Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
donderdag 29 mei 2014 om 13:26
quote:sateofmayo schreef op 24 mei 2014 @ 23:15:
[...]
allemachtig wat aangrijpend deze docu over Dexter en zijn ouders...eens. Aan de ene kant keek ik als professional omdat ik jaren met kinderen zoals Dex gewerkt heb. Aan de andere kant keek ik als ouder, want mijn zoon heeft ook een beperking (wel heel anders dan Dex) en ik worstel met dezelfde vragen, gevoelens en hindernissen.
[...]
allemachtig wat aangrijpend deze docu over Dexter en zijn ouders...eens. Aan de ene kant keek ik als professional omdat ik jaren met kinderen zoals Dex gewerkt heb. Aan de andere kant keek ik als ouder, want mijn zoon heeft ook een beperking (wel heel anders dan Dex) en ik worstel met dezelfde vragen, gevoelens en hindernissen.
donderdag 29 mei 2014 om 13:32
en laatst De kinderen van de Hondsberg gekeken, de vervolgdocu dan, want serie 1 kon ik nergens vinden. Zoon gaat daar dus binnenkort heen en ik vond veel verhalen hoopvol. Ook veel herkenning, de dingen waar je als ouder mee zit.
Ook veel leed zag ik, zoals met dat meisje Stephanie....moeder, ook zwakbegaagd, kreeg 7 kinderen die allemaal gehandicapt waren en die allemaal uit huis zijn geplaatst. Daar moet ik gewoon om janken, dan ben ik ineens helemaal voor gedwongen anticonceptie.
Nou ja, ik hoop dat wij over 10 jaar wel met positieve gevoelens terug kunnen kijken.
Ook veel leed zag ik, zoals met dat meisje Stephanie....moeder, ook zwakbegaagd, kreeg 7 kinderen die allemaal gehandicapt waren en die allemaal uit huis zijn geplaatst. Daar moet ik gewoon om janken, dan ben ik ineens helemaal voor gedwongen anticonceptie.
Nou ja, ik hoop dat wij over 10 jaar wel met positieve gevoelens terug kunnen kijken.
dinsdag 3 juni 2014 om 11:29
Weet niet of ie al genoemd is,maar een waarschuwing : écht hartverscheurend !
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.
dinsdag 3 juni 2014 om 11:58
quote:Conundrum schreef op 03 juni 2014 @ 11:29:
Weet niet of ie al genoemd is,maar een waarschuwing : écht hartverscheurend !
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.Wat erg
Weet niet of ie al genoemd is,maar een waarschuwing : écht hartverscheurend !
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.Wat erg
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 3 juni 2014 om 12:18
quote:bankje schreef op 03 juni 2014 @ 12:15:
[...]
Hoe vond je de docu? Ik denk dat die man het nog heel moeilijk gaat krijgen als zijn ouders niet meer voor hem kunnen zorgen.
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaar
[...]
Hoe vond je de docu? Ik denk dat die man het nog heel moeilijk gaat krijgen als zijn ouders niet meer voor hem kunnen zorgen.
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaar
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 3 juni 2014 om 12:49
quote:calvijn1 schreef op 03 juni 2014 @ 12:18:
[...]
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaarNet even herhaling gezien. Lastig hoor. Vond het ook zo sneu voor z'n vader. Vond Kees niet irritant. Vraag me wel af in hoeverre starre houding in stand werd gehouden door lieve en erg toegeeflijke ouders. Benieuwd of hij, levend in een instelling, iets anders was geworden.
[...]
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaarNet even herhaling gezien. Lastig hoor. Vond het ook zo sneu voor z'n vader. Vond Kees niet irritant. Vraag me wel af in hoeverre starre houding in stand werd gehouden door lieve en erg toegeeflijke ouders. Benieuwd of hij, levend in een instelling, iets anders was geworden.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:05
Kees wil, na de dood van zijn ouders, een prachtig vrijstaand huis wat helemaal naar zijn wensen wordt gebouwd en ingericht. In een door Kees gekozen omgeving. Daarnaast wil hij twee werknemers die zich in alles voegen naar Kees' wensen en eisen. Dag en nacht, een eigen prive leven zit er niet meer in.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:08
quote:dubbeltje4 schreef op 03 juni 2014 @ 13:05:
Kees wil, na de dood van zijn ouders, een prachtig vrijstaand huis wat helemaal naar zijn wensen wordt gebouwd en ingericht. Daarnaast wil hij zich twee werknemers die zich in alles voegen naar Kees' wensen en eisen. Dag en nacht, een eigen prive leven zit er niet meer in.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.De realiteitszin ontbreekt, misschien iets minder bij zijn vader.
