dat jij je daarin niet herkent komt omdat je moeder bent waarschijnlijk, dan zijn die situaties geen opgaaf, maar doe je het uit liefde, zonder erbij na te denken.
Toch blijven het feiten....
4 keer per nacht je baby voeden? Is geen feit, is pech hebben.
Slecht slapen totdat je kind 4 jaar is? Is geen feit, is pech hebben (of slechte opvoeding ).
Altijd op moeten letten als kind eenmaal gaat kruipen? Daar hebben ze bijvoorbeeld de box voor uitgevonden.
Niet zomaar even weg kunnen? Feit.
Chauffeur spelen? Is geen feit, daar kies je voor. Ik heb geen auto en behalve kind naar en van school heb ik mijn kinderen weinig rond hoeven rijden, omdat ik het anders regelde.
Geen tijd voor jezelf? Is geen feit, is (grotendeels) een keuze. Baby's slapen een fiks aantal uren per dag (uitzonderingen daargelaten), tijdens die uren kun je ofwel je heel druk maken over je huishouden, of bijvoorbeeld lekker iets voor jezelf gaan doen. Middagslaap houden veel kinderen aardig lang vol, in ieder geval wel totdat ze de leeftijd hebben dat ze naar de psz gaan. Tijdens slaap- en psz-tijd kun je weer heel prima iets voor jezelf doen.
En dan zijn ze alweer 4 en gaan ze 5 dagen per week naar school. Zeeën van tijd voor jezelf dus.
Wat Iones schetst, zijn wel degelijk feiten Solomio....
Dat jij je daarin niet herkent komt omdat je moeder bent waarschijnlijk, dan zijn die situaties geen opgaaf, maar doe je het uit liefde, zonder erbij na te denken.
Toch blijven het feiten....
4 keer per nacht je baby voeden? Is geen feit, is pech hebben.
Slecht slapen totdat je kind 4 jaar is? Is geen feit, is pech hebben (of slechte opvoeding ).
Altijd op moeten letten als kind eenmaal gaat kruipen? Daar hebben ze bijvoorbeeld de box voor uitgevonden.
Niet zomaar even weg kunnen? Feit.
Chauffeur spelen? Is geen feit, daar kies je voor. Ik heb geen auto en behalve kind naar en van school heb ik mijn kinderen weinig rond hoeven rijden, omdat ik het anders regelde.
Geen tijd voor jezelf? Is geen feit, is (grotendeels) een keuze. Baby's slapen een fiks aantal uren per dag (uitzonderingen daargelaten), tijdens die uren kun je ofwel je heel druk maken over je huishouden, of bijvoorbeeld lekker iets voor jezelf gaan doen. Middagslaap houden veel kinderen aardig lang vol, in ieder geval wel totdat ze de leeftijd hebben dat ze naar de psz gaan. Tijdens slaap- en psz-tijd kun je weer heel prima iets voor jezelf doen.
En dan zijn ze alweer 4 en gaan ze 5 dagen per week naar school. Zeeën van tijd voor jezelf dus.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 11 mei 2014 om 15:03
quote:iones schreef op 11 mei 2014 @ 14:49:
[...]
En de anderen die het met mij eens zijn, zijn dus ook niet realistisch? Ook al praten zij uit ondervinding~?Degenen die het met je eens zijn ervaren het blijkbaar zo, daarmee zijn het natuurlijk nog geen feiten, maar ervaringen. Net zo realistisch als mijn ervaringen.
[...]
En de anderen die het met mij eens zijn, zijn dus ook niet realistisch? Ook al praten zij uit ondervinding~?Degenen die het met je eens zijn ervaren het blijkbaar zo, daarmee zijn het natuurlijk nog geen feiten, maar ervaringen. Net zo realistisch als mijn ervaringen.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 11 mei 2014 om 15:05
quote:iones schreef op 11 mei 2014 @ 12:07:
[...]
Het begint al direct als de baby geboren wordt. 4 x s´nachts er uit om de baby te voeden, vaak tot de 4 jaar niet goed kunnen slapen zodat je slapeloze nachten hebt omdat kind ligt te huilen. Je kunt ze geen moment alleen laten en als ze beginnen te kruipen en te lopen heb je nooit meer rust, tenzij ze slapen. Want je moet overal ogen hebben, voor en achter.
