Ik wil verdwijnen

15-12-2014 22:17 66 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wat is het toch moeilijk om zomaar een topic te openen. Heb me er speciaal voor aangemeld. Moet het toch echt even kwijt.



Ik wil vluchten! zo dat is er uit.

Merk dat ik al een paar jaar drang heb om te vluchten. Het gevoel word steeds erger.

Waarom ik dit wil? Al jaren ben ik niet gelukkig. Er is veel in mijn leven gebeurd. Doe me nu anders voor dan ik eigenlijk ben, om geen gezeik meer te krijgen... Probeer afstand van die mensen waar dat over gaat te nemen. Maar dat is moeilijk. (wil niet te veel info geven).

Afgelopen oktober ben ik hierdoor ook even weggegaan. Dat waren de mooiste 4 weken die ik in jaren heb gehad. Lekker door EU trekken. Doen wat ik wou. Maar het fijnste was nog wel, dat ik echt mijzelf kon zijn!

Nu ben ik al te bedenken hoe ik zou verdwijnen en wat ik dan ga doen enz. Dit is echt verkeerd.

Wat zou ik graag weg willen
Alle reacties Link kopieren
En wat is er mis met breken met de familie of vrienden. Gewoonweg verhuizen naar een ander deel van het land, van de wereld desnoods en daar opnieuw beginnen.



In mijn geval zou ik nooit contact opnemen met iemand die bewust onze vriendschap/familie relatie verbreekt. Ik ga ervan uit dat dit een heel goede reden is en laat de persoon met rust.
Alle reacties Link kopieren
Je mag gewoon verdwijnen hoor, geen probleem. Zolang je geen schulden hebt of iets dergelijks. Tegenwoordig geeft de politie ook te kennen dat je als volwassene het recht hebt om te verdwijnen. Dat is ook de reden dat men nooit meteen gaat zoeken of een aangifte aanneemt. Daarbij kun je zelf aangeven dat je uit vrije wil bent verdwenen. Men mag dan ook geen informatie geven. Het kan dus prima. Enige is inderdaad dat je jezelf meeneemt.
Alle reacties Link kopieren
Kan je niet weg, of durf je niet weg?

Wat houdt je tegen om ergens anders werk te zoeken en te verhuizen? Zijn dat praktische of emotionele bezwaren?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
Alle reacties Link kopieren
quote:yette schreef op 15 december 2014 @ 23:33:

Leef je met een gezin dat je benauwd, of zou simpelweg verhuizen naar de andere kant van het land een oplossing zijn? Op die manier zie je familie etc echt stukken minder!Ben al verhuis. Alleen ze blijven contact zoeken... Word er gek van
Alle reacties Link kopieren
Je vlucht dus van bepaalde mensen? Of vlucht je van je verantwoordelijkheden zoals je baan of je gezin?
Alle reacties Link kopieren
quote:donya11 schreef op 16 december 2014 @ 00:26:

Misschien moet je gewoon open over je problemen praten met een psychiater.Zo een oplossing zoeken is beter denk ik



Wat kan een psychiater tegen mijn probleem doen? Hij/zij kan niet tegen mijn familie zeggen: ze wilt geen contact meer laat haar met rust.

Maar ze laten mij niet met rust
Alle reacties Link kopieren
quote:gladoortje74 schreef op 16 december 2014 @ 04:12:

Overal waar je heen kunt vliegen, kun je alvast niet heen. Want ze kunnen zo opzoeken waar je naar toe bent gevlogen. En als men het vermoeden heeft dat je naar het buitenland gevlucht zou kunnen zijn, checken ze ook alle gegevens van luchtvaartmaatschappijen in de rest van Europa. Voor het geval je met de auto over de grens bent gegaan. Ik krijg het idee dat als je wilt vluchten, je niet wilt vertellen waar je heen bent gegaan. Nou dan zou ik maar met een eigen boot naar Engeland varen. Want je bent overal te traceren door je paspoort. Ook in de trein wordt je gecontroleerr. En, als je iets verkeerds hebt gedaan, al is het iets kleins, kunnen ze je ook als gezocht crimineel bestempelen en dan zetten ze je in een systeem, waar elke Europese agent in kan zien of jij wordt gezocht. Dus dan moet je nergens worden aangehouden.