Kees wil, na de dood van zijn ouders, een prachtig vrijstaand huis wat helemaal naar zijn wensen wordt gebouwd en ingericht. Daarnaast wil hij zich twee werknemers die zich in alles voegen naar Kees' wensen en eisen. Dag en nacht, een eigen prive leven zit er niet meer in.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.De realiteitszin ontbreekt, misschien iets minder bij zijn vader.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:16
dinsdag 3 juni 2014 om 13:19
Dat is het gevolg van de voortdurende toegefelijkheid en gepamper van zijn ouders. Het dwingende gedrag is vrij typerend voor een autist, maar kan best in banen geleid worden als dat wordt aangeleerd. Kees leek me niet echt zwakbegaafd en best leerbaar. Maar als je altijd maar op je wenken bediend wordt, tsja.
Kennissen van mijn ouders zitten in eenzelfde situatie. De zoon des huizes is inmiddels zo ver dat hij alles bepaalt wat er in huis gebeurt, of en wanneer er bezoek mag komen, of zijn moeder het huis wel uit mag. Als hij het daar niet mee eens is, slaat hij de boel kort en klein, daarbij zijn ouders niet ontziend, dreigt met zelfmoord of doet de hond wat aan. Die mensen zijn gevangenen in hun eigen huis en hebben niet de middelen om hem later verzorgd achter te laten.
Kennissen van mijn ouders zitten in eenzelfde situatie. De zoon des huizes is inmiddels zo ver dat hij alles bepaalt wat er in huis gebeurt, of en wanneer er bezoek mag komen, of zijn moeder het huis wel uit mag. Als hij het daar niet mee eens is, slaat hij de boel kort en klein, daarbij zijn ouders niet ontziend, dreigt met zelfmoord of doet de hond wat aan. Die mensen zijn gevangenen in hun eigen huis en hebben niet de middelen om hem later verzorgd achter te laten.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:25
dinsdag 3 juni 2014 om 13:26
quote:Lughnasadh schreef op 03 juni 2014 @ 13:19:
Dat is het gevolg van de voortdurende toegefelijkheid en gepamper van zijn ouders. Het dwingende gedrag is vrij typerend voor een autist, maar kan best in banen geleid worden als dat wordt aangeleerd. Kees leek me niet echt zwakbegaafd en best leerbaar. Maar als je altijd maar op je wenken bediend wordt, tsja.
Kennissen van mijn ouders zitten in eenzelfde situatie. De zoon des huizes is inmiddels zo ver dat hij alles bepaalt wat er in huis gebeurt, of en wanneer er bezoek mag komen, of zijn moeder het huis wel uit mag. Als hij het daar niet mee eens is, slaat hij de boel kort en klein, daarbij zijn ouders niet ontziend, dreigt met zelfmoord of doet de hond wat aan. Die mensen zijn gevangenen in hun eigen huis en hebben niet de middelen om hem later verzorgd achter te laten.Verschrikkelijk.
Dat is het gevolg van de voortdurende toegefelijkheid en gepamper van zijn ouders. Het dwingende gedrag is vrij typerend voor een autist, maar kan best in banen geleid worden als dat wordt aangeleerd. Kees leek me niet echt zwakbegaafd en best leerbaar. Maar als je altijd maar op je wenken bediend wordt, tsja.
Kennissen van mijn ouders zitten in eenzelfde situatie. De zoon des huizes is inmiddels zo ver dat hij alles bepaalt wat er in huis gebeurt, of en wanneer er bezoek mag komen, of zijn moeder het huis wel uit mag. Als hij het daar niet mee eens is, slaat hij de boel kort en klein, daarbij zijn ouders niet ontziend, dreigt met zelfmoord of doet de hond wat aan. Die mensen zijn gevangenen in hun eigen huis en hebben niet de middelen om hem later verzorgd achter te laten.Verschrikkelijk.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:30
Oh kees wil het niet. Tja, ik wil ook wel vrijstaand wonen met 2 man personeel, maar ik krijg dat ook niet, terwijl ik daar meer recht op heb, want ik draag al jaren bij aan de gemeenschapspot itt tot kees.
Dat dwingende is wel herkenbaar ja. Mijn autistische broer is net zo. Vindt dat hij overal recht op heeft terwijl hij zelf niks bijdraagt. Zo zie je maar weer dat pamperen alleen averechts werkt.