Je kunt niet meer zo efkes weg met de auto of gaan fietsen of wandelen want kind kan niet altijd mee en je kunt het niet alleen laten.
Vervolgens moet je chauffeur spelen, zwemles, school, ik weet niet wat meer. Je hele leven draait om het kind. En tussendoor kom je misschien, maar ook vaak niet, nog een beetje aan jezelf toe.
Dit zijn bekende feiten. Dan kun je toch wel op je vingers natellen hoe druk het is als je kinderen hebt?
Ze noemen de eerste jaren van kinderen voor ouders vaak `tropenjaren`. Omdat die jaren het zwaarst en het intensiefst zijn.
Ik herken er ook niets in.
Dit is écht helemaal hoe je er zelf mee omgaat. Ik doe vaak genoeg wat voor mezelf, kind slaapt prima, en heb vaak zat momenten van rust, echt niet alleen als hij slaapt.
Als het ECHT allemaal zo zwaar zou zijn, zou niemand kinderen nemen.
[...]
Het begint al direct als de baby geboren wordt. 4 x s´nachts er uit om de baby te voeden, vaak tot de 4 jaar niet goed kunnen slapen zodat je slapeloze nachten hebt omdat kind ligt te huilen. Je kunt ze geen moment alleen laten en als ze beginnen te kruipen en te lopen heb je nooit meer rust, tenzij ze slapen. Want je moet overal ogen hebben, voor en achter.
Je kunt niet meer zo efkes weg met de auto of gaan fietsen of wandelen want kind kan niet altijd mee en je kunt het niet alleen laten.
Vervolgens moet je chauffeur spelen, zwemles, school, ik weet niet wat meer. Je hele leven draait om het kind. En tussendoor kom je misschien, maar ook vaak niet, nog een beetje aan jezelf toe.
Dit zijn bekende feiten. Dan kun je toch wel op je vingers natellen hoe druk het is als je kinderen hebt?
Ze noemen de eerste jaren van kinderen voor ouders vaak `tropenjaren`. Omdat die jaren het zwaarst en het intensiefst zijn.
Ik herken er ook niets in.
Dit is écht helemaal hoe je er zelf mee omgaat. Ik doe vaak genoeg wat voor mezelf, kind slaapt prima, en heb vaak zat momenten van rust, echt niet alleen als hij slaapt.
Als het ECHT allemaal zo zwaar zou zijn, zou niemand kinderen nemen.
zondag 11 mei 2014 om 15:09
quote:Solomio schreef op 11 mei 2014 @ 15:02:
[...]
4 keer per nacht je baby voeden? Is geen feit, is pech hebben.
Slecht slapen totdat je kind 4 jaar is? Is geen feit, is pech hebben (of slechte opvoeding ).
Altijd op moeten letten als kind eenmaal gaat kruipen? Daar hebben ze bijvoorbeeld de box voor uitgevonden.
Niet zomaar even weg kunnen? Feit.
Chauffeur spelen? Is geen feit, daar kies je voor. Ik heb geen auto en behalve kind naar en van school heb ik mijn kinderen weinig rond hoeven rijden, omdat ik het anders regelde.
Geen tijd voor jezelf? Is geen feit, is (grotendeels) een keuze. Baby's slapen een fiks aantal uren per dag (uitzonderingen daargelaten), tijdens die uren kun je ofwel je heel druk maken over je huishouden, of bijvoorbeeld lekker iets voor jezelf gaan doen. Middagslaap houden veel kinderen aardig lang vol, in ieder geval wel totdat ze de leeftijd hebben dat ze naar de psz gaan. Tijdens slaap- en psz-tijd kun je weer heel prima iets voor jezelf doen.
En dan zijn ze alweer 4 en gaan ze 5 dagen per week naar school. Zeeën van tijd voor jezelf dus.
Helemaal mee eens. Continue opletten is ook een keuze. Er zijn idd gestresste ouders, en er zijn relaxte ouders.
Op 2-3 jarige leeftijd nog niet doorslapen heeft zeker deels ook met de opvoeding te maken of hoe je ermee omgaat.
Zeker 1 kind vind ik allemaal prima te doen.
Dus nee, ik vind ouderschap geen baan. Een baan doe ik grotendeels voor geld, kinderen nemen zou je NIET voor het geld moeten doen, dus ook belachelijk hoe het in Australie gaat.