Ik kijk vaak het programma disappeared en moedwillig verdwijnen is eigenlijk bijna onmogelijk tegenwoordig. Dan moet je echt het zwarte curcuit in voor een vals paspoort. En die zijn heel duur. En als een expert ernaar kijkt, die elke luchtvaartmaatschappij zo kan oproepen, kunnen ze altijd zien dat het een vals paspoort is.



Joh, heel slecht en onuitvoerbaar plan. Ik zou iets anders bedenken om je problemen op te lossen.



Dat is ook het probleem wat mij tegen houd. Je word overal gecontroleerd. Dus dan kun je niet zomaar weggaan.

En veder weet ik niet wat ik nog kan doen. Ben al eens verhuis, ander nummer genomen enz. Alleen ze blijven contact zoeken...
Alle reacties Link kopieren
quote:Zusenzoo schreef op 16 december 2014 @ 10:02:

Je vlucht dus van bepaalde mensen? Of vlucht je van je verantwoordelijkheden zoals je baan of je gezin?Ik wil weg van bepaalde mensen.
Een psycholoog kan je helpen hoe ermee om te gaan. En lees de post van TaraD. Mss kun je daar wat mee doen. Als je echt naar het buitenland wil dan moet dat toch te regelen zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:tyche schreef op 16 december 2014 @ 09:17:

Kan je niet weg, of durf je niet weg?

Wat houdt je tegen om ergens anders werk te zoeken en te verhuizen? Zijn dat praktische of emotionele bezwaren?Ik durf het niet weg. Bang om gevonden te worden. Toen ik naar mijn vertrek in oktober weer terug kwam was iedereen heeeel erg boos. Hoe kun je zo iets doen? Voelde wel erg goed. Maar ik moest terug
Alle reacties Link kopieren
quote:TaraD schreef op 16 december 2014 @ 09:10:

Je mag gewoon verdwijnen hoor, geen probleem. Zolang je geen schulden hebt of iets dergelijks. Tegenwoordig geeft de politie ook te kennen dat je als volwassene het recht hebt om te verdwijnen. Dat is ook de reden dat men nooit meteen gaat zoeken of een aangifte aanneemt. Daarbij kun je zelf aangeven dat je uit vrije wil bent verdwenen. Men mag dan ook geen informatie geven. Het kan dus prima. Enige is inderdaad dat je jezelf meeneemt.Dit klinkt goed. Hier toch even wat meer info over zoeken. Heb gelukkig geen schulden enz
Alle reacties Link kopieren
Bijzondere situatie dus.



VerBreek dan het contact met die 'anderen'.
Komen die mensen langs? Bellen ze? schrijven ze brieven? Houden ze je in de gaten?

Verhuizen naar een andere stad en een nieuw telefoonnummer nemen (die je maar aan een paar mensen geeft) zul je waarschijnlijk wel al geprobeerd hebben.

En net als hen via een gesprek of brief, duidelijk maken dat je écht geen contact meer wilt.



Emigratie is toch wel wat anders dan 4 weken rondreizen. Bij een verhuizing zul je toch wel ergens moeten aarden en een nieuw leven moeten opbouwen incl contacten, werk en wat verder nog valt onder integratie. Reizen is gewoon fun.



Een psycholoog vind ik ook niet eens zo'n gek idee. Om beter te kunnen dealen met het feit dat ze toch contact met jou zoeken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwrje schreef op 16 december 2014 @ 10:16:

[...]





Ik durf het niet weg. Bang om gevonden te worden. Toen ik naar mijn vertrek in oktober weer terug kwam was iedereen heeeel erg boos. Hoe kun je zo iets doen? Voelde wel erg goed. Maar ik moest terug

Als ik het goed begrijp ben je toen vertrokken zonder iets te zeggen?

Dan kan ik me namelijk wel voorstellen dat ze boos zijn, zich zorgen hebben gemaakt.



Jij hebt duidelijk veel last van de mensen om je heen. Ze vallen je lastig. Het is me niet duidelijk of het hier gaat om bemoeizuchtige familie of stalkerachtige dingen. Ik vraag me wel af of dat helemaal bij hun ligt. Ben jij duidelijk is wat je wilt? Kun je grenzen stellen? Weg willen vluchten, weggaan zonder iets te zeggen, dat klinkt alsof je veel moeite hebt om de confrontatie aan te gaan en voor jezelf op te komen.