Dat dwingende is wel herkenbaar ja. Mijn autistische broer is net zo. Vindt dat hij overal recht op heeft terwijl hij zelf niks bijdraagt. Zo zie je maar weer dat pamperen alleen averechts werkt.
dinsdag 3 juni 2014 om 13:30
quote:calvijn1 schreef op 03 juni 2014 @ 12:18:
[...]
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaarIk dacht af en toe naar een typetje van marc marie huijbrechts te kijken
[...]
Eerlijk?
Ik vond het net een typetje van Kooten en de Bie.
Irritant mannetje en wat hebben die ouders het zwaarIk dacht af en toe naar een typetje van marc marie huijbrechts te kijken
ik neem het leven met een korreltje zout... schijfje citroen en een glaasje tequila
dinsdag 3 juni 2014 om 13:31
Het beste voor Kees: Ik vond het een indringend, aangrijpend portret. Ik kreeg het er benauwd van want zelfs na de hoofdtumor van de moeder was ze niet in staat om Kees los te laten als hij de mogelijkheid zou krijgen elders te kunnen wonen.
Dat van het uit-eten-verhaal viel mij ook op; daar hoor je glas-, bestekgetik en gesmak om je heen.
De pijnlijke stilte toen de ouders aan hun zoons vroegen of zij de vertrouwenspersoon voor Kees wilden zijn als zij waren overleden...
Dat van het uit-eten-verhaal viel mij ook op; daar hoor je glas-, bestekgetik en gesmak om je heen.
De pijnlijke stilte toen de ouders aan hun zoons vroegen of zij de vertrouwenspersoon voor Kees wilden zijn als zij waren overleden...
dinsdag 3 juni 2014 om 13:34
quote:dubbeltje4 schreef op 03 juni 2014 @ 13:05:
Kees wil, na de dood van zijn ouders, een prachtig vrijstaand huis wat helemaal naar zijn wensen wordt gebouwd en ingericht. In een door Kees gekozen omgeving. Daarnaast wil hij twee werknemers die zich in alles voegen naar Kees' wensen en eisen. Dag en nacht, een eigen prive leven zit er niet meer in.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.
Jij verwoord exact mijn gevoel bij het einde van de documentaire. Hoe moeder zat te monkelen dat de woningbouwvereniging geen vrijstaande villa voor Kees wilde bouwen. Ze vond het grote onzin.
Door hun houding, van met name de moeder, hebben deze ouders Kees geen dienst bewezen. Hij is emotioneel totaal afhankelijk van zijn moeder die Kees geen enkele grens stelt waardoor Kees met zijn dwingende gedrag alles bepaalt voor anderen.
Pas als die ouders (en broers?) uit beeld zijn kan met de opvoeding van Kees in de zin van wat zijn de normen en waarden en het gedrag dat de samenleving accepteert van mensen met een beperking, worden begonnen. Helaas pas 44 jaar na zijn geboorte.
Kees wil, na de dood van zijn ouders, een prachtig vrijstaand huis wat helemaal naar zijn wensen wordt gebouwd en ingericht. In een door Kees gekozen omgeving. Daarnaast wil hij twee werknemers die zich in alles voegen naar Kees' wensen en eisen. Dag en nacht, een eigen prive leven zit er niet meer in.
En dit alles op kosten van de samenleving: Kees verdient dit gewoon (volgens zijn moeder en Kees zelf).
En wordt niet voldaan aan wat Kees wil, dan is euthanasie een serieuze optie.
Jij verwoord exact mijn gevoel bij het einde van de documentaire. Hoe moeder zat te monkelen dat de woningbouwvereniging geen vrijstaande villa voor Kees wilde bouwen. Ze vond het grote onzin.
Door hun houding, van met name de moeder, hebben deze ouders Kees geen dienst bewezen. Hij is emotioneel totaal afhankelijk van zijn moeder die Kees geen enkele grens stelt waardoor Kees met zijn dwingende gedrag alles bepaalt voor anderen.
Pas als die ouders (en broers?) uit beeld zijn kan met de opvoeding van Kees in de zin van wat zijn de normen en waarden en het gedrag dat de samenleving accepteert van mensen met een beperking, worden begonnen. Helaas pas 44 jaar na zijn geboorte.
"Het verschil tussen wachten en verwachten leerde je/ van een kat die twee keer van huis liep en maar één keer terugkwam"- Else Kemps