Ze moeten kinderen krijgen ook helemaal niet stimuleren, beter worden er heel wat minder kinderen geboren. Er zijn al genoeg mensen op deze wereld.
[...]
4 keer per nacht je baby voeden? Is geen feit, is pech hebben.
Slecht slapen totdat je kind 4 jaar is? Is geen feit, is pech hebben (of slechte opvoeding ).
Altijd op moeten letten als kind eenmaal gaat kruipen? Daar hebben ze bijvoorbeeld de box voor uitgevonden.
Niet zomaar even weg kunnen? Feit.
Chauffeur spelen? Is geen feit, daar kies je voor. Ik heb geen auto en behalve kind naar en van school heb ik mijn kinderen weinig rond hoeven rijden, omdat ik het anders regelde.
Geen tijd voor jezelf? Is geen feit, is (grotendeels) een keuze. Baby's slapen een fiks aantal uren per dag (uitzonderingen daargelaten), tijdens die uren kun je ofwel je heel druk maken over je huishouden, of bijvoorbeeld lekker iets voor jezelf gaan doen. Middagslaap houden veel kinderen aardig lang vol, in ieder geval wel totdat ze de leeftijd hebben dat ze naar de psz gaan. Tijdens slaap- en psz-tijd kun je weer heel prima iets voor jezelf doen.
En dan zijn ze alweer 4 en gaan ze 5 dagen per week naar school. Zeeën van tijd voor jezelf dus.
Helemaal mee eens. Continue opletten is ook een keuze. Er zijn idd gestresste ouders, en er zijn relaxte ouders.
Op 2-3 jarige leeftijd nog niet doorslapen heeft zeker deels ook met de opvoeding te maken of hoe je ermee omgaat.
Zeker 1 kind vind ik allemaal prima te doen.
Dus nee, ik vind ouderschap geen baan. Een baan doe ik grotendeels voor geld, kinderen nemen zou je NIET voor het geld moeten doen, dus ook belachelijk hoe het in Australie gaat.
Ze moeten kinderen krijgen ook helemaal niet stimuleren, beter worden er heel wat minder kinderen geboren. Er zijn al genoeg mensen op deze wereld.
zondag 11 mei 2014 om 15:25
zondag 11 mei 2014 om 15:43
Of je het ouderschap wel of niet als zwaar ervaart zegt nog niets over het feit of je het mag zien al een baan. En zo kan betaald werk je met heel veel plezier en gemak afgaan maar blijft dan toch gewoon baan.
Zwaarte van de ouderschap en geen tijd meer voor jezelf hebben wordt naar mijn idee zwaar overtrokken. Heb met acht kinderen ( waarvan inmiddels nog maar zes thuis) en een baan nog genoeg tijd over voor mezelf. Daar zorg ik gewoon zelf voor. En nu werk ik momenteel nog maar een 28-30 uur in de week maar in al die jaren met kinderen en een fulltime baan had ik echt ook nog wel tijd voor mezelf. Heb vanuit mijn eigen omgeving wel het idee dat hoe minder vrouwen werken (want het betreft altijd vrouwen, mannen hoor ik nooit klagen dat die het zo zwaar hebben met de combinatie werk en kinderen) hoe meer er geklaagd wordt over het zwaar het moederschap wel niet is.
Ben overigens heel blij dat er nog zoiets al kinderbijslag bestaat. Denk dat het zonder bepaalde regelingen voor een groot deel van de mensen bijna onmogelijk is om rond te komen met kinderen, zeker als ze wat ouder zijn. Voor mij zouden al die financiële ondersteuningen allemaal afgeschaft worden als tegelijkertijd onderwijs gratis zou worden.
Verder kan ik Amand alleen maar gelijk geven in zijn standpunt. Het is ook een belachelijk uitgangspunt om ervan uit te gaan dat kinderen na een scheiding er financieel gezien niet op achteruit zouden mogen gaan. Na een scheiding moeten beide partijen vaak financieel een stap terug moeten doen. Als de kinderen daar dan niets van zouden mogen merken zou dat betekenen dat een van de ouders een dubbele stap achteruit moet doen.
Zwaarte van de ouderschap en geen tijd meer voor jezelf hebben wordt naar mijn idee zwaar overtrokken. Heb met acht kinderen ( waarvan inmiddels nog maar zes thuis) en een baan nog genoeg tijd over voor mezelf. Daar zorg ik gewoon zelf voor. En nu werk ik momenteel nog maar een 28-30 uur in de week maar in al die jaren met kinderen en een fulltime baan had ik echt ook nog wel tijd voor mezelf. Heb vanuit mijn eigen omgeving wel het idee dat hoe minder vrouwen werken (want het betreft altijd vrouwen, mannen hoor ik nooit klagen dat die het zo zwaar hebben met de combinatie werk en kinderen) hoe meer er geklaagd wordt over het zwaar het moederschap wel niet is.
Ben overigens heel blij dat er nog zoiets al kinderbijslag bestaat. Denk dat het zonder bepaalde regelingen voor een groot deel van de mensen bijna onmogelijk is om rond te komen met kinderen, zeker als ze wat ouder zijn. Voor mij zouden al die financiële ondersteuningen allemaal afgeschaft worden als tegelijkertijd onderwijs gratis zou worden.
Verder kan ik Amand alleen maar gelijk geven in zijn standpunt. Het is ook een belachelijk uitgangspunt om ervan uit te gaan dat kinderen na een scheiding er financieel gezien niet op achteruit zouden mogen gaan. Na een scheiding moeten beide partijen vaak financieel een stap terug moeten doen. Als de kinderen daar dan niets van zouden mogen merken zou dat betekenen dat een van de ouders een dubbele stap achteruit moet doen.
zondag 11 mei 2014 om 15:45
zondag 11 mei 2014 om 15:48
quote:appelientjex schreef op 11 mei 2014 @ 15:05:
[...]
Ik herken er ook niets in.
Dit is écht helemaal hoe je er zelf mee omgaat. Ik doe vaak genoeg wat voor mezelf, kind slaapt prima, en heb vaak zat momenten van rust, echt niet alleen als hij slaapt.
Als het ECHT allemaal zo zwaar zou zijn, zou niemand kinderen nemen.ik herken er de verhalen van mijn kinderloze zus in. Niet de praktijk van een (groot) gezin.
[...]
Ik herken er ook niets in.
Dit is écht helemaal hoe je er zelf mee omgaat. Ik doe vaak genoeg wat voor mezelf, kind slaapt prima, en heb vaak zat momenten van rust, echt niet alleen als hij slaapt.
Als het ECHT allemaal zo zwaar zou zijn, zou niemand kinderen nemen.ik herken er de verhalen van mijn kinderloze zus in. Niet de praktijk van een (groot) gezin.
zondag 11 mei 2014 om 15:50
quote:baukje schreef op 11 mei 2014 @ 15:45:
[...]
Mensen die altijd wat te zeuren hebben vallen nu eenmaal meer op dan mensen die weinig tot niets te zeuren hebben over het ouderschap.En mensen die zelf geen kinderen hebben blijken nog aardig te kunnen zeuren. Misschien ook om zichzelf in hun keuze te bevestigen. Wat mag natuurlijk, maar verder geen enkele informatieve waarde heeft.
[...]
Mensen die altijd wat te zeuren hebben vallen nu eenmaal meer op dan mensen die weinig tot niets te zeuren hebben over het ouderschap.En mensen die zelf geen kinderen hebben blijken nog aardig te kunnen zeuren. Misschien ook om zichzelf in hun keuze te bevestigen. Wat mag natuurlijk, maar verder geen enkele informatieve waarde heeft.
zondag 11 mei 2014 om 15:51
quote:iones schreef op 11 mei 2014 @ 15:16:
Wat ken ik dan veel mensen die pech hebben met hun kinderen. Ze zijn in de meerderheid.
En hebben deze mensen allemaal maar 1 kind? Of zijn ze ondanks dat het allemaal zo zwaar is tóch aan een tweede of zelfs derde begonnen? Waarschijnlijk het laatste.
Waarmee ik maar wil zeggen: als het écht allemaal zo zwaar was, dan hadden alle ouders het wel bij 1 kind gehouden.
En ik blijf bij mijn standpunt: werken/een baan doe je voor het geld (ondanks dat ik mijn werk heel leuk en ook niet zwaar vind), kinderen doe je omdat je dat graag wilt en omdat het gewoon erg leuk is (ondanks dat er ook nadelen zijn, zoals alle dingen). Dus per definitie geen baan.
Wat ken ik dan veel mensen die pech hebben met hun kinderen. Ze zijn in de meerderheid.
En hebben deze mensen allemaal maar 1 kind? Of zijn ze ondanks dat het allemaal zo zwaar is tóch aan een tweede of zelfs derde begonnen? Waarschijnlijk het laatste.
Waarmee ik maar wil zeggen: als het écht allemaal zo zwaar was, dan hadden alle ouders het wel bij 1 kind gehouden.
En ik blijf bij mijn standpunt: werken/een baan doe je voor het geld (ondanks dat ik mijn werk heel leuk en ook niet zwaar vind), kinderen doe je omdat je dat graag wilt en omdat het gewoon erg leuk is (ondanks dat er ook nadelen zijn, zoals alle dingen). Dus per definitie geen baan.
zondag 11 mei 2014 om 15:53
quote:baukje schreef op 11 mei 2014 @ 15:43:..
Ben overigens heel blij dat er nog zoiets al kinderbijslag bestaat. Denk dat het zonder bepaalde regelingen voor een groot deel van de mensen bijna onmogelijk is om rond te komen met kinderen, zeker als ze wat ouder zijn. Voor mij zouden al die financiële ondersteuningen allemaal afgeschaft worden als tegelijkertijd onderwijs gratis zou worden.
Goed idee. Ik meen te herinneren dat jij ook iets gemeentepolitieks doet toch? Ik ga op jou stemmen
Verder kan ik Amand alleen maar gelijk geven in zijn standpunt. Het is ook een belachelijk uitgangspunt om ervan uit te gaan dat kinderen na een scheiding er financieel gezien niet op achteruit zouden mogen gaan. Na een scheiding moeten beide partijen vaak financieel een stap terug moeten doen. Als de kinderen daar dan niets van zouden mogen merken zou dat betekenen dat een van de ouders een dubbele stap achteruit moet doen.En dit. Elk gezin heeft wel wel eens te maken met mindere periodes, financieel gezien. Zolang de basisdingen gewoon aangeschaft kunnen worden, wordt een kind er echt niet minder van.
Ben overigens heel blij dat er nog zoiets al kinderbijslag bestaat. Denk dat het zonder bepaalde regelingen voor een groot deel van de mensen bijna onmogelijk is om rond te komen met kinderen, zeker als ze wat ouder zijn. Voor mij zouden al die financiële ondersteuningen allemaal afgeschaft worden als tegelijkertijd onderwijs gratis zou worden.
Goed idee. Ik meen te herinneren dat jij ook iets gemeentepolitieks doet toch? Ik ga op jou stemmen
Verder kan ik Amand alleen maar gelijk geven in zijn standpunt. Het is ook een belachelijk uitgangspunt om ervan uit te gaan dat kinderen na een scheiding er financieel gezien niet op achteruit zouden mogen gaan. Na een scheiding moeten beide partijen vaak financieel een stap terug moeten doen. Als de kinderen daar dan niets van zouden mogen merken zou dat betekenen dat een van de ouders een dubbele stap achteruit moet doen.En dit. Elk gezin heeft wel wel eens te maken met mindere periodes, financieel gezien. Zolang de basisdingen gewoon aangeschaft kunnen worden, wordt een kind er echt niet minder van.
zondag 11 mei 2014 om 16:15
En 4x eruit om je baby te voeden?
Echt niet.
Ik word af en toe misselijk van van die facebookberichten:
' ik ben verpleegster, onderwijzeres, coach, taxichauffeur, huishoudster, kok, politieagent, enz enz enz, kortom: ik heb de mooiste baan van de wereld, ik ben moeder'.
Mens, neem een leven denk ik dan. Dat doe ik ook en daarnaast maak ik mezelf nog nuttig ook.
Echt niet.
Ik word af en toe misselijk van van die facebookberichten:
' ik ben verpleegster, onderwijzeres, coach, taxichauffeur, huishoudster, kok, politieagent, enz enz enz, kortom: ik heb de mooiste baan van de wereld, ik ben moeder'.
Mens, neem een leven denk ik dan. Dat doe ik ook en daarnaast maak ik mezelf nog nuttig ook.