En daar kan een psycholoog zeker bij helpen. Je kunt die andere mensen namelijk niet veranderen.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
Maar wat nu als ze het wel meerdere malen heeft aangegeven geen contact te willen en ze blijven haar lastig vallen? Ik weet niet of dat zo is, maar dan zou ik ook niet (meer) zo snel zeggen waar ik heen zou gaan.
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk mag je met je familie breken, mijn advies is gebaseerd op ervaring met mensen die dat diep in hun hart willen, maar niet durven. Die zicht verplicht voelen.



Bij TO ligt het volgens mij anders, daar blijven anderen contact zoeken. Heb je duidelijk gezegd dat je geen contact wil, TO? Echt me zulke duidelijke woorden? Dat zou ik doen. En dan niet opnemen als zij bellen, of als je wel opneemt en je hoort dat zij het zijn, meteen zeggen dat je geen contact wil en de verbinding verbreken. Mails ongelezen weggooien, post ook en de deur niet openen als ze aanbellen. Niet reageren, telkens de boodschap van geen contact willen herhalen. Als mensen je dan toch blijven lastig vallen, kun je denk ik aangifte doen van stalking. Wellicht heb je daar sowieso wel wat aan, aan tips tegen stalking. Dit is voor jou ook ongewenst contact namelijk.
En lekker gaan backpacken in plaats van 'te verdwijnen'? Dat je mensen wel inlicht dat je dat gaat doen maar verder gewoon even een jaar ofzo ertussenuit knijpt?



Je hebt bijv. van die wereldtickets. Dan koop je een x aantal tussenstops/mijlen maar wanneer je daar gebruik van maakt bepaal je zelf, net als naar welke locatie je vliegt:



http://www.skybreakers.nl/wereldtickets.html

of

http://www.klm.com/travel ... yo6pysICFSbnwgodR5EALw#p1

of

http://travels.kilroyworld.nl/vliegtick ... eldtickets



Zou dat wat voor je zijn? (Mij lijkt het supergaaf. Als ik dapperder was geweest toen ik jonger was of als ik een paar jaar geleden ongebonden was geweest had ik zoiets graag gedaan.)
Alle reacties Link kopieren
quote:elfje12 schreef op 16 december 2014 @ 10:59:

Maar wat nu als ze het wel meerdere malen heeft aangegeven geen contact te willen en ze blijven haar lastig vallen? Ik weet niet of dat zo is, maar dan zou ik ook niet (meer) zo snel zeggen waar ik heen zou gaan.

Er is nog een verschil tussen zomaar verdwijnen, en weggaan zonder te zeggen waar je heen gaat.



Als de situatie zo is als jij beschrijft, zou ik ook niet zeggen waar ik heen ga. Maar ik zou denk ik wel zeggen dát ik ga, en niet zomaar verdwijnen. Dan gaan mensen juist zoeken, en zich misschien ook onterecht zorgen maken.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
Alle reacties Link kopieren
Als je er eerst eens mee gaat beginnen om gewoon jezelf te zijn, en je niet anders voor te doen dan je eigenlijk bent.

Ik weet uit ervaring dat het ontzettend veel energie kost om altijd maar op je tong te bijten om de goede vrede te bewaren. Dat hou je lange tijd vol, maar uiteindelijk ga je er zelf aan onderdoor.



Als mensen jou niet accepteren zoals je bent, dan is dat hun probleem!
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
quote:tyche schreef op 16 december 2014 @ 11:51:

[...]



Er is nog een verschil tussen zomaar verdwijnen, en weggaan zonder te zeggen waar je heen gaat.



Als de situatie zo is als jij beschrijft, zou ik ook niet zeggen waar ik heen ga. Maar ik zou denk ik wel zeggen dát ik ga, en niet zomaar verdwijnen. Dan gaan mensen juist zoeken, en zich misschien ook onterecht zorgen maken.+1
Alle reacties Link kopieren
Ik kom uit een probleem gezin.

Er is veel gebeurd in mijn leven. Nu nog gebeuren er dingen waar ik geen zin in heb. Ik wil een ander leven dan waar ik uit kom.

Door hun is mijn relatie stuk gelopen. Ook als ik iets zeg over hoe ze doen. Dan moet ik juist normaal doen enz. Vaak gezegd dat ik geen contact meer wil plus uitleg waarom. Krijg ik veel gezeik over mij heen. Familie heb je voor altijd, blablabla....

Om de meeste/ergste ruzie te vermijden doe ik mij daarom anders voor. En dat breekt nu op.

Afgelopen oktober was ik alles weer zo zat. Heb toen vakantie dagen opgenomen en ben zonder iets te zeggen weggegaan. Wat voelde dat heerlijk. Wat baalde ik dat ik terug moest voor het werk. Kreeg veel gezeur over dat ik gestoord was omdat ik weg was. Wat idd niet heel netjes is.

Ik verlang zo om te verdwijnen zonder iets te zeggen. Ik kan overal gelukkig zijn, zolang ik maar ver weg van hier ben.
Alle reacties Link kopieren
Zomaar weggaan zonder tegen de thuisblijvers (familie? vrienden? werk?) te zeggen is een beetje kinderachtig. Puberaal. Waarom niet een kort berichtje of mailtje met de mededeling dat je voor enkele weken weg bent. Een klein beetje rekening houden met gevoelens van anderen kan geen kwaad en voorkomt een hoop narigheid.

Het feit dat je aangeeft dat het heel lekker voelde dat ze je daarop aanspraken toen je terugkwam, bevestigt mijn mening hierover.



Ik vraag me dus oprecht af hoe oud je bent.

Ten tweede wil ik je adviseren om te leren omgaan met je gevoelens en hoe je - op een verstandige, volwassenen manier - afstand kan nemen van mensen. Daar zul je echt een goede therapeut bij kunnen gebruiken.
Alle reacties Link kopieren
Vrouwrje..je schrijfstijl doet me ontzettend aan meisje1988 denken...
You don't need someone to complete you, you only need someone to accept you completely
Ik heb en wil ook geen contact met mijn familie. En dat is minder moeilijk dan jij denkt. Je moet er alleen wel wat voor over hebben.



Ik ben naar een andere gemeente verhuisd en aangegeven dat mijn adres aan niemand doorgegeven mag worden. En dat doen ze ook niet. Ze hebben geheimhoudingsplicht. Iemand uit mijn familie dacht op een gegeven moment te weten in welke gemeente ik woonde (was meer een gok, en toevallig goed gegokt). Diegene heeft een brief gericht aan mij in een aparte envelop naar mijn gemeente gestuurd met de vraag deze naar mij door te sturen. De brief heeft de gemeente naar mij doorgestuurd, ongeopend. Vond dat wel zo netjes.



Wat je ervoor moet laten: ik sta niet op FB, zit niet op Twitter, kom vanwege mijn werk wel eens in het regionale nieuws, denk aan krantjes ed maar ik geef altijd bij voorbaat aan dat mijn achternaam nooit vermeld mag worden. En ik ga nooit op foto"s. Verder heb ik alle familiebanden verbroken. Wel sinds aantal jaar contact met 1 familielid maar zij is zo bang dat het contact tussen ons weer verbroken wordt, dat zij het niet in haar hoofd haalt om de rest te laten weten dat wij weer contact hebben.
Alle reacties Link kopieren
Maar je woont toch niet meer met ze samen? Kun je niet gewoon de telefoon niet meer opnemen en niet meer naar ze toegaan? En als ze aan je deur komen, doe je een badjas aan en een handdoek om je hoofd en zeg je dat je net staat te douchen. Of je zegt gewoon, hoepel op. Ik heb al 20 jaar geen contact meer met mijn familie en de meeste wonen ook in Zaanstad. Wat maakt het dat je dat niet kunt doen? De mensen om je heen zijn het probleem, nou, die kun je vermijden. Heel wat makkelijker dan overnieuw beginnen in een ander land. We hebben het hier in Nederland beter dan in menig Europees land hoor. Ze laten je wel met rust als je boos wordt hoor. Of misschien moet je ze de hele tijd om geld vragen. Daar jaag je zelfs de meest toegewijde familie uiteindelijk wel mee weg.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven